محرم الحرام

نمیدم پیرهنتو مال منه واسه داداشمه اموال منه نه سری مونده نه تنی مونده نه به روی صورتت دهنی مونده کار دنیا رو از رو ناچاری وسط این همه مرد یه زنی مونده تو رو از شلوغی بیرون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه با همون دست پر از خون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه نیزه از این تن بی جون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه خنجر از لب و دندون بکشه بیرون بکشه بیرون بکشه بغل جسمت ساز و آوازه نگران کشته شدی که چشات بازه من فقط میخوام پیش تو باشم ولی خولی طرفم نیزه میندازه آخ ببین حرمله دنبال منه دنبال منه دنبال منه اینم از بختم و اقبال منه دنبال منه دنبال منه نمیدم پیرهنتو ماله منه مال منه مال منه واسه داداشمه اموال منه مال منه مال منه

آرزو دارم یه شب روضه بگیرم حرم آرزو دارم شب جمعه بمیرم حرم شاید امشب آخرین باره که میگم حسین شاید این بار آخرین باره که میرم حرم آخرین باره آخرین قرارمون صحن علمداره خوب می‌خوام نگات کنم، گریه ا‌‌م نمیزاره آخرین باره آخرین روضه صبح شنبه سفره ی ام البنین روضه چی میمونه واسه من غیر همین روضه آخرین روضه ای حسین جانم حسین جانم حسین جانم... آخرش میرم حرم آره دلم روشنه با خیال کربلا هر شب دلم می‌زنه دست‌ خالی، چشم تَر، قلب شکسته، همه کوله‌ بار کربلایه این روزای منه کربلا باشم هر دفعه رفتم حرم گفتم خاطرخواشم یه صفای دیگه داره اربعیناشم کربلا باشم زائرش میشم من نمک‌گیر همون چای عراقیشم دم مردنم میاد امام حسین پیشم زائرش میشم نماهنگ شب آرزوها حسین ستوده

اتنفس بحبش حسناته آب حیاته ابی عبدالله راه نجاته تو تموم زندگیمه اثراتِ برکاتِ ابی عبدالله عالمه به زیر دِینش عالمه و یه حسینش عالمو بهم می‌ریزه بین الحرمینش علی ای شیرین‌ترین شور زندگیم حیف از کربلای تو دوره زندگیم دنیا بی حسین رو به تباهیه عمرم با حسین همش پادشاهیه ابی عبدالله حسین علمش تو علما در اهتزازه قبله‌ی رازه خُب ابوفاضل بنده نوازه سفره داره سفره‌دارای حجازه چاره سازه یا ابوفاضل دست منو حاجت از فضل عالمه و یه اباالفضل عالمو بهم می‌ریزه شوکت اباالفضل ای زیباترین زیبای حرم می‌گرده به دور تو دنیای حرم هجرت می‌کنم آخر سوی تو از بس می‌کشم به دل رویای حرم راه نجات ابی عبدالله محمدرضا نوشه ور

