رمضان

روی قبرم بنویسید که نوکر بودم من غلامی به در خانه حیدر بودم فخرم این است دویدم همه جا پشت سرش در رکاب ولی الله چو قنبر بودم بنویسید در این بزم مقرب بودم چون مرید علی و حضرت مادر بودم بنویسید جدایی و من و کرب و بلا بنویسید که لب تشنه و مضطر بودم من شدم حلقه به گوش در میخانه عشق چون مسلمان دو چشمان قلندر بودم بنویسید رقیه بنویسید عطش غرق تب از عطش روضه اصغر بودم هر چه دارم همه از خوبی مادر دارم او دعا کرد اگر نوکر اکبر بودم از ازل ریزه خور سفره زینب بودم روی قبرم بنویسید که نوکر بودم روی قبرم بنویسید که نوکر بودم عبدالرضا هلالی

اصبغ ابن نباته میگه پشت در خونه نشسته بودم رفقامم بودن یتیمای کوفه هم بودن داخل منزل گریه میکردند ما بیرون خانه داد میزدیم یه وقت امام حسن درو باز کرد فرمود مردم حال علی خوب نیست همه برید میگه خیلیا بلند شدن رفتن من پشت در خونه موندم سرمو به در خونه علی گذاشتم دوباره امام حسن درو باز کرد فرمود اصبغ مگه نگفتم برو میگه گفتم آقا بزار یه بار دیگه آقامو ببینم آقا گفت داخل شو میگه داخل منزل شدم دیدم مولا روی بستر خوابیده دسمال زردی به سر بسته انقدر خون از بدن مبارکش رفته بود نفهمیدم دستمال زرد تره یا صورتش حال علی خوب نیست میثم مطیعی

مردک پست که عمری نمک حیدر خورد نعره زد بر سر مادر به غرورم برخورد ایستادم به نوک پنجه ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد هرچه کردم سپر درد و بلایش گردم نشد ای وای که سیلی به رخش آخر خورد آه زینب تو ندیدی! به خدا من دیدم مادرم خورد به دیوار ولی با سر خورد سیلی محکم او چشم مرا تار نمود مادر از من دوسه تا سیلی محکمتر خورد لگدی خورد به پهلوم و نفس بند آمد مادر اما لگدی محکم و سنگین تر خورد حسن ازغصه سرش را به زمین زد, غش کرد باز زینب غم یک مرثیه ی دیگر خورد قصه ی کوچه عجیب است (مهاجر) اما وای از آن لحظه که زهرا لگدی از در خورد دانلود روضه جانسوز خاطره بد علی پورکاوه

شیعیان علی حضرت مولا میره غرق خون دیدن زهرا نمون زمین که جای خورشید توی آسمونه امون از این کوفه که شهر عاشق کشونه امون از این کوفیا مرغابیا به دست و پاش افتادن اینجوری پای مولاشون وایسادن آرزوشون بود همه جون میدادند یا حیدر یا حیدر کاش قد غمی که توی مرغابیا بود یه ذره تو مردم کوفه وفا بود فدای غمای تو یا علی مولا گریه شبای تو یا علی مولا شیعیان علی میثم مطیعی

نمیشه حاتمم حریف کرمت مهمونمون کن تو مضیف حرمت دست علمدار حسینه علمت قرآن علی رکن ایمان علی به لطف زهرا شدم مسلمان علی و صلی الله علی المحبان علی علی مولا به سر سجاده علی مولا دلمونه یاده اشهدان علی ولی الله موذن زاده علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر فدای شاه لافتی و حرمش فدای تیغ ذوالفقار و دو دمش فدای شهریارو شعر و قلمش طوفان علی شیر یزدان علی منم ایرانی ز نسل سلمان علی میگرده کعبه هم به دور ایوان علی علی مولا کیه از تو بهتر علی مولا نفس پیغمبر به خدا که قبض روح ملک الموت به دست حیدره علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر نمیشه حاتمم حریف کرمت عبدالرضا هلالی

