دانلود گلچین نوحه و مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

السلام ای بدن بی سر گرما دیده السلام ای سر مجروح کلیسا دیده با چه وضعی ته گودال کشاندند تورا ما شنیدیم ولی زینب کبری دیده ای به قربان نگاهش که از این دشت بلا هر بلایی به سرش آمده زیبا دیده زینت دوش نبی بودی و بی وجدان ها سر بریدند و گرفتند تو را نادیده ای که شد مهریه ی مادر تو آب فرات ترک روی لبت را لب دریا دیده؟! ای بدن بی سر گرما دیده هلالی پورکاوه

دست از سرم بردار من بابا ندارم زخمی شدم بهر دویدن پا ندارم گیسو سپیدم احترامم را نگهدار سیلی نزن من با كسی دعوا ندارم باشد بزن، چشم عمو را دور دیدی من هیچ كس را بین این صحرا ندارم زیبایی دختر به گیسوی بلند است مثل گذشته گیسوی زیبا ندارم این چند وقته از در و دیوار خوردم دیگر برای ضربه هایت جا ندارم تا گیسوانم را ز دستانت درآرم غیر از تحمل چاره ای اینجا ندارم گفتم به عمه از خدا مرگم بخواهد خسته شدم میلی به این دنیا ندارم گیرم كه پس دادند هر دو گوشوارم گوشی برای گوشواره ها ندارم شیرین زبان بودم صدایم را بریدند آهنگ سابق را به هر آوا ندارم در پیش پایم نان و خرما پرت كردند كاری دگر با شام و شامی ها ندارم با ضربۀ پا دنده هایم را شكستند كی گفته من ارثیه از زهرا ندارم نشناختم بابا تو را تغییر کردی امشب دگر راهی به جز افشا ندارم گویی تنور خولی آتش داشت آن شب خیلی شده ترکیب رویت نامرتب دست از سرم بردار من بابا ندارم علی پورکاوه

تاول دستامو نگاه کن سوخته موهام شونه نمیشه سر که واسم بابا نشد پس خرابه هم خونه نمیشه عروسکم رو یکیشون برد گوشوارمو یکی کشیده عروسکم عیبی نداره گوشوارمو عمو خریده بابای من دختر نازت اسیر یک گله گرگه پاشو ببین قد کمونم مثه قد مادربزرگه چند شبه که به جای بازوت سرم روی بالش ریگه چند شبه که بوسم نکردی هیچکی برام قصه نمیگه یه حرفایی خورده به گوشم که خیلی حال من خرابه من میگم ایشالله دروغه جای سرت تشت شرابه پاشو با اون نوازشات باز دوباره کاممو عسل کن شیرین زبونیام تموم شد بابا یه بار منو بغل کن سه ساله و ضربه سیلی سه ساله و زخمای کاری دخترای شامی با طعنه بهم میگن بابا نداری فدا سرت سیلی زجر و فدا سرت این همه محنت بابای من فدای اسمت بابای من سرت سلام روضه قوت صدای دختر بچه علی پورکاوه

من دیگه بال پریدن ندارم من دیگه حال دویدن ندارم بعد از این دیگه سراغ من نیا گیسویی برا کشیدن ندارم میشه روناقه سوارم نکنی گلمو اسیره خارم نکنی میشه گوشوارمو برداری بجاش با لگد دیگه بیدارم نکنی یه نفر نگفت که دختره نزن پر و بالم که نمیپره نزن بخدا اگه یه لحظه صبر کنی عمه میاد منو میبره نزن ساقه ام شک… میشه رو ناقه سوارم نکنی افشین نجفی

اومدن توی خرابه نیمه شب فهمیدم تعبیر رؤیای منی هرکی هرچی که می‌خواد بذار بگه توی تشتم باشی بابای منی توی تشتم باشی بابای منی با لباس پاره هم دخترتم؟ من می‌خواستم که با آغوشت بیای از سرم زیاده اما سرتم به خدا خسته شدم از این که هی شب بلرزم و روزا تب بکنم کاش خبر میدادی که داری میای یه کم اینجا رو مرتب بکنم اومدن توی خرابه نیمه شب افشین نجفی