به تو دل ندهم به که دل بدهم که فقط تو مرا لیلایی ای تو ماه و صنماز تو دل نکنم بس که در نظرم زیبایی ای آرام جانم ای روح و ریحانم ای شور شیرینم ای حال رویایی ای اوج شیدایی ای حس دیرینم ای عشق من ای با من آشنا آخر میکشد داغ تو مرا ای تمام گریه هایم به غم تو مبتلایم مهرت را به دل دارد این گدا همچون جان خود میدانم تو را تو نگو که بی وفایم درِ خانه ات گدایم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو رو نزنم به که رو بزنم که تو حال مرا میدانی ای امید منو همه باور من تو به درد دلم درمانی بی تو بی سامانم بی تاب و حیرانم در اوج ویرانی هستم غرق خواهش محتاج آرامش با چشم بارانی اشکم را ببین دستم را بگیر خسته ام از این دنیای حقیر نظری بکن به آهم که خراب و رو سیاهم آمادش بکن این ویرانه را از یادت مبر این دیوانه را که بجز تو کس نخواهم تو مرا بده پناهم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو دل ندهم به که دل بدهم که فقط تو مرا لیلایی ای تو ماه و صنماز تو دل نکنم بس که در نظرم زیبایی ای آرام جانم ای روح و ریحانم ای شور شیرینم ای حال رویایی ای اوج شیدایی ای حس دیرینم ای عشق من ای با من آشنا آخر میکشد داغ تو مرا ای تمام گریه هایم به غم تو مبتلایم مهرت را به دل دارد این گدا همچون جان خود میدانم تو را تو نگو که بی وفایم درِ خانه ات گدایم ای جانم حسین ای جانم حسین به تو رو نزنم به که رو بزنم که تو حال مرا میدانی ای امید منو همه باور من تو به درد دلم درمانی بی تو بی سامانم بی تاب و حیرانم در اوج ویرانی هستم غرق خواهش محتاج آرامش با چشم بارانی اشکم را ببین دستم را بگیر خسته ام از این دنیای حقیر نظری بکن به آهم که خراب و رو سیاهم آمادش بکن این ویرانه را از یادت مبر این دیوانه را که بجز تو کس نخواهم تو مرا بده پناهم ای جانم حسین ای جانم حسین به حرم نروم به کجا بروم تو بگو چه کنم دلتنگم ز فراق تو خسته و بی نفسم بس که با غم دل میجنگم آه از این بی تابی از عمری بی خوابی این بوده تقدیرم آه از درد حسرت آخر بین غربت دور از تو میمیرم دلتنگ تو ام دلتنگ حرم باران را ببین در چشم ترم بطلب مرا نگارم که ز غصه بی قرارم کی بینم دمی شش گوش تو را خواهم لحظه ای آغوش تو را بنگر به حال زارم همه شب در انتظارم نماهنگ به تو دل ندهم حسین ستوده 

ماه قدم می‌زنه رو زمین چه پسری داره اُمُ‌البَنین بگو جانم، هیبتو نگاه بگو به به، صورتو ببین نگارا، دلارا، شرابِ گوارا تو چشمِ اباالفضل می‌بینم خدا را ماه قدم میزنه رو زمین حسین ایزد خواه

با هزار تا درد اومدم در خونت با هزار تا غم اومدم در خونت دورت بگردم... شنیدم آقا بالا سرِ زمین‌خورده‌ها شمایی پسرِ ام‌البنین الحمدالله من الان حرمت‌م دارم صدات می‌زنم می‌دونم آقا شما خبر داری اگه بدونی از فراق حرمت چیا کشیدم، چه‌جوری اومدم ولی همه‌ی حرفام به کنار همه‌ی دردام به کنار امشب اومدم اینو بگم دیگه کسی ما رو تحویل نمی‌گیره دورت بگردم به خدا ما رو بی‌دست هم بغل کنی ما می‌بالیم به این بغل... بگید بهش... در این بی‌دست‌وپایی یا اباالفضل خدا دست تو را از ما نگیرد درسته دست تو بدن نداره ولی این آقا شاهه کارو سپرده دست وزیرش خلق می‌داند که در بهداریِ قُربِ حسین دردها را بیشتر عباس درمان می‌کند نماهنگ پناه زمین خورده ها علی پناهی

ابوفاضل سلطانِ قبایل شده غیرت از چشمِ تو نازل یه مسیحی میگفت زیرِ ایوون به اباالفضل عشق است ابوفاضل ابوفاضل عشق است ابوفاضل تو چشمات مسیحو دیدن گویا ارمنیا تاسوعا برات میمیرن آقا آقایی عشق همه دنیایی تو واقعاً زیبایی ماه شب زهرایی اباالفضل اباالفضل الهِ کلیسا به آدم أنیسا غلامته عیسی اباالفضل اباالفضل امیرِ عوالم بزرگ هواشم به محکمه حاکم پدر آب، ای شاه قلندر که فتادی در علقمه بی سر سرِ نیزه،مشغول چه بودی مه خونین،با رأس مطهر موهاتو که نامرتب کردی روزِ منو شب کردی روز منو شب کردی با حسرت نگاه به زینب کردی روز منو شب کردی روز منو شب کردی از حالِ من ای کاش بگیری سراغی نَمونه فراقی عزیزِ عراقی من پای غمِ تو جوونیمو دادم نمیری ز یادم تو دادی به بادم یا اباالفضل یا سیدی..... نماهنگ ابوفاضل سلطان قبایل کیانی حضرتی