دلش خونه که از صدای گریه پر شده خونه می‌بینه حال دختراش پریشونه می‌خواد بایسته روی پا نمی‌تونه خودش بوده شهید طعنه‌های مردم جاهل تموم نمی‌شه غربتش امون ای دل به دخترش زخم زبون می‌زد قاتل می‌گفت بابات دووم نمیاره کارش تمومه گریه کن دوا دیگه چه فایده‌ای داره کارش تمومه گریه کن توی بستر افتاده بود دلاور و یل خیبر دستمال زردی بسته بود به روی سر دیدم پریده رنگ صورت حیدر دم آخر کنار بچه‌های زهرا با غربت می‌گفت با اشک جاری از سر حسرت حسین من تویی شهید این امت دشمن تو رو راحت نمی‌ذاره یا ثارالله و ابن ثاره کسی برات آبی نمیاره یا ثارالله و ابن ثاره نذار دیر شه نذار گناها سمت من سرازیر شه نذار که گریه‌هام بدون تأثیر شه نذار که نوکرت توی گناه پیر شه گرفتارم آخه مگه به غیر تو کیو دارم؟ به کشتی نجات تو امیدوارم حسین همه جوره بهت بدهکارم تویی امید عبد بیچاره یا ثارالله و ابن ثاره شنیدم این اشکا اثر داره یا ثارالله و ابن ثاره قبولم کن بذار تا آخرین نفس گدات باشم توی شلوغیا ی روضه هات باشم منم یه گوشه و کنار باهات باشم دلم تنگه نذاری نوکر تو بی سعادت شه نذاری دوری از حرم یه عادت شه نذاری اربعین برام یه حسرت شه دلم هوای کربلا داره یا ثارالله و ابن ثاره چشام داره برا تو می‌باره یا ثارالله و ابن ثاره روضه امیرالمومنین میثم مطیعی

قسم به نام علی به احترام علی منم غلام علی فرزندانِ حیدریم خاکِ پایِ قنبریم دارم دوباره یک هدف به لطف شاهِ لوکَشف برم پیاده اربعین به کربلا من از نجف (علی علی علی علی) 4 *** شفیعِ محشر علی امیدِ آخر علی سلامِ ما بر علی علی علی ای از حق محروم علی ای اول مظلوم علی صراطِ مستقیم علی می‌خونم از قدیم علی منم گدای خونه‌زاد تویی اباالکریم علی (علی علی علی علی) 4 *** نورِ مُصدق علی امیرِ مطلق امیر بگو مَعَ الحق علی علی علی ای روحِ مردی علی سلطانِ دردی علی بالاترین نعمتی تو سایه‌سار رحمتی فدای ایونِ طلا داره عجب ابهّتی (علی علی علی علی) 4 دانلود مداحی قسم به نام علی عبدالرضا هلالی

حیدر بابا، دنیا یالان دنیا دی حیدر بابا درده سالان دنیا دی حیدر بابا خون میزند شکوفه راحت شدی از دست اهل کوفه حیدر بابا فرقت چرا دریده آه از پدر رنگت چرا پریده حیدر بابا خون سرت حنا شد محراب تو هم رنگ کربلا شد حیدر بابا دانلود مداحی حیدر بابا عبدالرضا هلالی

هنگامی که امام حسن مجتبی(ع) و امام حسین(ع) جنازه امیرالمومنین علی(ع) را روی دوش داشتند و به طرف آن قبری که از پیش آماده شده بود در نجف می بردند ، ناگاه اسب سواری را دیدند که بوی عطر از او به شدّت در فضا منتشر می شد و بر آن دو بزرگوار سلام کرد ، سپس به امام حسن مجتبی(ع) فرمود: تو حسن بن علی هستی که از سرچشمه وحی و قرآن سیراب گشته ای و در دامان علم و شرف پرورش یافته ای ، وجانشین امیرالمومنین(ع) و سرور اوصیاء هستی؟ عرض کرد: بلی . سپس فرمود: و این یکی حسین بن علی(ع) نوه پیامبر رحمت است که از پستان عصمت آشامیده ، پدر ائمّه طاهرین و جویباردانش و حکمت است؟ عرض کرد: بلی . سپس فرمود : جنازه را به من واگذارید و در پناه خداوند بروید . امام حسن مجتبی(ع) عرض کرد : پدرم وصیّت فرموده است که جنازه را جز به یکی از این دو نفر واگذار نکنیم ، جبرئیل یا خضر ، تو کدامیک از این دو هستی؟ او نقاب را که از چهره کنار زد ، دیدند امیرالمومنین علی(ع) است . بعد امیرالمومنین علی(ع) به امام حسن مجتبی(ع) فرمودند: یا أبامحمّد، لاتموت نفس إلّا ویشهدها، أفما یشهد جسده؟ ای ابامحمّد(ع) ، شخصی که هر کسی بمیرد نزد او حاضر می شود ، چگونه کنار جسد خود حضور نداشته باشد؟ روضه تشییع پیکر امیرالمومنین علی پورکاوه

