گلچین مداحی شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع) | شب تاسوعا

یا عباس وعده آبی که دادی چه شد؟ عزادارم ای علمدارم در این وادی بی کسو زارم

آب و نونم یا قمر هستی جونم یا قمر لطفت اقا تو سرم بود مهربونم یاقمر قمر قمر قمر توی معرکه عجب یلی نسخه ثانیه علی آب و نونم مجید رضانژاد

پسر حیدر کرار به میدان امد آنچنان گرد و غباری وسط معرکه شد همه گفتند که ای وای علی باز امد ساقی آمد از خیمه بیرون دشمن شد از اخمش دگرگون به این قد و قامت ماشاالله به این استقامت ماشاالله هیبت دارد/شوکت دارد مثل بابا/غیرت دارد لشکر میلرزد دست و پایش جانم جانم به ضربه هایش لشکر در یک لحظه به هم ریخت از اول تا به انتهایش ای جانم ای جانم اباالفضل زلزله نیست نترسید وحید شکری شیر است و دنبال شکار است هر ابرویش یک ذوالفقار است شجاعت جعفر ماشاالله جوانی حیدر ماشاالله مثل طوفان/بین میدان جانم بر این/شیر غران قربان روی مثل ماهش طوفان دارد در هر نگاهش فرمانده از ترسش عقب رفت با سرلشکر های سپاهش ای جانم ای جانم اباالفضل برویش راه مستقیم است گیسویش جنات النعیم است به طرز نگاهش ماشاالله به چشم سیاهش ماشاالله جانان عباس/طوفان عباس مرد فتح/میدان عباس دشمن بر جانش اضطراب است هنگام آیات عذاب است مارد را واصل به درک کرد الحق شیره ابوتراب است ای جانم ای جانم اباالفضل جانان عباس/طوفان عباس مرد فتح/میدان عباس دشمن بر جانش اضطراب است هنگام آیات عذاب است مارد را واصل به درک کرد الحق شیره ابوتراب است ای جانم ای جانم اباالفضل زلزله نیست نترسید وحید شکری

علمدار سوی میدان رجزی خواند شد نمایان گفته زینب به حسینش خودمانیم کرده طوفان علمدار سوی میدان امیر برومند

تو به زینب گفتی سر شاهانه دختر حیدر باش ولی مردانه کاش اباالفضل باشه ببینه وقتی میری میجنگی با ابن مرجانه بگو بسم الله من دختر علیم جای مولا روی منبر علیم اگه میدون میرفتم تو کرببلا همه فکر میکردن پسر علیم پسر علیم پسر علیم چادرم روی سر خود زره علیه خطبه روی منبر ز حنجر علیه تو به زینب گفتی ای ملک بانو دختر زهرایی بایدم خانوم همیشه پایین پات بزنه زانو پا بزاری روی زانوی قمرم تا بگه به عباس مادرت پسرم تو ببینی سقا رو بگی به خدا منو میندازی یاد علی پدرم پدرم پدرم دل عالم مست یه عقیله و قمره ذکر ما پیوسته یه عقیله و قمره هستیمون از هست یه عقیله و قمره بنی هاشم دست یه عقیله و قمره یاعلی گفت و هوش از عدو رفته تو به زینب گفتی عبدالرضا هلالی

گرفتارم گرفتارم ابوالفضل گره افتاده در کارم ابوالفضل   دعایی کن دوباره چند وقتی هست هوای کربلا دارم ابوالفضل   منو یک درد و یک اندوه رایج وقیم روز اعلام نتایج   بدون دست های مهربانت چه خواهم کرد یا باب الحوائج   تمام کربلا در خون نشسته نگاه خیمه ها در خون نشسته   زمین و اسمان از لاله پر شد تن خون خدا در خون نشسته   امان از ماجرای پیکر تو امان از سر گذشت حنجر تو   تنی ماند و سری بر روی نیزه ها رفت بماند قصه ی انگشتر تو گرفتارم اباالفضل عبدالرضا هلالی

دل دریا رو خون کردی ای سقای تشنه دیگه من روضه میخونم با این لب های تشنه بمیرم علم افتاد رو زمین خواهرم افتاد گمونم مادرم عباس به کنار تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب گمون مادرم عباس به کناره تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب دل دریارو خون کردی عبدالرضا هلالی

