دانلود گلچین نوحه و مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

از روضه ها ترسیدم از ازدحام ترسیدم وقتی ما رو میزدند از اهل شام ترسیدم ترسیدم برا همینه که لکنت دارم تو کوچه‌ ها و تو بازار منو زدن منو زدن از روضه ها ترسیدم حسین عینی فرد

من دل بیقرارم من رقیه ایم اینه افتخارم با نیمه نگاهش من مسلمون شدم و خدا رو دارم سایه سرم رقیه همه عشق مادرم رقیه ابی عبدالله میگه ای جونم بیا قربونت برم رقیه همیشه به یاد همه نوکرانش از ازل بیرق و نامش بالا بوده و هست ابوفاضل میگه با صدای غرا پادشاه کشور قلب عمو رقیه است دل بند رقیه جنتم فقط یه لبخند رقیه در بند کسی باش که فقط میمونه دربند رقیه ای بالا نشین رقیه تویی ماه رو زمین رقیه سفارش کن امشبی به بابات اومده باز کمترین رقیه دم احتزارم تو میایی پیشم تا قیامت به خدا از تو جدا نمیشوم بالای مزارم تو میای میبینی یا رقیه میگم و دوباره زنده میشم من دل بیقرارم روح الله رحیمیان

خدا اگه بهت دختر بچه داد هر کی هرچی گفت نشنیده بگیر پیش دختر بچه دعوا نکنی چون خدایی نکرده جلو چشم دختر بابا رو بزنند دختر بچه فرق میکنه میره تو کوچه خیابون به رهگذرا التماس میکنه آقا تو رو خدا بیاید کمک نذارید بابامو بزنند دیدن رقیه خاتون میره اینو اونور آقا میشه کمک کنی بابامو نزنند دیدن اتفاقا اونم اومده برا زدن دیدن رقیه دیگه گودال نموند راهشو گرفت رفت کجا دارم میرم سمت علقمه عمو اباالفضل پاشو عمو خوش غیرت من عموی خوش قد و بالا عمو پاشو عمو بابام کسی و نداره نزار بابام بکشن حسین حسین... التماس دختر بچه علیرضا اسفندیاری

خواهرامونو کنیز خواهرش می کردیم یک گهواره از طلا برا رباب می ساختیم یه عروسی برای قاسم می گرفتیم همه دومادای عالم غبطه شو بخورند انقدر عرروسک می آوردیم برای رقیه ایشاالله یه روز عروسک بدست بریم تو کوچه پس کوچه ها اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتها الصدیقه الشهیده کاش ما بودیم علی پور کاوه

میگه یه دختر بچه چشماش رو ببنده قربونت برم گریه هاتون برم اگه رفتی خونه خواهر کوچیک داشتی یه نگاه به صورتش بنداز یه نگاه به این کف پا بنداز ببین اصلا این پا طاقت خار بیابان داره انقدر این بچه رو خارا دوید اگه چشه یه دختر بچه رو ببندی دست بکشه به صورت با چشمای بسته میگه نه این بابام نیست وای وای چی میخوام بهت بگم یعنی تشخیص میده حس میکنه بو میکشه میفهمه بوی باباست اگرچه سر امام حسین بوی تنور میداد سرو که بغل کرد چشماش دیگه تار می بینه آقا خرابم تاریکه سرو بغل کرد آروم آروم دست کشید به صورت گفت بابا دست کشید به این ابروهای خونی بابا منو نگاه دست کشید به لب و دندان خونی بابا دست کشید به این محاسن بابا یه وقت دیدن داد زد دستش خورد به این رگا گلویده بریده بابا کی رگ های گلوت رو بریده بابا هر کار کرد دید این خنجر کار نمیکنه بدن رو برگرداند سرو داره جلو مادرش میبره استخون گلو رو با خنجرش میبره دور کردنشو خیر نبینه سنان داره با لگد به سینه... یا اباعبدالله مظلوم بودی و از آب فرات محروم بودی و قلبت می تپید زنده بودی و رگ هاتو برید حسین حسین صورت بابا جوادی ایزدخواه

