ذی الحجه

شد چنین نازل دین شده کامل که علی بعد پیمبر امیر وال من والاه عاد من عاداه رو لب پیغمبر روز غدیر دینم و دنیامی محشرم با هامی به همه گفتم که تو فقط آقامی جانم  جانم دل علی آباده جانم  جانم  اشرف الاعیاده جانم جانم بی بی زهرا شاده جان و جانانم دین و ایمانم سایته روی سرم خدارو شکر منه دیوونه دراین خونه عمریه که نوکرم خدارو شکر تو صفا و امیدی حاجت ها رو میدی افضل الاعیاده کربلامو میدی شد چنین نازل محمد فصولی

با عشق علی هر که سرو کار ندارد خشکیده نهالی است پر وبالی ندارد اسلام ندیده است چواو مرد فداکار قرآن چو علی محرم اسرار ندارد آیات و روایات پر از منقبت اوست این فضل الهی است که انکار ندارد جز درّ تولای علی هیچ متاعی در عرصه ی میعاد خریدار ندارد ما غرق گناهیم و ز آتش نهراسیم آتش به محبان علی کار ندارد در روز جزا قافله ی خرد نشینان جز آل علی قافله سالار ندارد با عشق علی محمد فصولی

زمین گریه کرد و سما گریه کرد منی گریه کرد ، کربلا  گریه کرد مدینه به سینه زد و نوحه خواند غریبانه  خیر النسا   گریه کرد امان ای امان    آه و واویلتا مدینه صفای حرم کشته شد به سر زن که لوح و قلم کشته شد دوباره  دل عرش آتش گرفت امامی ز زهر ستم کشته شد امان ای امان……………….. چو شمع سحر قطره قطره چکید شبیه پدر شد ، اسارت  کشید گهی بین کوفه   گهی بین شام سر جد خود را روی نیزه دید امان ای امان………………… ز داغ گل و یاسمن گریه کرد به راس جدا از بدن گریه کرد لباس نمازش کفن شد ولی بر آن کشته ی بی کفن گریه کرد امان ای امان…………….. زمین گریه کرد علی علیان

من که داغ بی حساب رو دلمه غصه و درد و بلا رو سرمه منو کشت زهر جفا گرچه ولی خاطرات کودکی قاتلمه دیگه حالا لحظه رفتنمه دیگه وقت درد و دل گفتنمه یادگاری دارم از کرببلا جای کعب نی هنوز رو تنمه از غریب و آشنا جفا دیدم توی زندگی فقط بلا دیدم هنوزم جلو چشامه به خدا کی میدونه کربلا چه ها دیدم من حال مضطر جدمو دیدم لحظه آخر جدمو دیدم خاطرات کودکی علی علیان

منم که زنده نمودم قیام جدّم را منم که زنده نگه داشتم مُحرّم را در اوج عرش مقامی رفیع دارم من و غربتی چو غروب بقیع دارم من منم که سنگ مزارم پَرِ کبوترهاست منم که زائرِ تنهایِ هر شبم زهراست منم که در نَفَسَم عِطرِ کربلا جاری است شمیم غربت من در دل منا جاری است هزار حرف نگفته میانِ دل دارم هزار درد نهفته میانِ دل دارم هزار حرف نگفته ز ماجرای حسین چقدر روضه گرفتم فقط برای حسین هزار حرف نگفته ز ظهرِ روز عطش ز ماجرای رباب و ز داغِ سوز عطش سه چار ساله ولی ماجرا که یادم هست سری که رفت روی نیزه ها که یادم هست همین که رفت عمو، قامت حسین خمید همین که رفت عمو، ضرب تازیانه رسید در اوج عرش علی علیان

جوونهای شیعه رسمشون بود از نخلستون ها برگهای نخل بزرگ رو میکندن سبز و تازه طابوت از تو اتاق که میومد بیرون دو طرف سایه میکردن تا بقیه تو سایه قبر کندن زیر آفتاب قبر نکندن یکی از شیعه ها اومد خودش بندازه رو تابوت بقیه گرفتنش به امام بی ادبی نشه گریه میکرد نه اینکه کسی با نعل تازه اسب بره رو بدن نه اینکه کسی با چکمه بره رو بدن کسی دست به انگشت باقر العلوم نزد چه برسه به انگشت و انگشترش نگزاشتش رو بدنش کسی دست بزاره نه اینکه خود امام باقر علیه السلام فرمود جا پیدا نکردن دشمن نیزه جای نیزه میزدن شمشیر جای شمشیر میزدن باقرالعلوم استاد بندانی

حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را به خون نشانده دل دودمان آدم را غم تو موهبت کبریاست در دل من نمی دهم به سرور بهشت این غم را غبار ماتم تو آبرو به من بخشید به عالمی ندهم این غبار ماتم را زمان به یاد عزایت محرم است حسین اگرچه شور دگر داده ای محرم را اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم هزار بار بمیرم نبینم آن دم را گدای دولت عشقم که فرق بسیار است گدای دولت عشق و گدای درهم را به نیم قطره ی اشک محبتت ندهم اگر دهند به دستم تمام عالم را محبت تو بود رشته ی نجات مرا رها نمیکنم این ریسمان محکم را به عاشقان تو نازم که بهر جانبازی گزیده اند همیشه خط مقدم را گناهکارم و یک عمر چشم گریانم به زخمهای تو تقدیم کرده مرهم را به یمن گریه برای تو روز محشر هم خموش می کنم از اشک خود جهنم را سخن زسوز دلت با که می توان گفتن که سوختی دل بیگانگانه را و مَحرم را نشست تخت سلیمان به خون چو یاد آورد حدیث قتلگه و ساربان و خاتم را سپهر از چه نشد پاره پاره آن ساعت که نقش خاک زمین دید عرش اعظم را روا نبود که امت به سر بریدن تو دهند اجر رسالت رسول خاتم را بنات فاطمه را بانگ العطش بر چرخ به جای آب بجوشد زسینه خون یم را لب از ثنات نگیرد دمی، اگر ببُرند هزار مرتبه دست و زبان میثم را حدیث عشق تو حسین طاهری

دستام خالیه شرمندتم از این که باز با رو سیاهی اومدم حسین دستام خالیه بیچارم آواره ام پی نگاهی اومدم حسین مثل یه چشم به هم زدن یه سال گذشت و باز غم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره ماه ماتم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره باز محرم اومد دستام خالیه حسین طاهری

میدونم چیزی ندارم کسی خریدارم نیست میدونی کسی ندارم جز تو کسی یارم نیست دستام خالیه شرمندتم از این که باز با رو سیاهی اومدم حسین دستام خالیه بیچارم آواره ام پی نگاهی اومدم حسین مثل یه چشم به هم زدن یه سال گذشت و باز غم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره ماه ماتم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره باز محرم اومد کسی خریدارم نیست حسین طاهری

الحمدالله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه مولانا امیرالمومنین ع به بندگی نرسد بنده ای به پای علی قلم چه عاجز ولال است در ثنای علی محب آل علیم خوشم که اثباتِ حلال زادگی من بود به پای علی علی امام من است و تمام عمرم را شوم غلام کسی که بود گدای علی لبم که خورد به انگور زرد کنج ضریح شدم ز باده پرستان مبتلای علی قسم به شأن یدالله فوق ایدیهم قبول حق نشود سجده بی ولای علی پیمبران که نه از جبرئیل خواهش کن بپرسد از خود ایزد از ابتدای علی نبی پس از شب معراج با تبسم گفت: نشسته بین هجاهای رب صدای علی بدون حاشیه،اصلا علی چه شخصیتی است که متن اصلی دنیاست جمله های علی نشانه ایست فقط سنگ کعبه فکر کنم بهانه بوده بنایش فقط برای علی از اینکه قبله شده زادگاه شاه نجف زمان سجده بود در سرم هوای علی زمانه بر سر جنگ ولایت مولاست گرفته فاطمه در دست خود لوای علی علی و فاطمه یک روح در دوتا بدن اند علی امام من است حمید علیمی

ضامن عقبای من حضرت مولای من صاحب روز جزا ای امام لافتی نفس خیر الانبیا علی وقتی بردم نام تو رو سرکشیدم نام تو رو دل نمیشناسه خونه ای غیر پشت بام تو رو هیچ جا تو عالم نداره این صفای دام تو رو دلدل سوار علی یل خیبر شکن علی آن یکه تاز معرکه تن به تن علی عالی جناب کشور عشق و جنون علی علامه ی مسلط کل فنون علی مولا علی حضرت مولای من محمود گرجی

چه خبر شد خیبر میگن قیامتیه تو دل این لشکر میگن قیامتیه نه فقط تو محشر می گن قیامتیه وقتی رزم حیدر می گن قیامتیه علی مولا اگه رنگ از همه برده ملک الموت بازم کم آورده ذوالفقار عشق و طوری غضب می کشه کار دنیا اونو به یاللعجب می کشه ملک الموت برا کشتن کشته ها داره انگار زمانو به عقب میکشه خیبر میگن قیامتیه محمدرضا ناصری

فصل جنون شده با مجنونم باز تو خیالم نجف معلومم چشامو بستم و انگار دارم روبرو ایوان طلا می خونم هستم گدای نجف جونم فدای نجف ایوون طلایه نجف ایشالله که امشب پیش فاطمه نوکری هامون بشه قبول اسم تو زیر لب دم بگیریمو بیایم تو حرم از شارع الرسول به نام نامی نجف فصل جنون محمدرضا ناصری

ها علىٌّ بشر کیف بشر ربه فیه تجلى و ظهر وده اوجب ما فى القران اوجب الله علینا و امر یا حیدر ناصر و منصوری یا حیدر از بدی ها دوری یا حیدر چی بگم در وصفت یا حیدر نور علی نوری شاه لولاک حیدر شیر بی باک حیدر پناه عالم و پدر خاک حیدر حیدر حیدر بشر کیف بشر مهدی مختاری

