کربلایی علی اکبر حائری

تو هم تا نفس داشتی سوختی تو هم پشت در پا به پام اومدی ولی آرزو داشتم لااقل میموندی و مادر صدام میزدی نزاشتن که حتی به دنیا بیای نزاشتن ولی تو مسیح منی نشد آخرش هم ببینم که تو شبیه علی یا شبیه منی واویلا یا محسن چه قدر زینبم آرزو داشت که داداش محسنش رو ببینه نشد میدونی حسینم چه قدر دوست داشت پا گهواره تو بشینه نشد تو بی هم نشونی مث مادرت نه قدرت واسه هیچکی معلوم نیس اینم حکمت با علی بودن ِ تا نفس داشتی سوختی علی اکبر حائری

هیزم دور تا دور خونه آتیش داشت زبانه میزد ای وای مادر رو تو کوچه قنفذ بی رحمانه میزد به سرش داد نزنید سر ناموس علی اینقدر فریاد نزنید بسه تو رو خدا دست مادرم از کار افتاد نزنید میلرزه دخترت هیچ وقت یه مادرو روبرو اولاد نزنید هیزم دورتادور خونه علی اکبر حائری

لنگر کشتی نجات زینب سیده المخدرات زینب زینب زینب علی گردنش نیست به جز دین علی خطبه خونده تو شام عین علی نه این که تنها از ذوق و علاقه بنویسن باید که عمری در حد افاقه بنویسن باید دوباره امثال سید رضی باشن باید برای زینب نهج ابلاغه بنویسن لنگر کشتی نجات علی اکبر حائری

شیر صف شکن حسن مرد هر مبارزه حتی میکنی حریفت رو هم ملاحظه صفین در رکاب مولا رزمت نمونه بود یک لشگر مقابلت مستاصل و عاجزه مالک محوته نه غیر و ذلک کافی غضب کنی تا که کل میدونو بشی مالک زخمایی که میزنی عمیقه خیلی دقیقه صد تا مرد جنگی رو میکشی در دقیقه نسل بعدشونم در نظر میگیری عین مرتضی که سر میزده با سلیقه شیر صف شکن حسن علی اکبر حائری

دو تا شاهد میبرن تو محکمه مردم شهر حقشونو میگیرن وقتی شکایت می کنند ولی مولا بیست هزار نفر شاهد داشت پس اینا چه جور ازش غصب خلافت می کنند به پهلویی که شکست به اون قدی که خمید به رد خون روی دست به محسن که شد شهید لعنت خدا بر بت قریش لعنت خدا بر منکر تو وقتی نجفت عرش کبریاست زائر خداست هر زائر تو روضه خصوصی فاطمیه محسنیه است اینجا هر کی دعوته یک شبه مادری میشه روضه خونه محسنیه حضرت مهدی و میزبان روضه هم امام عسگری میشه روضه خصوصی فاطمیه علی اکبر حائری

سر من زیر قدم های تو جایش خوب است طبق منوال تو هم تاج سری کن آقا سیر در راه خدا راه بلد میخواهد لطف کن بر کف دستت نظری کن آقا حبه حب تو شیرینی قند جنت دوزخ تو هم مایه رنج است علی دست در دست تو سلمان به مقامات رسید رد پا هات همان نقشه گنج است جبت و طاغوت سر افکنده شدند و آنگاه پاشدی تا به یدالله تو را بشناسند درب خیبر به دو دستان تو بوسه زد و گفت افتخاری است که مرا به شما بشناسند چه بگویم که نبی گفت علی دین من است چه بگویم قلم از شرم کمر تا کرده جالب اینجاست که با این همه مدح و منسب لوح تقدیر تو را فاطمه امضا کرده دستی به عبا بکش غباری برسان دارد به سرم دوباره غم میریزد زحمت نده خود را چه نیازی است به تیغ ابروی تو کشته روی هم میریزد چشمت که شود معرکه گردان کافی است بی سر شدن در مصاف تو سران وقتی که زرهت پشت ندارد یعنی مرگ از تو فرار میکند نه تو از آن زیر قدم هایت علی اکبر حائری

