دانلود مداحی کربلایی جواد مقدم | آرشیو کامل صوتی و تصویری

باز جشنه توی زمین و آسمون کار دلم شده جنون با اسم جانم باز امشب به سوی یار میدم سلام گل میکنه روی لبام دم حسن جان میخونه اینو که برام دلبرو دلداری حسن نوکرمو عبد و غلام شه درباری حسن باز جشنه توی زمین و آسمون کار دلم شده جنون با اسم جانم باز امشب به سوی یار میدم سلام گل میکنه روی لبام دم حسن جان میخونه اینو که برام دلبرو دلداری حسن نوکرمو عبد و غلام شه درباری حسن باز جشنه جواد مقدم

به کرمت خدا چقدر برکت داده نوکرای تورو خدا عزت داده چرخه رزق و روزی این عالم رو خدا بدست توئه که حرکت داده گدای خونه حسنم آره دیوونه حسنم دار و ندارم ایل و فخرمه آقامی عمری نمک گیرت شدم وصله به زنجیرت شدم چرا که خیلی مهربون تر از بابامی بس که تو مرام حسنم صید تو دام حسنم حسن امام من و منم غلام حسنم یا حسن جان آقام یا حسن جان آقام به کرمت خدا جواد مقدم

شب نیمه ماه رمضون شده چراغون شب شهر مدینه بسکه فرشته اومده ببین خونه حیدر مثله عرش برینه ندا از عالم بالا اومده واسه مولا مبارک باشه ایشالا قدم نو رسیده شب نیمه ماه رمضون شده چراغون شب شهر مدینه بسکه فرشته اومده ببین خونه حیدر مثله عرش برینه ندا از عالم بالا اومده واسه مولا مبارک باشه ایشالا قدم نو رسیده نیمه ماه رمضون جواد مقدم

رسید از سر کویت خبر ها به دنبال نگاه تو نظر ها شنیدم که فرزانه ای میگفت داره ذکر تو خیلی اثر ها کشته مرده تو هستم حسن جانم از می عشق تو مستم حسن جانم ممنونم گرفتی دستم حسن جانم رسید از سر کویت خبر ها به دنبال نگاه تو نظر ها شنیدم که فرزانه ای میگفت داره ذکر تو خیلی اثر ها کشته مرده تو هستم حسن جانم از می عشق تو مستم حسن جانم ممنونم گرفتی دستم حسن جانم اثر ذکره حسن جواد مقدم

بریدم از همه دنیا گناهام چه بلایی سرم آورده خوشم بازم به اون شالی که امسال رفیقم از حرم اروده

اول تو را سرشته و انسان درست کرد شرح تو را نوشته و قرآن درست کرد بعداً گِل اضافیتان را افاضه کرد تا از من خراب مسلمان درست کرد می خواست رحمتش همه جا را بغل کند با اشک های چشم تو باران درست کرد باید برای بندگی سجده هایمان یک مسجدی به نام حسن جان درست کرد بالم اگر به درد پریدن نمی خورد یک سایبان که می شود از آن درست کرد من زندۀ نسیم مسیحا دم توأم آدم اگرشدم به خدا آدم توأم تو ابتدای نسل طهورای کوثری تو رود خانۀ زهرای اطهری باید علی و فاطمه ای ظرف هم شوند تا اینکه آفریده شود چون تو گوهری کار خداست این که پیمبر پسر نداشت وقتی توئی نیاز ندارد به دیگری نسل مطهر نبوی، نسل دختری است با این حساب تو حسن ابن پیمبری گفتند زاده ی اسد الله غالبی انسان درست کرد جواد مقدم

