محرم الحرام

نزدیک سه ساعت افتادی تو گودال انقدر نیزه خوردی که رفتی تو از حال ای مظلوم حسینم پیش چشم زینب اعضاتو دریدن جسمت رو عزیزم رو خاکا کشیدن ای مظلوم حسینم از خیمه به سمت گودالت دویدم جونم رو لب اومد تا پیشت رسیدم ای مظلوم حسینم افتادی تو گودال نریمان پناهی

قَدْ رَشَحَ لِلْمَوْتِ جَبینُک َ معنیشو بلدی یا بگم تو گودال عرق سرد به پیشانیش نشست کجا رفتیم امشب وَ اخْتَلَفَتْ بِالاِنْقِباضِ وَ الاِنْبِساطِ شِمالُک َ وَ یَمینُک َ هی از این پهلو به اون پهلو میچرخید از حلقه های زره خون میومد همین طور که دست و پا میزد یه نگاه به خیام کرد ناموسم در خطره سیدنا المظلوم سیدنا الغریب سیدنا العطشان حسین ناموسم در خطره محمود طالبی

اینقدر نماز قیمت داره که روز عاشورا اول ظهر وقتی ابوتمامه صیداوی به ابی عبدالله گفت آقا آفتاب رسیده به وقت نماز ما هم نفراتمون کمه بیشترشون شهید شده بودند گفت ما دلمون میخواد یه نماز جماعت آخر عمرمون رو با شما بخونیم فرمود مانعی نداره و امام می دونید چه دعایی بهش کرد انقدر نماز مهمه فرمود ابو تمامه خدا تو رو از نمازگزاران قرار بده پیغمبر می فرمود من سه چیز از دنیای شما دوست دارم یکیش نور چشمم نماز یه کنایه است می گن نور چشم اما معنی عربی واقعیش دلخوشیه دلخوشی من تو این زندگیم به نمازه اهمیت نماز استاد انصاریان

علم افتاد عمه جان افتاد من خودم دیدم آسمان افتاد دست و صورتا ادب کنه تازیانه به جان ما افتاد به تن هر کسی نشان افتاد از لحاظ وزنی و قافیه شما جلوت تر برید یک کلمه اصلا نگم والله وادارم کنید مجبورم تا آخرشو برم من خودم گریه‌های رباب را دیدم کلمه اول رباب دنبال من بیا گریه‌های رباب را دیدم ناقه بی رکاب را دیدم داره سخت میشه ها ناقه بی رکاب را دیدم محمل بی‌حجاب را دیدم شما بگید من نگم کل بزم شراب را دیدم علم افتاد عمه جان افتاد محمود طالبی

یه مطلبی از امام صادق میپرسم جوابشم خودم میدونم از قول شما یابن رسول الله شما پیراهن بدن پدرتون امام باقر که در آوردید برا غسل دادن از نوک پیشانی حضرت باقر پدرتون تا نوک پا یه خال سیاهم بود نه یه دونه زخم کوچیک بود نه یه جای پوست بدن باباتون قرمز بود نه بدن ظاهرش سالم بود بله ظاهرش سالم بود اما السلام علیک یا اباعبدالله یه شیعه ای به امام صادق گفت آقا بیرون شیعیان میگن روز عاشورا هزار نهصدو پنجاه زخم به بدن ابی عبدالله خورد مگه حجم بدن جا داره هزار نهصد و پنجاه تا فرمود نه بدن جا نداره زخم رو زخم زدن زخم روی زخم استاد انصاریان

رزق و روزیمون نبود عرفه کربلا باشیم لحظه تعویض پرچم گنبد اباعبدالله بین اونا همه جمعیت یه لبیک یا حسین سهم ما باشه رفتی لحظه تعویض پرچم کربلا پرچم مشکی رو که میزنن آخ مادرش یه آهی میکشه چرا آه میکشی پیراهن حسینش رو تو عرش آویزون می‌کنه حضرت صادق علیه السلام سوال کردن چرا دل شیعیان شما شب اول محرم میریزه بهم فرمود تمومش به خاطر اون پیرهنی که تو عرش به دستور مادرم آویزون میشه آخ پیرهن تکون میخوره دل شیعیان ما تکان میخوره لحظه تعویض پرچم باشیم از نزدیک حرم سیدالشهدا علیه السلام لحظه تعویض پرچم محمود طالبی

