گلچین مولودی ولادت امیرالمومنین علی علیه السلام

به نجف آمدم زلال شدم راهی جاده ی کمال شدم جلد گنبد شدم کبوتر وار مونس هر شکسته بال شدم از لبانم قصیده میجوشید تا رسیدم به صحن لال شدم به ضریحش دخیل مِی بستم پس از آن غرق شور وحال شدم در جمال خدا نمای علی نشئه ذات ذوالجلال شدم من کجاوحریم شاه نجف که چنین لایق وصال شدم روسیاهم ولی اذان گفتم وارث لکنت بلال شدم با خوداین بیت را که میخواندم مست جام علی وآل شدم که علی دست قادر ازلیست خلقت ما سوی بدست علیست گوش دل باز کن که جان شنوی آنچه نشنیدنیست آن شنوی سر هر موی تو زبان بشود وصف او را به هر زبان شنوی روی این خاک پاک بنشینی نغمه هایی از آسمان شنوی راهی وادی السلام شوی مثل قاضی حدیث جان شنوی دل هر ذره را که بشکافی از دل ذره ها اذان شنوی اشهد ان مرتضی حیدر از سرا پای این جهان شنوی وصف مولای مهربانی را از لب صاحب الزمان شنوی باید این بیت آسمانی را از دهان فرشتگان شنوی که علی دست قادر ازلیست خلقت ماسوی بدست علیست به نجف آمدم مهدی میرداماد

میکده را مشتری ام مست همین نوکری ام ساکن شهر نجفم حیدری ام شیر علی در دل میدان زده تکبیر علی مرد نبردهای نفس گیر علی شیر علی ماه علی خوانده خدایت اسد الله علی عرش خدا را فقط تو راه علی ماه علی شیر خدا دلبر دل ها علی ای نجفت مرا عرش معلا علی ماه همه نوکر حضرت مولا یا علی علی یا علی یا علی مولا علی نوکریت سروریم تا به ابد مادریم کوری چشم دشمنت حیدری ام سر علی مرد خطاب روی منبر علی تا به ابد فاتح خیبر علی سر علی مرد علی کعبه تا هم به تو رو کرد علی اسم تو تسکین غم و درد علی مرد علی باده ی ناب علی ساقی اصحاب علی فاطمه فاطمه در دل تو قاب علی جانم اباالحسن علی یا علی یا علی مولا نوکری ات سروری ام تا به ابد مادری ام کوری چشم دشمنت حیدری ام میکده را مشتری ام مست همین نوکری ام ساکن شهر نجفم حیدری ام سر علی مرد خطاب روی منبر علی تا به ابد فاتح خیبر علی مرد علی کعبه تا هم به تو رو کرد علی اسم تو تسکین غم و درد علی مرد علی باده ی ناب علی ساقی اصحاب علی فاطمه فاطمه در دل تو قاب علی جانم اباالحسن ابا العرب علی

مولاي ما نمونه ديگر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر مي‌کنم اين خانه بي‌دليل ترک بر نداشته است توهین نمی کنم به کسی در غزل ولی هر کس کمی محبت حیدر نداشته است خود را برای شعله مهیا کند که او حق را به چشم دیده و باور نداشته است ديديم در غدير که دنيا به جز علي آيينه‌اي براي پيامبر نداشته است سوگند مي‌خورم که نبي شهر علم بود شهري که جز علي در ديگر نداشته است طوري ز چارچوب، در قلعه کنده است انگار قلعه هيچ زمان در نداشته است يا غير لافتي صفتي در خورش نبود يا جبرئيل واژه بهتر نداشته است اين شعر استعاره ندارد براي او تقصير من که نيست برابر نداشته است توهین نمی کنم مهدی میرداماد مولاي ما نمونه ديگر نداشته است اعجاز خلقت است و برابر نداشته است وقت طواف دور حرم فکر مي‌کنم اين خانه بي‌دليل ترک بر نداشته است توهین نمی کنم به کسی در غزل ولی هر کس کمی محبت حیدر نداشته است خود را برای شعله مهیا کند که او حق را به چشم دیده و باور نداشته است ديديم در غدير که دنيا به جز علي آيينه‌اي براي پيامبر نداشته است سوگند مي‌خورم که نبي شهر علم بود شهري که جز علي در ديگر نداشته است طوري ز چارچوب، در قلعه کنده است انگار قلعه هيچ زمان در نداشته است يا غير لافتي صفتي در خورش نبود يا جبرئيل واژه بهتر نداشته است اين شعر استعاره ندارد براي او تقصير من که نيست برابر نداشته است