من غلام حسنم بسته به موی حسنم هرکسی یاری داری من سگ کوی حسنم توشاه منی نوکرتم جانم حسن جان کشته مرده مرامتم جانم حسن جان دلو زدم به نامت آقا خیلی میخوامت آرزومه بشم من یه روز کفتر بامت من غلام حسنم بسته به موی حسنم هرکسی یاری داری من سگ کوی حسنم توشاه منی نوکرتم جانم حسن جان کشته مرده مرامتم جانم حسن جان دلو زدم به نامت آقا خیلی میخوامت آرزومه بشم من یه روز کفتر بامت غلام حسنم جواد مقدم

انّا فَتحنای خدا یعنی ابالفضل بی دست و فوق دستها یعنی ابالفضل هرکس گرفتار آمده آسوده باشد دارالاَدای قرض ما یعنی ابالفضل یا کاشف الکرب الحسین ما کلید است رمز قبولی دعا یعنی ابالفضل نیم دلش وقف حسن نیمی حسین است یک بام بین دوهوا یعنی ابالفضل دست ردش را ارمنی ها هم ندیدند با هرغریبه آشنا یعنی ابالفضل هرجا که شد حرف از کرم یعنی حسن جان هرجا که شد حرف از وفا یعنی ابالفضل بر شان او کل شهیدان غبطه دارند بالا نشین اولیا یعنی ابالفضل اصلاً علی را دروجودش جمع کردند آیینه حیدر نما یعنی ابالفضل یاد قدیمی ها دوباره دم گرفتیم سقای دشت کربلا يعنی ابالفضل دستش جدا شد تا که بال و پر بگیرد یعنی مقام شافع محشر بگیرد نیمه شب آمد پریشانم گرفتارم هنوز میروم این خیمه و آن خیمه بیدارم هنوز دیدی آخر کینه قوم و قبیله پا گرفت یک امان نامه چگونه آبرویم را گرفت السلام ای قبله ایمان ابالفضل آمده آمدم پابوس بی بی جان ابالفضل آمده رو نگردانی ز من روح و روان من تویی من امان نامه نمیخواهم امان من تویی بند بند پیکرم وقف حیای چادرت تا مرا داری چه غم داری فدای چادرت چشمهارا میدهم چشمی نیاید سوی تو موی من بر نیزه میپیچد فدای موی تو بشکند فرق سرم اما سرت را نشکنند من بمیرم احترام معجرت را نشکنند دست من را میزنند این قوم! دستت بی طناب قامتم نذرت نمانی زیر نور آفتاب تیرهارا میخورم تیر نگاهی بکشند بر غرورت آه تاثیر نگاهی بشکند از خجالت آب خواهم شد تو هم غصه نخور جان من بی بی اگر کم شد تنم غصه نخور فوق دست ها ابوالفضل جواد مقدم

