گلچین مولودی عید غدیر خم

خدایی را شناسم که خدای حیدر است کافرم بر آن خدایی که جدای حیدر است زحمت پیغمبران از آدم و خاتم همه سیر مخلوقات بر سوی ولای حیدر است دوش احمد که بر آن مهر نبوت خورده است به که وقت بت شکستن زیر پای حیدر است در شبی دیدند او را در چهل جا همزمان این یکی از بی نهایت ماجرای حیدر است رد شمسی که دهان را از تعجب وا گذاشت بازی شیرین چشم دلربای حیدر است خدای حیدر نوید پورمرادی

پدید آمده خورشید با حلول نجف خدا کند که شوم مورد قبول نجف قدم زنم وسط شارع الرسول نجف چای عراقی است از اصول نجف بهشت خوشه ای از شاخه های انگورش فدای مرقد و ایوان طلای مشهورش دوباره شد وسط شعر حرف از ایوان مرا همیشه گرفته ابهت ایوان چه بهتر است بگویم که حضرت ایوان دوباره در صف نوبت به نوبت ایوان ملائکه همگی با شتاب می آیند به دست بوسی عالیجناب می آیند پدید آمده خورشید نوید پورمرادی

کسی به غیر علی عدل را پیاده نکرد امیر و بود و از این نام استفاده نکرد به تن به غیر همان یک لباس ساده نکرد خدا مخالف او را حلال زاده نکرد علی برای عبادت پی بهشت نبود کنار لقمه نانش دو تا خورشت نبود همه به فضل علی باید اعتراف کنند و با ولایت او حل اختلاف کنند و جای کعبه دور سرش طواف کنند به روی ماذنه مکه سینه صاف کنند کسی به غیر علی نوید پورمرادی

در باغ های شهره به اوج معطری در چشمه گلاب دل انگیز قمصری در دشتهای سبز و چمن خیز و دلنواز در جاده های ممتد سرو و صنوبری در ریشه تصور تاریک تاک ها در چشمه سار های خروشان کوثری در موج موج آبی تسنیم و سرسبیل در آسمان روشن شبهای اختری در جاده ای که لحظه ای از جای جای آن حتی نسیم هم نگذشته است سرسری در نص آیه های پر از نور کردگار در شرح هر حدیث زلال پیمبری در هر حدیث قدسی و هر ذکر مستند در متن صادقانه ی آیین جعفری در خطبه های هر نبی صاحب کتاب در مصحف نمونه ی زهرای اطهری تنها علی است آنکه میان تمام خلق با او کسی نیافت توان برابری بر کرسی قضاوت یکتایی علی باید خود خدا بنشیند به داوری مسند نشین عرش معلی ست مرتضی مصدر علی است در دل هر یاء مصدری ما محو آفتاب جمالش شدیم و هست در ساق عرش یکسره در سایه گستری با دیدن جمال علی میزند ملک بی اختیار صیحه ی الله و اکبری در نام اوست خسته قلم هر چه خوش نویس در فضل اوست بسته زبان  هر چه منبری با خواندن فضائل او داغ میشود بازار شاعری و بساط سخنوری چرخیده اند دور علی سال های سال ناهید و زهره و زحل و ماه و مشتری در پیشگاه نور علی غرق ظلمت است صد ها هزار آینه خورشید خاوری خواندیم خطبه های امیرالکلام را با قند های پارسی و شور آذری خم میشدند پیش خم ذوالفقار او هنگام کارزار مقامات لشکری مانند کاه نقش زمین شد مقابلش هر کس که داشت داعیه ی کوه پیکری ناد علی بخوان که پس از نام نامی اش با یک اشاره وا شود ابواب خیبری در اضطرار بر لبم امن یجیب نیست نام علی ست بر لب من وقت مضطری خون حسین اوست نشانی از اقتدار صلح حسن چه بود ؟... نماد دلاوری وقت گریز آمده ، این بیت کربلاست آیا کسی نمانده بیاید به یاوری یک عده مست کرده و فرزند زر شدند انگار مرده بود مرام ابوذری تاریخ منزجر شده از عمروعاص ها اسلام زخم خورده از امثال اشعری شرح فضایل علوی را نوشته اند حسکانی و سیوطی و شیخ زمخشری حقی که از خدا به علی واگذار شد هرگز نمیرسد به فلانی و دیگری فریاد شقشقیه ی مولا اثر نداشت بر قوم کور دل شده ی شهره در کری من حق پرست هستم و حق حضرت علی ست از این طریق شهره شهرم به کافری بی شک برای حضرت مرضیه هیچ کس غیر از علی نبود سزاوار همسری عقد علی و فاطمه بی شبهه در ازل در پیشگاه حضرت حق گشته محضری ما خاک پای فاطمه هستیم تا ابد در خاندان ما همه هستند حیدری نه اشتباه گفتم و باید چنین نوشت ما نوکریم و شهرت ما هست قنبری ما را هوای سلطنت ملک دیگری است تا روز حشر سلطنت ماست نوکری ما را به خاک چادر مادر امید هاست چون خاندان فاطمه هستند مادری عالم فدای‌فضه کنیزش که بوده‌است کوچک ترین کرامت او کیمیاگری وقتی قسیم دوزخ و جنت فقط علی است باشد امید ما به کرم حداکثری با اشرف خلایق عالم که مصطفی است تنها علی رسیده به فیض برادری دلبسته کسی نشدم چون کسی نبود غیر از علی و آل علی باب دلبری خوشبخت آن فقیر که در آستان او این فقر را عوض نکند با توانگری سنجیدن عیار قصاید به دست کیست وقتی که شعر گوهر و مولا ست گوهری جان ها فدای ماه ترین یادگار او عالم فدای قامت فرزند عسکری این بیت آخر است و دو زانو نشسته ایم چشم انتظار آمدن ماه آخری شاعر احمد حسین پور علوی