مرد بی تکرار حیدر افضل الاذکار حیدر لا فتی الا هو لا سیف الا ذوالفقار حیدر توی آسمونا صاحب پرچم علیه به خدا اسم اعظم هرکسی داره یک کعبه من هم دور علی می گردم تنها هدف دلم علیه شور و شعف دلم علیه در نجف دلم علیه حیدر علی علی علی منبر و محراب حیدر یا ابالارباب حیدر خاکم از نعلین وصله دارت یا بوتراب حیدر هر کسی نخوادت بیزارم میدونی که چقدر دوست دارم یا امین الله زندگیمو دستت میسپارم تنها هدف دلم علیه شور و شعف دلم علیه در نجف دلم علیه حیدر علی علی علی افضل الاذکار علی اکبر حائری

تکیه کلام خدا علی مولا سلام خدا علی مولا معرفی نامه شیعه به نام خدا علی مولا نور لم یزلی حیدر حیدر حیدر اصل بی بدلی حیدر حیدر حیدر نبض قلب زمین مولانا یا علی حیدر حیدر حیدر مراد آمنو نگین تنفقوا شهادتین بگو یاحیدر شکوه خنده رو امیدو آبرو تمام آرزو یا حیدر حیدر یا حیدر اصل وجود بهشت علی مولا سرود بهشت علی مولا براته صراطه و رمز ورود بهشت علی مولا مکه مسلم تو حیدر حیدر کعبه محرم تو حیدر حیدر عشقت فاطمه و عشق فاطمه تو حیدر حیدر حیدر آینه خدا وصی مصطفی علی مرتضی یاحیدر ولی انما کریم هل اتی امیر ماسوا حیدر حیدر حیدر یا حیدر تکیه کلام خدا علی اکبر حائری

کعبه عشاق نجفه قبله آفاق نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر خاک پر از نور نجفه وادی انگور نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر طور سینای موسی خاک نجف کعبه هم حتی سینه چاک نجف قطعه ای از خاک افلاک ساقی علیو خم خانه نجف مولا علیه امیر و سلطان نجف حیدر مددی حیدر مددی جنت الاعلا نجفه قرب اوعدنا نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر مرکز عالم نجفه مدفن آدم نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر کلب شوره زار این وادی هستم یدالله عالم گرفته دستم فخر حرم ایوان نجف من ریزه خورم از خان نجف مهمان خدا تو عرش مهمان نجف کعبه عشاق نجفه علی اکبر حائری

مرد بی تکرار حیدر افضل الاذکار حیدر لا فتی الا هو لا سیف الا ذوالفقار حیدر توی آسمونا صاحب پرچم علیه به خدا اسم اعظم هرکسی داره یک کعبه من هم دور علی می گردم تنها هدف دلم علیه شور و شعف دلم علیه در نجف دلم علیه حیدر علی علی علی منبر و محراب حیدر یا ابالارباب حیدر خاکم از نعلین وصله دارت یا بوتراب حیدر هر کسی نخوادت بیزارم میدونی که چقدر دوست دارم یا امین الله زندگیمو دستت میسپارم تنها هدف دلم علیه شور و شعف دلم علیه در نجف دلم علیه حیدر علی علی علی مردبی تکرار علی اکبر حائری

