دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

توی نبرد مثه باباشه خون علی توی رگ هاشه سینه ستبر دور خیمه خشم و غضب توی نگاشه به سمت میدون میره بی واهمه به زیر لب ها میکنه زمزمه انا قاسم ای قوم نا به کار نوه حیدرم نوه فاطمه سبط زهرا قاسم عشق سقا قاسم توی نبرد مثه باباشه خون علی توی رگ هاشه سینه ستبر دور خیمه خشم و غضب توی نگاشه به سمت میدون میره بی واهمه به زیر لب ها میکنه زمزمه انا قاسم ای قوم نا به کار نوه حیدرم نوه فاطمه سبط زهرا قاسم عشق سقا قاسم انا قاسم حسین ستوده

همه میتونن برات نوکر باشن کی میتونه مثل تو ارباب باشه کی میفهمه چقدر نوکری کردن می تونه برای ما جذاب باشه ارباب ارباب کرمت متفاوته علمت متفاوته با همه حرما حسین حرمت متفاوته همه میتونن برات نوکر باشن کی میتونه مثل تو ارباب باشه کی میفهمه چقدر نوکری کردن می تونه برای ما جذاب باشه ارباب ارباب کرمت متفاوته علمت متفاوته با همه حرما حسین حرمت متفاوته کرمت متفاوته حسین ستوده

وابسته تیغ علم شده دل باعث درد سرم شده دل به صحن و سرای تو پر میکشه بیقرار اذون حرم شده دل آقام آقام السلام علی غریب کرببلا وسیله السعدا من کجا تو کجا وابسته تیغ علم شده دل باعث درد سرم شده دل به صحن و سرای تو پر میکشه بیقرار اذون حرم شده دل آقام آقام السلام علی غریب کرببلا وسیله السعدا من کجا تو کجا وابسته تیغ علم حسین ستوده

پیش دو چشم قاسم از بیت مژگان صد غزل گویش هزاران قل هو الله احد دارد نای نفخت عنبرش نامی عزل قاسم مقصود عمل قاسم عمریه دخیلم بر دستان ابالقاسم یکی نیست بگه آی ازرق باشه تو یل میدانی بابا این پسر شاهه ز حسن تو چه میدانی پیش دو چشم قاسم از بیت مژگان صد غزل گویش هزاران قل هو الله احد دارد نای نفخت عنبرش نامی عزل قاسم مقصود عمل قاسم عمریه دخیلم بر دستان ابالقاسم یکی نیست بگه آی ازرق باشه تو یل میدانی بابا این پسر شاهه ز حسن تو چه میدانی پیش دو چشم قاسم حسین ستوده

محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار حسین ستوده

شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل حسین ستوده

یا للعجب از خشم سر میزنه با قدرت با ضربه های مهلک سر لشکر در هیبت قدم میزنه تو میدون قمر یه ضربه زد و شدن در به در طوفان به پا کرده این مرد نام آور مشغول پیکاره در هیبت حیدر جانم ابالفضل جانم به این شاگردو جانم به این استادی هر چی از حیدر داری یاد ساقی هم دادی بنازم به ضرب شصت حسن

حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم حسین ستوده

گریه یادگاریه وقتی زائر شدمه میگی هِی نگو حرم مگه دست خودمه مگه دست منه اسمت میاد دلم میلرزه من که گفتم زیارتت به یک دنیا می اَرزه مگه دست منه ، تقصیر گنبد طلاته وقتی که دیدمش عاشق شدم توی یه لحظه هر کی غلام بی بی ربابه تو هر دو دنیا عالیجنابه ... سالار زینب ، سالار زینب ... دین و دنیای منه هی میگن روضه بسه مگه دست خودمه مگه دست منه ، دلم همش به شور و شِینه مگه دست منه ، خونم تو بین الحرمینه مگه دست منه شاید نشه باور هیچکس ولی باور کنید اینا همش دست حسینه هر کی تا زنده ست کَلب اربابه فردای محشر عالیجنابه ... سالار زینب ، سالار زینب ... وقتی زائر شدمه حسین ستوده روضه و سینه زنی هر چی هم باشه کمه هی میگن خودتو نزن مگه دست خودمه مگه دست منه نگید نکن که میشه بدتر مگه دست منه چرا کسی نداره باور مگه دست منه شاید یه جایی و یه روزی منو تو روضه های اصغرش شیر داده مادر ایول الله این هم حرف حسابه کَلب رقیه عالیجنابه گریه یادگاریه وقتی زائر شدمه میگی هِی نگو حرم مگه دست خودمه مگه دست منه اسمت میاد دلم میلرزه من که گفتم زیارتت به یک دنیا می اَرزه مگه دست منه ، تقصیر گنبد طلاته وقتی که دیدمش عاشق شدم توی یه لحظه هر کی غلام بی بی ربابه تو هر دو دنیا عالیجنابه ... سالار زینب ، سالار زینب ... دین و دنیای منه وقتی زائر شدمه حسین ستوده