غوغای حرم، ذكر ابالفضله سربند و علم، ذكر ابالفضله عیسی مرده رو جون میده با یك دم اون دم همه دم، ذكر ابالفضله علمداره، سپه داره جهانگیره، جهانداره شیر سرخ عربستان پسر حیدر كراره ابالفضل دریای ادب، خدا خریدارت من تشنه لب مشك گوهربارت ای شاه عرب صاحب تاسوعا دست علی یارت حق نگهدارت قسم میدم، به سقایی، به سودایِ، ثریایی منو كربلا ببر از كرم حضرت زهرایی ابالفضل طوفان نبرد حضور عباسه بازوی حسین و زور عباسه علقمه قلمروی ابالفضله درتصرف عبور عباسه عجب داره، دوتا حیدر، تو یك لشگر دو طوفنده، دو جنگاور میرن از میمنه تا میسره عباس و علی اكبر ابالفضل دید وكاندر درحرم خسرو خوبان همه شان سینه زنان موی كنان موی پریشان دل بریان سوی عباس شتابان كه عمو جان چه شود قطره ی آبی برسانی به لب سوختگان شیر سرخ عربستان وزیر شه خوبان پسر مظهر یزدان كه بُدی صاحب حلم و ادب و بیرق و سجاده و سیف حشم اندر رقمش بالقب ماه بنی هاشم و عباس علمدار سپه دار جهانگیر جهاندار قد علم كرده پس مردی و مردانگی ات كه عموی تو نمرده دهمت آب اگر آب بود قیمت جان غوغای حرم عبدالرضا هلالی

انّا فَتحنای خدا یعنی ابالفضل بی دست و فوق دستها یعنی ابالفضل هرکس گرفتار آمده آسوده باشد دارالاَدای قرض ما یعنی ابالفضل یا کاشف الکرب الحسین ما کلید است رمز قبولی دعا یعنی ابالفضل نیم دلش وقف حسن نیمی حسین است یک بام بین دوهوا یعنی ابالفضل دست ردش را ارمنی ها هم ندیدند با هرغریبه آشنا یعنی ابالفضل هرجا که شد حرف از کرم یعنی حسن جان هرجا که شد حرف از وفا یعنی ابالفضل بر شان او کل شهیدان غبطه دارند بالا نشین اولیا یعنی ابالفضل اصلاً علی را دروجودش جمع کردند آیینه حیدر نما یعنی ابالفضل یاد قدیمی ها دوباره دم گرفتیم سقای دشت کربلا يعنی ابالفضل دستش جدا شد تا که بال و پر بگیرد یعنی مقام شافع محشر بگیرد نیمه شب آمد پریشانم گرفتارم هنوز میروم این خیمه و آن خیمه بیدارم هنوز دیدی آخر کینه قوم و قبیله پا گرفت یک امان نامه چگونه آبرویم را گرفت السلام ای قبله ایمان ابالفضل آمده آمدم پابوس بی بی جان ابالفضل آمده رو نگردانی ز من روح و روان من تویی من امان نامه نمیخواهم امان من تویی بند بند پیکرم وقف حیای چادرت تا مرا داری چه غم داری فدای چادرت چشمهارا میدهم چشمی نیاید سوی تو موی من بر نیزه میپیچد فدای موی تو بشکند فرق سرم اما سرت را نشکنند من بمیرم احترام معجرت را نشکنند دست من را میزنند این قوم! دستت بی طناب قامتم نذرت نمانی زیر نور آفتاب تیرهارا میخورم تیر نگاهی بکشند بر غرورت آه تاثیر نگاهی بشکند از خجالت آب خواهم شد تو هم غصه نخور جان من بی بی اگر کم شد تنم غصه نخور فوق دست ها ابوالفضل جواد مقدم

میرود و میبرد به سوی خیمه هستی خود را که مشک آب است بیشتر از هر کسی بر در خیمه چشم به راهش چشم رباب است آهای آب فرات خجالت بکش خجالت بکش بمان بین مشک خیمه ندارد حیات خجالت بکش خجالت بکش بمان بین مشک مرحبا مرحبا مرحبا اباالفضل مرحبا مرحبا مرحبا اباالفضل به سوی خیمه مجتبی صمدی

اومده بازم آقا سائل کاش بدونی تو ما رو قابل میکشونه دلا رو نجف ایوون آقام ابوفاضل اومده بازم آقا سائل کاش بدونی تو ما رو قابل میکشونه دلا رو نجف ایوون آقام ابوفاضل یل کراره یه سپه داره حضرت سقاس و علمداره اشکام از مشک ساقیه نگیر ازم سرمایه رو عشق عموی رقیه رو آقام اباالفضل اومده بازم آقا سائل حسین ستوده