هر چقدر، گریه کنم سیر نمی‌شم حسین جانم من چه جوری از غم تو پیر نمی‌شم حسین جانم حلالم کن اگه از غم تشنگیِ تو نمردم حلالم کن اگه جونمو پای غمت نیاوردم حلالم کن آقا جانم حسین جانم آقا جانم هر نفس و زندگیمو از تو دارم حسین جانم پای تو و روضه‌ی تو سر می‌ذارم حسین جانم خدا را شکر توی ظلمت شب زده بازم سپید خدا را شکر من رو سیاه رو بی بی زهرا خریده حسین جانم آقا جانم هرچقدر گریه کنم سیر نمیشم نریمان پناهی

الهی الهی، چقدر شلوغه گودال الهی الهی، افتاده بینِ جَنجال الهی الهی، شد زیرِ پا لگد مال حسین جان، حسین جان حسین حسین الهی الهی، میاد صدای مادر الهی الهی نشسته شمر رو پیکر الهی الهی، سَرو بُرید با خنجر حسین جان، حسین جان حسین حسین الهی الهی، بالاسرش رسیدم الهی الهی، ناله ز دل کشیدم الهی الهی، تا که گلوشو دیدم حسین جان حسین جان حسین حسین الهی الهی، زینب نداره طاقت الهی الهی، باید برم اسارت الهی الهی، میشه بهم جسارت حسین جان، حسین جان حسین حسین الهی الهی نریمان پناهی

دل تا به ابد رفته زیر دین قربونت برم شاه نشئتین عاشق نمیشم واسه دل من حسبی الحسین دم حسین ماتم حسین عشق تو دارم حسین میگم حسین ای حسین جانم حسین نذر غم توئه تنم من عاشورا سر میشکنم دل برده ازم ابروی قمر دل برده ازم علی پورکاوه

باده ی مستان شمع شبستان آتش دوزخ با تو شد گلستان حجره تو ما را کرده پریشان مرا ذبیح خود کن ای ذبیح العطشان خراب و مست و حیران حسینم پریشانم پریشان حسینم گرفتم باده از جام اباالفضل اگر از حق پرستان حسینم خونم بریز جانم بگیر نعم الرفیق نعم الامیر من کعبه ام رویت شده جان میدهم فتوا بده باده ی مستان وحید شکری

امام سجاد علیه السلام فرمود همه ما روبه یه طناب بسته بودن بزرگتر هایی که قدشون بلندتر بود طناب به بازوشون گره خورده بود به بچه ها که میرسید برای اینکه سطح طناب یکسان باشه به گردن بچه ها گره زده بودند آی رقیه طناب رو میکشیدن بچه ها از گردن کشیده میشدن وارد مجلس اون نانجیب شدن یه چند تا از این بانوان روی زمین افتادن نفر آخر امام باقر علیه السلام یه مرتبه امام سجاد علیه السلام به عمه اش کلثوم سلام الله علیها صدا زد عمه جان محمدم رو دریاب صورت امام باقر علیه السلام کبود شد طناب دور گردن سفت شد حالا تو بچه ها رو نگاه کن سه ساله چی کشید ای حسین روضه طناب محمود کریمی

کاش شهید بشم شهید معرکه که بی کفن برم به محضر حسین کاش غبار بشم غبار ماتم غبار مرقد مطهر حسین خدا رو شکر گریه هام بی اختیاره حسین حسین حسین ای بی کفن غصه هات تمومی نداره حسین حسین حسین ای کشته دور از وطن دور از وطن وای دور از وطن وای دور از وطن وای شب های جمعه فاطمه با ناله و با زمزمه آید به دشت کربلا گوید حسین من چه شد نور دو عین من چه شد کاش شهید بشم شهید معرکه محمود کریمی

رو به حرم رو به حسین حالم تو کربلات خوبه حسین رو به حسین رو به حرم دنیا رو می‌ذارم پشت سرم از دست دنیا باید فرار کرد آغوش مهربون تو رو اختیار کرد وقتی تو تنها راه نجاتی یک لحظه‌ی بدون تو باید چه کار کرد خدا ما رو آفرید برای محرّمت همه در پناه تو همه زیر پرچمت رو به حرم رو به حسین حالم تو کربلات خوبه حسین رو به حسین رو به حرم دنیا رو می‌ذارم، پشت سرم رو به حرم رو به حسین محمدرضا نوشه ور

