گلچین مداحی شهادت امام حسین (ع) | شب عاشورا

چه غریبه کربلا شب جمعه ها پر از شمیم سیبه کربلا چی میشه منم بشم مثل حبیب کربلا به صفای کربلا توی خواب قدم زدم تو کوچه های کربلا به صفای کربلا میشه پرچمت بشم رو گنبدای کربلا با تو مستم کربلا خاک هستم کربلا ای کاش از اول به تو دل میبستم کربلا دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم نور دو عینی نکنی ولم عزیز دلم عزیزدلم شیرین تر از بغل مادر حرم حسین حرم حسین بره بالاتر علم حسین علم حسین ضربان ضربان ضربان قلبم چه غریبه کربلا حسین ستوده

می‌شنوی حرفای منو بدون واسطه با اینکه من بدم ولی بهم حواسته بیا و پای حرفای دلم یکم بشین منم یه روزی خوب بودم الانمو نبین خراب کردم هرچیو ساختم من به خودم قافیه رو باختم با دست خالی برنگردونم حالا که من بهت رو انداختم این بارو در حقم بزرگی کن من دیگه پامو کج نمی‌زارم دروغ تو کارم نیست باور کن به جون مادرم دوست دارم فقط تویی که میخری دل شکستمو وقتی که میخورم زمین میگیری دستمو یعنی میشه یه روز منم به چشم تو بیام تورو به کی قسم بدم یه کاری کن برام همیشه باتو درد دل کردم فقط خبرداری تو از دردم یه فرصت دیگه بده آقا می‌خوام دوباره به تو برگردم هیچ جا مث خونه نمی‌مونه میام حرم وقتی گرفتارم خیلی بدم اما تو میدونی به جون مادرم دوست دارم خاطره های بچگیم مال محرمه هر چقدر گریه کنم برای تو کمه فان ترتنی حسین دیگه کجا برم خدا نگیره تا ابد سایتو از سرم کی عاشقت شدم نمی‌دونم بدم ولی بچه این خونم من آخرش براتو میمیرم اصن بزار بگن که دیوونم من عاشقم شبیه مجنونم ناز تورو فقط خریدارم قیامتم ببینمت میگم به جون مادرم دوست دارم می شنوی حرفای منو حسن عطایی

من میمیرم برای کرب و بلا آقامی آقای کرب و بلا میگن بعد غروب های حرم جذابه شب های کرب و بلا رویامه رویامه کربلا خونه ی آقامه کربلا مثل دلتنگی که پیشمه تربتت همرامه کربلا قربان کرب و بلا ایوان کرب و بلا یکروز میاد میشم مهمان کرب و بلا هم درده کرب و بلا درمانه کرب و بلا جونم فدات اصلا سلطان کرب و بلا یا اباعبدالله آقای من من میمیرم برای کرب و بلا پیام کیانی

فویل للمصلین اما متاسفانه درست شده دیگه آدم از کربلا میره پیاده نماز نمی‌خونه تو این مسیری هم که آدم از جمکران میره نماز نمی‌خونه آدم سینه میزنه نه خواب بمونه نمی‌خونه سه تا نمازه میگه به درد نمیخوره یکی نمازی که آدم زکات نده خمس نمیده گفتم آقا چرا خمس گفت من به آخوندا نمیدم حساب کن خمست چقدره به پابرهنه بده اصلاً به آخوند نده به همینایی که ندارن بده گفت نه من اصلاً ... زکاتتو حساب کن بده به آدم خدا هر جا میگه نماز بعد میگه زکات یه عده رابطشون با خدا خوبه با مردم نه نماز می‌خونه زکات نمیده اینجا میگن اینا دوتا با هم دیگه برعکسشم هستا آدمایی هم هستن خیلی خدومن من یه دوستی داشتم همش صبح تا شب سرش درد میکرد برای کار خیر آشپزه امام حسین یازده شب نماز میخونه یه دهه داره اونجا خدمت میکنه توجه میکنی صبح و شب نمازم قضا شد امیرالمومنین هم خیر بود نمازشو چجور میخوند ایناجنگ و تعطیل می‌کردن نماز اقامه می‌کردن امام حسین آقا شهید می‌داد نمازو به نحو ه نیکو می‌خوند اهمیت نماز استاد توکلی

اولین باری که گریه کردمو یادته تو بغل مادر، روضه علی اصغر اولین باری که سینه زدمو یادته رو شونه‌ی بابا، غروب عاشورا دیگه آقا همین بچه خودش مردی شده حالا بزار تا که نفس داره بخونه یا حسین مولا اولین باری که گریه کردمو یادت علی پور کاوه

