گلچین مداحی برای اصحاب الحسین علیه السلام

میگن عبدالله جعفر تو مدینه بعد از مدت ها روش شد یه سوال منه عرضه داشت خانم جان گله ندارم بچه های من و تو فدای خاک پای حسین اما شنیدم وقتی علی اکبر رو زمین افتاد به عجله خودتو رسوندی حق داشتی میدونم هیچ کسی رو اندازه علی اکبر دوست نداشتی میدونم اما خانم جان مگه بچه های ما عیبی داشتن مگه خطایی ازشون سر زده بود شنیدم حسین غریبانه هر دو رو بغل کرده بود داشت میاورد طرف خیمه ها همه زن ها از خیمه ها بیرون رفتند اما تو پاتو از خیمه بیرون نگذاشتی فرمود عبدالله دست از دل شکستم بردار خیلی دلم برا داداشم میسوخت گفتم اگر برم بیرون ببینمش از خجالت آب میشم عبدالله جعفر سعید حدادیان

اینها همه شون عاشق بودن،به قول خودمون لوتی بودند همشون زُهَیر بن قَین به به میگن عثمانی مذهب بود،سیدالشهداپیغام فرستادبگوبه زهیر بگوکه پسر پیغمبرکارت داره ،زهیر خودش لات بود نشسته بود توی خیمه لم داده بود،قاصد اومد که زهیر پسر پیغمبرکارت داره گفت من باش کاری ندارم من اینجا،این همه دور ازش خیمه میزنم که طرف من نیاد کاری ندارم این قاصد رفت زنش اومد گفت زهیر میدونی کی تو را صدا کرده؟ میدونی مادرش کیه این؟ زهیر پاشو، به زور عمامه عبا انداخت، گفت پاشو برو زهیرگفت میرم بابا رفت اومد گفت... دید اصلا این خیمه ،این درگاه اصلا مامور نداره آقاخیمه امام حسین کجاست؟ گفت همون خیمه ای که درش بازه یعنی در برا همه بازه حضرت فرمود زهیر حالت خوبه؟ حالا من نمیگم بحث دور میشه چچی گفتند... برگشتنی دیدن زهیر بیخودو مست داره میاد اومد تو خیمه زن دید عه... زهیر چی شده ؟ گفت همه راجمع کن، دیگه میخوام برم پیش آقام دستش را گرفت ... تنهایی میخواهی بری ؟ آقا جنون مارو امضا کن... لات کربلا سید جواد ذاکر

آيا گناهان دوره عمر ما سنگين تر است يا گناه حرّ بن يزيد رياحى؟ يقينا گناه حر، گناه حر اين بود كه جلوى ابى عبدالله را گرفت؛ گفت: نمى گذارم بروى، نه مكه بروى و نه يمن بروى، نه مدينه بروى و نه كوفه بروى. امام  عليه السلام را اينقدر نگه داشت تا سى هزار نفر گرگ امام  عليه السلام را محاصره كردند و با يارانش كشتند، ولى صبح عاشورا يك مقدار فكر كرد، ديد عجب گناه عظيمى را مرتكب شده، يك گناه بى نمونه، بار اين گناه كمر آسمانها و زمين را مى شكست، چنانچه در زيارت عاشوراست، كه مى گوييم يا اباعبدالله مصيبت تو بر همه آسمانها و زمين گران آمد. چه مصيبتى، بعد از جلوگيرى حر، چه اتفاق عجيبى افتاد كه حضرت زين العابدين  عليه السلام روى منبر مسجد شام زار زار گريه كرد و گفت: مردم كسى را كشتيد كه ماهيان دريا برايش گريه كردند، پرندگان هوا برايش گريه كردند، ملائكه گريه كردند، جن گريه كرد و اين كار حر بود. راه توبه هادی احمدی اما حرّ اول طلوع آفتاب پسرش على را صدا كرد كه هيجده سالش بود، گفت: بابا بيا طرف ابى عبدالله برويم، گفت پدر، خجالت نمى كشى، تو هشت روز جلوى پسر پيامبر را گرفتى، با زن و بچه اش، به اين مردم قاتل تحويل دادى فكر مى كنى بروى پيش امام حسين راهت مى دهد، گفت: پسرم تو حسين را نمى شناسى، من چكمه هايم را پر خاك مى كنم و مى اندازم گردنم، اين گردنم را كج مى كنم، تو دست مرا بگير، مرا طرف پسر فاطمه برسان. چند قدمى خيمه ها ابى عبدالله بيرون آمد، قمر بنى هاشم بيرون آمد، تا چشمش به ابى عبدالله افتاد گفت اول بپرسم و بقيه قدمها را بردارم، صدا زد من مى توانم از اين حيوانيتى كه دچارش بودم به انسانيت برگردم. امام حسين  عليه السلام فرمود: چرا سرت را پايين انداختى؟ ابى عبدالله آغوشش را باز كرد. راه توبه هادی احمدی

