گلچین مداحی شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع) | شب تاسوعا

الله اکبر چه دلربایی چه هیبت چه صولت و صدایی پهلوونایه پهلوونا عباس امیر صفین و کربلایی ای شیر سرخ غران عرب تو معروفی به استاد عرب بهترین شاگرد شیر خدا ایو الله داری حیدری نسب روح و ریحان شیر غران بهترین سر لشگر استاد ادب مرتضی خادمی

واویلا واویلا امیر علقمه واویلا واویلا عزیز فاطمه واویلا واویلا  ابوفاضل مدد واویلا واویلا گل ام البنینم واویلا واویلا شده قطع الیمین واویلا واویلا فتاده برزمین واویلا واویلا برروی آن جبین واویلا واویلا عمود آهنین واویلا واویلا علمدار حسین واویلا واویلا سپهدار حسین واویلا واویلا ای نازنین برادرم واویلا واویلا خفته به خون برادرم واویلا واویلا خیز زجاکن ونظر واویلا واویلا سکینه گر کند نظر واویلا واویلا مشک دریده ی تورا واویلا واویلا رنگ پریده ی مرا واویلا واویلا جامعه صبر میدرد واویلا واویلا واویلا واویلا امیر علقمه واویلا واویلا عزیز فاطمه واویلا واویلا  ابوفاضل مدد واویلا واویلا گل ام البنینم واویلا واویلا شده قطع الیمین واویلا واویلا فتاده برزمین واویلا واویلا برروی آن جبین واویلا واویلا عمود آهنین واویلا واویلا علمدار حسین واویلا واویلا سپهدار حسین واویلا واویلا ای نازنین برادرم واویلا واویلا خفته به خون برادرم واویلا واویلا خیز زجاکن ونظر واویلا واویلا سکینه گر کند نظر واویلا واویلا مشک دریده ی تورا واویلا واویلا رنگ پریده ی مرا واویلا واویلا جامعه صبر میدرد واویلا واویلا

شیر سرخ عربستان و وزیر شه خوبان پسر مظهر یزدان که بدی صاحب طبل و علم و بیرق و سیف و حشم و بار غم و با رمق اندر عقبش لقبش ماه بنی هاشم و عباس علمدار شپه دار جهانگیر جهاندار شیر سرخ عربستان محمدحسین حدادیان دید که اندر حرم خسرو خوبان شده بس ناله و افغان پر از شیون و طفلان همشان موی کنان موی پریشان دل بریان سوی عباس شتابان که عمو جان چه شود جرعه آبی برسانی به لب سوختگان کز عطش آتش بگرفته لب ما زور بازوی علی ناصر دین علی ناصر دین حسن ناصر دین حسین پسر ام البنبن که شدی قطع یمین در زمین کربلا دست تو از تن جدا در زمین نینوا سر تو از تن جدا باب الحوائج شیر سرخ عربستان محمدحسین حدادیان

 

قمر‌بنی‌هاشم اباالفضل صاحب تیغ ذوالفقاری تو ز نسل شیر حنین و همچو حیدر همتا نداری میدان معرکه به تسخیر قمر لشکر پا به فرار ز تکبیر قمر جان میدهد عدو به میدان که رود برق نگاه او چو شمشیرِ قمر معرکه در دستش/چون اسد می‌غُرَّد با یه ضربه مولا/سر ز تن می‌بُرَّد ای شهِ بی همتا/یکه تازِ عرصه جان به قربان او/میکند حماسه یا اباالفضل یا اباالفضل قمر‌بنی‌هاشم اباالفضل تو ز شیران بنی کِلابی از مقامت آقا چه گویم وقت رزمت چون بوترابی جن و انس و ملک به فرمان قمر قدرت حیدر است به دستان قمر صفین چنان رود به میدان نبرد گویا که این علیست چه طوفانه قمر تیغ و در دستانش/یک تنه میتازد دشمن از رزم او/روحیه میبازد مظهر یزدانی/غالب میدانی سید و سالار و/حضرت سلطانی یا اباالفضل یا اباالفضل ز نسل شیر حنین وحید شکری

