حاج محمود کریمی

میشه یه روز بقیع صحنی که نوشته / رو درهاش / یا زهرا و پسر هاش روزی که صحنش و میسازیم ایشاالله / که باشیم / یکی از کارگر ها ●●●●●● اقام میاد و برا اجدادش حرم میسازه دیگه روز و شب تموم در هاش به رومون بازه نمیذاریم که داغ این عشق رو دل ها / بمونه / خدا خودش میدونه ●●●●●● اگه راه مدینه وا شه صدامون / غمش رو / به عالم میرسونه ما نسلی هستیم که راه و این بار به دشمن بستیم مدافع های حریم امن حرم ما هستیم حرم می سازیم محمود کریمی

زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده دامن فاطمه نوره شب شیرینی و شوره چشم حسودا از مولا دوره آروم ، نم نم ، می خونه زمزم ، به مقدم مولای عالم دل ها ، کم کم ، جون می گیره با حسن حسن گفتن دمادم زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده سبزه دیگه از حالا رنگ عالم بالا اباالحسن شد کنیه ی مولا قمر نیمه ی ماهه پسر ارشد شاهه بهونه ی کرم آل اللهه صاحبخونه خدا میدونه چقدر کریمه مهربونه دونه دونه همه دلا رو به حاجتاشون می رسونه زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده تو عرش یه حرم داره ، سایه رو سرم داره هلاکشم بس که کرم داره صدای سبز اذونه سحر ماه رمضونه همیشه دور سفره ش مهمونه دلبر اومد ، دلاور اومد ، ولی عهد حیدر اومد سرور اومد ، عزیز زهرا آروم جون مادر اومد زهرا پسر آورده ، قرص قمر آورده برای حیدر ، حیدر آورده زهرا پسر آورده محمود کریمی

شیعتی مَهْما شَرِبْتُم ماءِ عَذْبٍ فاذکرونی (شیعیان من! هنگامی که آب گوارا نوشیدید، مرا یاد کنید) اَوْ سَمِعْتُم بِغَـــــریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبُونی (ویاهنگامی که ازغریبی یا شهیدی خبری شنیدید، برمن ندبه کنید) فـَاَنا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیْرِ جُــرْمٍ قَتِلُونی (من، نواده [پیامبر] هستم که مرا بی گناه کشتند) وَ بِجَرد الخَیْـلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحِقُونی (و پس از آن از روی عمد، مرا پایمال سم اسبان کردند) لَیْتَکُم فی یَوْمِ عاشــورا جمیـعاَ تَنْظُرونی (ای کاش، همگی در روز عاشورا بودید و می‌دیدید) کَیْفَ اِسْتَسْقی لِطِفْـلی فَاَبوا اَن یّرْحَمُونی (که چگونه برای کودک خردسالم،آب خواستم و آنان رحم نکردند) وسقوه سهم بغــــی عوض الماء المعین (و به جای آب، با تیر جفا او را سیراب کردند) یا لرزئ مصاب هدّ ارکان الحجون (وه! چه فاجعه غم انگیز و دردناک که براثر آن کوه‌های بلند مکه به لرزه درآمد.) ویلهم قد جرحوا قلب، لرسول الثقلین (وای بر آنها که با این کار خود، قلب مبارک رسول را جریحه دار کردند) فالعنواهم ماستطعتم شیعتی فی­کل حین (ای شیعیان من هرچه توان دارید درهر زمان آنها را لعنت کنید) مرا یاد کنید محمود کریمی