خوشگلی و مه جبینی مایه فخر زمینی پهلوون پهلوونا پسر ام البنینی پسرم تو نور عینی پادشاه عالمینی اما یادت باشه مادر بلاگردون حسینی حسین وای ... زندگی بی تو مماته اشک من آب حیاته دشمن از تو در هراسه خون حیدر تو رگاته ای که بر عالم امیری به عشق حسین اسیری شنیدم تو دشت غربت بی کس و تشنه میمیری حسین وای ... دل من به غم اسیره چشم تو زخمی تیره تشنه لب کنار دریا مادرت برات بمیره از غم و غصه رهیدم اینچنین تو رو که دیدم پیش زهرا بانوی من کرده ای تو رو سفیدم حسین وای ... نماهنگ خوشگلی و مه جبینی عبدالرضا هلالی 

جوونا یادتون باشه دو شب اومدی هیئت سه شب فاطمیه اومدی گریه کردی ده شب اومدی محرم اشک ریختی طلبکار نشی ها... در خونه امام حسین بگه آقا من اومدم ده شب حالا من مزد عزاداری از فاطمه میخام یقه امام حسین بگیریم بگیم آقا مریضم شفا بده اگه ندی قهر میکنم میرم این حرفا چیه نشون میده بی معرفتی داداش همین قدر که امام حسین دستت گرفته بهت لطف کرده مننت سرت گذاشته آورده تو مجلس عزاش گفته بشین اینجا روضه خون میگه تو این قلب آب میشه اشک میشه میریزه رو گونه ات چیز گیرت میاد... بیا اینجا یخورده با امامت همراه شو بیا اینجاببین نفس کشیدن با امام چقدر مزه داره طلبکار نشیم حاج علی قربانی

مهدی زهرا محرومی از این غم شال مشکی بر دوش خو‌داری اشک تو جاری یا اباصالح ما شریک داغ کوچه ها هستیم با نوای تو ما هم نوا هستیم سوز از غصه  قلبت هر ساله میزنی ناله یا اباصالح ای علمدار کرببلا عباس ای علمدار کرببلا عباس ساقی لشگر دست خدا عباس حافظ خیمه ای مه کامل حافظ خیمه ای مه کامل شیر دریادل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل روز محشر گردد چه تماشایی این که فرزند زهرایی دست تو آن روز حل کند مشکل ای عزیز دل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل دلبر ارباب حضرت شهزاده نوه حیدر ای علوی زاده جان به قربانت شبه پیغمبر ثانی حیدر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر نماهنگ مهدی زهرا مجیدرضانژاد

رفیقی دارم الان نمیدانم شاید آمده اینجا ولی نزد من موثقه راه رفته است گفت خیابان قیطریه تهرانیه مداحی هست اومده بود اونجا همتونم می‌شناسید معروفه آمده بود اونجا گفت اینا سینه می‌زدن و عرق می‌کردن من خانمم خیلی اصرار کرد که بریم خیلی بدم میاد خیلی اتو کشیده است گفت من خیلی بدم میومد اینا عرق میکردن حالا دیگه دوتا بزن دیگه عرق چی چی گفت رفتم بالا یه استراحتی بکنم بعد من به اون آقای مداح گفتم همه‌تون می‌شناسید گفت بله یادمه اون شب ایشون حالش منقلب شده بود گفت رفتم بالا استراحت کنم حضرت روبین خواب و بیداری دیدم فرمود اینا رو میبینی اینطوری می‌زنن عرق هاشون میپاچه بهم گفتم بله آقا گفت تو خوابم حضرت داشت می گفت باز از این حالت داشت چندشم میشد که اینا عرق میکردن فرمود که به هر قطره عرق که از بدنشون در میاد مثل روزی که از مادر متولد بشن پاکشون می کنم خوابی که همه چیز را عوض کرد سیدعلی صادقی

