جمادی الأول

تقصیر تو نبود اگه تنم شده کبود تقصیر تو نبود دل بیچاره شکست تقصیر تو نبود اگه گوشواره شکست تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود گریه نکن پسرم نزار بسوزه جگرم دعایی کن که خوب بشه شکستگی کمرم حسنم حسنم حسنم حسنم تا که تونستن زدنم حسنم حسنم حسنم حسنم خون میریزه از بدنم حسنم حسنم حسنم حسنم غریب گیر آوردنم یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه تقصیر تو نبود که کوچه غوغا شده بود تقصیر تو نبود زخم سرم وا شده بود تقصیر تو نبود لگدش خورد به من تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود اگه تنم شده کبود تقصیر تو نبود دل بیچاره شکست تقصیر تو نبود اگه گوشواره شکست تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود گریه نکن پسرم نزار بسوزه جگرم دعایی کن که خوب بشه شکستگی کمرم حسنم حسنم حسنم حسنم تا که تونستن زدنم حسنم حسنم حسنم حسنم خون میریزه از بدنم حسنم حسنم حسنم حسنم غریب گیر آوردنم یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه تقصیر تو نبود حسین عینی فرد

مادری بی حاله تو کوچه جنجاله این اولین بیت روضه گوداله حرمله کوچه عجب خیالی کرد اون عقدهای آخر عقدشو خالی کرد پاشو گذاشت رو چادر مادر یکم عقب رفت نامرد داغ غدیرو به یادش آورد ضربه سیلی رو زد یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه سیلی یه کاری کرد مادر زمین افتاد سیلی یه کاری کرد مادر زمین افتاد سه بار که تو کوچه حیدر زمین افتاد دویدم وقتی صورتشو دیدم از جای اون سیلی آهسته بوسیدم تب رو لب هاش لبامو سوزوند فهمیدم آهش سرده سیلی یه جوری خورده که مادر گوشوارشو برد یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه مادری بی حاله حسین عینی فرد

گل، بر من و جوانی من گریه می‌کند بلبل به خسته جانی من گریه می‌کند از بس که هست غم به دلم، جای آه نیست مهمان به میزبانی من گریه می‌کند از پا فتاده پا و ز کار اوفتاده دست بازو به ناتوانی من گریه می‌کند گل‌های من هنوز شکوفا نگشته‌اند شبنم به باغبانی من گریه می‌کند در هر قدم نشینم و خیزم میان راه پیری، بر این جوانی من گریه می‌کند گردون، که خود کمان شده، با چشم ابرها بر قامت کمانی من گریه می‌کند این آبشار نیست که ریزد، که چشم کوه بر چهره‌ی خزانی من گریه می‌کند فردا مدینه نشنود آوای گریه‌ام بر مرگ ناگهانی من گریه می‌کند شاعر : حاج علی انسانی گل برمن گریه میکند محمدحسین پویانفر

یا زهرا عصمت اللهی تو حجت حجج اللهی تو در میدان نبرد نیروی بازوی اسداللهی تو در میدان نبرد نیروی بازوی اسداللهی تو بضعه النبی وحی منجلی ظاهرا زهرایی یاطنا علی لشکر علی هستی یک تنه با عشق تو حیدر خیبر میکنه یا زهرا مدد یا زهرا مدد یا زهرا مدد پرچم داره رسول اللهی تو خون رگ ثار اللهی همسر حیدر و مادر زینب و ابی عبداللهی مادر حسن مادر حسین قستم کن بازم بین الحرمین راهیم کن حرم ای ماهه شبم این شب ها دل تنگ تل زینبم یا زهرا مدد یا زهرا مدد یا زهرا مدد حیدر به اسم تو حساسه دل با تو معدن اخلاصه بعد از هل من مبارز گفتن یا زهرا رجز عباسه ذکر فاطمه حل مشکله سردار مکتبت ابوفاضله ذکر فاطمه حل مشکله سردار مکتبت ابوفاضله عصمت اللهی تو حسین عینی فرد

