رجب

از کربلا اومدن مدینه عبدالله ابن جعفر طیار یه ذره گذشت حال بی بی مرتب شد اومد جلو گفت خانومم گفت جانم گفت یه چیزی میخوام بگم اچازه دارم گفت بله عبدالله بگو خانوم یه چیز منو اذیتم داره میکنه ببخشید میتونم بپرسم گفت بپرس عبدالله گفت خانوم شنیدم هر شهیدی زمین خورد تو دویدی بالا سرش گفت آره عبدالله گفت شنیدم بچه هامو غرق به خون آوردن تو از خیمه بیرون نیومدی گفت آره گفت عشق منو به حسین کنار خواهر برادری به کنار عبدالله من یه مادرم می ترسیدم بچه هامو غرق به خون ببینم آه بکشم حسین خجالت زده بشه عشق به حسین علی پورکاوه

عالم رو قبضه کرده نامت ای جانم به تو و قیامت شد مثل فاطمه مقامت حق داری گردن امامت سرباز امر ولی ای نور منجلی تالیا بن علی زینب ای کوه صبرو بلا بانوی ما سوا زینب به شهیدی که کشته شد مظلوم کربلاییم کن خانوم ای خانوم شد مثل فاطمه مقامت عبدالرضا هلالی

بی بی دو عالم زینب سلام الله علیها سوال کرد مادر جان چی شد پس کفن حسینم چی شد فرمود دخترم یه روز بین دو نهر آب حسینمو از قفا سر میبرند میرسی به جنازش میخوای دق کنی اما همین جور تموم نمیشه ده نفر نعل تازه به اسب ها میزنند نجارا رو دیدی میخو که میزنند تهش پرچ میکنند یعنی میخ اگه کج بشه میزنند خم شه تو چوب فرو بره این سر صاف شه یه بدنی زیر سم اسب ها رفت پر از تیر بود اسب ها که میومدن تیر ها رو تو بدن میشکستند روز یازدهم اومد دست بکشه به بدن همه دستش زخمی شد حسین حسین حسین بین دو نهر آب سعید حدادیان

دختر امام خواهر امام عمه ی امام یا زینب واجب السلام، صاحب احترام، مخلص کلام یا زینب دختر میدون دار خیبرِ حرمه مادر دو شهید دلاور حرمه عمه جان شجاع علی اکبر و خواهر شش تا یل تو لشگر حرمه منظومه ی ادبه با وقار و با نسبه یزید هم معترفه که عقیله العربه همشیره ی حسن صفیه علیه تموم شهر نجف زینبیه ی علیه جان مرتضی دست در قضا کعبه الرزا یا زینب شور کربلا خاتون سرا قبله الورا یا زینب ملکا تنهایی همه کس حرمه عشق بی همتای مقدس حرمه شام و کوفه بوده شاهد بوده عقیله خودش حیدر کرار مونث حرمه بانوی صف شکنه حیدری به شکل زنه ترکیب مشخص از حسینه و حسنه زمین نیوفتاده از بعد کربلا علمش دستدار زرد علیه نشونه ی جنمش عقلیه العرب مدد دختر امام محمدحسین حدادیان

به گوش میرسد صدای هلهله ها خدا به خیر کند آمدند حرمله ها خانم گریه کرد حسین گفت خودم برات روضه میخونم منو میبرن به مقتل تو رو میبرن اسارت سر من به نیزه میره به شما میشه جسارت یه وقت همه دشت دیدن یه آقایی پاشو رکاب کرده علی اکبر پرده گرفته ارباب من زیر بغلای زینبو گرفت عمه ما رو با احترام پیاده کردند اما روز یازدهم همه رو سوار کرد ربابو سوار کرد لیلا رو سوار کرد یه نگاه کرد دید دیگه نمیتونه شمر ایستاده حرمله ایستاده سنان ایستاده صدای هلهله ها سیدرضا تحویلدار

