گلچین مداحی شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) | ایام فاطمیه

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها پناه آوردم به چادر حضرت زهرا خونواده ام گدای خونواده ات زندگیم فدای زندگی سادت مارو یادت نره روز قیامت ای مادر ای مادر ما در دو جهان ، فاطمه جان دل به تو بستیم ، محبان تو هستیم نظر کن ز عنایت ، به فردای قیامت یا زهرا یا زهرا نماهنگ فردای قیامت حسن عطایی

دلت میاد بزاری بری میخوای مغیره به من بخنده میخوای قنفذ غلافشو بهم نشون بده زهرا نرو روت ورم کرده بمون اصلا دست به کمر بگیر راه برو ولی نرو رفیقم مادرش رحمت خدا رفته بود تو آی سی یو بود تو کما رفته بود گریه می‌کرد می‌گفت کاش مادرم تو کما بود ولی بود کاش مادرم نفس می‌کشید ولی بود میگفت علی چه جوری رو مادرم خاک بریزم حالم خوب نیست یه مرد جنگی می‌تونه بدن یه زنو بلند کنه خانمی که هی نفس می‌کشید از سینه‌اش خون میرفت دیگه پوست و استخون مقتل نوشته مثل یه شبح شده بود علی بدنو بلند کرد مرد جنگی خیبر شکن اما یه زن نمی‌تونه بدن یه جنگی رو بلند کنه خانوم اومد تو گودال دید چیزی ازش نمونده دستا رو بریده بودن پا هارا بریده بودن نیزه تو کمر... کاش مادرم بود علی پورکاوه

تو عراق فاطمیه اول شروع شد حرم مولا رو سیاه پوش کردن وای مادر بر حاشیه برگ شقایق بنوسید گل تاب فشار در و دیوار ندارد فاطمیه شروع شد امیر کرمانشاهی

چند سالته تو چند سالته الهی بمیرم بچه‌ها امشب از حیدر خمسه روضه نخواید من می‌خوام برای اینا روضه بخونم حاج محمد نوروزی میگه پسر از هفت سالگی تا ده الی دوازه سالگی یه غروری می‌گیرتش انگار مرد خونه شده مثلاً مادرش می‌خواد بره یه جا میگه منم باهات میام بچه‌ها این خانومی که دارم روضه‌شو می‌خونم یه پسر هشت ساله باهاش بود قرار بود مرد مادرش باشه دست مادرشو گرفته بود انقده بگم وقتی می‌رفت دستش تو دست مادر بود اما وقتی برمی‌گردن این آقا دست مادرشو گرفته بود راهو گم کرده بود غرور کودکی حیدر خمسه

ملیکه روز جزاست خاتون محشره شفیعه است اصلاً قیامت کار دست حضرت زهراست که در این تفسیر منصوب به آقا امام عسگری صلوات الله علیه قیامت شماها  که محبین فاطمه زهرا هستید به فرموده امام عسگری خودتون از رشته‌های چادر بی‌بی می‌آویزید بلکه به این واسطه مشمول لطف خدا بشید و خدا این چادر روی صراط میکشه بی کسیم و جز تو ما را نیست کس روز وانفسا تو را داریم و بس مهر تو روز قیامت هست ماست ریشه های چادت در دست ماست اما همین خانم امام باقر فرمود خیلی پیش می اومد که در نماز از خوف خدا غش می‌کرد شفیعه روز جزا رو دارم میگم چون باورش شده جهنمی هست حساب و کتابی در کاره

اگر این است تاثیر شنیدن شنیدن کی بود مانند دیدن بمیرم برات امام حسن هی میگفت نزن مادرمو با لگد نزن ما انقدری بودیم در خونتا رفیقامو نگاه کن دارن میمیرن برات حواست هست به موهای سفید سرم چقدر امسال از گذشته شکسته‌ترم

