گلچین مداحی شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع) | شب تاسوعا

دروازه ی کوفه قیامت ساختم من بر مرکب طوفانِ خطبه تاختم من تا چشم روی نیزه ها انداختم من در یک نظر عباس را نشناختم من از درد غیرت صورتش چرخاند عباس بستند او را تا به نیزه ماند عباس مادر دعا کن منتقم دیگر بیاید چون او گره از اَبروی زهرا گشاید صحن و سرایی در بقیع بر پا نماید پایان هر روضه دعا کردیم شاید ما کاشف الکرب امام خویش گردیم دار و ندار خویش نذر یار گردیم عباس را نشناختم کاظم غفار نژاد

زینب همین که وارد بزم یزید شد بر روی نی محاسن سقا سپید شد آه زدن عمه ام رو قربه الی الله زدن به غیرت سر بر روی نیزه ها بر خورد دوباره چادر زینب به دست باد افتاد نگاه گریه داری داشت زینب چه گام استواری داشت زینب دل با اقتداری داشت زینب مگر چه اعتباری داشت زینب چهل منزل حسین منجلی شد گهی زهرا شد و گاهی علی شد ندیدم زینب کبری تر از این ندیدم زینت باباتر از این ندیدم دختر زهراتر از این حسینی مذهبی غوغاتر از این به پیش پای ما راهی گذارید بنای زینب اللهی گذارید اگر چه غصه دارد آه دارد به پایش خستگیِ راه دارد به گِردش آفتاب و ماه دارد به والله که ایوالله دارد همین که با جلالت سر نداده به دست هیچ کس معجر نداده پس از آن که زمین را زیر و رو کرد سپاه کوفه را بی آبرو کرد به سمت کربلا خوشحال رو کرد کمی از خاک را برداشت بو کرد رسیدم کربلا ای داد بی داد! حسین سر جدا، ای داد بی داد! غیرت محسن عرب خالقی

تو دستاش میبینن بازم شده محشر تو دستاش یه تیغی که هی میزنه سر تو دستاش شده کنده قلعه‌ی خیبر علیه یل خیبر جنگ نهروان علیه به شتاب تیری در کمان علیه ضرباتش مافوق بیان جنون آورِ دیدنِ یه لحظه ای که با یه دستش به جنگیدن و یه دستش به خیبر و مشغول کندن شد علی با یک انگشت خدا گفته ناز شصت تو ایول حیدر مِیمَن میزنی مِیسَر میزنی بس کن ذوالفقار چه قد هی سر میزنی مُهرِ مرگ و تو محشر میزنی پرچم روی قلعه‌ی خیبر میزنی اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان نقاب و زده باز اما جذابه نقاب و چه قدر مثل مهتابه نقاب و یه سپاه از خون سیرابه علمدار دوباره حیدر کراره علمدار خون مرحب زد فَوّار علمدار علی شیر لا فراره قدم میزنه توی دل لشکر کفر فراری شدن از ترس تیغ بُرنده نیازی به تیغ ذوالفقار نداشت مولا فقط کافی بود سربند زرد و ببنده سرها یک طرف لشکر یک طرف قلعه ز جا کنده شده خیبر یک طرف فارِس یک طرف مرحب یک طرف لشکر یک طرف حیدر یک طرف اشهد ان علیاً ولی الله علیه روی لبش آیه‌ی فتحه علیه اون که تنش مَملو جَرحه علیه عرش خدا صاحب مدحه علی حق علی در هر صحنه فاتحه علی حق مث روز روشن واضحه کسی نیست بشه با حیدر مواجهه مثال شهاب ثاقبِ تا شمشیرش به هرکس اثابت کرد سَقَر در جحیمِ اگر جبرئیل مانع نمیشد تو خیبر زمین میشد از شمشیر حیدر دو نیمه در دست علی شمشیر دو سر خشم مرتضاست اعلام خطر در عرش برین میخونه خدا ها علیٌ بشرٌ و کَیفَ بشر اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان

