رمضان

سرّ توحید احمدی این است : که علی را فقط خطاب کند عرصه‌ ی جنگ هم که تنگ شود روی حیدر فقط حساب کند آی مرحب ! برو کنار بایست ، هدف انگار کندن در نیست شیر حق این چنین که می‌غرّد آمده قلعه را خراب کند روح انگار روح تازه گرفت ، آمد از فاطمه اجازه گرفت تا که در عرش ، عکسِ حیدر را ـ درِ قلعه به دست ـ قاب کند می‌ پری آن طرف سواره ، ولی عمرو ! آن سوی خندق است علی جنگجویی ندیده‌ام چون تو سوی مرگش چنین شتاب کند دلت از او شنید و نرم نشد ؟ پیش خورشید بود و گرم نشد ؟ پس لب ذوالفقار او تنها می‌ تواند تو را مجاب کند فرق او را شکافتی ، بشکاف ! مُحرِم است او و خواست قبل طواف در وضویش به رسم عاشق‌ ها روی خود را به خون خضاب کند تیغ بر عمرو ، پهلوان حیدر آنچنان زد که حضرت داور ضربه‌ی روز خندقِ او را بهترین ضربه انتخاب کند در میان عرب خبر پیچید ، در دلش هر مبارزی فهمید سر توحید احمدی قاسم صرافان خاک خود را به باد خواهد داد رزم اگر با ابوتراب کند همه دیدند امیر می‌ آید زودتر از غدیر می‌ آید کی شود یک امینی دیگر شرح آن ضربه را کتاب کند ؟ بیشتر بین عاشقانِ علی ، حرف سلمان و مالک است ولی رقص خرما فروش بر سرِ دار دل ما را همیشه آب کند بعد یک عمر ذکر یا حیدر مطمئنیم ساقی کوثر به دل کوزه‌ گر می‌ اندازد خاک ما را خم شراب کند قلب ما در لحد که می‌بویند ، به رقیب و عتید می‌ گویند بنده‌ ی حیدرند بگذارید او بیاید خودش حساب کند شعرم از برق ذوالفقار رسید ، روشن و گرم و بی‌ قرار رسید تا به ذره‌ نگاه یار رسید ، می‌ رود کار آفتاب کند شعر شمعی برای تو که نشد ، قد گلدسته‌های تو که نشد شادم اما ، مگر شنیده کسی شاعرش را علی جواب کند ؟ سر توحید احمدی قاسم صرافان

دوازده بند محتشم به فدای تو ای بی حرم یه ایرانی دسته و علم به فدای تو ای بی حرم نداری توی تاریخ درو رو گدا ببندی می ارزه همه دنیامو ببخشم تا یه لحظه بخندی سکوت تو عین جنگه واسه اینه که دشمن از صبر تو می ترسه همین بسه تو شجاعتت آقا وهابیت از قبر تو می ترسه دلم به شکل گنبدی به هوا تو که بی مرقدی کبوتر های مشهدی به هوا تو که بی مرقدی تو اکرام و کرامت به خدا روی دستت به خدا مثل نیست بازم فرقی توی اسم تو و شیرینی عسل نیست ابو فاضل شاگرد تو و بعدش همه پهلوونا شاگرد عباسن یه زهر چشم تو جمل گرفتی تا همه قاسمو بشناسن دوازده بند محتشم علی اکبر حائری

مبنای خلقت آدم یا حسن فرزند فاروق اعظم یا حسن طبق فرموده ی ختمی مرتیت هستی تو عقل مجسم یا حسن قهرمانی جاودانی اولین عموی صاحب الزمانی امپراطور فوق هر نور

عشق فقط جانم حسن دردمو درمانم حسن ماه پر از مهر منو آذر و آبانم حسن ای دل نشینه صد و هیجده دفعه قسمت شه مدینه یه روزی دنیا میبینه بقیعم به شلوغی اربعینه ای قمر نه فلک شاه سلام علیک ابن مرجانه سرگردان می شود با خطبه ی زینب طوفان می شود روی منبر تا می گوید سکوت دشمن در لاک خود پنهان می شود جانم حسن محمد حسین حدادیان

بهشتم حسن می خواستم که مشق لیلی کنم نوشتم حسن رفیقم حسن نوشتم به روی انگشتر عقیقم حسن مثل یه گنبد دستامو نگه میدارم آقا شکل یه گنبد دلتنگه واسه ضریحت آقا دل یه گنبد شکل یه گنبد مثل یه گنبد حسن جان ام المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی ام من از طفولیتم پای منبر علی ام یه میمنه حسن هستم به میثره حسن ام علی امام من است شیر نر علی ام کاملا علی ام، حقیتا علی ام ظاهرا زنم اما باطناً علی ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می زنم به من می گن نور کلام الله دختر فاطمه سلام الله بهشتم حسن علی اکبر حائری