مثل اربابم آقایی ندیدم بهتر از کربلاش جایی ندیدم خنکای دلم اسم حسینه اسم به این با مسمایی ندیدم آواره ی حرم کجا داره بره نخریش به کجا سر بذاره بره نوکرت توبه کرده و رام تو شد تو نذار راه کج رو دوباره بره کربلا کربلا کربلا کربلا نوکری پای این دستگا می ارزه خداییش گنبد طلا می ارزه زیارتنامه خوندن توی صحنش به سفر دور این دنیا می ارزه چی بگم از هوای عجیب حرم حس گریه کنای غریب حرم همه روزای هفته فدای فقط یه شب جمعه و بوی سیب حرم کربلا کربلا کربلا کربلا زمین ریخته می و سبو شکسته ست تو حرم تنگ آرزو شکسته ست پیرهن خونی و ابرو شکسته ست روضه خون مادر پهلو شکسته ست گل سرسبدی و سرت رو زدن بال پر زدنی و پرت رو زدن ظهر روز دهم غرق خون شدی و عصر روز دهم دخترت رو زدن کربلا کربلا کربلا کربلا مثل اربابم آقایی ندیدم بهتر از کربلاش جایی ندیدم خنکای دلم اسم حسینه اسم به این با مسمایی ندیدم آواره ی حرم کجا داره بره نخریش به کجا سر بذاره بره نوکرت توبه کرده و رام تو شد تو نذار راه کج رو دوباره بره کربلا کربلا کربلا کربلا مثل اربابم آقایی ندیدم بهتر از کربلاش جایی ندیدم خنکای دلم اسم حسینه اسم به این با مسمایی ندیدم آواره ی حرم کجا داره بره نخریش به کجا سر بذاره بره نوکرت توبه کرده و رام تو شد تو نذار راه کج رو دوباره بره کربلا کربلا کربلا کربلا مثل اربابم آقایی ندیدم حسین ستوده

تو زندگیم یه آشنا دارم اونم غریبه دلم خوشه یه دلربا دارم اونم غریبه نمی دونم شاید اونم برام زبون گرفته منم یه جای یه گدا دارم نه غریبه درد که از هر طرفی نوشته میشه درده زائر خندون کجا و دردای پشت پرده یه لیلی داره کربلا که محمل طلاشو هرکی میره میبینه مجنون میشه برمی گرده رفت بالا تب من چی شد مطب من جونم طلب تو شیش گوش طلب من زائر خندون حسین ستوده

