جمادی الثانی

بارِ پرچمه کربلا بعد از عقیله رویه شونه ی حضرت ام البنینه اینجا بهشت عباسِ پس یعنی اینجا خونه‌ی حضرت ام البنینه تو دین ما مقام زن اینقدر بالاست مادر خونه‌داره ما اجتماعیه ام البنین ام وهب حضرت زینب جهاد کردن جلوی نسل معاویه اولین کسی که تویه روضه نذری داده اولین مؤسس روضه تویه مدینه اولین نوحه سرای مقتل محرم حضرت فاطمه‌یِ ام البنینه تو دینه ما مرد آفرینه زن ببینید از این بُعد و زاویه بهشت زیره پایه مادر ماست کی گفته مرد با زن مساویه ؟! رحم الله یا ام البنین نماهنگ مقام زن حسن عطایی

بچه ها جونم دخیلم یا اباالفضل نگاه به این بدن می کرد می گفت تو مثل جون عزیزی اگر که برنخیزی رقیمو میبره عدو برا کنیزی اَخا اَخا اباالفضل، اَخا اَخا اباالفضل قربون این دستاتون برم من اگه جلسه خودم بودم میگفتم دستاتونو بیارید پایین ام البنین گریه می کنه میگه همه شما دست دارید پسر من بی دسته اَخا اَخا اباالفضل محمد نوروزی

بقیع که وارد میشی سمت راست میگن چهار قبر امام مظلومه اما موقع خروج سمت راست میبینی یه عده شیعیان ایستادن میگن چه خبره میگن اینجا مگه نمیدونی... قبر خانوم ام البنین مادر اباالفضله آی اباالفضل یکی از پیر غلاماو گریه کنا به من میگفت سید میدونی چرا قبر ام البنین جلو دره گفتم نه گفت آخه هنوز چشم به راهه میگه الان اباالفضلم میاد الان حسینم میاد چهار تا شبه قبر درست کرده بود برا عون جعفر عثمان عباس همچین که گریه میکرد دشمنا به گریه ام البنین گریه میکردن اما نگاه میکردن میدیدن هی زیر لب میگه حسین مادر چشم به راه مجید بنی فاطمه

رفت رسید به شریعه مشک به آب زد بارک الله عباسم مشک آب کرد بارک الله پسرم همچین که از شریعه بیرون آمد دستش بریدن رنگش پرید گفتند خانوم با دست دیگه مشک گرفت بارک الله عباسم خانوم جان دست دیگه شم بریدن زد به سرش خانوم جان امید ابالفضلت نا امید نشد با دندوناش مشک گرفت شیرم حلالت عباسم بارک الله پسرم یه جمله ای گفت ناله همه بلند شد صدا زد ام البنین تیر به مشک عباس زدند گفت به من بگو بالاخره تونست آب ببره یا نه صدا زد نه ام البنین گفت بیچاره عباسم به قول یکی از نوکرا هر روز نگاه میکرد میگفت رباب بچه مو حلال کن نتونست برا علی اصغر آب بیاره یاحسین... امید رباب بچه مو حلال کن مجید بنی فاطمه 

یا فاطمه از حیدر شنیدی از هر کلامی بهتر شنیدی از بچه های زهرا مادر شنیدی ام البنین علی باورت کرده پای زینب افتادی و از مهتاب خدا بلندترت کرده محبوبه ام البنین خوبه ام البنین سائل آورده فقط رو به ام البنینه هر شنبه یاد تو می افتم ام البنین گفتن کل زندگیت گفتم ام البنین مصداق شیرزن ام البنینه محبوب پنج تن ام البنینه ذکر توسل من ام البنینه ام البنین به دلها تپش دادی برای شبای تار ثارالله قمر پرورش دادی مثلت کو ام البنین بانو ام البنین زد محضر تو ادب زانو ام البنین یک یا ابالفضله راه تا به ام البنین مفتوحٌ لِرّاغبین باب ام البنین یا فاطمه از حیدر شنیدی روح الله رحیمیان 