خوش به حال اونایی که الان حرم حضرت رقیه اند چه حرمی همه چیه این خانم فرق میکنه میدونی که چرا با لباس اسارت دفنش کردند یعنی اهل بیت خودشون خواستند نه اصل بر اینه که کفن کنند گفتند کفن بدید گفتند مگر شما مسلمون هستید اونایی که رفتن میدونند پنجاه قدم صد قدم بالاتر قبرستان مسلموناست چرا اونجا دفن نکردند گفتن مگه شما مسلمونید که بخواهید بچتون رو اونجا دفن کنید همین جا دفنش کنید حتی تاریخ میگه وسیله ندادند اینا قبر بکنن این مخدرات با دستشون قبر میکندند دانلود لباس اسارت حسین آقامیری

وقتی اومدن پیش ام البنین خیلی گریه کرد بعد گفت خانوم رد شلاقو دیدم صورت کبودتو دیدم اما خانوم چرا نوک انگشتاتون زخمیه گفت با همین دستام برا رقیه قبر کندم با چادر بچه کفنش کردم تازه قبرستون مسلمونا راهش نمیدادند گفتن این خارجیه اینجا قبرستون مسلموناست حضرت رقیه منو شفا داد علی پورکاوه محمد جوادی

ما که تو را ندیدیم، عاشقت شدیم. کربلا را تماشا نکردیم، گریه کن روضه‌هایت شدیم روضه ها را نفهمیدیم، سینه‌زن عزایت شدیم پس باید خون گریست برای آن آقایی که هر روز تو را می‌بیند، کربلا را می‌بیند، روضه ها را می‌بیند و اگر اشک چشمش تمام شود برایت خون گریه می‌کند ... آجَرَکَ الله یا صاحِبَ الزّمان فی مُصیبَتِ جَدِّکَ الحُسَین علیه السلام دانلود کلیپ روشندل مهدی رعنایی

بابا بابا بابا موی سوختمو مسخره کردن دختره های شامی تو خرابه لکنت زبونم رو که میبینی یادگاری از بزم شرابه زبونم بند اومد اونی که تو صحرا گوشواره هامو کند اومد دست پام میلرزه ما رو دارن میبرن جلو چشای هرزه دست و پا م میلرزه دوباره تو جمعیت زجر رو دیدم یک لحظه چشت روشن بابا تو که رفتی ناموست رو بردن توی بازارا بین یک عده لات بی غیرت اوردن اما ما رو به اجبار به خدا میترسم من از این طرز نگاه شامیا میترسم بابا نبودی مارو بردن بازار سر قیمتمون چک و چونه میزدن دانلود روضه جانسوز نفس مهدی رعنایی

بس که دویدم عقب قافله واویلا پای من از ره شده پر آبله واویلا این اولین باره منو میری و تنهام میزاری مگه نرفتی با عمو برای من آب بیاری تو نیومدی زجر اومد دنبالم تو نیومدی معلومه از حالم تو نیومدی باید از غسالم بپرسی چیشد بازوم چیشد گوشم چی شد پهلوم شکست با سنگ منم ابروم واویلا واویلا واویلا دانلود بس که دویدم عقب قافله علی اکبر حائری

گفت انگشتر بابامه تو دست تو چیکار میکنه اونی که تو کوچه بی بی رو زد اونی که جلو امام حسن زهرا رو زد دستش خیلی زمخت بوده مقتل مینویسه خیلی درشت بوده دستش یا اباعبدالله نمیدونم با انگشتر زده یا نه اما یکی رو میگم با انگشتر زده تا زد تو صورت رقیه درد سیلی از یادش رفت گفت انگشتر بابامه تو دست تو چیکار میکنه... دانلود روضه جانسوز انگشتر بابا علی پورکاوه

هر جا که به پرچمش نگاه تو افتاد حرم رقیه است تنها حرمی که روضه خون نمیخواد حرم رقیه است اومدم زیارتت با گریه بازاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتها الصدیقه الشهیده ای نوه مادر قد خمیده گنبدتم مثل موهات سفیده هر جا که به پرچمش نگاه تو افتاد حرم رقیه است تنها حرمی که روضه خون نمیخواد حرم رقیه است صورت زائرت اینجا خیسه بارونه در و دیوار حرم میخونه دختر شاه کجا ویرونه سلام خانوم شرمندتم تو روضه هات نمردم ولی برات همیشه غصه خوردم ای بی کفن برات کفن آوردم دانلود نماهنگ حرم رقیه محمدحسین حدادیان