اسما بنت عمیس میگه اون شبی که مولا امیرالمومنین میخواست بدن فاطمه‌شو غسل بده اول کاری که کرد این بود مقنعه بی‌بی را از سرش خارج کرد من همیشه آرزوم اینه که این روایت اول درست نباشه چرا چون اگر بی‌بی سیزدهم جمادی اولی به شهادت رسیده باشه دقیقاً شب چهاردهم ماه که قرص ماه در اوج طلعلع و زیبایی و درخشش خودش هست مولا بدن رو غسل داده که از لیالی مقمره است اما اگر روایت دوم درست باشه همون شبای اول ماه بوده که هنوز ماه فروغ نوری نداره خدا کنه این روایت دوم درست باشه چرا چون اسما میگه اول کاری که کرد این بود مقنعه بی بی را از سرش درآورد من نمی‌دونم زیر نور مهتاب اثر پنجه اون بی حیا رو رو صورت ناموسش دید یا نه آقا سید ابراهیم خوش به حال شما بچه سیدا شما یه بار بگید مادر جان کارتون راه میفته کار تنش زیاد ولی وقت من کم است یک شب برای شستن این خسته جان کم است آی هیئت الزهرایی ها یه نگاه کرد صدا زد زهرای من نحیف نبود این چنین نبود حالا نگاه می‌کنمش ظاهرا کم است

همه اومدیم گرمش کنیم رفیق یادت باشه همه اومدیم گرمش کنیم گودال اینقدر گرمش کردن یکی با نیزه میزد یکی با شمشیر میزد بزار من شب اولیه سنگام با تو وا بچینم شب اولم شب مادر ماست همه اومدیم گرمش کنیم انقدر در خونه ی مادر ما گرمش کردن چند نفری هم میشد علی رو ببرنا یه داد زنونه میزنی اما چهل نفر از رو در رد شدند گرمش کنن

میشه شب اول محرم نرم در خونه یکی بابا طرف بچش میخواد بمیره یا بچه‌اش مرده اولین نفر میری به مادرش میگی ما رو تو غمت شریک کنا مادر هر کاری داری به ما بگوها رفتن در خونه طوعه مسلم  رو ببرن طوعه اومد بره مسلم گفت نه تو نرو گفت بزار من برم گفت ما از رفتن زن پشت در خاطره خوبی نداریم حالا میخوای بزنی یا من یا خودتو بی‌بی وایساده بود پشت در باردار بود حرومزاده فشار آورد مادر سوختی پشت در مادر سوختی ما رو شفاعت کنی پشت در نوکرات بسوزن برات

دو صورت ز یک ضربه آسیب دید چرا.. یکی شد کبود یکی سرخ رنگ کوچه تنگه همش پای تو میگه کوچه تنگ بوده امام حسن میگه مادرم عقب عقب میرفت الله اکبر میگه مادرم عقب عقب می رفت این حروم زاده جلو می اومد خوابش برده بود دید یکی داره با لگد میزنه سرو بالا آورد موهامو گرفت کوچه تنگ بود امین شادکام

روزای آخر مادر تب داشت مردم گوشت تنش آب شده بود مردم اگه بلدی میخوای با هم بخونیم خونه سوخت خونه ی دلبریمون سوخت دل بچه های مادریمون سوخت چادر کوثر و عبای حیدر خاطرات زن و شوهریمون سوخت قدیمیا اینجاش اینطور میگفتن وای منو اگه کسی هست بین ما مادرش زیر خاک منو حلال کنه وای منو میخ درو آخ پهلوی زهرا من زید در افتاده بود مادرتون خودم دیدم تو را میزد مغیره و قنفذ را صدا میزد مغیره خونه سوخت خونه دلبریمون سوخت امین قدیم 

یه زنی هم اون طرف بدن گفت شمر بالا داری میای دست و پات میلرزه هلال میگه سپرم پر آب دستم بود گفتم دست و پات می لرزه یا اباعبدالله جانم به این ناله ها گفت آره پشت و روش که کردم غیر من و حسین که کسی نبود شلوغی بود اما من و حسین بودیم دیدم یه صدای محزونه زنانه ای بلند شد این طرف اون طرف کسی نیست اما دیدم اون طرف بدن یه زن قد خمیده ایستاده هی صدا می زنه غریب مادر دور و برت آزار میبینم گودال و نیز زار میبینم انگشتاتم ده تا نبودش یا شایدم من تار میبینم مادر قد خمیده در گودال قتلگاه امین قدیم