دیگر رسید لحظه ی فردای بی علی پوچیم و هیچ ما پس از این ، (ما)ی بی علی ای کاسه های شیرِ به صف ننگ بر شما گَر از علی کنید تمنای بی علی مُرغ از قفس پرید ندا داد جبرئیل اینک شما و وحشتِ دنیای بی علی قرآنِ بی علی ثمرَش ابنِ ملجم است دارد خطر تلاوتِ هر آیه بی علی بوی شکافِ کعبه گرفته طوافِ ما باید گریخت وَرنَه ز هَر جای بی علی جز یاعلی مگو و مَدد از جهان مجو شیطان نشسته در پَسِ هر (یا) ی بی علی با یاعلیست گَر دَمِ او زنده می کُند بی معجزه ست هر دمِ عیسای بی علی رَمزِ شکافِ کعبه و دریا علیست ، پس غرق است بینِ حادثه موسای بی علی در (عین) و (لام) و (یا) همه ی درس ها گُمند بیهودگیست مَشقِ الفبای بی علی یک عده پای غیرِ علی پا گرفته اند اسلامشان شده ست چه بی پایه بی علی شیری که خورده اند از آن رو که نیست پاک ازآنشان شده ست اذان های بی علی ((ما را خدا ز زُهدِ ریا بی نیاز کرد))* دلخوش بمان تو شیخْ به تقوای بی علی... وحشت دنیای بی علی امیر حسینی

تو آقای عالمینی به زهرا نور دو عینی قیامت مشکل گشای عزاداران حسینی علی جان مرا حاجت روا کن شب قدر برای من دعا کن نصیبم برات کربلا کن علی جان علی ای شاه مردان **** خدایا از کوفه امشب دل زینب رفت مدینه شده این زخم سر ای وای شبیه آن زخم سینه به یاد مدینه روضه خوان است به یاد جوانی قد کمان است به یاد مزار بی نشان است علی جان علی ای شاه مردان **** صدا زد ای زینب من خداحافظ رفتم از حال عزیزم شام غریبان قرار ما بین گودال به نیزه تو میبینی سری را به دست عدو تو انگشتری را به دست حرامی معجری را علی جان علی ای شاه مردان تو آقای عالمینی به زهرا نور دو عینی عبدالرضا هلالی

گره به کار فتاده ، گره گشاى همه صدات می زنم اى " اسمه دوا " ى همه اگر غلام تو هستند من غلام همه اگر گداى تو هستند من گداى همه قسم به کعبه تعجب نمی کند کعبه اگر مراد تو باشى ز ربّناى همه رسول گفت که : یک هشتم عدس کافى ست محبت اسدالله ، على ، براى همه قبول کردن و رد کردنش به دست علی ست نخست سمت نجف می رود دعاى همه سر مرا به دو تا تکه سنگ بند نکن نجف براى من و کعبه هم براى همه شریک کرد خدا شیعه ى تو را با تو نوشته اند ثواب تو را به پاى همه على پرستى ما بندگان اگر کفر است چرا مشاهده شد در على خداى همه خدا نیاز ندارد عبادت ما را نماز خوانده على یک تنه به جاى همه دانلود گره به کار فتاده گره گشاى همه عبدالرضا هلالی

