گلچین مداحی شهادت امیرالمومنین علی (ع)

هو العلی الاعلی شفیعنا فی العقبی اباالحسن و الحسین ابالزینب الکبریٰ دخیلک یا سلطان یا مرتضی یا مولا به فدای تو علی لشکر یک نفره چه روایات غَزَو های تو معتبره هرکی قد علم کنه کنار هیبت تو یکی باید برسه جنازه‌شو ببره شیر نام‌آورمظهر داور اسم اعظم درنام تو حیدر یا علی حیدر یا علی مولا یا علی مولا اسم تو فیض منبر شور و شعور نوکر سرم به دامن توئه تا صبح روز محشر چیزی ندارم ولی جونم فدات یا حیدر به محبت تو زهرا همه رو میخره به فدای خونوادت که چه پر ثمره یه طرف اباالحسن هستی و از طرفی یه پسر داری که شمسه یک پسر قمره ابتدا حیدر/انتها حیدر هل اتی حیدر/لا فتی حیدر مقتدا حیدر یا علی مولا یا علی مولا خلق خدا در بندت زاده نشد مانندت رضایتِ ایزده در گروِ لبخندت نام فاطمه‌ی زهرا نوشته‌ی سربندت نه بُوَد نه که میاد شبیه تو احدی که حریف یک سپاهِ پر عبدِوَدی یکی اومد که جلوت منم منم بکنه تا اومد نفس بگیره دید سرش رو زدی خشم مستوری امپراطوری کلهم نوری/با خدا جوری یا علی مولا یا علی مولا هو العلی الاعلی مرتضی ثامن

اصل ترجمه حق علی صبح و ظهرم و شفق علی نفس آیه های سوره ی علق علی من از ترابم تو آسمونی حرفم و از چشای من می خونی جوابمو بده که گفتی سلونی قبل ان تفعلونی یه سوال دارم تو خدایی یا خدا تو عبدتم آقا تهش هر چی باشه آقا با غمت درگیرم کن دیوونم زنجیرم کن اگه کفر اعتقادم تو خودت تکفیرم کن علی حق یا علی مولا اصل ترجمه حق علی مرتضی ثامن

میثم شدم که سر بدهم پای دلبرم هر جا علیست، دار خودم را میاورم میثم شدم که هو بکشم روی دارها خونم حلالِ قاطبه ی ذوالفقارها میثم شدم که جان بدهم بی معطّلی یک روز کار دستِ دلم میدهد علی دیوانه ام، بگو که جهان را خبر کنند از این به بعد با منِ دیوانه سر کنند دینم علیست، قبله ی دیرینه ام علیست قلبی که میطپد وسطِ سینه ام علیست آب و گلم سرشته شده با ولای او اصلاً من آمدم که شوم خاک پای او نان آورِ دو دست فقیرم فقط علیست فریاد میزنم که امیرم فقط علیست مست همیشه تشنه ی میخانه اش منم فریاد میزنم که سگِ خانه اش منم هر کس غلام اوست مقامش معظم است قنبر غلام نیست، شهنشاه عالم است وقفِ امیر عشق جوانی و پیری ام عالم سقیفه ای بشود من غدیری ام در شیعه ی غدیر نشان از سقیفه نیست غیر از علی در عالم امکان خلیفه نیست جز او کدام شاه به ظاهر فقیر بود؟ شاه زمانه بود و به روی حصیر بود سلطان دهر، شاه زمان، فخر عالمین شیر احد، دلاور خندق، یل حنین خیبر شکن،دلیرترین پهلوان دشت او رفت و از مصاف، کسی زنده برنگشت در جای جایِ معرکه تکبیر میکشد می آید از مقابل و شمشیر میکشد از نعره های تیغ دو دم بین کارزار تا چند روز گوشِ عدو تیر میکشد دینم علیست محمدحسین حدادیان