 بگذار تا این باده آتشگون بماند همرنگ با افسانه و افسون بماند بگذار تا در جبر ذهن كج‌مداران این كارها بر گردن گردون بماند رفتند یاران پرخروش و برنگشتند این داغ تا كی بر دل كارون بماند؟ شهرت ندارد عاشقی بی نام معشوق لیلی تجلی كرد تا مجنون بماند آری توان یك عمر از زلفش سخن گفت اما كجا بی لطف او مضمون بماند؟ یا رب ظهور یار را نزدیك‌تر كن در پرده تا كی حسن روزافزون بماند؟ وقتی كه خون پیروز بر شمشیر باشد كی نام عاشق بی نثار خون بماند؟ همراه موسی بودن این‌جا افتخار است اما برای آن‌كه با هارون بماند گفتی كه در زقّوم خود صهیون بمیرد گرم از طراوت شاخه‌ی زیتون بماند ما در تب غزّه خروشی تازه دیدیم از انقلاب سرخ تو آوازه دیدیم غزّه، زمینش، آسمانش، كوچه‌راهش مردان، زنان و كودكان بی‌پناهش هیهات مناالذله می‌گویند آری راه شرف را در تو می‌جویند آری آن‌جا كه دیدی با سپاهش آمده حر می‌ریخت از لب‌های تو اندرز چون در شكر خدا گفتی و مردم را شكایت خواندی در آن‌جا از پیمبر این روایت: دیدید اگر مصداق ظلم بی‌حد آمد دیدید اگر كه جائری بر مسند آمد فرقی نمی‌داند حلالی از حرامی اسلام را دیگر نمانده غیر نامی آن‌جا اگر گرم سكوت خویش بودید تنها به فكر كسب قوت خویش بودید حق است حق را كه شما را كور سازد همراه آن بیداد گر محشور سازد بگذار تااین باده مهدی سلحشور

من از باده حیدر مست مستم دلم را به سر گیسویش بستم غلام شاه نجف گشتم مولا نگین پادشهی داده دستم قوت جانم علی هر ضربانم علی جاری در رگ و خون و شریانم علی جان جانانم علی شاه و سلطانم علی ای پدیده خلقت سلطان نجف سایه سارت ایوان نجف بر سرم تو بباران آن باران نجف امیرالمومنین حیدر من از باده حیدر مست مستم دلم را به سر گیسویش بستم غلام شاه نجف گشتم مولا نگین پادشهی داده دستم قوت جانم علی هر ضربانم علی جاری در رگ و خون و شریانم علی جان جانانم علی شاه و سلطانم علی ای پدیده خلقت سلطان نجف سایه سارت ایوان نجف بر سرم تو بباران آن باران نجف امیرالمومنین حیدر از باده حیدر مهدی سلحشور من از باده حیدر مست مستم دلم را به سر گیسویش بستم غلام شاه نجف گشتم مولا نگین پادشهی داده دستم قوت جانم علی هر ضربانم علی جاری در رگ و خون و شریانم علی جان جانانم علی شاه و سلطانم علی ای پدیده خلقت سلطان نجف سایه سارت ایوان نجف بر سرم تو بباران آن باران نجف امیرالمومنین حیدر