میثم شدم که سر بدهم پای دلبرم هر جا علیست، دار خودم را میاورم میثم شدم که هو بکشم روی دارها خونم حلالِ قاطبه ی ذوالفقارها میثم شدم که جان بدهم بی معطّلی یک روز کار دستِ دلم میدهد علی دیوانه ام، بگو که جهان را خبر کنند از این به بعد با منِ دیوانه سر کنند دینم علیست، قبله ی دیرینه ام علیست قلبی که میطپد وسطِ سینه ام علیست آب و گلم سرشته شده با ولای او اصلاً من آمدم که شوم خاک پای او نان آورِ دو دست فقیرم فقط علیست فریاد میزنم که امیرم فقط علیست مست همیشه تشنه ی میخانه اش منم فریاد میزنم که سگِ خانه اش منم هر کس غلام اوست مقامش معظم است قنبر غلام نیست، شهنشاه عالم است وقفِ امیر عشق جوانی و پیری ام عالم سقیفه ای بشود من غدیری ام در شیعه ی غدیر نشان از سقیفه نیست غیر از علی در عالم امکان خلیفه نیست جز او کدام شاه به ظاهر فقیر بود؟ شاه زمانه بود و به روی حصیر بود سلطان دهر، شاه زمان، فخر عالمین شیر احد، دلاور خندق، یل حنین خیبر شکن،دلیرترین پهلوان دشت او رفت و از مصاف، کسی زنده برنگشت در جای جایِ معرکه تکبیر میکشد می آید از مقابل و شمشیر میکشد از نعره های تیغ دو دم بین کارزار تا چند روز گوشِ عدو تیر میکشد میثم شدم محمدحسین حدادیان

مرد بی تکرار حیدر افضل الاذکار حیدر لا فتی الا هو لا سیف الا ذوالفقار حیدر توی آسمونا صاحب پرچم علیه به خدا اسم اعظم هرکسی داره یک کعبه من هم دور علی می گردم تنها هدف دلم علیه شور و شعف دلم علیه در نجف دلم علیه حیدر علی علی