تو کیفم چیده مهربونیاشو دنبالم فرستاده بازم دعاشو تا معلم ازم سوال می پرسه می شنوم تو گوشم زنگ صداشو اونی که هر جا هوامو داره مادرمه صبحا آفتاب نزده بیداره مادرمه اونی که پا به پای من توی سختی ها خودشو جای من می ذاره مادرمه آخه کی بهتر از تو رو دارم که روی شونه هاش سر بذارم قایم بشم تا ده تا بشمارم مادر/ مادر ده تا کمه خیلی بیشتر از این دوسِت دارم، علاقه مو ببین تو زندگیم تو هستی بهترین مادر / مادر شبیه قلب می گیرم دستامو بَرِش می گردونم شبیه گنبده تو جمله سازیام با اسم فاطمه همیشه جای خالی یه مرقده ما / در دو بخشه زندگیشو بیشتر از خودش به ما می بخشه هر کی باشه خاک پای مادرش تو دنیا میره بالا مثل یه ستاره می درخشه به پات میفتم جلوی پات پا میشم من تا میبوسم دست تو رو زیبا میشم تا گم میشم من تو شلوغی دنیا تو دعام میکنی تو بغلت پیدا میشم نماهنگ شبیه قلب عبدالرضا هلالی مجتبی کرمی

طلع النّور علی البدر طلع البدر علی الشمس طلع الشمس علی العشق طلع العشق علی الحیدر بگو صلّ‌الخالق به چنین مادری؛ جلّ‌الخالق بگو صل‌ّالخالق به چنین دختری؛ جلّ‌الخالق بگو صل‌الخالق به چنین همسری؛ جل‌ّالخالق نماهنگ طلع النور علی البدر محمود کریمی

شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب شانه به شانه همره ابوتراب هدیه نموده بر حسینِ فاطمه یک قمر و سه شیر نر چو آفتاب ای بنازم بر هر سه فرزند همچنان شیرش عرصه ی قدرت مثل یک ذره تحت تاثیرش آنچنان کرده گرد و خاکی در صفحه ی تاریخ راویان فتح گشته اند یکسر تحت تاثیرش علی پا تا به سر تویی ام القمر به حضورت ملک شده خم تا کمر ابوفاضل اگر چه که دارد هنر به شما رفته در همه حالت پسر یا ام الادب یا ام البنین   بانوی با اصالت و اصل و نسب داد به عباسِ علی درس ادب نمونه ی بارز ایثار و وفا مقلد مکتب او ام وهب گفته بر عباس محضر زینب بکنی دقت در خطاب او غیر تاج سر با حسین رفتی بی حسین اینجا برنمیگردی سربلندم کن ای تجلی واژه ی غیرت زن بالانشین گل عرش بَرین هنر بازوی یل ام البنین چه مقامی فراتر از اینکه شده همه دلگرمی امیرالمومنین شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب وحید شکری

روضه میگیره توی مدینه صدا صدای گریه ی ام البنینه شبای جمعه خونه ی زینب شنبه ها روضه خونه ی ام البنینه رباب موهای من سفید شد وقتی شنیدم که علیِ اصغرت شهید شد رفع غم و ملال کن به خاطر علی اصغر عباسمو حلال کن چشم همه بارونه ام البنین میخونه علی لای لای علی لای لای انگاری پشت پرده بازم رباب غش کرده علی لای لای علی لای لای سکینه میگه با آه و زاری راه گلومو غصه ها بسته ابالفضل مادر عباس منو حلال کن کاسه ی آبو من دادم دست ابالفضل مادر مشکی که روبرومه یه روضه ی مجسم از روضه های عمومه مشکی که پاره پاره است از دو تا دستای بریده ی عموم اشاره است چشم همه بارونه ام البنین میخونه وای ابالفضل وای ابالفضل من شنیدم محشر شد سرت مثه حیدر شد وای ابالفضل وای ابالفضل مادر فدای این شور و شِینِت خودم تموم بچه هام فدا حسینت با تو تموم روضه ی هرشب بگو به این مادر پیر چی دیدی زینب مادر درد دلم زیاده قریب سی هزارنفر سواره و پیاده هرکی یه ضربه ای زد بعد اونا تازه اومد شمر حرامزاده چشم همه بارونه زینب داره میخونه ای تشنه لب ای وای حسین خلخال دلبندت رفت حتی کمربندت رفت ای تشنه لب ای وای حسین روضه میگیره توی مدینه وحید شکری