اول ابتدای آغاز است در جنت برای او باز است در مسیرش ملک به پرواز است همه کارهاش اعجاز است وقت پیکار شیر میدان است او که همبازیه یتیمان است نقطه تحت باء بسم الله شرف لا اله الا الله آسمان پیش قامتش کوتاه در خیبر برای او پر کاه دشمن از پیش و پس اگر دارد ذولفقار علی دو سر دارد دست و بازوی او نمک دارد به همه نیت کمک دارد عشق ما ریشه در فدک دارد به ولایت هر آنکه شک دارد برود کعبه را طواف کند و نگاهی بر آن شکاف کند هر زمان فاطمه (س) کنار علیست هر کجا هست بخت یار علیست ملک الموت ذولفقار علیست جبر حتی در اختیار علیست آن همه اختیار داشت ولی بر سر نفس پا گذاشت علی گفت یا فاتح و قرار گرفت نفس خود را در اختیار گرفت بعد در دست ذولفقار گرفت جان کفار را دوبار گرفت بار اول به چشم و ابرویش بار دوم به تیغ و بازویش ما همه قنبریم و غم بر اوست هم دلاو هم اینکه دلبر اوست خصلت جمله انبیاء در اوست اوست از اول در آخر اوست پیش پاهاش کوه خم میشد هر چه با اوست محترم میشد دُر کمیاب اگر که در صدف است دُر نایاب ریگی از نجف است جلو خانه اش همیشه صف است شاه راه بهشت  این طرف است هر که دور ضریح مولا گشت بی حراص از پل صراط گذشت سعدی و مولوی و بیدل را حافظ و عنصری و دعبل را صائب و انوری و معمر را همه شاعران قابل را خوانده ام  نزد او کم آوردند هر قدر بیت محکم آوردند گوش خلق از علی علی پر شد سنگ راهش یکی یکی دُر شد راه رفت و خدا تصور شد با علی راه ما میانبر شد تا که پا روی عدل نگذاریم به ولای علی نظر داریم اول ابتدا آغاز صابر خراسانی

خیالش باز، شعری بر لبم بی اختیار آورد که اوصاف علی طبع مرا اینگونه بار آورد کلاف شعر دارم، سالها کارم غزل بافی ست دراین بازار آشفته، علی تحسین کند کافی ست نوشتم شاعرش هستم، عجب وهم و خیالاتی نوشتم بی علی هیچم، چه توضیح اضافاتی… نوشتم شمس… دیدم گنبدش زیباتر از آن است نوشتم کعبه و دیدم نجف بالاتر از آن است به قرآن سر زدم دیدم علی گویا تراز آن است نوشتم عرش…دیدم مرتضی اعلی تر از آن است شبیه جبرئیل از درک این اوصاف درماندم صد و ده بار امشب قل هوالله احد خواندم من از شوقش زمین خوردم، ولی مولا بلندم کرد همیشه یاعلی گفتم، علی از جا بلندم کرد سَر و سِرّ مرا با او، کسی جز او نمی داند علی نادیده می بیند،علی ننوشته می خواند چه بهتر ازهمین اول بگویم حرف آخر را کسی از ابتدا تا انتها نشناخت حیدر را خیالش باز محمدحسین حدادیان کسی نشناخت حیدر را به غیر از مصطفی وقتی… گره زد دست خود را سخت در دست خدا وقتی…. …به چشم حاجیان شور تماشا می رسید آنروز کنار برکه ای دریا به دریا می رسید آنروز نگاه نافذ احمد، زمین را در تصرف داشت زمان هم از نبی انگار دستور توقف داشت نفس ها حبس شد…، در سینه ها خوف و رجا افتاد بدون همهمه زنگ شتر ها از صدا افتاد زمینِ گرمِ صحرا از پریشانی سراسر بود همه باخویش می گفتند آیا حج آخر بود؟! نبی فرمود بسم الله،ای ارض و سما بشنو! گواهی باش ای تاریخ! پیغام مرا بشنو دوباره صحبت از اسرار خلقت می کنم آری ولی این مرتبه اتمام حجّت میکنم آری تفاوت در میان حق و باطل چیست، معلوم است؟ بدون این خبر اسلام کامل نیست، مفهوم است؟ نمانَد زحمت پیغمبران بیهوده، ای مردم! نه اینکه حرف من باشد خدا فرموده، ای مردم! نبی همدوش مولا آسمان ها را هوایی کرد خدا از شاهکار آفرینش رو نمایی کرد نبی فریاد زد، بر عالم و آدم مسلم شد علیّ بن ابی طالب، ولیُ الله اعظم شد برای خاتم پیغمبران جزاو نگینی نیست شهادت می دهم جز او امیرالمومنینی نیست شکاف کعبه آیا ماند در نزد شما مغفول؟ طواف مرتضی کردید آری ((حَجُّکم مقبول)) خیالش باز محمدحسین حدادیان

