صفر

بی تو که باشم غم دارم رقیه تو رو دارم چی کم دارم رقیه ضربان قلبم با تو می‌کوبه توی روضه‌‌ت پرچمدارم رقیه رقیه دنیا بی تو کویره رقیه ای قمر منیره تو باشی دنیا برام بهشته رقیه منکر تو بمیره بغلت می‌جوشم، عَلمت رو دوشم از همه غیر تو تو دل کندم نفسم بهت بنده، رو سرم سربندِ یا رقیه خاتون می‌بندم یا رقیه مدد... با نگاهت لشکر لشکر می‌ریزه توی میدون داره هِی سر می‌ریزه شمشیر اشکت بُرّنده مثل تیغ شما از گریه‌‌ت هم هنر می‌ریزه ماه عالم تویی، کوثر اربابی تو یزیدو حيران کردی شأن بی‌تکراری، نوه‌ی کرّاری کاخ شامو ویران کردی تویی که دنیا دنیا عاشق داری بذر عشقت رو تو دل‌ها می‌کاری با نگاهت ارباب آروم می‌گیره وقتی سر رو دوش بابات می‌ذاری رقیه عزیز عالمینی رقیه نفس زینبینی تویی که شعف دادی به خلقت رقیه ملیکه‌ی حسینی بفداکِ روحی، چه حیا و شکوهی وقتی چادر سر می‌گیری آرزوش اینه نوکر که بگن بهش آخر واسه رقیه می‌میری بی تو که باشم غم دارم رقیه حسن عطایی

یه وقت پیغوم دادن دندون رسول الله پیشونی مبارک شکسته تنگه رو خالی کردن برای غنیمت لشکر حمله کرد اون دوتا ملعون مثل بز کوهی رو کوه فرار می‌کردن جون پیغمبر براشون مهم نبود نوشتن تنها کسی که موند پای رسول الله نود تا زخم خورد امیرالمومنین جون پیغمبر و نجات داد یه وقت دیدن خانوم داره می‌ دوئه گفت بابام کجاست همه با دست نشون دادن بابات اونجاست خانم دختره چادرش را پهن کرد گفت بخواب روی پای دخترت کی پیشونی تو اینطوری کرده چرا دندونت شکسته بابا حرفام آشناست آره این اولین دختری بود سر بابا رو گرفت بغل دست انداخت لای موهای رسول الله گفت دخترت برات بمیره کی لبتو اینطوری کرده کی دندون بابامو شکونده یا زهرا اگه علی نبود آقاتونو کشته بودن رسول الله رو کشته بودن یه نگاهی کرد گفت علی جان اگه عمری باشه جبران می‌کن روم نمیشه شما رو نگاه کنم چه جبرانی کرد راحله بود یه نفر نگفت که زهرای علی حامله بود کشتن فاطمه ختم کل این قائله بود محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن دخترت برات بمیره علی پور کاوه

کارشه از سنگ طلا درست کنه از لات محل گدا درست کنه حرفای قدیمیا غنیمته کار خوبه امام رضا درست کنه مأوامه امام رضا دنیامه امام رضا پشتم گرمه وقتی که آقامه امام رضا میریزه اشک یک زائر که می گفت امام رضا مادرم مریضه صدات زد می گفت امام رضا جوابمم نده باز برام عزیزه عزیزم امام رضا خیال کن که منم مریضم کی جز تو از درد دوا درست کنه کی از غریبه آشنا درست کنه یه پیرزن با دل شکسته گفت کار خوبه امام رضا درست کنه دل خونم امام رضا محزونم امام رضا راهم دادی باز بیام ممنونم امام رضا دور و برت همه خوبن فکر گدای بدم باش فقط گدای تو میشم امام رضای خودم باش آقای آقای آقاها یا علی ابن موسی الرضا کار خوبه امام رضا درست کنه علی پورکاوه

ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین امضای تو بود رفتم اربعین برگشتم دوباره همسایه سلام اشکای منو ببین همسایه هم‌سفرِ مشایه تو بهترین روزای زندگیمو ساختی صدام زدی انگار به اسم می‌شناختی خلاصه ممنون آقا دو ماه سینه می‌زدیم با چشم گریون آقا خلاصه ممنون آقا دیدی ثمر داد اشکای مادرامون آقا خلاصه ممنون آقا سلطان امام رضا جان ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین محمدرضا نوشه ور

عشقت تو وجود من زد ریشه امام رضا هرکی جایی راحته، من پیشِ امام رضا جز تو مَحرَمِ دلم کی میشه امام رضا واسم فقط تو می‌مونی حال دلم رو می‌دونی میگن به تو آقایِ درد و دلایِ پنهونی ای پناه من، امید راه من تکیه دادم به ضریحت، تکیه‌گاه من اینجا به گفتن اصلاً نیازی نیست حالمو می‌فهمی تو از نگاه من امام رضا جانم هر لحظه یاد تو می‌افتم امام رضا مهدی رعنایی

خیلیا بهت پیام دادن حرم امام رضا مریض داریم یالا من نمی‌دانم چرا هر وقت که تب می‌کنم مادرم پا می‌شود رو به خراسان یا امام رضا ممنونتم خیلی از این رفیقای من اربعین نتونستن برن کربلا اما اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هم هست الحمدلله از راه دور دست تمنا گرفتم عمریست در حریم تو مائوا گرفته ایم دستان خویش به سوی تو بالا گرفته‌ایم هرچه گرفته‌ایم ز زهرا گرفته‌ایم اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هست علی پورکاوه

بالا سر امام حسن همه جمع بودند علیا مخدره قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دید ابی عبدالله برش داشت دوباره زینب قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دوباره ابی عبدالله برداشت گفت داداش چرا نمی‌ذاری بچه‌اش رو سینه‌اش باشه از رسول الله شنیدم اونی که داره جون میده یه دکمه هم سنگینی می‌کنه نمی‌خوام سینه داداشم سنگین یا مظلوم سینه‌ات جای سرم بودخرابش کرد قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن علی پورکاو

دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران یکی شاه نجف یکی شاه خراسان آغاز ولایت از ابالحسن علی تکمیل ولایت با ابالحسن رضا در ذکر دمت بگو دائما علی در بازدمت بگو دائما رضا شد شاه عجم شهزاده ی توس شد شاه عرب سلطانِ نجف والله نبود بالله نبود تالله نبود در سفره ی ما جز نمک مشهد و جز نان نجف دو گنبد طلا دو تا ایوان دو تا عمارت ملک دربان ایوان نجف ایوان خراسان معیار حلالزاده ها حب علی معیار حلال لقمه ها حب رضا در قصه ی عشق ابتدا حب علی در قصه ی عشق انتها حب رضا هرکس نفسی دیوانه شده در مسلخ عشق پروانه شده والله قسم بالله قسم تالله قسم دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران دو تا اباالحسن دو تا سلطان امیر کرمانشاهی

هر وقت میام مشهد به کریمه اهل بیت فاطمه معصومه چشمم به گنبد امام رضا میوفته میگم آقا جان هیچ کس بین من و تو نیست چی تو وجود من دیدی منو دعوت کردی من که خودم میدونم لیاقت نداشتم بیام پابوس تو من که میدونم چیکاره ام تو چرا انقدر آقایی دیدم همه جا بر در و دیوار حریمت جایی ننوشته است گنهکار نیاید خودم میدونم مهدی شریف

قربونت برم پناه مردم مایی آقا جان یکی اولاد نداره ای التماست میکنه یکی عزیزش رو تخت بیمارستانه اومده التماست کنه یکی لنگ اون دنیاست اومده داره گریه میکنه اما بی‌شمارن اونایی که هنوز کربلاشون گیره امضای امام رضاست آی مهربون آقام پناه مردم مایی آقا جان جواد حقیقت