یه دختر سرطانی حاج مهدی بیچارمون کرد شب دوم مسلمیه تو عبدالعظیم تهران ببین من دختر دارم  بابا ام باباش داد رو سن بعد دیدم خب شیمی درمانی مو نداره اخه زیبایی دختر به موهای بلند است بعد دیدم روسری هم سرش کرده بعد باباش گفت روسری  هم سرش کرده بعد باباش گفت روسرشو در نیار بچه ام خجالت می کشه بمیریم برات کنجه خرابه نشسته بود دستشو اینطوری گرفته بود چیکار میکنی عمه  موهام سوخته هم موهام سوخته بود هم لباساش پاره بود گفت عمه بابام اینجوری بیاد تو خراب زشته خجالت میکشه بابا بیا امشب شب منه امشب دیگه منو موهای سوخته پورکاوه رعنایی

یابن الشبیب ! دختر ترسیده دیده ای ؟ در زیر خار طفلک خوابیده دیده ای یابن الشبیب ! جد مرا سر بریده اند پیش نگاه عمه ی ما سر بریده اند یابن شبیب دختر سرگشته دیده ای محمود علوی

به جرم اینكه ندارم پدر زدند مرا شبیه مادر در پشت در زدند مرا خبر نداشتم این ها چقدر نامردند خبر نداشتم و بی خبر زدند مرا خدا كند كه عمویم ندیده باشد، چون پدر درست همین دور و بر زدند مرا پدر، وقت غذا تازیانه می آمد نه ظهر و شام كه حتی سحر زدند مرا سرم سلامت از این كوچه ها عبور نكرد چقدر مثلِ تو ای همسفر زدند مرا چه بینِ طشت، چه بر نیزه ها زدند تو را چه در خرابه، چه در رهگذر زدند مرا چه چشم زخم، چه زخمِ زبان، چه زخمِ سنان اگر نظر كنی از هر نظر زدند مرا فقط نه كعبِ نِیّ و تازیانه و سیلی سپر نداشتم و با سپر زدند مرا پدر من از سرِ حرفم نیامدم پائین پدر پدر گفتم هر قَدر زدند مرا مگر به یادِ كه افتاده اند دشمن ها كه بینِ این همه زن بیشتر زدند مرا؟ زدند مادرتان را چهل نفر یكبار ولی چهل منزل صد نفر زدند مرا به جرم اینکه ندارم پدر زدند صابر خراسانی

برا دستام طناب آورد جلو رباب رفت آب آورد بازم حیا نکرد! جلو سر بابام شراب آورد... عموم رو نی خیلی غم خورد به ما چشم نامحرم خورد یه تازیونه چندباری به جای من به عمم خورد... دانلود جلو رباب رفت آب آورد مهدی رعنایی

عهد و پیمان منه با دلبرم که رقیه باشه اسم دخترم تا سه سالش که بشه چادرشو به سر کنه شب سوم بشه روضه خون بانوی کرم پسرم غلام خونت دخترم کنیز میشه هر کسی رقیه ای باشه برات عزیز میشه خونوادمه فداتون این تموم آبرومه به خدا دخترکی پیش پدر ناز کند کار تمومه دانلود عهد و پیمان منه با دلبرم روح الله بهمنی

حالا اومدی خوابن حالا که تموم دخترای شام اومدی حالا که نمیتونم بگم اومد بابام اومدی حالا که سفید شد از نبودنت موهام اومدی عقیقتو بخشیدی به ساربان فهمیدم منم النگو هامو به این و اون بخشیدم من الذی ایتمنی تا که سر تو اینجوری دیدم خیلی دلم سوخت منم شبیه موی سر تو موی سرم سوخت از غصه پرم خیلی از نبودن داداش علی اکبر دلخورم معلومه وقتی نباشه من همش سیلی میخورم افتادم روی زمین ولی نیوفتاده چاردم دیگه تموم شد حرفام طبق رو بردار عمه بگو حلالم کردی خدا نگهدار عمه من الذی ایتمنی دانلود روضه شب سوم حسین ستوده صابر خراسانی

حرف ها در دل من مانده که باید بزنم باز هم پر شده از حرف نگفته دهنم کاش میشد به آغوش خودت برگردم چند وقت است که از دوری تو تب کردم سر ما ریخته نان و رطب این مردم ناسزا بود فقط روی لب این مردم با سر و صورت زهرایی پر آثارم رو بگیرم اگر از تو به خدا حق دارم دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد خواب دیدم که به همراه عمو آمده ای خواب دیدم که خودت شانه به مویم زده ای عوض بوسه تو حرمله بیدارم کرد با همان ضربه پا دست به دیوارم کرد حرف ها در دل من مانده که باید بزنم نوید پورمرادی

