گلچین مداحی شهادت امام حسین (ع) | شب عاشورا

آقای من، دلیل گریه های من دلم برای تو،حرم برای من به روی گنبدت با دستای خودت کبوتری رو پر بده بجای من حرم حرم به یاد کربلام قدم قدم همیشه با شمام تبش تبش ،نفس نفس می گم من فقط تو رو می خوام حسین من حسین من حسین من حسین من دنیای من، همیشه آشنای من الهی که بگیره باز دعای من دوباره قسمتم شه کربلای تو براتم و بده امام رضای من حرم حرم به یاد کربلام قدم قدم همیشه با شمام تبش تبش ،نفس نفس می گم من فقط تو رو می خوام حسین من حسین من حسین من حسین من دلیل گریه های من عبدالرضا هلالی

عشق دنیا رو زیبا میکنه عشق قطره رو دریا میکنه عشق راهشو پیدا میکنه اصلا مگه داریم قشنگتر از حرمت چه سریه آقا تو شعر محتشمت هر جور شده باید منم بیام حرمت منطقیه با تو باشم بی خیال بقیه عاقل اونه که بفهمه کربلا ته عاشقیه جونم حسین دردم و درمونم حسین جونم حسین بی تو نمیتونم حسین حسین آقا جان عشق دنیارو زیبا میکنه محمدحسین حدادیان

ظرف خالی طعام سائلت را پُر نکن نان من گریه است ؛ نان بنده را آجر نکن . بار من روی زمین مانده است ؛ بارم را بخر خوب و بد هرچیز دارم را بیا یکجا بخر . ای پناه بی پناهی ها ؛ پناهم داده ای از تو ممنونم به مهمانیت راهم داده ای . شکر می گویم هزاران‌ بار ؛ ستاری خدا وای اگر از باطن من پرده برداری خدا . هیچ کس گردن نمی گیرد من شرمنده را مثل فرزند پدرمرده بغل کن بنده را . در زمان ارتکاب جرم ، بی باکم نکن تا مرا پاکم نکردی از بدی ، خاکم نکن . قلب تاریک مرا از روشنی آکنده کن عزم ترک معصیت را در وجودم زنده کن . بارها وقتی که می بینم دچارم بر گناه هر دمی که بیخ پیدا کرد کارم در گناه . رو به زهرا می کنم ؛ زهراست پشتیبانِ من جای دیگر را ندارم جز درِ این خانه من . هرچه باشم ؛ او بخواهد می شوم آخر درست از من آلوده‌ دامن می کند نوکر درست . تا دم افطارها یادی ز عطشانش کنم چشم روزه‌ دار خود را سیر ، گریانش کنم . خون سرخی بر عبای رنگ یشمش ریختند تشنه بود و آب را در پیش چشمش ریختند.دست شمر افتاده بود آن زلف‌ درهم ریخته خشکی لب هاش را با چکمه بر هم ریخته.نیزه جای جرعه آبی ، در گلویش می کنند پیش چشم مادر او پشت و رویش می کنند نان شب مهدی شهرابی

اینجایی که من هستم تاریکیه میدونم من به نور میرسم اگه تو کمکم کنی میتونم خودمو به حرم میرسونم دنیا رو برا خودم جهنم کردم بیا پادرمیونی کن میخواهم برگردم تو خودت گفته بودی که شفا تو روضه است بیا ببین برات چقدر مریض آوردم تو سرت شلوغه میدونم منو راه دادی ممنونم بگو نشمرن گناهامو حالا که خودم پشیمونم با گذشتی و صبور حسین حسین با منی تا دم گور حسین حسین اینجایی که من هستم محمدحسین حدادیان