یه آقایی بود من یکی از شنبه های ام البنینی ببین خدا میدونه کروات معلوم بود خیلی آدم حسابی مایه دارو و... دیدم توی این صف ها ایستاده تو صف شنبه های ام البنینی یه لقمه میگیره میذاره توی پلاستیک میره اون یکی رو میگیره میذاره توی پلاستیک من دنبالش راه افتادم دم حرم حضرت ابوالفضل شغل تاجر وضع خوب گفتم اینا رو برای چی گفت من ماهی یه بار از بغداد میام کربلا اینا رو جمع می کنم میبرم بچه هام میخورن خوبن زنم خوبه تمام عمر یک در سفت مادر چی عباسم نبینم بر حسین گویی برادر سیدی و مولای آقای من ما تامرونی دستورتون چیه تاجر درگاه عباس شیخ مهدی حسن آبادی

همسر حیدر کراری به امیرالمؤمنین یاری ای الگوی وفاداری مادرِ قمر بنی هاشم علمداری ای جانم به این رشادت و عزت و غیرت ای جانم به این صلابت و همت و عفت ای جانم به این شجاعت و شوکت و صولت یا اُم البنین به شیر پاکِ تو رحمت مادر دریا ، مادر سقا مادری کردی تو مثه زهرا گفتن عباست شد شهید اما گفتی اولادم نذر ابی عبدالله اُم عباس یا اُم البنین   پای داغ پسرت پیرم پَر چادرت رو میگیرم شنبه ها سر این سفره روزیمو مادر از عباسِ تو میگیرم ای جانم چهارتا سردار قَدَر داری ای جانم چهارتا شیر با جگر داری کل دنیا رو بگردم همه میبینن یا اُم البنین فقط خودت قمر داری بعد عاشورا ، از غم مولا روضه خوندی با نجمه و لیلا تو نگفتی از پسرات اما گفتی اولادم نذر ابی عبدالله اُم عباس یا اُم البنین همسر حیدر کراری جواد مقدم

از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم از سر سفره ی تو نون و نمک ببرم اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم گدای سفره های بی بی اُم البنین اگه حاجت داری بیا روضه یا اباالفضل بگو تو با احساس روزیِ کل سالتو اینجا بگیر از دست مادرِ عباس اُم العباس یا اُم الحسین شأن و مقامو ببین عالم روزی خورشه حتی خودِ اباالفضل دخیل چادرشه اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم غلام بچه های بی بی اُم البنین به غمم التیامه اباالفضل تکیه گاه امامه اباالفضل هفته هامون به عشقِ تو بی بی شروع میشه به نام اباالفضل اُم العباس یا اُم الحسین از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم جواد مقدم

از روضه ی بشیر تا باخبر شدم بشکسته بودم و بشکسته تر شدم دنیا به حال من خون گریه میکند هم بی حسین شدم هم بی پسر شدم جسم عزیزان مرا در خون کشیدند گلهای یاسم را همه از ساقه چیدند دست علمدار مرا از تن بُریدند خیلی حزینم ، اُم البنینم از سر شب تا صبح گریه شده کارم این غم دل آشوب میدهد آزارم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم خیلی دلم شکست از دیدن رباب اشک دو دیده اش من را کند عذاب بغض سکینه را دیدم به چشم خود میسوزم از غم طفلِ نخورده آب گفتم شرمنده شده ساقیِ طفلان گفتم مشک آب او شد تیر باران طفل رباب از تشنگی گردیده بی جان با غم عجینم ، اُم البنینم دار و ندارم را نذر حسین کردم روضه گرفتم با این دلِ پُر دردم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم   باور نمیکنم این زینب من است باور نمیکنم پیشانی اش شکست آتش به جان زند قد خمیده اش بند دلم از این در و بلا گسست گفتم رفته زینبم راه اسارت گفتم که داراییِ او رفته غارت ای وای من، ای وای من از این جسارت زار و غمینم ، اُم البنینم وَیلِی عَلی شِبلِی ، ناله ی جانسوزم گریه به عباسم روضه ی هر روزم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم از روضه ی بشیر تا باخبر شدم جواد مقدم