قسم به روز یمت یرنی می میرم تا ببینم روی تو میفته گردنت خونم آقا چون میشه قاتلم ابروی تو سنگینی اعمالم ، روزی ده هر سالم ای حضرت عین الله ، ای شاهد احوالم ای ساقی محشر تو ، پیمانه و ساغر تو اسدالله الغالب ، جنگاور و صفدر تو شیر غضنفری ، ساقی کوثری اول و آخری ، حضرت حیدری مولا علی مولا علی جانم چه علمداری می آیی و دم داری حیدر به تو می نازد از بس که جنم داری ای سید و سر لشکر ای محشر در محشر همرزم تو در میدان شهزاده علی اکبر ای یل کربلا با وفا با وفا دست مشکل گشا پسر مرتضی یا ابوفاضل روز از پی شب می رفت ابرو به غضب می رفت تو به جلو می رفتی دشمن به عقب می رفت ضربت همه کاری بود خون بود که جاری بود صدها بدن بی سر همواره فراری بود چشم تو ذوالفقار دشمنت تار و مار از ضربات تو دشمن گفت الفرار یا ابوفاضل روزی ده هر سالم محمدحسین حدادیان

گره به کار فتاده گره گشای همه صدات می زنم ای اسمه دوای همه اگر غلام تو هستند من غلام همه اگر گدای تو هستند من گدای همه قسم به کعبه تعجب نمی کند کعبه اگر مراد تو باشی ز ربنای همه رسول گفت که یک هشتم عدس کافیست محبت اسد الله علی برای همه قبول کردن و رد کردنش به دست علیست نخست سمت نجف می رود دعای همه سر مرا به دو تا تکه سنگ بند نکن نجف برای من و کعبه هم برای همه شریک کرد خدا شیعه تو را با تو نوشته اند ثواب تو را به پای همه خدا نیاز ندارد عبادت ما را نماز خوانده علی یک تنه به جای همه  محبت علی حسین عینی فرد

فكر حيدر به سرش بود هدف شكل گرفت نام حيدر به لبش بود شرف شكل گرفت خواست مافوق جنان را سحري خلق كند اينچنين بود كه ايوان نجف شكل گرفت كعبه را ساخت ولاتگه حيدر باشد صحبت از در نجف شد و صدف شكل گرفت حضرت حق به علي زل زد و حيدر به خدا عشق اينگونه به قلب دوطرف شكل گرفت ياعلي گفت خدا هر دوجهان عاشق شد عالم خاكي ما هيچ جنان عاشق شد پير ايراني ما حضرت سلمان وقتي اشهد وان علي گفت اذان عاشق شد كوه دل سنگ ترين است همه جا به مثل كوه هم نام علي گفت و درآن عاشق شد تيغ ابروي علي كشته فراوان دارد قوس ابروي علي ديد و كمان عاشق شد بادم حيدر كرار بشر ساخته شد پدري كرد براين خاك و پسر ساخته شد برق لبخند علي كرد جهان را روشن و از آن برق زدن شمس و قمر ساخته شد لافتي شاهد اين مصرع مجنون من است محض جنگيدن او تيغ دوسر ساخته شد فکر حیدر محسن صرامی

لطفی که کرده ای تو به دنیا مشخص است هر کس که بی علی است پریشان یک یا علی برای دو دنیایم بس است این خانواده فضه شان هم مقدس است باید برای بردن نامت وضو گرفت گفتیم یا علی دهان رنگ و بو گرفت هرکس که شد غلام تو عالیجناب شد لطفی که کردی حسین سیب سرخی

عشق منو تو چه ماجرایی دارد این غصه چه شاه و چه گدایی دارد من بین صفا و مروه هم میگویم ایوان نجف عجب صفایی دارد روز خلقتش آدم گفت یا علی لبیک از خروش او عالم گفت یا علی لبیک این صدا الهی بود ذکر دادخواهی بود هر نفس بنی ادم گفت یا علی لبیک قبل خلقت انسان شد ملائکه حیران دید عرش مستحکم گفت یا علی لبیک این بشر قدیمی بود با خدا صمیمی بود ز آن زبان و جان هر دم گفت یا علی لبیک مرده گر شود احیا شک نکن که در آنجا روح عیسی مریم گفت یا علی لبیک تا و را حق داور خواند ساقی کوثر سلسبیل با زمزم گفت یا علی لبیک هر که راه را گم کرد رو به مرتضی آورد نور دید و شد خرم گفت یا علی لبیک ایوان نجف علی اصغر انصاریان