بگو امشب به من بابا از عصر عاشورا کجا بودی سر رو بغل کرد نگفتی دختر داری بابا نبودی اینقدر ما رو تو بازارها چرخوندن بابا اینقدر ما رو با دست نشون دادن بابا نبودی اینقدر عمه کتک خورد بگو امشب به من از عصر عاشورا کجا بودی مرا مهمانی آوردی خودت تنها کجا بودی من از بوی طعام خانه ها خوابم نمیگیرد دختر امام حسین گرسنه میخوابید من از بوی طعام خانه ها خوابم نمیگیرد تو ای با بوی نان همراه تا حالا کجا بودی شنیدم بر درختی تاب می‌خوردی ملالی نیست شبی که زجر زجرم داد در صحرا کجا بودی تو معلوم است شبها جای گرمی داشتی بابا من این شبها که می‌لرزیدم از سرما کجا بودی منو نزن انقدر منو آزار نده از صورتم آستینمو کنار نده سینم شکست با زانو بر فشار نده از عصر عاشورا کجا بودی محمد جوادی

بعضیا از همین هیئتیا الان دیدی آقا از الان هول و ولا محرم دارن هی میگیم آقا نکنه بمیریم نباشیم برات گریه کنیم دوست دارم اگه قراره بمیرم بمونم شب رقیه برات بمیرم شنیدم هر یه بابا گفته یه سیلی تو صورتش زدن بچه ها تو خونه خواهر کوچک دارید یانه اصلا بچه کوچیک نیازه کتکش بزنی نه بابا صداتو میبری بالا خودشو جمع میکنه شب رقیه برات بمیریم محمد جوادی

اختیارم رو خدا به دست تو داره رقیه شهزاده پای عشق تو شدم نوکر دلداده رقیه شهزاده قبله ی حاجاتی باده ی شاماتی رقیه دانش آموخته ی مکتب عمه ی ساداتی رقیه مه نشان رقیه بی کران رقیه قوت دل و قلب و عمه جان رقیه جاودانه رقیه مهربانه رقیه شبیه عمو عباس قهرمانه رقیه دل من عمریه که پای تو افتاده رقیه شهزاده یه نگاهی کردی اینطور حالم آباده رقیه شهزاده درمون دردامه رقیه دختر آقامه رقیه زیر رو کرده قلب من رو همه دنیا رقیه من فدای رقیه خاک پای رقیه حتی خاک پاهای زائرای رقیه دل سرای رقیه مبتلای رقیه کربلایی شدیم با دعای رقیه اختیارم رو خدا به دست تو داده حسین ایزدخواه

باد آمد و خیمه ها مه شد دختری زیر دست و پا له شد از موهاش گرفت داشت میکشوند این صورت با خاک میرخت دختری زیر دست و پا له شد علیرضا اسفندیاری

من همه عمرم در خانه این خانوم سه ساله بودم ان شاءالله براش میمیرم ان شاءالله تو روضه هاش بمیریم این خانومی که ثابت کرد میشه تو روضه آدم بمیره ثابت کرد میشه وسط روضه آدم جون بده کجا جون داد اون ساعتی که سر باباشو بغل کرد ثابت کرد ان شاءالله من و تو هم وسط روضه بمیریم انشاالله تو روضه هاش بمیریم مهدی میرداماد

یاس بهاری، چه گل اوضاری خیلی شباهت به فاطمه داری حلما ریحانه، جانه جانانه تو بزرگ دنیا هستی دردانه دردونه وقتی اباالفضل میزاره تو رو رو شونه خدا ماه رو دورِ سر تو میگردونه آره زمینم مثل آسمون حیرونه این بی بی زهراس یا رقیه خاتونه حجابه رقیه آفتابه رقیه تو رگ هاش خونِ ابوترابه رقیه من انقلابی ام به انقلابِ رقیه گدایی حسینِ مرحبا به رقیه یاس بهاری حسین ستوده

صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته من نه بازار میام نه عروسک میخوام عمه مهمون رسید من همون روسریو میخوام که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شدم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم بابا زیر چشمم را ببین خیلی ورم کرده پدر بی هوا سیلی محکم بردن کندن گوشواره هامو بردن النگو هامو بردن رقیه رو به گریه زاری به مجلس شراب حسین وای حسین وای غریب و تنها کشتن دادن یه فتوا کشتن دلم از این می سوزه شاه و گداها کشتن حسین وای حسین وای یکیشون میگفت که پیرهنش مال منه یکیشون میگفت انگشترش مال منه معامله رواج شد تن حسین حراج شد  صدام گرفته ستوده عینی فرد

