گلچین مداحی وفات حضرت زینب کبری (س)

اینان که طبل خاتمه جنگ را میزنند دیگر چرا به خیمه ما سنگ میزنند…

ای دل به شهر بند غمت مبتلا حسین(ع) ای جرعه نوش ساغر قالو بلا حسین(ع)

خداحافظ ای شهر آزارها خداحافظ ای کوچه بازارها خداحافظ ای شاهد جنگها خداحافظ ای بارش سنگها خداحافظ ای شهر رنج و بلا خداحافظ ای چوب و تشت طلا خداحافظ ای قصه ی بزم می خداحافظ ای راس بالای نی خداحافظ ای اشک جمّازه ها خداحافظ ای زیب دروازه ها خداحافظ ای شهر دشنامها خداحافظ ای کوچه ها بام ها یازینب یازینب جان خداحافظ ای سنگ خون و جبین خداحافظ ای سید الساجدین خداحافظ ای ناقه ی بی جهاز خداحافظ ای اختران حجاز خداحافظ ای خاک ویران سرا خداحافظ ای آل خیر النساء خداحافظ ای خردسال اسیر خداحافظ ای چهار ساله سفیر خداحافظ ای یاس نیلی شده یتیم نوازش به سیلی شده همین جا خودم دیدم از خون خضاب سر نیزه ها هیجده آفتاب همین جا کنارم نی و دف زدند به دیدار هجده گلم کف زدند همین جا دلم شد زغم چاک چاک که خورشید افتاده بر روی خاک یا زینب یازینب زینب جان همین جا به زخمم نمک میزدند عزیز دلم را کتک میزدند همین جا به فرقم عدو خاک ریخت به روی گلم خار و خاشاک ریخت همین جا ز غم جان من خسته بود که ده تن به یک ریسمان بسته بود همین جا زغم جانم آمد به لب که بشکسته طی شد نماز شبم همینجا بما خصم دشنام داد حسین مرا خارجی نام داد همینجا دو چشمم ز خون تر شده که یاسم به ویرانه پرپر شده همینجا ب ویرانه بلبل گریست غریبانه بر قربت گل گریست همینجا ز غم جانم آمد به لب که در گل گلم دفن شد نیمه شب دریغا که آن گوهر پاک رفت چو زهرا غریبانه در خاک رفت یازینب یازینب یازینب جان

پير شدم تو اين يه ساله و نيمه زمين گير شدم تو اين يه سال و نيمه هنوزم ميسوزه بازوم هنوزم ميسوزه پهلوم خبر داري كه هنوزم ازون روزا نيليه روم هنوز رو ، سرمن ، جاي سنگه حسينم براي ، رقيه ات ، دلم تنگه حسينم ... حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... دلخوشيم همين يه پيروهن بود همين پيرهني كه واسه تو كفن بود رو تل دل غوغا گرفت و ... تا رو سينت جا گرفت و ... جلوي چشماي مادر سرت رو بالا گرفت و ... خودم مي ، شنيدم ، بُنيَّ قتلوك خودم مي ، شنيدم ، بُنيَّ ذبحوك حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... اين شبا همش كارمه گريه توي گوشمه هنوز آهِ رقيه شبا كنج ويرونه گريون با لكنت ميگفت هِي باباجون آخه دخترا رو ميديد كه نشستن كنارِ باباشون چقدر نون و خرما ، ميريختن تو خرابه چقدر هِي ، لالايي ، شبا ميخوند رُبابه حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... پیر شدم حسین عینی فرد

عصمت حق زینب کبری منم دخترمو زینت بابا منم عصمت داورم دختر حیدرم خواهر غمخوار حسینم یار وفا دار حسینم چشم علی محو تماشای من به جای پای فاطمه پای من عصمتم مادری است کلامم حیدری است دخت امیرالمومنینم ناموس رب العالمینم عصمت حق حسین عینی فرد

لایق احترامی زینب تار و پود قیامی زینب به خدا در نبود عباس تو اباالفضل نشانی زینب جان زینب جان زینب جان زینب کل ایمان زینب قلب قرآن زینب زینب صاحب لشکر زینب از عالم سر زینب عینا کوثر زینب بنت الحیدر یا زینب یا زینب لشکری رو به هم کوبیدی به دل شام علم کوبیدی خطبه ات را چو مشتی محکم به دهان ستم کوبیدی جان زینب جان زینب جان زینب شیر غران زینب ای رجز خوان زینب کاخ دشمن با تو شده ویران زینب لایق احترامی زینب حسین عینی فرد