السلام علی معز المومنین سلام الله علی امام متقین السلام علی یا بهجت فاطمه ای امام حسن یل ام البنین دلمو دادم دست دلدارم روزه دارم و لعل لب افطارم خوبه حالم تا تو رو دارم همه ی زندگیمو دست تو میسپارم دم به دم حسن هر قدم حسن ای جانم حسن

شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن رو سر جمل محمد رضا ناصری

منم غلام علی جانم چه آقایی فمن یمت یرنی چه مرگ زیبایی زیبا میشه با حضورت لحظه جون دادنم حتی توی قبرم آقا از مدحت دم می زنم از شوقت نکیر و منکر نعره هو می زنند میگن مظهر الاعجائب جانم یا ابالحسن ماه خوبانی ومنظور گدایانی و تو جانی جانانی ای یل نامی و آقا تو نفس هامی و فخرم اینه بابامی منم غلام علی پیام کیانی

نقش زیبای تو از اوج هنر می آید آن همه معجزه از دست تو بر می آید پیش پای تو زمین کم به نظر می آید دو...سه باریست ز معشوق خبر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید شعر چشمان تو از هر چه غزل می ریزد از پی ات "حی علی خیر عمل" می ریزد چند صد بار زمین حداقل می ریزد وقتی از گوشه ی لبهات عسل می ریزد پشت بند عسلت طعم شکر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید لب خود باز بفرما که هوا می خواهم دائم العشقم و هر روز تو را می خواهم هرچه در راه شما هست بلا، می خواهم شاعری مستحقم...از تو عبـا می خواهم این چه سرّی است که شعر تو سحر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید باز در معرکه غوغا شده، ماشاء الله بند از قلب همه وا شده، ماشاء الله پشت دشمن چه قَدَر تا شده، ماشاء الله علی از دور هویدا شده ، ماشاء الله «ها علی بشر کیف بشر» می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید نام حیدر روح الله رحیمیان

مهر علی که میسازه مرواریدو تو دل صدف مهر علی که بارونو می کنه مثل در نجف خونه ی خدا به نام حیدر کراره یا علی ذکر مدام به میثم تماره دیگه مادر نمی زاد مثل علی رو هرگز صد و ده بار اگه کعبه ترک برداره مولانا علی مولانا علی

علی راه زمین تا خداوندی خدا با تو علی با خداوندی ذات خداوندی روح خداوندی باب خداوندی وجه خداوندی عشق خداوندی چشم خداوندی شیر خداوندی جان خداوندی هنوزم که هنوز است مشخص نیست بشر هستی علی یا خداوندی منه آوره به صحرای تو سرگردانم

از همان بدو تولد ز همه سر بودی خب تعارف که نداریم تو بهتر بودی گفت ؛ لا حول ولا قوت الا بالله اسدالله دمت گرم که محشر بودی علی مولا هاء علی بشر کیف بشر یعنی که ربه فیه تجلی و ظهر یعنی که هنر ذاتی الله شدن را داری دو قدم مانده که جا پای خدا بگذاری علی مولا از همان بدو تولد ز همه سر بودی خب تعارف که نداریم تو بهتر بودی گفت ؛ لا حول ولا قوت الا بالله اسدالله دمت گرم که محشر بودی علی مولا هاء علی بشر کیف بشر یعنی که ربه فیه تجلی و ظهر یعنی که هنر ذاتی الله شدن را داری دو قدم مانده که جا پای خدا بگذاری علی مولا از همان بدو تولد امیر طلاجوران

سالاری یا حیدر کراری یا حیدر شه دلدل سواری صاحب ذوالفقاری خون برحق تیغت شده جاری یا حیدر تو شجاعت مولا نرسیدن به گردت می شه محشر آقا اگه دستمال زردت رو ببندی دیگه  کیه مرده نبردت علی مولا حیدر جانانم ابوالفضل سلطانم ابوالفضل شرف عالمینی آقا ذخر الحسینی تا می جنگی عقیله میگه جانم ابوالفضل واسه ارباب آقا یه تنه لشگری تو تو شجاعت پیر مالک اشتری تو اسدالله مولا اسد الحیدری نو سالاری یا حیدر امیر طلاجوران

نام ما را بنویسید به ایوان نجف نشد از نام سگ کهف، کتاب آلوده نام ما را بنویسید به قرآن علی سگ حیدر به سگ کهف شرافت دارد اسدالله

بود از صدهزاران سال طاعات و عباداتم تولی علی بهتر از آن برتر تبری علی بگو تا عضو عضوم را جدا سازند از پیکر نخیزد جز صدای یا علی از کل اعضایم اگر خسته جانی بگو یا علی اگر خسته جانی حمید علیمی

