محرم الحرام

عبارات پیغمبر برای امیرالمومنین شما می‌تونید تو عبارات سیدالشهدا برای قمر بنی هاشم پیدا کنید یکیش اینه یکی این ادب عجیب که حاصل این تربیت یکی دیگه‌اش وقتی پیغمبر اکرم در جنگ خندق داشت امیرالمومنینو می‌فرستاد میدان پر کس و کار بود ابوذر و مقداد و سلمان خوبان صحابه بودند بنی هاشم هم بودند وقتی امیرالمومنین داشت می‌رفت میدان پیغمبر دست بلند کرد عرض کرد خدایا منو تنها نگذار بعد عرض کرد گریه میکرد بعد از این نوشتن هر سفری امیرالمومنین رو می فرستاد پیغمبر مضطر می‌شد می‌گفت خدایا منو تنها نگذار یعنی کسم این علیه من به این تکیه می‌کنم و کاشف الکرب عن وجه النبی من به این تکیه می‌کنم امام حسن می‌خواست مردمو میخواست بفرسته سراغ امیرالمومنین در جمل فرمود... بیاید ببرمتون سراغ کسی که پیغمبر به او تکیه می‌کرد پسری تربیت کرد ام البنین که سیدالشهدا تو کربلا به او فرمود لشکر می‌پاشه اون عالم اینجوری گفت که یوم ابوالفضل الاستجار به الهدی روزی که ستون خیمه هدایت سیدالشهدا به او پناه برد همونجور که پیغمبر تکیه‌گاهش امیرالمومنین بود تکیه گاه سیدالشهدا حامد کاشانی

همان چکمه پوشی آخه بمیریم برات میدونی که برا چی داره چکمه پوشو میگه آخه منم از بنی کلابم اونیم که اومد رو سینه حسین نشست از اهل بنی کلاب بوده من خجالت می‌کشم بی‌بی جان کاشکی من مرده بودم و نمی‌شنیدم می‌فهمی چی می‌گم... آخه شمرم از بنی کلاب بوده مگه نشنیدی امان نامه آورد شب تاسوعا برا اباالفضل و برادراش آی بنی کلاب ها فریاد زد امام حسین فرمود عباس جان دشمنم صدات میزنه جوابشو بده با ناراحتی اومد گفت منم از بنی کلابم برا شماها امان نامه آوردم فرمود نانجیب ما امان نامه داشته باشیم ولی پسر فاطمه امان نامه نداشته باشه داره اونو میگه حواست باشه دوباره می‌خونم همان چکمه پوشی که فامیل اوست همانی که بسیار بی چشم و روست نه تنها سر از شاه دین چیده است به جان دادنش نیز خندیده است همان چکمه پوشی که فامیل اوست منصور ارضی

موج پرچم به فرمان ام البنینه اشک نم نم به فرمان ام البنینه وقتی عباس به فرمانشه شک نکن پس کل عالم به فرمان ام البنینه به فرمان ام البنین ابر بارون میشه به فرمان ام البنین ماه پیدا میشه کسی که فلج هم به دنیا اومد تو حرم به فرمان ام البنین پا میشه نذر سال هیئت و تأمین می‌کنه فردای من و تو رو تضمین می‌کنه از حالا داره برا اربعین بعد جای موکبا رو هم تعیین می‌کنه یه زن کربلایی جوونش بمیره اعتقادش به ام البنین بی نظیره میره اونقدر می مونه تو صحن ابالفضل تا جون بچش و پس نگیره نمیره اراده کنه یک شبه کور بینا میشه اراده کنه یک شبه مرد منحل میشه اصلا جمع کنن مشکلات همه عالمو اراده کنه یک شبه حل میشه سفره داره شنبه های کرببلا عمرش رو گذاشت برای کرببلا با اینکه نبود ولی با چهار تا شهید غوغا کرد تو ماجرای کرببلا این ابالفضلی که شیره مرد نبرده مثل پروانه دور امامش می‌گرده حتی میگن یزیدم علم رو که دید گفت این علم دست هر کی بوده خیلی مرده ابالفضل ام البنین باد تسخیرشه ابالفضل ام البنین رعد شمشیرشه خدا رحم کنه به کسی که تو چشماش تو جنگ ابالفضل ام البنین خیرشه می جنگه مثل علی خیلی با شکوه می جنگه بی شمشیر با صد ها گروه چون همکار قبضه ی شمشیرشه به شغل عزائیل میگن قبض روح ماجرای خواب دیدن خادم حرم حضرت عباس

