گلچین مولودی جشن ولادت حضرت زهرا (س)

سوره قدر و سوره اعطینا اونی که قدرشو میدونه مولا رکاب دست حق رسول اللهه نگین این رکاب نور زهرا نور نور نور زهرا آرزوی خیلی دوره زهرا با محبت حسینش محشر تیرگیمونو میشوره زهرا برا خدا کوثر ماشاالله برا نبی دختر ماشاالله برا علی همسر ماشاالله برا حسن مادر ماشاالله به حضرت زهرا ماشاالله سوره نور و هل اعطی و کوثر آیه محبوب دل پیغمبر از وقتی پا گذاشتی تو این عالم دنیا قشنگ تره تو چشم حیدر سوره اعطینا محسن عرب خالقی

زهرا گر زراست، پیامبر اباذراست زرگر همیشه با خبر از قیمت زر است از حسن خلق و رحمت پیغمبری چنین باید خداش هدیه دهد دختری چنین دختر چه دختری؛ بگو مادر پدر حوریه‌ای که آمده در کسوت بشر دختر چه دختریست، که معراج مصطفی است هم تاج اوست احمد و هم تاج مصطفی است دختر چه دختریست؛ که به قول پیامبرش هرشب حیا نشسته دو زانو برابرش دختر چه دختریست، که لبخندش آفتاب ماه است گوشوار و گلوبندش آفتاب دختر چه دختریست؛ در اوصاف اوست که آب وضوش باعث خلق ملائکه دختر چه دختری که بهشت است منجلی در خانه‌ای که اوست همسر علی همسر چه همسری نفس مرتضی علی در سینه اش به جای تپش بانگ یا علی همسر چه همسریست که عین روایت است بی بی؛ نیم اش نبوت و نیمی اش ولایت است‌ همسر چه همسریست، نه سال بی وضو نام علی نبرده و علی نیز نام او همسر چه همسری که تمام وقار بود در آسمان برادر او ذوالفقار بود همسر چه همسریست که فقر اختیار کرد تنها به شوق سائل میل انار کرد همسر چه همسریست؛ به او قبله مایل است شام زفاف پیراهنش سهم سائل است پیراهن عروسی خود را که داد گفت: پیراهن حسین مرا در می‌آورند. همسر چه همسری که فقط احترام کرد جای تمام شهر به حیدر سلام کرد همسر چه همسریست که اگر چشمم شکسته است بر سینه اش جمال علی نقش بسته است بی بی جان! بی نور مِهری به سعادت نرسید بی مُهر تو، امضای عبادت نرسید گفتند که صد جا تو به فریاد رسی در کوچه، ولی کسی به دادت ...

قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها به عشق تو بنده میشم بی تو سرافکنده میشم چادر تو رو سنگ قبرم کشیده بشه زنده میشم نفس اولم حیدر نفس آخرم مادر رو ابرم باشم میگم آرزومه حرم مادر اللهم صل علی فاطمه و ابیها قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها

میگن تموم این دنیا هنر دستاته خاک کف پای مادر خالق جناته عشق آسمونا زهرا ذکر ما سوا یا زهرا توی عشقا نقطه پایانی دلم مادر از همون اول که خونوادم به خونوادت دل باخت مادرم شبای جمعه واست سفره نذری انداخت تنها با تو سامون دارم بسکه سر مجنون دارم جانم مادرم یا زهرا یه عمریه من مجنون کل خانوادتم اگه بپرسی از کارم چایی ریز هیئتم شیرین مثل عسل حیدر عالم عالم عالم حی علی الحیدر چی بگم وقتی که نوکر تو باشه سلمان ای قربونت برم جانیم این سنه قربان خاک کف پای مادر محمدحسین حدادیان