خونم حلالت اباالفضل عشقم جمالت اباالفضل من به دنبالت اباالفضل کشته ی چشماتم تو که خدای وفایی حیدر کربلایی داری تو چقدر فدایی کشته ی چشماتم کشته ی اون چشمون دل فریبم می کنی نصیبم کی تو رو ببینم تو ساقی من لب تشنه ی جامت قربون مرامت عشق بی قرینم غلام اباالفضلم شرافت همینه به دنیا و عقبایم سعادت همینه ندارم به دل دلبر به جز عشقم عباس بزن می ز صحبایش عبادت همینه یا عباس قمر العشیره زولف کمند تو ساقی طناب دار گداته کعبه ام خال لباته خدای زیبایی دلمو برده نسیمت بوی بهشته حریمت منمو دست کریمت خدای زیبایی نهاده ام سر بر تراب کویت دل در آرزویت ای ماه منیرم دلم میخواد که آخرین نفس هام روی تو ببینم تا برات بمیرم خونم حلالت اباالفضل وحید شکری

قمرٌ زیبا قمرٌ قمرٌ یکتا قمرٌ رعنا قمرٌ قمرٌ والا قمرٌ یا حق قمرٌ قمرٌ آقا قمرٌ آقا قمرٌ قمرٌ مولا زیبا نگار ام بنین ای مهر و ماه روی زمین عباس جمال پاک شما زینت بُوَد به عرش برین قمر بنی هاشم یا غیرت الکبری قمر بنی هاشم یا عروه الوثقی سلام الله بر غلامان وفادارت قمر بنی هاشم یا آیت العظمی یا اباالفضل یا اباالفضل بند دوم قمرٌ باده بده از خُم جانانه قمرٌ نازل کن از آن مِی شاهانه قمرٌ مستم ز رخت و تبارک بر چشم آهو بند تو و رخ جانانه گر سر رود به باد جنون گر دل شود پیاله‌ی خون باز سر کشم مِی‌ات عباس تا نذر تو شود سر و جون قمر بنی هاشم غرق شرابم کن قمر بنی هاشم بزن خرابم کن قمر بنی هاشم اگر شدم آدم قمر بنی هاشم کلب ربابم کن قمر زیبا قمر یکتا وحید شکری بند سوم قاسمٌ گیسو قاسم رخ بی همتا قاسمٌ ابرو قاسم چهره‌ی زیبا قاسمٌ قامت قاسم قد طوبایش قاسمٌ هیبت قاسم خال لبهایش ای مه رُخان اسیر رُخت یوسف حقیر و در به درت مات خم دو ابروی تو و چهره‌ی چنان قمرت قمر حسن جانم چه صوت شیوایی قمر حسن جانم چه تیغ برائی قمر حسن جانم چه قد و بالا و قمر حسن جانم چه قد تو زیبایی یا قاسم یا قاسم بند چهارم مثلٌ رزمش مثلٌ مثل حیدر مثلٌ اخمش مثلٌ مثل حیدر مثلٌ چشمش مثلٌ مثل آهو مثلٌ خشمش مثلٌ مثل حیدر کو آن یل‌یل شامی ها گوییدش آمده قاسم ازرق ز برق شمشیرش باشد طهارتش لازم قمر حسن قاسم میانه‌ی میدان قمر حسن قاسم چه میدهد جولان قمر حسن قاسم ز نعره‌ی شیرش قمر حسن قاسم بریزد از تن جان یا قاسم یا قاسم

اباالفضائل یا ابوفاضل (۲) قمر شمایل یا ابوفاضل نوروالمَحافل یا ابوفاضل سقایِ عشقی یلِ قبائل یا ابوفاضل سِرّوالمسائل یا ابوفاضل نداری ساحل یا ابوفاضل دریایِ عشقی ای ماه شبهای سکینه ای ذکر لبهای سکینه ای سرو طوبیِ رقیه روشونت جا پایِ رقیه (۲) قمر شجرِ فاطمه رو توئی ثمر رُطب حیدری شهدی و شکر خلقت روی تو اصل هر هنر قمر رمزِ رُموزِ خدا بین سحر جونِ عقیله بیا منو بخر یه شب جمعه تو کربلا ببر یا ابوفاضل یاابوفاضل ذکرُالنوافِل یا ابوفاضل حُسنُ الخَصائل یا ابوفاضل منم یه سائل یا ابوفاضل خرابه حالم و اَنتَ عادل یا ابوفاضل ضد الرضائل یا ابوفاضل روبه تو مایل یا ابوفاضل کعبه یِ عالم ای جان و جانانم اباالفضل ای روح و ریحانم ابالفضل من نوکر،آقایی ابالفضل من قطره،دریایی ابالفضل (۲) قمر عشق تو کرده به قلب من اثر (۲) شبِ فراقِ من اومده به سر آبِرومو بخر آبِرو نبر قمر ساقیِ بَزم شرابِ بی ضرر جلوه ی حضرتِ قادر قَدَر مشکل گشائی و صاحب نظر یا ابوفاضل یا ابوفاضل اباالفضائل یا ابوفاضل وحید شکری