حاج احمد پیکان روضه خون قدیمی امام حسین همه رو برد سوریه بهش گفتن حاج احمد چرا حرم نمیای بیا حرم حضرت زینب گفت من نمیام حرم هرچی بهش گفتن بابا رئیس کاروانی مداح کاروانی بیا بریم حرم گفت من پامو تو حرم نمی‌ذارم شب آخر گفتن حاج احمد شبا آخره بیا بریم حرم گفت من نمیام حرم یه دفعه نیمه‌های دل شب دیدن همه رو بیدار کرد گفت بلند شید بریم حرم عمه جان هرچی گفتن حاج احمد چی شد نه به اون اصراری که ما می‌کردیم جوابمو از خانوم گرفتم بلند شید بریم روبرو حرم خانم حاج احمد  سوال چی بود جواب چی بود گفت از شهرمون راه افتادی به خانوم گفتم خانوم من روضه خونم نمی‌خوام دروغ رو منبر پیغمبر حرف بزنم گفت به خانم گفتم خانوم من اصلاً باورم نمی‌شه این دخترو زده باشن تا حالا اینطوری روضه نخوندم چون باور قلبیم نیست مگه میشه یه دخترو انقدر بزنن که دیگه عمه اومد موها رو شونه بزنه گفت عمه مویی که  سوخته گرش وا نمی شود این رقیه اون رقیه نمیشه جواب گرفتم چی احمد حالت خرابه همچین که دل شب خوابم برد بی‌بی حضرت زینب با احمد دست رو دل ما نذار بلند شو بیا حرم گفتم خانوم به مادرتون قسم نمیام تا جواب ندید جواب بدید احمد خودم تو قبر گذاشتم دست رو دل ما نذار خانم جان مادرتون بگو ببینم زدنش یا نه گفت احمد موقعی که تو قبر گذاشتمش فقط ناخونا و دندوناش سفید بود همه بدنش سیاه شده بودکبود شده بود احمد من شرمنده حسین شدم من شرمنده حسین شدم محمود علوی

شیرینیِ لبخند تو رو قند نداره دل بالاتر از اسم تو سوگند نداره از وقتی شنیدم تو گلوبند نداری دختر منم دیگه گلوبند نداره من برا زخم تنت می‌میرم واسه بابا و عموجون حَسنت می‌میرم برا عطر یاس بوت می‌میرم برا داداش علی‌اکبر و عموت می‌میرم زندگی زینب و حسینو شیرین کردی سفره‌ی امام حسینیا رو رنگین کردی وقتی که پاتو گذاشتی تو دل سوریه شهر شامو واسه ما دارِ مجانین کردی شیرینی لبخند تو رو قند نداره علی اصغر احمدی

به امام حسن گفتن آقا این دندون لقو بکن بنداز دور زن شما ناسازگاری کرده هفت بار اقدام به قتل شما کرده یه وقت یه زنی ناسازگاری می‌کنه بد اخلاقی می‌کنه قهر می‌کنه نمی‌دونم حرف نامربوط می‌زنه یه وقت اینجوریه یه وقت نه ناسازگاری اقدام به قتل هفت بار شما رو مسموم کردن ما می‌ترسیم این دفعه یه جوری شما رو مسموم کنه ما بی امام شویم دندون لقو بکن بنداز طلاق اشکالی نداره حضرت فرمود نمی‌خوام مرتکب حلالی بشم که مورد نفرت خداست چون جدم رسول خدا فرمود إن أبغض الحلال عند الله الطلاق خب حالا مشکی می‌پوشه شهادت امام حسن میاد مشهد از بعد نماز صبح دسته راه می‌ندازه میاد توی خیابون عمو سر کوچکترین مسئله با خانمش متارکه کرده آمار طلاق متاسفانه جامعه ما بالاست بعد که میای تو اینا که متارکه کردن می‌بینی تو مذهبیا و هیئتیا رتبه اول دارن اینا به امام حسن اعتقاد دارن منتها پیرو دل خودشونن به جای اینکه پیرو امام حسن باشن نفرت خدا شیخ محمود ریاضت

