حاج حسین سیب سرخی

من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده دنیا چقدر نامرده حسین سیب سرخی

پناه حرم یه مادری داره به صورتش می زنه پناه حرم میکشه خنجر و نمی شه سرت جدا پناه حرم جلو چشمای مادرم زدی دست و پا با نیزه زد تو دهنت یکی بی هوا زدن یه عده پیرمرد تو رو با عصا لب گودال مادر افتاده ته گودال خواهر افتاده آن طرف تر برادری تنهاست بین یک مشت خنجر افتاده پناه حرم رفتی و دخترت داره کتک می خوره پناه حرم حسین سیب سرخی

حسین تموم آسمون گرفته که قتلگاه و خون گرفته دشمن تو جنون گرفته انقدر مادرت و صدا نزن دست و پا نزن انقدر آتیش به قلب ما نزن دست و پا نزن پنجه هات و روی این خاکا نزن دست وپا نزن نور عینم لب تشنه کشتنت تو رو حسینم حسین تموم آسمون گرفته که قتلگاه و خون گرفته دشمن تو جنون گرفته انقدر مادرت و صدا نزن دست و پا نزن انقدر آتیش به قلب ما نزن دست و پا نزن پنجه هات و روی این خاکا نزن دست وپا نزن نور عینم لب تشنه کشتنت تو رو حسینم تموم آسمون گرفته حسین سیب سرخی

السلام ای حجت حق بر زمین حضرت صادق امام المومنین یا ولی الله یا کهف الوراء فانیا لله ای مرد خدا ما خدا را با تو پیدا میکنیم دیده با یاد تو دریا می کنیم با تو احیا شد قیام اهل بیت با تو رونق یافت نام اهل بیت ای فقیه بی بدیل روزگار تیغ گفتارت شبیه ذو الفقار هر که در راه شما پابند شد خوش بر احوالش سعادتمند شد ای گل زهرا امام غم نصیب ای غریب بن غریب بن غریب ای فدای تربت ویران تو خاک قبرِ با زمین یکسان تو زائر تو روزها شد آفتاب نیمۀ شب روضه خوانت ماهتاب هرکه از خاک مزارت بوسه چید طعم داغیِ بیابان را چشید آفتابیُ به رنگ مغربی آخرین مرد غریب یثربی من شنیدم خانه ات آتش زدند نیمه شب کاشانه ات آتش زدند میزدی ناله منم پور خلیل کم ببند آتش به پای من دخیل پشت در می سوخت از پا تا سرت بی هوا بُردی تو نام مادرت بی عمامه بی عبا صورت کبود پیر مرد شیعه و مرد یهود دست بسته چون امیر المومنین پیش اهل خانه می خوردی زمین رسیمان دست عدو افتاده بود جای پنجه بر گلو افتاده بود باز در بین محاسن پنجه خورد ریسمان را دورِ گردن می فِشُرد کس نداند با چه وضعی آن پلید جسم تو از خانه بیرون می کشید صورت تو لطمه ها بسیار خورد چند باری گوشۀ دیوار خورد تیزی سنگی به پهلویت گرفت حُرمِ آتش گوشۀ مویت گرفت دستهایت بست و بر مرکب نشست حرمت موی سپیدت را شسکت بی ادب بود و دهانش باز شد دید تنهایم زبانش باز شد زیره چشمی کرد سوی تو نگاه حرف های زشت میزد گاه گاه تو میان شعله ها در اضطراب لیک اصحابِ تو در خانه به خواب امام المومنین حسین سیب سرخی

یه آه سردو زدن دعا میکردو زدن ما گریه میکنیم آخه یه پیر مرد و زدن غریب آل زهرایی مروج العاشورایی روضه میخونی تنهایی واویلا جدمو میزدن گوشه قتلگاه فرقه بالسیوف و فرقه بالرماح ***** خسته ی تاب و تبی پشت سر مرکبی تو کوچه خوردی زمین تازه مثه زینبی نفس بریده بی حالی تو هم رو خاکا پامالی ولی به یاد گودالی واویلا جدمو میزدن کوفیا بی هوا فرقه بالسیوف و فرقه بالعصا ***** بین یه مشت نا نجیب اگر چه بودی غریب نشد تنت غارتو نبودی شیب الخضیب غریب و بی یاور موندی دلای ما رو سوزوندی با گریه روضه میخوندی واویلا جدمو میزدن بی کس و بی سپر فرقه بالسنان فرقه بالحجر دعا می کردو زدند سیب سرخی