قرآن گشودم آیه ی محشر بیاورم میخواستم که سوره ی کوثر بیاورم من کیستم زفاطمه(س) سر در بیاورم باید کسی شبیه پیمبر بیاورم هنگام وصفت عقل مرا ترک می کند معراج رفته شان تو را درک میکند **** با نور تو زمین شرف آسمان گرفت چل روز مصطفی(ص) ثمری بی کران گرفت پابر زمین گذاشتی و خاک جان گرفت تا آمدم بگویم زهرا(س) زبان گرفت گفتم که رخصتی بده بهتر بخوانمت مهرت اجازه داد که مادر بخوانمت **** مادر سلام، گوشه ی چشمی به ما کنید مادر سلام، درد مرا هم دواکنید با این امید در زده ام تا که وا کنید لطفی به این اسیر یتیم گدا کنید حالا اگر چه چادر تو وصله دار هست من سائلم همیشه برایم انار هست **** یا آیه آیه آیه ی خود(( هل اتی)) کنی یا از کرم لباس عروسی عطا کنی چادر امانتی بدهی تا چها کنی یک قوم را به نور خدا آشنا کنی سوره کوثر محمدحسین حدادیان دنیا تو را نخواست که اینقدر زشت شد خاکی که زیر پای تو آمد بهشت شد **** دنیا تمام ظلمت و تو ماورای نور با تو کم است فاصله تا انتهای نور همسایه ات اگر که شده آشنای نور این بوده است از برکات دعای نور در آسمان نور چه بدری ،شبیه توست در سال یک شب است که قدری شبیه توست **** در خانه عطر سیب تو از بس جمیل بود یادآور بهشت خدای جلیل بود سرچشمه ی وضوی تو از سلسبیل بود جاروی خانه ی تو پر جبرئیل بود دنیا به پای مهر تو از شرم آب شد آبی که گشت مهرییه ی تو گلاب شد **** آنکه تورا به جمله ی ((لولاک)) می شناخت درک تورا فراتر از ادراک می شناخت پرواز را چه کس بجز افلاک می شناخت بانوی آب را پدر خاک می شناخت... نام پدر همیشه به دنبال مادر است خیر العمل محبت زهرا(س) و حیدر(ع) است سوره کوثر محمدحسین حدادیان

اون که همیشه توی خونواده حول و ولای بچه هاشو داره واسه بغل گرفتن بچه هاش بهشتو هم به زیر پاش میزاره وقتی تو کاری می رسی به بن بست وقتی که دنیا با تو نمیسازه وقتی که تحویلت نگیره هیچکی آغوش مادرت همیشه بازه آغوش مادر همیشه بازه محسن عراقی

ای بزرگ آفرینش فاطمه چلچراغ اهل بینش فاطمه ای ستون خیمه آل عبا محور اصلی اصحاب کساء ای طفیل هستیت چرخ و فلک لوح اصلی اصحاب کساء ای طفیل هستیت چرخ و فلک لوح و کرسی و قلم جن و ملک دست بوست اولین و آخرین خاک روب خانه ات روح الامین روح بخش کائنان فاطمه معنی صوم و صلاتی فاطمه ای بزرگ آفرینش علی شریف