این دل رمیده ی من در انتظار حرم یاره میخواد شیش گوشه ببینه جز غم و زاری کاری نداره آخرش از عشق تو مولا میمیرم میمیرم میمیرم بخدا آخرش از عشق تو مولا میمیرم میمیرم میمیرم به خدا کربلای با صفاتو میبینم میبینم میبینم به خدا اگه ساقی حسینه ، اگه ساقی حسینه من می نخورده مستم به کوی او ببازم تمام بود و هستم تو چه در پیمانه کردی آقا ، که مرا دیوانه ی دیوانه ی دیوانه کردی با نگاهت دل ربودی که مرا مستانه ی مستانه ی مستان کردی چشای قشنگ عباس ، چشای قشنگ عباس دلمو خدایی کرده چشای قشنگ عباس دلمو خدایی کرده مدد آقام اباالفضل منو کربلایی کرده ، منو کربلایی کرده آقا جون کن عنایت ، آقا جون کن عنایت که شوم کربلایی سائل کوی یارم میکنم من گدایی کنج قفس میتونم باشم ، بی هم نفس میتونم باشم من بی حسین نمیتونم نمیتونم نمیتونم این دل رمیده ی من محمدحسین حدادیان من بی حسین نمیتونم ، چرااااا ؟؟؟ آخه آقامه دوسش دارم ، آقامه دوسش دارم ، آقامه آقامه مولامه مولامه دوسش دارم کربلای تو حسین جان آقا عشق عالمینه ، کربلای تو حسین جان آقا عشق عالمینه همه میگن صفای دل صحن بین الحرمینه آقا جون کن عنایت که شوم کربلایی سائل کوی یارم میکنم من گدایی آواره ی صحرا میتونم باشم آواره ی صحرا میتونم باشمغریب و تنهامیتونم باشم بی کربلا نمیتونم نمیتونم چرا آخه زیاء عینه دوسش دارم زیاء عینه دوسش دارم حرم حسینه دوسش دارم حرم حسینه دوسش دارم بی ماه فروزان میتونم باشم بی مه فروزان میتونم باشم بی خورشید تابان میتونم باشم بی ابوالفضل نمیتونم نمیتونم آخه آقامه دوسش دارم آقامه دوسش دارم مولامه دوسش دارم اخه مولامه دوسش دارم این دل رمیده ی من محمدحسین حدادیان

قرار بود یه شهید بیارن تابوت داره دیگه کسی به تابوتش تیر نزده که یه تابوت سراغ دارم مدینه سی چهار تا شاخه تیر توی تابوت تن و تابوت به هم دخته شد زینب یه نگاهی کرد گفت عباس مگه مراقب نبودی گفت خواهر جبران میکنم چهر هزار تیر انداز به اباالفضل تیر زدن یا اباعبدالله جبران میکنم علی پورکاوه

دل دریا رو خون کردی تو ای سقای تشنه دیگه من روضه میخونم با این لب های تشنه بمیرم علم افتاد رو زمین خواهرم افتاد گمونم مادرم عباس به کنار تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب گمون مادرم عباس به کناره تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب دانلود دل دریا رو خون کردی عبدالرضا هلالی

صدا زد گفت همه اصحاب از حجره برن بیرون همه بچه های زهرا بمونن تا گفت بچه های زهرا بمونن دید یکی قد بلند داره میره بیرون یه وقت چشمشو وا کرد حسینم بله بابا گفت هر چی نگاه میکنم عباسمو نمیبینم گفت بابا تا گفتی بچه های فاطمه سر انداخت پایین داره میره گفت بیاد همه حرفم با عباسه بیا عباس جان همه نشستن دور بستر یه نگاه کرد گفت بنشین گفت آقا راحتم گفت عباس جان بنشین گفت آخه مادرم گفته هر موقع حسین نشست تو بایست دانلود روضه جانسوز تنهاش نزاری علی پورکاوه

از آسمان هفتم اگر سر برآورم اعلام می‌کنم که فقط خاک این درم مِهر تو بود شیرۀ جان در وجود من از لحظه‌ای که شیر به من داد مادرم با دشمن تو تا ابدالدهر دشمنم حتی اگر بود پدرم یا برادرم من از در سرای تو جایی نمی‌روم حتی اگر جواب کنی باز نوکرم تا زنده‌ام حسینی‌ام و کربلایی‌ام ارباب من حواله نده جای دیگرم گیرم که خاک پای مرا کیمیا کنند خاک درت اگر نشوم خاک برسرم آدم مگر نه نام تو را بُرد و گریه کرد من نیز ارث از پدر خویش می‌برم از بس دلم به کرببلایت گرفته انس انگار هر شب است ضریح تو دربرم هر روز دل مسافر گودال قتلگاه هر شب سرت به نیزه بود در برابرم با کثرت گناه خود اعلام می‌کنم من میثم پیمبر و آل پیمبرم روضه خاک درت اگر نشوم خاک بر سرم حیدر خمسه

