گلچین مداحی وفات حضرت زینب کبری (س)

پرچمت گر سرنگون شد من نگه میدارمش غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است خون به سرما جاری نمی شد اگه زینب نبود اربعین کسی راهی نمی شد اگه زینب نبود شیر زن کربلا به کوفه چون جای علی نشست عالم از اون خواسته چشم جهان باز کرد کاخ ستم رو بست ای فراتر از غمه زینب عالمه بی معلمه زینب خواهر شاهانه زینب اربعین کسی راهی نمی شد زینب نبود امیرحسین حضرتی

سلام الله علیک یا کعبة الرزایا، قبلة البرایا نوحه کربلا یا جَبَلُ الصّبر نازم به آن زنی که علمدار شام بود مصداق ذوالفقار علی در نیام بود رحمت به شیر مادر آن شاعری که گفت زینب اگر نبود امامت تمام بور زِ مدحش جهان می‌لرزد عدو بی امان می‌لرزد چنان اُسکُتو می‌گوید زمین و زمان می‌لرزد سلام الله علیک یا کعبه الرزایا محمد عطایی نیا

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی معجری از ذهن عالم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظ معجرت ابالفضل ای وارث معجرت رقیه یک حیدر و پهلوون خیبر یک زینب و یک بنی امیه الله الله تبارک الله   به خطابت زینبو به جلالت زینبو به قدر و شوکت زینبو استقامت زینبو به قد قیامت زینبو به نجابت زینبو و به ساحت زینبو ذکر اجابت زینبو بعد کربلا همه دیدن امامت زینبو زینب زینب زینب زینب   ای مهار ناقه ات در دست سکاندار عرش ای رکاب محملت پای ابالفضل علی کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود ای علمدار قیام جای ابالفضل علی ای حافظ پرچم ابالفضل ای وارث خطبه های حیدر عالم همه مبهوت که آمد از محمل تو صدای حیدر الله الله تبارک الله   به جناب زینبو به رکاب زینبو نور حجاب زینبو انقلاب زینبو فن خطاب زینبو به فضائل زینبو زنِ کامله زینبو عامل و عادله زینبو عاقل و قابلِ زینبو منبر محملِ زینبو ابن مرجانه زمین خورده مقابل زینبو زینب زینب زینب زینب چون‌ که خورشید به پوشاندن او مامور بود وحید شکری

پا منبر زینب همه می‌پرسیدن علیه یا ذوالفقارشه خطبه تموم شد آخرش نفهمیدن علیه یا ذوالفقارشه یه زنه، اون که تا خطبه خوند دهنِ، یک جماعت واموند یه تشر، زد تو مجلس غوغا کرد یه تنه، برگه رو برگردوند ای روح شعائر، حلماء و صابر اسد المنابر، زینب زینب زینب ای فخر المفاخر، زهرا مظاهر علیِ معاصر، زینب زینب زینب شام و جمل کرد آخه زینب وارثِ حسنه و اقتدارشه حیرونه عزرائیل تو اوج حادثه علیه یا ذوالفقارشه دو سه خط، خطبه خونده بر لب نُفِخت، اُسکتوا مِن زینب خودشه، حیدر کرار اومد به غلط، کردن افتاد مرحب اوج اقتداره، همتا نداره خود ذوالفقاره، زینب زینب زینب او با یک اشاره، می‌ره دمارِ فتنه رو در می‌آره، زینب زینب زینب پا منبر زینب همه می‌ پرسیدن روح الله رحیمیان

غم زینب است در بارگاه قدس مَحرم زینب است احیاگر عیسی ابن مریم زینب است زهراترین اولاد آدم زینب است عشق مجسم زینب است حافظ پرچم زینب است خاتون عالم زینب است نور مُحرم زینب است جبل الصبر کربلا کوه مستحکم زینب است کاف و ها و یا عین و صاد آیه‌ی محکم زینب است مدعی هرگز مزن بیهوده لاف عاشقی این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است