محرم راز منی جانا یعنی با تو درد دلمو بهتر میگم می‌دونم داده اجازش رو اباالفضل که با هر زبون به تو مادر میگم آنام ام البنین، زندگی من سلام ام البنین به تو می‌رسه صدام ام البنین، آنام ام البنین آنام ام البنین، من که سیر از آدمام ام البنین تو خودت بساز برام ام البنین، آنام ام البنین به وقت مشکلات فرشتۀ نجات روزی آدم رو میده سفرۀ شنبه‌هات یه در تو کربلا، به نامته ولی نوکرت اسمش رو میذاره باب معجزات یا ام البنین یا ام البنین محرم راز منی جانا حسین ستوده 

ممنونم ازت تو این سالای سخت پر کردی جامو ممنونم ازت به خونه باز آوردی احترامو بعد من بستی تو زخمای علی رو ام البنین روبراه کردی تو دنیای علی رو ام البنین اون شبایی که برا من گریه میکرد ام البنین پاکشون میکردی اشکای علی رو ام البنین میدونم گریه میکردی برام مادری کردی برای بچه هام مرهم قلب علی من شدی آب و جارو کردی خونه رو به جام ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت که تنهایی کشیدی زحمتامو ممنونم ازت بزرگ کردی بی منت بچه هامو گردنت بود زحمت این خونه هر شب ام البنین اومدی و خونه رو کردی مرتب ام البنین دخترم مادر نداشت روز عروسیش ام البنین مادری کردی عزیزم واسه زینب ام البنین بچه هام مادر میکردن صدات واقعا بودن مثل بچه هات من خودم جای لطف و زحمتات علقمه جبران میکنم برات ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت حواست بود به احساس حسینم ممنونم ازت شبا میذاشتی آب واسه حسینم دیدی تو خونه آرومه حسینم ام البنین آخ تو هم فهمیدی مظلومه حسینم ام البنین کاشکی میرفت کربلا وقت وداعش ام البنین میزدی بوسه به حلقوم حسینم ام البنین ممنونم ازت حسین ستوده

خوشبختی همینه روزیم از کرم خانوم ام البنینه اسمش دلنشینه نعره ی یا ابالفضلمو زهرا میبینه نگو ام البنین بگو بحر وفا نگو ام البنین بگو روح ادب به خودش گفت کنیز اولاد علی نگو ام البنین بگو کوه ادب شدم مثل قطره به دریای تو غرق پسرهاتو قربون مخصوصاً اباالفضل تویی مادرش که دویده اباالفضل انتقام کوچه رو میگیره اباالفضل یا ام البنین یا ام البنین چی از این قشنگتر میبینی که حسین به تو هم میگه مادر حس خواهری داشت هر دفعه زینب گفت به ابالفضل برادر تو دعای فاطمه پشت سرته تو الآن زینبم مثه دخترته به اباالفضل میگفتی قبل کربلا برو زهرا از این به بعد مادرته خدایی اباالفضل اگه بی قرینه یکی از لقب هاش یل ام البنینه چه مرد دلیری چه شیر شکاری مرحبا ام بنین چه اباالفضلی داری خوشبختی همینه حسین ستوده