سلام من به تو آقای با وفا سلام من به شاه مُلک کربلا جواب این سلاممو بده یه روز یا عرفه یا اربعین پایین پا دلیل آرامش من ، مایه ی آسایش من نگاه بکن آقا فقط زیارته خواهش من تموم دنیای منی ، به خدا رؤیای منی هزارمین باره میگم تو فقط آقای منی آقام آقام آقام حسین من به تو دل دادم دلم رو پس نده زمام کارمو به دست کس نده اگه قراره واسه ی تو خرج نشه میخوام اصلاً خدا بهم نفس نده باعث شیدایی من ، رفیق تنهایی من مادرم اسمت رو میگفت بجای لالایی من کسی برام مثل تو نیس ، تورو به این چشمای خیس تورو قسم به زینبت کرب و بلامو بنویس آقام آقام آقام حسین اگه قراره بخت من وا شِه حسین الهی که براتم امضاء شِه حسین اگه قراره جون بدم یه روز برات الهی تو سینه زدن باشه حسین ببین چشای خستمو ، این دل پینه بستمو هر چی که دست پس زدم که تو بگیری دستمو فدا غمت هر چی غمه ، به پای تو جنون کمه بهشتِ بی روی حسین برای ما جهنمه آقام آقام آقام حسین سلام من به تو آقای با وفا جواد مقدم

کی میتونه به جز حسین حالمو بهترش کنه کی میتونه به جز حسین غصمو کمترش کنه کی میتونه به جز حسین نوکرو باورش کنه آه غیر حسین کسی صدام نکرده زمین خوردم ولی رهام نکرده از روضه هاش منو جدام نکرده من اومدم بگم ته مرامه حسینِ فاطمه فقط آقامه ذکر حسین حسین ختم کلامه آه جانم ارباب ، جانم ارباب شبای جمعه حرمت پُر از برو بیا میشه میگن که مادرت میاد زائر کربلا میشه کنار شیش گوشه ی تو بانیِ روضه ها میشه آه دوباره روضه خون روضه میخونه روضه ی پیکری که غرق خونه لبی که سهم چوب خیزرونه تا که دیدن شدی غریب و تنها تورو زدن جلو چشای زهرا سرت روو نیزه و تنت روو خاکا آه جانم ارباب ، جانم ارباب غیر حسین کسی صدام نکرده جواد مقدم

روی این صورت زرد و زار، پاتو نذار بازی نکن با این رگا، شمر ببر تو رو خدا دختر نداری مگه زجر، نکش موی رقیه رو خاک دو عالم به سرم، دور شید از دور حرم زنده است هنوز برادرم رو به قبله اش کنید قبله گاهمه قبله گاهمه قبله گاهمه سری که میبرید سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه تمومش کنید، بوی خون گرفته صحرا رو کم اذیت کنید، این عزیزِ دلِ زهرا رو رو به قبله اش کنید قبله گاهمه حسین ستوده

با چشم بارونی و خیس این شور و شِین برا همه ست فقط برا من و تو نیس امام حسین برا همه ست همه عاشقشن ، همه نوکرشن همه سینه زن علی اکبرشن هممون دوس داریم جوونیمون توی هیئت توی روضه بگذره هممون دوس داریم که مادرش مارَم بخره یا اباعبدالله الحسین اگه دلت پُر از غم و اگه پُر از ارادته همش برای اینه که امام حسین به یادته همه مجنونشن ، همه مخلصشن همه روضه میان کربلایی بشن هممون دوس داریم که اربعین روبرو ایوون طلا باشیم هممون دوس داریم که وقت مرگ کربلا باشیم یا اباعبدالله الحسین اگه غمت شبیه من نامه ی پُر گناهته اصلا تو نااُمید نباش امام حسین پناهته همه کاسه به دست، همه سائلشن همه ملتمس ابوفاضلشن هممون دوس داریم از ادبِ اون علمدار بی بدیل بگیم هممون دوس داریم توو حرمش اَلدخیل بگیم یا ابوفاصل مدد با چشم بارونی و خیس جواد مقدم