دلم دریایی از غمهای بسیار غم غربت غم یارو غم یار من از روز ازل مظلوم بودم زحق خویشتن محروم بودم هم از اهل مدینه ظلم دیدم هم از این کوفیان طعنه شنیدم دلم سوزان بسانِ آفتاب است سلامم بین مردم بی جواب است از آن روزی که بی زهرا شدم من در این عالم تک و تنها شدم من خدا داند که زهرا جانِ من بود به درد بی کسی درمان من بود ولی از او فقط یک شکوه دارم به سینه غُصه ای نا گفته دارم تو که تنهائیم را دیده بودی مرا ای کاش با خود برده بودی زدنیا سوی جنت رهسپارم که تنها با اجل یک حرف دارم اجل فارغ ز رنج و محنتم کن زدیدار مغیره راحتم کن اگر زینب گذارت کوفه افتاد به بازار و میان کوچه افتاد بدان معنای نام کوفه ننگ است پذیرائیشان با خاک و سنگ است غم غربت امیر کرمانشاهی

فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله علی ولی الله امیر کرمانشاهی

تمام حاصلم خون جگر بود زهر شاخه هزاران میوه دادم همانا پاسخم نیش تبر بود دلم از طفل بر پستان مادر به دیدار اجل مشتاق تر بود اگر چه شاخه هایم را شکستند به هر شاخه هزارانم ثمر بود چه باک از تیغ زهرا آلود دشمن علی یک عمر در کام خطر بود هزاران زخم در دل داشتم من که بس کاری تر این زخم سر بود به جان فاطمه آنکه مرا کشت نه تیغ ابن ملجم میخ در بود هزاران استخوان بودم گلو گیر هزاران نیش خارم در بصر بود به هر اهم هزاران زخم فریاد به هر زخمم هزارن نیشتر بود تو ای قاتل مرا کشتی نگفتی علی یک عمر غمخوار بشر بود زدی شمشیر بر فرق امامی که حتی مهربان تر از پدر بود به اشک و خون دل بنویس (میثم) علی از فاطمه مظلوم تر بود عزاداری شهادت امیرالمومنین

علی تنها مونده میون بی خبرا اومدن پشت در خونه خیره سرا . داره حق گم میشه تو دود آتیش فتنه گرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . فاطمه می گیره حق همسرشو فاطمه تنها نمیذاره رهبرشو . آتیشم گریونه وقتی می سوزونه چادرشو . هدیه به خدا میده غنچه ی پرپر شو خدا می خره غربت محسن و مادرشو شهیدای حیدرشو . خون ؛ گریون ، دریا ؛ زهرا عشق ؛ مجنون ؛ لیلا ؛ زهرا یا زهرا زهرا زهرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . دود بود و دود بود و دود بود گل میان آتش نمرود بود . باغبان بود و خزان باغ شد میخ در کم کم ز آتش داغ شد . داره می سوزه تو آتیش ناموس خدا زیر تیغه گردن حیدر وا ابتا دل مادر میره تا دم تصویر کرب و بلا میشه خیمه و معجر و مقتل و آتیش و دود مث کوچه و چادر و مادر و روی کبود مگه عباس اونجا نبود باز سیلی دختر زهرا رو نیزه رأس شهدا یا زهرا زهرا زهرا دسته عزاداری شهادت امیرالمومنین

منی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا کأسُ الولاءِ رَشَفْتَهُ و أنا صَبی و رَضَعْتَهُ مِن طیب أمی و أبی و نَمیٰ بِأعضائی و کلُ مَفاصلی حَتَی أرتَوی قلبی بأعذَبِ مَشْرَبی روحی ومُهجَتی بِفداکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لو لاکَ یاعلی می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا للهِ حَمداً، دائِماً، مُتَواصِلاً فَهُوا الذی جَعلَ التَشَّیُعَ مَذهَبی نَسَبی شَریفٌ بِأنتِسابی لحَیدرٍ و بهِ تشرّفَ فی البَریَّهِ مَنسبی الله من عُلاه سَمّاکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لولاکَ یاعلی مـنی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا باعلی تا آخرش باشم امیر کرمانشاهی

عاشق حیدرم آدینی از برم شیعه حیدرم نوکر مرتضی ام لبیک یا شاه حیدر مدد اشهدان علی ولی الله بطلب زیارت کربلا لازمم علی اکبریم بیمه ی قاسمم بطلب زیارت کربلا لازمم علی اکبریم بیمه ی قاسمم السلام ای شهریار کربلا نور دوعین مادرم زاده مرا بهر غلامی حسین نطفه ی پاک پدر با شیر پاک مادرم علت این بوده که من از شیعیان حیدرم یک کلام باشد حرف رسول الله اشهد ان علی ولی الله حل هر مشکل یل دریادل یا ابوفاضل عاشق حیدرم حسین عینی فرد