صلی الله علیک یا اباعبدالله ع زاشک بى امان دریاست لبریز وجودم از می سقاست لبریز چه سقایی که زهرائی ز جامش زبانزد در مسیحایی ست به نامش چه سقایی که دریا تشنه ی اوست و زمزم جوششی  از چشمه ی اوست شبانگاهان سحر آمد خوش آمد بنی هاشم قمر آمد خوش آمد عجب حال و هوایی دارم امشب که مست چشم های یارم امشب فلک صور شعف سر داده امشب مسیرش بر زمین افتاده امشب شب میلاد عشق عالمین است شب میلاد سقای حسین است به عشق آن گل زیبا و خوشبو صد وسی و سه دفعه میکشم هو خریدار جمالش فاطمیون رخش ماه تمام هاشمیون به یمن مقدم این ماه زیبا نشسته خنده بر لبهای مولا ز میلادش علی گردید مسرور رواق بیت مولا گشته پر نور رسیده آن که ماه عالمین است بلاگردان اربابش حسین است نسیمی ماندگار آمد خوش آمد و با یک گل بهار آمد خوش آمد برای عشق فتح باب میشد جهان در عکس یک گل قاب شد میان گریه تا لبخند می زد دل خود را به مادر بند می زد عطش در چشم مادر آب میشد مگر از دیدنش سیراب میشد؟! مفاتیح الجنان مادرش بود و مادر تا سحر دور و برش بود خلاصه جلوه ی احساس آمد گل ام البنین عباس آمد امام عشق رایارآفریدند برای اوعلمدارآفریدند مسیحا بود و مادر مبتلایش چه زبیا بود اشک بی صدایش پسر آیینه ی نور پدر بود قمر بود وقمر بود و قمر بود پدر از باغ دستش بوسه می چید پدر بود و زهستش بوسه می چید صدای گریه هایش دلنشین بود دل آرام امیرالمومنین بود شمیم عشق بوی دیگری داشت مدینه رنگ و روی دیگری داشت حسین بن علی دورو برش بود محل بوسه اش دست و سرش بود زمین دور سرش مستانه  چرخید عیان شد ماه در آغوش خورشید زمین شد روشن از انوار رویش زمان شد عاشق رفتار و‌خویش بگوباهاشمیان ماه آمد امیدقلب ثارالله آمد عجب ماهی که گردون در مدارش طواف آب، بر گرد مزارش ادب درس ادب از او گرفته وفا در ساحلش پهلو گرفته که گفته کاشف کرب حسین است که او کاشف به کرب عالمین است می و پیمانه از او مست گردند ملائک گرد قبر او بگردند چو زد بوسه علی بر روی دستش شهامت تا ابد شد پای بستش شکسته پسته ی لبخند کامش زمین و آسمان درگیر دامش به مردى وشجاعت بی قرین است یگانه گوهر ام البنین است جمالش آفتاب عالمین است امیرلشکرعشق حسین است صفاى اهل ایمان از صفایش ادب زانوزده در پیش پایش فلک درحیرت از رازو نیازش ملک مبهوت هررکعت نمازش به حق ثابت شده آقایی او مقام عرشى و سقایی او گدا پرورترین آقاست عباس به ولله قسم یکتاست عباس غضب های نگاهش آتشین است دو دستش لنگر عرش و زمین است نگاهش آسمان را کرده بی تاب شده لب تشنه ی لبهای او آب خودش تنهای تنها یک سپاه است حسین بن علی راهم پناه است به تنهایی پناه عالمین است گل ام البنین، ذخرالحسین است به راه حق نه تنها دست خود داد به دشت کربلا او هست خود داد دو چشمش را،دو دستش را،سرش را همه،دارو ندارش،پیکرش را عمود کین به فرقش پر اثر شد دوباره گوئیا شق القمر شد حسین فاطمه از پا نشست و گمان دارم دگر پشتش شکست و قلم بر واژه هایی آتشین خورد علم افتاد و آب آور زمین خورد تنش آماج تیر دشمنان شد سر پاکش ز پهلو بر سنان شد به روی نیزه ها سر در گریبان عمو بود و عطش بود و بیابان دل من در هوایش پر گرفته و راه کربلا را سر گرفته کنار عقلمه با قلب بی تاب صدایش می زنم : ای عشق ارباب سلام ای ساقی دشت شقایق علمدار همه گلهای عاشق ساقی دشت شقایق فریدون کریم پور

به گریه کنی من بگید اگه یه نفر از بلندی بخواد زمین بخوره باید دست داشته باشه به گریه کنای من بگید وقتی خوردم زمین دست در بدن نداشتم چنان با صورت به زمین افتادم شنیدی زمین خوردی هر بار یه ناله ای صدا زد پسرم دست در بدن نداره فریدون کریم پور

تو کدوم مجلس داغدار دیدید جلو چشم داغدیده برادر مرده جلوش بخندند من یه داداش سراغ دارم وقتی اومد بالا سر داداش یه نگاه کرد گفت عباس بلند شو ببین دارن به من میخندند یه نگاه کرد گفت عباس ببن دارن به من هلهله میکنن میگن حسین کمرش شکست حسین دیگه برادر نداره جلو چشم داغدیده فریدون کریم پور