زیر بارون دم ایوون ، دل مجنون دل شیدا دلم بیتاب دلم عاشق ، دلم محو همین رؤیا زمین تربت، هوا رحمت، روی گنبد علم بالا حرم زیبا، حرم غوغا، حرم عرش اعلاء حرم جمعِ بهشتی ها ، حرم دریا دریا روی پرچم دلِ شیدا ، حسین مولا مولا مدد ماهِ تمام عباس ، مدد روح مرام عباس مدد باب الحوائج یا ابوفاضل آقام عباس چه آقایی که به قول دیوونه ها امام عباس علی هیبت، علی صورت، علی غیرت عباس علی قامت، علی شوکت، علی صولت عباس جهانگیر و جهاندار و قَدَر قدرت عباس ابوفاضل ابوفاضل ، ابوفاضل عباس چقدر مَرده کرم داره ، کرم هرچی بگم داره ضریحش توو دلم محفوظ توی قلبم حرم داره قدِ مولا جنم داره ، جمل آقا علم داره حسن اعلاء، حسن اعلم، دقیقاً پیغمبر توی میدون حسن محشر ، حسن حیدر حیدر حسن آقا، حسن مولا، حسن عشق مادر حسن مولا حسن مولا مولا زیر بارون دم ایوون جواد مقدم

یه روز بی بی ام البنین با سراسیمه و دلهره تو صحن خونه اینور و اونور میره امیرالمومنین تشریف آوردن با ادب رفت جلوی مولا فرمود مولا عباسم از صبح رفته تا الان نیومده فرمود ام البنین بچه که نیست عباسم نوجوون شده از چشم زخم این مردم میترسم امروز بی نقاب رفته بیرون اباالفضلم ظهر شد نیومد عصر شد نیومد دمدمای غروب بود امیرالمومنین دید دیگه ام البنین تاب نمیاره فرمود خودم میرم دنبالش دیدن آروم آروم طرف بقیع داره میره اومد بقیع دید مولا اباالفضل وایسادن با ادب و غضب دانه های اشک عین مروارید داره میریزه هی بلند بلند میگه مادر کاش من بودم مادر روضه ولدی پسرم بیا جواد ذاکر

سر میریزه از دم سر میریزه شمشیر میزنه پیکر میریزه نعره میزنه تو میدون انگار صدها قلعه خیبر میریزه آخ قمری ابوفاضل از تموم پهلوونا سری ابوفاضل قمری ابوفاضل تو دقیقا مثل شیر نری ابوفاضل قمری ابوفاضل یه تنه حریف صد نفری ابوفاضل قمری ابوفاضل من بنازم تو چه با جیگری ابوفاضل شهزاده اباالفضل باوفاترین یل آزاده اباالفضل تو یه صفینو اداره کردی علی گفت نمیاد رو دستت فرمانده اباالفضل یا ابوفاضل ... آخ قمری ابوفاضل رضا شیخی

جامو به هیچکسی نده برای عاشقت بده دلم برای دیدن تو لک زده بدم ولی به روم نیار بازم باهام قرار بذار بدون تو دنیا رو من میخوام چی کار دل شکسته دارم میخری یا نه بگو منو پیش خودت میبری یا نه رفیقام هی میگن حرم به یادت هستیم ازم میپرسن که الآن بهتری یا نه دلم شکسته کجا برم با این دل مریض و خسته جامو به هیچکسی نده امیر برومند

شمس و قمر ابوترابی مفهوم بلند آفتابی خشکی ز قدومت شده دریا والله که آبروی آبی بالاترین قسم برا آذری ها اباالفضله روزی سفره های ما همیشه با اباالفضله عالم فدای این عموی نازنین و دلربا ذکر مدام لب های رقیه یا اباالفضله هم زبون رقیه عموی مهربون رقیه دادی نشون به هر یل شامی که تویی پهلوون رقیه یا سیدی یا اباالفضل ... فرمانده گردان یمینی شاگرد امیرالمومنینی عالم شده مات قد و بالات الحق که یل ام البنینی حاتم مرید هیبت و مقام اباالفضله لقمان اسیر شوکت و کلام اباالفضله رقیه میزنه مهر پادشاهی پیشونی هر کس که نوکر و پیرغلام اباالفضله با مرامی اباالفضل واجب الاحترامی اباالفضل تکیه زده به تو خود ارباب بذار بگم که امامی اباالفضل شمس و قمر ابوترابی امیر برومند