ساقی ساقی علم بالا عباس در اوج آسمان پرچم داری ای عشقت تا ابد در دل جاری در قلبم نهری از علقم داری جانم چه علمداری می آیی و دم داری حیدر به تو می نازد از بس که جنم داری ای سید و سر لشکر ای محشر در محشر هم رزم تو در میدان شه زاده علی اکبر ای یل کربلا با وفا با وفا دست مشکل گشا پسر مرتضی یا ابوفاضل **** صفین اومد به یادم روزی که سیزده سالت بود اما جنگیدی صد دل از مالک اشتر بردی وقتی که مثل مولا جنگیدی روز از پی شب می رفت ابرو به غضب می رفت تو به جلو می رفتی دشمن به عقب می رفت ضربت همه کاری بود خون بود که جاری بود صدها بدن بی سر همواره فراری بود چشم تو ذوالفقار دشمنت تار و مار از ضربات تو دشمن گفت الفرار یا ابوفاضل ساقی ساقی محمدحسین حدادیان

یل کربلا ابالفضل قربون اون قد و بالات قربون چشاي نازت فداي خشکي لبهات مي شنوم صداي پاتو رو زمين قدم ميزاري صداي رقيه مياد عمو جان کي آب مياري آقا من خودم ميدونم لايق اين حرفا نيستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه هستم آخرش میاد یک روزی رو چشهمام قدم میذاری میبری تا کربلا او نمیذاری تو خماری یه روزی میاد آقا جون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زير پات گذاشته باشم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی اقا جون من همونم اون دیونه اونکی تنهای تنهاست دلش از همه بریده اونی که واسه یک بارم هنوز اقاشو ندیده تموم مردم دنیا ما رو میخونن دیونه اره ما دیونه هستیم بیخیال این زمونه تا وقتي عشق تو باشه اينا حرفه و بهونه از عشق تو هلاکم اين خطم اين نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلاتو تا نبینم ارومو قرار ندارم چشمهای قشنگ عباس خوابوازچشمام گرفته این دل غریبم اقا جز خونت جایی نرفته یل کربلا مرتضی خادمی

ابروی کجت به ذوالفقار می ماند مه پشت سرت به انتظار می ماند نازم به تو و رزم تو که در تاریخ هر ضربه ی تو به یادگار می ماند نشسته به دلها / کلام ابالفضل همه به فدای / مرام ابالفضل سلاطین عالم / غلام اباالفصل به نام خدا و به نام حسین و به نام ابالفضل به به چه زیبایی ساقی و سقایی ماه نورانی زینب کبرایی مولانا یا عباس مولانا یا عباس (ع) ابروی کجت مهدی رعنایی عکس رخ تو تا که به آب می افتد آب از تب تو در تب و تاب می افتد رزم آوری تو را هر آن کس دیده یاد پدرت ابوتراب می افتد تو وارث تیغ و / شجاعت حیدر اصالت تو از / اصالت حیدر کشیده جمالت / به هیبت حیدر رسیده به میدان / عموی رقیه به صولت حیدر به به چه سیمایی شمشیر مولایی ماه ام البنین خورشید زهرایی مولانا یا عباس مولانا یا عباس (ع) با آمدنت ولوله می اندازی آتش به دل حرمله می اندازی از بس که غضب ز چشم تو میریزد با نعره ی خود زلزله می اندازی شکسته کمین را / نگاه ابالفضل تمام حرم در پناه ابالفضل قسم به مقام و به جاه ابالفضل که اکبر لیلاست همیشه و هرجا سپاه ابالفضل به به چه والایی خوش قد و بالایی تو استاد رزم اکبر لیلایی مولانا یا عباس مولانا یا عباس (ع) ابروی کجت مهدی رعنایی

قمر قمر شیر لا فرار قمر قمر استاد شکار دلاوره به وقت نبرد قمر قمر تیغ ذوالفقار رعد غرانه دلیر میدانه با رجز هایش عدو چه لرزانه در نقابش هم به صورت ماهش الفرار یل ها که وقت طوفانه بلند بگو یا اباالفضل قمر قمر شیر لا فرار قمر قمر استاد شکار دلاوره به وقت نبرد قمر قمر تیغ ذوالفقار رعد غرانه دلیر میدانه با رجز هایش عدو چه لرزانه در نقابش هم به صورت ماهش الفرار یل ها که وقت طوفانه بلند بگو یا اباالفضل قمر قمر محمود عیدانیان