لعنت به این شام فقط كتك خوردیم مُدام ببخش این لُكنت كلام مَ مَ من بابا،بابا مو می خوام از خدا لعنت به این شام لعنت به هرچی چشم بد لعنت به كینه و حسد لعنت به هر نامردی كه عمه مو زد چشاشو دوخته دشمن به ناموس خدا چی میكشه عمه ی ما سنگ میخوره از لابلای نیزه ها «گفتم تویی بابای خوب و مهربان، زد گفتم من چیزی نگفتم، بی امان زد تاریك بود چشمم جایی را نمی دید تا دید تنهایم رسید و ناگهان زد تا دستهای كوچكم روی سرم بود با ضربه ای محكم به ساق استخوان زد موی تو سوخته لعنت به خولی و تنور می بوسمت از راه دور لعنت به ضجر منو رو خاك كشوند به زور قافله می ره كوچه ها رو تا كُنه طی هُل می دادن با نوك نی تا رسیدیم به كوچه ی مجلس می لعنت به مُطرب كور شه به حق گریه هام بس خورده لقمه ی حرام می گفت كه دیگه زیور و زر نمی خوام لعنت به اون مست،دلها رو پاره پاره كرد به جمع مون نظاره كرد دیگه نذار بگم به كی اشاره كرد لعنت به این شام عبدالرضا هلالی

به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر به سمت گودال عبدالرضا هلالی

اگه می خوای از حضرت عقیله صحبت کنی باید مودب باشی و باید رعایت کنی باید با نوحه خوندنت براش قیامت کنی این بانو ام المصائبه احترامش واسه دنیا واجبه والله با اصل و نسبه به عقیلت العرب ملقبه سلام ما به محضرش به ساحت منورش به مرقد مطهرش قسم به نام اطهرش زنی نبود بهتر از عقیله غیر مادرش عقلیه العرب مدد کنار اسمش بنویس بانوی با معرفت کوفه و شام از سخنش رسید به پایان خط زینب به دنیا اومده بخونه خطبه فقط این بانو گنجینه ی حیاس همه کاره ی حسین و کربلاس سربازش سردار علقمه اس دومین ابوتراب فاطمه اس رود به جنگ اهرمن به ذوالفقار در سخن به خطبه های تن به تن خلیله بود و بت شکن کنار لفظ شیرزن بگو شفیقه الحسن این بانو ام المصائبه محمدحسین حدادیان

آخه من یه جا رفته بودم برا شهید روضه بخونن خاکش کنند خیلی از بچه هیئتیا وایساده بودند یه وقت بزرگتر اون هیئت گفت همه کنار برن بعد اون بزرگتر هیئته گفت همه برن کنار خواهرش داره میاد بچه هیئتیا یه کوچه وا کردند همه سرا پایین خواهرش اومد از وسط این کوچه رفت همه سرا پایین گودال کوچه وا کردند شمر سنان اخنس خولی سنان دائم الخمر خواهر شهید علی پورکاوه

یه سلامیم بدیم به محضره، اونی که قوت قلبِ حیدره برسه عرض سلام انبیاء، به جناب عُلیا مُخدره جان والا زینب پرچمت بالا زینب جان دنیا زینب مالک عقبی زینب الحق نایبه الزَّهرا زینب ضربانم تاب و توانم،عمه جانم، عمه جانم، عمه جانم 4 *** کمِ ما و چشمه ایی از کرمش، که شدم یه عمرِ خاکِ بدنش بخدا به خاک آبرو میده، بدن مدافعانِ حرمش جان محشر زینب، دومین حیدر زینب از زنها افضل و برتر زینب جان اعلم زینب حافظ پرچم زینب ناموسه خالق اعظم زینب ضربانم تاب و توانم،عمه جانم، عمه جانم، عمه جانم 4 والا زینب محمدحسین حدادیان

یادم اومد زینبم باید یادش بیاد این صحنه مرا میبرد همراه و به روی شانه ام دستش قد دختر برای مادرش کار عصا می کرد حسین حسین یادم اومد زینبم باید یادش بیاد این صحنه مرا میبرد همراه و به روی شانه ام دستش قد دختر برای مادرش کار عصا می کرد حسین حسین به روی شانه سعید حدادیان

فاطمه کمر علی رو گرفت پیراهن علی رو گرفت قد خم نشه یه سر ریسمان به گردن زین العابدین یه سر ریسمان به بازوی زینب اگه بازو رو ببندن راه رفتن از تعادل در میاد دختر بین زین العابدین و زینب رقیه است اول زینب گفته این کوچکتر از همه جلو خودم باشه من مواظبش باشم وقتی سر ریسمانو می کشیدند با تازیانه میزدند که تند برند رقیه می ترسید عمه بخواد زمین بخوره بر می گشت با دست بسته عمه تو زمین نخوری تا آبروی قبیله ای تو عقیله ای تو هستی مایی عمه جان خودم مواظبتم ریسمان سعید حدادیان