دنیا، برای مردم ، علی دنیای منه دنیا، نداره جایی ، تویه دنیای علی حتی، تو بهشتم باشم ، وسط نعمت ها افطار، می کنم قطعا با، نون و خرمای علی قیام کن قعود کن نهج‌البلاغه شو بخون به دنیای علی ورود کن با مولا عجین باش با یاری علی توو زمره ی خطبه ی متقین باش ماشاء الله بلاغت و ببین ماشاءالله ماشاءالله فصاحت و ببین ماشاءالله حتی شمعه تو خونشم جداس از بیت المال ماشاءالله عدالت و ببین ماشاءالله ماشاءالله علی ماشاءالله قطعاً، اخ القرآنه، وقتی معجزس همش مولا، هویت داده، به زبان عربی جمع، ضربات مولا، شد فنون رزمی و جمع، کلمات مولا، شد فنون ادبی کلامش عجیبه نهج‌البلاغه افسوس مثه خوده علی غریبه کلید بهشته فرمان نامه ای که به مالک اشتر علی نوشته غوغا کرده با اون تیغ دو دم غوغا کرده غوغا کرده مقابل ستم غوغا کرده طبق تاریخ علی که نقطه ی بسم الله با خطبه ی بدون نقطه هم غوغا کرده غوغا کرده علی غوغا کرده ای کاش سلونی می‌گفت دوباره رو منبرش تا من می پرسیدم که قبر فاطمه کجاس ای کاش می پرسیدم ازش مرگ من کی میرسه مولا پاسخم رو میداد اجلت تو کربلاس بدون که همیشه نهج البلاغه می تونه گره گشای زندگیت شه یه نظمه که نثره نهج‌البلاغه قانون اساسی امام عصره بر میگرده عدالت علی بر میگرده آخر دنیا به دولت علی بر میگرده میدونم که فدک یه روزی به نسل زهرا بر می گرده توو رجعت علی بر میگرده بر میگرده علی بر میگرده نهج البلاغه 2 علی اکبر حائری

غلام ابن غلامم من کریم ابن کریمی تو تموم زندگیمی تو ، رفیقم از قدیمی تو علی مولا علی مولا منم عبد و تو سلطانم ، ببین از نسل سلمانم همیشه هر نفس گفتم ، علی جانم علی جانم علی مولا علی مولا تویی که اشک و لبخندی ، بنازم چه هنر مندی همه دیدند که با  یک دست ، در خیبر رو می کندی همه عالم گدای تو ، سر من خاک پای تو تموم بچه های ما ، فدای بچه های تو علی مولا علی مولا رو دوشت نون و خرما بود ، همه سهم یتیما بود کرم کردی که فرزندت ، کریم آل طاها بود منم از عشقت آواره ، وجودت روح ایثاره تویی استاد و شاگردت ، تو جنگیدن علمداره علی مولا علی مولا به پیغمبر تویی نائب، علی ابن ابیطالب دفاع از مرقد زینب ، شده بر شیعه ها واجب امیر لافتایی تو ، وصی مصطفایی تو تویی بانی عاشورا ، برات کربلایی تو حسین مولا حسین مولا دانلود مداحی غلام ابن غلامم من عبدالرضا هلالی

راستی آقا خبر داری چند وقته کربلا نرفتم شب آرزو هاست دیگه یه امشب نخوایم کی بخوایم خبر داری چند وقته ایوان نجف پام نرسیده منمیگم هر کاری داری امشب به دل سوخته زینب بده خدا میگم ماه رمضون شبای قبر یه سال ما رو مینویسی اگه قرار شد بنویسی امسال یکم حرمای ما رو زیاد بنویس آخ امام رضای ما رو زیاد بنویس آی خدا بچه شیعه ها گرفتارن امشب اومدی سرنوشتمو بنویسی عاقبت به خیری بنویس شب آرزو ها حیدر خمسه

نمیشه حاتمم حریف کرمت مهمونمون کن تو مضیف حرمت دست علمدار حسینه علمت قرآن علی رکن ایمان علی به لطف زهرا شدم مسلمان علی و صلی الله علی المحبان علی علی مولا به سر سجاده علی مولا دلمونه یاده اشهدان علی ولی الله موذن زاده علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر فدای شاه لافتی و حرمش فدای تیغ ذوالفقار و دو دمش فدای شهریارو شعر و قلمش طوفان علی شیر یزدان علی منم ایرانی ز نسل سلمان علی میگرده کعبه هم به دور ایوان علی علی مولا کیه از تو بهتر علی مولا نفس پیغمبر به خدا که قبض روح ملک الموت به دست حیدره علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر اشهدان علی ولی الله عبدالرضا هلالی