نام تو نقل دهنم و رمز دوام سخنم و وقف تو شد جان و تنم و شال عزایت کفنم و کرببلایت وطنم ، فخرمه سینه زنم و حرمت شده کعبه ی من حاجی شش گوشه منم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا دلم از حرمت به وطن نرود که هوای تو از سر من نرود ز نگاه تو من به خدا برسم شب جمعه به کرببلا برسم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا زائر و مهمان توام و دست به دامان توام و ریزه خور خوان توام و گوش به فرمان توام و من که مسلمان توام بی سر و سامان توام تو امیری و من هم از آن خیل محبان توام شاه و سلطانم اربابم ای حسین جانم سرنوشت من ای صحن تو بهشت من سید و سرور علیه شیر دلاور علیه و فاتح خیبر علیه و صاحب منبر علیه و اول و آخر علیه نفس پیمبر علیه اگه فاطمه کوثره پس ساقی کوثر علیه نام تو مولا نقش انگشتر زهرا جان به کف داریم ؛ در سر شور نجف داریم حیدر کرار تویی و مخزن الاسرار تویی و قاتل کفار تویی و کعبه ی سیّار تویی و تیغ شرربار تویی ، فاتح پیکار تویی پدر یل کرببلا عشق علمدار تویی بت شکن حیدر ، مولا اباالحسن حیدر بر همه غالب علی بن ابیطالب لافتی الّا مولا علی ولی الله شاه مردانی تو مرز کفر و ایمانی همه دم همه جا من و فکر علی که عبادت من شده ذکر علی تویی صوم و زکات و نماز و دعا توی رمز ورود بهشت خدا نام تو نقل دهنم حسین سیب سرخی

رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی ذکر قلبِ مجنون یا رقیه خاتون اومدی و زیبا،کرده ای دنیا رو می بری باخنده، هات دلِ بابارو اربابم اسمت رو،فاطمه میذاره زنده کردی یادِ،مادرت زهرارو به دنیا تو شرافت داری به زهرا تو شباهت داری کوثرِ اربابی دخترِ اربابی رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی اَلا که نور خدا بر جمال داری تو جلیله هستی و عّز و جلال داری تو نگاه فاطمه را می توان به چشمت دید که عکس مادر خود بر جمال داری تو هزار پیر طریقت مرید درگاهت کریمه هستی و دل بی مثال داری تو نـامت رقیه دختر سلطان کـربلا باب الحوائجی به خدا گر سه سال داری تو دلِ بی سامونم با شما دل میشه جایِ عشقت میشه،وقتی قابل میشه تو عَلَم بر دوشِ، کربلایی بی بی نهضت ثارالله، با تو کامل میشه فدایی، واسه عشقت هستم هواییِ، دمشقت هستم معدن احساسی دلبرِ عباسی رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی رقیه قبله حاجاتی حسین سیب سرخی

آرزوم اینه رقیه،ای که هستی نور عینم بعد مردن تو بیایی،من گل روتو ببینم یا رقیه مدد مدد توی قبر دیده به راهم،به امید یک نگاهم به امید آنکه پاتو،بذاری به روی چشمم کنج خونه در دل شب،هی می گم الهی یارب همه آرزوم همینه،بمیرم زعشق زینب یا رقیه مدد مدد چی می شه همه امیدم،کربلاتو من ببینم تو بگی به اهل محشر،این غلام و من خریدم می زنم به سیم آخر،می کنم لعن اُمَیّه اگه تو اجازه می دی،من می شم عبد رقیه یا رقیه مدد مدد همه هستی ام رقیه است،می و مستی ام رقیه است همه ی دنیا بدونه،اسم من عبدالرقیه است سحرم اومدم نبودی،به شکار و رفته بودی تو که سگ نبرده بودی،به چکار و رفته بودی یا رقیه مدد مدد ای که هستی نور عینم حسین سیب سرخی

اومده اونی که صحنش قبله گه عاشقانه عیدی میگیریم که جشن  عمه صاحب زمانه دلیل بارش باران رقیه دلیل قوت ایمان رقیه بود ریحانه سلطان رقیه حسین جان جهان جانان رقیه خوشبختی وقتی همیشه به رقیه میدی سلام خوشبختی یعنی وقتی سفارش کرده تو رو پیش امام رقیه دلبر حسین پای سفره رقیه روا میشه حاجت ما الهی بیاد تو محشر برای شفاعت ما جشن عمه صاحب زمانه حسین سیب سرخی

