گلچین مداحی شام غریبان امام حسین (ع)

امشب میدونی این بچه ها چی کار میکردن .. همه اینا رو خانم با یه مکافاتی زیرِ یه خیمۀ نیم سوخته جمع کرد .. آمار گرفت دید یکی از بچه ها کمه .. سریع تو این صحرا داره میگرده .. چه خبر شده ؟! یکی از بچه ها گم شده .. ام کلثوم اومد خواهر جان میخوای بریم با هم دنبالش بگردیم ؟! .. انقدر گشتم پیداش نکردم .. صدا زد من میدونم کجا رفته .. دیدم تو این صحرا داره صدا میزنه اَبَا .. یه ظرف آبم برداشته بود داشت دنبالِ باباش میگشت .. حتماً رفته گودال .. تا اومدن تو گودال دیدن این بچه خودشُ انداخته رو بدنِ بی سرِ بابا ... بچه رو بلند کردن ، چی جوری این بدنُ پیدا کردی ؟! تو این تاریکی ها چی جوری پیدا کردی گودال رو ؟! گفت عمه جان انقد دلم هوایِ بابامُ کرد .. آخه دیدم لحظه هایِ آخرش هی میگه جیگرم میسوزه .. تو این صحرا هی صدا میزدم اَبا اَبا اَبا؛ دیدم از یه گودالی از یه سمتی صدایی داره میاد؛ این صدا به گوشم آشناست، این صدا صدای بابامه؛ هی داره میگه اِلَیَّ ... سر بریدن ، آخرِ کارِ حرامی‌ها نبود قاتلت بعد از سرت دست از تن تو بر نداشت هیچ‌کس را رد نکردی از درِ احسان خود پیکرت پیراهن و انگشتت انگشتر نداشت غارتم کردند ، اما چادرم از سر نرفت پس غلط گفتند اینکه خواهرت معجر نداشت حنجرت را بوسه‌ای دادم به‌جایِ صورتت خواهرت ای بی سرِ من ! چاره‌ای دیگر نداشت چه روزی گذشت محمدحسین پویانفر

همین امروز اکبر داشتم حیف همین امروز اصغر داشتم حیف ندارم طاقتِ نامحرما رو که من هفتا برادر داشتم حیف کمانی‌تر از این خواهر نمیشُد حریفِ گریه‌ی مادر نمیشُد می‌ببخشی خواهرت زیرِ کتک بود گلوت از این مرتب‌تر نمیشُد کنارِ ناقه‌های بی جهازم میخندن بر من و سوز و گدازم جنازت‌رو نمی شناختم ولی تو دارم میرم بیا تشیع جنازم رُباب این تیر دنیاتو گرفته سکینه شمر باباتو گرفته کنارِ ناقه‌ی عریان سنانه ببین عباس کی جاتو گرفته رُباب است دلی پرتاب مهتاب نتاب امشب به روی آب مهتاب نزار موی یتیما رو ببینند نتاب امشب به ما مهتاب مهتاب زدن از پیش رو از پشت ای داد زدن با سیلی و با مشت ای داد جدا از پیکرت اصلا نمی شه حرامی دخترت رو کشت ای داد نتاب امشب محمدحسین پویانفر

هفتاد و دو شهید به صحراى زینب است پایین نامه همه امضاى زینب است می میرم و دم تو مرا زنده می کند قارى من صدات مسیحاى زینب است از سربلندى تو سرافراز می شوم بالاى نیزه ها سرت آقاى زینب است جاى مرا گرفته اى و پس نمی دهى جاى تو نیست بر سر نى، جاى زینب است امروز که مشاهده کردى مرا زدند عین همین مشاهده، فرداى زینب است در طول زندگانى پنجاه ساله ام این اولین نماز فراداى زینب است این جلوه هاى مختلف روى نیزه ات از “مارایت الا جمیلا”ى زینب است طورى قدم زدم که همه باخبر شدند کاخ یزید زیر قدمهاى زینب است دارند سمت من صدقه پرت می کنند خرماى نخلها جلوى پاى زینب است هرچه زدند سنگ، سرش آخ هم نگفت آخر حسین گرم تماشاى زینب است ***** هفتاد و دو شهید به صحراى زینب است پایین نامه همه امضاى زینب است می میرم و دم تو مرا زنده می کند قارى من صدات مسیحاى زینب است از سربلندى تو سرافراز می شوم بالاى نیزه ها سرت آقاى زینب است جاى مرا گرفته اى و پس نمی دهى جاى تو نیست بر سر نى، جاى زینب است امروز که مشاهده کردى مرا زدند عین همین مشاهده، فرداى زینب است در طول زندگانى پنجاه ساله ام این اولین نماز فراداى زینب است این جلوه هاى مختلف روى نیزه ات از “مارایت الا جمیلا”ى زینب است طورى قدم زدم که همه باخبر شدند کاخ یزید زیر قدمهاى زینب است دارند سمت من صدقه پرت می کنند خرماى نخلها جلوى پاى زینب است هرچه زدند سنگ، سرش آخ هم نگفت آخر حسین گرم تماشاى زینب است صدقه پرت میکنند محمدحسین پویانفر

