گلچین مداحی شهادت حضرت علی اکبر (ع) | شب هشتم محرم

خِس خِس سینه ات انداخت زپا بابا را به زمین هِی نکش آنقدر عزیزم پا را پیرمردم!همۀ دلخوشی من برخیز برنمیخیزی اگر باز کن این لبها را دشت پُر گشته ز تو یا که تو از دشت پری؟ به زمین ریخته ای مینگرم هر جا را سهم آهوی من از زندگی اش صیاد است بست با نیزه به رویش ره این صحرا را پهلویت آمدم و پهلویت آزارم داد باز دیدم وسط آتش در، زهرا را خُنکای جگرم بی تو نمیخواهم من به خدا لحظه ای از زندگی دنیا را تو تجلای غم پنج تنی ای ولدی که به هر زخم به تصویر کشیدی ما را انداخت بابا را محمدحسین پویانفر

اکبریو بینی بین اللهی آینه روی رسول اللهی موذن کرببلا وابن ثاره چهره ای چون قرص قمر داری تو وقت نبرد حیدر کراری تو موذن کرببلا به روی لب هایش ذکر علی دارد حضرت ثارالله عجب یلی دارد اکبریو بینی بین اللهی آینه روی رسول اللهی موذن کرببلا وابن ثاره چهره ای چون قرص قمر داری تو وقت نبرد حیدر کراری تو موذن کرببلا به روی لب هایش ذکر علی دارد حضرت ثارالله عجب یلی دارد آینه روی رسول محمدحسین پویانفر