همه دنیای حسین حضرت زهرای حسین جان رقیه به خدا که اومده ام ابیهای حسین جان رقیه اومده قبله حاجات اومده روح مناجات بعد زینب تویی بانو دومین عمه سادات ما همیشه خاک پا و همیشه بالا رقیه نوشته خدا رو قلبم مولاتنا یا رقیه آبروی همه آبرو دارای جهان جان رقیه قسمت میدم برا ظهور صاحب الزمان جان رقیه ذکر طوفان منی تو دین و ایمان منی تو بی بی جان به خدا جان منی تو ای نفس ابوفاضل ضربان دل زینب امضا میکنی برات اربعینمونو امشب پا گذاشتی به جهان دل پر شور و شعفه جان رقیه همه دنیای حسین حسین سیب سرخی

امشب شب رحمته قلبم چه بی تابشه امشب شب بیعت نوکر با اربابشه دل دل دل نکن برو به کربلا بدون هیچ معطلی، حسین ابن علی مست می ناب شدم دوباره بی تاب شدم سوم شعبان شد و صاحب ارباب شدم حضرت مولا حسین عزیز زهرا حسین من عاشق هیچ کسی نمیشم الا حسین اربابم تولدت مبارک از راه میاد فاطمه محشرقیامت کنه از عاشقای حسین یک جا شفاعت کنه دستام وری سینمه به کربلا به احترام تو، فدای نام تو را ه درستش فقط از نجف به کربلاس قسمت من کن بیام تا عرفعه کربلا اربابم تولدت مبارک حتی شناسنامه ام میگه اهل کجام معلومه از حال من که بچه کربلام تو دنیا و آخرت عین دیونگی دل کندن ازت، تورو عشق فقط مهمترین نکته کل جهان حرم به هیئتی بودن و مدافعان حرم مثل همین چند شبی با مدد فاطمه قرارمون سال بعد تو زینبه همه اربابم تولد مبارک پر میزنم کربلا با فطرس و جبرییل ای ساقی میکده مست توام ادخیل از راه اومده یل ام بنین وزیر دربار حسین، علمدار حسین همیشه مدیونشم اینهمه احساس و من یه جور دیگه دوست دارم حضرت عباس و من فدای سقای عشق منو پدر مادرم اومده فرمانده مدافعان حرم آقا جان تولد مبارک بین همه مذهبا عشقش چه رایج شده بگو از ازل تا ابد باب الحوائج شده اومد اونی که همه یقین دارن که بهترین برادره شبیه حیدره خدای عشق وادب ستاره علقمه است همه میگن سومین گل پسر فاطمه است منو ببر کربلا کی میرسه نوبتم روضه العباسیم خادم این هیئتم آقا جان تولد مبارک وقت نماز شبش دلدادشه کهکشون مهرش شده قرص ماه سجادشه آسمون اومد جانشین شاه کربلا سرور کل عالمین علی ابن حسین ببین که از مقدمش مدینه گلزار شده عروس ایرانی زهرا پسر دار شده تموم ای شیعه ها کار سعودی دیگه قرارمون تو بقیع میشه به زودی دیگه آقا جان تولد مبارک امشب شب رحمته حسین سیب سرخی

شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود بنده من شو و برخور ز همه سیمتنان کمتر از ذره نه‌ای پست مشو مهر بورز تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان بر جهان تکیه مکن ور قدحی می داری شادی زهره جبینان خور و نازک بدنان پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم که شهیدان که‌اند این همه خونین کفنان گفت حافظ من و تو محرم این راز نه‌ایم از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان شیر سرخ عربستان پسر مظهر یزدان همه ی اهل و عیالم به فدایت شه خوبان تو با نیمه نگاهت شدی به دلامون حاکم بابی انت و امی یا قمر بنی هاشم شاه شمشاد قدان حسین سیب سرخی

«کاشف الکرب» تویی؛ خنده ارباب تویی «پدر خاک» علی و «پدر آب» تویی روی چشم تو بود جای حسن جای حسین هست مابین دو ابروی تو بین الحرمین پیش خورشید و قمر سایه تو سنگین است و فقط محضر زینب سر تو پایین است ساقی ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد صحبت از مردی تو کار بنی هاشم بود نام تو در دل میدان رجز قاسم بود زور بازوی علی ریخته در بازویت ذوالفقاری نبود تیز تر از ابرویت تیغ چرخانده ای و پیش تو طوفان هیچ است لشگری پیشت اگر آمده میدان، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته ای فن شمشیر زنی را ز که آموخته ای؟! ای جوان! پیر رهت کیست از آن شاه بگو؟ «أشهد أن علیاً ولی الله» بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا کاشف الکرب تویی حسین سیب سرخی