ای عشق شور انگیز       ای شور آتش خیز مجنون مجنونم  مستونه می خونم من با تو آرومم    بی تو سرگردونم طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین اهلا اهلا اهلا یا امام الشهدا اهلا اهلا اهلا یا امیر نجبا اهلا اهلا اهلا یا مصباح هدی اهلا اهلا اهلا یا سفینه النجاه طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین تو یاسی و یاسین من محتاج و غمگین تو ذکر جانبخش و من دست بی جونم من با تو آرومم بی تو سر گردونم انا مجنون حسین تا روز محشر مدیون حسین اهلا اهلا اهلا یا نور  الثقلین اهلا اهلا اهلا یا مولانا حسین اهلا اهلا اهلا یا مصباح هدی اهلا اهلا اهلا سفینه النجاه طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین ای عشق شور انگیز       ای شور آتش خیز مجنون مجنونم  مستونه می خونم من با تو آرومم    بی تو سرگردونم طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین تو دلدار نازُ     آهنگ پروازُ من بی دست و پا و  درگیر زندونم من با تو آرومم    بی تو سرگردونم طلع الفجر حسین جهان یه  کوچه از شهر حسین شکرا شکرا به میلاد حسین اولادم فدای اولاد حسین اهلا اهلا اهلا یا مصباح هدی اهلا اهلا اهلا سفینه النجاه طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین ای عشق شور انگیز       ای شور آتش خیز مجنون مجنونم  مستونه می خونم من با تو آرومم    بی تو سرگردونم طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین تو مثل بارون و من مثل پاییزم تو مثل رویا من از حسرت لبریزم من افتاده از پا لطفی کن برخیزم ظهر نجم شرف هو ما ادراک در نجف اهلا اهلا یا مصداق علی اهلا اهلا یا اشراق علی اهلا اهلا اهلا یا مصباح هدی اهلا اهلا اهلا سفینه النجاه طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین ای عشق شور انگیز       ای شور آتش خیز مجنون مجنونم  مستونه می خونم من با تو آرومم    بی تو سرگردونم طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین تو یاسی و یاسین من محتاج و غمگین تو ذکر جانبخش و من دست بی جونم من با تو آرومم بی تو سر گردونم انا مجنون حسین تا روز محشر مدیون حسین ای عشق شور انگیز       ای شور آتش خیز مجنون مجنونم  مستونه می خونم من با تو آرومم    بی تو سرگردونم طلع البدر حسین و ما ادراک ما قدر حسین تو دلدار نازُ     آهنگ پروازُ من بی دست و پا و  درگیر زندونم من با تو آرومم    بی تو سرگردونم طلع الفجر حسین جهان یه  کوچه از شهر حسین ای عشق شور انگیز       ای شور آتش خیز مجنون مجنونم  مستونه می خونم طلع البدر حسین محمود کریمی

یرم صدها بار از یه نگاش*** سر میذارم رو خاک قدماش می میرم صدها بار از یه نگاش رحم خدا می باره ، از دست دعاش زنگ دلم می ریزه ، از زنگ صداش فطرس که نوشته شده ، یا حسین رو پراش پیغام من و می بره، تا به کرببلاش الحمدلله الذی خلق الحسین ، مِن نور ای تفسیر اسمت با قرآن ای جان آیاتِ الرّحمن مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقیان بَیْنَهُما بَرزَخٌ لایَبْغیان بر یَم علی و زهرا ، لؤلؤ و مرجان لؤلؤ حسن و تویی تو، مرجان ، ای جان ای گوهر حق جلوه ی بی بدل حسین ، ای جان فطرس که نوشته شده ، یا حسین رو پراش پیغام من و می بره، تا به کرببلاش الحمدلله الذی خلق الحسین ، مِن نور گهواره ت آرام عرش برین پابند گهوارت روح الامین خاک شهیدای تو ، خورشید زمین تاج شهنشاهانی ای شاه ترین ای حب و ولایت تو ، همه هستی دین من سجده کنم به خدایِ حسین آفرین شب زیارته السلام علی الحسین ، از دور فطرس که نوشته شده ، یا حسین رو پراش پیغام من و می بره، تا به کرببلاش الحمدلله الذی خلق الحسین ، مِن نور شب زیارت  محمود کریمی