واعظ شهیر، مرحوم حجة الاسلام والمسلمین آقای حاج شیخ احمد کافی خراسانی رضوان الله تعالی علیه فرمود: مرحوم حاج شیخ مهدی مازندرانی رضوان الله تعالی علیه در کربلا بود، پنجاه سال صبحها در رواق حرم امام حسین علیه السلام منبر می رفت و آدم خوب و معروفی بود. چند جلد کتاب به نامهای کوکب دری، معالی السبطین، شجره ی طوبی و آثار الحسین علیه السلام نوشته است. وی در کتاب آثار الحسینش این قضیه را نقل کرده است:در مازندران، یک نفر به نام ملا عباس چاوش بود، او هر سال یک پرچم روی دوشش می گرفت و به طرف کربلا می رفت و یک عده از مردم نیز به دنبال این پرچم به کربلا می رفتند.مرحوم مازندرانی می گوید: یک سال ملا عباس تصمیم گرفت به کربلا نرود، چون یک گرفتاری برایش پیش آمده بود. در آن سال سی و دو نفر از جوانهای اطراف روستایش آمدند و گفتند: ملا عباس، بیا به کربلا برویم! ملا عباس گفت: من امسال یک گرفتاری دارم که نمی توانم به کربلا بیایم. جوانها گرفتاریش را برطرف کردند.ملا عباس چاوش، پرچم را برداشت و گفت: «هر که دارد هوس کربلا خودش باشد!» ملا عباس چاوش به راه افتاد و جمعیتی از مردم، از این ده و آن شهر نیز جمع شدند و شهر به شهر آمدند تا به نزدیکی های کربلا رسیدند و در منزلگاه منزل کردند. آنها در اول شب دور هم نشستند که ناگهان ملا عباس گفت: رفقا امشب چه شبی است؟!مردم گفتند: امشب شب جمعه است. ملا عباس گفت: رفقا آن چراغها را می بینید؟ گفتند: آری. گفت: آنها چراغهای گلدسته های حرم حضرت امام حسین علیه السلام است. یک منزل بیشتر نمانده است. می دانم که خسته و مانده و ناراحتید، اما چون شب جمعه است، بیایید این منزل دیگر را هم برویم، تا اینکه در شب جمعه یک زیارتی از امام حسین علیه السلام بکنیم.رفقا گفتند: باشد، می رویم! همه راه افتادند و آمدند. در آن زمان مسافرخانه و هتل نبود، بله سراهایی بود. اینها چون به کربلا رسیدند، با اسبها و الاغها توی سرای رفتند. اسبهایشان را در طبقه پایین بستند و خودشان هم در اطاقهای بالا منزل کردند و آنها را گذاشتند. ملا عباس گفت: رفقا اکنون اثاثها را رها کنید! باید تا صبح نشده است، به حرم آقا امام حسین علیه السلام برویم.وقتی همه ی آنها در صحن امام حسین علیه السلام رسیدند، یک عده از جوانها آمدند و دورش را گرفتند و گفتند: ملا عباس آن شبهای جمعه ای که ما در مازندران بودیم، توی روستایمان دورت جمع می شدیم و تو یک نوحه می خواندی و ما برای امام حسین علیه السلام سینه می زدیم، حالا هم شب جمعه است و می خواهیم در صحن و حرمش عزاداری کنیم.ملا عباس گفت: چشم. امشب هم برایتان نوحه می خوانم.ملا عباس می گوید: با خودم گفتم: در حرم آقا امام حسین علیه السلام برایشان زیارت می خوانم و بعد می رویم بالای سر امام حسین علیه السلام و دفترچه ی نوحه ام را درمی آورم و آن را باز می کنم و هر نوحه ای آمد، همان نوحه را می خوانم.وقتی آمدم بالای سر امام حسین علیه السلام دفترچه را درآوردم و آن را باز کردم، دیدم سر صفحه نوحه ی حضرت علی اکبر علیه السلام آمد. فهمیدم که این اشاره ی خود ابی عبدالله علیه السلام است. نوحه ی حضرت علی اکبر علیه السلام را خواندم.حالا شما مناسبتها را ببینید. یک مشت جوان و سفر اول آنتها و توی حرم امام حسین علیه السلام و شب جمعه و نوحه ی علی اکبر علیه السلام! یک حالی پیدا کرده بودند. بعد ملا عباس صدا زد: رفقا بس است! برویم استراحت کنیم. همه افراد را برداشت و به سرا بازگشت. همه خسته و مانده افتادند و خوابشان برد.ملا عباس می گوید: وقتی که خوابم برد، در عالم خواب دیدم که یک نفر در سرا را می زند. من بلند شدم و آمدم تا ببینم کیست؟ دیدم یک غلام سیاهی پشت در است. به من سلام کرد و گفت: ملا عباس چاوش شما هستید؟! گفتم: بله. گفت: آقا فرمودند: به رفقا بگویید مهیا بشوید، ما می خواهیم به دیدن شما بیاییم! گفتم: آقا کیست؟!گفت: آقا همان کسی است که این همه راه، به عشق و علاقه ی او آمدی. گفتم: آقا امام حسین علیه السلام را می گویی؟! گفت: آری!گفتم: کجا هستند؟ برای پابوسی ایشان می رویم. گفت: نه، آقا فرموده اند: خودم می آیم!ملا عباس می گوید: در عالم خواب آمدم و رفقا را خبر کردم و همه ی ما مؤدب نشستیم، به خاطر اینکه الان آقا می آیند. طولی نکشید که دیدم در سرا باز شد! مثل اینکه خورشید طلوع کند، نور خیر کننده ای ظاهر شد، ناگهان من و رفقایم می خواستیم بلند شویم اما آقا اشاره کردند و فرمودند: ملا عباس، تو را به جانحسین، بنشینید! شما خسته اید و تازه رسیده اید، راحت باشید. سپس احوال یک یک ما را پرسیدند و بعد فرمودد: ملا عباس! گفتم: بله آقاجان. فرمودند: می دانی چرا من امشب به اینجا آمدم؟! گفتم: نه آقا جان. فرمودند: من با شما سه کار داشتم. گفتم: آن سه کار چیست آقا جانم؟فرمودند: اولا، بدان که هر کس زائر ما باشد، به دیدنش می رویم! ثانیا، شبهای جمعه وقتی در مازندران هستی و جلسه دارید و دور هم می نشینید، یک پیرمردی دم در می نشیند و کفش ها را درست می کند، سلام حسین را به او برسان! سپس فرمودند: ملا عباس! کار سوم هم این است که آمدم به تو بگویم که اگر دفعه ی دیگر رفقا را در شب جمعه به حرم آوردی،... گفتم بله آقا؟ یک وقت دیدم بغض راه گلویشان را گرفت. گفتم: آقا چی شده؟ فرمودند: ملا عباس اگر دو مرتبه رفقایت را شب جمعه به حرم آوردی و خواستی نوحه بخوانی، دیگر نوحه ی علی اکبر را نخوانی! گفتم: چرا نخوانم؟ مگر بد خواندم؟ غلط خواندم؟! فرمودند: نه. گفتم پس چرا نخوانم؟! فرمودند: ملا عباس! مگر نمی دانی شبهای جمعه مادرم فاطمه زهرا علیهاالسلام به کربلا می آیند؟!] ملا عباس چاووش مهدی آینه

