شعبان

در مکتب دیوانگی اینه الفبای جنون ح س ی ن حسین مولا حسین حسین... در مکتب دیوانگی احسان لطفی

هر کی عاقله بدونه من میخوام دیوونه باشم با یه ذکر یا رقیه وسط میخونه باشم هر کی عاقله بدونه من با این جنون مریضم میخوام هر چی رو که دارم پای رقیه بریزم رقیه ضربان دل بی قرار منه کس و کار منه رقیه همه زندگی و دارو نداره منه کس و کار منه کس و کارم دارو ندارم ای کس و کارم یا رقیه من رقیه ایم و مست اباالفضل پا پست اباالفضل در دست اباالفضل یا رقیه جان من رقیه ایم و من کلب اباالفضل من جلب اباالفضل در قلب اباالفضله هر کی عاقله بدونه برومند لطفی

عمر زاهد همه طی شد به تمنای بهشت او ندانست که در ترک تمناست بهشت این چه حرفی است که در عالم بالاست بهشت هر کجا نام حسین است همان جاست بهشت حسین مولا حسین مولا... همانجاست بهشت رسولی رعنایی

صحبت از ابهت که میشه صحبت از نگاشه وقتی حرف غیرت وسطه صحبت از وفاشه راه و رسم مردونگی رو پرچمش نشون داد نوبت فتوت که میشه نقل نوکراشه بسم الله الرحمن الرحیم یا رحمان و یا رحیم همه پهلوونا سر خم کنند پیش پهلوون ام البنین به یاد یل امیرالمومنین به یاد پهلوون ام البنین به یاد هر کس که گفته یا عباس به یاد شهیدای این سرزمین آقا باز اومده سائل اباالفضل یا ابوالفاضل جوون ترا میگن اباالفضل پیرغلاما میگن اباالفضل بهشتی ها همه تو بهشت با شهدا میگن اباالفضل اهل سما میگن اباالفضل قبل دعا میگن اباالفضل ایرونیا از قدیما تو مشکلا میگن اباالفضل بیرقش رو تا قله هفت آسمون رسونده ما رو عمری پای سفره رحمتش نشونده واسه من از پهلوونای جهان نگید چون مادرم از عباس برای من لالایی خونده بسم الله الرحمن الرحیم یا رحمان و یا رحیم ذکر مولا رو با هم بگیم به یاد جوون مردای قدیم هرکس از اباالفضل مدد میگیره مرده اگه که به نفسش امیره هر کی که اباالفضل امیرش باشه ذلت دنیا رو نمیپذیره میخونه توی هر مشکل الدخیل یا ابوالفاضل پهلوونا میگن اباالفضل آسمونا میگن اباالفضل ارمنیا میگن اباالفضل واسه شفا اباالفضل میون میدون معرکه پهلوونا میگن اباالفضل حسین حسین... صحبت از ابهت که میشه مهدی رسولی

خبر کنید حر و جُون و زهیرو خبر کنید وهب و راهب دیرو خبر کنید که بیان عون و بریرو دارن وا میکنن تو آسمونا باب خیرو اومده دل همه رو به راه آورده حتی فطرس به آقام پناه آورده اومده به کربلا و بارگاه آورده بی بی ام البنین براش سپاه آورده خبر کنید مهدی رسولی

