سالروز تخریب بقیع

با نعره های حیدری دارم پیام زهرا شیعه قیامت میکند مثل قیام زهرا لرزه به جسم دشمنات افتاد ز نام زهرا اینجا بسازیم عاقبت بیت الحرام زهرا با نعره های حیدری دارم پیام زهرا شیعه قیامت میکند مثل قیام زهرا لرزه به جسم دشمنات افتاد ز نام زهرا اینجا بسازیم عاقبت بیت الحرام زهرا داریم پیام زهرا ملا باسم کربلایی

دم دیوار بقیع هنوزم از این غم و غصه ها می سوزم امان امان امان امان امان امان می سوزم از اینکه آفتاب به قبر ها می زنه اونکه داغ مادرش رو دیده حسن وای دیده یه جنگ نابرابر دیده که سیلی زده کافر به صورت لطیف مادردیگه نداشته راه چاره دیده رو خاک ها گوشواره دیده تو کوچه گوشواره امون از این همه غریبی دلم می سوزه از این حکایت دلم می سوزه از این جسارت امان امان امان امان امان اماننه حرم و بارگاه و گنبدی داره بقیع نه یه شمعی و نه خادمی داره بقیع وای بقیع پر از گرد و غبار بقیع یه زائرم نداره قسمت بشه برم دوباره دمه دیوار بقیع حسین سیب سرخی یه آرزو دارم تو سینم یه روز با این چشام ببینم سینه زنی شده مدینه ات یه روز میزنیم به قلب جاده میریم مدینه پای پیاده امان امان امان امان امان امانمدینه هم روزی مثل مشهد الرضا میشه اینو قول میدیم مدینه کربلا میشه یه گنبد طلا میسازیم گلدسته شا ما میسازیم یه صحن با صفا میسازیم میاد یه روزی صاحب ما پشت سر بقیة الله حسین حسین میگیم ایشالله دمه دیوار بقیع حسین سیب سرخی

دوباره درد و غصه بیشماره دوباره دل هوایه گریه داره یکی بده جواب شیعه هارو آخه چرا بقیع حرم نداره میسوزه قلبم برا هتک حرمت بقیع میرم امشب با پای دل زیارت بفیع دوباره درد و غصه بیشماره دوباره دل هوایه گریه داره یکی بده جواب شیعه هارو آخه چرا بقیع حرم نداره میسوزه قلبم برا هتک حرمت بقیع میرم امشب با پای دل زیارت بقیع دوباره درد و غصه حمید علیمی

قلب فاطمه پر از خونه که بقیع شده یه ویرونه وای از غریبی بقیع حال و هوای گریه داره شبا حتی یه دونه شمع نداره دل مهدی زهرا بی قراره روی قبرایه خاکی سر میزاره قلب فاطمه پر از خونه که بقیع شده یه ویرونه وای از غریبی بقیع حال و هوای گریه داره شبا حتی یه دونه شمع نداره دل مهدی زهرا بی قراره روی قبرایه خاکی سر میزاره بقیع شده ویرونه ملا محمد معتمدی

ذکر عاشق اینه حک شده بر سینه ذکر عاشق اینه یا حسن حسن دشمن از هیبت شاه بی بدل میترسه از خروش شیعه هنگام عمل میترسه گرچه گنبد و حرم بقیع نداره حتی از مزار خاکیه شیر جمل میترسه ذکر عاشق اینه حک شده بر سینه ذکر عاشق اینه یا حسن حسن دشمن از هیبت شاه بی بدل میترسه از خروش شیعه هنگام عمل میترسه گرچه گنبد و حرم بقیع نداره حتی از مزار خاکیه شیر جمل میترسه ذکر عاشق محمد معتمدی

