گلچین مداحی شهادت حضرت علی اصغر (ع) | شب هفتم محرم

کم‌سن‌ترین شهید کربلا کودک شیرخوار امام حسین(ع) بود که در روز عاشورای سال 61 هجری در نهایت تشنگی روی دستان مبارک پدرش به شهادت رسید. شهادت نور چشمان حضرت سیدالشهدا علیه السلام در آن شرایط حساس و سخت تاریخی سندی بر مظلومیت و حقانیت اهل‌بیت علیهم السلام و جهالت و ظلم انکارنشدنی و غیرقابل بخشش خاندان بنی‌امیه و دشمنان امام حسین علیه السلام است. طفل شیرخوار هادی احمدی

بگو که یک‌ شبه مردی شدی برای خودت و ایستاده‌ای امروز روی پای خودت نشان بده به همه چه قیامتی هستی و باز در پی اثبات ادعای خودت از آسمانیِ گهواره روی خاک بیفت بیفت مثل همه مردها به پای خودت پدر قنوت گرفته تو را برای خدا ولی هنوز تو مشغول ربّنای خودت که شاید آخر سیر تکامل حَلق‌ات سه جرعه تیر بریزی درون نای خودت یکی به جای عمویت که از تو تشنه‌تر است یکی به جای رباب و یکی به جای خودت بده تمام خودت را به نیزه‌ها و بگیر برای عمه کمی سایه در ازای خودت و بعد، همسفر کاروان برو بالا برو به قصد رسیدن، به انتهای خودت و در نهایت معراج خویش می‌بینی که تازه آخر عرش است، ابتدای خودت سه روزِ بعد، در افلاک دفن خواهی‌شد کنار قلب پدر، خاک کربلای خودت پدر قنوت گرفته صابر خراسانی

جون رباب آروم بگیر دیدی که نبود آب مادر دست و پا نزن جون رباب آروم بگیر دیدی که عمو رفت اما مشکشو زدن تو که دیدی من به کل حرم با اشک چشم رفتم و رو زدم دونه دونه خیمه ها رو دیدن ولی مادر دست خالی اومدم بچم داره میمیره گو افتاده تو چشماش سه روزه آب نخورده نشسته زخم رو لب هاش لالایی لالایی حضرت علی اصغر عباس میرخلف زاده

ای اب مهریه مادر ارباب شرمنده باش که تا ابد یه شیر خواره بی تابه شرمنده باش که تا ابد با تشنگی میخوابه تشنه خواهشم برات میرسه تا خیمه صدات موج مزن اب فرات ای داد کودک من از نفس افتاد تو خیمه ها نوحه ماست مشک عمو شد پاره رفته علی از خیمه ها خالی شده گهواره اب شده اب حیات پیش قتیل العبرات خالی شده گهواره محمدحسین پویانفر

گهــــــــواره را زینت کنم که شاید اصغــــــر دوباره در حرم بیاید بنشینم و دعا کنم، خدا خدا خدا کنم ششماهــــــــــۀ من، دُردانه من بــــــــــــــــالا بگیرم پردۀ حرم را از دور بینـــم روی اصغرم را طــــــــــــــــفل صغیرم کرده غش تـــــــرسم بمیرد از عطش ۲ تیـــــــــــــر از کمان حرمله پریده حلــــــــــق علی اصغرم دریده یــــــــــــــــا رب به زهرا ی بتول قــــــــــــــــــربانیم را کن قبول هنگـــــــــــــــام لالایـــــــــی شده اصغر تمــــــــــــــــاشایی شده ششمـــــــــــــــاهۀ من، دردانۀ من ششماهۀ من، دردانــــــــــۀ من دلواپسی احمد واعظی

رفت به سمت لشکر قنداقه رو گرفت بالا دستش فرمود آبش بدید میمیره آبشم ندید جون میده ولی تلظی کردنش جگرم رو سوزانده این صحنه را که میبرد از یاد تو رباب سر نیزه ای ز خاک در آورده پیکری زیر آفتاب میشینه میگه حسین روضه نمی خواهد تنی که سر ندارد قربان آن آقا که انگشتر ندارد روضه حضرت علی اصغر بهار حسینی