کاش با اهل و عیالش نرود کرب و بلا زینب خسته کجا کوچه و بازار کجا یاد گیسوی رقیه جگرم میسوزد دست عباس کجا پنجه اغیار کجا حسین حسین... کاش با اهل و عیالش نرود کرببلا محمود کریمی

دل دادن گناه نیست عشقت دل بخواه نیست وقتی از تو دورم حالم روبراه نیست دلم تو عشق سرگردونه پی پیاله و پیمونه اونا که از تو دور دورن به من میگن برو دیوونه سلطان عرش کبریا اباعبدالله عشق بی چون و چرا اباعبدالله صلی الله علیک یا اباعبدالله من رو مستجاب کن من رو انتخاب کن هیئت فرش اگر خواست رو چشمام حساب کن نداشتنت وحشتناکه با بودنت دلم بی باکه پریشونیم دست من نیست دیوونه ام و حسابم پاکه ارباب جنّت رکاب اباعبدالله عالی عالیجناب اباعبدالله صلی الله علیک اباعبدالله هر کس شد هدایت بوده زیر سایه ات با تو ذره میشه ضربدر بی نهایت به هم زدی با چشمانت معادلات این عالم رو فقط دیوونه ها میدونن دلیل گریه و حالم رو ما خاک و تو آسمون اباعبدالله ای درمون دردامون اباعبدالله صلی الله علیک یا اباعبدالله دل دادن گناه نیست محمود کریمی 

منو این گوشه کنارا خاک کن برا خودت هلاک کن توی روضه ذره ذره آب کن منو بکش ثواب کن یه جوری منو ببر مجلس ترحیم من برا خودت گریه کنند یه شباهتی باشه بین من و تو مثلاً برا خودت گریه کنند سلام اباعبدالله هم خودم فداییتم هم زن و بچه‌ هام اباعبدالله سلام اباعبدالله همه ی حاصل زندگیم تو یک کلام اباعبدالله گدام اباعبدالله دوری سخته راحتم کن پیشت بیام اباعبدالله یا اباعبدالله وسط گریه یکم نگام کن یه ذره رو به رام کن حالا من بده حسین دعام کن یه ذره روبه رام کن دنیا دلبستگیاش هی عوضم میکنه اشکمو کم میکنه داره غربال بلا هی الکم میکنه اشکمو کم میکنه امید اباعبدالله تا زمین افتادم به داد من رسید اباعبدالله شهید اباعبدالله من که مردم بالای سرم فقط بگید اباعبدالله نوید اباعبدالله میگیره حتی ازم گناهی رو که دید اباعبدالله منو این گوشه کنارا خاک کن وحید شکری 

عالم شهر خواب دید بعد اینکه دو سه روز یه خلافکار از دنیا رفته تو شهر گفت دیدم حالش خوبه سر سبز حال خوب تو عالم رویا بهش گفتم یه عمره ما منبر میریم اگه اینجوریه با اینهمه خرابکاری تو حالت خوبه چجوریاست ما نفهمیدیم از دین دین چهخبره گفت اینطوری نگو شیخ تا دیشب تو عزا بودیم انقدر فشار قبرستان زیاد بود همه عاصی بودیم پس الان حالت چیه گفت یه زن رو آوردن دفن کردن از دیروز سه بار امام حسین اومده بالا سرش عذاب کل قبرستان رو برداشته از خواب پریدم آدرس رو پیدا کردم دیدم سیاهی خورده یه پرچم امام حسین هم بالا در خونه زدن انقدر آفتاب خورده بود رنگ پرچم رفته بود این خانه عزادار حسین است بیا در زدم یه پیرمرد اومد بیرون گفتم شما از دست داده کسی رو داری گفت آره خانومم بود خواب مو توضیح دادم نشست گریه میکرد تازه نه یه بار نه دوبار سه بار حسین اومده بالاسرش به قبر نزار بکشه تو دنیا یه بار اسم منو ببر گفت خونه رو جارو میزد میرفت بام هم جارو میزد پنجشنبه از صبح سه مرتبه میرفت بالای بوم میگفتم زن چرا بهم ریختی میگفت دوست دارم برم عراق زندگی مون اینطوره اما خیلی شنیدم از حرم امام حسین یه وضویی میگرفت دست و پا شکسته با همین حال ندار پله ها رو میرفت بالا تا بوم دست میزاشت پنجشنبه ها سه بار هر روز با اشک صدا میزد صلی الله علیک یا اباعبدالله ما خیلی بهت سلام دادیم حسین ما خیلی بهت سلام دادیم حسین امین قدیم