تو آقای منی !  مگه نه؟ تو مولای منی!  مگه نه؟ میمیرم اگه بگن اونی که میخواستی همینه به خدا مستی و راستی همینه کیه مهربون تر از تویی که مهربون ترینی کیه آسمون تر از تویی که با اهل زمینی کیه جز تو خوب خوبا، که با خوبا همنشینی الحق عین امیرالمؤمنینی تو آقای منی !  مگه نه؟ تو مولای منی!  مگه نه؟ منم بنده ی تو ! مگه نه؟ تو دنیای منی!  مگه نه؟ چشمام نمیخوام اگه نشه جمال آقاش و ببینه به خدا مستی و راستی همینه کیه آشنا تر از تویی که آشنا مایی کیه بهتر از تو که کسِ تموم بی کسایی تو بزرگ آفرینش! تو ذخیره ی خدایی الحق تو بر هر درد دوایی تو مالک منی!  مگه نه؟ تو صاحب منی!  مگه نه؟ تو خونه ی تو ام! مگه نه؟ مراقب منی! مگه نه؟ تو آقایه منی محمود کریمی عالَم میدونه اگه بیای دیگه همه چی بهترینه به خدا مستی و راستی همینه کیه تو دنیا که بی قرار و منتظر نباشه ؟ کیه که ندونه یکی هست که دنیا چش به راشه کیه که ندونه دنیا! با تو باید رو به راشه الحق شیعه باید برات فدا شه همه منتظرن!  مگه نه؟ جهان با خبرِ!  مگه نه؟ سفر تموم میشه!  مگه نه؟ روزای آخرِ! مگه نه؟ باور میکنی اگه بگم صاحب بهشتِ روی زمینه به خدا مستی و راستی همینه کیه حاضر ترِ از تو که همیشه بین مایی تویی که خودت نبّی و حیدر و حسین مایی خود مکه و مدینه!  نجف و کرب و بلایی الحق آیینه ی خون خدایی قیامت میکنی! مگه نه؟ تو بین الحرمین ! مگه نه؟ تو ارباب منی! مگه نه؟ تویی خود حسین! مگه نه؟ تو آقایه منی محمود کریمی

مثل خورشیده آسمونی تو مثل اجدادت بی‌کرونی تو بین ما اما بی‌نشونی تو میشه اما دید مهربونیتو سایه‌ی سر همه دلبر دلهایی صاحب زمانی و سرور دنیایی جلوه داره نورِ تو اینقدر پیدایی جاریه حضور تو توو دل شیدایی تو قرآنی، روح و ریحانی، جان جانانی، عشق بی همتایی تو پیدایی تو نوری تو اسرارِ مستوری یه کاری کن آروم شم مُردم از دوری اباصالح ادرکنی 4 *** من اگر هیچم تو حسابم کن ذره‌ام آقا آفتابم کن یا اباصالح مستجابم کن واسه دلتنگیت انتخابم کن معدن کرامتی معدن اسراری باعث سعادتی منبع انواری وارث شجاعت سید الاحراری وارث سیادتِ حیدر کراری سبکبارم، تا تویی یارم، چون دوست دارم، چون هوامو داری تو خورشیدی تو ماهی کلید سرُ اللهی برا تاج و تخت عشق آخرین شاهی اباصالح ادرکنی 4 *** دلبرم ای عشق باورم ای عشق عطر شبهای هر حرم ای عشق کم نشه سایَت از سرم ای عشق ناز دوریتو می خرم ای عشق روی عطره بودنت قلب ما حساسه سرسپردگی به تو بهترین احساسه زندگی به عشق تو غرق عطر یاسه اجره انتظار ما با عموت عباسه فدای تو، عاشقای تو، خاک پای تو، معدنه الماسه تو درمون هر دردی با عشقت پاکم کردی پریشونت میمونم تا تو برگردی اباصالح ادرکنی روی عطره بودنت محمود کریمی

توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین همه ی عارفای عاشق ، برا فهمیدن حقایق روز و شب زیر لب می خونن مددی یا امام صادق توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین شیعه ی جعفری ام ، تا ابد حیدری ام دل صادق کلام صادق ، شده مکتب به نام صادق همه ی اولیا نشستن پای درس امام صادق سلام مهر و ماه ، فراتر از مشرقین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین من مِی کوثری ام ، تا ابد حیدری ام توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین تو خود خیری و ثوابی ، تو منادی دین نابی همه ی حرف تو خلاصه ش ، میشه اسلام انقلابی رسیده ریشه ی قیام پیر خمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین پیرو رهبری ام ، تا ابد حیدری ام توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین شیعه ی جعفری ام ، تا ابد حیدری ام عارفای عاشق محمود کریمی