تنها زینب بین صحرا زینب تنها زینب بین اعدا زینب زنی از تیره سادات زنی بالا تر از آیات که بر دروازه ساعات میان عده ای الوات معذب شد خدا زینب دمه دروازه ساعات غم در جان او حل شد معطل شد تنها زینب بین صحرا زینب محسن عرب خالقی

می‌دانید که من کیستم پای دینِ خدا بایستم اگر یزید را ادب نکنم من دختر مرتضی علی نیستم راه حق اراده می‌خواهد یعنی با اراده می‌میرم بر نِی ایستاده خون خدا من هم ایستاده می‌میرم جلیله‌ام، بت بزرگ را خودم می‌شکنم خلیله‌ام، بعدِ علمدار، علمدارِ این قبیله‌ام من عقیله‌ام، من عقیله‌ام... شیرم دختر شیرم با گرگانِ شام درگیرم از حلقومِ پسرِ معاویه حق علی را پس می‌گیرم من که در کاخ عُبِیدالله دشمن را بی‌ آبرو کردم کاخ سبز اموی‌ها را با یک خطبه زیر و رو کردم فاضله‌ام، کمال در ولایت علی بوَد کامله‌ام، یک تنه سینه‌سپرِ تمامی قافله‌ام من عاقله‌ام من عقیله‌ام من عقیله‌ام... من کیستم محسن عرب خالقی

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی‌معجری از ذهن عالَم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظِ معجرت اباالفضل ای وارثِ معجرت رقیه یک حیدر و پهلوونِ خیبر یک زینب و یک بنی‌امیّه الله الله تبارک‌الله به خطابتِ زینب و به جلالتِ زینب و به قدر و شوکت زینب و استقامت زینب و به قد قیامت زینب و به نجابت زینب و و به ساحت زینب و کوه صلابت زینب و عرش ما رؤیتِ زینب و ذکر اجابت زینب و بعد کربلا همه دیدن امامتِ زینبو ای مهارِ ناقه‌ات در دست سکّان‌دارِ عرش ای رکابِ مَحملت پای اباالفضلِ علی کربلا در کربلا می‌مانْد اگر زینب نبود ای علمدارِ قیام، جای اباالفضلِ علی ای حافظِ پرچمِ اباالفضل ای وارثِ خطبه‌های حیدر عالَم همه مبهوت که آمد از مَحملِ تو صدای حیدر الله الله تبارک‌الله... به جناب زینب و به رکاب زینب و نورِ حجاب زینب و به انقلاب زینب و فنِّ خطاب زینب و به فضائل زینب و زن کامله زینب و عامل و عادله زینب و عاقل و قابله زینب و منبرِ محملِ زینب و ابن مرجانه زمین خورده مقابلِ زینب و زینب زینب، زینب زینب زینب و بی معجری علی اکبر حائری

اسکتو گفتن او صاعقه محشر بود محض یادآوری معجزه خیبر بود گفت یابن الطلقا آنکه مسلمانت کرد ذوالفقار پدرم شیر خدا حیدر بود زینب یک تنه یک لشکر  زینب مقتدا و رهبر زینب شریکه الحسین زینب نائبة الحیدر یا زینب جان بستان علی علی. تو درس شجاعت الگوی کامله نداره مرامش با علی فاصله علمدار شام و کوفه بعد از حسین غضب می کنه انگار ابوفاضله  اسکتو گفتن او صاعقه محشر بود امیر برومند

دونه دونه همه بچه ها رو سوار ناقه کرد بالاخره ناقه بلنده یکی کمک بده سوار ناقه بشن زینب موند ورباب رباب جلو اومد گفت خانوم شما سوار شو خدا بزرگه منم یجوری سوار میشم یه دفعه زینب صدا زد رباب تو ناموس مایی آی ناموس حسین... آی ناموس حسین مازیار طاولی