خودتو معرفی کن بگو نوکر اباالفضل هرچی داری از کی داری صدقه‌سرِ اباالفضل بچه سیدا میگن که فاطمه مادرمونه پس کیه مادر ماها آره مادر اباالفضل من اُمُّ البنینی‌ام سایش روی این سره شنبه‌ها برای من عین روز مادره من اُمُّ البنینی‌ام از حالم خبر بگیر مثل من هرچی می‌خوای از اُمُّ القمر بگیر تو هیئتا میگن یا اُمُّ البنین با عزتا میگن یا اُمُّ البنین این اسمو می‌برن آدم مشتیا با غیرتا میگن یا اُمُّ البنین خودتو معرفی کن حسین ستوده

گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام هر جوریه هی نمک می‌زنه به  زخمام من که واسه دشمنامم حتی خیر می‌خوام این روزا بریدم آی ننم به اباالفضل قسم ننه جان اُمُّ البنین مثل خودت من بی‌کسم آخ شکسته کمرم این همه میگم ننه یه بار بگو جان پسرم گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام حسین ستوده

به بیت ولا یاورش خوانده اند حسین و حسن مادرش خوانده اند علمدار خیبر شکن بوده است به شیر خدا شیرزن بوده است نثار حسین است لبخند او عموی رقیه است فرزند او ملائک قیامش سلامش کنند امامان همه احترامش کنند شبیه خداوند، ماه آفرین نبوده در عالم جز ام البنین به بیت ولا یاورش خوانده اند منصور ارضی

چه دلی داشته این خانوم به نام زنی ماورایِ ادب قلم میزنم از خدایِ ادب زنی در نگاه علی محترم پس از فاطمه با علی هم قدم به بیت ولا یاورش خوانده‌اند حسین و حسن مادرش خوانده اند اونا گفتن مادر لذا وقتی از مدینه خواست بیاد بیرون صدا زد یا اماه اجازه بده ما بریم دید ام البنین گریه می‌کنه فرمود عباس جان برو با مادرت برادراتم برید خداحافظی کنید آرامش بهش بدین اومدن گریه ام البنین چیه فرمود عباس جان به تو و داداشات میگم بدون حسین برنمی‌گردی بدون حسین برنمی‌گردی منصور ارضی

راه میفته کار همه با دعای ام البنین صبح هر شنبه به ما میگن فقرای ام البنین باب حاجات نوکراس سفره های ام البنین وفای ام البنین حیای ام البنین او ملیکه است و پسر هاش وزاری ام البنین مرده زنده میکنه نذر غذای ام البنین فدای ام البنین من کی ام وقتی اباالفضله عصای ام البنین مادر قمر تاج سر قمر یا ام البنین از سر کرم ما رو ببر حرم یا ام البنین بده از عطا به ما یه کربلا یا ام البنین مدد یا ام البنین زینب و کلثومن به جا دخترای ام البنین صحنه گردون کربلا پسرای ام البنین پس میشه به کربلا بگیم کربلای ام البنین عطای ام البنین شفای ام البنین قبله ارباب و قمر قبله نمای ام البنین عاقبت به خیر میشم من از دعای ام البنین فدای ام البنین خدا میبخشه تو محشر به ولای ام البنین همسر علی جلوه گر علی یا ام البنین از همه سری کنار حیدری یا ام البنین پس بدون صف ما رو ببر نجف یا ام البنین راه میفته کار همه با دعای ام البنین وحید شکری

مثل اون بچه‌ایم که زدنش مگه غیر گریه کاری بلده همه پس زدن منو ولی خوشم که منو ام‌البنین پس نزده آهای آدما اینو بشنوید من همونیم که خوردم زمین هوامو کسی نداشت به جز ام البنین مثل سیر و سرکه جوشیده تا دلم هر دفعه خواستم گذاشت برم هم توی سال منو برد حرم هم اربعین تو رو دستای اباالفضل کم نشه بی بی کاری کن جز در خونه ات قد خم من خم نشه بی بی ای مادر ابالفضل دست منم بگیر نبودی تو کربلا ام البنین چه جوری عباس تو زدن زمین نبودی کنار نهر علقمه پسرت شرمنده شد پیش همه نبودی ببینی بال و پر شده مشکی و که درد سر شده سری که شق القمر شده پیش همه روی زانوهاش حسین تا رسید بهش سرشو گرفت به دامنش سر خودشم آخرش اون رو زمین خوب شد نبودی بی بی ته گودال ندیدی خوب شد که سرنوشت زرو خلخالو ندیدی ای مادر اباالفضل دست منم بگیر مثل اون بچه‌ ایم که زدنش وحید شکری

