کربلایی علی اکبر حائری

شیر دلاور علیه پاک و مطهّر علیه آقای آقای مِقداد و سلمان و قنبر علیه چقَده ماهه، حضرتِ حیدر شاه اسداللّهه، حضرتِ حیدر دلبرِ دل‌خواهه، حضرتِ حیدر همدَم و همراهه، حضرتِ حیدر گدا اومده سرِ خوان علی، ای جانم علی عالَمی بِره به قربانِ علی، ای جانم علی مستِ حیدرم به قرآنِ علی، ای جانم علی همه می‌دونن که سلطانه علی، ای جانم علی عشقِ مصوّر علیه، روح پیمبر علیه آقام و مولام و سلطان و جانان و حیدر علیه بهترین یاره، حضرتِ حیدر گردنم حق داره، حضرتِ حیدر دلبر و دل‌داره، حضرتِ حیدر حیدر کرّاره، حضرتِ حیدر باده می‌خورم از جامِ علی، آقامه علی واژه‌ی بدونِ ایهامه علی، آقامه علی مست و سرخوشم چه خوش‌نامه علی پدر تمومِ اَیتامه علی، آقامه علی شیر دلاور علیه علی اکبر حائری

ته دلم خالی شده، آخه دلم خیلی پره خیلی وقته که این دنیا،دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که خواهر تو اسیر بشه ناموس آدم تو کوچه سر به زیر بشه آقای عالم تابوتش حصیر بشه دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که بخوان تو رو خار کنن دختر آدم و با لگد بیدار کنن خواهرتو راهی بازار کنن دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که رقیه‌تو اذیت کنن چندتا نامحرم خیمه رو غارت کنن جلو آدم به مادرش جسارت کنن دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که دور دخترت کل بکشن معجرشو از روی محمل می‌کشن زینب و دست بسته چهل منزل بکشن دیگه به درد نمی‌خوره نفسم می‌مونه تو گلوم، منو می‌کشن از سر موم منو می‌کشه می‌گه نگاه این داداش علیه این عموم بزنم میری سمت کدوم نمی‌گفتی مگه کو عموم؟ مثلا بزم چی می‌شه بسه گریه و زاری تموم بشکنه دستت که معجرو بر نداری مطمئنم تو یکی دختر نداری بزن تو صورتم هیچ جا نمی‌گم ولی فکر نکنی من دیگه بابا نمی‌گم صورتم با ورم چی می‌شه بابا کار حرم چی می‌شه نیزه ای که زدن به عمو بزنن به سرم چی می‌شه دیگه بال و پرم چی می‌شه با لگد کمرم چی می‌شه می‌گن زجر اگه گوشوارتو مثلا ببرم چی می‌شه ببین گونم که می‌ریزه ازش درد سنان زد، حرمله از خنده غش کرد ریان ابن شبیب، جد ما رو غریب گیر آوردن ریان ابن شبیب، آب و واسه حبیب دیر آوردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد ضربه‌ی خولی، نفس گیر شد حسین پیر شد ته گودال زمین گیر شد حسین پیر شد عذاب کردنت منع آب کردنت شبیه گندم ری آسیاب کردنت همه منتظرن، مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آی خدا به داد موی دخترش برسه همونی که ازم، پدرم رو گرفت با یه مشت حرومی دور حرم رو گرفت داد زد سرم و معجرم رو گرفت اومدم فرار کنم موی سرم رو گرفت ته دلم خالی شده علی اکبر حائری