الفرار الفرار اکبر آمد شکار آمده میدان خود پیغمبر الله اکبر به جمال یل نام آور الله اکبر زنده شد یاد امیر بر لبش ذکر علی یا حیدر رزم شمشیرش تنین تکبیرش جنگ نفس گیرش شبیه حیدر بود ماه رخسارش ادب و کردارش تمام رفتارش مثل پیمبر بود فریاد میزد الله اکبر این تفرو انابن حیدر الفرار الفرار اکبر آمد شکار الله اکبر خاک زیر قدمش میلرزد الله اکبر نوه حیدر کرار آمد الله اکبر همچنان شیر خدا می جنگد الله اکبر همچنان شیر خدا می غرد الله اکبر ذوالفقار انگار به دست اکبر بود تداعی فتح قلعه خیبر بود یا علی گفت و به قلب لشگر زد رو سر دشمن نعره حیدر بود فریاد میزد الله اکبر انابن حیدر الفرار الفرار وحید شکری

کدوم طرف باید نگات کنم کدوم طرف باید صدات کنم کدوم طرف باید نگات کنم علی اکبر علی اکبر خمیده خمیده رسیدم به تو شکستم شکستم دم جسم تو عزیزم عزیزم کنار تنت بریده بریده میگم اسم تو آه علی اکبر محمدحسین حدادیان

سرور میشه یه تنه برا خودش لشکر میشه میمنه تا میسره محشر میشه فاتح نبرد علی اکبر میشه کافیه زره بپوشه تیر بر داره احمد مختاره چهره ی واقعی خشم علمداره احمد مختاره علی اکبره ولی حیدر کراره احمد مختاره علی علی علی علی اکبر الگوی وهبه علی علی علی علی اکبر یل با جذبه علی علی علی علی اکبر شمشیر دو لبه علی علی علی علی اکبر حسنی نسبه یا علی علی اکبر اگه میدون بره واویلا میشه واژه ی شجاعتم معنا میشه یدفعه قیامت کبری میشه از حرم حضرت سیدالشباب اومد عالیجناب اومد سرو قد بلند خیمه با نقاب اومد عالیجناب اومد کأنهُ علی سوار بر عقاب اومد ابو تراب اومد علی علی علی علی اکبر حافظ حرمه علی علی علی علی اکبر هیبت علمه علی علی علی علی اکبر سایه ی سرمه علی علی علی علی اکبر مرد با جنمه یا علی علی اکبر دلدار اومد معنی واقعی وقار اومد پلهوون عرصه ی پیکار اومد شیر بیشه ی حسین شکار اومد مثل صاعقه میون خار و خس میزد لشکر و پس میزد از سپاه شام کوفه سر و دست میزد لشکر و پس میزد ملک الموت نگو نفس نفس میزد لشکر و پس میزد علی علی علی علی اکبر حق و حق طلبه علی علی علی علی اکبر هاشمی نسبه علی علی علی علی اکبر فارس العربه علی علی علی علی اکبر مرجع ادبه یا علی علی اکبر احمد مختاره حسن عطایی

