گلچین مناجات با امام زمان (عج)

خیمه های تشنه را آبی رسان کودک شش ماهه را خوابی رسان اهل بیت عشق را دریاب زود خیمه ی عبس مانده بی عمود زینب کبری سر بازار می خواند تو را فاطمه بین در و دیوار می خواند تو را العجل العجل یا حجه الله دانلود خیمه های تشنه را آبی رسان محمدحسین پویانفر

یا عین الله ناظره کار دنیا خورده گره بقیه الله العجل به صدیقه ی طاهره به خون مالک به خون حمزه ها قسم به خون جدت علی مرتضی قسم پرچم یا حسین و به مکه میزنیم به خون مقتول به کربلا قسم یا مولای جانم به صبح ظهور یل به پشت یل میاد همراه تو قاسم و سردار جمل میاد یا حجه بن الحسن عسکری حیدیرم حیدیرم حیدری یا عین الله ناظره شیعه پا رکاب حاضره تو دستای تو پرچمخ یا ثار الله بالا میره حسین آفریده شد امیری کنه اباالفضل عباسم دلیری کنه همیشه تو میدون سربلنده ولی بره پیش زینب سر به زیری کنه یا مولای عصر فرج میرسه سهم یل حیدره غوغایی میمنه سهم علی اکبره یا حجه بن الحسن عسکری حیدریم حیدریم حیدری دانلود مداحی یا عین الله ناظره محمدحسین پویانفر

حلقه مستان امام زمان به تحت فرمان امام زمان روضه به نیت فرج دائر است به جان نثاران امام زمان باشد می قائم الحجج شیرین تر شیرین تر از جان امام زمان ضیای چشمان امام زمان رود به آسمان دم العجل ز جان نثاران امام زمان دنیا طلب دل نگرانی دارم ترس از خطر جنگ جهانی دارم مهدی طلبان کفن بپوشن همه چون غیرت صاحب الرمانی العجل یا مهدی دنیا طلبان دل نگرانی دارند ترس از خطر جنگ جهانی دارند مهدی طلبان کفن بپوشند همه چون غیرت صاحب الزمانی دارند العجل،العجل،العجل،العجل بقیه الله العجل،العجل،العجل،العجل حلقه مستان امام زمان وحید شکری

عمریست لحظه لحظه دلم بی قرار توست چشمم به راه مانده و در انتـــظار توست انــگار روح از بدنـــم پر کشیـده است یک جسم بی تحرک و جانم کنـار توست بی تــو دلــم شـبیه دل بی قــرار ها دارم در انتـــظارت از او انتــــظارها ما آن قبیــله ایم که محـروم مانده ایم مــانند قصـــه پسر مهـــزیارهـــا خورشیـــد آسمــان، ز پس ابر در بیا دندان گذاشتیـــم به روی جگــر بیا جاده به هر کجا که تویی پهن می کنیم دلواپسیـــم تو را به خــدا زودتر بیا من که مسافــر سفــر جمکرانییــم اصلا فـدای بی کسیــه تو جوانییــم گریه برای غربت چشـمت وظیفه است دنبال اشکهـای امــــام زمانییـــم ما را ببخـش از عشق تو دیوانه نیستیم با ضائران چشم تو بیــگانه نیستیــم از صبــح شنبه تا شب جمــعه بیا بیا جمــعه برای آمــدنت خانـه نیستیم ما مرده ایم در تنمـان جان درست کن بی معجزه بیــا و مسلمـان درست کن مــا پشت رد پای شمــا راه می رویم از مـا عزیز فاطمه، سلمـان درست کن چشمم به غیر گریه به کـاری نمی رسد یاری سراغ بی کس و کــاری نمی رسد تا قبله کنج خیمه صحـرا نشسته است کعبـه به داد سجده گـذاری نمی رسد ما را بــرای نوکرییــت انتخــاب کن با رحمت سـراسـرییـت انتخــاب کن زهرا مرا بـرای حسینش خــریده است با حسن چشـم مـادرییت انتخـاب کن عمریست لحظه لحظه صابر خراسانی