دست زینب بنده آخه حسین داشت میرفت گفت زینب جان مواظب عبدالله باش این تیتیم حسنه از یه سالگی بزرگش کردم نزاری بیاد این بچه عاشق یگانه منه دستشو گرفته داره میاد اومدن بالای تل زینبیه چه جوری اومدن همه تو صورت میزنن همه تو سر میزنن اومد بالا دید نیزه دار با نیزه شمشیر دارا با شمشیر رئیس نیزه دارا دست میاره بالا نیزه ها رو نگه میدارند اشاره به فرمانده تیر اندازا حالا تیر بزنید تیر اندازا میزنن نیزه دارا میزنن چقدر راه تیر ها دقیق است چقدر زخم نیزه ها عمیق است این تن از داغ پسر سوخته ز نیزه ها شد به زمین دوخته یتیم حسن سعید حدادیان

تن بی سرتو چه کنم تشنه حنجرتو چه کنم دل مادرتو چه کنم زخمای سر تو چه کنم حسین جان روی خاک تنتو چه کنم تنها موندنتو چه کنم غم پیرهنتو چه کنم بگو چه کار کنم ترک خیمه گاه نکنی تن بی سرتو چه کنم تشنه حنجرتو چه کنم دل مادرتو چه کنم زخمای سر تو چه کنم حسین جان روی خاک تنتو چه کنم تنها موندنتو چه کنم غم پیرهنتو چه کنم بگو چه کار کنم ترک خیمه گاه نکنی

بی تو زندگیمون جز دلواپسی نیست آره درک عشقت کار هر کسی نیست با سر بریده تو چی گفتی آقا که تا دنیا دنیاست سرمونه بالا اونی که حسینی توی زندگیش نیست حتی عاشقیش هم یه دروغی بیش نیست یه دروغی بیش نیست حسین حسین حسین ….. من و اربعین و حرم یه ساقی موکب و دهین و چاییه عراقی به خدا شهادت همه نیت ماست یا حسینمونه که هویت ماست که هویت ماست درک عشقت عبدالرضا هلالی

نیمه شبه و خلوته تموم شهر کربلا بعد یه روز باشکوه خوابن همه مسافرا اما دل خراب من بازم شده غرق جنون یکی تو گوش من میگه امشبرو تو قدر بدون رو شاپر فرشته ها پا میزارم با یا حسین قدم زنون گریه کنون میام تو بین الحرمین نیمه شبه و خلوته علی پورکاوه

بال و پرم باش تاج سرم باش به یاد من شبای جمعه تو حرم باش فکر جواز کربلای مادرم باش تو موکبای اربعین منتظرم باش رو بر نگردون از من یا حسین عفوا یا حسین شرمندتم من قلبا یا حسین عفوا یا حسین بی حرف و حدیث دوست دارم روی قلبم بنویس دوست دارم هیچکی مثل تو نیست دوست دارم ته رویای منه کربلا علت اشکای منه کربلا خونه آقای منه کربلا شاعر سعید پاشازاده عفوا یا حسین هلالی پویانفر

دوباره حرکت پرچم تو غم تو دلمو میبره ، دم پایین پا دوباره حرکت پرچم تو غم تو دلمو میبره ، دم پایین پا دوباره نیمه شبا منو داره میسوزونه منو این همه خاطره ها نزدیک تر از رگم حسین نفسی بده تا بگم حسین درمون دلمه حرم حسین حرم حسین نزدیک تر از رگم حسین نفسی بده تا بگم حسین درون دلمه حرم حسین حرم حسین تا نفسم تو سینه میاد تضمینه نمازم اینه غم حسین همه حسین دوباره حرکت پرچم تو حسین ستوده

منم و شور تو و این دل سرگردانی که اسیرت شده با جذر و مدی طوفانی به سر تخت سلیمان به طلا نقش شده هرکه افتاد به خاک تو کند سلطانی علّت اوّل دیوانگی ماست حسین عقل افتاده در این نام به سرگردانی دام زنجیر نگردد دل دیوانه ی ما شعله ای نیست که خاموش شود حیرانی قبله ی چشم من و گوشه ی بین الحرمین «تربت کربو بلا باد به ما ارزانی» علت اول دیوانگی عبدالرضا هلالی