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی‌معجری از ذهن عالَم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظِ معجرت اباالفضل ای وارثِ معجرت رقیه یک حیدر و پهلوونِ خیبر یک زینب و یک بنی‌امیّه الله الله تبارک‌الله به خطابتِ زینب و به جلالتِ زینب و به قدر و شوکت زینب و استقامت زینب و به قد قیامت زینب و به نجابت زینب و و به ساحت زینب و کوه صلابت زینب و عرش ما رؤیتِ زینب و ذکر اجابت زینب و بعد کربلا همه دیدن امامتِ زینبو ای مهارِ ناقه‌ات در دست سکّان‌دارِ عرش ای رکابِ مَحملت پای اباالفضلِ علی کربلا در کربلا می‌مانْد اگر زینب نبود ای علمدارِ قیام، جای اباالفضلِ علی ای حافظِ پرچمِ اباالفضل ای وارثِ خطبه‌های حیدر عالَم همه مبهوت که آمد از مَحملِ تو صدای حیدر الله الله تبارک‌الله... به جناب زینب و به رکاب زینب و نورِ حجاب زینب و به انقلاب زینب و فنِّ خطاب زینب و به فضائل زینب و زن کامله زینب و عامل و عادله زینب و عاقل و قابله زینب و منبرِ محملِ زینب و ابن مرجانه زمین خورده مقابلِ زینب و زینب زینب، زینب زینب زینب و بی معجری علی اکبر حائری

نشونه‌ی جونمی، ترونه‌ی زبونمی بهونه‌ی شبونمی، می‌بینمت تو خونمی جریان داری تو زندگیم حسین عزیزم از قدیم حسین همه باهم می‌ریم حرم همه باهم میگیم حسین حسین وا وا تو آیت اجابتی، تو رایت شجاعتی نهایت محبتی، والله قسم قیامتی شیش گوشه‌ت خونه‌ی دلم حسین رفیق اولم، حسین همینکه رو به کربلا به قبله مایلم حسین حسین وا وا نشونه ی جنونمی علی اکبر حائری

ای دلبر، دلربا، زیبا، مه لقا یار، با وفا،عباس اباالفضل علم می‌کوبه، زمین می‌لرزه چقدر دشمن تو، کمین می‌لرزه اباالفضل میره، یسار و یمین، می‌لرزه سرد شر میبره، بهتر میبره نفس یک لشکری و قمر می‌بره بدتر می‌بره، محشر میبره شمشیرش چو ذوالفقار حیدر، می‌بره ای جانا، جان جان طوفان بی کران شیر قهرمان،عباس اباالفضل میده آرامش، تا که می‌خنده میشه آماده ، مه تابنده رقیه واسش، میاد و زره می‌بنده یا اباالفضل.... مسلط می‌جنگه، راحت می‌جنگه توی میدون شیره، با اصالت می‌جنگه حضرت می‌جنگه، تا شط می جنگه پسر علی، چه با، سیاست می‌جنگه مولانا، علی‌ ای دلبر دلربا زیبا مه لقا علی اکبر حائری

می گذرد روز و شب زندگیم با علی بنده یاهو شدم بنده ی مولا علی عرش خدا کرده از شهر نجف را علی افضل و فاضل علی عالی و اعلا علی جان علی فاطمه هستی زهرا علی ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش پشت در خانه ی حیدر کرار باش جان بده پای علی میثم تمار باش خسته نشو در بزن عاشق این کار باش عزت امروز علی عزت فردا علی می‌گذرد روز و شب علی اکبر حائری

روز دخترو تبریک میگم به دخترا علی الخصوص به دختره امام حسین رقیه جان دست کوچیکش سر پناه ما زینت دوش خو عمو عباس دختر امام حسین شرین زبانه عالمه سفره تو پهنه هرشب توی بین الحرمین حرمش برو ببین عشق ابوالفضل رو ببین نوه فاطمه بوده روز دختره علی اکبر حائری

