شعبان

جنس این فاصله رو رسیدنی کن با تو زندگی برام تازگی داره سر من پیش کسی خم نشد اما پیش پاهای تو افتادگی داره یه حس تازه ای میگه از این دلشوره رد می شم اگه خوب عاشقت باشم با کل دنیا بد می شم آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام من کنار تو به دلگرمی رسیدم که اسیر سردی تنهایی نیستم ریشه هام تو دستای عشق تو بوده اگه مثل کوه هنوز رو پام می ایستم تو اوج هر گرفتاری نگات آرامش محضه دارم حس می کنم سایه ت بهم نزدیکه هر لحظه یه اشاره کافیه دلمو رفو کنی می خوام اشمب با نگات منو زیر و رو کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام اثر دعای خیر پدرم بود هرجا اسمت می اومد دلم می لرید من از هر چی غیر عشق تو گذشتم مگه زندگی برام چقدر می ارزید یه وقتایی که آشوبم بهم انگیزه می بخشی همون ساعت که دنیام از بدی لبریزه می بخشی گره ی کار منو می دونم وا می کنی کربلای همه رو داری امضا می کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام این فاصله مجید بنی فاطمه

تاکی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه خواهد به سر آید، شب هجران تو یانه؟ ای تیر غمت را دل عشاق نشانه جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه رفتم به در صومعهٔ عابد و زاهد دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد در میکده رهبانم و در صومعه عابد گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه روزی که برفتند حریفان پی هر کار زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار او خانه همی جوید و من صاحب خانه هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو در میکده و دیر که جانانه تویی تو مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید دیوانه منم من که روم خانه به خانه عاقل به قوانین خرد راه تو پوید دیوانه برون از همه آیین تو جوید تا غنچهٔ بشکفتهٔ این باغ که بوید هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه بیچاره بهائی که دلش زار غم توست هر چند که عاصی است ز خیل خدم توست امید وی از عاطفت دم به دم توست تقصیر خیالی به امید کرم توست یعنی که گنه را به از این نیست بهانه به تمنای وصال تو مجید بنی فاطمه

حُبُّ الحُسِین وُسیلةُ السُّعداءِ وضیاءَهُ قد عَمَّ بالأرجاء سِبطٌ تَفَرَّعَ مِنهُ نَسلُ المُصطَفى وَأضَاءَ مِسک بوجهِهِ الوَضَّاء حبُّ الحسین فَهُوَ الکریمُ ابنُ الکریمُ وَ جَدُّهُ خَیرُ الأنام وسیِّدُ الشُّفَعاءِ معنی : عشق حسین راه توسل سعادتمندان است . و فروغ تابانش سراسر عالم را فرا گرفته است . او همان نوه ای است که نسل محمد مصطفی (ص) همه از اوست . هر اقلیم و سرزمینی را چهره ی نورانی اش روشنی بخشیده است . بخشنده و بخشنده زاده است و جدش سرور عالم و بزرگ پایمردان است . حب الحسین مجید بنی فاطمه

یه دنیا رو تصور کن که بوی یاسمن میده چشات هر جا رو می بینه هوای عشق پیچیده می خوام مرهم بذاری رو قلبم چلچراغ خونه ی ویرونه ی دنیا خیلی وقته یادمون رفته که شاید جمعه ی بعدی بیاد مهمون دنیا کجایی عزیزم قرار بی قراری های قلب عاشق من نباشی مریضم بهار دلخوشی های هوای سابق من اللهم ارنی الطلعه الرشیده با طوفانی که تو راهه سکوت صبرتو وا کن روزای سرد و تاریکو ، با نورت غرق گرما کن . دوباره قلبمو رو دست گرفتم بسپرم دستت امانت باشه آقا من دلم می خواد ظهورت تو کتابا آخرین برگ حکایت باشه آقا سلام ای شمیم دعای نیمه شب های قنوت مادر من سلام ای نسیم آشنایی روز تنهایی امید آخر من . کجایی عزیزم قرار بی قراری های قلب عاشق من نباشی مریضم بهار دلخوشی های هوای سابق من اللهم ارنی الطلعه الرشیده دنیارو تصور کن مجید بنی فاطمه