اربابم اون که روح لحظات بندگیم اربابم  اون که عشقش شیرینی زندگیم سرم خاک کف پای حسین دلم مجنون زهرای حسین بهشت ارزانی خوبان عالم بهشت من تماشای حسین خوشبختی یعنی که تو رو میخره مادر حسین خوشبختی یعنی که میشه اسم تو نوکر حسین ارباب عالم حسین اربابم ِ اونکه اسمش همیشه روی لبام اربابم ِ اون که عشقش جاری میون رگام دلی جای خدا باشد که اون دل پر از نور تجلای حسین در این عالم تمنایی ندارم تمنایم تمنای حسین ی خوشبختی وقتی میزاری سر روی تربت حسین خوشبختی وقتی میشی ساکن جنت حسین ارباب عالم حسین اربابم ی اونکه قلب و دلم و با یک نگاه برد اربابم ِ اونکه هیچ وقت بدیم و به روم نیاورد نترسانیدم از روز قیامت قیامت قد و بالای حسین به وقت مرگ چشمم را نبندید که چشم من به سیمای حسین خوشبختی وقتی میتونی باشی تو حائر حسین خوشبختی وقتی اسمت و مینویسن زائر حسین ارباب عالم حسین ارباب عالم حسین حسین سیب سرخی

مردی که همسرش به ملائک ملیکه بود باید خدا شوی که بفهمی علی که بود کاری که از بنی بشری بر نیامده ابروش وقت جنگ، کم از ذوالفقار نیست دنیا اگر خراب شود بیقرار نیست در مکتبش ضعیف کشی افتخار نیست مولا که در مبارزه اهل فرار نیست این کارها به فاتح خیبر نیامده بر راه کفر،سد زده دیوار تیغ او قطعا هدایت است فقط کار تیغ او هو حق علی مدد همه اذکار تیغه او دیدید هرکه رفت به دیدار تیغه او با سر فرار کرده،ولی سر نیامده رفتی گشت چشم هزاران یتیم تر با رفتنت شدند یتیمان یتیم تر من از ازل اسیر توام یا قدیم تر ای خانواده ات همه از هم کریم تر از سفره تو با برکت تر نیامده باید خدا شوی حسین سیب سرخی

ای صاحب علم ای پور کرم ای نام اور عشق ای جان جهان ای فخر زمان وارث و رهبر عشق ای گل پسر سوم زهرا ای تو برادر عشق ذکر لبای تو (هِ) به نفس به دقیقه حسین ای ضربان علی تویی تنها رفیقِ حسین همه ی نوکر ها واسه بردن اسمت اذنشون و هر لحظه از بی بی گرفتن زبونم لال اقا تو اگه نبودی پس مردم حاجتاشون و از کی میگرفتن هم جانی هم جانان هم ساقی مستان هم نوری هم شوری هم حضرت سلطان ای صاحب علم حسین سیب سرخی

به چشم تو غیرت به تیغ تو صولت به نامت صلابت به دامن سخاوت به بازوت قدرت به پای تو همت به دستت کرامت پری از رشادت شهادت سعادت بصیرت معابت فتوت مروت به میدان مسلط رجزها مصمت که از برق چشمت همه غرق حیرت تواز آل عصمت تو از بیت عترت تو قامت قیامت علی در هدایت علی در عنایت علی در قداست علی در محارت ونادعلی دارد از تو حکایت بدون تو عطری محبت ندارد چنان سر فرازی چنان سر به زیری امیری حسین و نعم الامیری علی هستی و گر علی را بخوانی فقط در نه دیوار خیبر بریزد ازاین هیبت چشمهایت به کا و نگاهی ترس قنبر بریزد علی گفنت هنپگام صفین برگزد زخشم دل مالک اشتر بریزد من از جنس شبهای پر التهابم که در بند گیسوی پر پیچ و تابم اگر بر حریم حرم مستجیرم فقط با نگاه شما مستجابم منو لطف باب الحوائج همین بس بگو با تو باشد حساب و کتابم دعا کن حرم ایم و برنگردم که این عشق کرده است خانه خرابم امیری حسین حسین سیب سرخی