دیگر مرا ام البنین نخوانید زیرا که من دیگر پسر ندارم من خانه دار خانه ای افسرده هستم آرامش یک باغ طوفان خورده هستم هر چند حیدر راهی این خانه ام کرد بر غنچه های کوچکش پروانه ام من با برگ عمرم خانه را گل پوش کردم این باغ آتش خورده را خاموش کردم دیگر مرا ام البنین نخوانید زیرا که من دیگر پسر ندارم پشت درش امدادها از رب گرفتم تا آمدم رخصت من از زینب گرفتم تنها بلا گردان این گلهایم اینجا یعنی کنیز حضرت زهرایم اینجا این خانه روزی باغی از آلاله ها بود این خانه روزی قبله گاه لاله ها بود من را مناجات حسینم خواب می کرد این خانه را عباس دق الباب میکرد دیگر مرا ام البنین نخوانید زیرا که من دیگر پسر ندارم دیگر مرا ام البنین نخوانید محمود کریمی

به این عبد بی‌مقدار و ناقابل نظر کن جان آقام ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل از همه تشنه ترم، خدایا ببخش جان سقای حرم، خدایا ببخش ***** دامن کشان رفتی، دلم زیر و رو شد چشم حرامی با، حرم روبرو شد، دلم زیر رو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم ای علمدارم ای علمدارم آب به خیمه نرسید، فدای سرت حسین قامتش خمید، فدای سرت نظر کن محمود کریمی

اون بزرگوار نوشته رفیقم خادم حضرت عباس علیه السلام گوش درد شدید کرد هر کار کردن نتیجه نداد بردنش بغداد دکترها هم همه مسیحی بودند گفتن جز جراحی کار دیگه نمیتونیم بکنیم و به احتمال زیاد هم خطر شدید داره 99 درصد احتمال خطره بستگان هم دیگران هم ایناهم مسیحی ما هم که وارد نیستیم گفت شب متوسل شدم به حصرت عباس گفتم آقازاده اباالحسن من نوکرتم چندساله جاروکشتم یادم اومد تو این حالت توسل یه مقدار از خاک قبر حضرت عباس رو اون پایین تعمیر میکردن با خودم همیشه تو جیبم بود برداشتم یه مقداری ریختم تو گوشم خاک دیدید که میگن دست کثیفم نزنید با گوش پاک کن هم جدیدا میگن نزنید پرزها میمونه پرده رو چمیکنه خوابیدم با گریه صبح پاشدم دیدم فضولات و چرک و این حرفا ریخته از گوشم بیرون دردم ساکته این اومد پرستار اومد دکتر اومد بردن معاینه اینور اونور چی شده گفتم یه ذره خاک ریختم دکتر مسیحی گفت خاک ریختی تو گوشت گفتم اره این خاک عتبه عباسیه است اون میرزا اسماعیل طائب میگه رفیقم خادم حضرت عباس علیه السلام گفت 3 روز این خاک رو تو آزمایشگاه سرش آزمایش میکردیم که این خاک چی داره روز چهارم اومدن گفت گریه میکرد مسیحی گفت فقط خاک و خون هیچی دیگه در ترکیباتش نیست اونقدر میگه مسیحی ها اومدن پندتا جوانشون دو سه تا دخترشون مسلمان شدن شیعه شدن غوغایی شد میرزا اسماعیل میگه به این رفیق خادمم گفتم لااقل میپرسیدی خاک کدوم قسمت بدن حضرت عباس این خون کدوم خون قاطیش شده خونهای دستش بود خونهای فرقش بود خون چشمش بود .... داستان معجزه خاک قبر حضرت عباس استاد بندانی

تو بگشا چشم پیکان بسته ات را نظر کن زائر دلخسته ات را الهی بشکند دستی که با تیغ گسسته ابروی پیوسته ات را تو بگشا چشم پیکان بسته ات را نظر کن زائر دلخسته ات را الهی بشکند دستی که با تیغ گسسته ابروی پیوسته ات را روضه همه امیدم ستون خیمه ام حسن خلج