فلک به حال دلم غبطه میخورد امشب و باز کرده لبم با ترنم یا رب برای شرح خیالم حروف میچینم تمام عشق خودم را در لهوف میبینم پَرِ خیال دلم را دوباره وا کردم برای وصل نگارم خدا خدا کردم مدینه را به هوای کرم قدم به قدم به لطف چشم دلم خوب دیدم و بلدم هوا هوای خدائیِ با صفایی بود صدای زمزمه ها صوت دلربایی بود نوا و ناله ی اَمَن یُجیب فطرس را شنید خانه ی وحی و صدا زدش که بیا شفای شَهپَر آتش گرفته ات آمد بکِش پرت روی قنداقه عافیت آمد دوباره فطرس پر سوخته هوایی شد دم از حسین زد و عرش کربلایی شد حسین ذکر لب احمد و علی و بتول سلام اوست سر از هر جهاد و حج قبول شجاعت علوی و حیای زهرائیست شکوه دلبر هفت آسمان تماشائیست زمین و عرش خدا بیقرار و شیدایش دلیل گردش افلاک در نفس هایش خوش آن کسی که شده در حریم یار مجاب خوش آن دلی که تپیده برای این ارباب دلی که با تو نشد بو نبرده از احساس فدایی تو شده فارس العرب عباس به پیش گنبد تو عرش میکند تعظیم بهشت را به غلامت خدا کند تقدیم هزار شکر که بر سینه ام مدال شماست تمام هستی این نوکرت حلال شماست به نام تو شده ام با نوای لالایی سرود کودکی ام بوده ذکر زهرایی پس از اذان و اقامه به گوش من بابا به گریه گفت عزیزم فدای عاشورا برای روضه ی بابا و یا بخاطر شیر صدای ناله ی من کرد مادرم دلگیر حسین گفت و چکید اشک و شیر داد مرا همان دقایق اول اسیر کرد مرا اسیر کوی تو هستم مرا نکن آزاد دلم شده به هوای غمت حسین آباد به دست لطف تو چشمم همیشه دوختم به پای بیت غم تو همیشه سوختم دوباره حرف مشام من و حسین غریب صفای پرچم سرخ حریم و قصه ی سیب به یاد آن شب جمعه که در حرم ماندیم میان صحن تو آقا زیارتی خواندیم هنوز خاطره ی تل اشک یادم هست هنوز ماکت میدان مشک یادم هست به عشق کرب و بلا میزنم خدا ناله بیا حسین زمانه ، بیا اباصالح بیا که با تو زیارت کنیم آقا را بیا و زمزمه کن روضه های سقا را چه سایه سار پُر از لطف و رحمتی داری به جمع سایه نشینان عنایتی داری غبار تربت تو با دم مسیح یکیست عجب دوای عجیبی چه تربتی داری در آن جمال علی وار و نور زهرایی عجب شکوه و جلالی چه هیبتی داری به عشق تو همه عالم شده حسینیه چقدر مجلس روضه چه هیئتی داری بدون آنکه عتابم کنی عطا کردی چقدر خوب و کریمی چه عادتی داری چقدر بنده نوازی ، چقدر آقایی چقدر حضرت آقا شبیه زهرایی کبوتر دل من پر زده به سوی حرم مگر که اوج بگیرد دوباره روی حرم خدا کند که بیایم دوباره پابوست خدا کند که نمیرم در آرزوی حرم اگر چه خیر ندیدی تمام عمر از من وجود من زده لطمه به آبروی حرم تو را دوباره قسم میدهم به عباست تصدقی سر حضرت عموی حرم بده اجازه شبی باز زائرت باشم ورودی خاک بیفتم به روبروی حرم منی که خاک تواَم دلبر ثریایی تویی در اوج که آقا شبیه زهرایی برای شرح خیالم جواد مقدم

شبه توسله شبه نوره شبه زیارت از راهه دوره شبه عاشقیهشبه مستی توی میخونه می جوره جوره اومده دلبری،که دلبری کارشه آقایی که همه،هستی گرفتارشه حاتم طائی ام،گدای دربارشه اومده سروری،که پادشاهه دله تیغ ابروشه که،به جون من قاتله عشقه اللهِ و،مثل خدا عادله آقام حسینه حسینه حسینه عشقه دل حیدره و به فاطمه نور دو عینه مرکز پادشاهیه آقام تو بین الحرمینه نوکر نوکراش منم یه نوکری که زیر دینه شب توسله شب نوره جواد مقدم 

چه سایه سار پر از لطف و رحمتی داری! به جمع سایه نشینان عنایتی داری غبار تربت تو با دم مسیح یکی ست عجب دوای عجیبی چه تربتی داری در آن جمال علی وار و نور زهرایی عجب شکوه و جلالی چه هیبتی داری به عشق تو همه عالم شده حسینیه چقدر مجلس روضه، چه هیئتی داری بدون این که عتابم کنی، عطا کردی چقدر خوب و کریمی چه عادتی داری چقدر بنده نوازی چقدر آقایی! چقدر حضرت آقا شبیه زهرایی! کبوتر دل من پر زده به سوی حرم مگر که اوج بگیرد دوباره روی حرم خدا کند که بیایم دوباره پا بوست خدا کند که نمیرم در آرزوی حرم اگر چه خیر ندیدی تمام عمر ز من وجود من زده لطمه به آبروی حرم ... تو را دوباره قسم می دهم به عبّاست تصدّقی سرِ حضرتِ عموی حرم بده اجازه شبی باز زائرت باشم و روی خاک بیافتم به روبروی حرم منی که خاک توام دلبر ثریّایی تویی در اوج، که آقا شبیه زهرایی غبار تربت جواد مقدم

شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جنّت بی تو عذابش ز جهنّم کم نیست در دم مرگ اگر پا بسرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یکدم نیست حرم قرب خدا را که دل عاشق تو است طرفه بیتی است که روح القدسش محرم نیست بگذار آدمیان طعنه زنندم گویم هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست نیست بر خامُشی آتش دوزخ سیلش از یم اشک غمت هر که به چشمش نم نیست تا خدائی خدا هست، لوای تو بپاست زآنکه جز دست خدا، حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند که بجز رایت عشق تو در این عالم نیست دوزخ ارزانی آنانکه ندارند غمت با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست ملک هستی همه ماتمکدۀ تو است حسین جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم که جراحات تنت را به از این مرهم نیست سائل تو است کسی کز تو، تو را خواهد و بس آنکه شد طالب تو در طلب دِرهم نیست دادِ مظلومی تو مُلک خدا را پُر کرد عالمی نیست که با یاد غمت، دَرهم نیست سینه کردی هدف تیر که می دانستی زنده بی مرگ تو دین نبیّ اکرم نیست هیچ مظلومی همانند تو در قلزم خون سرجدا با گلوی تشنه کنار یم نیست گو بِبُرّند سر دار، زبان در کامش غیر مدح تو ثنائی به لب «میثم» نیست شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جواد مقدم

پامو کشیدم حرمت ، با دل پریدم حرمت میخوام که مرگم برسه وقتی رسیدم حرمت ای به قربون غمت ابی عبدالله ، پرهای علمت ابی عبدالله شعر کل شاعرا بشه فدای بیتی از محتشمت ابی عبدالله آقا زیر پاتو ببین ، خیلی دوسِت دارم همین وعده ی من و تو باشه کربلا شب اربعین ... اباعبدالله حسین ثارالله ، اباعبدالله حسین ثارالله ... بار غمت رو میبریم ، کاسه به دست حیدریم با نوکرات برادریم چونکه ما از یه مادریم حرمت عرش خداست ابی عبدالله ، قبله ی سینه زناست ابی عبدالله مطمئنم نخ معجر رقیه ت شافع رو جزاست ابی عبدالله شور شیرینم کربلاست ، راه تسکینم کربلاست اون خوابی که تا اربعین هر شب میبینم کربلاست ... اباعبدالله حسین ثارالله ، اباعبدالله حسین ثارالله ... دنیای تشویشم حسین ، عشق بیش از پیشم حسین بی سر شهید شدی آقا بی سر شهید میشم حسین با دعای مادر حضرت زینب ، رخصت از برادر حضرت زینب یه روزی میشیم مدافع حریم اولیاء مخدره حضرت زینب با عشقت در تاب و تبم ، فداییِ این مکتبم این شور و این شیدایی رو مدیون بی بی زینبم پامو کشیدم حرمت جواد مقدم