والله میاد فاطمه محشر قیامت کنه از عاشقای حسین یه جا شفاعت کنه تو دنیا و آخرت عین دیوونگی دل کندن ازت تو رو عشق فقط مثل یه همچین شبی با مدد فاطمه قرارمون سال بعد تو زینبیه همه اربابم تولدت مبارک اربابم تولدت مبارک والله میاد فاطمه حسین سیب سرخی

حُبُّ الحُسِین وُسیلهُ السُّعداءِ وضیاءَهُ قد عَمَّ بالأرجاء سِبطٌ تَفَرَّعَ مِنهُ نَسلُ المُصطَفى وَأضَاءَ مِسک بوجهِهِ الوَضَّاء حبُّ الحسین فَهُوَ الکریمُ ابنُ الکریمُ وَ جَدُّهُ خَیرُ الأنام وسیِّدُ الشُّفَعاءِ معنی : عشق حسین راه توسل سعادتمندان است . و فروغ تابانش سراسر عالم را فرا گرفته است . او همان نوه ای است که نسل محمد مصطفی (ص) همه از اوست . هر اقلیم و سرزمینی را چهره ی نورانی اش روشنی بخشیده است . بخشنده و بخشنده زاده است و جدش سرور عالم و بزرگ پایمردان است . حب الحسین حسین سیب سرخی

اگر شبی ز جمالش نقاب بردارد فلک نگاه خود از آفتاب بردارد اگر که قطره ای از آب مشک او برسد خدا ز اهل جهنم عذاب بردارد به غیر نام ابالفضل هیچ نامی نیست که اینچنین ز دلم اضطراب بردارد کسی که نقش نگینش حسین شد بی شک ز خاک علقمه باید رکاب بردارد به سنگفرش حریمش هر آنکه معتقد است اگر که آب بریزد،گلاب بردارد قلم شده است دو بازوی او که در محشر بیاید و ز محبان حساب بردارد ** زمان زیاد نمانده برای شش ماهه خدا کند بتواند که آب بردارد برای بوسه ز چشمان ساقی سرمست ببین سه شعبه چگونه شتاب بردارد شاعر : محسن عرب خالقی به غیر نام اباالفضل حسین سیب سرخی

ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه دلم غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی ای یار علی حسین سیب سرخی

گر نگاهی به ما کند زهرا دردها را دوا کند زهرا بر دل و جان ما صفا بخشد گر نگاهی به ما کند زهرا کم مخواه از عطای بسیارش کانچه خواهی عطا کند زهرا خانه ی وحی را ز رخسارش رشک غار حرا کند زهرا بضعه ی مصطفی بُوَد آری جلوه چون مصطفی کند زهرا نه عجب گر به شأن او گویند خاک را کیمیا کند زهرا این مقام کنیز او باشد تا دگر خود چه ها کند زهرا چهره پوشد ز مرد نابینا تا بدین حد حیا کند زهرا در طرفداری از خدا و رسول به علی اقتدا کند زهرا جان خود را و محسن خود را در ره دین فدا کند زهرا تا سه شب قوت خانه ی خود بر مساکین عطا کند زهرا روز محشر که از شفاعت خویش حشر دیگر به پا کند زهرا همچو مرغی که دانه بر چیند دوستان را جدا کند زهرا چه شود گر ز رحمت بسیار حاجت ما روا کند زهرا شاعر : استاد سید رضا موید گرنگاهی به ماکند حسین سیب سرخی