به منبر دم از پدر میزند به روی یزید تشر میزند امانم ده ابراهیم چه بی واهمه به بت خانه دشمن تبر میزند دشمن پشیمان شده حالش پریشان شده با دیدن خطبه اش کافر مسلمان شده حیا را ببینو وفارو ببینو به هر نطق زینب خدارو ببینو فراز منابر قیامت به پا کرد نوا را ببینو و لوا را ببینو یا زینب یا زینب دم از پدر میزند حسین عینی فرد

تو چه کردی میان میدان شمر چکمه ات را نزن به دندان شمر پاشو از روی جسم بی‌جان شمر پاشو ورنه شوی پشیمان شمر تو که دستِ بریدنت تند است خنجرت پس چرا کمی کند است از خودم بی‌حسین سیرم من ته گودال سربه زیرم من حق بده گوشه‌ای بمیرم من خنجرش را نشد بگیرم من دیر کردم سرِ تو را بردند تا که انگشتر تورا بردند کودکان یک به یک کتک خوردند چند تن زیر دست و پا مردند دلِ هر کس که بود آزردند اهل بیتِ امام را بردند گرچه با شرم و سر به زیری رفت دختر فاطمه اسیری رفت خیمه ی بی‌عمود واویلا آتش و بوی دود واویلا چهره‌های کبود واویلا لاطُماتُ الخدود واویلا دم خیمه چه ازدحامی شد دور تا دورِ او حرامی شد عاقبت شهر بی‌امان را دید سنگ و پرتاب ناگهان را دید مجلس عیش شامیان را دید عمه جان چوبِ خیزران را دید آه این چوب بدترین حربه‌ست عمه یاد دوازده ضربه‌ست *** غروب کربلا شد و,جور و ستم روا شد و دور و بر سه،سه ونیم, قیامتی به پا شد و بعدِ تمامِ شُهدا,نوبت شاه ما شد و وقـت نزول آیه‌ی,مصیبت و بلا شد و تمـامی سپـاه کـفر,دوباره هم صدا شد و خدا خدای نیزه و, خنجرو دشنه‌ها شد و برای نیزه دارها, حرمله رهنما شد و سـنگ روانه‌ی سرِ, عزیز مصطفی شد و عزیز برادرم حسن حسینخانی

خبر آن نیست که اموال به غارت رفته خبر آن است که زینب به اسارت رفته کاش خودش لباسای پیکرش رو در می آورد کاش همون غروبی انگشترشو در می آورد از تو یه پیرهن برام مونده اونم پاره شده آخه من دیدم چه طوری از تنت در می آورد وای از آن لحظه که از پیکر من جان میرفت چه غریبانه حسینم سوی میدان نمی رفت حسین حسین زینب به اسارت رفته حسن حسینخانی

ثبت دووم میکنه زینب سد هجوم میکنه زینب جنگ و یزید کرد شروع اما جنگ و تموم میکنه زینب امیره زینب دلیره زینب ندیده چشمی شکست زینب قراره زینب وقار زینب کل فتوحات به دست زینب فرمانده حرم بانوی محترم منظومه کرم دریای بی کران در دستش آسمان معروف به عمه جان علیا مخدره لبیک زینب حافظ این‌ آبرو زینب لشگر کفر روبرو زینب تیغ بیان ، خطبهء قرّا کوفه رو کرد زیر و رو زینب تمامه زینب امامه زینب سلام ما بر محضره زینب جلیله زینب عقیله زینب مثل ابالفضل حیدره زینب پروردگار من ای پیر انجمن همشیرهء حسن بانو مکرمه هستی معظمه معنای عالمه علیا مخدره لبیک زینب جنگو تموم میکنه زینب حسین ستوده

صدا زد عقیله در آن های و هوی خجالت بکش شمر بی چشم و رو چه میخواهی از این شهید غریب بریدی تو دیگر سرش را برو حسینم بزرگ بنی هاشم است برهنه نکن پیکرش را برو اجازه بده ببوسم کمی رگ حنجرش را خیام حرم را که آتش زدی ببین ترس نیلوفرش را برو رباب آمده نبش قبرش نکن نزن بر روی نی سرش را برو حسین صدا زد عقیله مهدی رعنایی

لحظه رفتن شده یک سال و نیمه یاد لب هات در عذابم رفتم و راحت شدم از گریه ها و غصه های بی حسابم داداش این لحظه های آخرم داداش خودت بیا بالا سرم داداش یک ساله که منتظرم ای وای غریب کربلا حسین یادمه اون صحنه تلخی که دیدم ازدحام توی گودال یادمه اون صحنه تلخی که دیدم ازدحام توی گودال تشنه بودی خسته بودی اینقدر که نیزه خوردی رفتی از حال دیدم سرت رو از تن میبره دیدم پیش چشم من میبره کربلا چون روز زینب تیره میشه آسمانش آسمانش