از کربلا اومدن مدینه عبدالله ابن جعفر طیار یه ذره گذشت حال بی بی مرتب شد اومد جلو گفت خانومم گفت جانم گفت یه چیزی میخوام بگم اچازه دارم گفت بله عبدالله بگو خانوم یه چیز منو اذیتم داره میکنه ببخشید میتونم بپرسم گفت بپرس عبدالله گفت خانوم شنیدم هر شهیدی زمین خورد تو دویدی بالا سرش گفت آره عبدالله گفت شنیدم بچه هامو غرق به خون آوردن تو از خیمه بیرون نیومدی گفت آره گفت عشق منو به حسین کنار خواهر برادری به کنار عبدالله من یه مادرم می ترسیدم بچه هامو غرق به خون ببینم آه بکشم حسین خجالت زده بشه عشق به حسین علی پورکاوه

تو هستی راه سعادت بود ذکر تو عبادت علی سالار شهیدان بده توفیق شهادت حسین جان مرا حاجت روا کن حسین جان برای من دعا کن حسین جان نصیبم کربلا کن حسین جان اگر تو خیر کثیری ولی من هم عبد حقیرم الهی من در رکابت اباالفضل تو بمیرم حسین جان بدم اما تو خوبی حسین جان تو غفار الذنوبی حسین جان تو ستار العیوبی تو هستی راه سعادت عبدالرضا هلالی

بی بی دو عالم زینب سلام الله علیها سوال کرد مادر جان چی شد پس کفن حسینم چی شد فرمود دخترم یه روز بین دو نهر آب حسینمو از قفا سر میبرند میرسی به جنازش میخوای دق کنی اما همین جور تموم نمیشه ده نفر نعل تازه به اسب ها میزنند نجارا رو دیدی میخو که میزنند تهش پرچ میکنند یعنی میخ اگه کج بشه میزنند خم شه تو چوب فرو بره این سر صاف شه یه بدنی زیر سم اسب ها رفت پر از تیر بود اسب ها که میومدن تیر ها رو تو بدن میشکستند روز یازدهم اومد دست بکشه به بدن همه دستش زخمی شد حسین حسین حسین بین دو نهر آب سعید حدادیان

عاقبت به خیرم چون تو رو میزنم صدا عاقبت به خبرم توی راه کربلا عاقبت به خیرم چون تویی شاه و من گدا عاقبت به خیری یعنی اربعین کربلا باشم مثل یه قطره تو اقیانوس زائرا باشم آرزوم اینه قیامتم آقا با شما باشم با تو میمونم بی تو نمیتونم ای نفس و جونم عزیز الله میدونم امسال کربلا مهمونم نوحتو میخونم عزیز الله عاقبت به خیرم سیدرضا تحویلدار

اشک عجب بارونیه که آدم با اون آروم میشه زیر این بارونه که باز حرم تو داره معلوم میشه حرم حرم حرم آبرومه حرم آرزومه حرم حرم حرم باب الحسینه که روبرومه حرم حرم حرم قلبم فقط به عشقت آرومه اسمت آقا شنیدن داره کربلای تو دیدن داره کربلا رفته ها میدونن دور حرم به سر دویدن داره کربلا کربلا کربلا کربلا ... عشق عجب تقدیریه من ازش مگه دست میکشم نسیمت به دلم میوزه توی روضه نفس میکشم نفس نفس نفس من ذکر اباعبدالله حسین حسین حسین کرببلات واسم قبله گاهه قدم قدم قدم میرم حرم نمیرم بیراهه تا میشد پای پرچم رفتم هیئت روضه دمادم رفتم اما آقا حلالم کن که این مدت کرببلا کم رفتم کربلا کربلا کربلا کربلا ... اشک عجب بارونیه سیدرضا تحویلدار