کم رنگ میشم زیر خاک واسه کربلا دلتنگ میشم بی تاب میشم یه روز عکسی میشم رو طاقچه ای قاب میشم اگه همه منو از یادم بردن آقا نبر از یادم اگه تو حرمت دسته آوردم آقا نبر از یادم اگه صدای من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم گریه های من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم شیدام کن بیا فکری به حال این دل تنهام کن توی شلوغی محشر خودت پیدام کن

شکراً اباعبدالله دوباره جاری، شد اشک چشمام وقت وداع اومده با، دو ماهه اشکام الحمدلله، بودم عزادار پیرهن سیاه شال عزا، خدانگهدار ناله و آهم دادی، تو روضه راهم دادی خودت پناهم دادی، شکراً اباعبدالله ماه غم تو، اگه گذشته ولی هنوز لطفت اقا، یادم نرفته اجازه دادی، زدم به سینه ام دیدم که بین زایرای اربعینم بدم خودم میدونم، به لطف تو مدیونم خیلی ازت ممنونم، شکراً اباعبدالله شکراً اباعبدالله محمد فصولی

چهل روزه که رو دلم مونده داغِ عجیب عصر عاشورا از نفس افتادم از اون وقت که رو نیزه دید سر تو رو زهرا تو رفتی جون من به لب اومد می بینی از غمت پریشونم با چشم زار و قلب بی تابم روضه ی قتلگاهو میخونم مثه مادر خمیدم من خدا میدونه که چی کشیدم من حسینم وای حسینم وای تنم داره می‌سوزم از زخمی که دشمنت گذاشت رو سینت چشامو تا رو هم میزارم باز کابوس قتلگاهو میبینم یادم نرفته روی تل بودم وشمر جالس علی صدر طوری زدن تو رو که معلوم شد کینه هاشون از غزوه بدره تنت اینجاست سرت شامه چهل منزل روبروی چشمامه حسینم وای حسینم وای نمی دونم خبر داری یانه در خرابه نیمه شب وا شد سرت همین توی طبق اومد داداش دور و ورم چه بلوا شد چشای دخترت وقتی به حنجره زخمی تو افتاد سر تو رو گرفت تو آغوشو جلو چشام بالا سرت جون داد دلم خونه دلم خونه سکینه از غم و دردت پریشونه حسینم وای حسینم وای می بینی از غمت پریشونم حمیدعلیمی

اومد تو باغ ابی عبدالله با رفیقش بود وارد خانه شد یه کنیزی دوید سمت امام حسین گل دست امام حسین داد آقا گل رو گرفت فرمود در راه خدا آزادت کرد رفیقش گفت آقا این گل داد فرمود ما محبت و با محبت بزرگتر جبران می‌کنیم طائفه بدهکار کسی نمی مونه حتی اونایی که بد و بیراه بهشون گفتن همین کربلا یه نفر اومد جلو حضرت دری‌ وری گفت اسم حضرت زهرا رو آورد اسم امیرالمومنین آورد چرت و پرت گفت آقا ضربه بهش زد افتاد فهمید کارش تمومه زیر تیغ ابی عبدالله بود شخص گفت به خاطر همون اسمایی که بردم منو ببخش حضرت راه را کج کرد یا اباعبدالله این همه قدم برداشتیم اومدیم سمتت یه قدمم شب اول قبر بالا سر ما بزار اون ساعتی که دیگه هیچ کسی نیست که دیگه موقعی که میرسه جون به گلومون کفن که دست مرا بست دست تو باز است و دست باز تو یعنی بیا در آغوشم دستتو بیار بالا هرکی هرجا هست خسته ای نشستی هرجا هستی فکر کن برای بار آخره می‌خوای آقاتو صدا بزنی برا اون لحظه آخر که نفس به گلومون میرسه با همه وجودت بگو یا حسین برای بار آخره می‌خوای آقاتو صدا بزنی محمدحسین پویانفر

رَحِمَ الله مَن نادی یا اباعبدالله غَفَرَالله مَن والا یا اباعبدالله لَعَنَ الله من عادی یا اباعبدالله چه اسم شیرینی، چه اسم زیبایی قشنگ‌ترین اسمِ روی لب ماهایی حسین آقای من، آقای من... رحم الله من نادی یا اباعبدالله حسین ستوده

