گلچین مداحی شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) | ایام فاطمیه

صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود جوان ننه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه صدای در مهدی رعنایی

بی هوا منصور ارضی باور کنید تنها کسی که بی هوا زمین خورده مادرمون حضرت زهراست تا حالا نخوردی بی هوا مثلا ماشین بهت بزنه بی هوا اصلا حضرت خیلی محترمانه دوست و دشمن که میومدن در خونه محترمانه حرف میزدن داشت می گفت رفتم سندو گرفتم حقم بوده همین تو این حرفا یهویی ... من سال 63 مدینه که رفتم هنوز اون کوچه بنی هاشم بود اون موقع بود بعد سال 63 به بعد ک.چه رو هم خراب کردن خود من به رفقایی که با هم بودیم نشستیم همون جا یه ذره گریه کردیم گفتم اصلا تو این کوچه دو تا آدم رد نمیشه یکی باید بشینه یا به سینه دیوار تکیه بده بعد اون یکی بتونه رد بشه من نمی دونم بی بی چگونه ضربه خورده چون رحمانی همدانی تو کتابش نوشته وقتی که ضربه خورد دو تا گوشواره افتاد من نمیدونم یه دیواره یه سیلی ... برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد بی هوا منصور ارضی

هر موجودی یه جوری میسوزه ولی انسان وقتی که میسوزه اشکش جاری میشه شما ها بهتر میدونید حضرت همه حرفش بر اینه که در مصیبت ما شده شکل سوختنم به خودتون بگیرید و ناراحتی داشته باشید اوستای ما میگفت تا حضرت زهرا نخواد که نمیتونیم برا امام حسین گریه کنیم یه ارتباط خاصی باید باشه سوختن منصور ارضی

ایستادم به نوک پنجه ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد هرچه کردم سپر درد و بلایش گردم نشد ای وای که سیلی به رخش آخر خورد آه زینب تو ندیدی! به خدا من دیدم مادرم خورد به دیوار ولی با سر خورد سیلی محکم او چشم مرا تار نمود مادر از من دوسه تا سیلی محکمتر خورد لگدی خورد به پهلوم و نفس بند آمد مادر اما لگدی محکم و سنگین تر خورد حسن ازغصه سرش را به زمین زد, غش کرد باز زینب غم یک مرثیه ی دیگر خورد قصه ی کوچه عجیب است (مهاجر) اما وای از آن لحظه که زهرا لگدی از در خورد آقا زاده احمد واعظی

آشیانی راکه باهم ساختیم آتش زدند هرچه پیغمبرسفارش کرده بود اجرا نشد پای نامحرم نباید باز می‌شد در حرم باتمام قدرتم مانع شدم اما نشد ضربه ای با پا به در زد سخت پهلویم شکست بعد ازآن، زهرا(س) برای تو دگر زهرا نشد پشت درافتاده بودم خصم در را می‌فشرد یا علی گفتم که برخیزم ولی تنها نشد بین آتش ناگهان دلواپس زینب شدم دود می‌دیدم فضا را،دخترم پیدا نشد ریسمان را باز می‌کردم،اگرقنفذ نبود باغلاف تیغ محکم زد بدستم وا نشد مغیره سر رسید محمد جوادی

با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب میگوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را… گریه زنونه محمد جوادی

با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را   بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب میگوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را بلند گریه کردن امیر کرمانشاهی

یه روزی این حاج عباس آقای ما خدا همه پیر غلاما رو حفظ کنه دو تا حرف زد گفت اولا یادتون باشه من که میدونم الان بگن دو تا کوچه باز شده از همین خیابون یکی میره بهشت یکی میره یه روضه ای دیگه من که میدونم همه شما میرید روضه مجلسی که یا الله نمیشه یادتون باشه هنوز بی بی نرفته منی که بزرگ شدم تو روضه هات نگی منو نمیخوای منی که جوونیمو دادم به پات نگی منو نمیخوای زنده ام فقط به عشق کربلات نگی منو نمیخوای نگی منو نمیخوای من کجا برم نگی منو نمیخوای پیش کیا برم من چطور آقا کربلا نرم عشقه عشقه عشقه به والله از تو خوندن مرگه مرگه مرگه به والله بی تو بودن حسین بی تو می میرم نگی منو نمیخوای احمد واعظی

چیزی نمانده خاطرم از نان مادرم چیزی به غیر تاول دستان مادرم تنها اتاق خلوت رویای کودکی شاهانه بود چادر ارزان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می شدیم سر می گذاشتیم به دامان مادرم قایم که می شدیم کسی کارمان نداشت در چادر گرفته به دندان مادرم