دنیا محل گذره ولی از روضه هات نه؛ دنیا محل گذره از تو و کربلات نه! دنیا محل گذره… ولی از بین الحرمین نگو که بگذرم حسین کربلا خونه امیدمه خونه آقای شهیدمه ای تموم باورم حسین؛ چه جوری از تو بگذرم حسین؟! منو بخرم ببرم حرم حسین! بخر ببر حرم حسین… خیلی تو رو میخوام حسین، با تو دنیا رو دارم… خیلی تو رو میخوام حسین، آقا تنهام نذارم…. خیلی تو رو میخوام حسین، همیشه تکیه گاهمی تو سختیا پناهمی راهی که شروعشه روضه هات؛ آخرش میرسه به کربلات… ای پناه آخرم حسین؛ همیشه یار و یاورم حسین! منو بخرم ببرم حرم حسین! بخر ببر حرم حسین… دنیا برام جهنمه اگه از تو جدا شم؛ دنیا برام جهنمه اگه پیشت نباشم دنیا برام جهنمه اگه تو روضه ها نیام؛ اگه تا کربلا نیام… زندگی با غم تو سر میشه؛ گریه هام آب رو آتیشه سایه روی سرم حسین… میبینی خیلی مضطرم حسین؟! منو بخرم ببرم حرم حسین! بخر ببر حرم حسین… دنیا محل گذره  محمدحسین پویانفر

عشق تو رو انتخاب کردم جز تو همه رو جواب کردم گفتی که بیا حرم با من رو قولت آقا حساب کردم به تو آقا سلام سایتون مستدام توی هیئت که میام حس میکنم کربلام به غمت مبتلام با تو من روبرام عمریه که با مسیر خونتون آشنام ای بی مثل شاه لم یزل ذکر مدام من احلی من عسل جونم حسین سامونم حسین من تا ابد ازت ممنونم حسین جانم حسین ای جانم حسین به تو آقا سلام سیدرضا تحویلدار

اشکمو دیدی کرم کردی آقا تو بودی که باورم کردی آقا تو بودی که باورم کردی آقا تو کاری کردی که حالم عوض شه تو آدمم کردی آقا ای آب حیات کشتی نجات آقا لب تر کنی میمیرم برات ای جونم فدات نذر روضه هات یعنی میشه اربعین باشم کربلات ای جانم حسین ای جانم حسین اشکمو دیدی سیدرضا تحویلدار

یا حسین و یا عَینَ الحیات لبیک یا سفینةُ النجات پدرم فدات، حَیِّ بی ممات ای بهترین سفر کرببلات تو آقایی، تو مولایی  تو آرامش، به دنیائی (تو اعلی تر از عرش اعلایی)۲ تو دلبر تر، تو محشر تر از محشر قدیمی تر، صمیمی تر از مادر خدا ما رو، به هم داده تو اربابم باشی من هم نوکر بعد از نماز صبح (نمی خوابم)۳ تا سلامم برسه (به اربابم)۳ «لبیک یا حسین» یاحسین و یا بابَ الکرم من یه عمریه گدای این درم اگه راه میدن، منو تو حرم رحمت به شیر پاک مادرم الهی که، بخندی تو همون بختِ، بلندی تو عجب آقا حلوای قندی تو تو آقا تر، تو دریا تر از دریا تو یحیی تر، مسیحا تر از عیسی دعای من، برای من تو هستی اللهم الجعل محیا بعد از نماز صبح (نمی خوابم)۳ تا سلامم برسه (به اربابم)۳ «لبیک یا حسین» یا حسین و یا مهد الوفا ای روضه ی تو سفره ی شفا شمس الضحی، بدرالدجا دنیای جاودان کربلا دوام من، امام من حسین ماهِ، تمام من به تو هر روز هرشب سلام من تو عاشق تر، تو ناطق تر از قرآن تو مَحرَم تر، تو محکم تر از ایمان همه فکرم،همه ذهنم سلام الله علیک یا عطشان بعد از نماز صبح (نمی خوابم)۳ تا سلامم برسه (به اربابم)۳ «لبیک یا حسین» تو آقایی سیدرضا تحویلدار