سلام زندگی سلام عشق من سلام علی الحجه ابن الحسن اباصالح منم گدای تو اباصالح من و دعای تو اباصالح سرم فدای تو بقیه الله یا حجه الله سلام بر علی سلام بر نجف به عشق علی اومدم جون به کف سیدالابرار حیدر کرار علی مولا ترانه ی لبم علی مولا قنوت هر شبم علی مولا غلام زینبم سیدالابرار حیدر کرار سلام فاطمه سلام مادرم من از بچگی سایته رو سرم ام ابیها حضرت زهرا یا زهرا تویی نیایشم یا زهرا همینه خواهشم یا زهرا محرّمی بشم یا زهرا صحیفه ی نجات یا زهرا حقیقت حیات یا زهرا فدای بچه هات سلام علی الحجه ابن الحسن بقیه الله یا حجه الله اباصالح منم گدای تو اباصالح من و دعای تو اباصالح سرم فدای تو بقیه الله یا حجه الله

ای سراب از قدمت آینه پنهان کرده گیسویت زمزمه ی رود پریشان کرده ای تلنگر زده بر نبض مناجات همه لال از مدح تو خمیازه ی گنگ کلمه یوسف حزن به پیراهن تو دوخته اند ناز را سینه به سینه به تو آموخته اند در دل شب برس از راه قمر پاشی کن روی بوم دل ما عاطفه نقاشی کن ما پر و بال نداریم ولی بامت هست نیستی نیستی اما همه جا نامت هست مطلع فجر به سر آمده بیدارم کن سخت آماده شدم سخت گرفتارم کن پشت پا خورده ز مردم گله را می فهمد این دل تنگ مگر فاصله را می فهمد همه را با خبر از آمدنت کن برگرد جامه ی آمدنت را به تنت کن برگرد به تماشای تو ما باغچه را گل کردیم گفته بودند می آیید تحمل کردیم ای که از کوچه ی پاییزی ما با خبری ما کجا گل بفروشیم که از ما بخری نامه دادیم گرفتیم ولی نیست حبیب ای غریب بن غریب بن غریب راهمان گمشده دیباچه ی نور تو کجاست بنشینیم کجا راه عبور تو کجاست کفر در آمده ایمان مرا می گیرد بی تو این نفس گریبان مرا می گیرد من سرم گرم گناه است سرم داد بزن سینه ات سخت به تنگ آمده فریاد بزن جمعه هایی که نبودید به تفریح زدیم ما فقط در غم حجران تو تسبیح زدیم خشکسالیم کویریم تو ای رود بیا شیعه مظلوم تر از قبل شده زود بیا غریب ابن غریب صابر خراسانی

با یه آهی توی سینه با یه اشک رو چشام آقا نوکرت اومده از دل میده سمتت سلام آقا خیلی طعنه ها شنفتمو به کسی چیزی نگفتمو آخه دلخوشیم تو هستی کیه که پناه میده منو کی به جز تو راه میده منو رو بدیم چشاتو بستی من باعث خجالتتم همیشه آقا زحمتتم مدیون این محبتتم یابن الحسن آقا بیا آقا بیا عباس میرخلف زاده

موعود خدا مرد خطر می خواهد آری سفر عشق جگر می خواهد این جمعیت میلیونی عصر ظهور او سیصد و سیزده نفر می خواهد صاحب الزمان لبیک کوری دو چشم اهل بدعت فقط حیدر امیر المونین است یا فاروغ اعظم **** موعود خدا مرد خطر می خواهد آری سفر عشق جگر می خواهد این جمعیت میلیونی عصر ظهور او سیصد و سیزده نفر می خواهد صاحب الزمان لبیک کوری دو چشم اهل بدعت فقط حیدر امیر المونین است یا فاروغ اعظم علی علی علی *** موعود خدا مرد خطر می خواهد آری سفر عشق جگر می خواهد این جمعیت میلیونی عصر ظهور او سیصد و سیزده نفر می خواهد صاحب الزمان لبیک کوری دو چشم اهل بدعت فقط حیدر امیر المونین است یا فاروغ اعظم علی علی علی موعود خدا امیر برومند