مشهد بودم سه چهار نفر بودیم جمع بودیم نشسته بودیم یه آقایی چند متر اونورتر از ما روی صندلی نشسته بود سلام علیک کردیم دیدم لهجه داره گفتم که مشهدی نیستید گفت نه آذری هستم اهل تبریزم زائر هستید گفت نه ساکنم مشهد گفتم خوش به حالتون چه جوری تبریز مشهد گفت آقا قضیه‌اش مفصله من بیکار بودم اومدم خدمت امام رضا به امام رضا گفتم ما بیکاریم یه کاری برای ما جور کن حاجی ما محل کارمون تا خونمون یه ربع بیست دقیقه با هم فاصله داره دیدم خانمم از خونه زنگ زد گریه پشت گوشی گفتم چیزی شده گفت بدو بچمون مرد پچه ام پنج شش سالشه گفت اصلا نمی دونیم تو شهر غریب کسی رو نداریم کسی رو نمی‌شناسیم نمی‌دونی حاجی من چه جوری خودمو رسوندم به خونه رسیدم دیدم دم در خونمون ازدحام جمعیت آمبولانس واستاده همسایه‌ها جیغ و سرصدا هرکی به یکی چیزی میگه بچه از راه پله افتاده تو طبقه دوم از بین پله‌ها بین پله‌ها افتاده رفته تو طبقه منفی یک بچه پنج شش ساله اینا دویدن گفتن پدرشم گفت بیا سوار از همسایه‌های دور و بریا گفتن مادرش مادرش گفتن رفت حرم امام رضا اکسیژن هرچی دادن دیدم نشد دیدم این دستگاه‌هایی که شوک میدن به بدن بچه با هم بحث می‌کردن تو این حرفا که داشتن سرم میزدن و کارشون انجام می دادن کدوم بیمارستان کجا نزدیک‌تره یکیشون میگفت دیدم احساس کردم که با ناامیدی حرف میزنه دیدم دستگاه رو درآورد میزد به سینه بچه‌م بچه‌م پرت میشد رو تخت بالا دوباره میخورد اصلا فایده نداشت ده پانزده دقیقه که گذشت یکی از شوکه ها را می دادن برگشت تا برگشت زدم زیره گریه گفت آقا الحمدالله برگشت بچه ات برگشت گفت اول تلفن برداشتم  زنگ زدم به خانمم زنگ زدم دیدم صداش در نمیاد گفتم کجایی گفت حرم امام رضا گفتم برگرد علی اصغر برگشت گفتم برگرد علی اصغر برگشت زینب میگه دم خیمه بودم دیدم حسین داره برمیگرده گفتم یکی رباب رو صدا کنه علی اصغر برگشت اما دیدم حسین از کنار خیمه‌ها عبور کرد پشت خیمه ها رفت زن و بچه ریختن بیرون دوره حسین دیدم نشست رو زمین خنجر را از کمر در آورد تا کوبید تو خاک گفتم یکی رباب برگردونه همه بال و پرش را بردند پیش چشمش ثمرش را بردند بعد گهواره شش ماهه او معجر شعله ورش را بردند آن همه داغ به دل داشت باز نور چشمان ترش بدنش روی زمین بود ولی بر سر نیزه سرش را بردند برگردیم گودال مردش هستیم به خدا فقط اشاره می کنم عبور می کنم می توان گفت به تعبیر دگر روی نیزه پسرش را بردند آی بچه شیعه‌ها رحم کردند به قنداقه ولی جامه‌های پدرش را بردند معجزه امام رضا برای علی اصغر صابر خراسانی