دلبرم سایه ی سرم شور محشرم اباعبدالله باورم دریای کرم قربونت برم اباعبدالله امروز جونمو بگیر فردا دیره من با این ذکر حسین قلبم میره آدم تو حسینیه جون میگیره اعلا حضرته حسین با غیرته حسین بال فرشته ها فرش هیئته حسین بالاترین مقام جنت همینه که آدم شبانه روز باشه هم صحبت حسین یا اباعبدالله قبلمه نبض قلبمه محبوب همه اباعبدالله جون کمه چی هدیه بدم من پای غم اباعبدالله سایه ی علامتش عالم گیره سربلندم پیش تو سر به زیره قربونی میشم برات این تقدیره موج سائلا حسین  نبض دلا حسین صل علی محمد و صل علی حسین حجاج کعبه هم دورت میکنن طواف کعبه میگرده دور سر کربلا حسین یا اباعبدالله نماهنگ دلبرم وحید شکری

کمن کسانی که به ثروت برسند ثروتشونو تو راه امام حسین خرج کنند به شهرت برسن شهرتشونو برای گره گشایی استفاده کنند نه کاری کنن دشمن براشون فرش قرمز پهن بکنه خدایا ما رو مایه امید امام زمان قرار بده هر وقت قبر حبیبو می‌بینم میگم حبیب بن مظاهر خوش به حالت امام حسین یه نامه به سه خطی برای تو نوشتن مضمونش اینه من الغریب الی الحبیب میشه من و شما هم امشب حبیب امام زمان بشیم فقط لازمش اینه امشب به امام زمان بگیم آقا میشه استغفاری برای ما بکنی این آیه نود هفت سوره یوسفو با هم یاد بگیریم یا ابانا استغفر لنا ذنوبنا انا کنا خاتین امام زمان یه بشارت زن بگم کیف کنیدا امام زمان فرمودند هرکه روضه خون جدم بشه من براش شب‌های جمعه فاطمه با اضطراب و واهمه یه جمله بگم اول دلاتون آماده‌تر بشه امروز یه عزیزی به من گفت حاج آقا شب جمعه کربلا چه خصوصیاتی داره گفتم هیچی همه انبیا و اولیا جمع میشن یه مادر روضه می‌خونه روضه‌شو گوش بده ثروت در راه حسین استاد ماندگاری

همه میدونن مخصوصا دلای شیدا حقیقت پنهون بوده و شده هویدا بگو به عالم از عمق دل از سویدا شبیه اباعبدالله نمیشه پیدا یکتا اباعبدالله یا اباعبدالله اولین عشق دنیا اباعبدالله سلطان اباعبدالله خان اباعبدالله تو صدا کن میگم جان اباعبدالله حسین جان میمیرم برات به قرآن همون بار اولی که میری زیارت دل کربلایی میشه زهی سعادت عنایت داره به نوکراش بدون منّت حسین بن علی یعنی ته رفاقت محشر اباعبدالله سر اباعبدالله از پدر مادر بهتر اباعبدالله همدرد اباعبدالله مرد اباعبدالله دنیامو زیر و رو کرد اباعبدالله حسین ... دلای شیدا حسین طاهری

خدا گواهه میلیاردر داریم دلار دلار خرج می‌کنه برای عیش و نوش و گناه ده هزار تومن توفیق نداره تو راه ابی عبدالله خرج کنه والله هر مالی توفیق خرج شدن تو راه ابی عبدالله رو نداره من تو این طریق اومدم گرمم بود خیلی هم عرق ریختم و جا هم نبود عرق سوزم شدیمو یک بار ذره‌ای زبونم لال منت سر این خونواده نذاری وا منت سر امام حسین نذاریا همین من و تو بودیم تا چند روز پیش پای تلویزیون ضجه می‌زدیم. آقا جون مادرت بطلب ما بیاییم منت باید بکشی اگر اومدی پیاده‌روی منت ابی عبدالله رو بکش بهت اجازه داده اومدی اگه اومدی روضه منت ابی عبدالله رو بکش به تو اجازه داده بیای روضه اگه سینه می‌زنی منت حسینو بکش آقا من منتتو می‌کشم تو به من اجازه میدی سینه بزنم منت ابی عبدالله رو بکش شیخ مهدی حسن آبادی