شب جمعه است دیگه به امر خدا به امر ائمه به امر همه در خانه کی باید بریم در خانه امیرالمومنین چون همه دوسش دارن شخصی اومد خدمت امام صادق عرض کرد آقا جان من عذر می‌خوام شما امام من هستید اما یه جمله دارم می‌ترسم بگم روم نمیشه چیه گفت من ابی عبد الله را خیلی دوست دارم امام صادق اشکش جاری شد به محاسنشون ریختن فرمودند که منم حسینم دوست دارم کیه که حسینو دوست نداره ارباب مهربونی نه ارباب بی کفن امام حسین کفنش را بخشید به مادربزرگشون به جناب ام المومنین حضرت خدیجه شفای تو در بارگاه حسین است کجا آخر از این سرا می‌گریزی عزیز شفای تو در بارگاه حسین است اکبر مولایی

هرچی خواستید از امام زمان بخواید اصلاً بین ما ما نمی‌بینیم غائب نیستن خدا می‌دونه بین ما هستند هر وقت حضرت ظهور بفرمایید انشالله شمام ببینیشون این آقا رو ما دیدیم اما نشناختی آقا جان این چه شور قیامتیه می‌دونه چون دیده ولی از امام می‌خواست صلاح مسلحت کنه آقا جان این چه شور قیامتیه فرمودن عمه جان یه مقدار این خیمه رو کنار بزن زهرا رو نگاه کن همین که نگاه کرد یه وقت سر نورانی حسینش بالا ی نیزه سری یه نیزه بلند است در مقابل زینب خدا کند که نباشد سر برادر زینب حسین این چه شور قیامتیه اکبر مولایی

این حرف‌هایی که داره می‌زنم خدا شاهده فقط از باب اینکه امشب شب جمعه است خدا دعوت کرده میگه شب جمعه خدا یه ملکی داره وقتی که غروب شب جمعه می‌شه خدا می‌فرستدش رو زمین میگه برو دور بزن همه جای عالم از قول من به بنده‌هام بگو یا عبدالله هل من تائب آیا کسی هست گذشته خوبی نداشته باشه کار غلطی کرده باشه پشیمون باشه حالا بیاد به من خدا رو بزنه امشب بگه خدایا ببخش منم از صرادق عرش بگم لبیک عبدی بنده من صداتو شنیدم توبه ات را قبول کردم امام صادق علیه السلام فرمود هر کسی در جواب صدای این ملک که حالا ما صداشون رو نمی‌شنویم اما مخبر صادق خبر داده در جواب این ملک حداقل کاری که شب جمعه می‌کنه هفتاد مرتبه استغفار کنیم میگه استغفر الله ربی و اتوب الیه خدا از صرداق عرش تضمین می‌کنه که توبه ی او رو بخشیده این به خاطر نفحات و ظرفیتی که خدا امشب قرار داده تضمین بخشش در شب جمعه شیخ عباس صراف

امشب نشد ببینمت تو کربلا عزیز تو عیادتم بیا توی بسترم توی بستر انقدر از یاد تو سوختم میبینی چه پیرهنی واسه تو دوختم بعد من خواهر تو هواتو داره شبا ظرف آب کنار تو میذاره بی قرار من نباش حسین من حسین من گریه کن یواش یواش حسین من حسین من امشب شب جمعه و روضه خون منم میسوزه وقت روضه خوندنم قلب آسمون امشب تو بسترم با احوال بدم برای تو به صورتم زدم مثل روضه خون ته گودال تو رو تنها گیر آوردن پیرهنی که واسه تو دوختمو بردن گفتی العطش صداتم که بریدن تشنه بودی جلوت آبو سر کشیدن زیر دشنه کشتنت حسین من حسین من تشنه تشنه کشتنت حسین من حسین من امشب که میشه آخرین قرارمون وداع تلخ و گریه دارمون سخته مادری امشب زدم بوسه دم گلوی تو چقدر شونه زدم به موی تو دم آخری ولی شمر موی تو رو بهم میریزه خاک گودال تو رو سرم میریزه امشب نشد ببینمت تو کربلا حسین ستوده