زینب زینب ای که ناخدای کشتی نجاتی دریای غم کُشته اشک قتیل العبراتی بعد زهرا تو ملیکه تموم کائناتی دلمو برده نسیم کرمت جونمو میدم به پای علمت الهی امشب بودم تو حرمت زینب زینب نائبه الزهرا ملیکه الدنیا شفیعه العقبا زینب زینب سیده الساداتی مصطفوی مرآت حیدره شامات زینب یا زینب **** مثل حیدر خطبه خوندی تو و کوفه زیر و رو شد ظلم و ظالم با کلامت تا ابد بی آبرو شد از پا افتاد هر کی با تیغ نگاهت روبرو شد ذوالفقار تو همین کلامته تب توفانت قیام شامته اگه دینی هست از این قیامته زینب زینب فاطمه الصغری عقیله العظما سلیله الزهرا زینب زینب یا تالی المعصوم شریکه المظلوم انسیه المهموم زینب یا زینب

یا زینب بی کران مثل دریا زینب واسه من کل دنیا زینب یا زینب تو دفاع از حرم تو مریده عباسم به خدا که بی بی جانم روی تو حساسم نزار بی بی جا بمونم یه کاری کن واسم زینب با یه نیم نگاه تو زینب میام تو سپاه تو میدم جونمو برای تو زینب زینب یا عقیله العرب زینب یا عقیله العرب یا زینب بی کران مثل دریا زینب واسه من کل دنیا زینب یا زینب تو دفاع از حرم تو مریده عباسم به خدا که بی بی جانم روی تو حساسم نزار بی بی جا بمونم یه کاری کن واسم زینب با یه نیم نگاه تو زینب میام تو سپاه تو میدم جونمو برای تو زینب زینب یا عقیله العرب زینب یا عقیله العرب

خوبان روزگار مسلمان زینبند دیوانۀ حسین و پریشان زینبند آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند حتما کنیز و پیر غلامان زینبند در جنت الحسین تمام حسینیان هستند غرق ناز که مهمان زینبند مرغان خوش صدای بهشتی تمامشان بیچارۀ طنین حسین جان زینبند هفتاد و چند کشتۀ آقای کربلا مردان آسمانی گردان زینبند عباس با تمام جلال و ابهتش بوده غلام حلقه به گوش و رعیتش مدیون او کرامت صاحب کمال ها شد نام او اجازۀ پرواز بال ها یک شب بدون نافله از عمر او گذشت این جمله را نوشته خدا در محال ها کوری چشم خیرۀ ابن زیاد ها زیباست در نگاه ظریفش محال ها او مثل مادر و پدرش بی قرینه است شرمنده می شوند ز وصفش مثال ها شعرم به درد مدح و مقامش نمی خورد زینب کجا و بازی این قیل و قال ها دنیا شوند شاعر او باز هم کم است مکتب نرفته عالمه ی هر دو عالم است کعبه رقیب حرمت زینب نمی شود عالم حریف هیبت زینب نمی شود این ها که گفته اند ز عیسی مسیح ها یک قطره از کرامت زینب نمی شود تنها به احترام حسینش اسیر شد هر عاشقی که حضرت زینب نمی شود هر جا که حرف اوست همان جاست کربلا در هر مکان که صحبت زینب نمی شود باید به سوی عرش خدایش سفر کند روی زمین رعایت زینب نمی شود زینب اگر نبود محرّم نداشتیم هیئت نبود، این همه آدم نداشتیم استاد حفظ منزلتش مجتبای او ارباب ما ز ملتمسین دعای او تا لحظه ی شهادت پیغمبر حرم نشنیده اند غیر محارم صدای او فرعون شام را سر جایش نشاند و رفت موسی شد و شجاعت او شد عصای او بوده سه سال حضرت ریحانة الحسین شاگرد درس عفت و حجب و حیای او حتی ز کودکان شهیدش نبرد نام قربان نذر دادن بی سر صدای او ما بندگان بی سر و سامان زینبیم دیوانه ی نگاه دو طفلان زینبیم وقتی غرور حیدری اش جلوه گر شود هر کس که هست مرد خطر بی جگر شود تنها پیمبری است که باید چهل مسیر با شمر ها و حرمله ها همسفر شود بین حرامیان سپَر هر اسیر شد اما کسی نبود برایش سپَر شود با دست های بسته نمی شد به سر زند سر را شکست تا کمی آرام تر شود نفرین به دست آن که به او وحشیانه زد ای خاک بر سرم به تنش تازیانه زد خوبان روزگار مسلمان زینبند مهدی رعنایی