فتبارک الله، عجب مولایی فتبارک الله، عجب آقایی فتبارک الله، عجب قد و، بالایی علی علی ظاهر و باطن و، اول و آخره فاتح خیبره دستی که توی دستای پیمبره فاتح خیبره نقش انگشتر فاطمه حیدره فاتح خیبره فتبارک الله، عجب گیسویی فتبارک الله، عجب بازویی فتبارک الله، عجب چشم و، ابرویی علی علی صاحب پرچم و، علم و بیرقِ علی مع الحقه بین هر معرکه، فاتح مطلقِ علی مع الحقه فاتح بدر و حنین و خندقِ علی مع الحقه منجی موسی از، وسط رود نیل استاد جبرئیل، مرشد و پیر راه علی فتبارک الله محمد حسین حدادیان

برای من شده یک سرپناه شهر نجف نموده حال مرا روبه راه شهر نجف شدس مرکز عفو گناه شهر نجف بیا و دوری مرا نخواه شهر نجف اگر چه دور دل من ملازم حرم است خوشا به حال هر آن کس که عازم حرم است گفت میان عرصه پیکار هم مصافت نیست کسی چونان تو برازنده ی خلافت نیست

شیر مادر قطره اش دریای حب حیدر است شیعه ی حیدر شدن تاثیر شیر مادر است بین ما اهل زمین معروف به حیدر شده بین اهل آسمان ها شهرت او صفدر است عالم آگاه شرح عارف بالله کرد گفت که من شهر علمم و علی بر من در است

ای شیر مرد کاشان جانم ابو لولو ای شیرین تر از جان جانم ابولولو ای شیر مرد کاشان جانم ابو لولو ای شیرین تر از جان جانم ابولولو ای شیر مرد کاشان جانم ابو لولو ای شیرین تر از جان جانم ابولولو ای شیر مرد کاشان جانم ابو لولو ای شیرین تر از جان جانم ابولولو شیر مرد کاشان محمد رضا ناصری

همهمه همهمه همهمه شادی دل فاطمه هرچی علی بگی باز کمه علی علی یا هو بگو ذکر فوق جادو بگو مدح علی رو بیا با من به زبون اردو بگو دو علیٌ وا سلطانهِ دِره خالُد خاطُ قرآنهِ مِرِدین مِره ایمانهِ اِمِره مولا علی ذکر فوق جادو محمد رضا ناصری

شد خطاب از خدا روبه پیغمبر تو دعا هات بخون ذکر یاحیدر یا علی میخونم اسم اعظم این ذکره اینو میدونم ذکر خاتم این ذکره خلائق شادن شور عالم این ذکره دم جون دادن آخرین دم این ذکره صدای بارون نوای مجنون دمی که با اون پر میگیرم این ذکره با این ذکر تو سر شور افتاده با این ذکر دل زهرا شاده خدا رو هزار و صد بار شکر به ما حیدر داده قال الله یا حیدر ولی الله یا حیدر یا علی میخونم سید رضا نریمانی