یادش بخیر یه روزی بود جوابی داشت سلام حیدر تموم شهر بلند می شد فقط به احترام حیدر یادش بخیر اون روزا که تو خونمون برو بیا بود زائر خونوادمون خود پیمبر خدا بود حالا همون کسایی که غدای سفرمونو خوردن حرمتمو شکستنو به خونمون هجون آوردن دری که بی اذن علی روح الامین بازش نمی کرد همون درو آتیش زده یه عده بی حیای نامرد تو این نبرد نا برابر طبق وصیت پیمبر بسته شده دستای حیدر آخ که چقدر علی غریبه آخ که چقدر علی غریبه آخ که چقدر علی غریبه آخ که چقدر علی غریبه چادر به دور کمرت بستی زدی گره به معجر رفتی به جنگ دشمنان تا که بشی فدای حیدر سینه سپر کردی برام تا بدونم تنها نبودم ولی یهو گیر افتادی پشت در یاس کبودم یادش بخیر یه روزی بود جوابی داشت سلام حیدر تموم شهر بلند می شد فقط به احترام حیدر یادش بخیر اون روزا که تو خونمون برو بیا بود زائر خونوادمون خود پیمبر خدا بود حالا همون کسایی که غدای سفرمونو خوردن حرمتمو شکستنو به خونمون هجون آوردن دری که بی اذن علی روح الامین بازش نمی کرد همون درو آتیش زده یه عده بی حیای نامرد تو این نبرد نا برابر طبق وصیت پیمبر بسته شده دستای حیدر آخ که چقدر علی غریبه آخ که چقدر علی غریبه آخ که چقدر علی غریبه آخ که چقدر علی غریبه چادر به دور کمرت بستی زدی گره به معجر رفتی به جنگ دشمنان تا که بشی فدای حیدر سینه سپر کردی برام تا بدونم تنها نبودم ولی یهو گیر افتادی پشت در یاس کبودم یادش بخیر حسین عینی فرد

منی که عمریه نوکرم سایه عشق تو رو سرم با دعای خیر فاطمه نوکر اولاد حیدرم عشقت روز افزون هر دم حسین جان آقام ای درمون دردم حسین جان اسم تو من با سینه زنی حک می کنم رو قلبم سالار زینب ما رو یه نگاه کن بلا رو دور از  تموم سینه زنا کن قسمت ما همه یه کرببلا کن ما رو نگاه کن حسین رسیده وقت عاشق شدن ملائکه از عرش اومدن فاطمه رو دعوت می کنیم همه با ذکر جانم حسن جانم محبوب دل من حسن جان آقا عشق از تو گفتن حسن جان خانوادم عاشق تو اند که اسممو حسن گذاشتند خواب دیدم آقا چه حرمی داری میدونم که برای تو نداره کاری تو حرمت بگیریم عکس یادگاری سایه عشق تو روسرم حسن عطایی

حاجت گرفتن از مادر راحت تر از حاجت گرفتن از پسر است شما از مادرت یه خواهشی میکنی هنوز حرفت تموم نشده بهت میگه هزار و چهارصد سال به ما نگفتن که حاجت گرفتن از مادر راحت تره تا حاجت گرفتن از پسر هر چی گرفتار شدیم گفتیم حسین جان نذر تو اباالفضل نذر تو باب الحوائج علی اصغر نذر تو اما نگفتند که اگه گره به کارت افتاد نذر مادر کنی از کل کربلا با کل کربلایی ها قیمتش بالاتره دانلود سخنرانی حاجت گرفتن از مادر استاد دارستانی

روضه مادر روضه تو خونه است باید راهت بدن از این در بری تو که بشینی ببینی حال مادرت امشب چه حالیه که فضه میگه آخرا شبای آخر عمر بی بی توان نداشت بی بی از این پهلو به اون پهلو شد و من کمکش میکردم شما وقتی میری کنار یکی مادر نداره میخوای بنشینی حال و روزشو ببینی باید محرمیت داشته باشی بابات تو خوره میخوره زمین پست ترین آدم تو محل میاد عیادت تحویلش میگیری آقا خوش اومدی اما  اگر مادرتون تو خونه بخوره زمین هر کی بیاد دم در راهش میدید تو خونه که امیرالمومنین که غیرت الله است هر بی سر و پایی رو راهش بده دانلود سخنرانی روضه مادر استاد دارستانی