بازم با غصه دمسازم وقف عزای تو شده چشم ترم قلبم شده وابسته ات مادر ای هستی حیدر دست نوازش می کشی روی سرم قربان دست خسته ات محبتت گشته حاصل من بسته شد دل من پای پرچم تو یا زهرا و چادرت سرپناه من و سوز آه من و روضه ی غم تو یا زهرا ای سایه ی سر من هستی تو مادر من بر نوکرت عطا کن من سائلم به خدا یک مرتبه تو مرا فرزند خود صدا کن یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا ای یار آه از در و دیوار شد سینه ات آزرده و پهلو شکست ای جان ختم الانبیا مسمار آن صحنه ی خونبار دیدی که قلب محسنت در خون نشست گفتی که ای فضه بیا چه گویم از حمله ای که شد و ضربه ی لگد و آتش دل تو یا زهرا چه گویم از ماجرای در و شعله های در و روی چون گل تو یا زهرا خانه شده پر دود شد صورت تو کبود قلب تو زار و محزون یک لشگری به مصاف از ضربه های غلاف بال و پرت پر از خون یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا دست مولا شده بسته در دور دستان یل خیبر طناب دارد عجب صبری علی فردا از کینه ی اعدا افتد به دست دختر حیدر طناب شد کربلایی علی چه گویم از زینب و غم او بوسه زیر گلو ، آن نگاه حسین واویلا چه گویم از قحطی کفن و کهنه پیرهن و قتلگاه حسین واویلا غم گشته بی عدد و زینب به سر زند و در خاک و خون پر عشق زهرا و آه حزین شه غرق خون به زمین بر نیزه ها سر عشق مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان آقا یا سیدی مولا قلب و دلم با غربت تو آشنا این خانه را در میزنم جانم ای روح و ریحانم سجاده ام با تربت تو آشنا تا کربلا پر میزنم به چشم من عکس گنبد تو شوق مرقد تو جان رسانده به اب ثارالله زده به سر باز هوای حرم ای خدای کرم هم مرا بطلب ثارالله هستم هلاک حرم بر خاک پاک حرم دارم بسی ارادت اشک مرا و تبم شوق و سلام لبم یعنی شب زیارت مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان بازم باغصه دمسازم حسین سیب سرخی

پر زدی تو نشنیدی صدامو رفتی و ندیدی گریه هامو این نگاه ، نگاه آخره مرگ تو ، مرگ حیدره بعد تو می مونم تنها وا غربتا ، وا غربتا می شنوی صدامو زهرا وا غربتا ، وا غربتا شبیه ابر بارونی برا حسن پریشونی دوباره روضه می خونی دم رفتن خزونتو بهارش کن حسینتو نگاهش کن به زینبت سفارش کن یه پیراهن لحظه ای که تنها بمونه بارش سنگ بی امونه ساعت وداع خواهره این نگاه ، نگاه آخره می درن تو رو این گرگا واویلتا ، واویلتا پیرهن نداری حتی واویلتا ، واویلتا پر زدی حسین سیب سرخی

شیر پروردگار شد حیدر شاه دلدل سوار شد حیدر قدرت الله عرصه‌های نبرد صاحب ذوالفقار شد حیدر آنکه «فی الفتنه» هست «عین الله» چشم شیطان درآر شد حیدر در شب توطئه علیه رسول یاور جان نثار شد حیدر مهر و قهر خداست این مولا قاسم نور و نار شد حیدر حک کن ‌ای عرش، روی لوح بصر «ها علی بشر، فکیف بشر» روز محشر نوشته بر میزان بغض او کفر، حب او‌ ایمان می‌درخشد چو ماه در محشر مؤمن مرتضی، علی عنوان مژده دادند می‌‌رود به بهشت شیعۀ او علی علی گویان نغمۀ درب جنت است علی لب حورا به اوست در افشان در مقام مدیحه‌خوانی او جبرئیل است مرغ خوش الحان حق خدا، حق علی و حق یاهو وحده لا علی الا هو می‌نویسم قیامت است غدیر محک نار و جنت است غدیر کافران را شقاوت است و هلاک مؤمنان را سعادت است غدیر همچو قرآن به ظالمین ضرر و شیعه را خیر و برکت است غدیر شیعه یعنی علی ولی خداست امتداد رسالت است غدیر برکه‌‌ای در دل کویر که نیست چشمه سار ولایت است غدیر دین بدون علی کمیت نداشت وای اگر شیعه اهل بیت نداشت شیعه باید علی نگر باشد حیدری‌وار در خطر باشد شیعه باید چو مالک و بوذر دشمن هر چه فتنه‌گر باشد شیعه باید سقیفه بازان را مانع راه و دردسر باشد شیعه باید شبیه فاطمه بر رهبر خوشتن سپر باشد شیعه باید که در دفاع ولی خود حریف چهل نفر باشد شیعه با رهبرش وفا دارد ذکر «نفسی لک الفدا» دارد نوکر مرتضی شدن خوب است در وجودش فنا شدن خوب است قنبرش بودن آرزوی همه است فضۀ این سرا شدن خوب است پشت درب غریبی حیدر یار خیرالنسا شدن خوب است ای گنه کار شرمسار اینجا حرِّ کرببلا شدن خوب است پیکری داد زد ته گودال پای دین سر جدا شدن خوب است پیکری داد زد که آه نیا! برو زینب، به قتلگاه نیا! شیر پروردگارشد حیدر حسین سیب سرخی