من کربلاییم یعنی جیره‌خور ابوفاضل دستم تو دستشه آخه دستش پره ابوفاضل وطنم کربلاس چون آخر قدم زدنم کربلاس وطنم کربلاس چون خونه‌ی امام حسنم کربلاس شدم آدم تو زنده‌ی غم تو از سرم زیاده حتی لطف کم تو آرزومه اسمم بخوره تو خدام مسؤل عوض کردن پرچم تو جانم حسین جان اباعبدالله من کربلاییم حسین ستوده

من به عشق این که خواب کربلا ببینم رو به کربلا میخوابم کی میشه یه شب جمعه حرمت بشینم جون مادرت دریابم از تو کربلای تو بهتر یعنی چی به غیر تو دلبر یعنی چی تو سر نداری که سلام بالاسر یعنی چی السلام ای تن بی سر و سرپناه من کجا دارم از کجا بهتر از روضه پناه حسین اباعبدالله نماهنگ سلام بالاسر محمد اسداللهی

جانم به تو و شبای کربلای تو جانم به تو و به گنبد طلای تو حسین از هر بلا فروا الی یک سجده رو به کربلا شد بهترین رنگ زمین رنگ غروب کربلا جانم به تو و شبای کربلای تو جانم به تو و به گنبد طلای تو حسین ما رو بطلب فدای اون محبتت ما رو بطلب یه شب برا زیارتت حسین صبرم کمه سهمم غمه قلبم بریده از همه ناقابلم اما دلم تنگه برات یه عالمه جانم به تو و لطافت نسیم تو جانم به تو و به زائر حریم تو حسین ما رو بطلب تویی مدینه کرم ما رو بطلب شبای جمعه تو حرم حسین ای راه من همراه من ای کشته دور از وطن ای چاره ساز گریونه باز چشمام واسه اون پیروهن جانم به تو پیکر زیر مرکبت جانم به تو حنجر و نامرتبت حسین ما رو میکشه اون تن روی بوریا ما رو میکشه محله یهودیا ما رو میکشه زینب و بزم شامیا حسین نماهنگ شب های کربلای تو محمدحسین پویانفر

باز غوغا می‌شه تُو حرَم کرب‌وبلا حالِ خوشم معنا می‌شه گمشده زیرِ علَمش هر جا باشه پیدا می‌شه زندگیِ نوکر با امام‌حسین زیبا می‌شه دنیام حسینه همه می‌دونن حال من خوبه تا که آقام حسینه اون چیزی که من از خدا تُو زندگیم می‌خوام حسینه دنیام حسینه محشرِ در محشر عشقِ روزی‌آور می‌خونم با باور اباعبدالله زینتِ هر منبر از خلایق بهتر می‌خونم تا آخر اباعبدالله شاه رحمت داره من عاشق حسینم و این عاشقی قِدمت داره به برکت امام‌حسین سفره‌ی ما برکت داره هر چی خوبی تُو عالَمه تمامشو حضرت داره شورم حسینه تنها کسی که من باهاش یک عمریه جورم حسینه ذکر من از روز تولّد تا دَم گورم حسینه جونم حسینه عشق من جذّابه ماه عالَمتابه آبروی آبه اباعبدالله شبه مهتابه به دلم می تابه بهترین اربابه باز غوغا می‌شه محمدرضا ناصری

اصلا چرا ما باید اینقدر غصه امام حسین رو بخوریم چه خاصیتی داره شب معراج آقا رسول الله دو تا کمان با حضرت رب الارباب سلام علیکم علیکم السلام صدا صدا علی ابن ابی طالب دستی از پس پرده قید اومد دست یداللهی علی بن ابی طالب خدا فرمود پیغمبر من من تو این عالم هیچ مجالستی و هیچ با هم نشستنیو بیشتر از این دوست ندارم که دور هم بشینن فضائل علی ابن ابی طالب همه ی انسانها مومنین و مومنات کار خوبا و ثوابشونو جمع کنن اندازه یه نفس علی ابن ابی طالب کار نکردن تو عالم بعد این اقا فرمود نیمی از اعمال من علی برای گریه کنای حسین ما مشکل ثواب نداریم که بخوایم بیایم اینجا این همه خودمون رو اذیت کنیم که ثواب جمع کنیم یکیم حالا میگه حاج اقا به ما گفتن گریه کنید برای امام حسین خدا گناهاتون رو می بخشه خاصیت روضه امام حسین شیخ مهدی بنیانیان