فتبارک الله، عجب مولایی فتبارک الله، عجب آقایی فتبارک الله، عجب قد و، بالایی علی علی ظاهر و باطن و، اول و آخره فاتح خیبره دستی که توی دستای پیمبره فاتح خیبره نقش انگشتر فاطمه حیدره فاتح خیبره فتبارک الله، عجب گیسویی فتبارک الله، عجب بازویی فتبارک الله، عجب چشم و، ابرویی علی علی صاحب پرچم و، علم و بیرقِ علی مع الحقه بین هر معرکه، فاتح مطلقِ علی مع الحقه فاتح بدر و حنین و خندقِ علی مع الحقه منجی موسی از، وسط رود نیل استاد جبرئیل، مرشد و پیر راه علی عجب مولایی محمدحسین حدادیان

تنها به عالم تویی نقطه پرگار حیدر کرار دلدار دلاور جهانگیر و جهاندار حیدر کرار مولا مولا مولا علی ولی الله ما غلامان تو هستیم به حکم ازلی بعلی بعلی بعلی ذکر ما هست همه عمر به آوای جلی بعلی بعلی بعلی بعلی مولا مولا مولا علی ولی الله ای اول و آخر تویی شیر دلاور حیدر کرار حیدر کرار فرمانده کل لشکر تویی صاحب منبر حیدر کرار حیدر کرار من غلام حسینو غلام حسنم بعلی بعلی بعلی بعلی تنها به عالم تویی نقطه پرگار حیدر کرار دلدار دلاور جهانگیر و جهاندار حیدر کرار مولا مولا مولا علی ولی الله ما غلامان تو هستیم به حکم ازلی بعلی بعلی بعلی ذکر ما هست همه عمر به آوای جلی بعلی بعلی بعلی بعلی مولا مولا مولا علی ولی الله ای اول و آخر تویی شیر دلاور حیدر کرار حیدر کرار فرمانده کل لشکر تویی صاحب منبر حیدر کرار حیدر کرار من غلام حسینو غلام حسنم بعلی بعلی بعلی بعلی تویی نقطه پرگار محمدحسین حدادیان

به نام خدا به نام علی ملک مانده در مقام علی سلام علی مولای یا مرتضی دلم مست وَ علیک سلام علی هستم گدای علی ، جانم فدای علی عرش و زمین و زمان ، تحت لوای علی نجف را ببین و ، شعف را ببین و ضریح شه لو کشف را ببین و برو سمت حیدر ، برو صبح خیبر علی میزند بر ، هدف را ببین و کمر بسته حیدر ، ردا را ببین و بیا زیر تیغش ، عبا را ببین و رجز را بخواند ، عدو را براند دم ذوالفقار ، خدا را ببین و مولانا علی (4) . چه با منزلت ، نظر میکند ز هر معرکه ، گذر میکند جلو میرود دشمن عقب میرود عدو دارد احساس خطر میکند لشگر عجب میکند ، مرحب که تب میکند حیدر به میدان حریف ، وقتی طلب میکند قدم را ببین و ، جنم را ببین و به دست ید الله ، علم را ببین و زده عبدوود را ، زره را نکنده عجب پهلوانی ، کرم را ببین و مولانا علی (4) دو پیکان تیز ، به زه میزند به ابروی خویش ، گره میزند ندیده کسی هرگز به میدان جنگ که حیدر به پشت خود زره میزند شیر به شکار آمده ، دل دل سوار آمده با ذوالفقار آمده ، وقت قرار آمده جگر را ببین و ، هنر را ببین و در اطراف خورشید ، قمر را ببین و به میدان صفین ، عجب گرد و خاکی پدر را ببین و ، پسر را ببین و مولانا علی (4) به نام علی محمدحسین حدادیان