خواهر تو کجا و مجلس حرام امون ز شام زن یزید آورد روسری برام امون ز شام تو دلشب دیدن یه دفعه صدا گریه میاد زینب دوید بیرون رد صدا رو دنبال کرد دید ربابه هی داره دستاشو تکون میده علی پسرم امون ز شام ختم کلام یه شهر به ما سنگ میزدن از روی بام درد و بلا هی ناروا بازم میگم رحمت به داغ کربلا همه حسود رحمی نبود چی بگم از رسم محله یهود مردا بزرگ دستا بزرگ صورت من کوچیک و انگشتا بزرگ تار شد چشام قطع شد صدام تکرار می شد مدینه تو کوچه شام پرم شکست سرم شکست زیر لگد اعضای پیکرم شکست آتش و دود تنم کبود نگم چه هتک حرمتایی شده بود بزم شراب شدیم عذاب چی بگم از قضیه کشف حجاب تو ازدحام ملاء عام یکی جسارت کرد و گفت کنیز میخوام تن بود و درد عرق سرد یه بی حیا سکینه رو کتک میزد امون ز شام محمدحسین حدادیان

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم

راس تو میرود بالای نیزه ها من زار میزنم در پای نیزه ها اه ای ستاره دنباله دار من زخمی ترین سر نیزه سوار من پاشو داداش نگاهی کن که دارن به من غم زده میخندن دارن پای سر عباس جلو چشم همه دستمو میبندن (حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم) ای بی کفن چه با این پاره تن کنم با چادرم تو را باید کفن کنم من میروم ولی جانم کنار توست تا سال های سال شمع مزار توست پریشونم همه جونم به قربونی که تنی که ته گوداله پر از تیغ و پر از نیزه پر از زخمه و خاکی و لگد ماله (حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم) راس تو میرود محمدحسین پویانفر

میخوایم زیر آسمان برات گریه کنیم به یاد آن ساعتی که زینب تو گودال سر به آسمان بلند کرد حلقوم بریده تو دستش بود عرضه داشت خدایا این قربانی را از آل پیغمبر قبول بفرما عوض آن که داغدیده رو تسلی بدند عوض آن که به مصیبت زده آب برسونن عوض آن که مصیبت زده رو ببرن طرف سایه انقدر زدن زینبو صدای دختر بلند شد ابتا انظر الی عمتی المضروبه بابا ببین دارن عممو میزنن زیر آسمان سعید حدادیان

آوردی همون جایی که میده بوی جدایی جدایی واسم یعنی الان توی کربلایی میترسم آوردی که تعبیر خوابم رو اینجا ببینم تنت رو زیر دست و پا روی خاکا ببینم می ترسم من از این که اینجا بمونی می ترسم ببینم سر و موتو خونی می ترسم همین جا که ایستادم همین جا میمیرم جلو قتلگاهم میدونی می ترسم حسین جان چی اومد سر من که عمرم را پای حسین گذاشتم منی که توی دنیا کسی رو نداشتم بیا تا عزیزم جای مادرم روی ماهت رو ببوسم واویلا جدایی محمدحسین پویانفر

ریان ابن شبیب جدمونو غریب گیر اوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آوردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد آخ ته گودال زمین گیر شد حسین پیر شد سر و بریدن ولی دیر شد حسین پیر شد **** ریان ابن شبیب ذکر امن یجیب می گفت زینب ریان ابن شبیب رفتش شیب الخضیب زیر مرکب بلا سر زینب آوردن سر و بردن بچه یتیما کتک خوردن سر و بردن زنای توی بی کسی مردن سر و بردن **** ریان ابن شبیب می اومد بوی سیب از تو صحرا ریان ابن شبیب یک عده نا نجیب کردن بلوا به عمه زینب جسارت شد جنایت شد چادرا وقتی که غارت شد جنایت شد قسمت زنها اسارت شد جنایت شد **** ریان ابن شبیب جسم خد التریب رو زمینِ ریان ابن شبیب با چکمه نا نجیب رفت رو سینه تشنه سرش رو جدا کردن چه ها کردن ده تا سوار و صدا کردن چه ها کردن پیکر و بی سر رها کردن چه ها کردن **** ریان ابن شبیب سقا شد غم نصیب تو علقمه ریان ابن شبیب میگفت عباس عجیب یا فاطمه ولوله توی حرم افتاد علم افتاد رو خاکا دست قلم افتاد علم افتاد مسیر دنیا به غم افتاد علم افتاد