حالا دیگه یه عمره آزگاره چشام برای روضه هات میباره اینایی که میخونم از عقیده‌است این نوکرت بی تو کسی نداره ای یارم رقیه ای دار و ندارم رقیه همه‌ی کس و کارم رقیه فقط تو رو دارم سامونم رقیه ای دوا درمونم رقیه برای تو میخونم رقیه بهت بدهکارم فقط تو رو دارم قربونت بشم ای آرامشم دیدن صحنت شد تنها خواهشم دیدی آخرش دیوونت شدم اخر من خودم رو واست میکشم از اون قدیم که یادمه مریضا تو روضه‌ی بی بی شفا میگیرن با سفره های حضرت رقیه حاجتاشونو مادرا میگیرن بارونی رقیه عشق عمو جونی رقیه درد منو میدونی رقیه ببین گرفتارم دنیامی رقیه نور دو چشامی رقیه دلیل نفسامی رقیه گره داره کارم ببین گرفتارم کاری کن برام ای گره گشا باب الحوائج دربار حسین آروم دل شاه علقمه کاشف الکرب علمدار حسین  ای یارم رقیه حسن عطایی

دیگه نمیگم من از درد و غم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب مهمون من هستی ای دلبرم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب ای پاره جونم  خوش اومدی اینجا آرامشم بابا فکرش رو میکردی تا اینهمه با تو تنها بشم بابا دارم گلایه از سنگی که جای پات شد بالشم بابا یه مردی سنگین دست یه جوری زد مثل زهرا بشم بابا بابا یه بار دیگه  بگو دوسم داری بابا زیاد از من بوسه بدهکاری واسه لب خشکت اشکام شده جاری بابا زیاد از من بوسه طلبکاری زهرا شدم انگار وقتی گذاشتی سر رو دامنم بابا از تازیانه ها ، یک دست گل شد سبز روی تنم بابا بابا نبین پیرم ، شاید تو بشناسیم بابا منم بابا یادت میاد بابا جون میگرفتی با خندیدنم بابا نبین اگه حالا  یاس کبودم من عمری واسه بابام  دردونه بودم من نبین شدم پیر و عصایی برداشتم رو شونهٔ سقا برو بیا داشتم گفتم میای پیشم خار توی پامو در میاری بابا نمیدونستم که با سر فقط اینجا ، پا میذاری بابا گریم گرفتش تا یک دختر شامی گوشواره شو دیدم داداشم اصغر کو  اینجا توی بازار گهواره شو دیدم دیگه نمیگم من از درد و غم امشب حسن عطایی

پشت در سوختم یک طرف نفسم رو دود بند آورد سوی چشمام رفت پشت در سر من از بس ضربه خورد سوختم سوختم سوختم و مردم خودمو از زیر در در آوردم سوختم سوختم تا که بریدم من خودم از سینه ام میخو کشیدم کربلا پیدا میشه باز رد پا و چنگال گرگ میرسه ارث مادری به نوه از مادربزرگ خونه خونه پای رقیه قل و زنجیره دستای رقیه آتیش آتیش موی رقیه عمو سوختم صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته پشت در سوختم  حسین ستوده

رقیه‌جان تپش تپش قلب عمو داره با تیک تاکِ قلبه تو می‌زنه صدای خندت دل عمو رو ببین چه‌جوری از جا می‌کنه صدات یه حیدر داره نگات یه لشکر داره رو دوش سقّایی دیده‌بان تموم غم‌هام با تو شروع میشه هر کاری به نام شَه‌بانوی جهان تو تلأطمِ بلا یا رقیه پرچمت شده باده‌بان برای کشتیِ نجات عمو توی رکعت سومِ نمازِ عشق داره ختمِ یا رقیه می‌گیره برات رقبه‌جان میگن که نیستی چی‌جوری آخه تو روضه‌تون پس دعا می‌گیره تو نیستی تازه این‌همه مریض از این سه‌ساله شفا می‌گیره هوامو داری خانم صدامو داری خانم غمت مریضم کرده بی‌بی به من تو عزّت دادی چقدر میون مردم نگات عزیزم کرده بی‌بی خیلی دوری از بابا از دمشق تا کربلا بابایی‌ترین سه‌ساله توی آسمون روزگار رجعتو ببینیم کنار هم دختر و پدر رو با ظهور آقامون تپش تپش قلب عمو داره حسن عطایی