از وقتی خاطر دارم از غیر از تو بیزارم تو شاه لافتایی و من کلب دربارم از وقتی خاطر دارم از غیر از تو بیزارم تو شاه لافتایی و من کلب دربارم ای فاتح خیبر ای بر نبی یاور روزت مبارک باد ای حضرت حیدر به به از فضائلت سیر میشه مگه دلای ما به به لعن دشمنات دم به دم روی لب های ما دستته اربعین رزق کربلای ما

بگو حیدر مدد ماشاالله به ضرب ذوالفقار تو ایوالله اسدالله حیدر ولی الله حیدر سیف الله حیدر اذن الله حیدر باب الله حیدر سر الله حیدر دنیای بی علی اثرش غصه و غمه قرآن بی علی ثمرش ابن ملجمه قطعا دلیل خلقت جنت فقط علیه حتی بهشت بی علی مثل جهنمه اول امامه صوم صلاتمه

می نویسم سر خط، مرد خطر یعنی تو تیغ بالای سر فتنه و شر یعنی تو سوره ی فتح و سلیمانِ ظفر یعنی تو ها علیٌ بشرٌ کیف بشر یعنی تو دوستداران تو با عرش برابر هستند سینه چاکان تو با کعبه برادر هستند شعر در وصف تو ای شاه سرودم، امروز واژه در مدح تو از عرش ربودم امروز می شوی ذکر مناجات و درودم امروز من به کعبه به خدا سجده نمودم امروز قبله در ماه رجب سمت تو آقا آمد کعبه ای بود در این کعبه به دنیا آمد صدف کعبه در این لحظه پر از دُر شده بود خانه از عرش نشینان خدا پر شده بود فاطمه بنت اسد غرق تحیر شده بود درک میلاد تو بیرون ز تصور شده بود دو سه روزی که شده کعبه ز عطرت لبریز معتکف بود حرم با تو شد ایام البیض مرد خطر یعنی تو ملامحمد معتمدی برکت رفته از آن خوان که در آن نیست نمک فکر کردم که در این واژه چه چیزیست "نمک" صد و ده بار علی و صدو ده چیست، نمک نان این سفره حسینش شده، کافیست نمک نمکین عشق علی شد ابدی و ازلی برکت سفره ی شیعه است حسین بن علی کیست این، معرکه دار همه ی جولان ها؟ کیست این، پیر و امیر همه ی ایمان ها؟ کیست این، خطبه ی کولاک همه توفان ها؟ کیست این اُسّ و اساس همه ی بنیان ها؟ مست شو با لب خورشید، لب ماه بگو أشهد انّ علیّاً ولی الله بگو ناگهان پرده برانداخته حق می بینی مست از خانه برون تاخته حق، می بینی نرد عشقی به خودش باخته حق، می بینی چهره را مثل علی ساخته حق، می بینی چه شرابی است که کعبه شده میخانه ی او این علی کیست که زهرا شده پروانه ی او ساقیا، ای که شراب تو چشیدن دارد ناز از نرگس مست تو کشیدن دارد پابرهنه به طواف تو دویدن دارد وقت جان کندن مان روی تو دیدن دارد جان ناقابل من پیش تو مثل برگ است مستی دیدنت آقا سکرات مرگ است یا علی ای که خودت هم هدفی، هم راهی بنده ی حقی و در بندگی خود شاهی کهکشان هستی و خورشید ترینی، ماهی آیه ی «أنفسنا»، نفس رسول اللهی این تو بودی که به بت های تهی «لا» گفتی نیمه شب، وقت خطر، جای پیمبر خفتی ای پیمبر تو بگو مرد خطر کیست، علی وسط معرکه ها شیرجگر کیست، علی قاتل عبدود و دافع شر کیست، علی یار غارند همه، سینه سپر کیست، علی باید ای شیعه به خصمش برسانی لعنت بر فلانی و فلانی و فلانی لعنت صاحب تیغ دو لب، لب به سخن باز کن و خطبه بی نقطه بخوان، با سخن اعجاز کن و زمزم کعبه، شبی زمزمه ای ساز کن و تا ثریای خودت فاطمه پرواز کن و بگو ای شعر تو یک مصرع دیگر داری آینه دار تو زهراست، برابر داری کعبه معنا شده ای تو، لک لبیک علی قبله ی ما شده ای تو، لک لبیک علی شاه و مولا شده ای تو لک لبیک علی ذکر زهرا شده ای تو لک لبیک علی مرد خطر یعنی تو ملامحمد معتمدی