مسجد اموی رو نمیدونم تا حالا رفتی به محض این که پاهام رسید به اونجا پاهام لرزید با زانو زمین خوردم اون عزیزی که با هام بود گفت حاجی چی شده که اینقدر حالت بد شده گفتم آره حالم بد شده گفت آب بیارم گفتم نه گفت این جا رو میبینی وسعتش رو اون داخلم میبینی وسعتش رو گفت آره گفتم من تو روایت خوندم جای سوزن انداختن نبود من نمیگم آقا زین العابدین فرمودند زن و بچه های ما رو با ریسمان بستند آقا زین العابدین فرمود اینا راه میرفتند میخوردند زمین گفت این بچه ها می ترسیدند هی زمین میخوردند

کعب نی چاک دو پهلویم کرد ارغوانی سمن رویم کرد امشب بهت میگم تا آخر عمرن بسوزی کعب نی رو بعضی ها نمیدونن چیه کعب نی یه دسته ای داره پاره های چرمیه رشته رشته های چرمیه مثل شلاق میمونه اما بقیش رو نمیدونی سر این رشته های چرم تیغ های برندس با این کعب نی بچه های حسین رو زدن با همین کعب نی بی بی زینبو زدن این چادرا پاره پاره و خونی شده بود

دختر بچه های بی بابا کتک خوردن زن های حریم آل الله کتک خوردن رو در رو نیزه سقا کتک خوردن غوغا بود دمی که بی رحم ریختن بی هوا تو خیمه ها چادر ها و معجر ها می سوخت سهم عمه ها و بی بی ها اسارت شد تو بازار به دختر مولا جسارت شد تو صحرای کربلا خیلی جنایت شد السلام علی غریب کربلا مرمل بالدماء خیمه بی عمود واویلا آتش و بوی دود واویلا چهره ها شد کبود واویلا لات و مات الخدود واويلا واویلا حسین واویلا تو خیمه ها رباب با آه و گریه سوخت دل منم مثه موی رقیه سوخت السلام علی وسیلة سعدا یا سید الشهدا خنجر و حنجرت واویلا دست قاتل سرت واویلا ناله مادرت واویلا معجر دخترت واویلا واویلا حسین واویلا با خنده ساربان انگشترت را برد دیر رسیدم حسین خونی سرت را برد السلام علی خواهر خون خدا اسیر شام بلا وای وای وای منو این ازدحام واویلا منو بزم حرام واویلا این ختم کلام واویلا منو بازار شام واویلا واویلا حسین واویلا دیگه نگم چی شد تو مجلس یزید نگم که دخترت چه حرفایی شنید واویلا

رو دوشم درد و ماتم موند روز و شب غصه می خوردم تو گودال تا زمین خوردی تو خیمه من زمین خوردم آتیشه عشق تو داداش تو سینه ام شعله ور میشه رفتی و بعد تو داره عمرم با گریه سر میشه جنجاله پسر فاطمه تو گوداله جنجاله میرسه صدای آه و ناله جنجاله زیر سم اسب تنش پاماله (واویلا، حسین واویلا) ۳ پاشو ای مرهم دردم خواهرت بی تو می میره رو تنت فقط جای نیزه و تیر و شمشیره من موندم با کوه درد تو رفتی با تن بی سر من مُردم وقتی که دیدم تو دست قاتلت خنجر غوغا شد توی قتله گاه چه قد بلوا شد غوغا شد سر پیراهن تو دعوا شد غوغا شد پای حرمله به خیمه وا شد (واویلا، حسین واویلا) ۳ می سوزم که بعد از تو خیمه ها به غارت رفت وقتی که تو رو کشتن دخترت اسارت رفت افتادم از نفس بابا قاتلت منو میزد حرمله عصر عاشورا قلبم رو فقط خون کرد می سوزه داره خیمه ی حرم می سوزه می سوزه می بینی بال و پرم می سوزه می سوزه بابایی موی سرم می سوزه (واویلا، حسین واویلا) ۳ غوغا شد حسن عطایی