شاه قامت قیامتی داریم دلبر با ابهتی داریم کاسه لیس جناب عباسیم وه چه رزق و ضیافتی داریم نسل در نسلمان ابالفضلی است در این خانه قدمتی داریم قسمت کار ما گره نشود یاور با محبتی داریم ورد لبهایمان ابالفضل است هر زمانی که حاجتی داریم آرزوی بهشت را نکنیم زیر این خیمه جنتی داریم وسط روضه های تاسوعا آرزوی شهادتی داریم تاکه دست بریده یاور ماست انتظار قیامتی داریم خاک سرداب علقمه نشدیم از خدا ما شکایتی داریم روضه شاه قامت قیامتی داریم سید محمد جوادی

امشب مادرش می دید امیرالمومنین گریه میکنه آقا جون مگه بچم ایرادی داره بازوهشاو می بوسید گریه می کرد چشمشو می بوسید گریه می کرد یه وپقتی تو این ایام دیدند ام البنین بچشو گرفته سر سفره نشسته دور این سفره حسنین و حضرت زینب و حضرت ام کلثوم نشستند خانوم حضرت ام البنین دور این سفره میگشت حضرت امیر فرمود چه کار میکنی خانوم گفت از وقتی عباس به دنیا اومده شنیدم از این زنا میگن ام البنین بچه دار شده دیگه بچه های علی رو تحویل نمیگیره خودم و بچه ام فدای تو و بچه هات فدای تو و بچه هات علی اکبری

آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس مرغ دل خانه در ایوان تو دارد عباس در حریمت نه فقط دلشدگان حیرانند عشق هم دست به دامان تو دارد عباس شب از آن روز که چشمان تو خاموش شده ست رنگ گیسوی پریشان تو دارد عباس ابر هرگاه که می بارد از انبوهی بغض شرم از تشنگی جان تو دارد عباس طور عشق است نگاه تو و موسای دلم بهره از مشرب عرفان تو دارد عباس خیمه ها تشنه آبند و لب دشنه ی رنگ صحبت از شام غریبان تو دارد عباس یا ساقی الفرات مجید رضانژاد

باز تو میدون اومده زلزله میلرزه عزرائیل مات ابوفاضله میلرزه وقتی تو معرکه ابرو میکشه درهم چهار ستون بدن حرمله میلرزه اباالفضل رسیدو صف دشمن رو بهم زد برای بچه های زن فتنه جمل رو توی کربلا رقم زد دیگه میدون دست شیر دلاور میوفته که به زحمت عزرائیل دو برابر میوفته روی خاکا پشت هم تن بی سر میفته دیگه حالا فشار یه لشکر میفته آدم اصلا یاد غزوه خیبر میفته ابوفاضل یا ابوفاضل باز تو میدون اومده زلزله میلرزه محمدرضا ناصری

من میرم کربلا سلام میکنم ابراهیم مجاب هم میره سلام میکنه چقدر بین ما فرقه ابراهیم مجاب وقتی سلام میکنه از داخل حرم جواب میاد و علیک السلام زیارت کرد قبر ابی عبدالله رو رفت کنار قبر اباالفضل السلام علیک یابن امیر المومنین جواب نیومد السلام علیک یا اخ الحسین جواب نیومد السلام علیک یا ساقی العطاشا فی یوم عاشورا جواب نیومد گفت الان صدای یه کسی میزنم که یه سلامی بهش میدم که اون سلام رو روش حساسه بلکی جوابمو بده السلام علیک یا اخ الزینب جواب نیومد عقب عقب از حرم اومد بیرون گفت من چیکار کردم که جواب سلاممو نمیدی یه نگاه به گنبد کرد گفت میرم نجف میگم چیکار کردم که پسرت جوابمو نمیده جواب سلام محمد نوروزی

عباسش بزرگ شد سنین نوجوانی مولا وارد خونه شد فرمود عباسم بابا آماده ای عزیزم امروز تمرین جنگ داریم پسرم تا اومدن برن مادرش گفت آقا میشه امروز منم بیام تمرین جنگ پسرمو ببینم حضرت فرمود مانعی نداره شما هم بیا اومدن برن حسنین گفتن بابا میشه ما هم امروز بیایم تمرینجنگ برادرمونو ببینیم خانوم ام البنین نشست یه طرف امام مجتبی یه طرف ابی عبدالله حضرت فرمود مرکبو بیارید عباسشو سوار مرکب کرد فرمود عزیزم میدان جنگه برو عزیزم شمشیرو میگردونه مادرش هی زیر لب میگه ماشاالله لا حول ولا قوه الا بالله حسنین میگن چشم بد ازت دور باشه داداش رفت و برگشت مولا فرمود صبر کن یه دست عباسشو بست بابا فکر کن میدان جنگه یه دستم نداری برو عزیز دلم شمشیرو یه دستی داره میگردنه تمرین جنگ سعید قانع