سحرِ نبی اومده ، الحمدالله دلبرِ علی اومده ، الحمدلله مادر حسن و حسین ، الحمدلله نورِ ازلی اومده ، الحمدلله ای همۀ نفسام .. به فدایِ تو ای مادر ای شده وا گره هام .. به دعایِ تو ای مادر اومدی از عرش ای بانویِ علی با تو معلوم نیرویِ علی امام آفرین کجا ، وصف کجا ، یقین کجا عرش کجا ، فرش کجا ، شما کجا زمین کجا ناموسِ خدا اومده ، تبارک الله اُم النجبا اومده ، تبارک الله مادر امام زمان ، تبارک الله اُم اَبیها اومده ، تبارک الله شمسِ فلک نشین کجا ، ذرۀ کمترین کجا عشق علی خوش اومدی ، شما کجا زمین کجا سحرِ نبی اومده ، الحمدالله دلبرِ علی اومده ، الحمدلله مادر حسن و حسین ، الحمدلله نورِ ازلی اومده ، الحمدلله ام النجبا محمود کریمی ای مادرِ خورشید .. مادرِ مهتاب یا زهرا ای مادرِ هستی .. مادرِ ارباب یا زهرا شبِ میلادت یا اُم الشهداء یا نجف خوبِ یا کرب و بلا بانویِ عالمین کجا ، بندۀ خاک نشین کجا اِنس کجا حور کجا ، شما کجا زمین کجا شکر خدا اومدی ، الحمدلله یه سری به عالم زدی ، الحمدلله تو که برای مرتضی ، الحمدلله آیینۀ تمام قدی ، الحمدلله الذی خلق النور ، الحمدلله الذی بذل عشق ، الحمدلله الذی خلق الزهرا ، الحمدلله الذی بذل عشق ، الحمدلله شمسِ فلک نشین کجا ، ذرۀ کمترین کجا عشق علی خوش اومدی ، شما کجا زمین کجا سحرِ نبی اومده ، الحمدالله دلبرِ علی اومده ، الحمدلله مادر حسن و حسین ، الحمدلله نورِ ازلی اومده ، الحمدلله ام النجبا محمود کریمی

قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها به عشق تو بنده میشم بی تو سرافکنده میشم چادر تو رو سنگ قبرم کشیده بشه زنده میشم نفس اولم حیدر نفس آخرم مادر رو ابرم باشم میگم آرزومه حرم مادر اللهم صل علی فاطمه و ابیها قرار دل بیقرارم کسی رو جز تو ندارم قراره که روز قیامت سر رو چادر تو بزارم با تو آروم آرومم بی تو آشوب آشوبم خدا میدونه که مادر فقط با تو خوبم اللهم صل علی فاطمه و ابیها به عشق تو بنده میشم بی تو سرافکنده میشم چادر تو رو سنگ قبرم کشیده بشه زنده میشم نفس اولم حیدر نفس آخرم مادر رو ابرم باشم میگم آرزومه حرم مادر اللهم صل علی فاطمه و ابیها قرار دل بیقرارم محمد فصولی

بانوی اسلامی و به خانه‌ی شوهر کهنه حصیری تو راست مَفرَش و بستر   گندم دستاس توست خوشه‌ی پروین آبله‌ی دست توست مهر منوّر   تا که خدا فخر آورد به ملائک جانب محراب خیز و روی بیاور   وقت مناجات، دانه دانه‌ی اشکت زیور گوش ملائک است چو گوهر   آب وضویت دوای عیسی و موسی خاک درت آبروی ساره و هاجر   ای زن مردآفرین عالم هستی! وی ز دل و جان گذشته در ره همسر!   چشم رجال و نسا به سوی تو بانو جان بنات و بنین فدای تو مادر!   کشته‌ی راه خدایی و هدف تو امرْ به معروف بُوَد و نهیْ ز منکر   «صُبّت علیّ مَصائبٌ»سخن توست می‌زند این نغمه‌ات به جان من، اخگر   گر که بریزد مصیبت تو بر ایّام روز جهان می‌شود چو شام، مکدّر   فاطمه! ای سینه‌ات بهشت محمّد! وااسفا! کاین بهشت سوخت در آذر   بر در آن خانه‌ای که اذن گرفته است قابض الارواح و جبریل، مکرّر، آه که آتش زدند امّت بی‌مهر! آه که وارد شدند قوم ستم‌گر!   حبل متین را فکنده حبل به گردن دست خدا را ببسته خلق سبکْ سر   بر سر منبر نشسته غاصب محراب صاحب مسجد ستاده در بر منبر   مدح تو ارزنده‌تر ز خواندن هر ذکر داغ تو سوزنده‌تر ز هر غم دیگر   قبر تو مخفی از آن که در بر قبرت جمله دعا را اجابت است مقرّر   ای دل ما در هوای قبر تو سوزان! قبر تو و اسم اعظم است برابر   این منِ عاصی، «مؤیّدم»، پسر تو ای پدر و مادرم فدای تو مادر! خطّ عبور بقیع بخش تو بر من دیدن قبرت مرا چو نیست میسّر بانوی اسلامی محمدرضا عاصی