هر دم که ذکر رافت عباس میکنم آرامشی به قلب خود احساس میکنم من کلب آستانه ی باب الحوائجم عوعو به دور خیمه عباس میکنم اذا الشمس کورت محشر شده به پا آمد به معرکه طوفان کربلا اذا الشمس کورت محشر شده به پا آمد به معرکه طوفان کربلا والنجوم انکدرت رستاخیز سما جانم به هیبتت عباس با وفا محشر شده به پا محمدرضا ناصری

یا للعجب از خشم سر میزنه با قدرت با ضربه های مهلک سر لشکر در هیبت قدم میزنه تو میدون قمر یه ضربه زد و شدن در به در طوفان به پا کرده این مرد نام آور مشغول پیکاره در هیبت حیدر جانم ابالفضل جانم به این شاگردو جانم به این استادی هر چی از حیدر داری یاد ساقی هم دادی بنازم به ضرب شصت حسن

ساقی دریا دل یا عباس تو شاهی من سائل یا عباس مادرت ام البنین میگه جانم یا ابو فاضل یا عباس شاه با کرم ساقی العطاشایی صاحب علم ای یل تماشایی ذکر مادرم ای دم مسیحایی دل و دلبرم بی نظیر و آقا ای جانم عباس ضربانم عباس تو شاه و من تحت فرمانم عباس ساقی دریا دل روح الله رحیمیان

پناه خیمه ، مونده به راه علقمه نگاه خیمه زنده میمونی بقیه ی حرفا باشه تو راه خیمه … ای وای اباالفضل ، ای وای اباالفضل … پاشو سقا دخترم عموشو میخواد پاشو آخه اصغرم عموشو میخواد دل بچه هامو نشکن ، که تورو میخوانت از من پاشو سقا حرمو به تو سپردم خیمه ی خواهرمو به تو سپردم خیمه رو به کی سپردی ، رفتی چی سرم آوردی عموی خیمه ، دیدی که بستن آبو هم به روی خیمه رقیه تشنه ست از تشنگی زخمی شده گلوی خیمه … ای وای اباالفضل ، ای وای اباالفضل … با غمت دلم چطور سر کنه عباس صبرمو خدا زیادتر کنه عباس کمکم کن که بریدم ، غم و غصه کم ندیدم بدنا غرق به خون دیدم اباالفضل به خدا داغ جوون دیدم اباالفضل تو دیگه تنهام نذاری ، که واسم نمونده یاری پناه زینب ، رحمی بکن به گریه و به آه زینب غروب فردا چه خبره به دور خیمه گاه زینب … ای وای اباالفضل ، ای وای اباالفضل … خانواده کرم مهدی آینه

من گرفتار رخ زیبای عباسم مست دیدار قد و بالای عباسم غمزه ی چشم سیاه او چه با ما کرد حسرت ناز نگاه او چه با ما کرد سرو رعنای من ماه زیبای من عشق و آیین من عباس یار دیرین من جان شیرین من عشق بالین من عباس عشقم ابالفضله ماهم ابلفضله

ای شیر غرنده یا عباس شمشیر برنده یا عباس هر کس روبرو با تو می شد گورش رو می کنده یا عباس رزم تو از همه سر تر مونده سر لشکر از تو کم تر مونده یک دفعه می زدی سر می ریخت ضربه هات مثل حیدر بوده شیر پیکاری یا قمر ابو فاضل تو علمداری یا قمر ابو فاضل

من عباسم شیر دلیر ام بنین من عباسم مسند نشین عرش برین من عباسم رزمنده ی سپاه حسین که میتابم همچون قمر به روی زمین من غیرت اللهم و از نسل حیدر دستان من شافع فردای محشر دریایی از عشق و کرامتم اما خشمم به تنهایی میشه خود یه لشکر شمس تابانم شیر غرانم شاه مردان و تیغ برانم مرد پیکارم میر و سردارم هم جهانگیرو هم جهاندارم یاابالفضل من عباسم خصم یزیدیام یه تنه توی میدون حیدر مدد خروش منه من عباسم عالم حریف من نمیشه زمانی که رقیه روی دوش منه شمس و قمر معتکف روی ماهم من یک تنه واسه حسین یک سپاهم شمشیر ندارم ولی نظم یه لشکر میپاشه از هم با یه گوشه نگاهم من ابالفضلم روشنه راهم یل نام آور هیبت اللهم استاد قاسم و علی اکبر وارث رزم ولی اللهم یاابالفضل شیر دلیر ام بنین حسن عطایی