نوری تو عالم نبود نوری تو عالم نبود نوری تو عالم نبود دین خدا هم نبود بیچاره بودیم اگه ماه محرم نبود الحمد الله الذی خلق الحسین نور ازل حسین و سلام علی الحسین الحمد الله الذی خلق الحسین نور ازل حسین و سلام علی الحسین از آسمان آید ندا اهلا و سهلا حسین رسید به کربلا اهلا و سهلا از آسمان آید ندا اهلا و سهلا حسین رسید به کربلا اهلا و سهلا با دختر شیر خدا اهلا و سهلا با ماه آل مصطفی اهلا و سهلا الحمد الله الذی خلق الحسین نور ازل حسین الحمد الله الذی خلق الحسین نور ازل حسین و سلام علی الحسین از آسمان آید ندا اهلا و سهلا حسین رسید به کربلا اهلا و سهلا از آسمان آید ندا اهلا و سهلا حسین رسید به کربلا اهلا و سهلا با دختر شیر خدا اهلا و سهلا با ماه آل مصطفی اهلا و سهلا همه یلا صف به صف آماده و جون به کف همه یلا صف به صف آماده و جون به کف مدافعان حرم از پادگان نجف مدافعان حرم از پادگان نجف نور علی نور سلام علی سلام او شاه و همه غلام هو العشق هو الامام نور علی نور سلام علی سلام او شاه و همه غلام هو العشق هو الامام نوری تو عالم نبود محمود کریمی

بارون نجف / رویایِ منه ایوون نجف / دنیای منه حیدر، حیدر، علی مدد ها علیٌ بشرٌ کیف بشر ربهُ فیهِ تجلیٰ و ظَهَر فلکٌ فی فلکٌ فیه نجوم صدفٌ فی صدٌف فیه دُرَّر مانده عالم همه در حیرت تو که بشر میشود اینگونه مگر !!!؟ خاک نعلین علی در و گُهر در دل شیعه ی خود کرده نظر مشعل نور رخش شمس و قمر ها علیٌ بشرٌ کیف بشر ربهُ فیهِ تجلیٰ و ظَهَر فلکٌ فی فلکٌ فیه نجوم صدفٌ فی صدٌف فیه دُرَّر مانده عالم همه در حیرت تو که بشر میشود اینگونه مگر بارون نجف محمود کریمی

یِی شب وقتی ، پشت پنجریِ فولادت دیدی داری جون میدیم بری اولادت خشکی دلها رو دریا کِردی شور قیامتی بر پا کِردی میدونوم ای اقا جونوم امشو کربوبلامونو امضا کردی هر کی با حسینِ یالّو کربِلا میریم ایشالّو هرکی اذن کربِلاشه از رضا میگیره والّو پنجره فولاد حاج محمود کریمی

از گنهِ دم  به دمم آتش طوفنده شدم هم شدم از توبه خجل، هم زتو شرمنده شدم صاحب من! خالق من! داور من! یاور من! حیف تو را داشتم و غیر تو را بنده شدم شعله ای از نار بُدم شاخه ای از خار بُدم با نظر رحمت تو باغ گل از خنده شدم قطره بُدم بحر شدم ذره بُدم مهر شدم بلکه درخشنده تر از مِهر درخشنده شدم وصل تو شد عزت من هجر تو شد ذلت من با تو سرافراز ولی بی تو سرافکنده شدم وای بر این بندگی ام مرگ بر این زندگی ام مردة یک عمرم و در خاک لحد زنده شدم بار خدایا کرمی از یم اخلاص نمی کز شرر عُجب و ریا آتش سوزنده شدم سیل گنه برد مرا بحر بلا خورد مرا وای که من غرق در این بحر خروشنده شدم خاک قدوم ولی ام "میثم" دار علی ام با نفس شیر خدا زنده و پاینده شدم یک دقیقه مناجات محمود کریمی