آقایون امام حسن خیلی غریبه سیدا یه جمله بگم از اول جلسه می‌خوام گریه باشه امام حسن یه جایی از علیم مظلوم‌تر بود آخه امام حسن دوبار کتک خوردن مادرو دید یه بار خودش تنها بود خواهش می‌کنم از همین جا دلت بره پشت دیوار بقیع من از هیچکی گریه نمی‌خوام صدا ناله‌هاتونو بلند کنید چرا فقط بقیه.که همه آروم گریه میکنن اما یه جوری گریه کنید همه فکر کنن اینجا حرم امام حسنه مرغ دل من گشته گرفتار بقیع قربان بقیع و اشک زوار بقیع شب ها که در بقیع رو می‌بندن من گریه کنم به پشت دیوار بقیع امام حسن خیلی غریبه سیدرضا تحویلدار

تورو خدا دیدی دختر تو حرم امام رضا گم میشه دیدی همه دیدن این صحنه رو هی پاش زمین میزنه میگه من مادر مو میخام خادما هی سریع میدون الان پیداش میکنیم حرم  رو سرش میگذاره داری میری تو حرم  با خانومتی نمیشناسیش میگی کمک کمک تا خادمابیان میری بغلش میکنی میگی الان مادر تو پیدا میکنم الان بابا تو پیدا میکنم آی نوکرا بگم چجور دخترا اربابم پیدا کرد یه ناله بزن یه تازیانه دستش گرفت اومد تو بیابون بگم چکرد از رواسبش پایین نیومد زنها داد دبزنن چکرد موهای این دختر را گرفت دختر بچه گم شده سیدرضا تحویلدار

امشب به سحر که نزدیک می‌شد دیگه حال پیغمبر رو به وخامت گذاشت یه لحظه به هوش میومد از هوش می‌رفت فاطمه زهرا کنار بستر پیغمبر به هوش اومد نگاه کرد فرمود وصی من کجاست پدرشو خبر کرد گفت بابا پیغمبر شما رو میخواد پیغمبر چشم باز کرد دید رهبر کودتای سقیفه کنار بسترشه روشو برگردوند و وصی من کجاست اون یکی رفت باباشو آورد پیغمبر چشم باز کرد روشو برگردوند فرمود وصی من کجاست بی‌بی فاطمه زهرا سلام الله علیها اومد خدمت امیرالمومنین صدا زد یابن ام پدرم رسول خدا شما رو میخواد پیغمبر چشم باز کرد دید امیرالمومنین علی کنار بسترش فرمود علی جان سرمو بذار رو زانوت فمن یمت یرنی هرکی می‌میره باید علی رو ببینه حتی پیغمبر لحظه آخر کجایی علی جان تو وصی منی هرکی می‌میره باید علی رو ببینه شیخ محمود ریاضت

الهی قربون گریه هات برم قربون گریه‌های دخترت حسین جانم قربون گریه‌های بچه‌هات من به گریه‌های این دختر بچه دلم می‌سوزه جیگرم ریش میشه آتیش میگیرم شام غریبان دستش بالا آورد نزن من یتیمم یه جور تازیانه چرخوند به کتفش نشست صدا زد عمه جانم گریه‌های دختر بچه جواد حقیقت

طبیب دوّار عالم به تو بدهکاره عالم بعد تو و رفتن تو گریه شده کار عالم بعد تو دیگه هر دلی شکسته میشه حرمت زهرا و علی شکسته میشه دیگه تو این خونه خوشی نمی‌مونه پهلوی زهرا رو غریبه می‌شکونه می‌بینی دنیا رو تنها نذار ما رو بشکنه دستی که میزنه زهرا رو فی امان الله یا رسول‌الله بعد تو دنیا می‌سوزه عرش معلا می‌سوزه جلو چشای مجتبی چادر زهرا می‌سوزه مدینه از برگ گلت گلاب می‌گیره که فاطمه تو خونش هم حجاب می‌گیره مدینه نامرده فاطمه پر درده چیکار کنه با اون دست ورم کرده علی عزادارِ، خون رو مسماره تو کوچه میفته یه تیکه گوشواره فی امان الله یا رسول الله طبیب دوّار عالم حسن عطایی