تو رو به اون وقت و لحظه‌ ای که فرمود سلمان قول بده به آقام علی نگی آقام غریبه چشم بی‌بی شما فقط بگو حالت خوبه یا نه فرمود سلمان همینقدر برات بگم نه نمی‌تونم رو پهلوی راست بچرخم نه نمی‌تونم رو پهلوی چپم بچرخم خوابیدن برام سخته سلمان چرا روضه حضرت زهرا خوندی علتشو میگم سلمان همین قدر بگم  نفس از سینه‌ام بالا نمیاد چرا مادر... تا نفس به جایی که صدمه دیده میرسه سینه‌ام سوراخ شده سیدا از سینه‌ام خون تازه بیرون میاد نفس از سینه ام بالا نمیاد محمود طالبی

گفت اون ملعون راه افتاد با پیروانش همه رو جمع کرد میخوایم بریم برا زهرا نماز بخونیم بیا با ما همراه شو گفت علی کارو تمام کرد شبونه زنش رو دفن کرد نمازشم خوند حرصی شد یه دونه زد تو صورت مقداد به دیوار چسبیده افتاد زمین گریه کرد گفت خجالت بکش مرد جنگی مرد که گریه نمی‌کنه دست از صورت فقط یه سوال دارم با همین دست زدی تو صورت زن دیدن صدای مسلم بلند شد من برا خودم گریه نمی‌کنم پس کوچه با دستای سنگین منو کشوندن حسین داره دخترشو میاره حسین داره اکبرشو میاره حسین یه بچه شیرخواره داره گریه‌ ی مرد جنگی امین قدیم

در کودکی ای آنکه زدی مشت بر زمین حالا به جاش آمده زهرا بیا ببین چهار پنج سال بیشتر نداشت تو دامن امام رضا نشسته بود هی با مشت به زمین میکوبید میفرمود به خدا خودم بدن دوتاشونو از خاک بیرون میکشم خودم بدنشونو آتیش میزنم خودم خاکسترشونو به باد میدم امام رضا یه نگاه کرد چیشده عزیز دلم با کی داری حرف میزنی گفت بابا خطابم همون دو تا نامردیه که به مادرم زهرا جسارت کردند حق بابام علی رو خوردند روضه امام جواد برای مادر حمید دادوندی

از بالا دار العماره هی میگفت مسلم کی گفت نامه بنویسی اگر رقیه شو بیاره میخوای چه کنیم تو که می‌دونی قراره شش ماهشو بیاره چرا نامه نوشتی این نامه خیلی جیگر مسلمو سوزوند هی خودشو ملامت می‌کرد می‌گفت چرا نامه نوشتم چرا نامه نوشتم هی دست رو دستش میزد هی می‌گفت مسلم این چه کاری بود کردی چرا نامه نوشتی اما یکی تو مدینه خیلی به نامه اش می‌بالید گفت معاویه وقتی دیدم در داره می‌سوزه گفت چنان لگد به در زدم صدا شکستن استخوناشو نه یکی نه دو تا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتیم تا روش درب نیم سوخت افتاد همه روی در پا گذاشتیم

میگه بلند شد بعد گریه کرد گفت خودت زهر میدی خودتم گریه می‌کنی حرصش گرفت دید نگاه آقا جوادالائمه به قدح آبه اول اومد اونو با پا زد کنار یه قطرشم بهت نمیدم تا گفتم قدحو کنار زد به هم ریخت انقدر جلو چشم حسین آب زمین ریخت پس بزارید راحتتون کنم میگه اومد کنار بدن مطهر امام جواد شروع کرد به لگد زدن به پهلو یهو پاشو گذاشت رو گردن آقا لگدو کجا یادت اومد در وسط کوچه تو را میزدند پسرش نشست اون ملعون سیلی رو زده بود مردم دوباره اومد کنار بدن نوشتن هول شده بود هی به پهلوی زهرا لگد میزد لگد به پهلو امین قدیم 

میگه دیدم امام جواد مثل مار گزیده ای به خودش میپیچه هی به سینه اش میزنه میگه یا یوماه هی میگفت وا اماه وای منو  وای منو وای من سیدا ببخشن میخ در و.. وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه امام جواد امین قدیم