حقیقت راه علی همیشه حق خواهه علی خلیفه الله علی مرز حق و باطل علی معلم کامل علی حضرت دریا علی نداره عالم در مقام و شوکت بنده ای عین علی میشه در وصفش بعد پیغمبر گفت کی برابرش میشه بوذر و قنبرش میشه یل خیبر با یتیم باشه کی باورش میشه اون که فاطمه میگه کنیز محضرش میشه مانده ست جبرائیل ابوذر را نگه دارد یا مالک و سلمان و قنبر را نگه دارد وقتی پیمبر با ولیِّ خود به بالا رفت باید دو دستی باد، منبر را نگه دارد باید کسی مثل پیمبر در زمین هم نه در آسمان دستان حیدر را نگه دارد دست نبی دست ولی را می برد یعنی نام علی نام پیمبر را نگه دارد عید غدیر خم پس از حج معنی اش این است باید که حاجی دور آخر را نگه دارد یعنی بگردد دور تو حاجی پس از حجش تا حد عیدُاللهِ اکبر را نگه دارد نامت جنون خیز است حق دارد مؤذن هم وقت اذان با دست خود سر را نگه دارد خوشبخت هرکس داشت بیعت باعلی اما خوشبخت تر آن کس که حیدر را نگه دارد مثل همیشه در نبود حضرت زهرا باید که مولا سهم کوثر را نگه دارد ای کاش آن بادی که بالا داشت منبر را لطفی کند این مرتبه در را نگه دارد این شعر دارد می رود در مقتل آن جا که مانده چگونه شمر خنجر را نگه دارد حقیقت راه علی علی اکبری

اصبغ ابن نباته میگه وارد شدم دیدم یه غلام سیاهی رو کت بسته آوردند پیش امیرالمومنین گفتند آقا این دزده دزدی کرده حد رو برش جاری کن قطع دست آقا پرسید ا انت سارق عرض کرد نعم یا امیر آقا فرمود بهش مادرت به عزات بشینه چی داری میگی کنایه از این که دزدی کردی برو کارو با خدا ببند حق الناس هم ادا کن همین طوری راحت گناهتو جار نزن

وقتشه که دلم رو آزاد کنم با اسم تو ملائکو شاد کنم اینقده مستم که میخوام یک تنه میخونه های شهرو آباد کنم دیوونه دیوونه امشب تو میخونه بعد از هر پیمونه میگه حیدر بارون بارونه تو چشم مجنونه وقتی که میخونه حیدر حیدر حیدر علی علی علی مستی حلالم علی علی علی پادشاه عالم روز و ماه  و سالم با تو چه خوبه حالم من محب حیدرم همین شده مدالم علی علی علی میخوام که اسم تو رو فریاد کنم با اسم تو زلزله ایجاد کنم اینقده مستم که میخوام یک تنه میخونه های شهرو آباد کنم ملائکو شاد کنم محمدرضا ناصری