قدم میزنه یل قتال العرب رجز می خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیدن رو نفس اماره تا دور حرمت کار عدو زاره که سر تا پاش همه حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نر آخه باب الحیدر رجز میخونه شهنشاه القمه رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه به پا کرده بین دشمن ها همهمه همه مردن الم را می کوبه با یا علی گفتن خبر پیچیده تویه لشکر دشمن تا اسم اون میاد همه زمین خوردن الم داره قهرمان جلا داره پهلوان شبیه تیغ نگاش دو ابرو کمان الم می کوبه زمین به هم میریزه زمان همون که به دشمنا غضب میکنه تا زینب را میبینه ادب میکنه ادم با فضایلش ترب میکنه تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناک مثل باباش علی دلیر بی باک تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاک علی قدرت یاقمر علی هیبت یاقمر علی شوکت یاقمر علی لبیک یاقمر علی حکمت یاقمر علی دارد یاقمر دخیلک یاابوفاضل یل قتال العرب حسن عطایی

روزی شعر من امشب دو برابر شده است چون که سرگرم نگاه دو برادر شده است چون که بانوی کلابیه پسر آورده چشم وا کن ، پدر خاک قمر آورده هر که از قافله ی فطرسیان جا مانده نظرش خیره به گهواره ی سقا مانده زور بازوی تو بی حد و عدد خواهد شد بعد از این ام بنین ، ام اسد خواهد شد با وجود تو زمین حیدر دیگر دارد کعبه جا دارد اگر باز ترک بردارد یا کاشف الکرب مجید تال از در خانه ی او پا نکشیدم هرگز چون حسینی تر از عباس ندیدم هرگز ماه ذی‌ الحجه که عباس به حج عازم شد همه بر کعبه ولی کعبه بر او محرم شد در طوافش سخن از عقل فراتر می گفت در حقیقت "لک لبیک برادر" می گفت ! این اباالفضل که از قبله فراتر می رفت مرتضی بود که بر دوش پیمبر می رفت علی اکبر به ثنا گویی او می آید : چقدر منبر کعبه به عمو می آید خطبه خواند و همه را محو صدای خود کرد در حقیقت همه را قبله نمای خود کرد گفت این خانه که حق آمد و ایجادش کرد مسجدی بود که بابای من آبادش کرد از در خانه ی او پای نکشیدم هرگز چون حسینی تر از عباس ندیدم هرگز "کاشف الکرب" تویی ؛ خنده ارباب تویی "پدر خاک" علی و "پدر آب" تویی ! روی چشم تو بود جای حسن جای حسین هست مابین دو ابروی تو بین الحرمین پیش خورشید و قمر سایه ی تو سنگین است و فقط محضر زینب سر تو پایین است ساقی ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد صحبت از مردی تو کار بنی هاشم بود نام تو در دل میدان رجز قاسم بود زور بازوی علی ریخته در بازویت ذوالفقاری نبود تیز تر از ابرویت تیغ چرخانده ای و پیش تو طوفان هیچ است لشگری پیشت اگر آمده میدان ، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته ای فن شمشیر زنی را ز که آموخته ای ؟! ای جوان ! پیر رهت کیست از آن شاه بگو ؟ "أشهد أن علیاً ولی الله" بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا یا کاشف الکرب مجید تال

فقط خدا میدونه که توی دلم چه حالیه تموم دلخوشی من چهار تا قبر خالیه با روضه های کربلا حسابی خون جگر شدم ام البنین بودم ولی حالا دیگه بی پسرم چهار پسر فرستادم به نینوا حتی یکیشون برنگشت از کربلا رسیده جونم به لبم پریشونم سقای بی آبم کجاست نمیدونم آه و واویلا آه و واویلا آه و واویلا عون و خضر و جعفرم چند سالی بی خبرم من شنیدم تو کربلا نقش زمین شد قمرم از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش من نبودم به جای من زهرا رسید بالا سرش به زیر تیغ و نیزه ها پرش شکست سر عمود یه کاری کرد سرش شکست ام البنین بودم حسین عینی فرد

امیر و یل یل قدر مرد خطر زیبا قمر کولاک طوفان شیر میدان اصیل و پاک و متین ای بی قرین ای سر ترین سرور برتر یار حیدر ملیکه شاه دین مرد آفرین ام البنین ای جان جانان حاکم سلطان همسر حیدری و مادر سقا همسر حیدری و مادر سقا معلم درس زینب کبری علی شده وصی مصطفی اما تویی ولیعهد حضرت زهرا تویی حبل المتین مادر سقا حسین عینی فرد