خیلی این در و اون در زد عبدالله جعفر دید حال خانوم بده میگن خیلی طبیب آورد تو خونه بالا سر زینب ولی افاقه نکرد آخر سر یه طبیب آوردند خیلی حاذق خیلی کار بلد اومد بالا سر زینب به قول امروزی ها معاینه کرد به عبدالله جعفر شوهر بی بی گفت این خانوم مریضیش مریضی عشقه تا عشقشو نبینه آروم نمیشه طبیبه دید عبدالله داره گریه میکنه گفت چرا گریه می کنی حرف بدی نزدم گفت عشقشو یه ساله سرشو بریدن یه راه چاره ی دیگه بده حال خانوم بده مهدی رعنایی

اومد جلوی آقا موسی ابن جعفر یهو دید بی حیا داره به مادرش زهرا جسارت میکنه طاقت نیاورد صدا زد خدا خلاصم کن امان از دل زینب یا موسی ابن جعفر این حرف رو شنیدی جگرت آتیش گرفت کجا بودی گودال عمه جانت افتاد گودال دیدی یه نفر قاتل عزیزش میشه تا میبینیش میگن جلو چشم من نیاوریدش زینب افتاده بود تو گودال حسین رو زمین سر در بدن نداره بی حیا اومد جلو چشم زینب دیدن داره میخنده جلوی آقا موسی ابن جعفر فریدون کریم پور

با چشای پرخونم/بادست لرزونم نگام به در مونده/تا برسی از راه فکرشو نمی کردم/ای مه جبین من آسمون قلبم/یه روز بشه بیمار یه سال و نیمه بعد کربلا/ کربلا کربلا عزادارتم شاه سرجدا/سرجدا سرجدا صدای ناله هات/وای میون گوشمه/وای پیراهنت داداش/وای توی آغوشمه/وای غریب آقام حسین/وای زیر نور آفتابم/با چشم پر آبم به یاد اون روزی/که تشنه جون دادی به یاد همون روز که/جلو چشم مادر غریب و بی یاور/از نفس افتادی تو روی خاکا دست و پازدی/یاحسین یاحسین مادرمونو هی صدازدی/یاحسین یاحسین خیمه ها گر گرفت/وای پیش چشای تو/وای بوسه گرفتم از/وای خون رگای تو/وای غریب آقام حسین/وای مگه میره از یادم/اون همه داغ و غم که صبح تا ظهر دیدم/تو روز عاشورا مگه میره از یادم/اسارت و غارت بزم می و بازار/کوچه ی یهودی ها پاهامون همه زخم از آبله/آبله آبله امون از چشم هرز حرمله/حرمله حرمله سرتو روی نی/وای مارو دعا میکرد/وای نگاه شومشون/وای مگه حیا میکرد/وای نگام به در مونده مهدی رعنایی

توان نداره پای خواهرت کشون کشون میام بالا سرت معلومه از خنجر کندشه خیلی اذیت شده حنجرت آه نفسم نفس نفس نزن این جوری تو چشام نگاه نکن بمون پناه خیمه ها حسین اهل حرم رو بی پناه نکن حسین وای نرفت از اینجا ناامید داداش هرکی تو این برو بیا رسید هرچی تونستن کندن از تنت هرکی به یک نون و نوا رسید غروب شد و هرکی یه چیزی برد ولی هنوز شمر توی مقتله اون چی میخاد از تو بدزده که از بقیه بیشتر معطله حسین وای خدا به خیر کنه از این به بعد دارن میان به سمت خیمه ها تیز تره از تیرای حرمله نگاه این سنان بی حیا میخان اسارت ببرن منو منی که ناموس پیمبرم بازم خداروشکر رو نیزه ها سرتو داره سایه رو سرم توون نداره پای خواهرت مهدی رعنایی

قافله سالار من، کجایی ای دوای دردم پی تو هرکجا میگردم تو رو تو قتلگاه گم کردم ای بدن صد پاره، رو خاک داغ این صحرایی چرا مقطع الاعضایی بگو کجا برم تنهایی سالار زینب سالار زینب وای من از عاشورا، زمین و آسمون غمگینه یه خواهری داره میبینه یکی میشینه روی سینه وای من از عاشورا، باید بمیره از غم دنیا تو قتلگاه پیش زهرا دوازده ضربه زد واویلا سالار زینب سالار زینب داغته روی سینم، که قلب مظطرم میسوزه پاشو ببین حرم میسوزه ببین که معجرم میسوزه رفتی و دور از چشمت، به خیمه ها جسارت بردن به خیمه ها هجوم آوردن همه چیو غنیمت بردن سه ساله تو رو آذردن سالار زینب سالار زینب لشکر دشمن ای وای، به روی پیرکت می تازه میان همه با نعل تازه دیگه روشون به رومون بازه رفتی و موندم تنها، بگو چکار کنم با این درد به هرمله میگفتن برگرد نزن تو گو شمن ای نامرد سالار زینب سالار زینب قافله سالار من سعید حدادیان