مرا ببخش شکسته شدی و چین خوردی سه ماه آخر عمرت همش زمین خوردی همیشه دست به دیوار می شوی زهرا تکان نخور که گرفتار می شوی زهرا دو چشم بسته ی خود را تو رو خدا واکن بیا و از سرت این دستمال را وا کن مرا ببخش اگر ریختند بر سر تو مرا ببخش به دیوار خورد معجر تو اگر نشد سرشان را به خویش بند کنم و از روی تو در خانه را بلند کنم دو موی سوخته از شانه ات در آوردم و میخ را ز در خانه ات در آوردم بمان که خانه ی امنی برات می سازم مدینه را همه را خاک پات می سازم مرا ببخش حسین سیب سرخی

زبان حال حضرت زینب و امام حسین درمورد امام حسن

دعای خیر تو بود که شیعه حیدرم فاطمه ای مادر مدافعان حرم فاطمه شاه بیت هر شعر حماسی تویی معلم مکتب علی شناسی تویی شد خاک کربلا وطن و سرزمین من سرمایه محبت زهراست دین من زهره‌ی هفت آسمان روشنی خاک تویی ریشه لولاک و ما خلقت افلاک تویی حجت حق گشته بر کا حجج فاطمه نوشته بر پرچم روز فرج یا فاطمه نام تو از ازل شده نقش جبین من سرمایه محبت زهراست دین من با تو به سر منزل عشق و جنون میروم روز جزا همره فاطمیون میروم همسر شیر خدا مادر کرببلا شد پسر ارشدت کریم آل عبا امضا بزن به تذکره اربعین من سرمایه محبت زهراست دین من کوثر قرآنی و روح عبادات تویی ام ابیهایی و مادر سادات تویی به ملک دل تا ابد محبتت حاکم است کنیز تو مادر ماه بنی هاشم است قلبم رکاب و عشق علی شد نگین من سرمایه محبت زهراست دین فاطمه شاه بیت حق عبدالرضا هلالی

مادر ما غریب دنیا اومد غریب زندگی کرد غریب از دنیا رفت مادر ما به پای رهبرش به پای دلبرش زیر دست و پا رفت قدر زهرا رو ندونستن خوب با این خانوم تا نکردند ریسمان تو کوچه ها از دستای یارش وا نکردند مادر ما مجتبی صمدی

دختر سه ساله رو بی هوا زدن سخته مادرم جلو پسر زدن سخته پسر باشه و مادر جلوش زمین بخوره سخته مادر بی هوا زمین بخوره سخته مادرو پسر ببینه نتونه کمک کنه سخته یه ضربه از بی هوایی ها و بی حیا ها بخوره سخته یه ضربه از کوچه بخوره نامحرم بریزن هر کی یه جوری بزنه بگه عقده علی رو دارم بی هوا زمین بخوره سخته فریدون کریم پور

اومد تو حجره با امیرالمومنین با امام مجتبی وقتی اومدن آقا رو خبر کردن که مادرمون دیگه نفس نمیکشه سراسیمه خودشو رسوند امیرالمومنین قلبش داشت وای میستاد تو راه سه بار عبا گرفت زیر پا وقتی رسید تو حجره امام حسن رفت صورت گذاشت رو صورت نگاه کرد دید زینبم صورت گذاشته رو سینه خوب بچش حسینش اینور اونورو نگاه کرد بدو رفت پایین پا این پارچه رو کنار زد صورتشو گذاشت کف پاش یا اماه یا اماه یا اماه حیدر خمسه

دیدن امرالمومنین میخواد زهرا رو غسلش بده داره آروم آروم غسلش میده حسن جان حسین جان کسی صدای گریتونو نشنوه حسنین دارن نگاه میکنن اسما آروم آروم آب میریزه علی آروم آروم داره گریه میکنه یه وقت دیدن علی از غسل کردن دست برداشت علی سرو گذاشت رو دیوار آخ داره داد میزنه بلند گریه میکنه آقا جان اگه تو اینجور گریه میکنی بچه هات چه کنن بازوی شکسته فریدون کریم پور