برای روضه خوانی ات آقا نه روضه خوان كافی ست نه چشم های بهاریِ این و آن كافی ست نه اشك ما وَ نه اشك تمامی دنیا نه گریه های بلند پیمبران كافی ست برای شرح كمی از عنایت تو به ما نه این حسینیه كافی ست نه زمان كافی ست برای این كه شوم عاقبت به خیر شما همین دو قطره ی اشكِ شده روان كافی ست برای گریه ی ما ذكر خیر «یا زینب» برای گریه ی زینب «حسین جان» كافی ست برای حلّ تمام حوائج عالم اگر كُنَد نگهی شیرخوارتان كافی ست دعای مادر پهلو شكسته ی زینب برای آمدن صاحب الزمان كافی ست دم از عذاب مزن صبح محشر كبری همین نیامدن كربلایمان كافی ست نزن آتش به جان من امیر حسینی

این آخرین خداحافظی رباب بود با بچش بچشو دید امام حسینم اجازه داد با بچشم وداع کرد گفت تا این زن و شوهری هم روضه دو نفره گرفتن پشت خیمه با هم خاک ریختن گریه کردند اما وقتی ابی عبدالله میخواست وداع کنه حیای همسرانه خانم رباب اجازه نداد مثل خواهراشو دختراش بیاد جلو از دور گفت خدانگهدار حسین رو دل رباب موند این خداحافظی کجا تلافی کرد همون خرابه آخرین خداحافظی رباب امیر حسینی

بس کن رباب حرمله بیدار می‌شود سهمت دوباره خندۀ انظار می‌شود ترسم که نیزه دار کمی جابه‌جا شود از روی نیزه رأس عزیزت رها شود یک شب ندیده‌ایم که بی غم نیامده دیدی هنوز زخم گلو هم نیامده گرچه امید چشم ترت ناامید شد بس کن رباب یک شبه مویت سپید شد پیراهنی که تازه خریدی نشان مده گهواره نیست دست خودت را تکان مده با خنده خواب رفته تماشا نمی‌کند مادر نگفته است و زبان وا نمی‌کند بس کن رباب زخم گلو را نشان مده قنداقه نیست، دست خودت را تکان مده دیگر ز یادت این غم سنگین نمی‌رود آب خوش از گلوی تو پائین نمی‌رود بس کن ز گریه حال تو بهتر نمی‌شود این گریه‌ها برای تو اصغر نمی‌شود حرمله بیدار میشود مهدی رعنایی

دید دسته محرم امام حسینه شب هفتم محله ارمنیا دسته داره رد میشه نگاه کرد دید یه گوشه ای یه ارمنی یه ظرف شیر دستش گرفته داره بین این زنجیر زنا تقسیم میکنه گفت ارمنی تو این وسط چیکار داری سرشو آورد بالا یه نگاه کرد یا اباعبدالله یا اباالفضل میدونم در محضر شما از شیش ماهه حرف زدن به شرم شما اضافه میکنه شرمندتم پسر ام البنین بچه بی گناه مجتبی صمدی

انشاالله هیچ بابایی جلوی زن و بچش خجالت نکشه آخه اومد علی رو گرفت رو دستش گفت بابا غصه نخور اینا با تو کاری ندارن اینا با بابات دشمنی دارن بچه رو بلند کرد گفت آبش بدید میمیره آبشم ندید میمیره بی حیا گفت بابا رو بزنم یا پسرو گفت بابا رو نزن پسرو بزن خود بابا میمیره یه وقت دید دست حسین پر خونه یه وقت دید یه تیر سه شعبه پسرو بزن فریدون کریم پور