ریسه می بندن تو بهشت رو نردبون آسمون امشب جراغونی میشه براش تموم آسمون نوبت عاشقی فرشته هاست یه نفس دارن براش کل می کشن دریا موجاشو نوازش می کنه آسمون ستاره هاش کل می کشن همه دنیا بوی مشک ناب می گیره آسمونیا نوای شاد می خونن به پر قنداقش دخیل می بندن دور گهواره و ان یکاد میخونن یابن یاسین ، یابن طاها ای اجابتِ تموم دعاها گل نرگس ، گل نرگس ای امید فاطمه هوا ترانه خون شده صدای نی لبک میاد یه آرزو کن تو دلت برات یه قاصدک میاد آسمون دوباره آفتابی شده مثلِ روز اولش آبی شده جبرئیل عرش و چراغون می کنه شب و تاریکی رو بیرون می کنه همه ی فرشته ها خضاب می بندن راهو روی هر چی اضطراب می بندن به قدوم قدمای عشق دنیا رو به قدم قدم دارن شراب می بندن یابن یاسین ، یابن طاها ای اجابتِ تموم دعاها گل نرگس ، گل نرگس ای امید فاطمه ریسه میبندن تو بهشت مجید بنی فاطمه

بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل پور علوی فاتح دل ها عشق است اباالفضل زین رو بودش انس میان وی و مادر زیرا که بود ذکر دل حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر قلعه قلبم علمی سبز نشاندم بر روی علم ثبت ز جنس زر اعلی عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا دید دو چشمان قشنگ پسرش را با ام بنین گفت چنین حضرت مولا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل با پلک زدن کار دو صد معجزه کرده تکبیر به لب نعره زنان ساحل و دریا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل فریاد طنین افکن آن مهدی موعود این است بدانید که ای مردم دنیا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا در صف محشر بنهد پای اباالفضل با آمدنش می رسد این نغمه ز هر جا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر روی دل و قلب محبان اباالفضل بنوشته چنین با خط خود حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا مجید بنی فاطمه

دیشب از عشق چشم من تر بود عاشقی حرف ما و دلبر بود دلِ گم گشته ام مرا می برد دلم از کودکی کبوتر بود تا سر کوچه ی خدا رفتم که پُر از چشمه های کوثر بود چشم من بود و دامن ساقی دست من بود و لطف ساغر بود من ز هوش و دلم ز دستم رفت کار پیمانه های آخر بود کار دل، کار عشق دست تواند هم خدا، هم حسین مست تواند جلوه ای کن به رسم دلبریت تا بریزیم سر به سروریت درِ بازارِ بردگان وا شد یوسف آمد برای نوکریت کعبه افتاده است دنبالت با خیالِ رخِ پیمبریت تو علی هستی و علی مانده ماتِ اعجاز تیغ حیدریت چقدر مثل فاطمه هستی به فدای شکوه کوثریت آمدی عشق در به در شده است امشب ارباب ما پدر شده است باز کن چشم عالم آرا را خیره کن چشم های دنیا را نخوری چشم ای تو چشم حسین بس که چشمت ربوده دل ها را نوه ی ارشد امیر عرب می دهی عطر نام زهرا را ای علمدار دوم این قوم می بری رونق مسیحا را آرزوی حرا دو رکعت توست تا ببیند دوباره طاها را صخره ای موج را به هم کوبید روی دوشش گرفت دریا را پَرِ سجاده های مادر تو می برد دودمان لیلا را سیب سرخی و زاده ی ارباب یوسف خانواده ی ارباب شاه زاده امیر میدان ها مثل عباس مرد طوفان ها نفس دشت ها بریده ز تو تند باد شگفت جولان ها کوه ها خاک پای تن تنه ات شاه بیتِ لبِ رجز خوان ها به علی رفته ای در اوج نبرد می زنی خنده بر پریشان ها زَهره ها را دریده ای یعنی هیچ کس نیست بین میدان ها از امیران کربلا هستی چقدر شکل مرتضی هستی گره ای تا زدی دو ابرو را به هم آمیختی تو شش سو را همگی قبر خویش را کندند تا که دیدند تیغ و بازو را تیغ رقصید و آسمان بشنید ضربه ات را صدای هوهو را طپش قلب خیمه ها آمد تا گشودی سپاه گیسو را آمدی تا پس از عمو گیری پای محمل رکاب بانو را از مِیِ عشق باده ای داریم وه چه ارباب زاده ای داریم روشنی های آسمان حسین ای نشانیِ بی نشان حسین روی چشم تو ابروان پدر روی دوش تو گیسوان حسین آه داوود حضرت ارباب ای اذان گوی کاروان حسین بعد آوای دلنشین تو بود نوبت گفتن اذان حسین قُوَت زانوان بابایی ای مسیحاترین جوان حسین مادرت هیچ، بین بهت حرم رفتنت می برد توان حسین از نگاهت عزیز زهرا سوخت رفتی از رفتن تو لیلا سوخت حسن لطفی چشم حسین جواد مقدم