ای به مثل بی مثل چو ایزد منان ای به نبی چون نبی ستوده داور چهارده معصوم را تو فرد مکمل ایزد قیوم را تو نور مصور خانه تو کعبه امید امامان بیت تو معراج صبح و شام پیامبر حبل متین هزار عارف و عامی هر نخی از چادرت به عرصه محشر فلک نجاتند اولیا و در آن فلک فاطمه جان هم تو ناخدایی و لنگر ای به مثل بی مثل محمدرضا عاصی

زیور ببندید آسمان ها و زمین را آذین کنید از یاس ها عرش برین را از پولک براق و زیبای ستاره برگوش حوران بهشتی گوشواره با بهترین رخت و لباس میهمانی امشب بیایید حوریان آسمانی آری ملائک صف به صف مشغول شادی غم رفته امشب کاملاً در انفرادی شهر مدینه نور باران شد سراسر با چل چراغ ماه و "رقص نور" اختر پُر گشته دنیا بی نهایت از فرشته بر روی بال تک تک آن ها نوشته بنوشته با خط خودش حی تبارک پیوند یاس و حضرت یاسین مبارک عاقد خدا و شاهدش پیغمبر او داماد حیدر گل عروسش کوثر او در صورت زهرا چه شرم دلنشینی ست در چهره ی مولا چه شوق بی قرینی ست لبخند شرم و شوق زهرا را نظر کن این رخت دامادی مولا را نظر کن این ساقی کوثر امیر المومنین است که ساق دوشش حضرت روح الامین است اوج کمال و عشق احمد نور خاتم این عشق اوج عشق معنای حضور است نور علی نور است امشب غرق نور است مدح حضرت زهرا صابر خراسانی

دعای مادر حتی از دعای پیغمبر خاتم هم موثر تر است اومد خدمت پیغمبر خاتم گفت یا رسول الله من یه حاجتی دارم بگم سختمه یا رسول الله اگه میشه برا من دعا کنید حضرت رسول فرمودند که برو به مادرت بگو دعات کنه زودتر از دعای من مستجاب میشه گفت مادرم مرده گفت اشکال نداره برو سر قبر مادرت بالا سر قبر مادرت دعا کن مادرت تو قبر آمین بگه زود تر از دعای من در حق  تو مستجاب میشه ما یه کسی رو داریم به نام مادر که قدرتش از خاتم انبیا و کل انبیا همه بالاتره و قدرشو نمی دونیم دعای مادر حتی از دعای پیغمبر خاتم هم موثر تر است اومد خدمت پیغمبر خاتم گفت یا رسول الله من یه حاجتی دارم بگم سختمه یا رسول الله اگه میشه برا من دعا کنید حضرت رسول فرمودند که برو به مادرت بگو دعات کنه زودتر از دعای من مستجاب میشه گفت مادرم مرده گفت اشکال نداره برو سر قبر مادرت بالا سر قبر مادرت دعا کن مادرت تو قبر آمین بگه زود تر از دعای من در حق  تو مستجاب میشه ما یه کسی رو داریم به نام مادر که قدرتش از خاتم انبیا و کل انبیا همه بالاتره و قدرشو نمی دونیم دعای مادر استاد دانشمند