نوکری ما بالاترین عبادته رزق محرّم همه، توی دهه‌ی کرامته من دلم توی شهرقم آرومه زندگیم دستِ حضرت معصومه خواهر امام رضا، تاج سر امام رضا ما رو به سفارش تو می‌خره امام رضا از گِل امام رضا، قلب و دل امام رضا ثواب زیارتت معادل امام رضا سر پناه می‌شه، واسه همه امام رضا آهوی بی کسم ولی، ضامنمه امام رضا خوبه که اهل، کشور ایرانم همیشه مدیون، حضرت سلطانم دلبرم امام رضا، تاج سرم امام رضا دلخوشی اوّلی و آخرم امام رضا کرَمه امام رضا، محترمه امام رضا وا می‌شه هر گره‌ای تو حرم امام رضا وقتی که میاد، اسم کرَم توو ذهن من دل منم می‌گه: کریم فقط آقام امام حسن باشم اون کمک کرده، که از زمین پاشم من می‌خوام کلب، امام حسن باشم عشق من امام حسن، نقل دهن امام حسن کی به دادم می‌رسه؟ مطمئنم امام حسن لطف مستدام حسن، نغمه‌ی رو لبام حسن من تو محشرم فقط داد می‌زنم، امام حسن حسن مولا دهه کرامت علی اکبر حائری

نام ما را بنوسید مسلمان حسن لب ما بوسه نگیرد مگر از نان حسن زلف خود را به نخ چادر زهرا بسته هرکسی هست در این دهر پریشان حسن بی حرم هست ولی هرچه حرم زنده از اوست زائر کرببلاهم شده مهمان حسن پسرانش همگی گوش به فرمان حسین علی اکبر همه جا گوش به فرمان حسن عاقبت با مدد حضرت زهرای بتول عین ایوان نجف میشود ایوان حسن نام ما را بنوسید مسلمان حسن علی اکبر حائری

گفتیم ایوان نجف آدم تو جلسه بقیع روش نمیشه برا ایوون طلا بخونه ایوان نجف عجب صفایی دارد یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده ایوان بقیع علی اکبر حائری

کاش امام حسین ببینه نوکریمون به دل صاحب روضه‌ها بشینه الهی بازی نباشه وای به حالمون اگه که مادرش راضی نباشه بالاترین مقدساته کافر مسلمون کرده بساطه ابی‌عبدالله زیر دین هیچکس نمیمونه ما رو رقیه میده نشونه ابی عبدالله کاشکی بشیم اصحاب الحسین کل الخیر فی باب الحسین ابی عبدالله کاش امام رضا بخنده آقا این حسین حسین گفتنامونو بپسنده دعامون کنه بتونیم قدر لحظه لحظه تو روضه نشستن رو بدونیم قیمت نداره نوکری اینجا عرش معلی است مجلس آقا ابی عبدالله حتی اونی که چایی میریزه تو هر دو دنیا میشه عزیزه ابی عبدالله کاشکی بشیم احباب الحسین کل الخیر فی باب الحسین ابی عبدالله کاش امام حسین ببینه علی اکبر حائری 

اومد آقا و آقازاده حسن حسن ابن علی مست مستم روز میلاده حسن حسن ابن علی زندگیمه نذر اولاد حسن حسن ابن علی نور عالم بالا شور خونه ی مولا قرص قمر زهرا بنا شده دو جهان به احترام حسن کبوتر دل من اسیر دام حسن نگشته دور کسی به غیر بام حسن حسن امام من است و منم غلام حسن اومده ماه ماه قرآن حسن حسن ابن علی معنی و مفهوم الرحمن حسن حسن ابن علی معدن علم و کوه ایمان حسن حسن ابن علی عشق اهل عرفانه کوه جود و احسانه جان جان جانانه جان جانانه زمانه ریزه خور علی الدوام حسن تمام ارض و سما خمار جام حسن امید اهل یقین شده مقام حسن حسن امام من است و منم غلام حسن حسن جانم حسن جانم اومد آقا و آقازاده علی اکبر حائری

اشکم دونه دونه میریزه رو گونه دنیا اینجور حیدر نمیمونه نمیمونه دفنم کن شبونه میرم غریبونه دنیا اینجور حیدر نمیمونه نمیمونه حلالم کن که من رفتم حلالم کن که من خسته ام حلالم کن که زحمت شد خون تازه روی دستم حلالم کن که دلگیرم حلالم کن دارم میرم حلالم کن جلو چشم تو دست به پهلو میگیرم حلالم کن که هر شب با صدا سرفه ام نخوابیدی حلالم کن علی جانم اگه از من بدی دیدی حلالم کن نماهنگ اشکم دونه دونه علی اکبر حائری