خیابان پیروزی یه گاراژی بود یه دهه یا یه پنجه منو اونجا منبر می‌رفتم این دوستمون که ما رو می‌برد دمه در وایمستاد کنار ماشین میگفت حاج آقا نمی‌دونید دمه در چه خبره میان اینجا با کیا میان چجوری میان یه شب اومدم بیرون سوار ماشین بشم یه آقا پسری جلومو گرفت خیلی گریه می‌کرد گفت حاجی گفتم بله گفت دیشب با رفیقم کذاییم اومده بودم دمه در وایستاد من اومدم هیئت سینه زنی مو کردم بعدش میخواستیم بریم نستجیر با الله جای معصیت بکنیم از محضرتون خیلی پوزش می‌طلبم می‌گفت جلوی آیینه داشتم لباسامو در می آوردم پیرهن مو در آوردم تیشرت هیئت زیر پیرهنم تنم بود تو آیینه نگام افتاد دیدم روش نوشته یارقیه سلام الله علیها گفت حاجی به جدت گناه نکردم همونجا اومدم بیرون از دیشب تا حالا این خشک نشده همون جوری داره میاد لباس روضه نجاتم داد سیدحسین مومنی

وِتْرَاللهِ‌ وَابْنَ‌وِتْرِه میبینمت چهره‌به‌چهره میگم سرازیریِ‌ قبرم فدای شیب باب‌سدره ؛ مبدأغم ، جنون‌انتها توگریه‌ جلوروته‌ها ذکرسردرِبهشته یَابْنَ‌سِدۡرَةِٱلۡمُنتَهَىٰ وصل‌وهجره زندگی‌انگیزه فکروذکره علت‌ِپرهیزه کل‌ساله حال‌شب‌هشتم باب‌السدره ذاتاًخون‌ریزه روبه‌رو شیش‌گوشه‌ رو پله جون‌میده‌ واسه‌ عکس‌ِحجله منظومه‌ی‌شمسی فدای پس‌کوچه‌های باب‌قبله مبدأتربت،‌آخرجنون توقبرم‌میادپیشمون فِيْ‌ٱلۡمَحشَرفَنـٰادَيْ‌ٱلۡمَلَك: أَيْنَ‌باب‌القبله‌یون؟ باب‌القبله شیب‌غمت‌تیزه پله‌پله سیئه‌میریزه لایوم‌َکَ‌ یوم‌العاشورا باب‌القبله خاکش‌خون‌خیزه نماهنگ عکس حجله پیام کیانی

در جلسه ای که پرچم زده باشن با احترام رد بشیم... سید الشهدا به یکی از ذاکر ها و گریه کنان خودش فرمود گریه میکرد از تنگ دستی دنیا... فرمود صبر کن این دنیا که خیلی ناچیزه که من برات بگم صبر کن ببین موقعش چیکار برات میکنم ولی آقا ما که تجارت نمیکنیم باتو ما عشق میکنیم با تو آقا آروزی کربلا به دلش ماند و رفت آخرین آرزوی سید جواد ذاکر

نبازم ما تو این بساط یه آقا داریم حسین یه معروف داریم حسین یه مولا داریم حسین مابقی هر که هست نوکره همه همه نوکرند و آقاست حسین همه نوکریم جاهامون ، سمت هامون فرق داره منبری ها مداح ها سینه زنا گریه کنا کفش جفت کنا بساط دارهای امام حسین سیاهی زنا سیاهی دوزها ننه هامون ننه بزرگ هامون بابا خیلی زحمت کشیدن این بساط امروز رسید دست من و شما شما رو به خدا مواظبش باشید مواظب باشیم شیخ علی خزاعی