سرور میشه یه تنه برا خودش لشکر میشه میمنه تا میسره محشر میشه فاتح نبرد علی اکبر میشه کافیه زره بپوشه تیر بر داره احمد مختاره چهره ی واقعی خشم علمداره احمد مختاره علی اکبره ولی حیدر کراره احمد مختاره علی علی علی علی اکبر الگوی وهبه علی علی علی علی اکبر یل با جذبه علی علی علی علی اکبر شمشیر دو لبه علی علی علی علی اکبر حسنی نسبه یا علی علی اکبر اگه میدون بره واویلا میشه واژه ی شجاعتم معنا میشه یدفعه قیامت کبری میشه از حرم حضرت سیدالشباب اومد عالیجناب اومد سرو قد بلند خیمه با نقاب اومد عالیجناب اومد کأنهُ علی سوار بر عقاب اومد ابو تراب اومد علی علی علی علی اکبر حافظ حرمه علی علی علی علی اکبر هیبت علمه علی علی علی علی اکبر سایه ی سرمه علی علی علی علی اکبر مرد با جنمه یا علی علی اکبر دلدار اومد معنی واقعی وقار اومد پلهوون عرصه ی پیکار اومد شیر بیشه ی حسین شکار اومد مثل صاعقه میون خار و خس میزد لشکر و پس میزد از سپاه شام کوفه سر و دست میزد لشکر و پس میزد ملک الموت نگو نفس نفس میزد لشکر و پس میزد علی علی علی علی اکبر حق و حق طلبه علی علی علی علی اکبر هاشمی نسبه علی علی علی علی اکبر فارس العربه علی علی علی علی اکبر مرجع ادبه یا علی علی اکبر سرور میشه حسن عطایی

سرور میشه یه تنه برا خودش لشکر میشه میمنه تا میسره محشر میشه فاتح نبرد علی اکبر میشه کافیه زره بپوشه تیر بر داره احمد مختاره چهره ی واقعی خشم علمداره احمد مختاره علی اکبره ولی حیدر کراره احمد مختاره علی علی علی علی اکبر الگوی وهبه علی علی علی علی اکبر یل با جذبه علی علی علی علی اکبر شمشیر دو لبه علی علی علی علی اکبر حسنی نسبه یا علی علی اکبر اگه میدون بره واویلا میشه واژه ی شجاعتم معنا میشه یدفعه قیامت کبری میشه از حرم حضرت سیدالشباب اومد عالیجناب اومد سرو قد بلند خیمه با نقاب اومد عالیجناب اومد کأنهُ علی سوار بر عقاب اومد ابو تراب اومد علی علی علی علی اکبر حافظ حرمه علی علی علی علی اکبر هیبت علمه علی علی علی علی اکبر سایه ی سرمه علی علی علی علی اکبر مرد با جنمه یا علی علی اکبر دلدار اومد معنی واقعی وقار اومد پلهوون عرصه ی پیکار اومد شیر بیشه ی حسین شکار اومد مثل صاعقه میون خار و خس میزد لشکر و پس میزد از سپاه شام کوفه سر و دست میزد لشکر و پس میزد ملک الموت نگو نفس نفس میزد لشکر و پس میزد علی علی علی علی اکبر حق و حق طلبه علی علی علی علی اکبر هاشمی نسبه علی علی علی علی اکبر فارس العربه علی علی علی علی اکبر مرجع ادبه یا علی علی اکبر کافیه زره بپوشه حسن عطایی

میره میدون علی اکبر الله اکبر میزنه از پیکر سر الله اکبر اومده ابن الحیدر الله اکبر شبیه به پیغمبر موذن این لشکر الله اکبر میخونه رجز انا علی بن الحسین ای حسین میزنه با برق نگاش به قلب دشمن یک تنه میگه یا قتال العرب وقتی که شمشیر میزنه الله اکبر میره میدون علی اکبر کاظم اکبری