از پیمبر خدا روایت می‌شه دیدن روی علی عبادت می‌شه میگن هر جا که گره به کارت افتاد بگو یا علی مدد اطاعت می‌شه یا علی مددی از شما به ما برسه واسه روزیه هفت نسل نوکر تو بسه باشه منت عشق تو تا ابد به سرم یه نجف کرَم مرتضی علی ببرم همه زندگیم فدای علی خدا ما رو آفرید برای علی و لعنت فقط به اون‌ حاکمی که ناحق نشسته بود به جای علی دیدن روی علی عبادت میشه علی اکبر حائری

من که از جام شراب رضوی مستم افتخارم اینه خادم الرضا هستم هواساتون دو سه دیقه پیش من باشه آخه کلی خبر از حرم رسید دستم هلهله... تو کرم ولوله شد که کوری بینا شده یه فلج که روی ویلچر بوده هم پا شده زبون یه لال مادرزادی هم وا شده یکی شاده گمشدش تو صحنا پیدا شده هلهلهله خالیه جای شما، حرم چه زیبا شده یکی نذرشو ادا کرده، که بابا شده با سلام و صلوات خادما تبریک میگن بساط عقد دو تا جوون، مهیا شده جان جانانه، عزیز ایرانه، حضرت سلطانه امام رضا جانه، جان جان جانانه امشب از دوریه مشهد الرضا، خستم من می‌خوام برم حرم، بارما هم بستم اما قبلش بزارین، تموم کنم کارو حیفه که این خبرا، بمونه رو دستم هلهلهل هلهله یکی نذر حرمش کرد همه اوقاتشو مادری اومد و بخشید زیور آلاتشو هر که زائر اولی کرده، طلاجاتشو یکی فاتحه می‌خوند، یاد کنه امواتشو یکی خرج کفترا کرده زراعاتشو وقف سقا خونه کرد نادر، فتوحاتشو قهرمان کشتیه جهان، حسن یزدانی مثل تختی، به حرم داد افتخاراتشو روح و ریحانه، معنیه ایمانه، لؤلؤ مرجانه امام رضا جانه، جان جان جانانه... من که از جام شراب رضوی مستم علی اکبر حائری

اونی که میرسونه ما رو تا خود خدا علی ابن موسی الرضا کوه مشکلات ما محو میشه با ذکر یا علی ابن موسی الرضا عاقبت به خیری یعنی همسایه باشی با علی ابن موسی الرضا شاه و سائل و فقیر بزرگ و کوچیک و مرد و زن یه جوره دیگه دوسش دارن امام رضا رو مسلما دریای کرامت سلطان سخاوت از راه دور میگم سلام و ارادت ملائکه حتما باز از تو میخونن این کف زدن یعنی دارم در میزنم من  اونی که میرسونه ما رو تا خود خدا علی اکبر حائری

بردن تو رو با اضطراب دستاتو بستن با طناب درد و غمات شد بی حساب روضه خونه روز گودال بدون عمامه بردنت باید خون گریه کنم برات تو مردی اینجوری دلت شکست امان از قلب مخدرات دلت گرفته به حال زینب داره از روی تل میکشه ناله زینب تا سمت خیمه ها رفتم با خودش گفت یه چیزی بگو از نیزه هلال زینب بردن تو رو با اضطراب علی اکبر حائری

مست نجف عاشق اینه بره پیوسته نجف نمیشه از دست گدا خسته نجف هر چی که بخوای و علی تو مضیفش داره ماهه نجف حال همه خوبه توی راه نجف همه می دونن که شهنشاه نجف کلید آسمونارو توی کیفش داره پس مست بشید برید رو ابرا به روی عرش اعلی در خونه ی زهرا بالا پابست بشینید جلوی در مثه قند مکرر هی بگید با قنبر مولا حیدر شمعه و منم پروانه مولانه علی علی مولامه در نجف رفت توی دست هر کی شد حر نجف خوب نفس شیطونو می بره نجف واسه همینه حلال زاده دور علیه کرده نجف مردم و سرمست ابرمرده نجف ای بخوره تو سرشون درده نجف به کوری سه نفریشون علی اولیه نهج البلاغه شد کلامش کل خلقه رامش، وادی السلامش شروع یک تولد دوباره است سوره به سوره کل قرآن اومده به ایران، با دست حسن جان حقیقت اینه دومی چیکاره است رونق داد علی به این ویرانه مولانه علی علی مولامه دانلود نماهنگ مست نجف علی اکبر حائری