تمام قانون نجف برای دیوونه نجف مستی چه آسونه نجف به زیر بارون نجف پس قرار مونه نجف انشاالله حیدر عشق بین المللی صاحب ذوالفقار سیقلی اگه شیعه ای بی معطلی دم بگیر با من با صوت جلی علی مولا علی عشق بین المللی محمدرضا ناصری

هستی پیغمبر کیه به جز حیدر مایه فخر عرب صاحب ماه رجب سعادت منه ولایت منه قیامت منه امت منه یا علی علی فاتح پیکاره حیدر کراره شیر و با جگره لشکر یک نفره شاه شریفه و تنها حریفه و حالا بزن صداش کورشه ثقیفه و علی یا علی هستی پیغمبر محمدرضا ناصری

علی مولانا علی اغلی من کل غالی تو ولی اللهی به پیمبر جانی برا تشخیص حق بهترین برهانی دو تا روزه بی بی فاطمه خوشحاله هم غدیر اول هم غدیر ثانی توی دستت دستم علی مولانا علی با تو پیمان بستم علی مولانا علی روز محشر عشق تو میزانه علی مولانا علی محمد فصولی

عشق تو از ابتدا معلومه عصمت تو با خدا معلومه خلیفه الله علی العرضیو شان تو از عندما معلومه به تو افتاده مسیرم دست رد نزن به سینم از خونت جایی نمیرم دست رد نزن به سینم این عشق حیدریمو عشقه این حال نوکریمو عشقه خونه پدریمه نجف خ ونه ی پدریمو عشقه یاحیدر یاحیدر خونه پدری مهدی مختاری

آفریده شدم برای علی تا بیفتم به دست و پای علی اینکه ما از چه آفریده شدیم علتش هست خاک پای علی جان سائل چه ارزشی دارد جان پیغمبران فدای علی صد هزار آفتاب میریزد با تکان خوردن عبای علی هم علی میشود علی خدا هم خدا میشود خدای علی هم صدای علی صدای خدا هم صدای خدا صدای علی هم نشسته علی به جای خدا هم نشسته خدا به جای علی عرش را شرع را شریعت را همه را آفریده «ب»ای علی ذکر بالا سرش حسین بُوَد پس نجف هست کربلای علی انا مشتاق به جوار نجف انا محتاج به دعای علی بچه های بزرگ و کوچکمان همه قربان بچه های علی دست مولا و چادر بی بی دست ما و نخ عبای علی چه مقامیست که هزاران بار میشود فاطمه فدای علی آفریده شدم برای علی محمدرضا ناصری

فدای حیدرم حیدر حیدر نور لا یزال علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر شاه ذوالجلال علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر فرد و بی مثال علی علی عقل کل خلقته کد خدای جنته واسه کل انبیاء قبله گاه حاجته شه برتر علی سرور قنبر علی مرد مردان علی لا فتی الا علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حیدر حیدر رایه الهدی علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نور چشم ما علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر صاحب عصا علی علی علی حیدر نبأ العظیم شأن مصحف الکریم کعبه سینه چاک تو ای صراط المستقیم هو الاعلی علی دلبر زهرا علی حق مطلق علی از خدا مشتق علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حیدر حیدر حبل محکمه علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نبض قلبمه علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نفس فیصمه علی علی علی ای همای رحمتم ای کلید جنتم واسه منکرت علی حق ذکر لعنتم ابا الاحرار علی محرم اسرار علی کل قران علی حضرت جانان علی علی یا علی علی یا علی شاه ذوالجلال حسن عطایی

مادر نزاییده کسی حریف حیدر باشه فرقی نداره یک نفر یا این که یک لشکر باشه هیچ چی نمیشه سد راه حتی اگه خیبر باشه کی دیده شاهی لباسش اینقدر ساده باشه شیر میدون باشه و این همه افتاده باشه گفته پیغمبرمون پدر ها با حب علی بچه ها رو امتحان کنن حلال زاده باشه عشق بی بدل علی اهلا من عسل علی دشمن میکشه عقب اومد قتال العرب  شیر میدون حسن عطایی

شد خداوند اولین رفیق علی فاطمه حک شده رو عقیق علی صاحب اول و آخر ذوالفقار ضربه ای که میزنه دقیق علی مرتضی اومده و شکار میکنه همه دیدن که علی چکار میکنه اسدالله فقط قدم میزنه لشگری مقابلش فرار میکنه در سپاه رزم‌پیغمبر سرداری بین این همه یل اسم حیدر داری در تمامیه غزوه هایی که رخ داد همه دیدن که فقط تو جگر داری علی والله مولانا علی یک نفر که کار یک سپاه میکنه روزگار دشمنو سیاه میکنه علی داره درب قلعه رو میکَنه لشگری نشسته و نگاه میکنه ضربه هاشو بین پیچ و تاب میزنه ضرب ذوالفقار و با حساب میزنه لافتی فقط برای شآن علیست تا که بوتراب دل و به آب میزنه پای رزم حیدر صد ها سر میریزه رو زمین دائم از بالا سر میریزه شه به روی دلدل دست و میچرخونه یا که دست روی دست و یا سر میریزه علی والله مولانا علی اولین رفیق علی علی پورکاوه