برام تعریف میکردن تو این حرم یه موقع کنار حرم دیدن سرو صدا بلند شد شلوغ شد دیدن یه خادمی داره یه زائری رو دعوا میکنه گفت برو از حرم بیرون چه کاری بود کردی گفت ما جمع شدیم اومدیم جلو گفتیم که زائرو بیرون نمیندازن این چه کاری بود کردی گفت شما نمیدونید حرف نزنید جان من بگو چی کار کردی زد زیر گریه گفت خجالت میکشم بگم خجالتم نمیکشه اومده کنار ضریح بچشو شیر میده باباش دلش میسوزه امیر حسینی

این طفل که در بر رباب است با نغمه حوریان به خواب است قندغقه او دو بال جبریل گهواره اش از طلای ناب است بیهوده نگو که خواب رفته در مهد به فکر انقلاب است این گل پسر امیر دلها این گوهر بهترین صدف این مطلع نا تمام هستی تو قیمت عمر را شکستی شش ماهه به قرب حق رسیدی گل پسر امیر دلها امیر حسینی

لالالالا گل پونه من تب خونه من بذار باز سرت رو روی شونه من رازی بودم یه کم دیر بخوابی ولی سیر بخوابی نه اینکه عزیزم با این تیر بخوابی لالایی احمد واعظی

چرا بریده بریده است گفتگوی رباب مگر که تبر سه شعبه است در گلوی رباب چه خوب شد که علی اصغرش به میدان رفت اگر نبود که میرفت آبروی رباب دو قطره اش نرسیده  به حنجر طفلش چگونه آب شود مایه وضوی رباب به جای اینکه عزیز دلش به حجله رود به نیزه رفت در این دشت آرزوی رباب دوباره آمده از پشت خیمه ها انگار نتیجه بخش نبوده است جستجوی رباب چقدر خواسته گهواره را عقب بزند ولی دومرتبه برگشته است سوی رباب فق مقابل زینب نبوده است سری سری به نیزه بلند است رو به روی رباب چرا بریده بریده است گفتگوی رباب مگر که تبر سه شعبه است در گلوی رباب چه خوب شد که علی اصغرش به میدان رفت اگر نبود که میرفت آبروی رباب دو قطره اش نرسیده  به حنجر طفلش چگونه آب شود مایه وضوی رباب به جای اینکه عزیز دلش به حجله رود به نیزه رفت در این دشت آرزوی رباب دوباره آمده از پشت خیمه ها انگار نتیجه بخش نبوده است جستجوی رباب چقدر خواسته گهواره را عقب بزند ولی دومرتبه برگشته است سوی رباب فق مقابل زینب نبوده است سری سری به نیزه بلند است رو به روی رباب چرا بریده بریده است مهدی رعنایی

بس کن رباب داری خودتو آب میکنی بس کن رباب دل ما رو بی تاب میکنی بس کن رباب حرمله رو بیدار میکنی بس کن رباب خودتو گرفتار میکنی چی بگم خانوم بچمو از شیر گرفتن چی بگم خانوم علیمو با تیر گرفتن حالا منو این دل خون نداره یه لحظه آروم تو بگو چیکار کنم من با این دل خسته خانوم دنیا بی علی برام عذابه بمیرم پسرم رو نیزه خوابه ***** بس کن رباب شده یه شبه موهات سفید بس کن رباب امید دلت شد نا امید اینقدر سر نیزه رو بهم نشون نده گهواره نیست دست خودتو تکون نده چی بگم خانوم گلمو از من گرفتن چی بگم خانوم تو روز روشن گرفتن بدن آقام رو خاکو سر پسرم رو نیزست تو بگو چیکار کنم من با دلی که غرق روضست ****** بس کن رباب سر به سر غم اینقدر نذار بس کن رباب بیا و یه کم طاقت بیار کم گریه کن حال تو بهتر نمیشه این گریه ها برای تو اصغر نمیشه چی بگم خانوم همه دنیامو گرفتن چی بگم خانوم نور چشمامو گرفتن حالا منمو یه دنیا خاطره و یادگاری واسه پسرم گرفتم یه مجلس سوگواری بس کن رباب مهدی رعنایی