راس تو میرود بالای نیزه ها من زار میزنم در پای نیزه ها اه ای ستاره دنباله دار من زخمی ترین سر نیزه سوار من پاشو داداش نگاهی کن که دارن به من غم زده میخندن دارن پای سر عباس جلو چشم همه دستمو میبندن (حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم) ای بی کفن چه با این پاره تن کنم با چادرم تو را باید کفن کنم من میروم ولی جانم کنار توست تا سال های سال شمع مزار توست پریشونم همه جونم به قربونی که تنی که ته گوداله پر از تیغ و پر از نیزه پر از زخمه و خاکی و لگد ماله (حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم) با گریه آمدم اطراف قتلگاه گفتی که خواهرم برگرد خیمه گاه بعد از دقایقی دیدم که پیکرت درخون فتاده و برنیزه ها سرت لب تشنه لب دشنه شنیدم که جوابت رو سنان داده شنیدم نه خودم دیدم چقد نیزه به حلقوم تو افتاده

در آیه ی بیست و سوم سوره ی احزاب اینطور آمده که، مردان واقعی کسانی هستند که به عهدهای خود وفا کردند. در این مورد وفا کنندگان به دو دسته تقسیم می شوند. عده ای به عهد خود وفا کردند و کار خود را تمام کردند و عده ای در حال انتظار هستند تا زمان وفای به عهدشان فرا برسد. در پیمان این دو گروه هیچ تبدیلی نخواهد بود و تغییری ایجاد نمی شود. این آیه بیان احوالات یاران امام حسین علیه السلام نیز هست. یارانی که در شرایط بحرانی و سخت کربلا از عهدی که با امام بستند برنگشته تا به شهادت رسیدند. عهد ولایت هادی احمدی بنا بر آیات و روایات هر انسانی در عالم الست عهدی در توان خود با خدا بسته است و حالا در دنیا است تا به آن عهد ها وفا کرده و حرفش را به ثمر بنشاند. در این راه عده ای تخلف می کنند، عده ای اصلا عهدی با خدا نبسته اند، عده ای عمل کرده و عده ی دیگر می خواهند عمل کنند اما در این راه پایدار نیستند، یعنی گاهی عمل می کنند و گاهی از انجام آن سربازمی زنند. در این میان وفا کنندگان به عهد با خدا هول و هراسی از دنیا و آخرت نداشته و آرامشی عجیب خواهند داشت. شخصیت امام حسین علیه السلام نمونه ای بارز بر این ادعا است. عهد ولایت هادی احمدی

از شهر شام بدم میاد چکمه سیاه بدم میاد از اونی که آتیش زده به خیمه ه بدم میاد یارالی رقیه از شهر شام بدم میاد چکمه سیاه بدم میاد از اونی که آتیش زده به خیمه ه بدم میاد یارالی رقیه از شهر شام محمدحسن فیضی

من دل بریدم اون لحظه ای که سرت رو روی نیزه دیدم صدای لالای عروسم رو بابا شنیدم من دل بریدم وای از نگاهت سمتی به غیر از رقیه نمیرفت نگاهت چقدر تازینه میخوردش جلوی نگاهت وای از نگاهت به یادم اومد توو مدینه چقدر سیلی خوردم چه روزایی که داشتم از درد پهلو میمردم شدم نیمه جون جلو بچه هام بنی ببین گرفته صدام وای حسین وای حسین وای حسین وای حسین من دل بریدم اون لحظه ای که سرت رو روی نیزه دیدم صدای لالای عروسم رو بابا شنیدم من دل بریدم وای از نگاهت سمتی به غیر از رقیه نمیرفت نگاهت چقدر تازینه میخوردش جلوی نگاهت وای از نگاهت به یادم اومد توو مدینه چقدر سیلی خوردم چه روزایی که داشتم از درد پهلو میمردم شدم نیمه جون جلو بچه هام بنی ببین گرفته صدام وای حسین وای حسین وای حسین وای حسین من دل بریدم اون لحظه ای که سرت رو روی نیزه دیدم صدای لالای عروسم رو بابا شنیدم من دل بریدم وای از نگاهت سمتی به غیر از رقیه نمیرفت نگاهت چقدر تازینه میخوردش جلوی نگاهت وای از نگاهت به یادم اومد توو مدینه چقدر سیلی خوردم چه روزایی که داشتم از درد پهلو میمردم شدم نیمه جون جلو بچه هام بنی ببین گرفته صدام وای حسین وای حسین وای حسین وای حسین من دل بریدم مهدی اکبری