یه نقل دیگه ای نقل شده میگن لبابه خانم همسر آقا قمربنی هاشم اباالفضل العباس علیه السلام خب حضرت ام البنین میشده مادر شوهرش دیگه میگه بعضی موقع ها تو خلوت هاش از ام البنین خیلی سوال میکرد یه روز ازش سوال کرد میگن خیلی خواستگار داشتی فرمود بله خواستگار داشتم گفتم چرا ازدواج نمیکردی گفت در بین این خواستگار ها مرد ندیدم که باهاش ازدواج کنم انقدر صبر کردم تا خدا مرد مردان عالم علی ابن ابیطالب علیه السلام رو روزیم کرد دارد در تاریخ یه نقلی هست که یکی از خواستگار های حضرت ام البنین قبل خواستگاری امیرالمومنین معاویه بوده فرستاده معاویه برای او آمد و سه مرتبه آمد و دفعه سوم یه سینی پر از جواهرات هم برای او آورده بود به حزام ابن خالد پدرش گفت اگه اجازه میدی اینبار فرستاده معاویه رو من خودم جوابش رو بدم و حالا خبری از خواستگاری امیرالمومنین نیست توسط عقیل اما وقتی که آمد جواب رو خودش داد گفت به اربابت بگو دو مرتبه آمدی برای این فرستاده ات ک تمام فضای قلب و دل او مملو از بغض علی ابن ابیطالب هست و تمام فضای دل من مملو از محبت علی ابن ابیطالب هست من و تو زیر یه سقف با هم جمع نمیشیم این خر مهره هاتم با خودت بردار ببر ما نیازی نداریم به اینا محب علی شیخ عباس صراف

یه روز بی بی ام البنین با سراسیمه و دلهره تو صحن خونه اینور و اونور میره امیرالمومنین تشریف آوردن با ادب رفت جلوی مولا فرمود مولا عباسم از صبح رفته تا الان نیومده فرمود ام البنین بچه که نیست عباسم نوجوون شده از چشم زخم این مردم میترسم امروز بی نقاب رفته بیرون اباالفضلم ظهر شد نیومد عصر شد نیومد دمدمای غروب بود امیرالمومنین دید دیگه ام البنین تاب نمیاره فرمود خودم میرم دنبالش دیدن آروم آروم طرف بقیع داره میره اومد بقیع دید مولا اباالفضل وایسادن با ادب و غضب دانه های اشک عین مروارید داره میریزه هی بلند بلند میگه مادر کاش من بودم مادر روضه ولدی پسرم بیا جواد ذاکر

عباس نیومدیم امسال بگیم مریض داریم اومدیم عزای مادرت یا ابا عبدالله من هر سال میگم من روضه ام البنین بلد نیستم بخونم اباالفضل آخه من جایی نشنیدم کسی به ام البنین سیلی زده باشه من روضه مادرتو بلد نیستم اما روضه مادر این آقا رو خیلی بلدم چرا یه ناله بزن آخه مادر این آقا رو چهل نفری می‌زدن من نشنیدم بعد ام البنین کسی در خونه رو عوض کرده باشه اما علی بعد زهرا می‌دونی چه کرد اولین اقدام خود درب را عوض کرد آخه بچه هاش نگاه به در میکردن بلند گریه می کردند چقدر بچه هاش داشتند نگاه می‌کردن باباشون می‌گفت محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن من روضه ام البنین بلد نیستم سیدرضا تحویلدار