هیچکی نبود بگه، این گُل که پَرپَرِ این زن که می زنید، ناموسِ حیدرِ از عَمد مادرُ، پیشِ پسر زدن از عَمد با لگد، محکم به در زدن کجا رفته بودی بدونِ من؟ شنیدم تو کوچه تو رو زدن چه کابوسِ تلخی دیده حسن دعا کن عزیزم، برا حسن آروم بگیره همش میگه نامرد بَسِ دیگه نزن همش میگه ای وای مادرِ من داره میمیره هیچکی نبود بگه، این گُل که پَرپَرِ این زن که می زنید، ناموسِ حیدرِ دلم با مدینه نمیشه صاف بازم زندگیمُ بهم بِباف با دستی که رفته زیرِ غلاف علی بمیره بهت گفته بودم برو بسه تو زورت به قنفذ نمیرسه یه جوری تو رو زد که نَفَسِ مَنُ بگیره از صبرِ شوهرت،سوء استفاده کرد دیدی که نَقشَشُ آخر پیاده کرد پشتش مغیره رو،ملعون نگاه کرد چند تا لگد زد و کار رو تمام کرد داری تو چشمات یه دلهره چقدر قطره ی خون رو چادره حسینت چرا آب نمی خوره؟ با اینکه تشنه است چقدر گریه کردی با پیرهنش با پیراهنی که می برنش می بینی که رگ هایِ گردنش به زیرِ دشنه است هی کُند می بُره،لشکر کلافه شه فکر کن سنان که هست،خولی اضافه شه این نیزه میزنه،اون تیغ میکشه با گریه خواهرش، هی جیغ میکشه دانلود مداحی از عمد مادرو پیش پسر زدن محمدرضا بذری

چادر نمازت سایه روی سرمه عمریه که باورمه ارثیه مادرمه دلخوشی خواهرمه دنیا با تو برکت داره خاک پا هات قیمت داره ماشاالله به این جبروت ماشاالله به این عظمت نورانی شد زمین خدا به این برکت صلی الله علی زهرا خیر نسا چادر نمازت روشنی عرش خداست علت هر دفع بلاست راه نجات یهودیا و افتخار شیعه هاست با تو هستیم عزت داریم روی اسمت غیرت داریم ما شاالله به نور نگات ماشاالله به مهر و وفات کاش باشه خونه زندگیمون همه به فدات صلی الله علی زهرا خیر نساء چادر نمازت وقت جهاد سنگرته حرف تو با دخترته که چادرت تا روی سرته دست خدا یاورته کوه قدرت زینب زینب اوج عزت زینب زینب ماشاالله به این همه نور ماشاالله به این همه شور جان عالم به فدای تو ای غیور صبور صلی الله علی زینب بنت الهدی صلی الله علی زینب بنت الهدی ماشاالله به این جبروت ماشاالله به این عظمت نورانی شد زمین خدا به این برکت صلی الله علی زهرا خیر نساء دانلود مداحی چادر نماز محمدرضا بذری

سیده النساء العالم یا زهرا نور دل رسول خاتم یا زهرا علت خلق عالمینی ام الحسینی روز رسون همه دنیا انسیه الحوراء حیدر دنیای حیدر یا فاطمه ام ابیها یا زهرا روضت یعنی آرامش یعنی خوشبختی دانلود مداحی سیده النساء العالمین محمدرضا ناصری

می نویسم به چشمِ تَر مادر می نویسم به رویِ دَر مادر با همین پاره یِ جگر مادر سوختم از سکوت اگر مادر می نویسم مرا بِبَر مادر خواهرم نامِ مادر آورده چادرِ گریه آور آورده غمِ من باز هم سر آورده کوچه دادِ مرا در آورده باز رفتم به آن گذر مادر کوچه بود و عبورِ بانویش کوچه و یک بهشت در کویش مادری و فرشته هر سویش باد حتیٰ نخورده بر رویش من در آن کوچه بی خبر مادر کوچه بود و غروبِ غم بارش کوچه بود و دو تا عزا دارش کوچه‌ی سنگی و دو دیوارش کوچه و سنگهایِ بسیارش کوچه پُر شد زِ رهگذر مادر – دیدم آنجا هزار مشکل را بسته بودند راهِ منزل را جمعِ نامحرم و ارازل را دیدم آن روز دستِ قاتل را وای از چشمِ خیره سَر مادر – چشمِ خود را که بست زد سیلی دید بی حیدر است زد سیلی وای با پشتِ دست زد سیلی گونه‌ای را شکست زد سیلی سنگِ دیوار بود و سر مادر می زدم داد که نزن نامرد کُشتی‌اش پیشِ چشم من نامرد جایِ مادر مرا بزن نامرد یک نفر بینِ چند تن نامرد از غرورم شکسته‌تر مادر او زد و هر دوتا زمین خوردیم هر دوتا بی هوا زمین خوردیم پیشِ نامردها زمین خوردیم خنده کردند تا زمین خوردیم چادر و خون و خاکِ تر مادر