من پنجمین ولی خداوند قادرم همنام مصطفی و ملقب به باقرم گنجینه ی علوم الهی است سینه ام از نسل سفره دار کریم مدینه ام مشهور شهرم و کرم ابراز می کنم با یک نظر ز کار گره باز می کنم قبل از تهجد شب آن عشق بازی ام شهر مدینه شاهد سائل نوازی ام همیان به دوش کوچه ام و ذره پرورم ناز گدای شهر به یک غمزه می خرم بانی روضه های غروب منا منم پرچم به دوش ماتم کرببلا منم من شاهد مصیبت عظمای عالمم من شاهد غریبی آقای عالمم پنجمین ولی خداوند قادرم حسین ستوده سجاد زاده ام پسر مرد گریه ام من آشنای غربت هم درد گریه ام با چشم خویش واقعه ایی دیده ام عجیب احرام بسته، قافله ایی دیده ام غریب با حاجیان فاطمه تا همسفر شدم از سرّ عشق بازی حق با خبر شدم آنان به کوی نسل الهی قدم زدند زیباترین منای خدا را رقم زدند دیدم که آب تحفه ی نایاب می شود کودک چگونه تشنه و بی تاب می شود دیدم چگونه جسم جوان خرد می شود شخصیت امام زمان خرد می شود دور امام نیزه و شمشیر دیده ام در گودی گلو اثر تیر دیده ام دیدم مفاصلی که ز هم دور می شود شاهی به ضرب نیزه ایی منحور می شود خنجر به دست شمر به گودال می رود زهرا کنار پیکرش از حال می رود چکمه به پا به جانب مقتل دوید وای روی ضریح سینه ی جدم پرید وای این جا به بعد مهر سکوتی بر این لب است گودال بوسه گاه خصوصی زینب است من پنجمین ولی خداوند قادرم همنام مصطفی و ملقب به باقرم گنجینه ی علوم الهی است سینه ام از نسل سفره دار کریم مدینه ام مشهور شهرم و کرم ابراز می کنم با یک نظر ز کار گره باز می کنم قبل از تهجد شب آن عشق بازی ام شهر مدینه شاهد سائل نوازی ام همیان به دوش کوچه ام و ذره پرورم ناز گدای شهر به یک غمزه می خرم بانی روضه های غروب منا منم پرچم به دوش ماتم کرببلا منم من شاهد مصیبت عظمای عالمم من شاهد غریبی آقای عالمم من پنجمین ولی خداوند قادرم همنام مصطفی و ملقب به باقرم گنجینه ی علوم الهی است سینه ام از نسل سفره دار کریم مدینه ام مشهور شهرم و کرم ابراز می کنم با یک نظر ز کار گره باز می کنم قبل از تهجد شب آن عشق بازی ام شهر مدینه شاهد سائل نوازی ام همیان به دوش کوچه ام و ذره پرورم ناز گدای شهر به یک غمزه می خرم بانی روضه های غروب منا منم پرچم به دوش ماتم کرببلا منم من شاهد مصیبت عظمای عالمم من شاهد غریبی آقای عالمم پنجمین ولی خداوند قادرم حسین ستوده

مولانا امیرالمومنین انا اصغر من ربی بسنتین متحیر شدم از این روایت تو خدایی یا بشر ابالحسین لکنت گرفته زبانم ز فضل تو تا که شنیدم از این سحر مگو جان مرا بگیر عین الله وجه الله اذن الله سر الله مانده ام که بشری یا هو الله مولانا امیرالمومنین انا اصغر من ربی بسنتین متحیر شدم از این روایت تو خدایی یا بشر ابالحسین لکنت گرفته زبانم ز فضل تو تا که شنیدم از این سحر مگو جان مرا بگیر عین الله وجه الله اذن الله سر الله مانده ام که بشری یا هو الله مولانا امیرالمومنین انا اصغر من ربی بسنتین متحیر شدم از این روایت تو خدایی یا بشر ابالحسین لکنت گرفته زبانم ز فضل تو تا که شنیدم از این سحر مگو جان مرا بگیر عین الله وجه الله اذن الله سر الله مانده ام که بشری یا هو الله مولانا امیرالمومنین انا اصغر من ربی بسنتین متحیر شدم از این روایت تو خدایی یا بشر ابالحسین لکنت گرفته زبانم ز فضل تو تا که شنیدم از این سحر مگو جان مرا بگیر عین الله وجه الله اذن الله سر الله مانده ام که بشری یا هو الله تو خدایی یا بشر حسین ستوده

تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی حسین ستوده

چیزی از کرامتت کم نشده یه نخ تو پرچمت کم نشده تو دلم یه ذره از حرارته آتیشت محرمت کم نشده روضه ها بر پاس من نمی بینم مگه میشه از دلا بره محبتت پرچمت بالاس من نمیبینم بیشتر از همیشه روضه ها گرم هیئته بی تو بی سامونم از عشقت می خونم هردری بسته شود جز در پر فیض حسین این در خانه عشق هست که باز است هنوز ابا عبدالله پرچمت بالاست حسین ستوده