امام باقر علیه السلام فرمود پدر ما رو طوری کشتند که پیغمبر نهی کرد حیوون رو اینطور بکشند هلال میگه سپرم رو پر آب کرده بودم دست و پاش میلرزه آب برای چیه گفتم لبای حسین مثل دو تا چوپ خشک بهم میخورد گفتم براش آب بیارم دیدم شمر دامن عربی رو کنار زد سر حسین رو از مو گرفته بود خودم سیرابش کردم همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آخ خدا به داد موی دخترش برسه رگاتو میبوسم تو رو خدا دست و پا نزن مظلوم حسین... لب‌ های ترک‌ خورده امین قدیم

من دلخوشیم اینه حسین که اگه مسیر رو کج برم تو هستی کشتی نجات تنها تویی باب النجات اگه هر دری به روم بسته بشه می‌افتم به پات آقا نذار از دست برم قسمت میدم به اشک نوکرات غیر تو رفیقی نیست کیمی‌خوام بفهمم واسه من شفیقی نیست کی میخوام بفهمم حسین جانم حسین جانم حسین جانم من دلخوشیم اینه حسین حمید دادوندی

عشقت دوای همه درداست این عشق همه اعتقاد ماست بزم عزای شما نوره روضه شفاخونه زهراست اباعبدالله شفا توی چای روضه هاته اباعبدالله شفا توی خاک کربلاته اباعبدالله بدون تو زندگیم مماته اباعبدالله ولی با تو مردنم حیاته به سر هوای حرم دارم به دل امید کرم دارم خدا را شاکرم از این که به زیر دین علمدارم ابا عبدالله وجیهاً عندالله غیر از تو شاهی به عالم نیست با تو به دل غصه و غم نیست هر چی خبر هست توی دنیا جایی به جز زیر پرچم نیست اباعبدالله حالم زیر پرچم تو خوبه اباعبدالله چون اسمت مقلب القلوبه اباعبدالله اگه میکوبم به سینه آخه اباعبدالله دلم تو سینه برات میکوبه تو جان و جانی و جانانی محک به قوت ایمانی چه غم ز جور مخالف چون تو آن چراغ فروزانی ابا عبدالله وجیهاً عندالله عشقت دوای همه درداست حمید دادوندی

اذان کربلا چه خبره الان کربلا بدا نشد بیان کربلا نماز کربلا منو میاری باز کربلا با دل من بساز کربلا بیا کربلا منو نبردیا کربلا هستند الان کیا کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... غروب کربلا خاطره های خوب کربلا تو قلب من بکوب کربلا چشم کربلا آخ که فدات بشم کربلا من با غمت خوشم کربلا بگو کربلا همیشه رو برو کربلا شده‌ یه آرزو کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... سلام کربلا روضه بخون برام کربلا از بدن امام کربلا چی بود کربلا کی پیرهنو ربود کربلا یار براش نبود کربلا رسید کربلا سرشو کی برید کربلا موهاشو کی کشید کربلا راست روی نیزه هاست کربلا ‌ پس بگو خواهرش کجاست کربلا شهر دوست داشنی کربلا