اسم تو فیض منبر شور و شعور نوکر سرم به دامن توئه تا صبح روز محشر چیزی ندارم ولی جونم فدات یا حیدر به محبت تو زهرا همه رو میخره به فدای خونوادت که چه پر ثمره یه طرف اباالحسن هستی و از طرفی یه پسر داری که شمسه یک پسر قمره ابتدا حیدر/انتها حیدر هل اتی حیدر/لا فتی حیدر مقتدا حیدر   یا علی مولا یا علی مولا   بند سوم   خلق خدا در بندت زاده نشد مانندت رضایتِ ایزده در گروِ لبخندت نام فاطمه‌ی زهرا نوشته‌ی سربندت   نه بُوَد نه که میاد شبیه تو احدی که حریف یک سپاهِ پر عبدِوَدی یکی اومد که جلوت منم منم بکنه تا اومد نفس بگیره دید سرش رو زدی   خشم مستوری/امپراطوری کلهم نوری/با خدا جوری   یا علی مولا یا علی مولا ذکر تو فیض منبر کاظم اکبری

زادگاهمه نجف آقامه علی باعشق تو دل شد منجلی جانم بگو علی علی قربانگه دل عاشقان تو ایوانت تنظیم روز شبم با مژگانت تا نام فاطمه باشد آقا ضربانم جان جهان بشود الهی به قربانت ای راحت روح وروانم ای راحت روح وروانم ای جانم علی جانم تا با تو شدم رو در رو علی مستانه زدم هوهو علی جانم بگو علی علی علی از خاک پای تو بریزد سلمان ها پنهان شده به خاک درگاهت درمان ها آقامه علی کاظم اکبری

ذکر سر هر منبر علی دلاور نام آور علی کوری چشم وهابیت بعد پیمبر رهبر علی جان نفس پیمبر اول و آخر دست خدا روی زمین فاتح خیبر وقتیکه مادر اونه پس پدر تک تک ما ها میشه حیدر وصله جونم توی رگ وخونم تادم مرگم من اینو میخونم تمام عالم و آدم فدای نام علی علی امام است و منم غلام علی مولانا علی ذکر سر هر منبرعلی کاظم اکبری

من ذره توذره پروری من رعیت آقا تو سروری سایتون به روی سرمه مشغولم به شغل نوکری عمریه از در این خونه مواجب دارم به همه گفتم و میگم آره صاحب دارم آرزومه که بگم روبه رو صحنت آقا عشق پور علی ابن ابیطالب دارم با حسین میزنه به سیم آخر دلم سمت کرب وبلای تو زده پر  دلم میخونه دم به دم غریب مادر سیدنا یا حسین پای تو میدم آقا سرم حرف مرده جون مادرم ایرانیم و تو خونمه باشم من مدافع حرم به فدای تو همه ایل و تبارم آقا همه سرمایه ام و دار وندارم آقا تا ابد نوکر دربارتو می مانم من زندگیمو پای روضه هات میزارم آقا من ذره توذره پروری کاظم اکبری

قسم به روز یمت یرنی می میرم تا ببینم روی تو میفته گردنت خونم آقا چون میشه قاتلم ابروی تو سنگینی اعمالم ، روزی ده هر سالم ای حضرت عین الله ، ای شاهد احوالم ای ساقی محشر تو ، پیمانه و ساغر تو اسدالله الغالب ، جنگاور و صفدر تو شیر غضنفری ، ساقی کوثری اول و آخری ، حضرت حیدری مولا علی مولا علی جانم چه علمداری می آیی و دم داری حیدر به تو می نازد از بس که جنم داری ای سید و سر لشکر ای محشر در محشر همرزم تو در میدان شهزاده علی اکبر ای یل کربلا با وفا با وفا دست مشکل گشا پسر مرتضی یا ابوفاضل روز از پی شب می رفت ابرو به غضب می رفت تو به جلو می رفتی دشمن به عقب می رفت ضربت همه کاری بود خون بود که جاری بود صدها بدن بی سر همواره فراری بود چشم تو ذوالفقار دشمنت تار و مار از ضربات تو دشمن گفت الفرار یا ابوفاضل روز یمت یرنی محمدحسین حدادیان