امیرُالحق، امیرُالعشق، امیرُالمومنینی تو خدایی یا بشر؟ حیدر! نه آنی تو، نه اینی تو تو را خواندند بی‌همتا و رقصیدند در آتش علی! تقصیر اینان چیست؟ وقتی این‌چنینی تو زبان شاعرانت می‌شوم، می‌پرسم از خالق: چگونه آفریدت؟ کاین‌چنین شورآفرینی تو گواهی می‌دهد خاتم، که خاتم‌بخشِ عشّاقی الا یا ایها السّاقی! سخاوت را نگینی تو من از میلاد تو در کعبه، از معراج، دانستم: علیِ آسمان‌‌ها اوست، اعلای زمینی تو تو را نفسِ نبی خواندند و حیرانم، غدیر خم امیر است او؟ امیری تو؟ امین است او؟ امینی تو؟ من از گمراهی بعضی به حیرت آمدم، آخر گواهی داد حتی دشمنت، که بهترینی تو فقط بر «لافتی الا علی» باید پناه آورد چو با «لاسیف الا ذوالفقار»ت در کمینی تو در ایمان و نبرد و هر فضیلت، اولین هستی فقط در بازگشت از جنگ، حیدر! آخرینی تو چه جای حیرت؟ او باید که شیر کربلا باشد اگر استاد پیکار یل ام‌البنینی تو امیدت شاید از این چاه کندن، آه! روزی بود که از نخلی برای کوثرت، خرما بچینی تو تو را با دست‌های بسته می‌بردند و می‌پرسم: دلیل خلق عالم! پس چرا تنهاترینی تو؟ فراری‌های خیبر، پیش یک زن، نعره زن، اما بمیرم فاتح خیبر! بلاگردان دینی تو چه حکمت‌هاست در این قصه؟ ای مولای نازک دل! که هر روز، این در و این کوچه را باید ببینی تو «یمین» را می‌شمارم، تا صد و ده می‌رسم، یعنی: که معنای یمین، مولای اصحاب‌الیمینی تو تو فاروقی، تو فرقانی، تو میثاقی، تو میزانی صراط‌المستقیمی تو، امام‌‌المتّقینی تو قسیمُ النّار و الجنّت، امیر هیبت و غیرت امانی تو، امینی تو، علی! حِصن حصینی تو تو شیر حق، تو کراری، ولی‌‌الله و قهاری درِ علم نبی و نفس ختم‌المرسلینی تو یداللهی و سیف‌الله، روح‌الله و سرّالله امین‌اللهی و یعسوبی و حبل‌المتینی تو مع‌الحقی و وجه‌الله، نورالله و عین‌الله چه می‌ماند دگر از حق؟ همین است او، همینی تو همه یک سو، تویی ساقی، تو در عین‌البقا، باقی علی! عین‌الحیاتی تو، علی! عین‌الیقینی تو خراب آباد شعر من کجا؟ ناز قدمهایت؟ چرا اینگونه شاها! با گدایان می‌نشینی تو؟ امیر المومنینی تو حسن عطایی

مادر نزاییده کسی حریف حیدر باشه فرقی نداره یک نفر یا این که یک لشکر باشه هیچ چی نمیشه سد راه حتی اگه خیبر باشه کی دیده شاهی لباسش اینقدر ساده باشه شیر میدون باشه و این همه افتاده باشه گفته پیغمبرمون پدر ها با حب علی بچه ها رو امتحان کنن حلال زاده باشه عشق بی بدل علی اهلا من عسل علی دشمن میکشه عقب اومد قتال العرب مادر نزاییده کسی حریف حیدر باشه فرقی نداره یک نفر یا این که یک لشکر باشه هیچ چی نمیشه سد راه حتی اگه خیبر باشه کی دیده شاهی لباسش اینقدر ساده باشه شیر میدون باشه و این همه افتاده باشه گفته پیغمبرمون پدر ها با حب علی بچه ها رو امتحان کنن حلال زاده باشه عشق بی بدل علی اهلا من عسل علی دشمن میکشه عقب اومد قتال العرب مادر نزاییده حسن عطایی

ای اولین نفر که شدی یاور نبی مولا علی علی مولا علی علی عشق تو در تمام وجود من ازلی مولا علی علی مولا علی علی گفته نبی که بر همگان هستی تو ولی مولا علی علی مولا علی علی چون که بدون مثل و قرینی بی بدلی مولا علی علی مولا علی علی یا قاهره العدو یا والی الولی من خاک پای تو  یا مرتضی علی ای اولین نفر که شدی یاور نبی مولا علی علی مولا علی علی عشق تو در تمام وجود من ازلی مولا علی علی مولا علی علی گفته نبی که بر همگان هستی تو ولی مولا علی علی مولا علی علی چون که بدون مثل و قرینی بی بدلی مولا علی علی مولا علی علی یا قاهره العدو یا والی الولی من خاک پای تو  یا مرتضی علی یاور نبی حسن عطایی

