دانلود مداحی حاج عبدالرضا هلالی | آرشیو کامل صوتی و تصویری

من برایت پدرم پس تو برایم پسری چه مبارک پسری و چه مبارک پدری یاد شب های مناجات حسن می افتم می وزد از سر زلف تو نسیم سحری همه گشتیم ولی نیست به اندازه ی تو نه کلاه خوودی و نه یک زره ای نه سپری من از آنجا که به موسایی ات ایمان دارم می فرستم به سوی قوم تو را یک نفری بی سبب نیست حرم پشت سرت راه افتاد نیست ممکن بروی و دل ما را نبری قاسمم را به روی زین بگذار عبّاسم قمری را به روی دست گرفته قمری نوعروست که نشد موی تو را شانه کند عاقبت گیسویت افتاد به دست دگری تو خودت قاسمی و سر زده تقسیم شدی دو هجا بودی و حالا دو هجا بیشتری بند بند تو که پاشید خودم فهمیدم از روی قامت تو رد شده هر رهگذری جا به جا می شود این دنده تکانت بدهم وای عجب درد سری وای عجب درد سری من برایت پدرم عبدالرضا هلالی

چشمامو می بندم ؛ می گریم می خندم تنهایی شیدایی ؛ حرفای رویایی  کربلا کربلا کربلا کربلا  بعد از مرگ گریونم ؛ قبرم نیست سامونم ای جونم می دونم ؛ کربلات مهمونم  کربلا کربلا کربلا کربلا  دستام رو شیش گوشه ؛ انگار تو آغوشه اربابم بی تابم ؛ می دونم باز خوابم  کربلا کربلا کربلا کربلا  چشمامو میبندم عبدالرضا هلالی

آقای من، دلیل گریه های من دلم برای تو،حرم برای من به روی گنبدت با دستای خودت کبوتری رو پر بده بجای من حرم حرم به یاد کربلام قدم قدم همیشه با شمام تبش تبش ،نفس نفس می گم من فقط تو رو می خوام حسین من حسین من حسین من حسین من دنیای من، همیشه آشنای من الهی که بگیره باز دعای من دوباره قسمتم شه کربلای تو براتم و بده امام رضای من حرم حرم به یاد کربلام قدم قدم همیشه با شمام تبش تبش ،نفس نفس می گم من فقط تو رو می خوام حسین من حسین من حسین من حسین من دلیل گریه های من عبدالرضا هلالی

به مهر و ماه قسم این راه پر از عشق بگو آگاه اشهدان حسن کریم الله ای جان دل علی و زهرا حسن ای زیباترین امام دنیا حسن نه تنها که ما ابالفضل و زینبین پای سفرة کریمانه‌ت حسن ای کس و کارم دل و دلدارم من دوشنبه‌ها رو به عشق تو دوست دارم _______________________ بند دوم یه سرداره فداکاره مث حیدر چه کراره الگوی جنگیدن علمداره جانم به کریم آل طاها حسن صلی الله علیک یا مولانا حسن گفته هر شهید دشت کرببلا لبیک حسین و لبیک حسن دو قمر یک راه پسران شاه مث شیر جملن قاسم و عبدالله _______________________ بند سوم غم دنیا غم دلها شده قبر گل زهرا ای امام بی‌حرم غریب آقا آقامون عشق بی تکرار حسن یه کرببلا دلش غم داره حسن به‌به چی میشه اگ بعد از اربعین زوار الحسین بشن زوار الحسن عشق و مه‌جوری غربت و دوری نمیذاریم که بقیع بمونه اینجوری اشهدان حسن کریم الله عبدالرضا هلالی

گرچه در آمدنم نیست رضای تو عمو پر کشیدم چو کبوتر به هوای تو عمو تو معین می طلبیدی و شتابان شده ام چقدر مثل حسن بود صدای تو عمو واویلا  واویلا عمو نیست عباس ولی دست که دارم به تنم چه کسی گفته زمین مانده لوای تو عمو من که لبیک به لب داشته ام آمده ام که بیفتم ته گودال به پای تو عمو واویلا واویلا عمو پر کشیدم چو کبوتر عبدالرضا هلالی