يه پسر داره ام بنين تو دنيا تا نداره بدون عشق اين آقا عشق معنا نداره اسمش عباس پر احساس موهاش خوشبوتر از ياس ابوفاضل ابو فاضل ابو فاضل يا عباس يه پسر داره ام بنين تو دنيا تا نداره بدون عشق اين آقا عشق معنا نداره اسمش عباس پر احساس موهاش خوشبوتر از ياس ابوفاضل ابو فاضل ابو فاضل يا عباس یه پسر داره ام بنین احد قدمی

من علمدارم علمدار من علمدارم علمدار برحسینم یار و غمخوار من علمدارم علمدار برحسینم یار و غمخوار برحسینم یار و غمخوا تا رسیدم به فرات و بنشستم لب آب تا رسیدم به فرات و بنشستم لب آب یادم آمد ز کبودی لب طفل رباب تا رسیدم به فرات و بنشستم لب آب یادم آمد ز کبودی لب طفل رباب مرو صبر و قرارم گره افتاده به کارم داداش مرو صبر و قرارم گره افتاده به کارم ♪♪♪ آقام ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل آقام ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل نه سری مانده نه دستی نه سری مانده نه دستی کمرم را تو شکستی نه سری مانده نه دستی کمرم را تو شکستی چه بگویم به سکینه چو سراغت گیرد چه بگویم به سکین چو سراغت گیرد گر بفهمد تو شدی کشته بدان میمیرد نبود صبر و قرارم گره افتاده به کارم نبود صبر و قرارم گره افتاده به کارم آقام ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل آقام ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل من علمدارم علمدار احد قدمی

اومدی شب عیدی روضه بگیری مرد حسابی کجا اومدی دست زن و بچتو میگرفتی میرفتی لب دریا اومدی کربلا گریه کنی بگو مردم نمیدونن تو گریه برای عباس چه خبراییه به جا همه شب اباالفضله تاسوعا به عباس چی گفتی الان اینجایی عباس ما رو اول سالیه آوردی کربلا اومدیم دستتو ببوسیم اول سال کربلا سعید حدادیان

یه سوال ما که دست در بدن داریم اگه بخواییم از بلندی بیفتیم چه جوری میفتیم دست حائل میشه چرا چون چیزی به چشممون نخوره یه وقت عباس دست نداشت دستم داشت می خواست چه کنه آقا روضه خون ها میگن دست نداشت دست دیگه فایده نداشت مثلا میخواد کجا رو حفظ کنه مقاتل اولیه نوشتن به هر دو چشم تیر زدن لذا وقتی حسین داشت میومد از دور که صدا میومد بعضی ها میگن کیستی برو اگر برادرم حسین برسه میکشتت گفت عباس جان منم عباس دست نداشت سعید حدادیان

من یه داداشی سراغ دارم کربلا وقتی اومد بالا سر داداش دید دارن هلهله میکنن کف میزنن گفت عباس بلند شو داداش ببین دارن میگن حسین کمرش شکست ببین دیگه حسین علمدار نداره بلند شو جواب زینبمو چی بدم بلند شو بچه هام آب نمیخوان بالای سر داداش فریدون کریم پور

ای ابوالفضل ای رئیس زمره ی اهل وفا عبد صالح منصبین الله سنه ائتمیش عطا نهری آلدون ایچمدون سو نفسووه عالم فدا سو کنارینده سوسوز سقا سلام اولسون سنه ای سقایی که کنار آب لب تشنه جون دادی سلام بر تو اگر آمدی کربلا به هر دلیلی اشک چشمت خشک بود اما دیدی یه جایی گعده گرفتن دارن گریه میکنن خودتو قاتیشون کردی اگه گریه ام نداشتی صدا گریه در بیار ادای گریه در بیار آخه اینجا زینب بلند بلند گریه کرده لب تشنه جون دادی حسین هوشیار

طریقی الیک و قلبی لدیک وصلی الله علیک یا حسین یا حسین با این که زندگیم سخته با این که خالیه دستم امام رضا مدد میده دوباره اربعین هستم محبتت دار و ندارمه قرار قلب بیقرارمه شبیه فطرس این شعارمه من مثلی حسینیم و ابالفضلی طریقی الیک و قلبی لدیک وصلی الله علیک یا حسین یا حسین با این که زندگیم سخته با این که خالیه دستم امام رضا مدد میده دوباره اربعین هستم محبتت دار و ندارمه قرار قلب بیقرارمه شبیه فطرس این شعارمه من مثلی حسینیم و ابالفضلی طریقی الیک سعید حدادیان