بی بی رباب برا خیمه چاره سازی تو وقتی بی بی از یه شیش ماهه علی میسازی تو اصغر تو شد فدا یعنی که سرفرازی تو بی بی رباب هر جا باشه روضه آب سفره داره بی بی رباب مگه علی اصغر ابو تراب بوده که عدو میترسید وقتی که خواب بوده علی اصغر شد بی بال و پر واست بی بی رباب برا خیمه چاره سازی تو وقتی بی بی از یه شیش ماهه علی میسازی تو اصغر تو شد فدا یعنی که سرفرازی تو بی بی رباب هر جا باشه روضه آب سفره داره بی بی رباب مگه علی اصغر ابو تراب بوده که عدو میترسید وقتی که خواب بوده علی اصغر شد بی بال و پر واست بی بی رباب برا خیمه چاره سازی تو وقتی بی بی از یه شیش ماهه علی میسازی تو اصغر تو شد فدا یعنی که سرفرازی تو بی بی رباب هر جا باشه روضه آب سفره داره بی بی رباب مگه علی اصغر ابو تراب بوده که عدو میترسید وقتی که خواب بوده علی اصغر شد بی بال و پر واست بی بی رباب حسن عطایی

بس کن رباب داری خودتو آب میکنی بس کن رباب دل ما رو بی تاب میکنی بس کن رباب حرمله رو بیدار میکنی بس کن رباب خودتو گرفتار میکنی چی بگم خانوم بچمو از شیر گرفتن چی بگم خانوم علیمو با تیر گرفتن حالا منو این دل خون نداره یه لحظه آروم تو بگو چیکار کنم من با این دل خسته خانوم دنیا بی علی برام عذابه بمیرم پسرم رو نیزه خوابه روضه حضرت علی اصغر مداحان اهل بیت

شیر مادر برای بچه هم آبه هم غذا مردم علی اصغر هم گرسنه بود هم تشنه بود یه مجلس شیرخوارگان بود یه کنیز حضرت زهرا این جمله رو نوشته بود به من داد از زبون این خود نازدانه است به تمام هم سن و سالاش از شیرخواره ای به همه شیرخوارگان آغوش گرم مادرتان نوش جانتان شیر مادر برای بچه هم آبه هم غذا مردم علی اصغر هم گرسنه بود هم تشنه بود یه مجلس شیرخوارگان بود یه کنیز حضرت زهرا این جمله رو نوشته بود به من داد از زبون این خود نازدانه است به تمام هم سن و سالاش از شیرخواره ای به همه شیرخوارگان آغوش گرم مادرتان نوش جانتان شیر خواره غفارنژاد سازگار

علی اصغر چشاتو باز کن پاشو مادر واسه من ناز کن واسه خندت دل من تنگه چرا لبهات دیگه بی رنگه؟ چرا لبهات دیگه بی رنگه؟ علی جانم لای لای علی اصغر لای لای گل پر پر لای لای بخواب آروم لای لایی مادر لای لای علی اصغر لای لای گل پرپر لای لای بخواب آروم لای لایی مادر آی علی شیرین زبانه آی علی دردت به جانم بخواب مادر بخواب لای لای علی جان گل پرپر بخواب لای لای علی جان لای لای علی اصغر کاظم اکبری

الان از اینجا میرید خونه هاتون سر سفره افطار اما بیایید یه قولی به هم بدیم وقتی کاسه آبو دستت گرفتی یاد اون خانومی که خواست افطار کنه کدوم خانوم اون وقت شب ریختن تو خیمه نیم سوخته یه چند تا مشک انداختن جلو خیمه ها جلو نمیومد بی بی زینب به زور آوردش رباب یه ذره از ابن آب بخور از اون روزی که آب خورد یه جمله ورد زبونش بود هی میگفت علی بالا علی جان دو دستم را درون آب بردم علی حلام کن نبودی آب خوردم علی حلالم کن مهدی رسولی