حیفه که خرج به غیر تو بشم حروم بشم یه نگام کن که با یک نگاه تو آروم بشم جون بده یه جور برات به آب و آتیش بزنم این دو ماه تموم میشه منم برات تموم بشم حسین این قلب سادمو دست تو دادمو نذر تو میکنم من خونوادمو آقاجان من همین گریه و اشک تو هیئت ها رو بلدم من همین دربه دری دویدن ها رو بلدم تو بساط چایی و کنار دیگ نذری ها نوکری واسه عزات همین یه کارو بلدم حسین این راه روشنو سرمایه منو از دست من نگیر خرج تو بودنو نذر تو میکنم من خونوادمو امیر حسینی

مقتل میگه اومد کنار ورودی خیمه ایستاد نگاه کرد به این زن و بچش دعاشون کرد گفت خدایا  این زن و بچه ی منن به تو سپردمشون امام حسین گریه کرد چند جا سیدالشهدا به زن و بچش نگاه کرد یه جا اینجا بود جای بعدی کجا بود وقتی افتاده بود تو گودال قتلگاه اومدن کنار گودال گفتن حسین حمله کردن به خیمه هات میگه تکیه زد به نیزه غریبی بلند شد صورتشو آورد بالا نگاه کرد سمت خیمه هاش دید زن و بچش  تو محاصره بچه ها نذاشتن حتی نگاه کنه به سمت خیمه ها شبث نزدیک شد سنان نیزشو بلند کرد یه جا دیگه هم سید الشهدا به زن و بچش نگاه کرد تو تشت طلا  یه دفعه نگاه کرد دید یه مشت حرامزاده اراذل و اوباش نامحرم واستادن دست زن و بچشو با قول و زنجیر بستن حمله کردن به خیمه هات صابر خراسانی

در جهان غیر حسین خبری نیست که نیست در دلم جز تب عشق شرری نیست که نیست ای حسین ای حبیب یا سیدنا المظلوم یا غریب مهر تو سرشته شد با شیرم از اشکام حاجتمو میگیرم دیر یا زود یه روز برات میمیرم یه روز برات میمیرم در جهان غیر حسین خبری نیست محمود کریمی

جان جهان سِرِّ نهان روح و روان، کهف امان به خدا به خدا به خدا ابی‌عبدالله مس قلبمو کردی طلا ابی‌عبدالله جنت ما سینه‌زنان کرب و بلا ابی‌عبدالله عَلم روضه رو دیدم تا حسنیه دویدم اومدم عشق تو حس کردم از همون بچگی آقا دلمو بردی تا حالا اومدم دور تو می‌گردم چون زلف پریشانت با بی‌ سر و سامانت روغلامانات جانم ابی‌عبدالله تو قبله دل‌هایی معراج تماشایی جانم ابی‌عبدالله ای جان جهان سرّ نهان امیر برومند

ای هلالم بدنت پر شده از زخم هلال تا حالا نعل اسب دیدی اصلاً نعل اسب کار یه شغله کربلا کسی نعل بند نبود بلد نبودن ولی با خودشون نعل تازه اهل تازه داشتن اومدن نعل‌ها رو عوض کردن فقط یه میخی زدن این نعل چسبید به سم اسب بعد اسب اگر نعل با پاش جفت نباشه انقدر پا می کوبه تا نعل جفت پاش بشه یه سری برات بگم عاشورا خوندی نقاب زدن رو صورت اسب ها بدن‌ها رو آوردن از رو بدن آدم نمیره چشماشونو نقاب زدن باهاشونو می‌کوبیدن تا نعل جا بیفته از بدن هیچی نبود حسین بدنت پر شده از زخم هلال حیدرخمسه

ابی عبدالله فرمود خون من در کربلا می‌جوشد تا زمانی که فرزندم مهدی ظهور می‌کند و اوست منتقم اصلی پس مسئله انتقام یک مسئله قطعی و حتمیه تردید نکنید اینکه درد دعای ندبه می‌خوانیم اینکه می‌خوانیم اینکه امام زمان رو دعوت می‌کنیم فریاد می زنیم استغاثه می‌کنیم که آقا بیا ای منتقم اصلی اینکه خود حضرت خودش رو به عنوان منتقم معرفی می‌کنه یعنی به محض اینکه ظهور می فرماید به اراده الهی حضرت سخن میگه به اراده الهی تمام بشر هم صدای حضرت رو میشنوند همه ام می‌فهمن او چه می‌گوید هرکی با هر زبانی و لهجه‌ای که هست این اراده الهیه اونجاست که اعلام می‌کنه خدمت شما عرض کننم در اون عبارت‌ حضرت خودشو معرفی می‌کنه که اون منتقم منم منتقم می آید حسین آقا میری