توی مسجد های و هو راه انداختن که داریم میریم در خونه معاویه علیه لعنه هرکی میخواد با ما بیاد یه جمعیتی بلند شدن دنبال اینا راه افتادن آدم دنیا اینه دیگه یه عده جوون نشسته بودن گوشه مسجد یهو بهم نگاه کردن گفتن به غیرتمون بر نمیخوره بلند شدن گفتن آقا ماهم داریم میریم در خونه امام حسین کی با ما میاد یه عده رو هم اینا جمع کردن اومدن رسیدن در خونه ابی عبدالله در زدن آقا جان اومدن دم در آقا سلام سلام علیکم این وقت ظهر اینجا خیره گفت آقا مسجد یه عده خواستن برن در خونه معاویه ما به غیرتمون برخورد در خونه شما نیاییم ما هم اومدیم درخونه شما ابی عبدالله فرمودند نگران نباشید ها از اون مال دنیایی که او به آنها خواهد داد من بیشتر شو به شما میدم یهو انگار یکیشون از اون پشت مثلا سر را بلند کرد گفت آقا شرمنده بی ادبیه به خدا برا مال دنیا نیومدیم آقا تعصبتون کشیدیم اومدیم در خونتون روایت میگه ابی عبدالله نشستند این جمعیت هم نشستند وسط ظهر حجاز میگن اینجوری شروع کردن با دستان مبارک رو خاک هی اینجوری انگشت میکشیدن اونا هم داشتن اینجوری نگاه میکردن فهمیدم به عجب حالا که به خاطره دنیا نیامدید من ابی عبدالله به شما یه مژده میدم آقا جانم مژده چیه آقا فرمودند حالا که محبت ما رو دارید بهتون بگم بابام پیغمبر به من گفته هرکی محبت ما رو داشته باشه قیامت اینجوری با ما محشور میشه گفتن آقا چجوری دستا مبارک رو آوردن بالا این انگشتو بهم چسبوندن فرمودن اینجوری در خونه امام حسین مهدی رسولی

ز کاخ شام صدای خروش می‌آید یا للعجب صدای غرش شیری به گوش می‌آید یا للعجب صدای کیست که هرکس شنید می‌لرزد یا للعجب ستون ستون دل قصر یزید می‌لرزد یا للعجب به آسمان و زمین این صدا شده قالب منم علی منم علی منم علی علی‌ابن حسین‌ابن علی ابن ابی طالب به این شکوه حسینی و صولت علوی، ماشاءالله به لرزه آمده ارکان مسجد اموی، ماشاءالله خطابه‌اش چقدر مثل حضرت زهراست، ماشاءالله روی لب حرم و ذکر زینب کبراست، ماشاءالله عزیز مکّه و دردانهٔ منایم من سلالهٔ حرم و زمزم و صفایم من منم سلالهٔ آن شیر قادر متعال منم سلالهٔ اول کسی که مؤمن بود ره خدا به کنار پیمبر پیمود سخی، بزرگ، جوانمرد، ابطحی، زیبا صبور و سیّد و سقّام بود و پاک و رضا بسان شیر ژیان با اراده‌ای محکم در آن میانه که می‌خورد نیزه‌ها بر هم کسی که این‌همه دارد جلال و فضل، علی‌ست امام خلق و ولی خدای لم یزلی‌ست ز کاخ شام صدای خروش می آید مهدی رسولی

آمدی تا گره از کار همه باز کنی پدرت هی بخرد ناز تو هم ناز کنی یا رقیه جان یا رقیه جان... رقیه جان مهدی رعنایی

همسرو هم سر و هم سوی حسین السلام ای شهر بانوی حسین شاه بانو هستی و شهزاده ای چون حسین ابن علی آزاده ای آسمان هم بوسه زد بر دامنت چون شما دوم علی را زاده ای از گلستانت وزد بوی حسین السلام ای شهر بانوی حسین آمدی تا کوثری دیگر شوی بعد زهرا اولین مادر شوی دختر کسری ز ایران آمدی تا ز مریم در شرف سرتر شوی ای اسیر سنبل موی حسین السلام ای شهر بانوی حسین در مقامت بس که هستی در زمین با رباب و ام الیلا همنشین درحرم زینب تو با احترام گفته بانو ام زین العابدین آبرو داری تو از روی حسین السلام ای شهر بانوی حسین السلام ای شهربانوی حسین محمد فصولی