زنی از خاک، ‌از خورشید، از دریا،‌ قدیمی‌تر زنی از هاجر و آسیه و حوا قدیمی‌تر زنی از خویشتن حتی، از أعطینا، قدیمی‌تر زنی از نیّت پیدایِش دنیا، قدیمی‌تر که قبل از قصۀ ‌»قالوا بلی» این زن بلی گفته‌ست نخستین زن که با پروردگارش یا علی گفته‌ست ملائک در طواف چادرش، پروانه پروانه به سوی جانمازش می‌رود سلانه سلانه شبی در عرش از تسبیح او افتاد یک دانه از آن دانه بهشت آغاز شد، ریحانه ریحانه نشاند آن دانه را در آسمان با گریه آبش داد زمین خاکستری بود، اشک او رنگ و لعابش داد چه بنویسم از آن بی‌ابتدا، بی‌انتها، زهرا ازل زهرا، ابد زهرا، قدر زهرا، قضا زهرا شگفتا فاطمه! یا للعجب! واحیرتا! زهرا چه می‌فهمم من از زهرا و ما أدراک ما زهرا! مرا در سایۀ خود بُرد و جوهر ریخت در شعرم رفوی چادرش مضمون دیگر ریخت در شعرم مدام او وصله می‌زد، وصلۀ دیگر بر آن چادر که جبرائیل می‌بندد دخیل پر بر آن چادر ستون آسمان‌ها می‌گذارد سر بر آن چادر تیمّم می‌کند هر روز پیغمبر بر آن چادر همان چادر که مأوای علی در کوچه‌ها بوده‌ست کمی از گرد و خاکش رستخیز کربلا بوده‌ست غمی در جان زهرا می‌شود تکرار در تکرار صدای گریه می‌آید به گوشش از در و دیوار تمام آسمان‌ها می‌شود روی سرش آوار که دارد در وجودش روضه می‌خواند کسی انگار برایش روضه می‌خواند صدایی در دل باران که یا أماه! أنا المظلوم، أنا المقتول، أنا العطشان خدا را ناگهان در جلوه‌ای دیگر نشان دادند که خوبِ آفرینش را به زهرا ارمغان دادند صدای کودکش آمد، تمام عرش جان دادند ملائک یک به یک گهوارۀ او را تکان دادند صدای گریه آمد، مادرم می‌سوخت در باران برای کودک خود پیرُهن می‌دوخت در باران وصیت کرد مادر، آسمان بی‌وقفه می‌بارید حسینم هر کجا خُفته، قدم آرام بردارید! تن او را به دست ابری از آغوش بسپارید جهان تشنه‌ست، بالای سر او آب بگذارید زمان رفتنش فرمود: می‌بخشید مادر را کفن‌هایم یکی کم بود، می‌بخشید مادر را بمیرم بسته می‌شد آن نگاه آهسته آهسته به چشم ما جهان می‌شد سیاه آهسته آهسته صدای روضه می‌افتد به راه آهسته آهسته زنی آمد به سوی قتلگاه آهسته آهسته بُنَّیَ تشنه‌ای مادر برایت آب آورده… زنی از خاک از خورشید حمیدرضا برقعی

جنس لبخند تو از ترانه، گریه های تو هم عاشقانه یک نگاهت برایم بهانه، تا فدایت شوم عاشقانه لحظه اوج دلواپسیها، ای ترک خورده بیکسی ها حرمت کهنه اطلسیها، عطر بیخواب نیلوفرانه رود مشتاق آغوش بازت، آرزوهای دور و درازت آسمان رنگ چادر نمازت، وسعت آبی بیکرانه مثل قایق سواران اروند، موج را از تو باید بپرسند قد اگر خم کنی با دماوند میشوی تازه شانه به شانه لطف سرشار زاینده رودی، تو صعود بدون فرودی از همان روز اول تو بودی، نبض ناایستای زمانه مثل گرمای ظهر جنوبی، چون طلوعت ندارد غروبی یا که تعبیر یک خواب خوبی، بعد خمیازه های شبانه آفتاب از دو چشمت فراریست، آبشار از نگاه تو جاریست وه که پیش چنین اقتداریست، شعر پر قوتم کودکانه دشت را پر ز بابونه کردی، دامنت را پر از پونه کردی آن سبد را که وارونه کردی، زد کویر وجودم جوانه غرق گل می کنم این بغل را، کوچه پس کوچه های محل را می فرستم برایت غزل را، سوی یک مقصر بی نشانه جنس لبخند تو صابر خراسانی