از دل کعبه به صد قرن پس از خود تابید تازه با این که به صد پرده نهانش کردند بود در سجده و بودند به دوشش حسنین اینچنین شد که امیر دو جهانش کردند هست مخصوص به ایشان لقب مولانا حیف این لفظ که خرج دگرانش کردند غدیر با علی غدیر می شود نبی بگو وگرنه دیر میشود میان این همه صحابه رسول چرا فقط علی امیر می شود علی شدن که کار هر کسی نبود علیست آن که بی نظیر می شود علی که وسعت زمین و آسمان میان پنجه اش اسیر می شود علی که نوح نیز پای درک او هزار و چند سال پیر می شود فقیر با علی جهان ثروت است جهان بدون او فقیر می شود علی علی علی فقط علی دوباره شعر دلپذیر می شود غدیر مصطفی عجب دمی گرفت میان دست مصطفی خود چه پرچمی گرفت عقیق سرخ مصطفی رکاب شد علی برای قوم انتخاب شد و عکس یادگاری دو تا رفیق میان برکه غدیر قاب شد امیر دو جهان مجید تال

امام اولی و فوق العاده از صدقه سرت دلم آباده عاقبتش ختم بخیره حتما هر کی مسیرش به نگات افتاده عشق مصطفی – آیت خدا یا اباالحسن – شاه لافتی جونمم میدم – پای هدفم من حیدری ام – اهل نجفم ۲ بازوی کردگار / علی علی علی علی صاحب ذوالفقار / علی علی علی علی السلامُ یا مرتضی علی … اگه بخوای عالم گلستون میشه عاقل در خونت پریشون میشه خودت که جای خود داری آقاجون با قنبرت کافر مسلمون میشه صاحب نفسی – قاضی القضات اشهدم تویی – مابین صلات واقعا که تو – خیر العملی من هلاکتم – مرتضی علی ۲ امیر و شهریار / علی علی علی علی اسم تو ماندگار / علی علی علی علی السلامُ یا مرتضی علی … امیر و مقتدا و مولا حیدر شک ندارم بهشتی ام با حیدر با طلا حک شده توو عرش اعلی لا امیرالمومنین الا حیدر بهترین مسیر – بهترین امیر پای علمت – جونمو بگیر امشب به منم – تو بها بده عیدی نجف و – کربلا بده حضرت با وقار / علی علی علی علی لطف تو بیشمار / علی علی علی علی السلامُ یا مرتضی علی … امام اولی محمد فصولی

به یک جا کنده شد از برج و از باروی خیبر در نمانده روی پای چهار چوب قلعه دیگر در ید الله از دو چشم خود به تیغش های و هویی داشت همین که قصد حمله داشت میرفتند لشکر در بهشت از یا امیرالمومنین پوشیده دیوارش حدیث لافتی الا علی هم خورده بر سر در فقط دزد است تنها می شود از غیر در وارد که دارد شهر جان و علم و ایمان پیمبر در یعنی در آن زمان که علی ذوالفقار می چرخاند ز معرکه دو خلیفه فرار می کردند به یک جا کنده شد محسن عراقی

از غم و غصه کی میخواد رها شه هر کی تو رو یه روز نداشته باشه وقتی تموم درا بسته میشه علی بگو دلت شکسته میشه علی بگو که دنیا دیدنی شه علی بگو صدات شنیدنی شه وقتی دیدی تموم در ها بسته است علی بگو دنیا دیدنی شه محسن عراقی