بِنَبیٍّ عَرَبیٍّ وَ رَسولٍ مَدَنی وَ أَخیهِ أَسَدِ اللهِ مُسَمّا بِعَلی وَ بِزَهراءَ بَتولٍ وَ بِأُمٍّ وَلَدَتها وَ بِسَبطَیهِ وَ شِبلَیهِ هُما نَجلَاْ زَکیٍّ وَ بِسَجّادِ وَ بِالْباقِرِ وَ اْلصّادِقِ حَقّا وَ بِموسی وَ عَلیٍّ وَ تَقیٍّ وَ نَقی وَ بِذِی الْعَسکَرِ وَ الْحُجَّةِ الْقائِمِ بِالْحَق أَلَّذی یَضرِبُ بِالسَّیفِ بِحُکمٍ أَزَلی به نبی عربی حمید علیمی

اَلسَّلامُ عَلَيک يااَمينَ اللَّهِ فى‏ اَرْضِهِ، وَحُجَّتَهُ عَلى‏ عِبادِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيک يا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ، اَشْهَدُ اَنَّک جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَعَمِلْتَ بِکتابِهِ، وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَآلِهِ، حَتّى‏ دَعاک اللَّهُ اِلى‏ جِوارِهِ، فَقَبَضَک اِلَيهِ بِاخْتِيارِهِ، وَاَ لْزَمَ اَعْدائَک الْحُجَّةَ مَعَ مالَک مِنَ الْحُجَجِ‏ الْبالِغَةِ عَلى‏ جَميعِ خَلْقِهِ اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى‏ مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِک‏ راضِيةً بِقَضآئِک، مُولَعَةً بِذِکرِک وَدُعآئِک، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ اَوْلِيآئِک، مَحْبُوبَةً فى‏ اَرْضِک وَسَمآئِک، صابِرَةً عَلى‏ نُزُولِ بَلائِک، شاکرَةً لِفَواضِلِ نَعْمآئِک، ذاکرَةً لِسَوابِغِ آلآئِک، مُشْتاقَةً اِلى‏ فَرْحَةِ لِقآئِک، مُتَزَوِّدَةً التَّقْوى‏ لِيوْمِ جَزآئِک، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ اَوْلِيآئِک، مُفارِقَةً لِأَخْلاقِ اَعْدائِک، مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِک وَثَنآئِک، پس پهلوى‏ روى مبارک خود را برقبر گذاشت وگفت: اَللّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتينَ اِلَيک والِهَةٌ، وَسُبُلَ الرَّاغِبينَ اِلَيک شارِعَةٌ، وَاَعْلامَ الْقاصِدينَ اِلَيک واضِحَةٌ، وَاَفْئِدَةَ الْعارِفينَ مِنْک فازِعَةٌ، وَاَصْواتَ الدَّاعينَ اِلَيک صاعِدَةٌ، وَاَبْوابَ الْإِجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ، وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاک مُسْتَجابَةٌ، وَتَوْبَةَ مَنْ‏ اَنابَ اِلَيک مَقْبُولَةٌ، وَعَبْرَةَ مَنْ بَکى‏ مِنْ خَوْفِک مَرْحُومَةٌ، وَالْإِغاثَةَ لِمَنِ اسْتَغاثَ بِک مَوْجُودَةٌ، وَالْإِعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِک مَبْذُولَةٌ، وَعِداتِک لِعِبادِک مُنْجَزَةٌ، وَزَلَلَ مَنِ اسْتَقالَک مُقالَةٌ، وَاَعْمالَ‏ الْعامِلينَ لَدَيک مَحْفُوظَةٌ، وَاَرْزاقَک اِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْک نازِلَةٌ، وَعَوآئِدَ الْمَزيدِ اِلَيهِمْ واصِلَةٌ، وَذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرينَ مَغْفُورَةٌ، وَحَوآئِجَ خَلْقِک عِنْدَک مَقْضِيةٌ، وَجَوآئِزَ السَّآئِلينَ عِنْدَک مُوَفَّرَةٌ، وَ عَوآئِدَ الْمَزيدِ مُتَواتِرَةٌ، وَمَوآئِدَ الْمُسْتَطْعِمينَ مُعَدَّةٌ، وَمَناهِلَ الظِّمآءِ مُتْرَعَةٌ، اَللّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعآئى‏، وَاقْبَلْ ثَنآئى‏، وَاجْمَعْ بَينى‏ وَبَينَ‏ اَوْلِيآئى‏، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِىٍّ وَفاطِمَةَ، وَالْحَسَنِ وَالْحُسَينِ، اِنَّک وَلِىُ‏ نَعْمآئى‏، وَمُنْتَهى‏ مُناىَ، وَغايةُ رَجائى‏ فى‏ مُنْقَلَبى‏ وَمَثْواىَ و در کامل‏ الزِّيارة بعد از اين زيارت اين فقرات نيز مسطور است اَنْتَ اِلهى‏ وَسَيدى‏ وَمَوْلاىَ، اِغْفِرْ لِأَوْلِيآئِنا، وَکفَّ عَنَّا اَعْدآئَنا، وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اَذانا، وَاَظْهِرْ کلِمَةَالْحَقِّ وَاجْعَلْهَا الْعُلْيا، وَاَدْحِضْ کلِمَةَ الْباطِلِ وَاجْعَلْهَا السُّفْلى‏، اِنَّک عَلى‏ کلِّشَى‏ءٍ قَديرٌ. زیارت امین الله محمدحسین پویانفر