چقدر خوبه بعضی روضه‌ها سن و سال‌ها پایینه کیف می‌کنم برا شما میخونم حالا شاید نظم جلسه هم بهم بریزه اما کیف میکنم ببین شماها هنوز گناهی براتون ثبت نشده لذا وقتی اینجا چشمت یخورده اشک اومد خدا میگه به همون همه رو بخرید بگو آقا جان من شاید امروز مو یادم بره اما تو یادت نمیره تنها جاییه تو این عالم یه بچه ده ساله هم ادعا میکنه میگه من هفت ساله هیئت میرم ده سالشه ها میگه تازه سه سالگیم هم حرم امام رضا رفتم یادم نی بابام بردتم یاخیلی از شماها میدونم انقده برات زنجیر زدم انقدر کمرم برات سیاه شده محکم  هم زدم شنیده بودم محکم زدن بچه‌هات لذت روضه خوانی برای جوانان حیدر خمسه

نمی خوام زندگی کنم تو این دنیا آقا جان دنیایی که برا عمه نساخت نمی خوام این دنیا رو دنیایی که برا امام حسین نساخت نمی خوام این دنیا رو دنیا که برا مادر سادات نساخت نمی خوام این دنیا رو دنیا که برا رقیه نساخت پیرش کرد مریضش کرد دق مرگ شد بچه دنیا که برا آل الله نساخت نمی خوام دنیا رو نمیخوام این دنیا رو نریمان پناهی

عشق بچگیمه همیشگیمه نوکری عادت نه سبک زندگیمه نور بندگیمه،خب ویژگیمه نوکری عادت نه سبک زندگیمه امام حسینی میمونم امام حسینی میمیرم ایشالا رنگ و بویی از امام حسینم میگیرم راه درستم ، عشق نخستم برگ برندم ، من با تو زندم غیر از تو مولا،حاشا وکلا،ابی عبدالله ابی عبدالله عشق من احسان القدیمه ، حرف کریمه عاشقی عادت نه سبک زندگیمه تو قلبم مقیمه ، فوزٌ عظیمه عاشقی عادت نه سبک زندگیمه همیشه هرجا هرلحظه امام حسین و حس کردم تو زندگی تنها دور امام حسینم میگردم ماه نمونم ، ذکر جنونم حس عمیقم ، نعم الرفیقم آقای عطشان ، ای بهتر از جان ، ابی عبدالله ابی عبدالله عشق من نماهنگ سبک زندگی مهدی رعنایی

نماد عشق امام حسین اینجا رو دوش باباش ما همین سن سالا بودیم می آوردنمون روضه حسین من کم کم پدر مادرامون دارن پیر میشن حسین من هرچی خیره داره امشب بده به پدر مادرم ابی عبدالله یادم نمیره من همینطوری بغل میگرفت می آورد روضه رحمت به مادرم که مرا مجلس تو برد این شوق نوکری اثر شیر مادر است حسین حسین آه آه... شیر مادر نان پدر حسین طاهری

سلام آقای دل همه رو به شمایل به سمت و سوی دلبر نمازم شده کامل قمر العشق قمر الله سر کوه بلند فریاد کشیدم مثل تو خوشگلی جایی ندیدم سرم‌ نذر سرت ماه عشیره هر جا اسمت اومد با سر دویدم مجنونت‌ شدم رسوا ترینم روضه نشینم آقا ترینم افتاده دلم در دام‌ چشمات قربون دستات ماه سماوات نماهنگ همه روبه شمایل علی پناهی