نمیتونم داد نزنم برای تو اباالفضل سرمو به باد میدم سر چشمای تو اباالفضل چند تا رفیق دارم و یه خونواده و یه جون که کلا قابلتو نداره فدای تو اباالفضل نبض احساس همه ای مخاطب خاص همه ای عشق مشترک مردم و حضرت عباس همه ای رقیه رو شونه ات رفت قبله کمی مایل شد دقیقا همون شب بود شبی که ماه کامل شد ای ماه در مدار اباالفضل فرزند ذوالفقار اباالفضل پنهونه ماه پشت ابر یا ایستاده در غبار اباالفضل شبی که ماه کامل شد محمد ابراهیمی اصل

مَبروک یا ٱم البنین هلهله مبروک طلع البدر کشف العشق ظهر النور زن های عراقی از نزدیک و از دور اومدن توی صحن تو این شب مسرور روبروی ایوون محضر اباالفضل واسه عرض تبریک به مادر اباالفضل پسرامون به فدای پسره ام البنین مثه پروانه می گشت دوره سره ام البنین خونده درس غیرت و تو محضر ابوتراب درس تربیت و هم تو محضره ام البنین مبروک یا ام البنین هلهله مبروک جاء میلاد جاء مَولود عید الاعیاد از کوت و سماوه از بصره و بغداد واسه عرض تبریک تو این شب میلاد بادیه نشینا هر کس که دخیله میرن نجف امشب با شیخای قبیله پسر اباالحسن میشه یل جنگ عرب سبزسبزسبز میشه بخت کم‌ رنگ عرب اعتقادات عراقیا به عباس و ببین ابوفاضل اومده عوض‌شه فرهنگ عرب مَبروک یا ابالحسن هلهله مبروک نماهنگ هلهله مبروک حسن عطایی

امشب همه‌ی ناشدنی‌ها شدنی میشه بیرون نمیره هیچ کسی دست خالی از پیشت قمر بنی‌هاشم هر کس شده دست به دامنش گفته که به قرآن کاری می‌کنه یادت بره گدایی یا سلطان قمر بنی‌هاشم مدیونیم به سایه‌ی علمش محتاجیم به دست با کرمش روزی یه سالمون میرسه به یمن پا قدمش باب الحوائجه یعنی که اسمش دوای کل درداست حاجت ازش زیاد می‌خوام چون دستش به کم نمیره عباس جان قمر علی ابن ابی‌طالب جان ثمر علی ابن ابی‌طالب جان پسر علی ابن ابی‌طالب همه‌ ناشدنی ها شدنی میشه حسن عطایی

سلام علی آل یاسین علی طاووس اهل الجنة پیرو صاحب الزمانم الحمدالله و المنة تو مسیر ظهور آقا با اینکه دارم من تولی اما توی خیمه ی سبزش میرم از مسیر تبری والله تاالله لعن دشمن ذکر بقیة اللهِ لعنت بر دشمن مولا هزار و صد و چند ساله که چشم انتظار انتقامه به قربان مادر سادات که ولی دمش آقامه دعامه که تو راه آقا همیشه ثابت قدم باشم وقتی اونا رو میسوزونه آرزومه که من هم باشم والله تاالله لعن دشمن ذکر بقیة الله لعنت بر دشمن مولا سلام علی آل یاسین حسن عطایی

همین الان به ذهنم رسید خواهش کنم از همتون امشب به نیابت از آقا قمر بنی هاشم هر چی کف زدی امشب به نیابت عباس چون عباس دست نداره یه جوری هم دست بزن اباالفضلی بزنی یا اباالفضل گرفتارم گرفتارم اباالفضل گره افتاده در کارم اباالفضل دعایی کن دوباره چند وقتی است هوای کربلا دارم اباالفضل به نیابت از بی دست کربلا خلج رعنایی