روایت میکنه کتابی که تو دستای مومنونه نوشته روی لوح خلقت که آویز توی آسمونه خلقت بعد محمد دست اونی که واسه خدا معیاره تو غدیر خم همه فهمیدند دست بالای دست بسیاره عشق نوکراشه هدف خلق نمک خنده بچه هاشه ملک و جن و پری اسیر و مبتلاشه فاطمه نگاش فقط تو چشمون سیاشه یا علی یا مولا ما میگیم که علی خدا نیست تو میگی لفظشم حرومه تا ثابت بکنی خدا نیست قیامت شده و تمومه صاحب عالم امکان حیدر از خدا حکم برائت داره جبرئیل اومده فریاد میزنه دست بالای دست بسیاره حیدره کراره حق تعالی میگه کراره غیر فراره توی جنگ تن به تن علی فقط قهاره لقباش خداییه اسم خدایی دست بالای دست علی پورکاوه

شد بهاری حال عالم در هوای اسم تو بوده اسما الهی همصدای اسم تو گوش ما شد از تولد آشنای اسم تو کار خلقت می رود پیش پا به پای اسم تو تا همیشه میخوانم حیدر حب تو شد ایمانم حیدر هر اذان به عالم می گویم شیعه تو میمانم حیدر دلبر دلخواه یا علی مقصد هر راه یا علی ملک وجود است بیشه ات یا اسدالله یا علی یا علی و یا علی و یا علی و یا علی دانلود شد بهاری حال عالم در هوای اسم تو حمید علیمی

غزلی بخوان بشوَد عیان ، که امیرِ روز جزا علیست که حسابِ ما که عِقابِ ما ، که عذابِ ما همه با علیست نشد از غم ضُعَفا جدا ، و َ کسی که در پیِ هر گدا برَوَد شبانه و بی صدا ، ببَرَد لباس و غذا علیست همه رمز و راز جهان بدان ، شده در عبای علی نهان شد اگر کسی یَل و پهلوان ، به یقین که از دَمِ یا علیست همه دم بگو بِکَ یا علی ، که نفس علی که هوا علی که دوا علی که شِفا علی ، که دعای دفعِ بلا علیست ز علی کسی که جدا شود ، و اگرچه از خُلفا شود تو بِدان که یک شَبه لا شود ، به خدا که نونِ لَنا علیست بوَد اولین ، بوَد آخِرین ، شَهِ مسلمین ، شَهِ مومنین برو در صفاتِ خدا ببین ، نه علی خدا که خدا علیست بروَد فراتَر از آن چه که ، نرسیده بالِ ملائکه قَدَری که در دلِ معرکه ، درِ قلعه کنده ز جا علیست چه صلابتی و چه شوکتی ، چه شجاعتی و چه هیبتی به صفا و مروه چه حاجتی ، به صفا قَسم که صفا علیست نجف است و ساغَرِ تا لبه ، نجف است و مستی هر شبه نجف است و گیجی عقربه ، تب و لرزِ قبله نما علیست وَ به لطفِ پاکی مادرم ، نشدم حرامی و از سَرم نرود که بنده ی حیدرم ، سَنَد شرافتِ ما علیست دانلود مولودی شد اگر کسی یل و پهلوان حمید علیمی