شاه بی حبیب ، بی یار و مجیب بی مثل و همتا یکتای یکتا غریب غریب به عشقت دچارم آقا برات بی قرارم آقا به جز تو تو روز محشر کسی رو ندارم آقا من به تو مدیونم تا ابد مجنونم ای تمام جونم یا اباعبدالله بهترین آرامش معنی آسایش اونی که میخوامش یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین سر مستم عجیب ، مست بوی سیب رو لب هام آهه ، ای شاهنشاهه غریب غریب تمام وجودم هستی تو ذکر سجودم هستی شده حب تو سرمایه‌ام تو بود و نبودم هستی ای نماد عزت ناجی این امت سد راه ذلت یا اباعبدالله غرق ادراکم کن تو خودت خاکم کن کربلا خاکم کن یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین.... ای خد التریب ، یا شیب الخضیب با تیغ و دشنه ، کشتنت تشنه غریب غریب دل از‌ عشق تو آکنده چه رحمانی و بخشنده نه تنها تشیع بلکه شد اسلام ز خونت زنده ای امام حق خواه بهترین تکیه‌گاه فرق راه از بی‌راه یا اباعبدالله مرد آزادی‌خواه نور خورشید و ماه روضه هات دانشگاه یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین شاه بی حبیب حسن عطایی

چشات قبلمه تو لیلای لیلا بگیر دستمو نگاه کن تو برما ندای لب مجانین همینه سلام علی حبیبی حسینا صدو بیست و هشت بار فدای تو میمیرم من تو کربلای برای تو همه عالم شده گدای تو زیبا حسین لیلا حسین امیر دل حسین نوا حسین

در شهادت امیرالمومنین در مسجد کوفه وقتی امام حسن مجتبی آمد بعد از دفن پدر سخنرانی بکنه خطبه بخونه دیدن آقا لباس مشکی به تن کرده زن‌ها بعد از کربلا لباس مشکی به تن کردن تا یک سال لباس عزای خودشون در نیاوردن همین الان اگر ما قائل به این بشیم آقا اصلاً عزاداری عرفیه یه عزاداری عرفیه دیگه الان شما حالا قدیم بود شب‌ها اینجا می‌آمدن نجفی‌ها رسم دارن دیدید یه علمی میارن که روش مثلاً مشعله این نشانه سابقه ای داره در نجف در هند مثلاً روی خاکستر می‌دوند به نشانه عزا در لرستان خودمون یه نشانه‌ای دارند به نام خره گیری یعنی همین گل ریختن به خودشون نشانه عزاداریه هنوزم این عزاداری رو دارن و خیلی هم عجیبه مرحوم آیت الله عظمی بروجردی که دچار درد چشم شده بود دچار درد چشم شد بر اثر کثرت مطالعه به خاطر احترام به این عالم مردم بروجرد در روز عاشورا با همین گلی که داشتند به سر و صورت و تن کشیده بودند در قالب دسته عزا آمدن تو حیاط خانه این عالم تو همون پیچ دالان خونش من رفتم اونجا رو دیدم ایشون وایساده بود که خیر مقدم بگه و گریه می‌کرد از شانه یکی از این عزادارها یه مقداری از این گل برمی‌داره به سر و صورت چشمان خودش می‌کشه که ایشون می‌فرماید من دیگه تا آخر عمر نه دچار سوی کم چشم شدم نه دچار درد چشم شدم هرکسی عزاداری عرفیه درسته عزاداری عرفیه اما واقعاً در عرف شما لباس مشکی نشانه عزا نیست حتی خارج از کشور ما هم در بین برخی از ادیان دیگه هم لباس مشکی لباس حزنه نشانه حزنه در ماه محرم و عزای امام حسین هم همین اتفاق می‌افته همه محزونن نشانه حزن که این لباس یک دسته باید در ماه محرم محور رو پیدا کرد محور وجود نازنین اباعبدالله الحسین علیه السلامه خود امام حسین محوره اصلاً حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند آقا بعد از پیغمبر محور رو گم نکنید شروع شد که بعد از پیغمبر مردم دور کسی که باید می‌چرخیدن نچرخیدن محور را گم نکنید هادی الیاسی

كاشكی تو حجره يه پياله آب بود يا آب دادن به تشنه لب ثواب بود كاشكي بجاي اُمّ فضل تو حجره خانوم دلسوزی مثه رباب بود اسم رباب اومد فضا عوض شد گريز روضه بي هوا عوض شد صبح تا غروب تو آفتاب مینشست كه رنگ چهره اش به خدا عوض شد گلی نمونده دیگه تو گلشنش روضه بازه لالایی خوندنش داغ علی یه کاری با رباب کرد برادراش رباب رو نشناختن آب دادن به تشنه لب ثواب بود علی کرمی