بی تو فاطمه پژمردم تو که رفتی منم مردم غم و غصتو خیلی خوردم تو خونم تو رو کم دارم میدونی بی تو غم دارم دوری تو منو آزردم یادمه همه خاطره هامونو یادته بی بی اون قدیمامونو یادته عروسی دوتامونو یادمه خوشی های تو خونمون یادمه که گرفت خونمو خزون یادمه که بهت گفتم بمون زهرا بی تو شدم تنها ببرمم از اینجا امون از این دنیا توی خاطرمه غم هات جلو چشممه اون اشکات کاشکی من رو میبردی همرات غم تو منو پیرم کرد از همه دنیا سیرم کرد لحظه ای که اون در روت افتاد یادته بی بی دستای بستمو یادته که غرور شکستمو یادته آه سینه خستمو یادمه پوشوندی خون بسته رو یادمه منم اون روز آخرو یادمه گفتی در بیار اون درو ای داد در رو سرت افتاد رو پسرت افتاد بال و پرت سوخت زهرا بی تو شدم تنها بی تو فاطمه پژمردم حسن عطایی

اومد بدنشو غسل بده گفت زهرا جان میدونی من کیم من صف اول هر غزوه به میدان رفتم من جنگی‌ ام زهرا ولی اندازه ی تو زخم ندارم زهرا چرا هی آب میریزم از پهلوت خون آبه میاد  اندازه تو زخم ندارم زهرا علی پورکاوه

شبایی که بچه‌هاشو دور بستر جمع می‌کرد می‌گفت من دعا می‌کنم شما آمین بگید بچه‌ها توقع داشتن مادر برا خودش دعا کنه اما می‌دید یکی یکی همسایه‌هایی که در حقش بدی کردن اول دعا میکرد مادر جان خودت این همه محتاجی نحیفی لاغری تو بستر بیماری افتادی خودتون رو اول دعا کنید فرمودن اول همسایه‌ها رو باید دعا کرد از اون روز ما رو دعا کرده که الان سر سفره این خانواده نشستیم چطور باید شکرشو به جا بیاریم دعای مادر مهدی سلحشور

چند وقت پیش تو خیابون یهویی زنی خورد زمین یهو زدم تو صورتم گفت چرا خودتو اینجوری می‌کنی دست خودم نیست تا خورد زمین یهو زدم تو صورتم اصلا یهو خودم باختم یهو بغض تمام وجودمو گرفت چی شد حالا خورد زمین دیگه گفتم نه نمی دونی جوری لگد خوردی که نمی تونی بلند شی از جات جای غلافه رو بازوهات مادر زمین خوردن زن عبدالرضا هلالی

پناه و زدند گفت یه تنه وایمیستم دسته جمعی زن پا به ماه و زدند من خودم قربونت میرم علی من خودم یه تنه برات وایمیستم سرتو بالا بگیر من زهراتم بمیرم انقدر غریب شدی علی اون شبی که غسلش میداد یوقت دیدن زد زیر گریه امیرالمومنین نعره میزنه گفت این چه حالیه ازت میبینم... گفت دستم به بازوی... ورم کرده زهرام رسید بازوی زهرا مثل دمل ورم کرده گفت به من نگفت زهرام بمیرم برا غربتت بمیرم برا غربتت عبدالرضا هلالی

چهل نفر از خدا بی‌ خبر شدن به بیت علی حمله ور زدن پشت هم با لگد روی در شکست بار شیشه شد و دردسر در افتاد و مادر افتاد و با سر افتاد و پیش چشمای حیدرا افتاد پرش می‌سوخت چادرش می‌سوخت معجرش می‌سوخت در میان دود پیکرش می سوخت وای وای دنیا چه چقدر نامرده وای وای با علی بد کرده کشیدن آقای بی یاور رو زدن بی حد دوخت پیغمبرو خدا از اون دومی نگذره شکستنده و پهلوی مادر صدا پیچید غصه می‌بارید بی‌حیا خنده غنچه گل رو لا لگد چیند حسن دغ کرد صورتش شد زد بدزدش نامرد رو بروش مادر می کشید در وای وای راه نفس سد شد وای وای حال حسین بد شد چهل نفر از خدا بی‌ خبر حسین ایزدخواه

با یه پرچم سیاه ساده سر در خونه ام با یه مجلس در حد وسعم اگه نتونم میشینم واسه خونوادم خودم حدیث کسا میخونم که تو غمت شریک بشم غم تو ماتم منه فاطمیه هم تو خونه مون چراغ روضه روشنه تو هم میای تو مجلس روضه مون ولو شده دقیقه آخرش مگه اصن میشه نباشه پسر تو مجلس مصیبت مادرش روضه فاطمیه درس وفای عهده هر کسی فاطمی شد اهل دعای عهده العجل یا حجت بن الحسن العسکری ... دسته سادات بنی الزهرا حدیث غربت