لطف تو آقا شامل هر چی گدا و سائله ارمنی هم جای عیسی ذکرش یا ابوفاضله فدای قد رشیدت خدا قمر آفریدت همیشه پشت حسینیه، کسی جلو تر ندیدت گردنم دینت ندیدم عینت من فدای دلاوری جنگ صفینت ابرویت ای قمر پیوستگی دارد مستی به چشم تو وابستگی دارد اسمت توان من وقتی زبان من مشغول ذکر توست چه خستگی دارد قمر بنی هاشم... پیش چشای برادر، رو کعبه رفتی رو منبر گفتی که اینجا یه خونس بهش شرف داده حیدر نگاهته ذوالفقاره، بدا به حال شکارت هی میگه الله اکبر، رقیه به افتخارت چه علی واری ضربه هات کاری دشمنم میگه توی میدون چه علمداری دل بر تو بستمو دل بر نمیدارم جانم تویی و من جانم بدهکارم ای صاحب نفس کرده دلم هوس مشایه کربلا باشم من این بارم قمر بنی هاشم لطف تو آقا حسن عطایی

کرم الله کرم عباس رفع الله علم عباس ای یل بلند والا جانم عباس ای قمر مه سیما جانم عباس تشنه لب تو دریا جانم عباس ذکر تموم مردم ایران اباالفضل قسم تو هم تراز قرآن اباالفضل آخه به چه زبونی بگم قربونت شم قربان اولوم اباالفضل ای جان اباالفضل خدا رو سینه ام نوشته عباس بهشتم والله بهشت عباس خوشگل بنی هاشم جانم عباس ذکر لبای قاسم جانم عباس یار امام قائم جانم جانم اباالفضل ای یک تنه برای حسین مثل لشکر ای کعبه‌ ی خدا شده واسه تو منبر آخه به چه زبونی بگم قربونت شم بنفسی انت یا عباس بن حیدر کرم الله کرم عباس حسن عطایی

چنان که داده خدا اختیار را به حسین بده عنان دل بیقرار را به حسین ببین چگونه دعا مستجاب خواهد شد فقط قسم بده پروردگار را به حسین یقین به کام تو خواهد گذشت هر روزش سپرده باشی اگر روزگار را به حسین خودش دوباره تو را زود می برد به حرم تو عاشقی کن و بسپار کار را به حسین اباعبدالله یا اباعبدالله بسپار کار را به حسین حسین سیب سرخی

امشب بناست خاک زمین کیمیا شود درهای آسمان به رویِ خلق وا شود امشب دوباره فاطمه حاجت روا شود امشب بناست کل زمین کربلا شود مجنون کجاست حضرت لیلا رسیده است تنها پناهِ زینب کبری رسیده است قنداقه ی حسین که حبل المتین ماست هر جا که نام اوست بهشت برین ماست ما نوکریم... نوکری اش کُلِ دین ماست مُهر غلامی اش همه جا بر جبین ماست بی راهه نیست محو شکوهش شدیم ما آری سوار کشتی نوحش شدیم ما قنداقه ی حسین حسین سیب سرخی

هر بار که اسمتو میارم کارام میفته روی غلطک ای بهترین رفیق عالم عشقم تولدت مبارک حاء مثل حال و هوای کربلا سین مثل سلام راه دور ما یاء مثل یه بار نشستن تو حرم نون مثل نور رو گنبد طلا حروف حسین عشقو طلا میکنه نگاهشه که ما رو مبتلا میکنه اصلا هر بار اسمش رو صدا میکنیم برامون خود زهرا دعا میکنه هر چی که دارم از تو دارم من مستند میگم با مدرک تو مهربون تر از بابامی عشقم تولدت مبارک عشق یعنی صدام کنی ببینمت عشق یعنی نباشی من دق میکنم عشقت رو با همه تقسیم میکنم من کم کم دنیا رو عاشق میکنم خدا هر کی دوست داره تو رو دوستش داره آدم وقتی تو رو داره که کم نمیاره چه خوبه که روزامون با تو سر میشه تو که باشی دنیامون قشنگ تر میشه عشقم تولدت مبارک ... عشقم تولدت مبارک علی پورکاوه