آی جوونا الگوی شما کیه ، اکبره آی عاشقا ولی خدا کیه ، اکبره هیئتیا صاحب دلا کیه ، اکبره صفا کیه اکبره ، منا کیه اکبره دلبر دلبرا کیه ، اکبره گل فاطمه وارث مرتضی کیه ، اکبره اکبره ، اونی که تو تاریکی مهتابه اکبره ، اونی که لیلا براش بیتابه شِبه پیغمبر ، یا علی اکبر ... الگوی جوونا کیه جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده باز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده مولودی کربلا خونمه جواد مقدم

همه در حیرتم امشب ، که شب هفده ماه ربیع است و یا یازده غرّه‌ ی شعبان معظم ، شب میلاد محمد شده یا آینه‌ ی طلعت نورانی احمد ، به سر دست حسین است و یا آمده از غار حرا باز محمد ؛ عجبا این گل نورسته علی‌ اکبر لیلاست ، بگو یوسف زهراست ، بگو آینه‌ ی طلعت طاهاست ، بگو دسته‌ گل فاطمه‌ ی ام‌ ابیهاست ، بگو روح بتول است ، بگو جان رسول است ، سلام و صلوات همه بر خُلق و خصالش ، به جلالش به جمالش همه مبهوت کمالش همه مشتاق وصالش که سراپاست همه آینه‌ ی احمد و آلش ، چه به خلقت چه به طینت چه به صورت چه به سیرت چه به قامت چه به هیبت ، همه بینید در این خال و خط و چهره‌ ی گل روی رسول دو سرا را خانه‌ ی یوسف زهراست زیارتگه پیغمبر اکرم ، نگه آل محمد به جمالی است که خود شاهد رخسار دل‌ آرای محمد شده اینک ، همگی چشم گشودند به سویش ، به گمانم که گره‌ خورده دل نور دل فاطمه بر طره‌ ی مویش ، شده جا در بغل عمه و آغوش عمویش ، نگه ماه بنی‌ هاشمیان بر گل رویش ، نفسش نفخه‌ ی صور و نگهش آینه‌ ی نور و قدش نخله‌ی طور و به دَمَش معجز عیسی ، به لبش منطق موسی ، همه ماتش ، همه مستش ، همه دادند به هم دست به دستش ، همه گل‌ بوسه گرفتند ز پیشانی و لعل لب و خورشید جمالش ، همه دادند سلامش ، همه دیدند به مهر رخ او وجه خدا را نگه از دامن مادر به گل روی پدر دوخته گویی ، که ز شیری به تجلای الهی شده چون شعله‌ ی افروخته ، سر تا به قدم سوخته ، از روز ولادت بسی آموخته این درس که باید به جراحات تنش آیه‌ ی ایثار و شهادت همه تفسیر شود ، سینه‌ ی پاکش هدف تیر شود ، طعمه‌ ی شمشیر شود ، با نگه خود به پدر کرده ز گهواره اشارت که منم کشته‌ ی راهت ، تو رسول‌ اللهی و من چو علی شیر سپاهت ، همه در حیرتم مجید بنی فاطمه

بازم عطر عطر جنت وزیده كه هوش از سر از سر از سر پریده همه مجنون مجنون مجنونن امشب آخه ماه لیلا لیلا لیلا رسیده گل در اومد امشب ، غصه سر اومد امشب باز دوباره انگار پیغمبر اومد امشب شد تو دل ها قند آب ، می باره نور مهتاب برای اولین دفعه پدر شد ارباب یاعلی اكبر جانم علی اكبر ماه فلك اومد بازم نمك اومد خنده روی لبا باز منجلیه زیباترین اومد یه نازنین اومد كور شه چشه حسود اسمش علیه یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** مثه انگور انگور شیرینه لبهاش شده خیره خیره یه چشم باباش هزار الله الله الله اكبر به روی زیبا و به قد و بالاش جوونا عزیزن ، امشب بپا میخیزن حاضرن نذر اكبر جون بپاش بریزن مستی بی شماره ، خوشی قطار قطاره علی اكبری ها كل می كشن دوباره یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** اذوون گفت و گفت و شدیم مسلمون شدش لیلا لیلا ما مثه مجنون مثه سیبیه كه نیم شده با احمد مثه حیدر حیدر شیره تو میدون در خوش ركابه ، وقتی كه رو عقابه انگاری جوونی های ابوترابه توی رزم چه عالیست ، هر چی بگردی كه نیست از عموش ابالفضل گرفته نمره ی بیست یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** جوونی كه باشه در حق شناور میشه راهش راه علی اكبر پای دین و راه و اصل ولایت می مونه تا آخر به پای رهبر پیر یا كه جوونیم، امروز این و می خونیم با همه مردم اهل یمن می مونیم كوه استواریم خروش روزگاریم نسل داعش و اسراییل و بر می داریم یاعلی اكبر جانم علی اكبر شاعر : مجتبی صمدی شهاب بازم عطر جنت وزیده جواد مقدم

سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند مجید بنی فاطمه

تا عکس ضریحو بغل می کنم تا عکس ضریحو بغل می کنم سکوتم پایین پا رو حس می کنه همین اشک شوق سرازیر شده بهم نور تو منعکس می کنه امشب شب عشق و شب شوره امشب همه دنیا پر از نوره یه قنداقه که رو دستای مهتابه همه میگن علی اکبر بلاگردون اربابه ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر بذار چیزی از داغ عشقت نگم میدونی خودت حرف ناگفته مو تو آغوش امن نگاهت بگیر گرفتاری حال آشفته مو ارباب چقدر امشب دلش شاده شاهه براش اومد یه شاهزاده ندا اومد یه بار دیگه به دنیا اومده حیدر همونی که جوونی شه جوونی های پیغمبر ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر دل و دین و عقل و هوشم همه را به باد دادی ز کدام باده ساقی به من خراب دادی ؟ عکس ضریح مجید بنی فاطمه

مستم و مستی شده بهونه تو این دوره زمونه حالمو کی میدونه مستم و دیگه دل دیوونه حس میکنم میونِ زمین و آسمونه دل خرابه می نابه یکی منو ببینه مستی یار ، داره انگار تو پیاله می شینه شور پریدن ، دوباره سر می گیره وقتی که فطرس دوباره پر می گیره می خونه ترانه ی همیشه روی لب عاشقا حسین میخری می بری یه سحری دلو تا کجا حسین داره دلای ما هوای شبای کربلا حسین حسین ارباب من غم نخور پاشو عالمو دریاب واسه دلای بی تاب دیگه رسیده ارباب شب شد و به زیر نور مهتاب چه زیبا رفته در خواب پسر ابو تراب همه اهل آسمونا به دور و بر حسین حلقه بستن واسه شوقِ طواف سر حسین شوری دوباره به دل عالم افتاد وقتی که اشک مادرش نم نم افتاد رو گونه می پیچه صدای لالایی حالا تو خونه ی علی وقتی که امشبم مهمونه خدا تو خونه ی علی هر کسی که اومد شد حاجت روا تو خونه ی علی حسین ارباب من مستی شده بهونه مجید بنی فاطمه

جنس این فاصله رو رسیدنی کن با تو زندگی برام تازگی داره سر من پیش کسی خم نشد اما پیش پاهای تو افتادگی داره یه حس تازه ای میگه از این دلشوره رد می شم اگه خوب عاشقت باشم با کل دنیا بد می شم آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام من کنار تو به دلگرمی رسیدم که اسیر سردی تنهایی نیستم ریشه هام تو دستای عشق تو بوده اگه مثل کوه هنوز رو پام می ایستم تو اوج هر گرفتاری نگات آرامش محضه دارم حس می کنم سایه ت بهم نزدیکه هر لحظه یه اشاره کافیه دلمو رفو کنی می خوام اشمب با نگات منو زیر و رو کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام اثر دعای خیر پدرم بود هرجا اسمت می اومد دلم می لرید من از هر چی غیر عشق تو گذشتم مگه زندگی برام چقدر می ارزید یه وقتایی که آشوبم بهم انگیزه می بخشی همون ساعت که دنیام از بدی لبریزه می بخشی گره ی کار منو می دونم وا می کنی کربلای همه رو داری امضا می کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام جنس این فاصله مجید بنی فاطمه

بارو بارو بارونه هی دسه تو به و دسم بیا رمو و حونم هی گل باغمی تو چش و چراغمی تو چراغ حونم تونی مونس و یارمی تو بارو بارو بارونه هی دسه تو به و دسم بیا رمو و حونه هی انتظار و انتظار سوزه شیرین نمکدار سی تو بیمه بی قرار بارو بارو بارونه هی دستو به و دسم بیا رمو و حونه هی صبرو قرارم تونی مونس و یارم تونی اسیر و خوارم نکو دوای دردم تونی بارون بارون بارونه هی دستت رو بده بدستم بیا بریم بخونه ام هی گل باغمی تو چشم و چراغمی تو چراغ خونم تویی مونس و یارمی تو بارون بارون بارونه هی دستت رو بده بدستم بیا بریم بخونم هی منتظرم یار سبزه و شیرین و با نمک برایت بیقرار شده ام بارون بارون بارونه هی دستت رو بده بدستم بریم بخونم هی صبر و قرارم تویی مونس و یارم تویی اسیر و خوارم نکن دوای دردم تویی سرود لری مجید بنی فاطمه