غزلی از حرمت ساخته‌ام با «مثلاً» گرچه خاک است روی قبر تو، اما مثلاً ... گنبدِ زرد تو خورشید شده می‌تابد نور می‌گیرد از آن گنبدِ خضرا مثلاً چه ضریحی شده کارِ هنرِ فرشچیان ! جنسِ هر پنجره‌اش هست مُطلّا مثلاً چقدَر پارچه‌ی سبز گره خورده به آن می‌کنی باز، تمام گره‌ها را مثلاً خادمانت همه دورِ سرمان می‌گردند ما عزیزیم، در این صحنِ مُعلّا مثلاً تشنه‌ها مست شوند از مِیِ سقاخانه ساقیِ میکده هم «حضرت سقا» مثلاً هیئتی شکل گرفته‌ست میان حرمت نام هیئت شده «یا حضرت زهرا» مثلاً روضه‌خوانی وسطِ صحن، حکایت می‌خواند قصه‌ی کوچه‌ای از شهر تو؛ حالا مثلاً ... مادری با پسرش رد شده از آن، اما ... هیچ کس راه نبسته‌ست بر آنها مثلاً دست نامردِ کسی هم وسط کوچه نبود چادری خاک نخورده‌ست، در آنجا مثلاً مادرِ قصه‌ی ما رفت صحیح و سالم وَ نپوشاند رخ از دیده‌ی مولا مثلاً بعدِ مجلس همه رفتند، زیارت کردند تربتِ حضرت زهرا شده پیدا مثلاً .غزلی از حرمت ساخته‌ام با «مثلاً» گرچه خاک است روی قبر تو، اما مثلاً ... گنبدِ زرد تو خورشید شده می‌تابد نور می‌گیرد از آن گنبدِ خضرا مثلاً غزلی با مثلا حمید علیمی چه ضریحی شده کارِ هنرِ فرشچیان ! جنسِ هر پنجره‌اش هست مُطلّا مثلاً چقدَر پارچه‌ی سبز گره خورده به آن می‌کنی باز، تمام گره‌ها را مثلاً خادمانت همه دورِ سرمان می‌گردند ما عزیزیم، در این صحنِ مُعلّا مثلاً تشنه‌ها مست شوند از مِیِ سقاخانه ساقیِ میکده هم «حضرت سقا» مثلاً هیئتی شکل گرفته‌ست میان حرمت نام هیئت شده «یا حضرت زهرا» مثلاً روضه‌خوانی وسطِ صحن، حکایت می‌خواند قصه‌ی کوچه‌ای از شهر تو؛ حالا مثلاً ... مادری با پسرش رد شده از آن، اما ... هیچ کس راه نبسته‌ست بر آنها مثلاً دست نامردِ کسی هم وسط کوچه نبود چادری خاک نخورده‌ست، در آنجا مثلاً مادرِ قصه‌ی ما رفت صحیح و سالم وَ نپوشاند رخ از دیده‌ی مولا مثلاً بعدِ مجلس همه رفتند، زیارت کردند تربتِ حضرت زهرا شده پیدا مثلاً غزلی با مثلا حمید علیمی

الهی که از غمت جون بدم بمیرم ولی تورو اینجوری بی حرم نبینم یعنی میشه اونروزو با چشام ببینم دیوارای صحنو من خودم بچینم الهی که از غمت جون بدم بمیرم ولی تورو اینجوری بی حرم نبینم یعنی میشه اونروزو با چشام ببینم دیوارای صحنو من خودم بچینم بی حرم نبینم حمید علیمی

تا سرور ما حسینه سربازان و مطیع ایم با این ذکر یا اباالفضل پرچمدار بقیع ایم عالمی قطره و دل دریا بقیع قلب فرماندهی یوسف زهرا بقیع رمز پیروزی یا علی یا بقیع اربعین میریم پیاده از نجف تا بقیع علی کوثر علی یل خیبر علی بشنو لشکر رقیه وقت حمله ای وسیعه مبدا باب الجواد و مقصد حرم بقیعه به تموم عالم ما علم می زنیم آخرین برگه تاریخ و رقم می زنیم ارتش دشمن و میشکنیم صف به صف حرم بقیع دوباره میشه مثل نجف علی کوثر علی پرچمدار بقیع حسین عینی فرد