ابر مستی تیره گون شد باز بی حد گریه کرد با غمت گاهی نباید ساخت باید گریه کرد امتحان کردم ببینم سنگ می فهمد تو را از تو گفتم با دلم کوتاه آمد گریه کرد ای که از بوی طعام خانه ها خوابت نبرد مادرم نذر تو را هر وقت «هم زد» گریه کرد با تمام این اسیران فرق داری قصه چیست؟ هر کسی آمد به احوالت بخندد گریه کرد از سر ایمان به داغت گاه می گویم به خویش شاید آن شب «زجر» هم وقتی تو را زد گریه کرد وقت غسلت هم به زخم تو نمک پاشیده شد آن زن غساله هم اشکش در آمد گریه کرد ای که از بوی طعام خانه ها خوابت نبرد مهدی رعنایی

مادرتون زهرا قریب به پنج ساله بود حضرت خدیجه مادرشو از دست داد یتیم شد ولی من یه دختر دیگه سراغ دارم پنج سال نه چهار سال نه فقط سه تا بهار از عمرش رفت نه مادر داره نه بابا داره نه داداش داره نه عمو داره اگر که طفل بی بابا نمیشد چنین با پیکر او تا نمیشد کفن در شهرشان پیدا نمیشد زن غساله از جا پا نمیشد سوالی کرد غساله مریض است و یا با این سر و وضعش کنیز است دانلود روضه دختر بچه یتیم مهدی رعنایی

من یه بار تو بازار مشهد تو اون شلوغی دیدم دختره گم شده گریه میکرد بعد میگفتم چته میترسید گفتم چی میخوای گفت بابامو میخوام منو نگاه کنی میمیریا بعد باباش اومد باباش بودا مگه نگفتم خواستو جمع کن دختره باباشو دید ترسید گفت ببخشید باباش دستشو بالا برد دختر گفت ببخشید یهو بغلش کرد گفت بابا نمیگی من دق میکنم گفت تو یه کاروانو معطل کردی گفت ببخشید یه تازیونه زد بچه رو بلند کرد بابامو میخوام علی پورکاوه