پرت سوخت به آتیش کشیدن در خونه رو پیکرت سوخت بمیرم جلو چشمای زینبت معجرت سوخت واویلا بمیرم توی کوچه ها می کِشن دشمنا حیدرت رو با یه ضربه از تو گرفتن گل پرپرت رو واویلا گناه تو مادر چی بوده وا امّاه که روی تو اینجور کبوده وا امّاه علی دیگه طاقت نداره واویلا که زهرا تو آتیش و دوده وا امّاه بمیرم چی باید بگم از غم سیلی و تازیونه نزن بی حیا مادرم فاطمه نیمه جونه پرت سوخت محمدحسین پویانفر واویلا بمیرم که زخم دل حیدرت بی حسابه سلام علی دیگه تو کوچه ها بی جوابه واویلا چرا رنگ زینب پریده وا امّاه چرا قدّ مادر خمیده وا امّاه الهی که بارون بگیره پشت در که آتیش به خونه رسیده وا امّاه تو کوچه یه جوری زدن اون غلافو به بازوی مادر که دستش جدا شد دیگه از تو دستای حیدر واویلا بمیرم دوباره علی مونده و خنده ی تلخ مردم زمین خورده تو کوچه مادر برا بار چندم واویلا چهل مرد جنگی رسیدن وا امّاه که دست علی رو ببندن وا امّاه بمیرم که یک عده نامرد تو کوچه به اشکای حیدر می خندن وا امّاه پرت سوخت محمدحسین پویانفر

مادر ما مادر تموم عالمه مادر ما مادر تموم عالمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه سبد سبد بیارید گلهای نیلوفری رو بیایید عزا بگیریم روزای بی مادری رو بگید چاووش بخونن که غم از دل امون برده بیاید هجله ببندیم آخه مادر جوون مرده وای وای مادر مادر مادر وای وای مادر مادر مادر حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله مادر ما مادر تموم عالمه مادر ما مادر تموم عالمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه سبد سبد بیارید گلهای نیلوفری رو بیایید عزا بگیریم روزای بی مادری رو بگید چاووش بخونن که غم از دل امون برده بیاید هجله ببندیم آخه مادر جوون مرده وای وای مادر مادر مادر وای وای مادر مادر مادر حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله مادر ما مادر تموم عالمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه سبد سبد بیارید گلهای نیلوفری رو بیایید عزا بگیریم روزای بی مادری رو بگید چاووش بخونن که غم از دل امون برده بیاید هجله ببندیم آخه مادر جوون مرده مادر تموم عالم محمدحسین پویانفر

به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین بگیرم دوباره پر چادرت را اسمحی لی أن أتمسک بطرف عبائتک بمیرم برای غریبی مولا أموت حسرهً لأجل غربه المولی حیدر سلام ای یار حیدر سلام ای یاس پرپر السلام علیک یا حبیبه الحیدر ، السلام علیک یا زهره الیاسمین المتناثره سلام مادر ، سلام مادر السلام علیک یا اماه سیده النساء یا زهرا ملیکه السماء یا زهرا علی بابک القلب بالحزن جاء… أمی یناجیک و اللحن صوت البکاء…. أمی أنینی …حنینی …لکسر الضلوع و آهی شتاء لحرِّ الدموع سلام دمع عینی … علی أم الحسین أیا زهرا سیده النساء ، یا زهرا ملیکه السماء ، یا زهرا به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین پشت درخانه ات آمدم محمدحسین پویانفر