خدا آفریده تو رو ادب رو مسجل کنه میخواد که غم و غصه رو با دستای تو رو حل کنه تو باب حاجتی بر عالمین بردی دلای ما رو زیر دین امشب ببر غم ها رو از دلم یا کاشف الکرب عن وجه الحسین مشکل گشا اباالفضله کوه وفا اباالفضله ما نا امید نمیشیم تا امید ما اباالفضله خدا آفریده تو رو حسین سیب سرخی

شب ماهه ماه اومده ببین کی از راه اومده بیا با فطرس پر بزن اباعبدالله اومده خیر مقدم به حسین جونمو میدم به حسین هرجا رفتم آخرش برمیگردم برمیگردم برمیگردم به حسین دلارامه حسین آرزوهامه حسین میخوام داد بزنم که آقامه حسین باید خوب بدونه دنیا دنیامه حسین هرچی فکر میکنم بهترین نامه حسین شب تاب و تب اومده که اصل مطلب اومده از آغوش ام البنین کفیل زینب اومده شبه اما سحره چون قمر اندر قمره مولوده ام بنین از مولا دل میبره بیا ماهو ببین پسر شاهو ببین تو چشمای اباالفضل اسدالله رو ببین چقدر ارمنی ها عاشق پرچمشن بیا جمعیت خاطر خواه رو ببین شب ماهه ماه اومده علی پورکاوه

همراه با تلاطم دریا بگو حسین شادی قلب حضرت زهرا بگو حسین تا بشنوند مردم دنیا بگو حسین این نام تا همیشه جنون میدهد به ما حی علی الحسین یا اباعبدالله حی علی الحسین علی پورکاوه

آیات عشق را معنا کندحسین اسلام ناب را احیا کندحسین وقتی قیام خون برپا کندحسین در عالم جود غوغا کندحسین آیات ز هر کران فریادیاحسین گویند بیام ماهی باحسین نام کبیره او باب الحوائج ست عباس امیر او باب الحوائج ست مسلم سفیر او  باب الحوائج ست سردار پیر او باب الحوائج ست طفل صغیر او باب الحوائج ست باب الحوائجی یک منسبش بود آنکس چشم خم  بر زینبش بود این صوت دلنشین خیزد به عالمین صلو علی النبی صلو علی الحسین آیات عشق حسین سیب سرخی

دوباره بیقرار یارم دوباره مستی میشه کارم خبر دست اول دارم حسین اومده همۀ دنیا مست مسته می‌بره بالا دسته‌دسته بگو به اون دلای خسته حسین اومده بارون نم‌نم می‌باره از ابرا عین دریا میشه صحرا از قدم‌های پرخیرِ حسینِ علی و زهرا «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» حالا که واسه خیرِ مقدم داره می‌باره بارون نم‌نم گوارای وجودِ عالم حسین اومده شده اجابت این درخواستم نمیتونم رُو پاهام واستم دیگه چی از خدا می‌خواستم حسین اومده اومد گرمابخشِ قلب سردم هِی دور سرش می‌گردم انقده خوشحالم از شوق که دست و پامو گُم کردم «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» یه کاری کرده که احیا شم تُو دل زهرا باید جا شم چطوری بی‌تفاوت باشم حسین اومده حالا که غرقِ در احساسم دوباره مست عطر یاسم شبی ِ که مهمّه واسه‌م حسین اومده اسمش واسه من اوج آرامش بدجور افتادم تُو دامش حرف من دوتّا نمیشه بی‌برو برگرد می‌خوامش «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» نماهنگ حسین اومده حسن عطایی

قدو بالاشو ببینید رخ زیباشو ببینید میخواید معبود و ببینید بیا چشماشو ببینید چقدر خوب داره میجنگه ذوق باباشو ببینید کوبنده علی هنرمنده علی از نسل همون که خیبرو کنده علی غرنده علی چه کوبنده علی تکبیر میکشه خدا به ترفنده علی قدو بالاشو ببینید علی پورکاوه