تو این دنیا سهم زخم من فقط باید نمک شه جان حیدر یه پسر عمو بگو دلم خنک شه چرا صدام نمیکنی مثل قدیما چرا دلت گرفته از تمام دنیا دلم خوشه به این که خونه نو نواره بلند شدی گرفتی دست به جارو زهرا داری میری میری میبری دلمو سوزوند خونه روسری دلمو سوزوند وای صلی الله علیک یازهرا حقم این نیست گلدون خونه من ترک ترک شه جان حیدر یه پسر عمو بگو دلم خنک شه نظر زدن گل منو به نیت پشت در زدن عزیزمو با سیلی و مشت تو رو زدن ببین منو توی مدینه تو کوچه ها همه نشون میدن با انگشت داری میری میری میبری دلمو سوزوند خونه روسری دلمو سوزوند وای صلی الله علیک یازهرا جان حیدر یه پسر عمو بگو علی اکبر حائری

به من نگاه کن روتو بر نگردون به این خونه تابوتو برنگردون ما داغ پیغمبرو تازه دیدیم ما تازه تشییع جنازه دیدیم دنیام فاطمه میخوای داد بزنم تا همه بشنون تنهام فاطمه نمیتونم بایستم از بعد اون روز رو پام فاطمه میبینی تو جوونی چه جور میلرزه دستام فاطمه تازه تشییع جنازه دیدیم صابر خراسانی حائری

چقدر گریه کردم برای غمات چقدر گریه کردی بمیرم برات نمیخوام علی جان چشات تر بشه میترسم یه لحظه بگیره صدات بالا قبرمم حتی گریه نکن یه قطره بباری یه دریا میشم نگو اینقده پیش من پا نشو تو قبرم باشم تو بیای پا میشم دانلود روضه شب یلدا علی اکبر حائری

علامه امینی میفرمایند یکی از اسامی که مادر ما پشت در صدا زد اول گفت یا مهدی بیا ببین مادرتو چه جور جلو شوهرش زدن عزیزم دوم صدا زد یا فضه خذینی گفت از فضه خذینی او اینقدر بدان وضعی درست شد که به یک زن نیاز شد یه جای دیگه ام مادر ما صدا زد یا ابتا… دانلود روضه صدای مادر علی اکبر حائری

بالاخره شب امام حسنم رسید دیگه از بعد کوچه سرشو بالا نگرفت از وقتی زدن تو گوش مادرش دیگه گوشواره به مادرای ما نیومد صدای ضربه تو کوچه پیچید سر خورد به دیوار برگشت تو گوش زن زدن دانلود روضه گوشواره مادر علی اکبر حائری

وقتی امیرالمومنین و حضرت زهرا شب آخری دست انداختند گردن هم خانم این دستو آورد بالا دست دیگه رو علی کمک کرد آورد بالا آی بسوزی مغیره میگه یه کمی سراشون پایین بود شروع کردن زار زار گریه کردن یه وقت خانم سرشو آورد بالا صدا زد پسر عمو کی فکرشو میکرد اینقدر من و تو تو مدینه غریب بشیم

اشکم دونه دونه میریزه شبونه دنیا اینجور حیدر نمیمونه نمیمونه دفنم کن شبونه میرم غریبونه دنیا اینجور حیدر نمیمونه نمیمونه حلالم کن که من رفتم حلالم کن که من خستم حلالم کن که زحمت شد خونه تازه روی دستم حلالم کن که هرشب با صدا سرفم نخوابیدی حلالم کن علی جانم اگر از من بدی دیدی