علی‌اکبر فرزند امام حسین(ع) و لیلی بنت ابی مرة است. او در زمان خلافت عثمان(خلافت: ۲۳ یا ۲۴-۳۵ق) به دنیا آمد. تاریخ دقیق تولد علی اکبر مشخص نیست؛ اما در تقویم جمهوری اسلامی ایران، ۱۱ شعبان به عنوان روز ولادتش، روز جوان نامگذاری شده است. برخی محققان سن او را به هنگام شهادت در سال ۶۱ق، ۲۸ سال دانسته‌اند. بر اساس گفته مذکور، سال تولد او ۳۳ قمری خواهد بود. کنیه‌اش ابوالحسن است. همچنین او را اکبر نام نهاده‌اند؛ زیرا از برادرش امام سجاد(ع)، امام چهارم شیعیان متمایز شود اما شیخ مفید لقبش را اصغر گفته و اکبر را لقب امام سجاد(ع) دانسته است. برخی از نسب‌شناسان و تاریخ‌دانان، علی‌اکبر را بزرگترین فرزند امام حسین(ع) دانسته‌اند. کلینی حدیثی از امام رضا(ع) نقل کرده که حکایت از ازدواج علی اکبر و داشتن فرزندی به نام حسن دارد؛ در مقابل چنان‌که گروهی از نسب‌شناسان گفته‌اند از وی فرزندی نمانده و نسل امام حسین(ع) تنها از طریق امام سجاد(ع) ادامه پیدا کرده است. در یکی از زیارت‌نامه‌ها، چنین به علی اکبر سلام داده شده است: «صَلّى الله عَلَيْکَ وَعَلى عِتْرتِکَ وَأهْلِ بَیْتِکَ وَآبائِکَ وَأبْنائِکَ؛ سلام خدا بر تو و بر عترت و اهل بیت تو و پدران و فرزندانت» که نشان از ازدواج و فرزند داشتن اوست. حضرت علی اکبر هادی احمدی

اگر به چشم تو لفظ غزال برگردد به جسم مرده شعرم خیال برگردد بدون تو من ازین ماه برنمیگردم اشاره کن به دو ابرو هلال برگردد نگاه میکنی و آفتاب حیران است به سمت غرب و یا که شمال برگردد به ساحتی که تویی آسمان چه میفهمد کسی به پای بیاید به بال برگردد اگر مکبر ما هم قد قیامت نیست به خال خویش بفرما بلال برگردد الهی این قد و بالا بلندتر نشود قلم الهی ازین سطر لال برگردد که از جوار تن جاری تو حضرت کوه رشید و سخت بیاید هلال برگردد و عقل کل به جز این پاسخی نمی یابد که از جوار تو با صد سوال برگردد ازین به بعد در این شعر تو خدا هستی و امر کن گذر ماه و سال برگردد ببینم او که مرا شاعر آفریده تویی کسی که قبل من این شعر را شنیده تویی بگو بلا بنویسند ، ها که می خواهیم تمام دهر نخواهند ما که می خواهیم تو جلوه کردی و ما نیز می پرستیمت به دین نیاز نباشد خدا که می خواهیم و چشمهای تو جنات تحت الانهار و چند تایی ازین آیه ها که میخواهیم نه دعبلیم که در حشر با شما باشیم برای لخت نماندن عبا که میخواهیم تو باشی و پدرت باشد و خدا باشد ببین بهشت تو را نیز با که می خواهیم و دفن کرده مرا زیر روضه های شما لفظ غزال صابر خراسانی

تو دلمه بابا یه کمی پیش چشام قدم بزن یه سر به خواهر سه سالت دم در حرم بزن آخه رقیت برات میمیره ببینه رفتی دلش زود میگیره رفتی خوب نازش کن و بغل بگیرش بابا نزاری اشک بریزه میشه تو سینش عذاب ولدی ولدی ولدی الهی نبینه پدری که جوونشو بین عبا دارن آروم آروم میچینن جوونی که میزد دست و پا بابای پیرت قدت شده تا دارن میخندن به من پاشو بابا پاشو عمه اومده نزار که دیر شه بابا پاشو نزار رقیه بره اسیرشه بابا ولدی ولدی ولدی حضرت علی اکبر عباس میرخلف زاده