اى بهشت قرب احمد فاطمه ليلة القدر محمد فاطمه اى خدا مشتاق يارب يا ربت اى سلام انبياء بر زينبت كاروان دل روان در كوى تو قبله جان محمد روى تو عصمت حق كوثر پيغمبرى بلكه زهراى محمد پرورى مشعل شب‏هاى احياى على نقش لبخندت مسيحاى على عمر تو بالاتر از ارض و سماست هيجده سالت اگر خوانم خطاست گر چه در اين گردش ليل و نهار زيستى با خاكيان هجده بهار بهشت قرب احمد محمدحسین پویانفر اولين نور آخرين روشنگرى هم ازل را هم ابد را مادرى اى سه شب بى قوت و از قوت تو سير هم يتيم و هم فقير و هم اسير آن كه خاك مقدمش جان همه گفت جان من فداى فاطمه اى كه در تصوير انسان زيستى كيستى تو كيستى تو كيستى فوق هر تعريف و هر تفسير هم پاكتر از آيه ي تطهير هم اى سجود آورده بر پاى تو سر اى خدا هم از نمازت مفتخر مرتضى را محو صحبت كرده ‏اى غرق در درياى حيرت كرده‏ اى مدح تو كى با سخن كامل شود وحى بايد بر قلم نازل شود اى دو عالم قبضه‏ اى در مشت تو وى زمام خلق در انگشت تو انبياء را رهبرى كن فاطمه اولياء را مادرى كن فاطمه خاك را فيض تو آدم مى‏كند فضه ات اعجاز مريم مى‏ كند بهشت قرب احمد محمدحسین پویانفر بر در بيتت مقام قنبرى نيست كم از رتبه پيغمبرى آنچه هست و نيست فيض عام توست خوش‏ترين ذكر امامان نام توست از نبى تا حضرت مهدى همه ذكرشان يا فاطمه يا فاطمه سائل بيت گِلينت عالمى بسته نبود باب احسانت دمى اى مهار ناقه ات زلف عفاف پيرهن بخشيده در شام زفاف عفو، را نازم كه گرد بسترت قاتلت هم نيست نوميد از درت سينه ي تو جنت پيغمبر است دامنت تا صبح محشر كوثر است اخترانت جمله ماه عالمند دخترانت خوبتر از مريمند دست بوس قنبرت فرزانگى خاك پاى فضه ات مردانگى از شب ميلاد تا آخر نفس مصطفى يك دست را بوسيد و بس آن هم اى دست خدا دست تو بود اى بر آن لب‏ها و دست تو درود چون ببيند چشم احسانم تو را با كدامين عقل بشناسم تو را گر چه عمرى در پناهت زيستم آن كه بشناسد تو را من نيستيم با وجود آن همه نعت و سپاس ناشناسى ناشناسى ناشناس بايد اين جا لب فرو بست از بيان روز محشر قدر تو گردد عيان شمع جمع اهل محشر چهر تو است مُهر هر پرونده مُهر مِهر توست جز تولاى تو دست آويز نيست بى تو رستاخيز، رستاخيز نيست حق به محشر محور جودت كند آن قدر بخشد كه خوشنودت كند محشر از فيض تو گلباران شود عفو، مشتاق گنه كاران شود شاعر:  غلامرضا سازگار بهشت قرب احمد محمدحسین پویانفر