دوباره شبیه هرسال شب و روز هشت شوال مقصد دلامون انگار سمت بقیع بقیع برا من شبیه کربلاست حتی خاکی باشه باصفاست به خدا بهشت واسه من دوباره شبیه هرسال شب و روز هشت شوال مقصد دلامون انگار سمت بقیع بقیع برا من شبیه کربلاست حتی خاکی باشه باصفاست به خدا بهشت واسه من بقیع شبیه کربلاست احمد واعظی

شیعه باز دوباره، غرق آه و زاره قبر چهار امامش، شده ویرونه مهدی فاطمه، پر شور و واهمه از غم و مصیبت، دلش چه خونه آخرش مهدی میادو (یه گنبد میسازه۳) مثل گنبد اباالفضل (به گنبد مینازه۳) به حق زهرا، عجل الولیک الفرج با ظهور ارباب،شیعه های بی تاب به مدینه میریم، به جنگ هر رذل قبر دشمناشو ، میکَنیم ز ریشه حساب کارشون، دست اباالفضل میرسه یه روز مدینه (که یازهرا بگیم۳) اشهد ان علی ان ولی الله بگیم۳) به حق زهرا، عَجل الولیک الفرج یه روز از مدینه، می زنیم به سینه آخه باز دل شده، کربوبلایی همه با آقامون، صاحب دلامون راه میفتیم سوی، گنبد طلایی اربعین میایم با مهدی (تو بین الحرمین۳) همگی میایم تو صحن (اباالفضل و حسین۳) شده ویرونه حسین عینی فرد

فرق دارد جلوه اش در ظاهر و معنا حرم گاه شادی ، گاه غم دارد برای ما حرم کل معصومین معزالمؤمنین در عالم اند قبرشان قبله است حالا بی حرم یا با حرم یک حرم در زینبیه یک حرم در شهر قم یک طرف زائر فراوان یک طرف تنها حرم مرتضی و فاطمه از هر نظر مثل هم اند هست تنها فرق بین حیدر و زهرا حرم اوج غربت در کدامین داغ معنا می شود این که شاهی از کفن محروم باشد یا حرم ؟ فکر کن سبط نبی ، حتی ندارد سنگ قبر خادم فرزند او دارد در این دنیا حرم شادی واهی کنید امروز را وهابیون چون که می سازیم با قتل شما ، فردا حرم در مدینه کاخ ها با خاک یکسان می شوند بعد از آن از دور چون دُر می شود پیدا حرم گاه معنای حرم هرگز ضریح و بقعه نیست داشت تعبیری دگر در روز عاشورا حرم یک سوی زینب حرم یک سوی دیگر قتلگاه پیر شد در رفت و آمدهای مقتل تا حرم ناله می زد مادری با اشک واویلا حسین ناله می زد خواهری با اشک واویلا حرم بی حرم یا با حرم حسن خلج

عمریست به شیعیان حسادت دارند بدجور به یکدگر شباهت دارند از کوچه و از بقیع دانستم که اینها به خراب کردن عادت دارند از اینهمه خوب در جهان خوب تری مرغوب تری اگر که مخروب تری تاکور شود هر آنکه نتواند دید بی گنبد و بی ضریح محبوب تری اینها که همیشه جنگ را باخته اند تخریب کنند گوئیا ساخته اند زود است که بشنویم درشهر رسول بین الحرمین راه انداخته‌اند از آنهمه خاک انتخابت کردند پس منشاء اینهمه ثوابت کردند گاهی سبب خیر، عدو خواهد شد آباد شدی چونکه خرابت کردند مخروبه ی مرغوب حسن خلج

یه مدینه یه بقیع یه امامه ولی حرم نداره سینه زن ها ، کسی نیست تا ، بالا قبرش یه دونه شمع بذاره غریب آقام غریب آقام غریب آقام ، آقام امام صادق…. دل بی تاب ،دیگه شد آب ،که تو آفتاب، نه سایه بونی داره نه یه خادم ،نه یه زائر، نه کنارش یه روضه خونی داره فدا اشکت ،فدا آهت ،فدا قبرت، فدا صبرت آقا امام صادق یعنی میشه بیاد اون روز که ببینم می ریزم آب رو قبرت مرد خسته دل شکسته دست بسته شبیه جدش حیدر یه مدینه یه بقیع یه امامه ولی حرم نداره می برندش نیمه شب به زیر لب می گه مادر دل مضطر ،آتیش در ،اشک دختر دوباره توی مدینه زنده کرده یاد مادر یاد بابا یاد شکسته سینه بی حرمتی به آل عبا چند می کنی شب مرغ را اسیر کمند می کنی بر من هر آنچه خواست دلت نا روا بگو اما بیا به مادر من ناسزا نگو یه مدینه یه بقیع حمید علیمی