تن بی سرتو چه کنم تشنه حنجرتو چه کنم دل مادرتو چه کنم زخمای سر تو چه کنم حسین جان روی خاک تنتو چه کنم تنها موندنتو چه کنم غم پیرهنتو چه کنم بگو چه کار کنم ترک خیمه گاه نکنی تن بی سرتو چه کنم تشنه حنجرتو چه کنم دل مادرتو چه کنم زخمای سر تو چه کنم حسین جان روی خاک تنتو چه کنم تنها موندنتو چه کنم غم پیرهنتو چه کنم بگو چه کار کنم ترک خیمه گاه نکنی

بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل پور علوی فاتح دل ها عشق است اباالفضل زین رو بودش انس میان وی و مادر زیرا که بود ذکر دل حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر قلعه قلبم علمی سبز نشاندم بر روی علم ثبت ز جنس زر اعلی عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا دید دو چشمان قشنگ پسرش را با ام بنین گفت چنین حضرت مولا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضلبا پلک زدن کار دو صد معجزه کرده تکبیر به لب نعره زنان ساحل و دریا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل فریاد طنین افکن آن مهدی موعود این است بدانید که ای مردم دنیا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا در صف محشر بنهد پای اباالفضل با آمدنش می رسد این نغمه ز هر جا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر روی دل و قلب محبان اباالفضل بنوشته چنین با خط خود حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عبدالرضا هلالی

بی تو زندگیمون جز دلواپسی نیست آره درک عشقت کار هر کسی نیست با سر بریده تو چی گفتی آقا که تا دنیا دنیاست سرمونه بالا اونی که حسینی توی زندگیش نیست حتی عاشقیش هم یه دروغی بیش نیست یه دروغی بیش نیست حسین حسین حسین ….. من و اربعین و حرم یه ساقی موکب و دهین و چاییه عراقی به خدا شهادت همه نیت ماست یا حسینمونه که هویت ماست که هویت ماست درک عشقت عبدالرضا هلالی

منم و شور تو و این دل سرگردانی که اسیرت شده با جذر و مدی طوفانی به سر تخت سلیمان به طلا نقش شده هرکه افتاد به خاک تو کند سلطانی علّت اوّل دیوانگی ماست حسین عقل افتاده در این نام به سرگردانی دام زنجیر نگردد دل دیوانه ی ما شعله ای نیست که خاموش شود حیرانی قبله ی چشم من و گوشه ی بین الحرمین «تربت کربو بلا باد به ما ارزانی» علت اول دیوانگی عبدالرضا هلالی

تو هستی راه سعادت بود ذکر تو عبادت علی سالار شهیدان بده توفیق شهادت حسین جان مرا حاجت روا کن حسین جان برای من دعا کن حسین جان نصیبم کربلا کن حسین جان اگر تو خیر کثیری ولی من هم عبد حقیرم الهی من در رکابت اباالفضل تو بمیرم حسین جان بدم اما تو خوبی حسین جان تو غفار الذنوبی حسین جان تو ستار العیوبی تو هستی راه سعادت عبدالرضا هلالی

عالم رو قبضه کرده نامت ای جانم به تو و قیامت شد مثل فاطمه مقامت حق داری گردن امامت سرباز امر ولی ای نور منجلی تالیا بن علی زینب ای کوه صبرو بلا بانوی ما سوا زینب به شهیدی که کشته شد مظلوم کربلاییم کن خانوم ای خانوم شد مثل فاطمه مقامت عبدالرضا هلالی

لعنت به این شام فقط كتك خوردیم مُدام ببخش این لُكنت كلام مَ مَ من بابا،بابا مو می خوام از خدا لعنت به این شام لعنت به هرچی چشم بد لعنت به كینه و حسد لعنت به هر نامردی كه عمه مو زد چشاشو دوخته دشمن به ناموس خدا چی میكشه عمه ی ما سنگ میخوره از لابلای نیزه ها «گفتم تویی بابای خوب و مهربان، زد گفتم من چیزی نگفتم، بی امان زد تاریك بود چشمم جایی را نمی دید تا دید تنهایم رسید و ناگهان زد تا دستهای كوچكم روی سرم بود با ضربه ای محكم به ساق استخوان زد موی تو سوخته لعنت به خولی و تنور می بوسمت از راه دور لعنت به ضجر منو رو خاك كشوند به زور قافله می ره كوچه ها رو تا كُنه طی هُل می دادن با نوك نی تا رسیدیم به كوچه ی مجلس می لعنت به مُطرب كور شه به حق گریه هام بس خورده لقمه ی حرام می گفت كه دیگه زیور و زر نمی خوام لعنت به اون مست،دلها رو پاره پاره كرد به جمع مون نظاره كرد دیگه نذار بگم به كی اشاره كرد لعنت به این شام عبدالرضا هلالی