سینه چاک می زنم تا حرم می پرم از مِی کربلا ، داغه داغه سرم آب زنید راه را هین که نگار می رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می رسد مرده بُدم و زنده شدم و عشق تو را بنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم به مسیح نگاه تو من دولت پاینده شدم آب زنید راه را هین که نگار می رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می رسد سینه چاک می زنم تا حرم می پرم از مِی کربلا ، داغه داغه سرم آب زنید راه را هین که نگار می رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می رسد اَلسَّلامُ عَلَیک ، ای شَه عالَمین یا حَبیبَ القُلوب ، سَّیِدی یا حسین ای که به عشقت اسیر خیل بنی آدمند با خبران غمت بی خبر از عالمند خاک سر کوی تو زنده کند مرده را زان که شهیدان تو جمله مسیحا دمند صفا و مَروه دیده ام گِرد حرم دویده ام هیچ کجا برای من کرب و بلا نمی شود به خدا به خدا به خدا کرب و بلا نمی شود آب زنید راه را هین که نگار می رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می رسد روح به تو زنده و دل به تو مبتلا من گدای توام حاجتم کربلا یوسف مصر بقا در همه عالم تویی در طلبت مرد و زن آمده با درهمند هر که غمت را خرید عشرت عالم فروخت سوختگان غمت با غم دل خرّمند   آب زنید راه را هین که نگار می رسد محمود کریمی

مي زنم دم ز علمدار رشيد حرم عشق شه با كرم عشق مه محترم عشق صفاي قدم عشق چكد از لب او بر لب پيمانه نم عشق همان شاه كه باشد سر دوشش علم عشق نگار دل زارم صفا بخش مزارم بجز عشق جمالش به دل خويش ندارم قرارم، ‌بهارم،‌ شعارم همه دار و ندارم كه باشد شب اول قبرم به كنارم دلم عاشق رويش شدم بنده كويش دلم بسته به مويش ، ‌قدح نوش سبويش شتابان دل زارم همه شب جانب كويش چنان برگ خزاني است روان در دل جويش ندارم به خدا جز هوس ديدن رويش مرا كشته به والله علي واري خويش اباالفضل اميرم، امير بي نظيرم كه جز عشق رخش در دل خسته نپذيرم چه خوش باشد اگر باز زنده با دو سه تيرم كه صيدش شوم و و زير قدمهايش بميرم ز غيرش همه سيرم دل از مهر خدايي اباالفضل نگيرم علمدار اباالفضل، سپه دار (اباالفضل) دانلود کلیپ میزنم دم ز علمدار رشید حرم عشق

تمام حاصلم خون جگر بود زهر شاخه هزاران میوه دادم همانا پاسخم نیش تبر بود دلم از طفل بر پستان مادر به دیدار اجل مشتاق تر بود اگر چه شاخه هایم را شکستند به هر شاخه هزارانم ثمر بود چه باک از تیغ زهرا آلود دشمن علی یک عمر در کام خطر بود هزاران زخم در دل داشتم من که بس کاری تر این زخم سر بود به جان فاطمه آنکه مرا کشت نه تیغ ابن ملجم میخ در بود هزاران استخوان بودم گلو گیر هزاران نیش خارم در بصر بود به هر اهم هزاران زخم فریاد به هر زخمم هزارن نیشتر بود تو ای قاتل مرا کشتی نگفتی علی یک عمر غمخوار بشر بود زدی شمشیر بر فرق امامی که حتی مهربان تر از پدر بود به اشک و خون دل بنویس (میثم) علی از فاطمه مظلوم تر بود عزاداری شهادت امیرالمومنین

علی تنها مونده میون بی خبرا اومدن پشت در خونه خیره سرا . داره حق گم میشه تو دود آتیش فتنه گرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . فاطمه می گیره حق همسرشو فاطمه تنها نمیذاره رهبرشو . آتیشم گریونه وقتی می سوزونه چادرشو . هدیه به خدا میده غنچه ی پرپر شو خدا می خره غربت محسن و مادرشو شهیدای حیدرشو . خون ؛ گریون ، دریا ؛ زهرا عشق ؛ مجنون ؛ لیلا ؛ زهرا یا زهرا زهرا زهرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . دود بود و دود بود و دود بود گل میان آتش نمرود بود . باغبان بود و خزان باغ شد میخ در کم کم ز آتش داغ شد . داره می سوزه تو آتیش ناموس خدا زیر تیغه گردن حیدر وا ابتا دل مادر میره تا دم تصویر کرب و بلا میشه خیمه و معجر و مقتل و آتیش و دود مث کوچه و چادر و مادر و روی کبود مگه عباس اونجا نبود باز سیلی دختر زهرا رو نیزه رأس شهدا یا زهرا زهرا زهرا دسته عزاداری شهادت امیرالمومنین