زلف شب را به سراپای سحر می ریزم تا خود صبح به راه تو قمر می ریزم ساحل چشم من از شوق به دریا زده است چشم بسته به سرش شوق تماشا زده است جمعه را سرمه کشیدیم مگر برگردی با همان سیصد و فرسنگ نفر برگردی زندگی نیست و ممات است تو را کم دارد دیدنت ارزش آواره شدن هم دارد از دل تنگ من آیا خبری هم داری آشنا پشت سرت مختصری هم داری منتی بر سر ما بگذاری بد نیست آه کم چشم براهم بگذاری بد نیست نکند منتظر مردن مایی آقا منتظر هات بمیرن می آیی آقا به نظر میرسد این فاصله کم شدنی نیست غیر ممکن تر از این خواسته ها هم شدنی ست دارد از جاده صدای جرسی می آید مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید منجی ما به خداوند قسم آمدنی ست یوسف گمشده ای اهل حرم آمدنی ست زلف شب صابر خراسانی

چقدر پنجره را بی بهار بگذاری و یا نیایی و چشم انتظار بگذاری مگر قرار نشد شیشه ای از آن میِ ناب برای روز مبادا کنار بگذاری؟ بیا که روز مبادای ما رسید از راه که گفته است که ما را خمار بگذاری؟ در این مسیر و بیابان بی سوار، خوشا به یادگار خطی از غبار بگذاری گمان کنم تو هم ای گل بدت نمی آید همیشه سر به سر روزگار بگذاری نیایی و همه ی سر رسیدهامان را مدام چشم به راهِ بهار بگذاری جواب منتظران را بگو چه خواهی داد همین بس است که چشم انتظار بگذاری؟ به پای بوس تو خون دانه می کنیم و رواست که نام دیگر ما را انار بگذاری گمان کنم وسط کوچه ی دوازدهم قرار بود که با ما قرار بگذاری چراغ بر کف و روشن بیا، مگر داغی به جان این شب دنباله دار بگذاری چقدر پنجره را صابر خراسانی

دنیا طلبان دل نگرانی دارند ترس از خطر جنگ جهانی دارند مهدی طلبان کفن بپوشند همه چون غیرت صاحب الزمانی دارند العجل العجل العجل هرچه کردم بنویسم ز تو مدح و سخنی تا بگویم ز مقام تو که یابن الحسنی این قلم یار نبود و فقط این جمله نوشت پسر حیدر کرار تو ارباب منی العجل العجل العجل دنیا طلبان کربلایی وحید شکری

پا شدم آبله پیدا کردم از خودم فاصله پیدا کردم سعی کردم به تو مشغول شوم حیف شد مشغله پیدا کردم من، سر اینکه به تو دل دادم با همه مسأله پیدا کردم در نمازم خم ابروی تو را در قنوتم، گله پیدا کردم انتظار این همه انصاف نیست مردم فیصله پیدا کردم از خودم دور شدم کاری کن گم شدم، گور شدم کاری کن آفتاب شب یلدای همه گریه ی پشت تمنای همه هیچ کس فکر تنهایی تو نیست گریه کن جای خودت، جای همه بی تو دارند همه می میرند زود برگرد مسیحای همه همه شهر به چاه افتادند مددی یوسف زهرای همه بنشین تا بنشانی همه را دربیار از نگرانی همه را کاش می شد ز سفر برگردی با همان چند نفر برگردی چله ی اشک گرفتیم برات به امیدی که سحر برگردی مادرم گفت همین جا بشین بنشینم دم در برگردی سیزده قرن نشستند نشد بنشینم چقدر برگردی نور چشمان همه می رفتی قول دادی به نظر برگردی خشکسالیم کویریم بیا قبل از آنی که بمیریم بیا پاشدم آبله پیدا کردم صابر خراسانی

لحظه ها را متوسل به دعاییم بیا سالیانی ست که دل تنگ شماییم بیا وسعتت در دل این ظرف  نشد جا ماندیم تشنه از حسرت رویت لب دریا ماندیم چشممان خشک شد از وسعت این بی آبی و  نداریم دگر طاقت این بی آبی در قنوت دلمان خواهش باران داریم ندبه خوانیم و تمنای بهاران داریم پس ببار ای پسر حضرت باران  بر ما که ترک خورده زمین از عطش این گرما دامن دشت شده سفره ی  راز دل ما داغ الاله نشانی ز نیاز دل ما ما که در راه تو عمریست تمامی گردیم گردبادیم و به دنبال شما می گردیم چند جمعه دلمان را سر راهت آریم تا بدانی که تمنای وصالت  داریم متوسل به دعاییم بیا صابر خراسانی