بارون صدای اذون غروب حرم پیش چشمامه تسکین دردامه چیزی نمی خوام غیر از این پای پیاده اربعین دوباره بیام با حرم تو تمومی نداره غم من غم تو چقدر خوبه محرم و خیمه ی امام حسین عوض میکنه آدم و قیمه امام حسین اگه عاشق شدم کار تو بوده عنایت علمدار تو بوده اشکام میریزه مدام ندیده بگیر هرچی که دیدی میدونم بخشیدی غلام توأم مثل جوون منو فراموشم نکن دخیل دلم به علم تو تمومی نداره غم من غم تو یک عمریه که نوکرم نوکر امام حسین بزرگ شدم پای همین منبر امام حسین اگه عاشق شدم کار تو بوده عنایت علمدار تو بوده بارون صدای اذون محمدحسین حدادیان

به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر به سمت گودال عبدالرضا هلالی

مادرم نیست، تکیه گاه محکمی دور و برم نیست سایمو دیدم علی اکبرم نیست سایه ی عباس بالای سرم نیست علم افتاد دستی که بریدنش با پرچم افتاد دیدی راه حرمله به حرم افتاد تنت آخرش رو خاکا افتاد گودال تنگ و گرد و غبار و گرمای تند و هرم هوارو نمیبخشم اون چکمه پوش و اون نیزه دار و اون تیغ کند و اون ده سوار و نمیبخشم روبروتو نگاه کن منم که میبینم گلوتو میبوسم از راه دور هم ماه روتو کیه که تو پنجه هاش گرفته موتو زخم ابروت جلو مادرم زدن لگد به پهلوت شبیه خودش شدی شکسته بازوت کاشکی شمر بی حیا بلند شه از روت ملعون نشست و سینت شکست و من خنده های مردای مستو نمیبخشم زجر و سنان و خولی پست و اون بی حیای گونی به دست و نمیبخشم زیر تیغی به گلوت عجب زدن زخم عمیقی لشکری گفت چه ضربه ی دقیقی نه واست پیرهنی مونده نه عقیقی شمر نامرد سرتو برید سمت من بلند کرد روی پیشونیم نشسته عرق سرد شبیه رگ بریدت دورت شلوغ بود گمشد صدامون رفتم اسیری بازار شام و نمیبخشم بستم چشامو تو ازدحام و با دست بسته بزم حرام و نمیبخشم مادرم نیست عبدالرضا هلالی

نذر ظهور این اشکامو هدیه میکنم گریه میکنم جونمو تقدیم به بی بی رقیه میکنم گریه میکنم من میمیرم ولی این روضه ها میمونه پیش امام رضا میمونه اشکای یادگاریمون رو ضریح کربلا میمونه سلام ای دارالشفای عالم سلام دلتنگت بودم محرم سلام کتیبه شعر محتشم باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است گریه میکنم علی فالی

شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جنّت بی تو عذابش ز جهنّم کم نیست در دم مرگ اگر پا بسرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یکدم نیست حرم قرب خدا را که دل عاشق تو است طرفه بیتی است که روح القدسش محرم نیست بگذار آدمیان طعنه زنندم گویم هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست نیست بر خامُشی آتش دوزخ سیلش از یم اشک غمت هر که به چشمش نم نیست تا خدائی خدا هست، لوای تو بپاست زآنکه جز دست خدا، حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند که بجز رایت عشق تو در این عالم نیست دوزخ ارزانی آنانکه ندارند غمت با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست ملک هستی همه ماتمکدۀ تو است حسین جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم که جراحات تنت را به از این مرهم نیست سائل تو است کسی کز تو، تو را خواهد و بس آنکه شد طالب تو در طلب دِرهم نیست دادِ مظلومی تو مُلک خدا را پُر کرد عالمی نیست که با یاد غمت، دَرهم نیست سینه کردی هدف تیر که می دانستی زنده بی مرگ تو دین نبیّ اکرم نیست هیچ مظلومی همانند تو در قلزم خون سرجدا با گلوی تشنه کنار یم نیست گو بِبُرّند سر دار، زبان در کامش غیر مدح تو ثنائی به لب «میثم» نیست شادی هر دو جهان علی فالی