بسم علی حضرت رحمان علی باطن نورانی قرآن علی نفس علی روح علی جان علی منکر تو نیست مسلمان علی بنده الله شدم با علی یا علی یا علی و یا علی کیست علی آینه دار خدا جان نبی بود و نگار خدا بوده به دستش همه کار خدا در دل ما هست کنار خدا ای نجفت کعبه دلها علی یاعلی و یاعلی و یاعلی هرکه نشد خوار درت خوار شد حب تو میزان شد و معیار شد خال لبت کعبه ی سیار شد شیعه تو اصل و نسب دار شد خورده به قنبر نسب ما علی یاعلی و یاعلی و یاعلی صدق تویی صادق و اصدق تویی حیدری و قادر مطلق تویی فاتح کارزار خندق تویی حکم رسول است فقط حق تویی پس همه باطلند الا علی یاعلی و یاعلی و یاعلی گوش بفرمان لبت آفتاب حب تو ایمان  شد و بغصت عذاب باتو حساب بدی ام بی حساب جای نبی در شب هجرت بخواب گفت نبی بین خطرها علی یاعلی و یاعلی و یاعلی دانلود بسم علی حضرت رحمان علی حمید علیمی سنگ تو بر سینه زدن دین ما نوکریت مذهب و آیین ما سر بزن ای شاه به تدفین ما کاش بیایی دم تلقین ما زود به دادم برس آنجا علی یاعلی و یاعلی و یاعلی روی جهاز شتران ماه شو روشنی آخر این راه شو کوری آن چند نفر شاه شو رخ بنما و ولی الله شو نیست کسی غیر تو مولا علی یاعلی و یاعلی و یاعلی آه که هنگام عداوت شد و بر ولی الله خیانت شدو پشت علی خلوت خلوت شدو پشت در خانه قیامت شدو گفت در آن فاجعه زهرا علی یاعلی و یاعلی و یاعلی دانلود بسم علی حضرت رحمان علی حمید علیمی

ساغر می را ز دست ساقی اش باید چشید در هوای کوی حیدر با سرش باید دوید هر چه میخواهی طلب کن از شهنشاه نجف منتی گر میکشی از مرد میباید کشید دانلود مولودی در هوای کوی حیدر حمید علیمی

دهنشو باید گل گرفت هر کس که به تو جسارت میکنه یا که اهانت میکنه اما نمیدونه که اونی که به دلهامون اقامت میکنه حتی به دشمن هم محبت میکنه حتی با اون روزیشو قسمت میکنه اونی که کعبه میدونه سبب ایجادشه عشق محمد و فاطمه و علی و اولادشه دهنشو باید گل گرفت هر کس که هتک نبوت میکنه نفی ولایت میکنه اونکه نمیدونه یه یا حیدر چیکار واسش قیامت میکنه نور علی اونو هدایت میکنه مهر علی اونو شفاعت میکنه نوکرت محشر میفهمه اونکه تنها یارشه عشق محمد و فاطمه و علی و اولادشه اونی که کعبه میدونه سبب ایجادشه عشق محمد و فاطمه و علی و اولادشه دانلود مولودی دهنشو باید گل گرفت امیر کرمانشاهی

قسم به موی علی به آبروی علی که مست مست مست مستم من از سبوی علی نفسم حیدره همه کسم حیدره سایه سرم حیدره پدرم حیدره عالم یه طرف مولا یه طرف بنویس منو از فدائیای ولی الله و از عشاق نجف **** تحت اوامرتم همیشه نوکرتم راست حسینی تو که جای خود من حتی غلام قنبرتم من تبرائی ام حضرت زهرایی ام با دشمن تو دشمنم علی ولی اللهی ام اول علیِ آخر علیِ حق با علیِ به پیر به پیغمبر همه کاره محشر علیِ قسم به موی علی امیر کرمانشاهی سجاد محمدی

 نعمتی از بالاتره کشورم کشور حیدره بچمم نوکر حیدره اسم ما لشکر حیدره شیر پاک مادرم بوده و نون حلال بابامون که حسین شده ارباب و که علی شده آقامون در گوشم اذون گفتند که منم از علی میگم میگن جایی از این حرفا نگو دیگه ولی میگم از روز ازل تا روز قیامت آی بر دشمن علی لعنت با ولا با ولای علی میره دل تا خدای علی جز خدایش خدا گفته که هر چی دارم برای علی دعای پدر و مادرم بوده که پای این علم هستم که عاشق یه ثانیه بودن توی حرم هستم تا دل غم نمیفهمم اثر این محبت رو خدا از روی لبای ما نگیره ذکر لعنت رو تا از رو صراط بری به سلامت آی بر دشمن علی لعنت نعمتی از این والاتره کشورم کشور حیدره امیر کرمانشاهی

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را که به ماسوا فکندی همه سایه ی هما را دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين به علي شناختم به خدا قسم خدا را به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند چو علي گرفته باشد سر چشمه ي بقا را مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را برو اي گداي مسکين در خانه ي علي زن که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب که علم کند به عالم شهداي کربلا را چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را  علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را امیر کرمانشاهی نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت که ز کوي او غباري به من آر توتيا را به اميد آن که شايد برسد به خاک پايت چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را: «همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهي به پيام آشنائي بنوازد و آشنا را» ز نواي مرغ يا حق بشنو که در دل شب غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا  علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را امیر کرمانشاهی