بمیرم چی باید بگم از غم سیلی و تازیونه نزن بی حیا مادرم فاطمه نیمه جونه واویلا بمیرم که زخم دل حیدرت بی حسابه سلام علی دیگه تو کوچه ها بی جوابه واویلا تو کوچه یه جوری زدن اون غلافو به بازوی مادر که دستش جدا شد دیگه از دستای حیدر وای مادر بمیرم دوباره علی مونده و خنده تلخ مردم زمین خورده تو کوچه مادر برا بار چندم چهل مرد جنگی رسیدند وا اماه که دست علی رو ببندند بمیرم که یک عده نامرد تو کوچه به اشکای حیدر می خندند وای مادر وای مادر نیمه جان محمدحسین پویانفر

دعام اینه که خوب خوب بشی دوباره خونمونو شاد کنی باید بمونی تا یه روز بیاد داداش حسنمو دوماد کنی خونه بی تو بی روحه بی تو شبها تاریکه از نگاهت معلومه وقت رفتن نزدیکه مادر مگه چند سالته آرزوی مردن نکن زخم در رو پر و بالته فکر پر کشیدن نکنپیچیده تو تموم شهرمون حکایت تو و شهامتت ولی حالا که توی بستری کسی نیومده عیادتت تا چشماتو میبندی بابا انگار میمیره انتقام اشکهاتو مهدی یه روز میگیره مادر مگه چی دیدی که این جوری زمین گیر شدی صورتت چه پریشون شده یک شبه چقدر پیر شدیداداش حسنمو ببین توو خواب که حرفهای عجیبی میزنه مگه چی دیدی توی کوچه ها با ما داره غریبی میکنه نیمه بازه چشم تو نیمه شبها بیداری سرد خونه اما تو مثل آتیش تب داری مادر چرا مونده هنوز خاک کوچه رو چادرت خونمو توو سکوته ولی گریه میکنه دخترت مگه چند سالته محمود کریمی

ز کودکی خادم این تبار محترمم چونان حبیب مظاهر، مدافع حرمم به قصد حفظ حریم حرم؛ به پا خیزم… کنار لشکر عشاق حسین؛ هم قدمم اگر که حرمت این بارگه؛ شکسته شود و یا اگر که ره کرب و بلا بسته شود چونان زنم به پیکر غاصب شام و عراق که بند بند وجودش ز هم گسسته شود حکم دفاع از حرم؛ ز شاه نجف دارم! به امر رهبرم؛ هماره جان به کف دارم هدف فقط رهایی عراق و سوریه نیست؛ مسیرم از حلب است، قدس را هدف دارم… نه غصه ی جدایی از یار و وطن دارم به امر حق به راه دل، کفن به تن دارم پریدن از قفس؛ که بال و پر نمی خواهد! عشق است، بال پریدن همان که من دارم ذکر لبم یا زینب؛ به دلم واهمه نیست… به سرم جز زیارت حسین فاطمه نیست خدا مرا از در این خانه جدا نکند گدایی در این خانه مرا خاتمه نیست خطوط قرمز دور حرم ز خون من است؛ چو برکه ام که مرگ من، همان سکون من است پیاده می روم ز مشهدالرضا تا شام حال کبوتر حرم، حال کنون من است ز کودکی خادم این تبار محترمم

حواست به من بوده و هست اما یه وقتا حواسم ازت پرت میشه با اینکه تو خورشیدو دادی به دنیا یه وقتایی سردم ولی نه همیشه مثه کوه پشته منی هر دقیقه بجز تو کسی تکیه گاهم نبوده تو بالاتر از قله هایه زمینی به تو فکر کردن شبیه صعوده همین که حواست به من هست خوبه همین خوبه که تو منو دوست داری همه میرن از زندگیه من اما محاله تو یک روز تنهام بذاری همین که حواست به من هست خوبه همین خوبه که تو منو دوست داری همه میرن از زندگیه من اما محاله تو یک روز تنهام بذاری روزایی که از زندگی سیر میشم میشینم یه گوشه به یادت میفتم تو میدونی که چی گذشته به حالم من از حسو حالم به هیشکی نگفتم کی میدونه که من چقد گریه کردم فقط چشم تو اشک چشمامو دیده نمیدونی اسم تورو که میارم چه حاله عجیبی به من دست میده همین که حواست به من هست خوبه همین خوبه که تو منو دوست داری همه میرن از زندگیه من اما محاله تو یک روز تنهام بذاری همین که حواست به من هست خوبه همین خوبه که تو منو دوست داری همه میرن از زندگیه من اما محاله تو یک روز تنهام بذاری کمک مومنانه ویژه ولادت حضرت زینب