گرد و غبار غم زده خیمه به سینه ام من زائر قبور خراب مدینه ام آنجا که گریه ها همه خاموش و بی صداست هرکس بمیرد از غم آن سرزمین رواست آنجا که بغض سینه گلو گیر می شود حتی جوان ز غربت آن پیر می شود خاکش همیشه سرخ و هوایش غباری است از گریه های فاطمه آیینه کاری است اهل مدینه باب عداوت گشوده اند بر اهل بیت ظلم فراوان نموده اند هرکس دم از علی زده تخریب می شود صدیقۀ مطهره تکذیب می شود دنبال بی کس اند  که تنها ترش کنند صیاد بلبل اند که خونین پرش کنند ازنسل هیزمند و به آتش علاقه مند تفریحشان تمسخر هر نالۀ بلند در خواب هم نشان حیا را ندیده اند نیروی خویش را به رخ زن کشیده اند بغض علی زبانه کشد از وجودشان رنگ ریا گرفته همه تار و پودشان روزی که راه حضرت صدیقه بسته شد با ضربه ای حریم ولایت شکسته شد ظلمی اگر که هست از آن لحظه حاکی است تصویر چادریست که در کوچه خاکی است امواج یک صدا دلم آزار می دهد گویا صدای صورت و دیوار می دهد گویا به گوش می رسد از قصۀ فدک آوای نیمه جان و ضعیف «علی کمک» تصویر هر چه درد از آن صحنه شد بدیع یک گوشه ای ز غربت آن لحظه شد بقیع اوراق خاطرات غیورانه نیلی است هر چه که هست صحنۀ یک ضرب سیلی است بی درد مردمان زمان جان مرتضی ما را رها کنید بمیریم زین عزا روزی رسد ز سینه غم آزاد می کنیم همراه منتقم حرم آباد می کنیم گلدسته می زنیم چونان صحن کربلا گنبد بنا کنیم چونان مشهد الرضا ما داغ دار سیلی ناحق مادریم چشم انتظار منتقم آل حیدریم گرد و غبار غم حمید علیمی

کاش میشد… لا اقل کاش اینجاداشت تکه سایبانی لااقل کاش میدادند برگریه ،زمانی لااقل کاش میشد بریزی آب برقبرِ حَسن کاش اینجا داشت شبها روضه خوانی لااقل کاشکی میشدکنارقبرِصادق سینه زد کاش میشدتاسحر اینجابمانی لااقل کاش درخاڪِ بقیع إذنِ زیارت داشتیم کاشکی وقتِ نمازُ آنهم جماعت داشتیم آخرش آقا به این تقدیر پایان میدهد خاتمه برغصه ی قلبِ پریشان میدهد مطمئنم اوبیاید،کارِعالم دستِ ماست ساخت و سازِ حرَم را دستِ ایران میدهد إن شاالله به امید آن روز کاش میشد محمدرضا بذری

دور از مبالغه دلم خیلی عاشقه دیشب دوباره دیدم یه رویایه صادقه خواب دیدم مدینه غوغایی شده خواب دیدم بقیع تماشایی شده خوا دیدم حرم رونمایی شده یه دسته سینه زن دارن با گریه میخونن به آرزومون رسیدیم السلام علی الحسن دور از مبالغه دلم خیلی عاشقه دیشب دوباره دیدم یه رویایه صادقه خواب دیدم مدینه غوغایی شده خواب دیدم بقیع تماشایی شده خوا دیدم حرم رونمایی شده یه دسته سینه زن دارن با گریه میخونن به آرزومون رسیدیم السلام علی الحسن حرم رونمایی شده کاظم اکبری