و قول دادی آشنای هم بمانیم شانه به شانه پا به پای هم بمانیم تا دست در دست عصای هم بمانیم تا آخرین لحظه برای هم بمانیم از روی تل دیدم سوی گودال رفتی اینقدر دست و پا زدی از حال رفتی خواهر بمیرد که دگر یاری نداری تنها شدی و هیچ غمـخواری نداری دور و برت حتی عزاداری نداری زینب اسارت می رود کاری نداری جان برادر صبر هم اندازه دارد زینب برای چند غم اندازه دارد تو قول دادی آشنای هم بمانیم بی تو قفس با آسمان فرقی ندارد

سر نی در نینوا میماند اگر زینب نبود کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود ممدوحه ی پروردگار ای نایب صاحب ذوالفقار اسطوره ی صبر و وقار ای بهترین اسوه ی روزگار ای قله ی تا ابد استوار به نام بلندت حماسه سرودیم اگر تو نبودی حسینی نبودیم سر نی در نینوا میماند اگر زینب نبود کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود ای بانوی با افتخار ای مظهر عزت و اقتدار در کربلا آیینه دار ایثار تو قصه ی ماندگار آرامش هر دل بی قرار نماز شبت بود که گرم سجودیم اگر تو نبودی حسینی نبودیم دانلود نماهنگ سر نی مجید بنی فاطمه

توی میدون می‌ره شونه به شونه با حسین، زینب همه محو خطبه‌ای که می‌خونه با حسین زینب تنها اسمی که همیشه می‌مونه با حسین زینب زینب کنز حیا زینب زینب دین و دنیا زینب زینب عمتی یا زینب انقلاب زینب جاویدانه بانویی از نسل سردارانه روی منبر خطبه‌ی جانانه خنجر به قلب ابوسفیانه روی منبر مو نمی‌زنه اصلا با علی زینب صد و ده بار توی خطبه می‌خونه با علی زینب که نکرده اقتدا به کسی الا علی زینب زینب جان کلام زینب زینب بنت الامام زینب زینب حُسن‌ختام زینب آرامش قبل از هر طوفانه زن ولیکن مرد هر میدانه صلی الله علی بنت فاطمه لعن الله علی ابن مرجانه توی میدون میره شونه به شونه امیر طلاجوران

شأن و مقام تو بی‌کران زینب ذکر ظهور صاحب زمان زینب آینه‌دار حُجب و حیا زینب مثل علی شو خطبه بخوان زینب خالق نوری، منشأ شوری چون تو ندیدم زنِ غیوری حیدر ثانی، علی لسانی شأن تو بالا فوق بیانی نبض قیامی، فاتح شامی نطق فصیح هر چه کلامی بالاتر از عرش معلّی زینب‌کبری ای ما رَاَیتُ اِلّا جَمیلا ای دخترِ محبوب حیدر، مجذوبِ حیدر با نطق تو پا می‌کوبه حیدر جَبَلُ الصَبر زینبزینب زینب شأن و مقام تو بی‌کران زینب مازیار طاولی

مثل فردا روزی همچین علی اکبر این زانوشو رکاب گرفته پیاده شد از روی محمل یه بانویی رشیده علی اکبر چون اعنان گیر ناموس حق رسیده علیا مخدره زینب روی زانو اکبر لیلا دور تا دورمون بنی هاشم تحت فرمان حضرت سقا پرده را از مقابل زینب باد هم حتی نمی زند بالا منه پرده نشین را محمله بی پرده ایی به هرجا رد شدم سنگ از دست رهگذر خوردم منی که سایه ام را مردم کوچه نمی دیدند منی که شش برادر داشتم حالا نظر خوردم منی که شش برادر داشتم حسن حسینخانی