به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر به سمت گودال عبدالرضا هلالی

مادرم نیست، تکیه گاه محکمی دور و برم نیست سایمو دیدم علی اکبرم نیست سایه ی عباس بالای سرم نیست علم افتاد دستی که بریدنش با پرچم افتاد دیدی راه حرمله به حرم افتاد تنت آخرش رو خاکا افتاد گودال تنگ و گرد و غبار و گرمای تند و هرم هوارو نمیبخشم اون چکمه پوش و اون نیزه دار و اون تیغ کند و اون ده سوار و نمیبخشم روبروتو نگاه کن منم که میبینم گلوتو میبوسم از راه دور هم ماه روتو کیه که تو پنجه هاش گرفته موتو زخم ابروت جلو مادرم زدن لگد به پهلوت شبیه خودش شدی شکسته بازوت کاشکی شمر بی حیا بلند شه از روت ملعون نشست و سینت شکست و من خنده های مردای مستو نمیبخشم زجر و سنان و خولی پست و اون بی حیای گونی به دست و نمیبخشم زیر تیغی به گلوت عجب زدن زخم عمیقی لشکری گفت چه ضربه ی دقیقی نه واست پیرهنی مونده نه عقیقی شمر نامرد سرتو برید سمت من بلند کرد روی پیشونیم نشسته عرق سرد شبیه رگ بریدت دورت شلوغ بود گمشد صدامون رفتم اسیری بازار شام و نمیبخشم بستم چشامو تو ازدحام و با دست بسته بزم حرام و نمیبخشم مادرم نیست عبدالرضا هلالی

کوه کرمه رقیه سادات جان دلمه رقیه سادات بعد حرم امام حسینه عشقم حرم رقیه سادات الحق این بانوی مظلومه معنی نفس المهموم مثل مادر بزرگش زهرا خانوم خانومه خانوم سیدتی فاطمه مرحمتی ملیکه ی دنیا و آخرتی کابوس عدو رقیه سادات هر لحظه بگو رقیه سادات دنیا زیر پاشه وقتی میره رو دوش عمو رقیه سادات صاحب انفاس قدسی است نوه ی زهرای مرضیه است هر کی که با رقیه باشه شک نکن که زندگیش بیمه است سرورمه همه جا یاورمه منم رقیه اسم دخترمه سیدتی فاطمه مرحمتی ملیکه ی دنیا و آخرتی ای اوج شرف رقیه سادات ای عشق و هدف رقیه سادات دل میبره گنبدت شبیه ایوان نجف رقیه سادات بنت امیرالمومنینه نور آسمون و زمینه نجف تا کربلا مشایه ذکر زوار اربعینه آب حیات ای برات عتبات سوارمون کن تو کشتی نجات سیدتی فاطمه مرحمتی ملیکه ی دنیا و آخرتی کوه کرمه رقیه خاتون عبدالرضا هلالی

تا که با نیزه گرفتن پدر جان مرا این چنین آمدی و با عجله هول شده ام عفو کن بهت منو حالت حیران مرا صبر کن عمه بیاید کمک من بکند صدر مجلس بنشاند سر مهمان را طرح عشق بار عجیبی است به روی لب تو چه کسی چوب زده قاری قرآن مرا لب من از لب تو عاقبتش خوب تر است فقط این خسم شکسته دو سه دندان مرا چه قدر عمه زحمتکش ما خورده زمین عمه پس داده در این قافله تاوان مرا حالت حیران عبدالرضا هلالی خیر شد عاقبت قاعله ی کشف حجاب کس ندیده بخدا موی پریشان مرا خواستم پاره گریبان بکنم در غم تو چو زجر دریدست گریبان مرا پیش من باش و دگر بر سر بازار مرو بر سر نی بده ترجیح تو دامان مرا دوش قرص مه روی تو به یادم آمد طلعت روی نکوی تو به یادم آمد می گذشت از در مسجد نفس آلوده سگی گذر خویش به کوی تو به یادم آمد سائلی دامن خود را به رفویی می دوخت دامن خویش به رفوی تو به یادم آمد ذکر خیر تو شد و بال ملک گستردند بوی اشک آمد و بوی تو به یادم آمد بخت خود دیدم و کارم گرهی محکم خورد گره های سر موی تو به یادم آمد بسملی بال و پر خویش به خون می آلود بین گودال وضوی تو به یادم آمد می بریدند لب تشنه سر از حیوانی بر سرم خاک، گلوی تو به یادم آمد آتشی در دل شب جلوه نمایی می کرد دختر سوخته موی تو به یادم آمد حالت حیران عبدالرضا هلالی