همه رویامه بمیرم تو روضه ها یا که این جنازمو خاک بکنن تو کربلا دسته جمعی نوکرا دم بدن این ذکرو آقا حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین به سینه زنهات آقا ماشالله زعفر جنی حسین دیوونته ایوالله پیچیده صدای ما تو حرم شاهنشاه حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین امنا زهرا امنا زهرا عزیز و یارم حضرت ثارالله پای تمثال تو خون میریزم انشالله کاش صدامون برسه تا حرمش بسم الله حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین حسین مولا حسین مولا همه رویامه بمیرم تو روضه ها حسین ستوده

وقتی مردم کی جای من میاد زیارت میشینه جلو ضریحت میمونه به زیر سایه ات وقتی مردم کی میاد سر مزارم خودتم میدونی جز تو به خدا کسی ندارم تنگ میشه دلم برات پدر و مادرم فدات اگر مردیم نیومدیم یه سر بزن به نوکرات نعم المولا نعم النصیر تو حرمت جونمو بگیر وقتی مردم کی جای من میاد زیارت اربعین دورت میگرده به نیابت از رقیت وقتی مردم تو نرو مثل بقیه رفیقامم میرن اما میمونه برام رقیه تنگ میشه دلم برات پدر و مادرم فدات اگر مردیم نیومدیم یه سر بزن به نوکرات نعم المولا نعم النصیر تو حرمت جونمو بگیر نماهنگ وقتی مردم حسن عطایی

شاهنشاهه اباالفضل اسد ابن اسد الله اباالفضل تا ابد مقصد عاقبت بخیری نداره راهی بجز راه اباالفضل مه جبین زیبا صنم قمر الله اباالفضل بچه شیر ای با جنم قمر الله اباالفضل تا ابد کلبت منم قمر الله اباالفضل قمر العشیره سردار دلیره باب الحوائجه الحق بی نظیره با معرفت تر از این آقا ندیدم دستاشو داده دست ما رو بگیره یا ابوفاضل یا ابوفاضل قرصه ماهه ابالفضل لعنت خدا به بدخواه اباالفضل معنی جمله ی خرما به نخیلی دست عالم از تو کوتاهه اباالفضل منسبت بالاترین قمر الله اباالفضل مادرت ام البنین قمر الله اباالفضل من فدا ام البنین قمر الله اباالفضل عشقم همینه چی بهتر از اینه من سینه میزنم که اباالفضل ببینه کربلا باشم یکشنبه برمیگردم چون شنبه ها سفره ی ام البنینه یا ابوفاضل یا ابوفاضل شاهنشاهه ابالفضل حسین ستوده

قسمه روی لب ارمنیا تو همه دار و ندار منیا خونت آباد پسر ام بنین ماه زیبای بنی هاشمیا آقام اباالفضله ختم مرام اباالفضله تو سختیا اونکه مونده برام اباالفضله عراقیا میگن حتی امام اباالفضله ازلی اباالفضل ابدی اباالفضل تو منو از همه بهتر بلدی اباالفضل دست رد به سینم نزدی اباالفضل میگه زهرا به تو جانم ولدی اباالفضل قسمه روی لب علم کشا ای علمدار رشید پادشاه من دخیلم به پر علامتت شاهپر علامتت گره گشا امیر ابوفاضل ماه منیر ابوفاضل تجلی حیدر مرد دلیر ابوفاضل منو تو اون دنیا گردن بگیر ابوفاضل صنما ابالفضل ذوالکرما ابالفضل کشته مرده ی مرامت منما ابالفضل اسمته کلید تموم مشکلاتم اسمتو حک شده رو سینه ی ما ابالفضل قسم روی لب ارمنیا حسین ستوده

جای شکرش باقیه همین که محسن رو ندیدی از گلوی پسرت تیر سه شعبه نکشیدی نه سرش از تن جدا شد و نه روی نیزه ها رفت دوباره گریز روضه ها به سمت کربلا رفت دیگه دنیا بدون تو به ما نمی سازه هنوز می بینمت چشمات بازه برا تو می خونم لالایی به اصرار عمه منم یه جرعه آب خوردم ببین برای تو هم آوردم ولی تو روی نیزه هایی من این پایین تو اون بالا علی بالام لالا لالا جای شکرش باقیه محسنو ندیدی محمدحسین حدادیان