سامونم باش بی سامونم تو لیلایی من مجنونم بی زوال حسم بی تو خاطر خواهتم آقا جونم عکس شیش گوشه تو خونم قابه هر چی که از حرم میبینم خوابه دلشوره دارم می دونم بازم قسمتم دوری از صحن اربابه دیگه این بیقراریا گرفته خوابو از چشم آرزومه فقط یه بار زائر کربلا بشم آقام آقام حسین قلبم آقا بی شکیبه توی غربت دل غریبه تشنه آب فراتم برمشامم بویه سیبه سامونم باش بی سامونم تو لیلایی من مجنونم بی زوال حسم بی تو خاطر خواهتم آقا جونم عکس شیش گوشه تو خونم قابه هر چی که از حرم میبینم خوابه دلشوره دارم می دونم بازم قسمتم دوری از صحن اربابه دیگه این بیقراریا گرفته خوابو از چشم آرزومه فقط یه بار زائر کربلا بشم آقام آقام حسین قلبم آقا بی شکیبه توی غربت دل غریبه تشنه آب فراتم برمشامم بویه سیبه سامونم باش حسین ستوده

داره تنم میسوزه توون نداره جونم کارشو کرئه این زن جاری شده تو خون خدایا منو خلاصم بکن از این درد و رنج و مصیبت خدایا ببین که زخم دلم بکن راحتم از مشقت دم آخری به یادم میاد غم کربلا و غربت من باقر آل عبام من یادگار کربلام شده واسم تدائی این لحظه های آخر غریبی حسینو اسیری یه خواهر سرو از قفا برید بی حیا جلو دخترش زد رو نیزه خودم بودمو دیدم دست و پاش که داره می لرزه رقیه داره تنم میسوزه توون نداره جونم کارشو کرئه این زن جاری شده تو خون خدایا منو خلاصم بکن از این درد و رنج و مصیبت خدایا ببین که زخم دلم بکن راحتم از مشقت دم آخری به یادم میاد غم کربلا و غربت من باقر آل عبام من یادگار کربلام شده واسم تدائی این لحظه های آخر غریبی حسینو اسیری یه خواهر سرو از قفا برید بی حیا جلو دخترش زد رو نیزه خودم بودمو دیدم دست و پاش که داره می لرزه رقیه داره تنم میسوزه حسین ستوده

علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی حسین ستوده

لشکر لشکر رو به فرارن رعد و برقه تو دل میدون داره حیدر می رسه از راه جا میزنن پهلووناشون میرسه با تیغ ذوالفقار پیروزه کاروزار از ضربه ی علی لا یمکن الفرار طوفانه حیدر شیر غرانه حیدر ملک الموتِ تحت فرمانه حیدر بین صد لشکر مونده مردانه حیدر بند دوم: یکه تازه عرصه ی پیکار بین یل ها بی شک علیِ اون‌ که بوده زیره قدم هاش صدها لشکر کوچک‌ علیِ میزنه یه دلاور میره خود و سپر میره تا می کنه غضب از همه سر میره می تازه حیدر سرنوشت سازه حیدر گرد و خاکی باز کرده اعجازه حیدر خالیه میدون چون سرافرازه حیدر بند سوم: یک ضربه زد حیدر و فوراً از پا افتاد مرحب گمراه وقتی پشتت گرمه به زهرا خیبر میشه مثل پَرِ کاه رو زمین همه ی لشکر و قله ی پیکر و میکَنه با یه دست قلعه ی خیبر و بی حد و مرزه زورِ بازوی حیدر کی تموم میشه تابِ زانوی حیدر عالمی داره تیغِ ابروی حیدر لشکر لشکر روبه فرارن حسین ستوده

نمک سفره و زندگیمی عشق نوکرت از اون قدیمی من نیازی به کسی ندارم تا تو رو دارم تو که کریمی اذن تو مثل همون نقل که تو دهن میذارم تربت حسین رو با حرزت رو تو کفن میذارم کوری آل سعود و هر کسی که دشمنت روی اولادم  فقط اسم امیرحسن میذارم نمک سفره و زندگیمی حسین ستوده

اینه هر شب خواهشم این التماسم گاهی وقتا آدما میان و میرن تا بدونم تو فقط میمونی واسم بدون تو دلم آشوبه کی غیر تو برام محبوبه ازت یه کربلا میخوام و کنج حرم بمیرم خوبه حسین آقام آقام ثارالله از بدی هام به کسی چیزی نگفتی آبروم همین دو قطره اشک روضه ست من رفیق زیاد دارم خودت میدونی رفاقت با تو ولی یه چیز دیگه ست به نامتم اباعبدالله غلامتم اباعبدالله شبا همیشه گرم ذکر سلامتم اباعبدالله حسین آقام آقام ثارالله نیاد اون روزی که از چشات بیفتم من که جز تو کسیو ندارم آقا از همون بچگیام آرزو داشتم مادرم رو یه حرم بیارم آقا اگه ردم کنی بیچارم تو که میدونی دوسِت دارم همیشه پای تو میمونم محاله دست ازت بردارم حسین آقام آقام ثارالله چیزی که درخور تو باشه ندارم دل ناقابلمو زدم به نامت تو دعا کن واسه عاقبت به خیری یا جوون مرگت بشم یا پیر غلامت به یاد کربلا میبارم یه فکری کن به حال زارم بساط نوکریم تکمیله فقط یه کربلا کم دارم حسین آقام آقام ثارالله هر شب خواهشم حسین ستوده