لحـــظه ها میل بـــندگی دارنـــد وقت ادعـــیه ی خوانی دل شد چشم را باید اشــک پاشی کرد وقـت خـــانه تــکانی دل شـد حال و روز زمین چه دیدنی است اسمان رخت نو به تن کرده است ســالروز تــــولد مــــاه است چقـدر شب ستاره اورده است رد پــــــای فرشــــته ها روی جــانماز زمـــین شـــکوفا شد هـــمه دل تنـــگ این هــوا بودند غنــــچه ی سـبز ربنــا وا شد بزم عشقی خدا به پا کرده است هـــمه دعوت شــدند و مهمــانند خوشنشینان ســفره ی افطـــار ریـــزه خوار بهــــار قــراننــــد در هـــمین لحــــظه های نورانی باری از دوش یکـــنفر بــردار روزه داری فقط نخوردن نیست چون عــلـی کیسه ی سحر بردار دانلود لحظه ها میل بندگی دارند صابر خراسانی

سر به زیر آمدم ای یار ، الهی العفو آمدم حضرت غفّار ، الهی العفو آمدم مجلس اَحیا مگر اِحیا بشوم مددی یار مددکار ، الهی العفو من گنه کارم و از کرده ی خود مُنفَعِلم تو خطا پوشی و ستّار ، الهی العفو نیمه شب پُشت در بیت تو زانو زده است بنده ای زار و گرفتار ، الهی العفو مثل حُر ، پیش تو با گردن کج آمده است این سیه رویِ خطاکار ، الهی العفو بِــعلیٍّ  بِــعلیٍّ  بِــعلیٍّ  بِــعلیْ به همین حیدر کرّار ، الهی العفو مادرم فاطمه را واسطه کردم امشب جانِ زهرا ، دگر این بار ، الهی العفو به همان دست که در کوچه ز کار افتاد و … به همان چشم که شد تار ، الهی العفو به همان خونِ مُطهّر که هنوزم مانده ست سُرخی اش بر در و دیوار ، الهی العفو به شهیدی که به گودال جوابش کردند با سَرِ نیزه ی اشرار ، الهی العفو به گلوی علی اصغر ، به علی اکبرها به رقیّه ، به علمدار ، الهی العفو قسم آخرم این است به آن بانویی که زَدندش سَرِ بازار ، الهی العفو مراسم شب های قدر پویش نذر آرزوها جزیره کیش

هر بار بر محاسن خود دست میکشی موی سپید مادرم آید به یاد من حرفی نمی زنی فقط گریه میکنی امشب برس عزیز دل من به داد من ** مانند موی خویش دلم را به هم نزیر خون شستن از سرت چقدر کار میبرد آن شب بگو چرا وسط غسل مادرم دیدم که فضه پارچه بسیار میبرد ** پا بر زمین مکوب دلم شور میزند ماندم که زهر با جگر تو چه کرده است مرهم برای زخم تو درمان نمیشود شمشیر با شکاف سر تو چه کرده است ** شمشیر با غلاف که فرقی نمیکند هر دو برای زخم زدن ساخته شدند در کوچه دست مادر و در کوفه فرق تو اینها برای کشتن من ساخته شدند فقط گریه میکنی مجید قاسمی

علي علي علي حيدر مدد آي آدمها ارباب ما بنده نوازي مي کنه يه عمريه نام علي با دلها بازي مي کنه اسم مقدسش شده ذکر لبم دم همه دم يه مويي از اربابم و به صد تا عالم نمي دم علي علي علي حيدر مدد آي آدمها ارباب ما بنده نوازي مي کنه يه عمريه نام علي با دلها بازي مي کنه اسم مقدسش شده ذکر لبم دم همه دم يه مويي از اربابم و به صد تا عالم نمي دم علی علی حیدر مدد عبدالرضا هلالی

