گلچین مداحی شب دوم محرم | ورود کاروان به کربلا

کاروانی کوچک، در صحرایی سوخته به پیش می رود؛ صحرایی که از آسمانش مرگ می بارد و از زمینش بلا می روید. این کاروانِ کوچک، تنها در آغوش مرگ خیمه خواهد زد و اهل آن، تنها در لباس سرخ، حاجی خواهند شد. از سرزمینی می گویم که سنگین ترین داغ ها را به دوش می کشد. از خاکی می گویم که عظیم ترین ذبیح اللّه را در خود جای داده است. از کربلا می گویم؛ از سرزمینی که خاک نیست تا غبار زمان بر آن بنشیند؛ قصه نیست تا از یادها برود. کربلا، قرارگاه دل های عاشقی است که از نیستان عشق جدا افتاده اند؛ قطعه ای از بهشت است که بر خاک نازل شده است. کربلا، یک سرزمین سوخته در میان دو رود نیست؛ کربلا معبر عشق است. کربلا، سرزمینی است که در خاکش، هفتاد و دو ستاره ی خونین، خاکستر شده اند. کربلا، سرزمینی است که خاکش، رشک بهشت است. و عاشورا، شگفت ترین فصل تاریخ است؛ روشن ترین راهی که از سال شصت و یک هجری تا ناکجای زمان کشیده شده است. سرزمین کربلا هادی احمدی

پرسيد از قبيله که اين سرزمين کجاست؟ اين سرزمين غمزده در چشمم آشناست اين خاک بوي تشنگي و گريه مي دهد گفتند:«غاضريه» و گفتند:«نينوا»ست دستي کشيد بر سر و بر يال ذوالجناح آهسته زير لب به خودش گفت: کربلاست توفان وزيد از وسط دشت، ناگهان افتاد پرده، ديد سرش روي نيزه هاست يحياي اهل بيت در آن روشناي خون بر روي نيزه ديد سر از پيکرش جداست توفان وزيد، قافله را برد با خودش شمشير بود و حنجره و ديد در «منا»ست باران تير بود که مي آمد از کمان بر دوش باد ديد که پيراهنش رهاست افتاد پرده ، ديد به تاراج آمده ست مردي که فکر غارت انگشتر و عباست برگشت اسب از لب گودال قتلگاه افتاد پرده، ديد که در آسمان عزاست این سرزمین کجاست صابر خراسانی

رسیدیم کربلا اذان بگو موذن خیمه رسیدیم کربلا خیمه بزن علی برا عمه بابا بگو عمو بیاره آب مشکو بذار پای گهواره وقتی علی اصغر آب میخواست راحت رباب بیاد و برداره برای این چند روز باقی مونده بگو بیاد پیشم رقیه هر شب خودم میشم براش یه هم بازی و لالایی میگم مثه عمه زینب امون امون امون امون واویلا رسیدیم کربلا خدا خودت به دخترم رحم کن رسیدیم کربلا خدا خودت به خواهرم رحم کن سخته چطور بگم به زینبم اینجا قرار با مادرشه سخته رباب و چی بهش بگم دیگه لالایی آخرشه با گریه میخونم خداحافظ ای کبوتر سه ساله من بابا گریه نکن دل بابا خون میشه قرار بعدیمون خرابه اونجا امون امون امون امون واویلا رسیدیم کربلا عباس میرخلف زاده

جان به فدای تو حسین اگر که بی یاورم من تک و تنهام ولی یک نفره یه لشکرم این سرو این پیکرم چشم به راه توام تا نفس آخرم میشنوم صدای کاروانی که دلم قدم قدم همراته مینویسم رو دلم واویلا که آخه رقیه هم باهاته مینویسم از غم و دلتنگی میزنم زار با دست بسته من خودم نامه نوشتم اما پریشونم با قلب خسته جان به فدای تو حسین اگر که بی یاورم من تک و تنهام ولی یک نفره یه لشکرم این سرو این پیکرم چشم به راه توام تا نفس آخرم میشنوم صدای کاروانی که دلم قدم قدم همراته مینویسم رو دلم واویلا که آخه رقیه هم باهاته مینویسم از غم و دلتنگی میزنم زار با دست بسته من خودم نامه نوشتم اما پریشونم با قلب خسته جان به فدای تو کاظم اکبری

آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم محمد معتمدی

شیعیان دیگر هوای کربلا دارد حسین(ع) روی دل با کاروان کربلا دارد حسین(ع) از حریم کعبه جدش به اشکی شست دست مروه پشت سر نهاد امّا صفا دارد حسین(ع) می برد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم بیش از اینها حرمت کوی منا دارد حسین(ع) بس که محمل ها رود منزل به منزل با شتاب کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین(ع) آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند عزّت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین(ع) دشمنش هم آب می بندد به روی اهل بیت داوری بین با چه قومی بی حیا دارد حسین(ع) دشمنانش بی امان و دوستانش بی وفا با کدامین سرکند؟ مشکل دوتا دارد حسین(ع) شمر گوید گوش کردم تا چه خواهد از خدا جای نفرین هم به لب دیدم دعا دارد حسین(ع) اشک خونین گو، بیا بنشین به چشم شهریار کاندرین گوشه عزایی بی ریا دارد حسین(ع) محمل ها رود حیدر خمسه

جوونای بنی هاشمی دیدی یه آدم بزرگی میاد یه عالم میاد همه بلند میشن همه گفتن راه بدین یل ام البنین داره میاد همه رفتن کنار عباس اومد دم ناقه وایساد سلام بانوی من خانوم من کاری با من داشتین گفت تو نیای من پیاده نمیشم زانو هارو رکاب قرار داد دستش آورد بالا یه دست زینب تو دست عباس یه دست تو دست حسین یه پا رو زانوان عباس یه پا رو زمین با یه اجلال نزولی همه ملائک دارن میبینن همه میگن ماشاالله لاحول و لا قوه الا بالله یل ام البنین مهدی آینه