چقدر پنجره را بی بهار بگذاری؟ و یا نیایی و چشم انتظار بگذاری مگر قرار نشد شیشه ای از آن می ناب برای روز مبادا کنار بگذاری؟ بیا که روز مبادای ما رسید از راه که گفته است که ما را خمار بگذاری؟ درین مسیر و بیابانِ بی سوار خوشا به یادگار خطی از غبار بگذاری گمان کنم تو هم ای گل بدت نمی آید همیشه سر به سر روزگار بگذاری نیایی و همه ی سر رسیدهامان را مدام چشم به راه بهار بگذاری جواب منتظران را بگو چه خواهی داد همین بس است که چشم انتظار بگذاری؟ به پای بوس تو خون دانه می کنیم و رواست که نام دیگر ما را انار بگذاری گمان کنم وسط کوچه ی دوازدهم قرار بود که با ما قرار بگذاری چراغ بر کف و روشن بیا، مگر داغی به جان این شب دنباله دار بگذاری شاعر:سعید بیابانکی چشم انتظار صابر خراسانی

زلف شب را به سراپای سحر میریزم  صابر خراسانی تا خود صبح به راه تو قمر می ریزم ساحل چشم من از شوق به دریا زده است چشم بسته به سرش موج تماشا زده است جمعه را سرمه کشیدیم مگر برگردی با همان سیصدو دل تنگ نفر برگردی زندگی نیست ممات است تو را کم دارد دیدنت ارزش آواره شدن هم دارد از دل تنگ من آیا خبری هم داری آشنا پشت سرت مختصری هم داری منتی بر سر ما هم بگذاری بد نیست آه،کم چشم به راهم بگذاری بد نیست نکند منتظر مردن مایی آقا!؟ منتظرهات بمیرند میایی آقا!؟ من بجز تو به کسی جان بدهم ممکن نیست به اجل مهلت جولان بدهم ممکن نیست به نظر میرسد این فاصله ها کم شدنیست غیر ممکن تر از این خواسته ها هم شدنیست دارد از جاده صدای جرسی می آید مژده ای دل مسیحا نفسی می آید چون قرار همه با حضرت آقا جمعه ست همه ی دل خوشی هفته ما با جمعه ست منجی ما به خداوند قسم آمدنی ست یوسف گم شده ای اهل حرم آمدنی ست زلف شب را صابر خراسانی

ای قلم سوزلرینده اثر یوخ آشنادن منه بیر خبر یوخ ای قلم در حرفهایت اثری نیست از آشنا برایم خبری نیست گلدی بو جمعه ده گِده آلله فاطمه یوسفینن خبر یوخ ای خدا این جمعه هم آمدو بگذشت از یوسف فاطمه باز خبری نیست یاندی پروانه لر شمع سوندی آیریلیقدان اوره قانه دوندی پروانه ها سوخت و شمع خاموش شد از جدایی دلها همه پرخون شد شانیده رتبه ده بی بدلسن هر گوزلده اقا سن گوزلسن در شان و رتبه بی همتایی آقا جان زیباتر از هر زیبایی کیم دییر آیریلیق درده سالماز عاشقین صبرینی الدن آلماز که میگوید که جدایی مبتلا نمیکند صبر را از عاشق جدا نمی کند ای قلم سوزلرینده اثر یوخ حاج ابراهیم رهبر

بیا تا کی نهادی سر به صحرا یا ابا صالح بتاب ای آفتاب عالم آرا یا ابا صالح صدای غربت مولا ز چاه کوفه می آید علی تنهاست ای تنهای تنها یا ابا صالح بیا ای وارث حیدر که زخم سینۀ زهرا به شمشیر تو می گردد مداوا یا ابا صالح در و دیوار بیت وحی گوید با تو پیوسته که اینجا مادرت افتاد از پا یا ابا صالح بیا از قنفذ کافر غلاف تیغ را بستان که جایش مانده بر بازوی زهرا یا ابا صالح دو قبر از شیعه گم گشته یکی زهرا یکی محسن شود روز ظهورت هر دو پیدا یا ابا صالح میان دشمنان نقش زمین شد مادرت زهرا بگو آندم چه حالی داشت مولا یا ابا صالح چرا مخفیست قبر فاطمه در شهر پیغمبر بیا و پرده از این راز بگشا یا ابا صالح سر خونین جدّت در تنور و طشت و نوک نی تو را خواند ز سوز سینۀ ما یا ابا صالح هزاران درد از عترت بود در سینه ی «میثم» قلم را بر نوشتن نیست یارا یا ابا صالح صدای خسته مردی حیدر خمسه