اصیله جلیله سلام‌الله علی قلب عقیله خطبه‌ش جالب زینب، میدون غالبه زینب میگه اُمّ‌بنین هم صد آفرین به زینب خدا گواهه تو تنها قیامتی زینب وارث نور حسین و امامتی زینب حرفی نمی‌مونه زمانی که ابوفاضل صدات می‌زنه بانو سیّدتی زینب وزیره امیره سلام‌الله علی ماه عشیره با آبرو اباالفضل، هر دَم بگو اباالفضل محشر رقیه میگه: جانم عمو اباالفضل ترابِ پای شما هم مقدّسه آقا به چشم ما تا ابد توتیا ابوفاضل به عشق اسم شما توبه می‌کنن مردم مرادِ زندگیِ لوتیا ابوفاضل سلام الله قلب عقیله حسین سیب سرخی

ابی عبدالله همشونو جمع کرد بعد اینکه عرفه رو خوند امام گفت که رفتن دلیل میخواهد خدا مرا ته مقتل شهید میخواهد خدا بناست که عطشان ببیندم عشق است بدون پیراهن عریان ببیندم عشق است بناست تشنه مرا در کویر بیند او مرمل بدما در حصیر بیند او محکم همه اینا رو می‌گفت یه مرتبه دیدن لحن ابی عبدالله عوض شد یه بغضی گلوی آقامونو گرفت صدا زد جاتون خالیه نمیاید ببینید خدا بناست ببیند اسیر زینب را علمداری که یه کوفی به غارت برد مشکش را دم دروازه ساعت درآوردند اشکش را به قرآن پاره‌ها آن بی‌ وضو‌ها دست‌ها بردند عروسان علی را از میان مست ها بردند تو ازدحام بازار پرده نشینا شدن معذب با سنگا شد شکسته میون کوچه غرور زینب تو روی نیزه بودی عزیزاتو با طناب آوردن کشون کشون ما ها رو میون بزم شراب آوردن به شام قافله را با عذاب آوردن برای دست یتیمان طناب آوردن مگر که چوب تر و تشت و خیزران کم بود که بعد چند دقیقه شراب آوردن خدا بناست ببیند اسیر زینب را فیضی پورکاوه

به خدا یه جوری بود خانوم نگاه کرد دید اینا بی‌شرف‌تر از این حرفان این حروم‌زاده‌ها حرف حالیشون نمیشه یه نگاه کرد به آسمون خدا یه چشم انداخت به خورشید و آفتاب سوزان کربلا گفت تو هم کوفی شدی حرارتتو کم کن داداشم داره می‌سوزه داداشم داره میسوزه علیرضا اسفندیاری

پسر عموی خودش عبدالله ابن جعفر خواستگاری کرده همسایه دیوار به دیوارش تعجب کرد با تحیر یه نگاه کرد به خانومش گفت خانوم مگه علی تو خونه دخترم داره اینجوری زندگی کرده خانوم زینب خانومش گفت انگار داشته ما بی‌خبریم حالا همین زینب از بالای تل بین نامحرما ارازل و اوباش داره میره سمت گودال پا گیر میکنه با صورت میخوره زمین مگه علی دخترم داره علیرضا اسفندیاری 

قرارمون نبود از تنور سر دربیاری قرارمون نبود روی نی پر دربیاری قرارمون نبود همسفر با خولی بشم برای دیدنت از سنان منت بکشم خواهش میکنم برید کنار که من خودم خاکش میکنم خواهش میکنم سر پیری دم دروازه گرفتار شدم سر پیری هدف ساز و دف و تار شدم داره خون میریزه از زخم تنت آروم من فدای غربتت سیدناالمظلوم تو سر و صدا و ازدحام جمعیت پیچیده تو مقتلت زجه یک خانم بمیره مادرت برات که انقدر نا خوش شدی زیرِ دست و پا هاشون بمیرم زجر کش شدی چشاتو وا کن از خیمه به گودال اومده زینب دانلود مداحی قرارمون نبود حسین ستوده