به هرچی جز عشق تو گفتم نه و صلی الله علی الباکین علی الحسین معنی یاسی ملجا العاصی منو دریابم حس خوشبختی دارم از وقتی تویی اربابم مثل آسمونا عاشقت یه رنگه به خدا قسم که غمتم قشنگه به هرچی جز عشق تو گفتم نه برات میمیرم بده فتوا رو رسونده فطرس سلام ما رو به کربلا به کربلا علم الانسان روح الرحمن تو پناهم باش هر کجا راهو اشتباه رفتم سر راهم باش واسه دلبرش هر عاشقی میجنگه به خدا قسم که غمتم قشنگه

علم آماده پرچم آماده مادرت اذن اشکمو داده کربلایی ها روضه میگیرن تا دوباره کربلا نیان نمیمیرن علم تو مرهم بی تابیه آقا حرم تو خونه اربابیه آقا صلی الله علی سیدالشهدا جان آل عبا حسین حسین صلی الله علی سیدالنجبا وسیله السعدا حسین حسین حسین وای وای وای حسین وای وای وای ای خانه بهشتیم ایوان کربلا سلطان کربلا سلطان کربلا حضرت روضه توبه آدم اشک با عبرت ای مسیحا دم بعد هر سختی نفس تازه این در خونته که الی الابد بازه ممنونم قلبم شدی نبضم شدی آقا ممنونم آرامش محضم شدی آقا صلی الله علی سیدالشهدا چایی تو شفا حسین حسین صلی الله علی افضل العرفا خاک تو داره وفا حسین حسین ای خانه بهشتیم ایوان کربلا سلطان کربلا سلطان کربلا علم آماده عبدالرضا هلالی

گودال همون کوچه‌ست خنجر همون میخِ مظلوم ترین شهید تاریخِ وای از کربلا گودال بلا مونده پیکری زیر دست و پا وا اسفا گوشه قتلگاهه حسینِ بی دفاع وا اسفا سر میبرن کوفی‌ها اما از قفا واویلا علی الحسین این بغض و کینه از خیبر و بدره الشمر جالس علی صدره وای از قتل صبر وای از نیزه‌دار مونده یک نفر بین سی‌هزار دم اذون صدای ناله میرسه از آسمون دم اذون انگشت و انگشتر و برده ساربون واویلا علی الحسین گودال همون کوچه است عبدالرضا هلالی

دم اذون صدای ناله میرسه از آسمون دم اذون انگشت و انگشتر و برده ساربون واویلا علی الحسین از بعد عاشورا کرببلا دیگه از ضربه دوازدهم میگه میسوزه دلم از این ماجرا دیگه پیرهنش غارت شد چرا خون‌جگره ببین که زینب با کیا همسفره خون‌جگره خولی داره سر و شبونه میبره شام بلا کوچه به کوچه بدتر از کرببلا شام بلا بزم می و چوب و سر و تشت طلا واویلا علی الحسین دم اذون عبدالرضا هلالی

هیهات من الذله زیر پرچم غرور نمیرم من هیهات من الذله تا تویی که راه دور نمیرم من هیهات من الذله زیر بار حرف زور نرفتی تو هیهات من الذله زیر بار حرف زور نمیرم من آهای نوکر حسین باید مثل حر باشیم جلو واژه ستم با یه یاعلی پاشیم تو با درد مردمت باید آشنا باشی توی این سکوت تلخ تو باید صدا باشی صدات مثل موج داره خروش داره میرسه به گوش کیست مرا یاری کند در دیار نخل و خون کیست علمداری کند از تن گل‌های من کیست پرستاری کند معنی لبیک یاحسین همینه یاری خلق خدا معنای دینه