بریم نجف یه دل سیر دم ایوون طلا وایسیم و فقط تماشا کنیم و بعد شبونه راه بیفتیم کربلا یه گوشه کنار به ما جا بده ما رم دم ایوونت راه بده یه نجف امشب به ما بده بعدش یه کربلا بده تنگه دلم برای انگور ضریحت چیکار کنم اینقد ازم دوره ضریحت والا که از دوری دلم میپوسه مولا کرب و بلا دست تو رو میبوسه مولا علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم حسین بریم حرم کنار دسته ی پاکستانیا حسابی که سینه زدیم بشینیم فقط ضریح و فقط خوب ببینیم رفقا خواب و خیال شده کربلا انگار محال شده کربلا فکر نمیکنی بسه دوریمون خب دو سه سال شده کربلا حق نمیدی بهم اگه کلافه هستم برای من سخته بگی اضافه هستم اینجوری پیش بره میدونم که میمیرم یه کاری کن برام یکم آروم بگیرم یه گوشه کنار به ما جا بده ما رم دم ایوونت راه بده یه نجف امشب به ما بده بعدش یه کربلا بده تنگ دلم برای انگور ضریحت چیکار کنم اینقد ازم دوره ضریحت والا که از دوری دلم میپوسه مولا کرب و بلا دست تو رو میبوسه مولا علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم یه گوشه کنار به ما جا بده بریم نجف یه دل سیر دم ایوون طلا امیر کرمانشاهی

مولای ما نمونه دیگر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر می‌کنم این خانه بی‌دلیل ترک بر نداشته است دیدیم در غدیر که دنیا به جز علی آیینه‌ای برای پیامبر نداشته است سوگند می‌خوریم که نبی شهر علم بود شهری که جز علی در دیگر نداشته است طوری ز چارچوب در قلعه کنده است انگار قلعه هیچ زمان در نداشته است یا غیر لافتی صفتی در خورش نبود یا جبرئیل واژه بهتر نداشته است چون روز روشن است که در جهل گم شده است هر کس که ختم ناد علی بر نداشته است این شعر استعاره ندارد برای او تقصیر من که نیست برابر نداشته است اعجاز خلقت فاطمه عبادی

بهترین امیر و بابا و برادر قسم قنوت شب های پیمبر عاشقی بی عق علی مغضوب فقط این منبرا بی اسم علی چوب فقط دنیا رو بگردم دوباره میرم نجف روبروی ایوونه طلا خوبه فقط ایوان نجف عجب صفایی دارد حیدر بنگر چه بارگاهی دارد دانلود بهترین امیر و بابا و برادر علی اکبر حائری

دانه را صیاد می پاشد، کبوتر میخورد زحمتش را می کشد مولا و نوکر میخورد خلقتم دست خدا بود و علی و فاطمه ریشه ام حتماً به سلمان یا ابوذر میخورد چاکر آهنگری هستم که با عشق علی حلقه اش درگوش من یا کوبه در میخورد لیف خرما و طناب دار هر دو شاهدند دُر، به دست میثم تمار بهتر میخورد من ضریحش را نمی بوسم، علی میبوسدم طفل در آغوش بابا غصّه کمتر میخورد مستی ناد علی را نوش جان کن در نجف با علی و یا علی ساغر به ساغر میخورد بیشتر، رزّاق حیدر گریه های فاطمه است او بهشت است و بهشت از آب کوثر میخورد مرتضا ، معراج هم سهم خودش را میبرد گرچه سیب عرش را آنجا پیمبر میخورد مصطفی داماد میخواهد، علی را فاطمه این لباسی هست که تنها به حیدر میخورد من سگ اصحاب کهف حیدرم با این حساب* گر نگیرم لقمه از دستش به او بر میخورد قلعه ها و کاخ ها را میکند یک مُشتِ خاک تا که یک مُشت یل خیبربه خیبر میخورد جان پیغمبر به دستِ ساعتِ خواب علی است لشکری ترفند از این دو برادر میخورد نوبت سیلی حیدر هم می آید دیر و زود غاصب باغ فدک راهش به محشر میخورد! دانه را صیاد می پاشد کبوتر میخورد علی اکبر حائری