عشق فقط جانم حسن دردمو درمانم حسن ماه پر از مهر منو آذر و آبانم حسن ای دل نشینه صد و هیجده دفعه قسمت شه مدینه یه روزی دنیا میبینه بقیعم به شلوغی اربعینه ای قمر نه فلک شاه سلام علیک عشق فقط یا زینب زندگی ما زینب مسیرشم از عباس قدم قدم تا زینب ای زیر پرچم دم به دم میزنم دم شده مرحم اسم یا رقیه جان به روی قلبم تسبیح جن و ملک شاه سلام علیک مولانا علی مولانا علی ابن مرجانه سرگردان می شود با خطبه ی زینب طوفان می شود روی منبر تا می گوید سکوت دشمن در لاک خود پنهان می شود عشق فقط جانم حسن دردمو درمانم حسن ماه پر از مهر منو آذر و آبانم حسن ای دل نشینه صد و هیجده دفعه قسمت شه مدینه یه روزی دنیا میبینه بقیعم به شلوغی اربعینه ای قمر نه فلک شاه سلام علیک عشق فقط یا زینب زندگی ما زینب مسیرشم از عباس قدم قدم تا زینب ای زیر پرچم دم به دم میزنم دم شده مرحم اسم یا رقیه جان به روی قلبم تسبیح جن و ملک شاه سلام علیک مولانا علی مولانا علی ابن مرجانه سرگردان می شود با خطبه ی زینب طوفان می شود روی منبر تا می گوید سکوت دشمن در لاک خود پنهان می شود جانم حسن علی اکبر حائری

کعبه عشاق نجفه قبله آفاق نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر خاک پر از نور نجفه وادی انگور نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر طور سینای موسی خاک نجف کعبه هم حتی سینه چاک نجف قطعه ای از خاک افلاک ساقی علیو خم خانه نجف مولا علیه امیر و سلطان نجف حیدر مددی حیدر مددی جنت الاعلا نجفه قرب اوعدنا نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر مرکز عالم نجفه مدفن آدم نجفه مولانا حیدر مولانا حیدر کلب شوره زار این وادی هستم یدالله عالم گرفته دستم فخر حرم ایوان نجف من ریزه خورم از خان نجف مهمان خدا تو عرش مهمان نجف کعبه عشاق علی اکبر حائری

دستی به عبا بکش غباری برسان دارد به سرم غبار غم میریزد زحمت نده خود را نیازی نیست به تیغ ابروی تو کشته روی هم میریزد حیدر مددی حیدر مددی چشمت که شود معرکه گردان کافی است بی سر شده اند در مصاف تو سران وقتی زرهت پشت ندارد یعنی مرگ از تو فرار میکند نه تو از آن حیدر مددی حیدر مددی دستی به عبا بکش غباری برسان دارد به سرم غبار غم میریزد زحمت نده خود را نیازی نیست به تیغ ابروی تو کشته روی هم میریزد حیدر مددی حیدر مددی چشمت که شود معرکه گردان کافی است بی سر شده اند در مصاف تو سران وقتی زرهت پشت ندارد یعنی مرگ از تو فرار میکند نه تو از آن حیدر مددی حیدر مددی دستی به عبا بکش غباری برسان دارد به سرم غبار غم میریزد زحمت نده خود را نیازی نیست به تیغ ابروی تو کشته روی هم میریزد حیدر مددی حیدر مددی چشمت که شود معرکه گردان کافی است بی سر شده اند در مصاف تو سران وقتی زرهت پشت ندارد یعنی مرگ از تو فرار میکند نه تو از آن حیدر مددی حیدر مددی حیدر مددی علی اکبر حائری

خواهند اگر ببخشند از مجرمی گناهی اول وی را نوازند با سوز و اشک و آهی دریای عفو جوشد از اشک دردمندی اوراق جرم سوزد از آه صبح گاهی اینجا گناه بخشند کوهی به کاه بخشند بیچاره من که با خود ناورده پر کاهی با اینکه روسیاهم با این همه گناهم مشتاق یک نگاهم مولای من نگاهی از من بود گنه زشت از توست عفو زیبا ای عفو از تو زیبا العفو یا الهی عمری گناه کردم دل را سیاه کردم من اشتباه کردم یا رب چه اشتباهی ! دامن آلوده و روی سیاه آورده ام گرچه آهی در بساطم نیست آه آورده ام هرکه هستم هرکه بودم به کسی مربوط نیست چون امام مهربانی چون رضا آورده ام دامن آلوده علی اکبر حائری