سوختم تا که این پیرهنو دوختم میکشم از ته دل آه ای حسین فی امان الله عاشورا ساعت سه قصه به سر میرسه میریزه تو قتلگاه خونی که مقدسه عاشورا ساعت سه یعنی اوج حادثه زینب ناله میزنه بس کن شمر دیگه بسه آه بنی بنی  آه بنی بنی وای از روضه وداع میسوزه خواهر تو وقتی بوسه میزنه جای من حنجر تو پنجه میکشی به خاک لب های خشک تو دید یا زهرا گفتی و شمر محکم تر تیغو کشید آه بنی بنی  آه بنی بنی حسین فی امان الله عبدالرضا هلالی

شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جنّت بی تو عذابش ز جهنّم کم نیست در دم مرگ اگر پا بسرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یکدم نیست حرم قرب خدا را که دل عاشق تو است طرفه بیتی است که روح القدسش محرم نیست بگذار آدمیان طعنه زنندم گویم هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست نیست بر خامُشی آتش دوزخ سیلش از یم اشک غمت هر که به چشمش نم نیست تا خدائی خدا هست، لوای تو بپاست زآنکه جز دست خدا، حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند که بجز رایت عشق تو در این عالم نیست دوزخ ارزانی آنانکه ندارند غمت با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست ملک هستی همه ماتمکدۀ تو است حسین جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم که جراحات تنت را به از این مرهم نیست سائل تو است کسی کز تو، تو را خواهد و بس آنکه شد طالب تو در طلب دِرهم نیست دادِ مظلومی تو مُلک خدا را پُر کرد عالمی نیست که با یاد غمت، دَرهم نیست سینه کردی هدف تیر که می دانستی زنده بی مرگ تو دین نبیّ اکرم نیست هیچ مظلومی همانند تو در قلزم خون سرجدا با گلوی تشنه کنار یم نیست گو بِبُرّند سر دار، زبان در کامش غیر مدح تو ثنائی به لب «میثم» نیست شادی هر دو جهان عبدالرضا هلالی

وادی عشق جگردار فقط میخواهد عاشق رفتن بر دار فقط میخواهد قلعه خیبر عشق است بسی مستحکم فتح آن حیدر کرار فقط می خواهد شاه شاهان جهان است حسین بن علی این شهنشاه وفادار فقط می خواهد زیر بار ستم و ظلم نرو ظلم نکن عشق آزاده دیندار فقط می خواهد زاهدا عشق نه سر خواهد و نه دست دارد عاشقی بی سر و دستان فقط می خواهد عشق جایی است که بر دار دهد سرها را این زمین میثم تمار فقط می خواهد ترس داری به دلت ناف غم عشق نزن عشق از تو سر خون بار فقط می خواهد سر شکستن به خدا ارثیه زینب بود او ز ما ها حال جنون وار فقط می خواهد

یه نفر هست که همیشه همه‌جا هوامو داره توی بدترین شرایط منو تنها نمیذاره یه نفر هست که میدونم دیگه مثل کوه پشتم وقتی دستاشه تو دستم همه دنیاست توی مشتم یه نفر هست که لطیفه مث بارون بهشتی منو بین‌الحرمین و یه خیابون بهشتی یه خیابون بهشتی اسمش بین‌الحرمینه هرکجاش که پامیذاری جا قدمهای حسینه دوتا گنبد طلایی رفته با عرش اعلی یکی‌شون حریم بی‌سر یکی‌شون حریم سقا یه نفر هست که رفیق ته خوبی رو نشون داد برای زندگی بهتر عاشقی رو یادمون داد یه نفر هست آرزومه وطنم شه سرزمینش با شکوه‌تر از گذشته‌ست همه ساله اربعینش یه نفر هست مث خورشید شده نور دیده شوق کربلا رو داره این دل رمیده من این دل رمیده من در انتظار حرم یاره میخواد شش گوشه ببینه جز غم و زاری کاری نداره آخرش از عشق مولا میمیرم به خدا کربلای باصفای تو میبینم به خدا یه نفر هست نمیذاره که امید من بمیره یه نفر با دست خالی از در خونش نمیره یه نفر هست که عزیزه بهترین آدما بود دم آخرم تو گودال به خدا که فکر ما بود یه نفر هست تو دنیا علمش همیشه بالاست میدونه دلم رو برده چشای قشنگ عباس چشای قشنگ عباس دلمو خدایی کرده مدد آقام ابالفضل منو کربلایی کرده کنج قفس میتونم باشم بی هم نفس میتونم باشم من بی حسین نمیتونم آواره صحرا میتونم باشم غریب و تنها میتونم باشم