عموم اباالفضل یه پهلوونه قدش بلنده دستاش قشنگه ابرو كمونه یه پهلوونه حالا یكی از این خان كوچولوها چی گفت: ماتشنه مونه خدا می دونه كه این فقط كار عموی پهلوونه میگن كه عباس دلش یه دریاست چشم امید ما همه به دست اونه حال توی كدوم خیمه نشستن،این خانم كوچولوها دارن با هم حرف میزنن؟ همه تو خیمه ی ربابند منتظر یه چیكه آبند آب رو برا خودشون نمی خوان،می خوان بدن به رباب بده علی اصغر همه تو خیمه ی ربابند منتظر یه چیكه آبند یه ذره آب بچه ی رباب رو نجات می داد،خنك نه،اگه آب داغ هم بود نجات می داد همه تو خیمه ی ربابند منتظر یه چیكه آبند حالا تصمیم گرفتند یكی از بچه ها رو بفرستن خیمه ی عمو تو چشمامون نبینه اشكُ دست عمو كی میده مشكُ؟ یه خانم دستش رو بلند كرد،اگه گفتی كی بود؟خانم سه ساله،گفت:من میرم به عمو میگم،داداش اصغرم داره میمیره،حسین...................... همه تو خیمه ی ربابند منتظر یه چیكه آبند روضه عموم اباالفضل یه پهلوونه سعید قانع

سقای تشنه لبم تکیه گاه زینبم بعد از تو جون به لبم پشت و پناه من پاشو از جا قمرم ای تنها برادرم تا شد از غم کمرم پشت و پناه من لبریز زخم زوی تن تو ای علمدارم شد خواهر تو سینه زن تو ای علمدارم از بس که تیر به پیکر پاکت زدن این لشکر چیزی نمونده از بدن تو ای علمدارم یاور و یارم علمدار بمون کنارم علمدار دانلود مداحی سقای تشنه لبم نریمان پناهی

قضيه ازدواج مادر  حضرت عباس (ع) با حضرت على (ع) بدين گونه بود كه پس از شهادت حضرت زهرا (س)، على (ع) برادرش عقيل را كه در علم نسب شناسى آگاهى كامل داشت و با قبايل و خصلت‌هاى اخلاقى و روحى آنها آشنا بود، به حضور طلبيد و از وى خواست كه براى آن حضرت همسرى شايسته و از قبيله‌اى كه اجدادش از شجاعان و دلير مردان باشند، پيدا كند تا ثمره ازدواجشان فرزندانى شجاع و رشيد باشند. پس از مدتى عقيل زنى از طايفه بنى كلاب را به حضرت معرفى كرد كه داراى آن ويژگى‌ها بود. نامش فاطمه دختر حزام بن خالد بود و نياكانش همه از دليرمردان بودند. حضرت با وى ازدواج نمود و او نيز وظيفه مادرى و سرپرستى براى فرزندان حضرت زهرا (ع) را به عهده گرفت و آنان را چون فرزندان خود بلكه بيشتر از فرزندانش دوست مى‌داشت. گويند وقتى وى را فاطمه صدا مى‌زدند، وى گفت مرا فاطمه صدا نكنيد؛ زيرا فرزندان با شنيدن نام فاطمه به ياد غم هاى مادرشان مى‌افتند و ناراحت مى‌شوند بلكه مرا خادم خود بناميد. حضرت على (عليه السلام) وى را ام البنين يعنى مادر پسران ناميد و به اين نام شهرت يافت. سخنرانی حضرت ام البنین استاد صادقی واعظ