اینا ظاهر کارو که ما می‌بینیم جیگرمونم میسوزه بایدم بسوزه‌ها اما کریم گنبد و صحن و علم نمی‌خواهد کنار فاطمه دیگر حرم نمی‌خواد برای دشمن خود نیز کم نمی‌خواهد برای دادن حاجت قسم نمی‌خواهد کریم بود و بدون سر و صدا بخشید مدینه زائرخود را به کربلا بخشید کریم گنبد و صحن نمی‌خواهد محمدحسن فیضی

کشتی بگیر پیش همه با برادرت شاید یکی بیاید و جانم حسن کند روایتی است که از آن بلند شد آهم به خانه بود پیامبر و آل طاها هم رسید نوبت کشتی کودکان با هم حسین ذکر علی بود و ذکر زهرا هم در آن میان پیامبر حسن حسن می‌گفت ولی شنید حسن هم حسین من میگفت حسن هم حسین من میگفت در آن میان پیامبر حسن می‌گفت محمدحسن فیضی

وفات پیغمبر غلط است غلط است غلط است شهادت پیغمبر درست است درست است درست است حدیث داریم امام رضا فرمود در عیون اخبارالرضا جلد دو در باب زیارت نوشته ما ائمه و ما چهارده معصوم شهیدیم یا به سیف یا به سم ما را با سم شهید کردند یا با سیف به شهادت رساندند وفات پیغمبر غلط است وفات پیغمبر غلط است

خیلی امام حسن غریبه ما ها وقتی زبون میگیریم میگیم حسین جان امشب اگه خواستی زبون بگیری بگو حسن جان پرده ها کنار رفت اون روضه خون مادرش حضرت زهرا سلام الله علیها رو دید دید خانم خیلی ناراحته با انگشت سبابه اشاره کرد تو مگه روضه خون ما نیستی گفت چرا چرا روضه پسرمو نمیخونی مادر جان من که روضه حسینو میخونم فرمود نه مگه حسن پسر من نیست روضه امام غریب امیر کرمانشاهی

بی‌اراده اومدم آقا کدوماتون دقیقه آخر رفیقت زنگ زد میای بریم حرم امام رضا کدوماتون گرفتار بودید کار داشتین یهو کارتون حل شد چنان غبار به پیشت به اشتیاق حضور گهی پیاده و گاهی سواره می آیم یا امام رضا یه حرفی بزنم کیا کربلا رفتن الان میگن ای وای هفته پیش این موقع کجا بودیم رو برو حرم ابی عبدالله داشتیم گریه می‌کردیم الانم کنار حرم امام رضا به محضرت چو غبار افتاده می‌آیم اراده نیست مرا بی اراده می‌آیم کسی چنانچه تو دستم گرفته‌ای نگرفت چو ذره دست به خورشید داده می آید به محضرت چو غبار افتاده می آیم محمود علوی

راه افتادن از شهر شون دست بچشو گرفت شهر به شهر این شهر ها رو رد کرد نزدیکی های مشهد خسته شد این بچه تو عالم بچگی گفت حالا این همه ما اومدیم این ذره راهم امام رضا بیاد من خسته ام نمیتونم بیام حرمت میگه همچین که بابا این حرف دید یه سیلی به این بچه زد ساکت باش امام رضا بیاد دیدن تو حرف دهنت بفهم تو عالم رویا خواب خواب رفت دید امام رضا سلام کرد آقا با یه گرفتگی جواب سلام داد آقا جان چیه صورت گرفتید گفت زائرم سیلی زده کفت آقا جان کی جرات داره گفت مگه نمیدونی هرکی به زائر ما حرفی بزنه انگار به ما حرف زده سیلی زائر امام رضا محمود علوی

تاجر ورشکسته در زندان حکم اعدام خورده های جوان سرطانی خسته تر از سرطان تازه سرباز بی کس نگران کودک قهر کرده با دگران همه گفتند یا امام رضا همه گفتند یا امام رضا امین قدیم