وقت جشنه وقت عیده ، ماه آسمون دمیده لحظه ای پُر از امیده ، مثلشو کسی ندیده غصه از دلا پریده ، شاه کربلا رسیده اومده ارباب ، اومده ارباب اومده اونی که دل دیوونه مبتلاشه امشب دل بیقرار همه تو کربلاشه اومده ارباب ، اومده ارباب عرش خدا چراغون برای دیدن امام حسینه رو دست جبرئیله همون کسی که عشق عالمینه اومده ارباب ، اومده ارباب ... بی حسین دلم میگیره ، واقعا که بی نظیره عمری دل بهش اسیره ، باوقاره مثل شیره شاه و بهترین امیره ، دشمنش بره بمیره اومده ارباب ، اومده ارباب دار و ندارم و هر چی که دارم آقا فداته هر کسی که باشه گدای ارباب اهل نجاته مددی ارباب ، مددی ارباب عیدی میگیره امشب هرکی براش یه لحظه کم نذاره نوکر نوکراشم واسه ی من اینه که افتخاره اومده ارباب ، اومده ارباب ... شاه با کرم حسینه ، صاحب حرم حسینه ذکر مادرم حسینه ، سایه ی سرم حسینه نقش رو علم حسینه ، رفع هَمّ و غم حسینه اومده ارباب ، اومده ارباب خدایی که چقدر اسمت آقاجون دلنشینه وعده ی دیدار من و تو روز اربعینه مددی ارباب ، مددی ارباب شاه منه حسینه اون که نگاش معجزه آفرینه فاطمه خیلی شاده وقتی که لبخند تورو میبینه اومده ارباب ، اومده ارباب ... وقت جشنه وقت عیده ، ماه آسمون دمیده لحظه ای پُر از امیده ، مثلشو کسی ندیده غصه از دلا پریده ، شاه کربلا رسیده اومده ارباب ، اومده ارباب اومده اونی که دل دیوونه مبتلاشه امشب دل بیقرار همه تو کربلاشه اومده ارباب ، اومده ارباب مولودی شاه کربلا رسیده اومده ارباب جواد مقدم 

حرم رویایی تو دوست دارم مجنونم لیلایی تو دوست دارم حرمت زیبا اسمت زیباتر همه ی زیبایی تو دوست دارم شدم عاشق عاشق اسمت شبیه مجنون میشینم زیر ناودون رحمت دم ایوون تا پُر شده کاسه ی خالیم از مِی بارون آقاجون همه رویامی آقا ، تو دین و دنیامی آقا هر کجا رو کردم دیدم تو جلو چشمامی آقا ... آقا آقا آقا آقا ، آقا آقا آقا آقا ... نگاه تو شوق موج دریاست دعای تو چاره ساز درداست بِاَبی اَنت و اُمی آقا عشقت توی قلب همه دنیاست دیوونه کرده عشق تو آسمون یارو نفسات داره عطر و بوی عطر خدارو میگیره دستای تو دست افتاده هارو حال و هوامو دوست دارم ، خیلی آقامو دوست دارم وقتی به گنبد میفته طرز نگاهو دوست دارم ... آقا آقا آقا آقا ، آقا آقا آقا آقا ... ستاره ها میریزن میبارن سر به روی پا تو میذارن آسمونیا وقتی بی تابن یعنی رویای کربلا دارن به خدا که شفا تو خاک کرب و بلاته دل پیغمبرا اسیر یه نیم نگاته تو حسینی که صاحب کشتی نجاته تویی تشنت دریاست ، کرمت مثل مولاست گفتم و بازم میگم پرچم ارباب بالاست ... آقا آقا آقا آقا ، آقا آقا آقا آقا ... حرم رویایی تو دوست دارم جواد مقدم

این هیبت شاهانه ، این جرأت جانانه ، این صورت مردانه این مرد که شهرت به علمدار داره قطعاً نسب از حیدر کرار داره دریا دریا ، قامت رعنا ، پرچم بالا ، جانم سقا اسمش قمره محشره قدرتمنده سربند یا زهرا به سر میبنده اینجوری که میره توی میدون یعنی حتماً دو سه تایی در خیبر کنده ... یا اباالفضل ، یا اباالفضل ، یا اباالفضل ... طوفانیِ طوفانی ، مشغول رجزخوانی ، این بلند پیشانی این ماه که سلطه به شب تار داره یک لشکری از جعفر طیار داره وی در پیکار ، دشمن فرار ، در جنگیدن ذاتاً قهار صاحب علمه سیده پرچمداره وقتی پسر حیدره پس کراره مردونگی و معرفتش معروفه سرداری که سقا میشه پس سالاره ... یا اباالفضل ، یا اباالفضل ، یا اباالفضل ... یا قادر و یا قاهر ، یا صاحب و یا صابر ، حی ازلی نازل شمشیر اباالفضل یه معیار داره با دشمن مرتضی علی کار داره تیغش برا ، نطقش قرا ، فکرش زینب ، ذکرش زهرا هر چی داره انگار تشنه تر میشه بیشتر شبیه ساقی کوثر میشه رو به جلو میره لشکر میپاشه برگرده نگاهی کنه محشر میشه این هیبت شاهانه جواد مقدم