سوارِ گمشده را از میان راه گرفتی چه ساده صید خودت را به یک نگاه گرفتی شبیه کشتی نوحی، نه! مهربان تر از اویی که حرِّ بد شده را هم تو در پناه گرفتی چنان به سینه فشردی مرا که جز تو اگر بود حسین فاطمه! می‌گفتم اشتباه گرفتی من آمدم که تو را با سپاه و تیر بگیرم مرا به تیر نگاهی تو بی سپاه گرفتی بگو چرا نشوم آب که دست یخ‌زده‌ام را دویدی و نرسیده به خیمه‌گاه گرفتی چنان تبسم گرمی نشانده‌ای به لبانت که از دل نگرانم مجال آه گرفتی رسید زخم سرم تا به دستمال سفیدت تو شرم را هم از این صورت سیاه گرفتی سوار گمشده صابر خراسانی

قامت کمان کند که دو تا تیر آخرش یک دم سپر شوند برای برادرش خون عقاب در جگر شیرشان پر است از نسل جعفرند و علی، این دو لشکرش این دو ز کودکی فقط آیینه دیده اند آیینه ای که آه نسازد مکدرش واحیرتا که این دو جوانان زینب اند یا ایستاده تیر دو سر در برابرش؟ با جان و دل دو پاره جگر وقف می کند یک پاره جای خویش و یکی جای همسرش یک دست، گرم اشک گرفتن ز چشم هاش مشغول عطر و شانه زدن دست دیگرش چون تکیه گاه اهل حرم بود و کوه صبر چشمش گدازه ریخت ولی زیر معجرش زینب به پیشواز شهیدان خود نرفت تا که خدا نکرده مبادا برادرش … زینب همان شکوه که ناموس غیرت است زینب که در مدینه قرق بود معبرش زینب همان که فاطمه از هر نظر شده است از بس که رفته این همه این زن به مادرش زینب همان که زینت بابای خویش بود در کربلا شدند پسرهاش زیورش گفتند عصر واقعه آزاد شد فرات وقتی گذشته بود دگر آب از سرش

کل الخیر فی باب الحسین صل علی اصحاب الحسین کربلا کربلا کربلا اللهم الرزقنا بالحسین بی نظیری عالم گیری نعم المولا و نعم النصیری **** محو نام جذاب توییم مست باده ناب توییم هفتاد و دو تن مجنون تو ما مجنون اصحاب توییم مثل بریر یا جون زهیر میشوم با تو عاقبت بخیر ***** رب الارباب عالم حسین دم حسین و دمادم حسین شب اول قبرم ملک هر چه بپرسد گویم حسین مرهم تویی مَحرم تویی تو شب اول قبرم تویی ثار الله ثار الله یا حسین صل علی اصحاب الحسین مهدی رعنایی

من اومدم بوی خدا بگیرم تو جمع خوبای تو جا بگیرم اگه قبولم میکنی حسین جان سرم رو مثل حر بالا میگیرم کاش بشم عاقبت بخیرت منم شبیه به زهیرت آخه ندارم هیچکس و بغیرت نذار آقا که نا امید شم بذار منم شهید شم مثه غلام سیاهت رو سفید شم به موی سفید حبیبت قسم دعام کن که به آرزوم برسم بذارم سرم رو رو پات آقا جون همین که میادآخرین نفسم حسین آقام ای حسین آقام **** پاشید نسوزونید دل حرم رو پر کرده بودید جای اکبرم رو حداقل بگین که با چه رویی باید بدم جواب خواهرم رو ترسم اینه به روم نیاره برام نمونده چاره چیکار کنم با این تنای پاره اگه نیاد صدای زینب خودم به جای زینب میبارم برای گلای زینب غریبم حسینم جمع خوبای تو مهدی رعنایی

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم به وقت صبح قیامت که سر ز خاک بر آرم به گفت و گوی تو خیزم به جستجوی تو باشم خدا کند که پریشان هر غمت باشم همیشه گریه کن زیر پرچمت باشم خدا کند نشوم از شما جدا آقا تمام عمر اسیر محرمت باشم در آن نفس حسین سیب سرخی