اصلا دختر بابا جلوش گریه کنه دختر میریزه بهم همه عالم میگن دخترا بابایی اند ببین بعضی موقع ها میگه بابایه چیزی رو میخام برام میخری ...میگم نه بابا دیگه تازه گرفتم ... بهم اینطوری میکنه ... بابا... میگم خب باشه امشب زرنگ اونه به حضرت رقیه بگه یه دونه چشم هم برا ما با دل بابات بازی کن بگو اینا کربلا رو خیلی خیلی وقته نرفتن دلت برای این عشاق یه ذره بسوزه هرکی کربلا میخواد بگه حسین... خانوم یه چشم برا بابات ... به خاطر ما ... دانلود روضه هرکی کربلا میخواد علی پورکاوه

قنداقه‌ی خالی، آغوش خیالی از مادری این مونده برام چند ساله همینم، خوابت رو میبینم خسته میشه هر موقع چشام خواب دیدم مادر ورق برگشته و تو هم نمردی داشتی می‌خندیدی و دیدم که دندون در آوردی قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریه‌اش بگیره آرزوهام همشون نقش بر آب شد دلم کباب شد همه حسرتم برات یه قطره آب شد دلم کباب شد غارتو دیدم تا روشو کشیدم دیدمت تو گهواره تو رو فرضا که محاله خب فکر و خیاله از فکرو خیال من نرو توی رویا دیدمت این جوری دارم اشک میریزم توی کوچه با رقیه بازی می کردی عزیزم بازی می کردید دوتایی دستتون تو دست هم بود اما حیف رویای دیدار تو با رقیه کم بود آخ که تنهایی توی خرابه هامون رقیه جاموند اربعین از سفرکرببلا موند من نه بازار میام نه عروسک میخواهم عمه مهمون رسید من همون روسریو میخواهم که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شودم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم من حالم خرابه خراب بشه خرابه قنداقه خالی آغوش خیالی حسین ستوده

ذکر خاصه رقیه همه زندگی عباسه رقیه عاقبت بخیر نمیشه به ابالفضل اونکه شأنتو نمیشناسه رقیه انسیه حوریه مددی یا رقیه خلقتت نوریه مددی یا رقیه حیدر سوریه مددی یا رقیه رقیه رقیه زهرای مناقب ای والا مراتب جانم رقیه ی اسداللهِ غالب تصویر عشقه دستت تو دست زینب ام البکا کنار ام المصائب جانم رقیه ای جانم رقیه ذکر خاصه رقیه حسین ستوده

این صحنه رو که دید این طفل معصوم انقدر فشار بهش اومد بچه بود چیزی نمی‌گفت تو خودش می‌ریخت اما همه چی رو می‌فهمید از اینجا بود مریضیش شروع شد اما دیگه تو خرابه شام وقتی بهانه پدر گرفت پدر بزرگوارش امام حسین رو تو خواب دیده بود بلند شد گفت عمه جان بابام کو الان من تو بغلش بودم حضرت زینب بچه‌ها رو اینجوری آروم میکرد که به مسافرت رفته کنایه از سفر آخرت رقیه گفت نه عمه جان همین الان پیشش بودم همین الان با من ملاطفت می‌کرد منو می‌بوسید خرابه ماتم سرا شد همه شروع کردن گریه کردن یه مرتبه اون نانجیب سر مقدس امام حسین رو فرستاد برای او آوردن حضرت زینب هر کاری کرد که این سر نبینه رقیه سر رو ولی آوردن و این طفل معصوم هم رفت وقتی اون پارچه رو کنار زد سر رو گرفت اول شوک شد شما نگاه کنید یه دختر بچه که مجسمه عاطفه است به خصوص نسبت به پدرش پدرش جلوش بزنن می‌ترسه چه برسه که سر پدرش رو بهش بدن این طفل معصوم اول یه چند لحظه شوک شد و بعد شروع کرد حرف زدن بابا جان چرا رگای گردنت اینجوری شد چرا محاسنت خونی شد بابا جان شروع کرد روضه خوندن با همین جملات بچگانش به همه گریه می‌کردن بعد خواست ببوسه باباش رو صورتش رو گذاشت رو صورت امام حسین یه مرتبه دیدن سر از یه طرف و خودش از یه طرف دیگه افتاد و بابا دیگه راضی نشد که رقیه بیش از این تو دنیا زجر بکشه بهانه‌ی بابا استاد عالی