فدای حیدرم حیدر حیدر نور لا یزال علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر شاه ذوالجلال علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر فرد و بی مثال علی علی عقل کل خلقته کد خدای جنته واسه کل انبیاء قبله گاه حاجته شه برتر علی سرور قنبر علی مرد مردان علی لا فتی الا علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حیدر حیدر رایه الهدی علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نور چشم ما علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر صاحب عصا علی علی علی حیدر نبأ العظیم شأن مصحف الکریم کعبه سینه چاک تو ای صراط المستقیم هو الاعلی علی دلبر زهرا علی حق مطلق علی از خدا مشتق علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حیدر حیدر حبل محکمه علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نبض قلبمه علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نفس فیصمه علی علی علی ای همای رحمتم ای کلید جنتم واسه منکرت علی حق ذکر لعنتم ابا الاحرار علی محرم اسرار علی کل قران علی حضرت جانان علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حسن عطایی

روی سینه هر دو دست هر که بود و هر که هست هر چه بود و هر چه هست مست مست مست مست مست از باده ی حیدر مست از ساقی کوثر تنها سید و رهبر علی علی مست از این همه شوکت مست از کوه جلالت مست از شاه ولایت علی علی ای سبب خلقت جهان علی علی علی علی ای پدر صاحب الزمان علی علی علی علی ای امیرِ شهسوار ای امیرِ با وقار دیدنی به دست تو رقص تیغ ذوالفقار ای جانم اسدالله سیف‌الله اُذُن الله وجه الله ولی الله علی علی تنها قبله‌ی عالم هستی روح مجسم عشق حضرت خاتم علی علی مست از ساقی کوثر سید رضا نریمانی

خدا وقتی که بهشتو وعده داد روی خنده هات حساب کرده بود برای دلخوشی فرشته ها عکس خنده هاتو قاب کرده بود تو فقط بخند تا دنیا بخنده به فدای خنده های ملیحت از همین جا تا نجف مست کنیم مست انگورای روی ضریحت ای شراب من علی علی خدا بهشت وعده داد محسن عراقی

هر جای این دنیا رو میبینیم حتما نشونی از علی پیداس تو اضطراب و ناامیدی ها ذکر علی آرامش دل هاست بگو یا علی تا دور بشه بلا بگو یا علی مریضت بگیره شفا بگو یا علی خدا نگا کنه به سلامتی با هم بریم امام رضا علی علی علی ذکر علی محسن عراقی

به گردون ابرش ازرحمت برآمد از دل دریا که دریا شد از آن صحرا که صحرا شد از آن دریا غبار از دشت پیدا شد چو ترکان بخارایی زتیر ترکشش خیزد سر خـار از بُن خـارا علیِّ عالیِ اعلا، ولیِ والی والا وصی سیدِ بطحا به حکمش جمله مـا فیها حدیثی خاطرم آمد که می‌فرمود پیغمبر به اصحابش شب معراج سرّ لیلة الاسرا بطاق آسمان چارمی دیدم من از رحمت هزاران مسجدی اندر درون مسجد اقصی بهر مسجد هزاران طاق، بر هر طاق محرابی بهر محراب صد منبر، به هر منبر علی پیدا چو بشنیدند اصحاب این سخن گفتند که دیشب با علی بودیم جمله جمع در یک جا اباذر گفت با سلمان به روح پاک پیغمبر دانلود سر لیله الاسرار محمدحسن فیضی نشسته بودم اندر خدمتش در گوشه ای تنها تبسم کرد سلمان، این سخن گفتا به پیغمبر ندیدم غیر خود من هیچکس را  نزد آن مولا بگوش فاطمه خورد این سخن گفتا علی دیشب برون از خانه پا ننهاد از شب تا سحر اصلا که ناگه جبر ئیل از حق ندا آورد بر احمد که ای مسند نشین بارگاه قرب او ادنی اگر چه بر همه با صورتی ظاهر شدم اما وصیت از همه بگذشت ، با ما بود در بالا جنابش خالقی باشد که بر خلقش دو صد عالم به هر عالم دو صد آدم به هر آدم دو صد حوا به حکمش صد هزاران کوه بر هر کوه صد دامن به هر دامن هزاران  دشت بر هر دشت صد سینا به هر سینا هزاران طور بر هر طور صد  موسی به هر موسی هزاران بیضه اندر بیضه صد عیسا نه وصفش این چنین باشد که می‌گویند در عالم زخندق جست و مرحب کشت اندر بیشه‌ی هیجا علی سریست در وحدت که باشد سِر بی همتا علی خلقی است در خلقت که باشد خلقتش یکتا دانلود سر لیله الاسرار محمدحسن فیضی