شاگرد شیخ اعظم بود برای حاجتی هر شب جمعه میرفت کربلا اونم با سختی غسل میکرد آداب زیارت رعایت میکرد دید یه زن عرب اومد بچه تو بغلش پاها چرک چادر کثیف بچه رو پرت کرد کنار ضریح یا ابوفاضل شفای بچه‌مو بده شوهرم منتظره بچه‌هام تو خونه منتظرن همین جوری که داشت حرف میاد یهو بچه بلند شد وایستاد یه بوسه زد به ضریح و شکر یا ابوفاضل عقب عقب میرفت به همین سادگی این آشیخ رحیم میگه عمام رو کوبوندم زمین عباس چی شد سی هفت هفته ست دارم میرم میام حاجتم شرعی دلم میخواد ازدواج کنم سفر حج برم مسکنی داشته باشم این عرب از راه نرسیده بهش دادی رفت میذارم از نجف میرم میرم شیراز ولی هرجا برسم میگم تو باب الحوائج نیستی شبونه برگشتم نجف برا نماز صبح رسیدم حجره ام تو حرم امیرالمومنین بود یه وقت دیدم پشت سرم کسی صدا میکنه برگشتم دیدم خادم مخصوص شیخ انصاری گفت شیخ باهات کار داره نمازمو خودنم رفتم محضر شیخ بعد که اعمالش تموم شد یه نگاه به من کرد آشیخ رحیم بیا این پول و بگیر باهاش برو مقدمات حج تو آماده کن این پول و بگیر برو مقدمات ازدواج تو آماده کن گفت به حوائج ات رسیدی گفتم خدایا من هم حجرم خبر نداره شیخ انصاری از کجا خبر داره سه تا حاجت منو ولی روم نشد بپرسم تشکر کردم اومدم از در برم بیرون صدا زد آشیخ رحیم دیدی عباس علیه السلام آقاست ولی برو ادب داشته باش آدم با ابا ابوالفضل علیه السلام اینجوری حرف نمیزنه بچه رو پرت کرد کنار ضریح ابالفضل سید حسین مومنی

میخوام به بن بست بخورم بن بست کوچه مقام برم بازم پیش آقام همونجایی که دلبر خونه داره میخوام به بن بست بخورم بن بست کوچه مقام بارونی شه بازم چشام تا خود صبح بارون بیاد بند نباره من دلم میخواد برم حرم مقام حرم مقام عکس کاشی هاش تمثال آقا حرم مقام حرم مقام کی میگه رواق معبده برام حرم مقام حرم مقام مقام علی اکبر شکسته پرم سر سرورم ته کوچه مقام خونه دلبرم اوج سادگی خونوادگی شارع السدره برم با پدر مادرم همونجایی که دلبر خونه داره محمد عطایی نیا

مجنونم‌من‌حیرونم‌من ارباب‌دل‌دلخونم‌من هرثانیه‌میخونم‌من حسین‌حسین ابی‌عبدالله‌همه‌میرن ابی‌عبدالله‌همه‌رفتن ‌با‌علی‌اکبر‌بیاپیشم ابی‌عبدالله‌دم‌مردن فدای‌یال‌ذوالجناحت دلم‌به‌چشمای‌تو‌مایل ‌یعنی‌میشه‌شب‌وصالم من‌بمیرم‌جلو‌شمایل من بمیرم جلو شمایل مرتضی یبرنژاد

اگه قراره من سرم به سنگ بخوره سنگ کربلا باشه ای بهونه من ای دوای دردم میشه کربلا بیام و دیگه برنگردم با تو خوبه حالم بی تو میشه سردم تو انقد آقایی که نوکریتو کردم اگه قراره آخره من از راه برسه آخرم حرم باشه اگه قراره سایبونی هم داشته باشم رو سرم حرم باشه اگه قراره با کسی بیام کرب‌بلا مادرم حرم باشه ای بی کفنم شبا وقتی میخوام بخوابم باتو حرف میزنم تا اجازه بدی که بگم با تو هم وطنم ای بی کفنم تو جان منی رو به روت بشینم خودت اشکمو پاک میکنی بمیرم تو با دست خودت منو خاک میکنی تو جان منی حسین حسین جز به روضه ی تو بندگی نکردم من با تو که هیچ موقع غریبگی نکردم من بی تو یه لحظه زندگی نکردم تاحالا شده کاری به من بگی نکردم اگه قراره این دلم بشه تنگ کسی تنگ کربلا باشه اگه قراره من سرم به سنگ بخوره سنگ کربلا باشه یه کاری کن که رنگ زندگیم رنگ کربلا باشه سایت به سرم کاری کن که یه خونه کنار حرم بخرم به ضریح تو دل که میگیره پناه ببرم سایت به سرم صدات بکنم درخونمو وا بکنم که نگات بکنم زنو بچمو ساکن کرب‌بلات بکنم حسین حسین نماهنگ سنگ کربلا حسین ستوده