دیدی آخر، همه زانو زدنم را دیدن کمکم کن، منِ افتاده ز پا را پسرم مثل تسبیح تنت، یکصدویک دانه شده با تنت ذکر گرفتم، که خدایا پسرم چه داغی نشوندی/ توو دل من نمون روی خاکا / با این بدن پاشو بار دیگه / قدم بزن برای بابا دل از دیدن تو /نمیشه سیر بابات اومده/ ناتوان و پیر ببین خم شدم / دستمو بگیر عصای بابا از خیمه رفتی و / بردی دل منو دریای من گرفت / غم ساحل منو میگردم از غمت / دشت ستاره رو پیدا نمیکنم / اون جسم پاره رو پر از سوت و کف شد / دور و برت زمین میخورم / پیش پیکرت سرم خم شد از غم/ روی سرت نفرین به دنیا گل من چه پرپر / آوردنت گلابم چقد بد / فشردنت عبا کم اومد واسه / بردنت ای اِرباً اِربا نامرد مردما / بدجور کشتنت هی جمع میکنم / منها میشه تنت پاشو نگات کنم / حتی یه بار علی بابای پیرتو / تنها نذار علی بهاری که دیده / خزونش و نفس‌هاش بریده / اَمونش و نشسته کنار / جوونش و روضه میخونه حسین مونده با / سوز گریه‌هاش علی و / پریشونی باباش کسی دل / نمی‌سوزونه براش دلش چه خونه ای میوه‌ی دلم / وقت رسیدنت این لشکر حسود / از شاخه چیدنت از داغ دیدنت / موهام سفید شده تو زخم خوردی و / بابات شهید شده یا بنی محمد جوادی

خیز بابا علی خیز بابا بابا بابا جونم میوه دلم خیز بابا آبرویم را بخر عمه را از بین نا محرم ببر جانِ من هستی ولی از تن جدا افتاده ای عرش رحمان! از چه زیر دست و پا افتاده ای؟! اینچنینی که برادر صورتت زخمی شده از رویِ مرکب گمانم بی‌هوا افتاده ای دیدم آن چیزی که یعقوب از پسرهایش شنید یوسفم هستی و دست گرگ‌ها افتاده ای پیکرت را نیزه تقطیع هجائی کرد و رفت حاء و نون و یاء و سینم! جا به جا افتاده ای خیز بابا سعید حدادیان

تا رو کشته علی افتاد دیدن حسین دیگه تکون نمیخوره گفتن کار حسین دیگه تموم شده نظم کربلا داره بهم میخوره حسین قبل از بنی هاشم داره از دنیا میره متوسل شدن به عقیله یه وقت دیدن یه خانمی تو این صحرا داره میدوه هی صدا میزنه مهل المهلا حسین یابن الزهرا حسین غریب مادر حسین عزیز خواهر حسین کار حسین تموم شده روح الله بهمنی

غمای عالم توی دلم ریخت تو رفتی میدون دلم به‌هم ریخت مؤذن من یه بار دیگه اذان بگو تو قبل رفتن عمه‌ها ختم اِن یَکاد برات گرفتن یه لشکر اومده تو رو بگیره از من پشت سرت آب میریزم، اکبر اکبر خدا به همرات عزیزم، اکبر اکبر فراق تو قاتلمه، اکبر اکبر بی‌تو جهان جهنمه، اکبر اکبر بلبل بابا، بال و پرت ریخت لشکر نامرد روی سرت ریخت  ****** هرکی اومد زد یکی با تیر، یکی سپر، یکی لگد زد به سمت پهلوت یه نفر نیزه‌شو بد زد هرکسی هرجوری تونست جلو اومد زد شد ارباً اربا بدنت، وای وای وای وای با هرچی داشتن زدنت، وای وای وای وای اونقده زد تا خسته شد، وای وای وای وای استخونات شکسته شد، وای وای وای وای ****** بالاسرِ تو وقتی رسیدم از بدن تو چیزی ندیدم کجا بشینم هر طرف‌و نگاه کنم علی میبینم پاره‌های گلم رو رو عبا میچینم یه بار دیگه بذار سرت رو روی سینه‌م اونقده رو خاک پا نکش، پاشو بابا عمه رو تا اینجا نکش، پاشو بابا با نیزه روبوسی نکن، پاشو بابا قصه رو ناموسی نکن، پاشو باب تو رفتی میدون مهدی رعنایی