اسداللهی و شمشیر نمی خواهی که سپر و جوشن و زنجیر نمی خواهی که نعره ات می کشد و تیر نمی خواهی که فاتحی ! این همه تکبیر نمی خواهی که وقت هوهوی تو شمشیر دو سر می آید نام حیدر به تو مولا چه قدر می آید به رسولان تواریخ ولایت داری مستقیما ز خدا بر همه حجت داری تو پیمبر نشده این همه امت داری…! جمله ای حرف بزن بسکه حلاوت داری رو مگردان به خدا خم به کمر می آید نام حیدر به تو مولا چه قدر می آید سیزده روز شده حس تکلم دارم گشته ای ساقی و من میل تبسم دارم چارده قرن سری گرم از آن خُــم دارم پدر خاک شدی! شوق تیمم دارم «مژده ای دل که مسیحا…» ز سفر می آید نام حیدر به تو مولا چه قدر می آید اسداللهی محمدحسین حدادیان

تا چشم به زدیم باز فاطمیه رسیده هنوز لباس مشکیم بوی محرم میده مادره سینه زنا مادر شاه کربلا توی نجف ساخته شده برای تو صحن و سرا تو نجف صحنت قبله دل هاست پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر فاطمیه رسیده محمدحسین حدادیان

انکار خدای ازلی نتوان کرد تفریق رسول از ولی نتوان کرد ماتم که علی را به چه تشبیه کنم تشبیه علی به جز علی تنوان کرد یا علی یا علی مالک ملک دلی نام زیبای تو شد رافع هر مشکلی یا علی یا مولا ای نگار زهرا یا حیدر یا حیدر یا مرتضی علی علی علی علی لعنت به دشمن علی علی امام من است و منم غلام علی هزار جان گرامی فدای نام علی حسود کور در خواب و خیاله من و دل کندن از حیدر محاله به سر جز فکر حیدر هیچ اصلا به دل جز مهر حیدر هیچ اصلا هوس کردی اگر ذکری بگویی به غیر از ذکر حیدر هیچ اصلا تشبیه علی حسن خلج

شیر پروردگار شد حیدر شاه دلدل سوار شد حیدر قدرت الله عرصه‌های نبرد صاحب ذوالفقار شد حیدر آنکه «فی الفتنه» هست «عین الله» چشم شیطان درآر شد حیدر در شب توطئه علیه رسول یاور جان نثار شد حیدر مهر و قهر خداست این مولا قاسم نور و نار شد حیدر حک کن ‌ای عرش، روی لوح بصر «ها علی بشر، فکیف بشر» روز محشر نوشته بر میزان بغض او کفر، حب او‌ ایمان می‌درخشد چو ماه در محشر مؤمن مرتضی، علی عنوان مژده دادند می‌‌رود به بهشت شیعۀ او علی علی گویان نغمۀ درب جنت است علی لب حورا به اوست در افشان در مقام مدیحه‌خوانی او جبرئیل است مرغ خوش الحان حق خدا، حق علی و حق یاهو وحده لا علی الا هو می‌نویسم قیامت است غدیر محک نار و جنت است غدیر کافران را شقاوت است و هلاک مؤمنان را سعادت است غدیر همچو قرآن به ظالمین ضرر و شیعه را خیر و برکت است غدیر شیعه یعنی علی ولی خداست امتداد رسالت است غدیر برکه‌‌ای در دل کویر که نیست چشمه سار ولایت است غدیر دین بدون علی کمیت نداشت وای اگر شیعه اهل بیت نداشت شیعه باید علی نگر باشد حیدری‌وار در خطر باشد شیعه باید چو مالک و بوذر دشمن هر چه فتنه‌گر باشد شیعه باید سقیفه بازان را مانع راه و دردسر باشد شیعه باید شبیه فاطمه بر رهبر خوشتن سپر باشد شیعه باید که در دفاع ولی خود حریف چهل نفر باشد شیعه با رهبرش وفا دارد ذکر «نفسی لک الفدا» دارد نوکر مرتضی شدن خوب است در وجودش فنا شدن خوب است قنبرش بودن آرزوی همه است فضۀ این سرا شدن خوب است پشت درب غریبی حیدر یار خیرالنسا شدن خوب است ای گنه کار شرمسار اینجا حرِّ کرببلا شدن خوب است پیکری داد زد ته گودال پای دین سر جدا شدن خوب است پیکری داد زد که آه نیا! برو زینب، به قتلگاه نیا! شیر پروردگارشد حیدر حسین سیب سرخی