طوبی رقیه تو سه‌سالگی شدی حِلما رقیه برو روی شونه‌ی سقّا رقیه دیده‌بانِ ارتشِ بابا رقیه خونِ علی تو، رگات می‌جوشه به عشقِ تو بابا حسین زره می‌پوشه اونی که شد منکرت قیامت باید بره با علی‌اکبر رو‌به‌رو شه تو عزیزی رقیه، راستی یه چیزی رقیه مادرم می‌کنه برا تو کنیزی رقیه بی‌نظیری رقیه، فیضِ کثیری رقیه تو یه پا زینبی تو اوجِ اسیری رقیه طوبی رقیه رضا شیخی

کرم رقیه صاحب خدام و حرم رقیه همیشه هر دم سایه داره روی سرم رقیه عنایتی شه دختری بهم بدن بشه کنیزش به نیتش من اسم دخترم رو میزارم رقیه نوه‌ی نابغه ی حضرت زهرا تویی زینت قافله ی زینب کبری تویی تربیت یافته ی دامن مولا  تویی رقیه آرامشم همه‌ی خواهشم منت تموم نوکراتونو میکشم اگه رخصت بدی به منه رو سیاه خودمو یه روز تو روضه های تو میکشم صفا رقیه اون که میده قلبمو و جلا رقیه دختر ارباب الگوی تمومه دخترا رقیه لعنت حق به اونی که گفته رقیه ای عزیتش کرد رحمت حق به دختر شاه کربلا رقیه ارتش تام حسین لشگر بابا تویی دیده بانه کربلا به دوش سقا تویی اونی که یزدیا رسوا تویی  توی گردانتم من مسلمانتم تو فقط لب ترکن گوش به فرمانتم کرم رقیه مهدی رعنایی

دخترا رو تو مدرسه هم کلاسی هاشون اذیت کنن میگه بابامو میارم مدرسه نداشته باشه میگه داداش بزرگم رو هیچ کدوم  نداشته باشه میگه یه عمو دارم هیچکی زورش به این عموم نمیرسه رو کرد به زجر گفت بی‌حیا من یه عمو دارم اگه عموم اینجا بود جرات نداشتی این کار رو باهام بکنی لااقل حرف که میزنم دیگه نزن تو دهنم اگه عموم اینجا بود مهدی رعنایی

ماه و زمین بشه قربونت رقیه مَسند‌نشین بشه، قربونت رقیه وقتی که راه می‌ری، هِی می‌خنده می‌گه اُمّ‌البنین بشه قربونت رقیه همه قربون صدقه‌ات می‌رن، زن و مردِ این قبیله از عمو تا علی‌اکبر، تا خودِ خودِ عقیله شاعرها تمومشون، دوست دارن برات هر ثانیه قافیله‌پردازی کنن کلِ دخترای دنیا، تنها نه شام آرزو دارن که باهات بازی کنن هم مرد و زن بشه قربونت رقیه دشت و دَمن بشه قربونت رقیه تو انقدر عزیزی واسم که می‌گم اولاد من بشن قربونت رقیه تو روی دوشِ قمر بودی، روی دوش علی‌اکبر شبیهِ حضرت مادر، می‌زدی نعره‌ی حیدر اون سینه‌زنایی‌ که می‌میرن برات سنگای صحنتو انگشتر می‌کنن انقدر خوبی که اونا که می‌شناسنت آرزوی داشتنِ دختر می‌کنن ماه و زمین بشه قربونت رقیه حسین ستوده 

تو بگو عشق من میگم رقیه میره قلبم با یه ذکر سه ساله تو بگو دل سر برات میارم دست ازت بردارم دیگه محاله محشره رقیه بهترین اسم دختره رقیه خودش یک تنه لشکره رقیه به ماها میگن نوکر رقیه تاج داری بانو پرچمداری بانو تنها دلیل ذوق علمداری بانو شاهکاری بانو با وقاری بانو ارث از بابا بزرگته کراری بانو تو بگو عشق من میگم رقیه حسین طاهری