پیچیده بوی عنبر ، توی مدینه از سر برای بار دومه که شده فاطمه مادر خدا نوبری داشته ، یه گل دیگه کاشته یه بار دیگه منتشو سر علی گذاشته دلبر و عزیزی ، غمزی که میریزی میچسبه عسل لباتو مِی به این غلیظی میچسبه وقتی که میخندی فاطمه میبوسه لباتو منتظره حیدر بشنوه یه ذره صداتو ...عشق منی سالار (3) ، حسین جان ... هوای بهاره ، حال ما دوباره قشنگه همینی که قلبم اسیر نگاره قشنگه کشتی نجاته من بنازم اون ناخداشو میریزه ستاره وقتی میچکونه عباشو ...عشق منی سالار (3) ، حسین جان ... پیچیده بوی عنبر جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا باز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده کربلاخونمه از چی دل بکنم جواد مقدم 

بارون که بباره زندگیم جون میگیره شب روضه ام داره بارون میگیره بارون که بباره به همه جا میباره هم به خشکی هم به دریا میباره رحمت واسعه ای امام حسین همه ای همه دوست دارن همه خاطر خواتن ارمنی ها هم سر سفره سقاتا یه مسیحی میگفت یا اباعبدالله زن و بچم همه از فدائیاتان جان آقا جان آقا بارون که بباره درد من میشه درمون مستجاب دعای زیر بارون بارون که بباره رزق اشکمو میدن انگاری که منو از نو خریدن پسر فاطمه ای امام حسین همه ای بارون که بباره جواد مقدم

دیشب از عشق چشم من تر بود عاشقی حرف ما و دلبر بود دلِ گم گشته ام مرا می برد دلم از کودکی کبوتر بود تا سر کوچه ی خدا رفتم که پُر از چشمه های کوثر بود چشم من بود و دامن ساقی دست من بود و لطف ساغر بود من ز هوش و دلم ز دستم رفت کار پیمانه های آخر بود کار دل، کار عشق دست تواند هم خدا، هم حسین مست تواند جلوه ای کن به رسم دلبریت تا بریزیم سر به سروریت درِ بازارِ بردگان وا شد یوسف آمد برای نوکریت کعبه افتاده است دنبالت با خیالِ رخِ پیمبریت تو علی هستی و علی مانده ماتِ اعجاز تیغ حیدریت چقدر مثل فاطمه هستی به فدای شکوه کوثریت آمدی عشق در به در شده است امشب ارباب ما پدر شده است باز کن چشم عالم آرا را خیره کن چشم های دنیا را نخوری چشم ای تو چشم حسین بس که چشمت ربوده دل ها را نوه ی ارشد امیر عرب می دهی عطر نام زهرا را ای علمدار دوم این قوم می بری رونق مسیحا را آرزوی حرا دو رکعت توست تا ببیند دوباره طاها را صخره ای موج را به هم کوبید روی دوشش گرفت دریا را پَرِ سجاده های مادر تو می برد دودمان لیلا را سیب سرخی و زاده ی ارباب یوسف خانواده ی ارباب شاه زاده امیر میدان ها مثل عباس مرد طوفان ها نفس دشت ها بریده ز تو تند باد شگفت جولان ها کوه ها خاک پای تن تنه ات شاه بیتِ لبِ رجز خوان ها به علی رفته ای در اوج نبرد می زنی خنده بر پریشان ها زَهره ها را دریده ای یعنی هیچ کس نیست بین میدان ها از امیران کربلا هستی چقدر شکل مرتضی هستی گره ای تا زدی دو ابرو را به هم آمیختی تو شش سو را همگی قبر خویش را کندند تا که دیدند تیغ و بازو را تیغ رقصید و آسمان بشنید ضربه ات را صدای هوهو را طپش قلب خیمه ها آمد تا گشودی سپاه گیسو را آمدی تا پس از عمو گیری پای محمل رکاب بانو را از مِیِ عشق باده ای داریم وه چه ارباب زاده ای داریم روشنی های آسمان حسین ای نشانیِ بی نشان حسین روی چشم تو ابروان پدر روی دوش تو گیسوان حسین آه داوود حضرت ارباب ای اذان گوی کاروان حسین بعد آوای دلنشین تو بود نوبت گفتن اذان حسین قُوَت زانوان بابایی ای مسیحاترین جوان حسین مادرت هیچ، بین بهت حرم رفتنت می برد توان حسین از نگاهت عزیز زهرا سوخت رفتی از رفتن تو لیلا سوخت حسن لطفی چشم حسین جواد مقدم