اول دفتر به نام خالق اکبر آن که سزد نام او در اول دفتر نکته ای از قدرتش بس، این که بگویم اوست علی آفرین و فاطمه پرور فاطمه مجموعه صفات خداوند فاطمه آیینه کمال پیمبر عصمت کبری، ولیه ی الله عظمی قره ی عین النبی، حبیبه داور بَضعه ی احمد نه بلکه روح محمد همسر حیدر نه بلکه هستی حیدر شهر خرد احمد و علی ست درِ آن فاطمه آن شهر راست مرکز و محور فاطمه مجموعه صفات خدا محمدحسین پویانفر ای به مثَل بی مثَل چو خالق یکتا وی به نُبی چون نَبی ستوده داور شأن تو در «إنّما ولیُّکُمُ الله» با حق و با احمد و علی ست برابر جز پدر و شوهر و دو ابن و دو بنتت روی تو نادیده کس ز اکبر و اصغر پای به محشر چو می نهی رسد آواز «غضّوا أبصارکم» به خلق، سراسر چشم و چراغت دو گوشواره عرش اند راحت جانت دو نازدانه دو دختر در قدم مادر است جنت موعود وین سخن نغز چون سروده پیمبر در عجبم زین حدیث و آن که چرا او داده به زهرای خویش کنیه مادر بهر شفاعت تو را بس است در آن روز دست ابوالفضل و خون محسن و اصغر هر که پناهش تویی پناه تو عالم وان که شفیعش تویی شفیع به محشر به به از آن رهبری که پیرو زهراست به به از آن پیروی که فاطمه رهبر حبل متین پیمبران الهی است هر نخی از چادرت به عرصه محشر چهره ز أعمی نهان کنی و بگویی می نگرم من ورا نبیندم او گر آب وضویت دوای عیسی و موسی خاک درت آبروی ساره و هاجر کشته راه خدایی و هدف تو امر به معروف بود و نهی ز منکر حضرت باقر برای چاره هر غم نام تو می برد بر زبان مطهر خانه تو قبله امید سه حجت بیت تو معراج صبح و شام پیمبر سید رضا مؤید فاطمه مجموعه صفات خدا محمدحسین پویانفر

من از خاک پای تو سر بر ندارم مگر لحظه ای که دگر سر ندارم مگیر از سرم سایه ی چادرت را پناهی از این خیمه بهتر ندارم بگیر از سر لطف جان مرا هم ببخشا اگر جان دیگر ندارم بخوانم به فرزندیت که امیدی به غیر از دعاهای مادر ندارم با تو محشر به پا میکنیم در قیامت چنان که حراسی ز محشر ندارم به داغ تو خون گریه کردم هنوزم خبر از دل خون حیدر ندارم سرودم ز داغ تو چاره ای جز نوشتن ز دیوار و از در ندارم شنیدم که دست تو از کار افتاد اگر چه درست است باور ندارم خاک پای تو محمدحسین پویانفر

حی علی خیر العمل ، یعنی ولایِ فاطمه آری رضایِ حق بُوَد حکماً رضایِ فاطمه فاطمه مادر منه قسم آخر منه نور نخ چادرش سایۀ رو سر منه اُمُّنا زهرا مدد .. همیشه نوکریم کمه ، همیشه لطف تو زیاد دلم فقط رضایت ، مادریِ تو رو میخواد تا که تو لبخند نزنی ، نمیشه دل تو سینه شاد هر کی تو رو دوست نداره ، منم ازش بدم میاد من فقط سنگ تو رو رویِ سینه میزنم نوکرِ نوکرهاتم با دشمنت دشمنم اُمُّنا زهرا مدد .. حی علی خیر العمل ، یعنی ولایِ فاطمه آری رضایِ حق بُوَد حکماً رضایِ فاطمه فاطمه مادر منه قسم آخر منه نور نخ چادرش سایۀ رو سر منه اُمُّنا زهرا مدد .. از اسمت حاجت میگیرم ، تا رو لبم گل میکنه گناه بچه رو فقط ، مادر تحمل میکنه هر کی گرفتاری داره ، به تو توسل میکنه خدا خودش یه جاهایی ، به تو توکل میکنه شفاعت محشرم تویی همه باورم نوکرتم مثل حسن به تو میگم مادرم اُمُّنا زهرا مدد .. حی علی خیر العمل ، یعنی ولایِ فاطمه آری رضایِ حق بُوَد حکماً رضایِ فاطمه فاطمه مادر منه قسم آخر منه نور نخ چادرش سایۀ رو سر منه اُمُّنا زهرا مدد .. ولای فاطمه محمدحسین پویانفر