به بشیر فرمود که بشیر زینب کجاست گفت خانم همین خیمه مجاور پرده رو زد کنار نگاه کرد اینجا نیست بشیر زینب کدوم خیمه است گفت خانم همین خیمه مجاور زد کنار نگاه کرد اینجا نیست گفت بشیر زینب بنت علی رو میگم گفت ام البنین همین خمیه است پرده رو زد کنار دید چهار پنج تا پیرزن نشستن ولی زینب یهو دید یه خانم قد خمیده بلند شد گفت مادر انقدر پیر شدم زینبو نشناختی گفت قربونت برم زینبی چرا انقدر پیر شدی عزیز دلم مگه کجا بردنت گفت مادر شکسته بال ترینم ، کبود می آیم من از محله ی قوم یهود می آیم از آن دیار که من را به هم نشان دادن به دست های رقیه دو تکه نان دادن من که همه عمر رفته بودم تنها به مجالس زنانه رفتم وسط شرابخواران شکسته بال ترینم امین شادکام

قرآن در کلام زینب واجب الاحترام زینب نور حسینو تا قیامت کرده زنده قیام زینب حقا که امامه زینب عالم متحر از مقام زینب تا کوبید به منبر کوفه لرزیده احیا کرد به یک آن نخل خشکیده چادر بر کمر زد یا علی گفت و لشکر کرده وحشت حیدرو دیده ای... عقیلة السادات ، به پهنه‌ی شامات دشمنت ذلیل شده با خطبه خونی هات خیلی جگر داری ، تو خط نگه داری وای اگر بعد اباالفضل بیای و علم رو برداری عمه جان یا زینب عالم در مدار زینب چون کوه استواره زینب با خطبه‌اش داره یزید و به زانو درمیاره زینب سرتا پا وقاره زینب خطبه هاشه والله ذولفقار زینب معنا عفاف و سر مستوره دستای حرام از معجرش دوره والله کس ندیده صورت زینب اطراف عقیله هاله‌ی نوره ای... زن اما مردانه ، رقم زد افسانه سرجاش نشوند یزیدو قهرمانانه حضرت عِلّیه ، کنیزت آسیه واسه ختم قائله یه خطبه کافیه قرآن در کلام زینب رضا شیخی

عمه جان صاحب الزمان جان جان جان هر جهان توی هر زمان و هر مکان اسم تو میشه جاودان چون تیر حسین باشد و زینب چو کمان سات مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه است زینب ولی الله شیر اسدالله چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است آزادی یعنی تو آزادگی یعنی تو معنای اصلی دلدادگی یعنی تو زینت بابا یعنی زینت اللهی اوج عزت در عین سادگی یعنی تو عمه جان صاحب الزمان حسین سیب سرخی

سخنوره قهاره دختر علی خودش یه حیدره کراره یزیدو کرد بیچاره جذبه ی فاطمه و علی رو یکجا داره کلام زینب آره کاخ ظلمو کرده روی سرشون آواره ابالفضل کفیل عقیله زنِ بی بدیلِ عقیله دو عالم به فرمان زینب یزیدم ذلیلِ عقیله اومده بسوزونه زنای شامی رو ادب کنه بنی امیه ی حرامی رو با هرکی با علمش یه نسبتی داده یزیدو اینجوری صدا زد ای زنا زاده دختر علی خودش یه حیدره کراره حسین ستوده 

سخنوره قهاره دختر علی خودش یه حیدره کراره یزیدو کرد بیچاره جذبه ی فاطمه و علی رو یکجا داره کلام زینب آره کاخ ظلمو کرده روی سرشون آواره ابالفضل کفیل عقیله زنِ بی بدیلِ عقیله دو عالم به فرمان زینب یزیدم ذلیلِ عقیله اومده بسوزونه زنای شامی رو ادب کنه بنی امیه ی حرامی رو با هرکی با علمش یه نسبتی داده یزیدو اینجوری صدا زد ای زنا زاده سخنوره قهاره حسین ستوده