شاهنشاهه اباالفضل اسد ابن اسداللّهه اباالفضل تا ابد مقصد عاقبت‌به‌خیری نداره راهی به‌جز راه اباالفضل مَه‌جَبین، زیباصَنَم، قمرالله اباالفضل بچّه‌شیر، باجَنَم، قمرالله اباالفضل اون‌که واسه‌ت می‌میره منم، قمرالله اباالفضل قمر العشیره، سردار دلیره بابَ‌الحوائجه، الحق بی‌نظیره بامعرفت‌تر از این آقا ندیدم دستاشو داده دست ما رو بگیره قرص ماهه اباالفضل لعنتِ خدا به بدخواه اباالفضل معنی جمله‌ی خرما به نخیلی دستِ عالَم از تو کوتاهه اباالفصل منصبِت بالاترین، قمرالله اباالفضل مادرِت شیرآفرین، قمرالله اباالفضل من فدا امُّ‌البَنین، قمرالله اباالفضل عشقم همینه، چی بهتر از اینه من سینه می‌زنم که اباالفضل ببینه کربلا باشم یکشنبه بَرمی‌گردم چون شنبه‌ها سفره‌ی امُّ‌البَنینه شاهنشاهه اباالفضل محمدحسین حدادیان

ای آقای من ای دنیای من آقای بابای بابای بابای من عجب ارثی برام گذاشته بابا خودشم میگه براش یه یادگاره پدرم پدرش پدراشون این نوکری تو خونه ما ادامه داره ما زنده به این نوکری علی الدوامیم ما تشنه یک سلام و کمتر از سلامیم ما غلام بن غلامیم ای صیاد من ای فریاد من آقای اولاد اولاد اولاد من شغل من کارگری برا حسینه نوکری بچمم یه افتخاره پسرم پسرش پسراشون این نوکری تو خونه ما ادامه داره ما شهره شهریم و به نوکری به نامیم ما بی تو به یک چشم به هم زدن تمامیم ما غلام بن غلامیم ای آقای من ای دنیای من وحید شکری

السلام ای ماه قبیله به ضریحت دستم دخیله اسم زیبای تو اباالفضل شرفُ الشمس جبرئیله اَلا یا اَیُهَاالساقی بریز از جام مشتاقی جهان مابین دستانت همه فانی تویی باقی مقتدار قمره، مرد خدا قمره اَلمثنیِ علیِ مرتضی قمره باوقار قمره گره‌گشا قمره اون که حتی ارمنی میده شفا قمره تو که چشمات زیباترینه ای بلندبالای مدینه میره روی شونت رقیه تا همه دنیا رو ببینه جهان‌گیر و جهان‌داری عجب سقا و سرداری ببین کارم گره خورده علاج هر گرفتاری با نَسَب قمره، یلِ عرب قمره اون‌که دشمنا رو کشته با غضب قمره منتخب قمره تهِ ادب قمره اون‌که رونده لشکری رو به عقب قمره السلام ای ماه قبیله وحید شکری

عشق شما همیشه یه عشق رایج حضرت عشق مددی باب الحوائج حضرت قمر مافوق خلقت بشر تو میدون شیر با جگر هستم عمری مفتخر در خونتم ابوالفضل دیوونتم ابوالفضل دیوونتم ابوالفضل ای یله ام البنین تو رو حق امیرالمومنین بهترین بالانشین بیا دستای خالیمو ببین کربلا یک اربعین قرارمون توی اون سرزمین الدخیل ابوفاضل ای که شدی همه عزت قبیله ای تپشه دل حضرت عقیله حضرت ادب ای شیر حیدری نسب فرزند تک یله عرب خوشحالم دارم این لقب در خونتم ابوالفضل دیوونتم ابوالفضل ای یله با اقتدار شجاعت داره از تو اعتبار لشکری شد تارومار تا که شد به نگاه تو دچار حضرت پروردگار به وجود تو داره افتخار الدخیل ابوفاضل الدخیل ابوفاضل عشق شما همیشه یه عشق رایج مهدی رعنایی