اول ابتدای آغاز است در جنت برای او باز است در مسیرش ملک به پرواز است همه کارهاش اعجاز است وقت پیکار شیر میدان است او که همبازیه یتیمان است نقطه تحت باء بسم الله شرف لا اله الا الله آسمان پیش قامتش کوتاه در خیبر برای او پر کاه دشمن از پیش و پس اگر دارد ذولفقار علی دو سر دارد دست و بازوی او نمک دارد به همه نیت کمک دارد عشق ما ریشه در فدک دارد به ولایت هر آنکه شک دارد برود کعبه را طواف کند و نگاهی بر آن شکاف کند ابتدای آغاز صابر خراسانی هر زمان فاطمه (س) کنار علیست هر کجا هست بخت یار علیست ملک الموت ذولفقار علیست جبر حتی در اختیار علیست آن همه اختیار داشت ولی بر سر نفس پا گذاشت علی گفت یا فاتح و قرار گرفت نفس خود را در اختیار گرفت بعد در دست ذولفقار گرفت جان کفار را دوبار گرفت بار اول به چشم و ابرویش بار دوم به تیغ و بازویش ما همه قنبریم و غم بر اوست هم دلاو هم اینکه دلبر اوست خصلت جمله انبیاء در اوست اوست از اول در آخر اوست پیش پاهاش کوه خم میشد هر چه با اوست محترم میشد دُر کمیاب اگر که در صدف است دُر نایاب ریگی از نجف است جلو خانه اش همیشه صف است شاه راه بهشت  این طرف است هر که دور ضریح مولا گشت بی حراص از پل صراط گذشت سعدی و مولوی و بیدل را حافظ و عنصری و دعبل را صائب و انوری و معمر را همه شاعران قابل را خوانده ام  نزد او کم آوردند هر قدر بیت محکم آوردند گوش خلق از علی علی پر شد سنگ راهش یکی یکی دُر شد راه رفت و خدا تصور شد با علی راه ما میانبر شد تا که پا روی عدل نگذاریم به ولای علی نظر داریم ابتدای آغاز صابر خراسانی

هر جای این دنیا رو میبینیم حتما نشونی از علی پیداس تو اضطراب و ناامیدی ها ذکر علی آرامش دل هاست بگو یا علی تا دور بشه بلا بگو یا علی مریضت بگیره شفا بگو یا علی خدا نگا کنه به سلامتی با هم بریم امام رضا علی علی علی بگو یا علی محسن عراقی

نوکری تو شد هدفم خاک پاته عزت و شرفم میگم اینو همه بدونن من گدای شه نجفم حیدر آقامه دین و دنیامه هر شب و روزی ذکر لب هامه ایوان نجف عجب صفایی دارد حیدر بنگر چه بارگاهی دارد دارم به روی لب یا مرتضی علی زنگ در بهشت اسم تو یاعلی تویی آقا امیر کرم کن نگاهی به چشم ترم آرزوم اینه که دم مرگ بزاری پاتو روی سرم لحظه مردن چشم به راه هستم میدونم آقا میگیری دستم جنازمو ببرید وادی السلام علی علی امام من است و منم غلام علی نوکری تو علی اکبری

آفریده شدم برای علی تا بیفتم به دست و پای علی اینکه ما از چه آفریده شدیم علتش هست خاک پای علی جان سائل چه ارزشی دارد جان پیغمبران فدای علی صد هزار آفتاب میریزد با تکان خوردن عبای علی هم علی میشود علی خدا هم خدا میشود خدای علی هم صدای علی صدای خدا هم صدای خدا صدای علی هم نشسته علی به جای خدا هم نشسته خدا به جای علی عرش را شرع را شریعت را همه را آفریده «ب»ای علی ذکر بالا سرش حسین بُوَد پس نجف هست کربلای علی انا مشتاق به جوار نجف انا محتاج به دعای علی بچه های بزرگ و كوچكمان همه قربان بچه های علی دست مولا و چادر بی بی دست ما و نخ عبای علی چه مقامیست که هزاران بار میشود فاطمه فدای علی محتاج دعای علی محمدرضا ناصری