آی جوونا الگوی شما کیه ، اکبره آی عاشقا ولی خدا کیه ، اکبره هیئتیا صاحب دلا کیه ، اکبره صفا کیه اکبره ، منا کیه اکبره دلبر دلبرا کیه ، اکبره گل فاطمه وارث مرتضی کیه ، اکبره اکبره ، اونی که تو تاریکی مهتابه اکبره ، اونی که لیلا براش بیتابه شِبه پیغمبر ، یا علی اکبر ... الگوی جوونا کیه جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده باز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده مولودی کربلا خونمه جواد مقدم

بازم عطر عطر جنت وزیده كه هوش از سر از سر از سر پریده همه مجنون مجنون مجنونن امشب آخه ماه لیلا لیلا لیلا رسیده گل در اومد امشب ، غصه سر اومد امشب باز دوباره انگار پیغمبر اومد امشب شد تو دل ها قند آب ، می باره نور مهتاب برای اولین دفعه پدر شد ارباب یاعلی اكبر جانم علی اكبر ماه فلك اومد بازم نمك اومد خنده روی لبا باز منجلیه زیباترین اومد یه نازنین اومد كور شه چشه حسود اسمش علیه یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** مثه انگور انگور شیرینه لبهاش شده خیره خیره یه چشم باباش هزار الله الله الله اكبر به روی زیبا و به قد و بالاش جوونا عزیزن ، امشب بپا میخیزن حاضرن نذر اكبر جون بپاش بریزن مستی بی شماره ، خوشی قطار قطاره علی اكبری ها كل می كشن دوباره یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** اذوون گفت و گفت و شدیم مسلمون شدش لیلا لیلا ما مثه مجنون مثه سیبیه كه نیم شده با احمد مثه حیدر حیدر شیره تو میدون در خوش ركابه ، وقتی كه رو عقابه انگاری جوونی های ابوترابه توی رزم چه عالیست ، هر چی بگردی كه نیست از عموش ابالفضل گرفته نمره ی بیست یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** جوونی كه باشه در حق شناور میشه راهش راه علی اكبر پای دین و راه و اصل ولایت می مونه تا آخر به پای رهبر پیر یا كه جوونیم، امروز این و می خونیم با همه مردم اهل یمن می مونیم كوه استواریم خروش روزگاریم نسل داعش و اسراییل و بر می داریم یاعلی اكبر جانم علی اكبر شاعر : مجتبی صمدی شهاب بازم عطر جنت وزیده جواد مقدم