من اومدم آشتی کنم درو به روم وا میکنی توی کویر غفلتم چشامو دریا میکنی من اومدم آشتی کنم درو به روم وا میکنی توی کویر غفلتم چشامو دریا میکنی دوباره بشنو درد و دلامو میخوام باهات حرف بزنم بشنو صدامو الهی العفو الهی العفو با بدی و گناه من مثل همیشه راه میای هر چی خودت میخوای بده تو که برام بد نمی خوای من اومدم آشتی کنم محمدحسین پویانفر

خیال روی تو در هر طریق همره ماست نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست به رغم مدعیانی که منع عشق کنند جمال چهره تو حجت موجه ماست ببین که سیب زنخدان تو چه می‌گوید هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد گناه بخت پریشان و دست کوته ماست به حاجب در خلوت سرای خاص بگو فلان ز گوشه نشینان خاک درگه ماست به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است همیشه در نظر خاطر مرفه ماست اگر به سالی حافظ دری زند بگشای که سال‌هاست که مشتاق روی چون مه ماست خیال روی تو محمدحسین پویانفر

زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده دامن فاطمه نوره شب شیرینی و شوره چشم حسودا از مولا دوره آروم ، نم نم ، می خونه زمزم ، به مقدم مولای عالم دل ها ، کم کم ، جون می گیره با حسن حسن گفتن دمادم زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده سبزه دیگه از حالا رنگ عالم بالا اباالحسن شد کنیه ی مولا قمر نیمه ی ماهه پسر ارشد شاهه بهونه ی کرم آل اللهه صاحبخونه خدا میدونه چقدر کریمه مهربونه دونه دونه همه دلا رو به حاجتاشون می رسونه زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده تو عرش یه حرم داره ، سایه رو سرم داره هلاکشم بس که کرم داره صدای سبز اذونه سحر ماه رمضونه همیشه دور سفره ش مهمونه دلبر اومد ، دلاور اومد ، ولی عهد حیدر اومد سرور اومد ، عزیز زهرا آروم جون مادر اومد زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده زهرا پسر آورده محمود کریمی

ام الزهرا تو یار پیغمبری و ام المومنینی ام الزهرا تویی که پا درد دل پیغمبر میشینی ام الزهرا تو دامنت بزرگ شده مادر کل عالم ام الزهرا تو رفتی و فاطمه رو دلش نشسته ماتم تو رفتی و دگیه میمونه تنها فاطمه دخترت تو این مدینه تموم آرزوی دختر اینه مادر شب عروشیشو ببینه تو رفتی و فاطمتو ببین که تو بچگی مادر خونواده میشه روضه میخونه میگه زندگیه بدون مادر زندگی نمیشه خداحافظ مرحم دردای پیمبر خداحافظ مادر زهرای پیمبر ام الزهرا حسن عطایی

بین تموم مادرا تو بهترین هستی آخه شما فرشته روی زمین هستی برای ما فقط تو ام المومنین هستی تموم داراییم فدای پیغمبر مادر ساداتم به تو میگفت مادر ما کی باشیم خانوم واسه عزاداریت گریه کنت زهراست سینه زنت حیدر سرور تویی ملیکه محشر تویی که مادر کوثر تویی قبله حاجاتی برتر تویی بانوی پیغمبر تویی بی بی فقط مادر تویی مادر ساداتی یا خدیجه مدد ام المومنین حسن عطایی

میخونم ما بین ذکر شور و هروله ایشالله آخر زندگیم تو مقتله با این حال خوبم از سویدای دلم شهادت میدم علی امام اوله امامم علی کل دین و رکن و قیامم علی ذکر هر سلامم و حسن ختامم علی دوست دارم بهش بگم خیلی غلامم علی امیرم علی اون که امضای حرم ازش میگیرم علی آخرم میشه یه روز به پاش میمیرم یه روز علی دوست دارم بهش بگم به تو اسیرم علی علی یا علی کلام حق اینه و غیر از این خطاست فقط آقام حیدره که حجت خداست خدا میدونه پیرو خط حیدرم حلال زاده راهش از حروم زاده جداست علی دینمه سابقم خوبه یه عمره یار دیرینمه عشق به آل علی عشق دیرینمه علی امام اوله حسن عطایی