ای آرامشو سامون دلم گرمه با شما کانون دلم از تو دورمو گریه میکنماشکامو برات هدیه میکنم آقای غریب عالم رزق روز و ماه و سالم تو دریای عشق تو ببین غریقمو زلالم مأنوسم به گریه زاری میدونم هوامو داری عادت کردم عمریه به دوری و به بی قراری کاری کن که اخرش یه خاطره ازم بمونه کاری کن که مثل عابست بهم بگن دیوونه کاری کن که راهی شم به کربلا به هر بهونه سامون دلم علی اکبر حائری

میکده را مشتری ام مست همین نوکری ام ساکن شهر نجفم حیدری ام شیر علی در دل میدان زده تکبیر علی مرد نبردهای نفس گیر علی شیر علی ماه علی خوانده خدایت اسد الله علی عرش خدا را فقط تو راه علی ماه علی شیر خدا دلبر دل ها علی ای نجفت مرا عرش معلا علی ماه همه نوکر حضرت مولا یا علی علی یا علی یا علی مولا علی نوکریت سروریم تا به ابد مادریم کوری چشم دشمنت حیدری ام سر علی مرد خطاب روی منبر علی تا به ابد فاتح خیبر علی سر علی مرد علی کعبه تا هم به تو رو کرد علی اسم تو تسکین غم و درد علی مرد علی باده ی ناب علی ساقی اصحاب علی فاطمه فاطمه در دل تو قاب علی جانم اباالحسن علی یا علی یا علی مولا نوکری ات سروری ام تا به ابد مادری ام کوری چشم دشمنت حیدری ام میکده را مشتری ام مست همین نوکری ام ساکن شهر نجفم حیدری ام سر علی مرد خطاب روی منبر علی تا به ابد فاتح خیبر علی مرد علی کعبه تا هم به تو رو کرد علی اسم تو تسکین غم و درد علی مرد علی باده ی ناب علی ساقی اصحاب علی فاطمه فاطمه در دل تو قاب علی جانم اباالحسن ابا العرب علی

تویی نشاط آهوی دشت و دمن ها رضا ترین علی تو ابالحسن ها فدات بشم قزل امام ترکمن ها آقا جان رمیده آهوی دلم برا ضمانت چشات تنگ دلم برا حرم جونم فدای کفترات تو صحن تو من چشامو پر آب می کنم به عشق تو  تو قلبم انقلاب می کنم من زیر ایوونه طلای تو یاد نجف یاد ابو تراب می کنم ای جان ای جان سلطان رمیده آهوی دلم علی اکبر حائری

دوازده بند محتشم به فدای تو ای بی حرم یه ایرانی دسته و علم به فدای تو ای بی حرم نداری توی تاریخ درو رو گدا ببندی می ارزه همه دنیامو ببخشم تا یه لحظه بخندی سکوت تو عین جنگه واسه اینه که دشمن از صبر تو می ترسه همین بسه تو شجاعتت آقا وهابیت از قبر تو می ترسه دلم به شکل گنبدی به هوا تو که بی مرقدی کبوتر های مشهدی به هوا تو که بی مرقدی تو اکرام و کرامت به خدا روی دستت به خدا مثل نیست بازم فرقی توی اسم تو و شیرینی عسل نیست ابو فاضل شاگرد تو و بعدش همه پهلوونا شاگرد عباسن یه زهر چشم تو جمل گرفتی تا همه قاسمو بشناسن دوازده بند محتشم علی اکبر حائری

مبنای خلقت آدم یا حسن فرزند فاروق اعظم یا حسن طبق فرموده ی ختمی مرتیت هستی تو عقل مجسم یا حسن قهرمانی جاودانی اولین عموی صاحب الزمانی امپراطور فوق هر نور