سردار به جز حیدر کرار نداریم ما غیر علی با احدی کار نداریم احمد به خدا غیر علی یار نمی خواست پیغمبر ما همسفر غار نمی خواست رفتند به بیراهه و خوردند به بن بست تا بوده علی بوده و تا هست علی هست بر اسب سوار است قیامت شده بر پا دشمن به فرار است از این حالت مولا شمشیر کشیده است که لشگر بگشاید باید برود یک تنه خیبر بگشاید یا قادر و یا قاهر و فاتح و یا حق این جرئت و این هیبت و این قدرت مطلق مخصوص علی هست علی شیر خداوند آن یکه جوانمرد به تعبیر خداوند از ترس ز دستان عدویش سپر افتاد با خشم علی هر که در افتاد ور افتاد سردار به جز حیدر کرار نداریم ما غیر علی با احدی کار نداریم احمد به خدا غیر علی یار نمی خواست پیغمبر ما همسفر غار نمی خواست رفتند به بیراهه و خوردند به بن بست تا بوده علی بوده و تا هست علی هست بر اسب سوار است قیامت شده بر پا دشمن به فرار است از این حالت مولا شمشیر کشیده است که لشگر بگشاید باید برود یک تنه خیبر بگشاید یا قادر و یا قاهر و فاتح و یا حق این جرئت و این هیبت و این قدرت مطلق مخصوص علی هست علی شیر خداوند آن یکه جوانمرد به تعبیر خداوند از ترس ز دستان عدویش سپر افتاد با خشم علی هر که در افتاد ور افتاد حیدر کرار مجید تال

شبِ اميد و رحمته ، علي يا علي علي ياعلي شبِ نزولِ نعمته ، علي ياعلي علي ياعلي خوده خدا عيدي ميده ، علي ياعلي علي ياعلي عيد بزرگِ ولايته ، علي يا علي علي يا علي بَلِّغْ نازل شده از توو عرشِ حق واسه پيغمبر ديدن سينه سِپَر فرمود مولاتونه فقط حيدر به حيدر حسّاسيم كسي نشناسيم بترس اي وهابي مابا عباسيم حيدر حيدر حيدر ، مدد يا حيدر ٣ اميره ما يلِ خيبره ، علي يا علي علي ياعلي مولاي سلمان و قنبره ، علي يا علي علي ياعلي صدقه اي كه ميده فقير ، علي ياعلي علي ياعلي تو ركوعش انگشتره ، علي ياعلي علي ياعلي پشتش بي زِرِهِ چونكه گرمه به فاطمه پشتش محشرشد تا درِ خيبر كَندِه شد با يه انگشتش شنيد تو معراجش خوده پيغمبر دَم آخر ميگفت خدا، يا حيدر حيدر حيدر حيدر ، مدد يا حيدر ٣ با اميد اومديم اين شبا، علي يا علي علي ياعلي كه بدي عيدي به نوكرا ،علي ياعلي علي ياعلي وعده ما همه عاشقا، شب اربعين شب اربعين پايين پا توي كربلا ،علي يا علي علي ياعلي شب امید عباس میرخلف زاده