اگه عاشق تو دلگیر شده از نفس کشیدنم سیر شده به خدا فقط برا اینه که نجفم دیر شده علی مدد علی مدد ابتا علی نمیزاره عشق تو برم خطا علی ابتا علی بی تو بن بسته ته رفقتا علی ابتا علی حیدری شدم به لطف هیئتا علی ابتا علی شکر لله که شدم اهل ولا علی ابتا علی صد و ده مرتبه ذکر منه یا علی ابتا علی به ابی انت و امی به مرتضی علی به جز عشقت همه چی فانیه دل من پیشته هر ثانیه افتخارم اینه که قنبر تو هم ایرانیه علی مدد علی مدد ابتا علی عبدالرضا هلالی

علمت یعنی پناه ، حرمت یعنی بهشت باید اسمت رو فقط به روی تربت نوشت تو دل آرام من تب ایام من نفس راحت منو چی میتونم بگم مگه آقا تو کم کشیدی زحمت منو به نگاه کرم برسون به حرم دل بی طاقت منو حسین تو عوض میکنی جان دنیای آدمو واسه تو میزنم من قید دو عالمو تو به چشم من آموختی رنگ پرچمو که به چشمم نبینم رنگ جهنمو … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … به تو آقاجان درود ، به تو آقاجان سلام خوبه حال و روز من شبی که هیئت میام خوبه حالم آقا ولی خب کربلا میتونه بهترش کنه تویی باب المراد داری نوکر زیاد خدا باز بیشترش کنه یه آقایی دارم که دل من میخواد همه رو نوکرش کنه حسین نور تو بوده قبل از صبح ازل حسین روی ماه تو قبل از ماه و زحل حسین بیا بالا سر من قبل از اجل حسین دم مرگم بخونم صلی علی الحسین … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … به خدا به گردنم داری خیلی حق حسین نوکریتو میکنم به همین بیرق حسین همیشه تکیه گاه عشق تو یک نگاه چطور از تو بشم جدا آقا یا لَلعجب که ندیده وهب به تو دل بست تو کربلا هنر این علم اینه طیب رو هم بکشونه به روضه ها حسین همه روزی میگیرن از خوان کربلا همه منظومه ها تو کیهان کربلا وقتی رو میکنم به ایوان کربلا دلمو میسپرم به سلطان کربلا … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … علمت یعنی پناه عبدالرضا هلالی

نوشته شده بر عرش خدا باقلم حیدر کرار خدا خلق نمود است زمین را وزمان را ز غبار حرم حیدر کرار بهشتو همه ی انچه در ان هست فدای غبار قدم حیدر کرار بود خشم خدا بر لب تیغ دو دم حیدر کرار رسولان الوالعظم نمک خورده ی جود کرم حیدر کرار امیریو دلیریو همه کاره خلقت شدن ن ها همه یک فضل کم حیدرکرار بدانید اگر کعبه شده قبله ی حق بوده ز یمن قدم حیدر کرار — علی کیست همان شاه که عالم به کف اوست خدایی شدنه عالم هستی هدف اوست. همه آبروی اهل زمین، اهل سماء از شرف اوست بدانید ٬ همه مرکز عالم نجف اوست علی کیست ٬ همانی که خدا خوانده سنایش همانی ٬که کعبه ٬ دریده دل خود را به هوایش همانی که نشسته دل زارم چو کبوتر لب بامش همانی که خدایست کلامش-مرامش-نمازش-قعودش-سجودش-قنوتش وقیامش همانی که خدا داده سلامش علی کیست٬ همان مالک عقبا علی کیست ٬همان صاحب دنیاو همان صاحب دل ها علی کیست همانی که خدا داده به او هستی خود را و هستی خدا کیست به جز حضرت زهرا(س). علی کیست٬ همانی که دهد خاتم شاهانه گدا را همانی که حسینش به جهان کرده علم کرببلا را همانی که ابالفضل٬ ازو درس گرفته است وفا را همانی که بود همت او غیرت او حیبت او در نفس زینب کبری(س) همان زینب کبری ٬که با خطبه مردانه طرف دار علی گشت وز همان خطبه خداوند بدهکار علی گشت نوشته شده در عرش خدا عبدالرضا هلالی