ای پدر! چشم تو روشن؛ شب بیداری ماست به اباالفضل بگو: وقت علمداری ماست خصم، بیهوده به ما سلسله بست؛ ای بابا! کاروان بعد تو، ساکت ننشست؛ ای بابا! حیدر قافله‌ات، تیغ دودم را برداشت به اباالفضل بگو: عمّه، علم را برداشت کوفه را با نفس خویش چنان مقبره کرد خطبه‌ای خواند که کار همه را یک‌سره کرد من هم از زینبم و در رگ من، خون علی است سوختم؛ سوختن از عشق تو، قانون علی است دخترم؛ دختری از تیره‌ی امّ‌النّجبا عمّه، بسته به سرم معجری از جنس حیا لشکرم، اشک من و سنگر من، ویرانه درس عزّت بدهم بر پسر مرجانه آهم، ارثی است که از خطبه‌ی زهرا بردم شام گریاند مرا؛ آبرویش را بردم عمّه آموخت به من شکوه‌ای از غم نکنم زخم هم شد؛ سر خود پیش کسی خم نکنم حرفی از آبله، از زخم به زینب نزدم خاطرت جمع؛ به نان صدقه، لب نزدم گله‌ای نیست؛ گله، حوصله هم می‌خواهد من دلم تنگ شده؛ بوسه دلم می‌خواهد چند وقت است که شانه نزدی بر مویم بغلم کن ولی آهسته؛ کمی پهلویم خورده شلّاق روی بال و پرم؛ چیزی نیست لگد زجر، شکسته کمرم؛ چیزی نیست پای چشمم، گل زخم است؛ فدای سر تو دخترت می رود از دست؛ فدای سر تو مهربانم! تو چرا پاره شده لب‌هایت؟ چقدر خاکی و خونی است سر زیبایت راهی تشت شدی از سر نی؛ می‌دانم گریه کردی وسط مجلس؛ می‌می‌دانم بی‌حیا، جام به دست آمد و من می‌دیدم چوب‌دستی به لبت می‌زد و من می‌دیدم عمّه‌جان بود مراقب؛ سر ما پایین بود ولی آن مرد نگاهش چقدر سنگین بود ای پدر چشم تو روشن شب بیداری ماست مجید تال خواهرم، نه دلم آشفته بماند بهتر داغ ناموس تو، ناگفته بماند بهتر پیش من بود اگر امشب، به عمو می‌گفتم از غم کوچه و بازار به او می‌گفتم آن‌که از بام به پیشانی تو سنگ زده دخترش هم به روی صورت ما چنگ زده در شلوغی و دف و رقص در آن هلهله‌ها آه از اشک رباب؛ آه از آن حرمله‌ها راستی! حال رباب از همه آشفته‌تر است گریه‌اش بند نمی‌آید و خونین‌جگر است همه‌ی راه، نگاهش به سر اصغر بود بود گهواره اگر، حال دلش بهتر بود راستی! باخبری از شب جاماندن من؟ شب هق‌هق، شب شلّاق زدن بر تن من از روی مرکب خود، یک‌سره فریاد کشید دست من روی سرم بود؛ سرم داد کشید ای پدر چشم تو روشن شب بیداری ماست مجید تال پدر آنقدر بگویم، نفسم بند آمد پنجه انداخت به مویم؛ نفسم بند آمد شام را ویران کردم با ناله‌ی بابا بیا عالم را حیران کردم با ناله‌ی بابا بیا من را ببر؛ بابا بیا ای همسفر؛ بابا بیا آشفته گشته موی دختر تو؛ بابا بیا رویم شبیه روی مادر تو؛ بابا بیا شرمنده‌ام ز روی خواهر تو؛ بابا بیا وای از زخم گلوی پرپر تو؛ بابا بیا خونین پیکر؛ بابا بیا ای هم‌سفر؛ بابا بیا امشب کنج ویرانم، مهمان من؛ بابا بیا تا به سحر می‌خوانم، درمان من؛ بابا بیا ای یوسف کنعانم! ای جان من! بابا بیا ای قاری قرانم! جانان من! بابا بیا عشق بی‌سر؛ بابا بیا ای هم‌سفر؛ بابا بیا سوز بده بر سخنم؛ به دل سوخته‌ی خواهرت تا که بگویم سخن از تن صدچاک علی‌اکبرت ناله زنم، یاد کنم ز لب خشک علی‌اضغرت گوهر اشکم، شده ایثار تو؛ گریه کنم یاد علمدار تو ای پدر چشم تو روشن شب بیداری ماست مجید تال

کسی که شبا سرشو رو دستای باباش میذاشت حالا صبح یه سر نشونش میدن شب یه سر دیگه اونم دختر بچه اوف بر این امت امام میفرمایند تو مسیر شب ها سر ها رو در می آوردند تو صندوق میگذاشتند اما این نامردا شرب خمر میکردند و میرقصیدند صبح هوا روشن میشد باز شروع میکردند به نیزه زدن که لال بشه اگه کسی بگه چه جوری به نیزه میزدند... دانلود دیدن سر های به نیزه استاد بندانی

روی پا آمده ای دیدن دختر مثلا تو بیا باش پسر من به تو مادر مثلا مثل شب های مدینه تو زمسجد برگرد منتظر باش که من باز کنم در مثلا فکر کن موی سرم شانه شده سوخته نیست نزده هیچ کسی دست به معجر مثلا من زبانم به دهانت نهم از سوز عطش تشنه تر از منی و من علی اکبر مثلا یعنی بابا یادمه علی اکبرو بغل کردی لب ها رو به لب های علی رسوندی بکنم روی زمین با کف دستم قبری تو مرا دفن کنی من علی اصغر مثلا دست داری مثلا غسل بده جسم مرا عمه اسما مثلا من تن مادر مثلا تا رسیدی به رخ نیلی و بازوی کبود دست بردار ز غسلم بشو حیدر مثلا مثلا خوابمو تو راهی میدان هستی به رخم بوسه بزن بوسه ی آخر مثلا میشوم من تن بی سر به زمین میفتم همچو بسمل بزنم جای تو پر پر مثلا مثلا کنج خرابه، ته گودال و من خواهر تو بزنم بوسه به حنجر مثلا روی پا آمده ای دیدن دختر مثلا محمدحسن فیضی