یکی با نیزه اش از پشت میزد یکی با چکمه و با مشت میزد خودم دیدم سنان دائِمُ الخَمر حسینم را به قصد کشت میزد هنوزم نعل ها یادم نرفته صدای طبل ها یادم نرفته ز داغت گریه و باران و رودم شدم دلتنگِ تو ای تار و پودم درست یک اربعین پیشَت نبودم نگاهم کن ببین سرخ و کبودم ز دستِ کعب نی با تازیانه به زیر ِ جامه ام دارم نشانه خدا را شکر پس دادند سرت را ببین آورده ام انگشترت را ببخش ای شاهِ بی سر خواهرت را نیاوردم سه ساله دخترت را امانتدار ِ خوبی من نبودم برایت یار ِ خوبی من نبودم تو رفتی و دگر غرق ِ مَحَن شد میان شعله گرم سوختن شد ز غُصه دختر ِ تو پیر ِ زن شد شبیه تو رقیه بی کفن شد شب آخر به پیش من رسید و مرا یک گوشه ای تنها کشید و کمی پایِ دلِ خونش نشستم در ِ گوشی غمش گفت و شکستم به من گفت عمه خیلی گشنه هستم دگر از دردِ پهلو خسته هستم سرت را او گرفت و کرد بوسش نشد آخر کنم او را عروسش در این چهل روز خیلی درد دیدم نگاهِ هرزه ی نامرد دیدم بساطِ عیش و تختِ نرد دیدم سرت را بین طشت آورد… دیدم… به یک دستِ پلیدش چوب بود و به دستِ دیگرش مشروب بود و بمیرم من به پیش ِ دخترانت گهی پا میگذاشت بر دهانت گهی با چوب میزد بر لبانت چقدر با خیزرانش کرد اِهانت امان از بزم و از حرف کنیزی به دنبال حرم چشمان هیزی… رضا قربانی روی بدن بابا صابر خراسانی

سکوت پیچیده تو خونه خدا حال من رو میدونه نمازاشو چند وقته زینب با چادر نمازت میخونه نکن خونه رو رو‌سرم خراب نگیر روتو بازم بهم بتاب چی دیده حسن توی کوچه‌ها این حرفا چیه که میگه تو خواب آه،کی رو زد برام یار جمع کرد آخه جز تو کی باورم کرد چی شد که تنت آب رفته چی شد آخه بازوت ورم کرد نگا کن ببین مضطرم من ازم رو نگیر حیدرم من از اون روز که محسن فدا شد همش فکر میخ درم من نگفتی چرا دردتو به من باید بشنوم آخه از حسن گرفته بدون جون حیدرو همین لکه خون رو پیرهن آه،به دیوار غم تکیه کردم میدونی چقدر گریه کردم یه حرفا رو مردا میفهمن زنم رو زدند من یه مردَم خدا محو صبر علیه که روزای جبرِ علیه بری دنیا میشه جهنم بری خونه قبر علیه عوض میکنم دیگه این درو واسه خاطر بچه‌ها نرو چرا هی میگی از لب حسین چرا هی میگی تشنگی رو آه،نبینم داری میری از حال نبینی تنش میشه پامال میبینیم یه روزی سرش رو دارند میبرند توی گودال سکوت پیچیده تو خونه حمید علیمی

ز صبح ازل شرح غم فاطمه ست کسی که ندارد عدم فاطمه ست خدا را فقط یک قسم کافی است به حق علی، ان قسم فاطمه ست خدا طالعم را چه سعد افرید نوشته بر ان، مادرم فاطمه ست نفس های من اسمانی شده دمم یا علی، باز دم فاطمه ست فقط یک نفر مثل حیدر شده به قران که ان شخص هم فاطمه ست زنان بزرگ جهان روز حشر همه قطره هستند و یم فاطمه ست حرم در نجف دارد و قلب ما به ظاهر اگر بی حرم فاطمه ست کجا سائلی را ز در رانده است نشان خدا در کرم فاطمه ست شرح غم فاطمه حمید علیمی

ببار ای آسمون ابری من برای من برای بچه هامون منم دارم برای تو میبارم چقدر مثل همه حال چشامون دیگه دستامم بالا نمیاد نمیشه پاک کنم اشک چشاتو نریز این قدر حرفاتو رو بغضت بگو منم بدونم غصه هاتو ما که از هر چیزی پنهون نداریم منم میگم همه درد دلامو فقط چند تا زخمه که بمونه خودت میبینی فرداشب اونا رو برای این که تو سالم بمونی همه چیمو به پا هات میریزم امیر المونین من تو خوب باش تو خوب باشی منم عزیزم ببار ای آسمون حمید علیمی

چشام قطره بارون دلم دریا دلم روشنه توی این شبها میخونم أغیثینی یا زهرا خونهٔ مادریم اینجاست درِ این خونه کار دارم زیر بارون تو این روضه با امامم قرار دارم اگه حالم خوبه،با تو بهتر میشم میدونم تو روضه‌ت،یه روز پرپر میشم جانم زهرا،دل آرامم زهرا دلم با حضور شما گنجه به این خونه‌ام کن قدم رنجه خدا با تو اعمال‌و می‌سنجه التماسم همش اینه تو روضه‌ت قرارم باش توی تنهایی قبر قیامت کنارم باش کمکم کن بی‌بی،درِ خونت باشم بگو تو یا حیدر،که من از جا پاشم چشام قطره حمید علیمی