مرد بی تکرار حیدر افضل الاذکار حیدر لا فتی الا هو لا سیف الا ذوالفقار حیدر توی آسمونا صاحب پرچم علیه به خدا اسم اعظم هرکسی داره یک کعبه من هم دور علی می گردم تنها هدف دلم علیه شور و شعف دلم علیه در نجف دلم علیه حیدر علی علی

برای من شده یک سرپناه شهر نجف نموده حال مرا روبه راه شهر نجف شدس مرکز عفو گناه شهر نجف بیا و دوری مرا نخواه شهر نجف اگر چه دور دل من ملازم حرم است خوشا به حال هر آن کس که عازم حرم است گفت میان عرصه پیکار هم مصافت نیست کسی چونان تو برازنده ی خلافت نیست

بهشتم حسن می خواستم که مشق لیلی کنم نوشتم حسن رفیقم حسن نوشتم به روی انگشتر عقیقم حسن مثل یه گنبد دستامو نگه میدارم آقا شکل یه گنبد دلتنگه واسه ضریحت آقا دل یه گنبد شکل یه گنبد مثل یه گنبد حسن جان ام المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی ام من از طفولیتم پای منبر علی ام یه میمنه حسن هستم به میثره حسن ام علی امام من است شیر نر علی ام کاملا علی ام، حقیتا علی ام ظاهرا زنم اما باطناً علی ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می زنم به من می گن نور کلام الله دختر فاطمه سلام الله بهشتم حسن علی اکبر حائری

جهان برای شکوفا شدن مهیا بود و این قشنگ ترین اتفاق دنیا بود که دست فاطمه در درست های مولا بود به اعتقاد من اصلا غدیر اینجا بود پدر به فاطمه رو کرد ، اینچنین فرمود دلیل خلقت لاهوت ازدواج تو بود قرار شد که شما بی قرار هم باشید جهان دچار شما شد دچار هم باشید تمام عمر دمادم کنار هم باشید و در مصاف خطر ذوالفقار هم باشید دعای من همه این بوده تا به هم برسید که خلق گشته زمین تا شما به هم برسید نفس نفس همه جا عاشقانه همدم هم خدا نکرده اگر زخم بود مرهم هم صفا و مروه و رکن و مقام و زمزم هم چرا که قبله ی من هم علی ست فاطمه هم و رو به اهل مدینه چنین سفارش کرد نوشته ام که سفارش نه بلکه خواهش کرد همیشه نام علی را امام بگذارید به خانواده ی من احترام بگذارید برای فاطمه سنگ تمام بگذارید و روی زخم دلش التیام بگذارید جهان بدون علی رنگ و بو نخواهد داشت بدون فاطمه هم آبرو نخواهد داشت شنیده می شود از آسمان صدایی که ... کشیده شعر مرا باز هم به جایی که ... نبود هیچ کسی جز خدا ، خدایی که ... نوشت نام تو را  ،نام آشنایی که پس از نوشتن آن آسمان تبسم کرد و از شنیدنش افلاک دست و پا گم کرد قشنگترین اتفاق دنیا علی حبیب زاده

ستاره بارونی شده دعوتن عالم مهمونی شده به که چه ذوقی تو نگاهشه عروسی خورشید با ماهشه دست زهرا توی دست مولاس ماه عسل این دو نفر عرش معلاس لولو مرجان چه لحظه ی نابی داماد پدر خاکه عروس مادر دریا یالا به پا کن شور و ولوله هرجا نشستی حالا هلهله عروسی خورشید علی اکبر حائری

پروبالم علیه برکت سالم علیه نوکر فاطمه ام نقش مدالم علیه یالا به پاکن شور و ولوله درمون غم ها اینه هلهله پروبالم علیه علی اکبر حائری