قلم بر صفحه سرگردان عشق است و دفتر سفره دار خوان عشق است یتیم شهر مکه شد پیمبر همان که صاحب قرآن عشق است اگر گفتند ابتر کور بودند که زهرا گوهر تابان عشق است پسر عمش ابالایتام آنکه خودش بابای فرزندان عشق است کریم ومهربان ودست ودل باز حسن، بانی هر احسان عشق است و آن نامی که سر خط جنون است حسینم وای سرگردان عشق است عجیب است اینکه بیمار است سجاد دوای درد بی درمان عشق است امام باقر آن علامه دهر دبیر دانش اموزان عشق است کسی کز دست صادق اب خوردست مرید مرد با ایمان عشق است کلید باب حاجات است کاظم خودش محبوس در زندان عشق است رئوف و مهربان آقاست مردم علی موسی الرضا سلطان عشق است جوانی ام فدای نوجوانش جواد است وبلا گردان عشق است دل ایرانیان شد هادی آباد بمیرم خانه اش ویران عشق است ز حلمش شیعه جانی تازه دارد امام عسکری جانان عشق است می آید آخرین فرزند حیدر طلوع طلعتش دوران عشق است گوهر تابان عشق صابر خراسانی

ای میخانه دار حوض کوثر حیدر لقد کرمنا بنی آدم از ولایت زهرا شرافت داره غبار قدومت به عرش معلی پس از تو شروع کرد خدای توانا به خلقت دنیا لقد کرمنا بنی آدم از ولایت زهرا شرافت داره غبار قدومت به عرش معلی پس از تو شروع کرد خدای توانا به خلقت دنیا کاشف الکرب علی ابن ابی طالب بردن اسم تو داره سجده واجب بعد ذکر تو همیشه زیر لب گفتم لعنت الله علی دشمن غاصب آروم جون حیدر حضرت انسیه میخانه دار حوض کوثر محسن عراقی

شب امیدو شب بارونه            با تجلی تو بازار خدا گرمه (تو رسیدی و فاتح خیبر           دیگه هرجا باشه پشتش به شماگرمه)۲ اونکه با یک نگاش قیامت میشه همسرش توهستی هرکسی نوکر حسین شد دیگه مادرش تو هستی هفت درب بهشت زیر پات مادر روح القدوس تو صدات مادر علامه میشم با دعات مادر (دلو زیرورو میکنی با خنده هات مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ خدا میدونه ، بی برو برگرد         داره حکم طلا خاک قدمت مادر (بگو کی دعوت ، میکنی مارو       بشینیم یک شبی توی حرمت مادر)۲ بدون یه موقع اگه پاش بیفته واسه تو میمیریم ایشالا روز مادرو یه روز مدینه جشن میگیریم ای غنچه ی باغ فدک مادر بر سفره ی هستی نمک مادر مثلت دیگه نیست تو فلک مادر (میگن قدیمیا رفیق بی کلک مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ پا گذاشتی ، رو چشای ما و          مثل خورشید به دل خشک ما تابیدی (با این عشقی که به حسین داری        جای عیدی بهمون کرببلا میدی)۲ وقتی که زینبی که کوه صبره دختر تو باشه طبیعتا باید یکی چون علی شوهر تو باشه تو قلب منه وطنت مادر زینب پرور دامنت مادر حرز علی رو گردنت مادر (منم دیوونه ی حسین حسنت مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ شب امید محسن عراقی