لشکر میرو یل جمل اومد ازرق نفس بکش اجل اومد مردی میدون میاد مرد عمل اومد عموم اباالفضل حسن بابامه حسین آقامه همه دنیامه پسرت ازرق بیاد ناکامه درسته من از تو کوچکترم ولی انا قاسم ابن الحسن ابن علی یا قاسم مرد عمل اومد حسین ستوده

ملیکه السما رقیه خاتون جونم بشه فدات رقیه خاتون تو کل زندگیم همینه عشقم فقط فقط شما رقیه خاتون رقیه ای محور عشقی تو اول و آخر عشقی کعبه باور عشقی فهیمه و کوثر عشقی به عرش و به جنت سرداریو شاه پرچمداری رقیه به دنیا به عقبی سلطانیو سرور درباری رقیه رقیه ای جانم ملیکه السما رقیه خاتون جونم بشه فدات رقیه خاتون تو کل زندگیم همینه عشقم فقط فقط شما رقیه خاتون رقیه ای محور عشقی تو اول و آخر عشقی کعبه باور عشقی فهیمه و کوثر عشقی به عرش و به جنت سرداریو شاه پرچمداری رقیه به دنیا به عقبی سلطانیو سرور درباری رقیه رقیه ای جانم ملیکه السما حسین ستوده

مادر مهتاب یا رباب اعتبار آب یا رباب ای الهه ی معرفت زوجه الارباب یا رباب ای... کنار حسین زندگی میکنه در مدار حسین قلبشه فقط در انحصار حسین تعزیه داره و روضه دار حسینمحشره رباب سروره رباب گریه زانو زده در محضر رباب با وفا ترین همسره رباب دامن شهزاده پروره رباب یک نفر ولی لشکره رباب مادر سکینه و اصغره رباب ➖➖➖➖➖ مونس زینب یا رباب روضه ی هرشب یا رباب بانوی آب و آفِتاب حافظ مکتب یا رباب ای... *سحابه رباب همنشین ام المُصابه رباب عروس بیت ابوترابه رباب ناخدای کشتی حجابه ربابیاور حسین گوهر حسین خاطِرِش عزیزه در مَنظَر حسین استواره در محور حسین نابغه ، فاضله و دلبر حسین بانوی پیام آورِ حسین شاعر و ذاکر و غم پرور حسین مادر مهتاب حسین ستوده

ايوان نجف عجب صفائي دارد ..... حيدر بنگر چه بارگاهي دارد اي كعبه به خود مناز از روي شرف ...... جايت بنشين كه هر كه جائي دارد هرگز نكند واهمه از روز جزا ...... هر كس چو علي پشت وپناهي دارد ريزد گنهش به مثل برگ پائيز ....... گر زائر دلخسته گناهي دارد هرگز نشود ديده او نابينا ....... هر كس كه بر اين بقعه نگاهي دارد خوشبخت كسيكه اندراين وادي عشق ...... با راز و نياز اشك و آهي دارد بي حب علي عبادت نامقبول است ......... با مهر علي قدر و بهائي دارد هر كس كه نگشت پيرو مكتب او ....... قطعا تو بدان راه خطايي دارد حاجت بطلب هميشه از شاه نجف ........ زيرا كه يد گره گشائي دارد بروادي رحمتش دو صدبار سلام ....... مدفون دو سه صد مرد الهي دارد از كوفه رسد ناله حيدر بر گوش ....... زان خانه پر نور كه چاهي دارد نوميد نگردد ز سراي علوي ....... هر كس به درش دست گدائي دارد رحمت به روان آنكه گفت اين مصرع ....... ايوان نجف عجب صفائي دارد ایوان نجف حسین ستوده