بر جان ناتوانم باشد که رحم و آری چون از فراق رویت ما را عذاب و کردی بر در سرایت ما را جواب و دادی و از در سرایت ما را جوابو کردی جان و دل و سرو تن بهر تو بود و با من در کشتن من گل قدری  شتاب کردی سوزاندی از غم خود جان بلاکشم را آخر دل حزین را از غصه آب کردی فراق رویت محسن صائمی

دنیا طلبان دل نگرانی دارند ترس از خطر جنگ جهانی دارند مهدی طلبان کفن بپوشند همه چون غیرت صاحب الزمانی دارند العجل،العجل،العجل،العجل بقیه الله العجل،العجل،العجل،العجل دنیا طلبان دل نگرانی دارند ترس از خطر جنگ جهانی دارند مهدی طلبان کفن بپوشند همه چون غیرت صاحب الزمانی دارند العجل،العجل،العجل،العجل بقیه الله العجل،العجل،العجل،العجل دانلود مداحی دنیا طلبان دل نگرانی دارند وحید شکری

نوکرتم من بی برو برگرد لطف تو بود که ظرفمو پر کرد این دفعه اگه حرم اومدم آقا به من تو نگو که برگرد با مدد مولا آقامون میاد منتقم زهرا آقامون میاد از سمت کربلا آقامون میاد آقا نوکر دربارم آقا خیلی جان نثارم آقا از دشمن علی ذاتا خیلی نفرت دارم آقا نوکرتم من بی برو برگرد لطف تو بود که ظرفمو پر کرد این دفعه اگه حرم اومدم آقا به من تو نگو که برگرد با مدد مولا آقامون میاد منتقم زهرا آقامون میاد از سمت کربلا آقامون میاد آقا نوکر دربارم آقا خیلی جان نثارم آقا از دشمن علی ذاتا خیلی نفرت دارم آقا نوکرتم بی برو برگرد حسن عطایی

زلف شب را به سراپای سحر می ریزم تا خود صبح به راه تو قمر می ریزم ساحل چشم من از شوق به دریا زده است چشم بسته به سرش شوق تماشا زده است جمعه را سرمه کشیدیم مگر برگردی با همان سیصد و فرسنگ نفر برگردی زندگی نیست و ممات است تو را کم دارد دیدنت ارزش آواره شدن هم دارد از دل تنگ من آیا خبری هم داری آشنا پشت سرت مختصری هم داری منتی بر سر ما بگذاری بد نیست آه کم چشم براهم بگذاری بد نیست نکند منتظر مردن مایی آقا منتظر هات بمیرن می آیی آقا به نظر میرسد این فاصله کم شدنی نیست غیر ممکن تر از این خواسته ها هم شدنی ست دارد از جاده صدای جرسی می آید مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید منجی ما به خداوند قسم آمدنی ست یوسف گمشده ای اهل حرم آمدنی ست از دل تنگ من صابر خراسانی

عمری به انتظار نشستم نیامدی چشم از همه به غیر تو بستم نیامدی ای مایه امید بشر، رشته امید از هرکسی بجز تو گسستم نیامدی ای خضر راه گمشدگان در مسیر عشق چشم انتظار هرچه نشستم نیامدی ای سرو سرفراز گلستان زندگی دیدی مگر حقیرم و پستم نیامدی گفتی دل شکسته بود جای من فقط این دل به خاطر تو شکستم نیامدی عمری در آرزوی تو آخر شد و هنوز در آرزوی روی تو هستم نیامدی مست گناه، مرد حقیقت نمی شود دیدی همیشه غافل و مستم نیامدی زندان تن کلید ندارد به غیر مرگ چون از رگ حیات نرستم نیامدی در انتظار نشستم سید رضا تحویلدار