ابالفضل بیا این دم آخری غربتم رو ببین و بیا و تَسّلا بده درد ام البنین و واویلا ابالفضل الهی که مادر فدای دو دست بریدت بمیرم برای غریبی و مشک دریدت واویلا نظر کن به حالم که زارو  محزونم ببین گوشه ای کنج بستر  گریونم نفس هام رسیده روی لب  ای مادر با چشمای تر از غم تو   می خونم (ابالفضل ابالفضل ابالفضل ابالفضل) ابالفضل شنیدم اُمیدت عزیز دلم نااُمید شد شنیدم که گیسوی زینب یه روزه سپید شد واویلا ابالفضل شنیدم یه لشکر تو رو کشتنت نور عینم تو رفتی و شد بی علمدار و یاور حسینم واویلا دو دستای تو تا قلم شد  عباسم حرم بی پناه و علم شد  عباسم می گفتن به حال حسینم  خندیدن قد و قامتش تا که خم شد  عباسم (ابالفضل ابالفضل ابالفضل ابالفضل) ابالفضل برام گفته زینب که توی نبودت چه ها شد چقد تازیونه نصیب زن و بچه ها شد واویلا ابالفضل شنیدم که توو شام و کوفه چقد شد جنایت چقد روی ناقه به اهل حرم شد جسارت واویلا امان از غم کوچه بازار  واویلا امان از غریبی و آزار   واویلا توی اون شلوغی و جنجال  بی بی ها میگفتن کجایی علمدار   واویلا (ابالفضل ابالفضل ابالفضل ابالفضل) اباالفضل بیا این دم آخری غربتم رو ببینو پیام کیانی

یکی از چیز هایی که دور حاشیه اسم آقا قمربنی هاشم همیشه تو ذهن تدائی میشه از غیرت و وفا و سقا و همه اینا بگی داداش مقتل که نیست این مضمون یه شعره شعرم آذریه یه شاعر آذری یه چیزی گفته گفت همچین که اون بی حیا زد بی بی به دیوار خورد و رو زمین افتاد چادرو کشید رو سر زیر لبی با خودش گفت کاش داداش داشتم دانلود روضه کاش داداش داشتم احمد واعظی

عباس جان گفتن عمود به فرقت زدن گفتن تیر به چشمات زدن عزیزم گفتن بدنت سوراخ سوراخ شده باور نمیکردم میشناسم یل دلاور و شیر بیشه علوی رو من پسرمو میشناسم مگه کسی میتونه چشم تو چشم تو بندازه اما وقتی گفتم اول به نامردی دستاتو زدن گفتن حالا شاید عباسم دست نداشت با این همه حرفا برات گریه نمیکنم تو مادر داری من برا اون آقایی گریه میکنم که مادرش به تعبیر من دانلود روضه تو مادر داری احمد واعظی

چون اختران مهر ز هر سو به نیزه شد دانی چگونه آن سر مه رو به نیزه شد؟ از بس شکاف زخم عمودش عمیق بود تنها سری بُوَد که ز پهلو، به نیزه شد — افتاد دست راست خدایا ز پیکرم بر دامن حسین رسان دست دیگرم دست چپم به جاست اگر نیست دست راست اما هزار حیف که یک دست بی صداست — چون لاله، چرا به خون نشستی، عباس؟ کو در تن صد چاک تو دستی، عباس؟ ای سرو قلم قلم، روی صفحه ی خاک رفتی کمر مرا شکستی، عباس! — به دندانت کشم از خوش خیالی ببین ای مشک این آشفته حالی اگرچه دست هایم از تن افتاد نمی خواهم بیایم دست خالی — غریبه! آی جانم را ندیدی؟ مه هفت آسمانم را ندیدی؟ عطش آتش زده بر جان طفلان عموی مهربانم را ندیدی؟ دانلود روضه سر مه رو به نیزه شد علی شریف در کلاس عاشقی عباس غوغا می کند در دل هر عاشقی عباس مأوا می کند هر کسی خواهد رود در مکتب عشق حسین ثبت نامش را فقط عباس امضاء می کند — دامن علقمه و باغ گل یاس یکی است قمر هاشمیان بین همه ناس یکی است سیر کردم عدد ابجد و دیدم به حساب نام زیبای اباصالح و عباس یکی است — کربلا لبریز عطر یاس شد نوبت جانبازی عباس شد — به فرقم تا عمود آهنین خورد تنم زخم از یسار و از یمین خورد چو دستش را ز تن افکنده بودند علمدار تو با صورت زمین خورد — شنیدم دستهایت را بریدند شنیدم چشم نازت را دریدند چوطفلان این سخنهارا شنیدند همه از هم خجالت می کشیدند — ای مشک تو لااقل وفاداری کن من دست ندارم تو مرا یاری کن من وعده ی آب تو به اصغر دادم یک جرعه برای او نگهداری کن ای مشک نگاه کن به بالای سرم زهراست نشسته، آبروداری کن دانلود روضه سر مه رو به نیزه شد علی شریف