دانلود مداحی کربلایی مهدی رعنایی | فایل های صوتی و تصویری

کرده خدا مشکلمو حل به رقیه سلطنتش میون هر قلبه رقیه هرکی بدش میاد میتونه نگه اما من افتخارم اینه شدم کلب رقیه خاتون رقیه زیباترین نوای محزون رقیه خانم یه شب وقتی تو روضه‌ ات میشینم زنده دیگه برم نگردون رقیه زهرای شامات خاتون سادات کاخ یزید می‌لرزه زیر قدم‌هات باب کرامت، بانوی رحمت لعنت به منکرت تا روز قیامت غم رو فلک داده مفصل به رقیه اشاره داره نص مقتل به رقیه یادم داده خواجه نصیر الدین طوسی که اسمم رو بذارم فقط کلب رقیه احساس رقیه ای زینت شونه‌ی عباس رقیه کی گفته صحنت دیگه زائر نداره تو زائرت حضرت زهراست رقیه علیا رقیه حورا رقیه رو دستت تو میچرخه دنیا رقیه خورشید مستور نور علی نور از اسم تو یزید میلرزه توی گور

فخرم اینه تو دنیا كه دلم با رقیه است سبب خلقت من گفتن یا رقیه است انا کلب رقیه انا کلب رقیه دل دیوونه من جز تو طالب نداره بذا پات رو چشمام نگن صاحب نداره اگه عشقت نباشه همه دنیا حقیره نباشه هرکی میخواد تو رو از من بگیره انا کلب رقیه انا کلب رقیه دوسش دارم ی عالمه دختر پادشاهمه گدایی در خونش کار هزار تا حاتمه هزار تا حاتم هم کمه کار تمومه عالمه انا کلب رقیه انا کلب رقیه

رو ناقه شروع کرد گریه کردن شروع کرد گریه کردن به یاد اون زمان که با باباش ابی عبدالله چه روز و روزگاری داشت صدا گریه‌ش یه کم بلند شد مقتل میگه زجر صداشو بلند کرد گفت گریه نکن گریه ات اعصابمو هم میریزه کنیزک صدا گریه‌ اش بیشتر شد گفت بابا تو رو اون جوری کشتند حالا به من میگن کنیز گفت مگه نگفتم گریه نکن یه جوری با لگد زد بچه از رو شتر افتاد پایین غش کرد نفسش دیگه بابا دختر از اون ارتفاع بیفته نفسش بند میاد

نمک بچه شیرین زبونیشه با نمک بودن به بچه‌ات نیومده آخه شیرین زبونه اسباب وسایل میخواد شیرین زبونی زبون خوشگل میخواد بچه ناز کنه دلبری کنه با باباش حرف بزنه یه جوری زده بودنش به هق هق افتاده بود نمی‌تونست برا بابا شیرین زبونی کنه بابا زدنم حالا گیریم هق هقم نمیکرد حالا گیریم لکنتم پیدا نکرده بود یه جوری زده بودن تو دهنش دندون برا بچه نذاشته بودن بابا زدنم

پاهام میسوزه بابا نمیبینه چشام نمیدونم العان شبه یا روزه بابا نگاهم تاره بابا گوشامو غرق خون کردن فقط واسه دوتا گوشواره بابا سنان خنده ش گرفته تا دخترت بلند میشه بازم یهو روی خاکا میفته ببین دستامو بستن یه لبخندم نمیزنم آخه دندون شیریمو شکستن هرکی لجش بگیره منو میزنه فک میکنه دلیره منو میزنه بهش میگم مگر که مقصر منم شتر که راه نمیره منو میزنه دیدی طاقت آوردم سرتو بوی نون میده ولی من چن شبه غذا نخوردم شاید اینجا اضافه م خاکستر رو سرم ریختن موهام سوخته نمیتونم ببافم چرا پیشم نبودی که گوشواره هامو برا نوه ش برده یه پیرمرد یهودی میگن رقیه افتاد ولی کسی نمیگه یکی از رو ناقه نیمه شب هلش داد هرکی منو میبینه ، منو میزنه زجر پلید با کینه ، منو میزنه صبح جلو عمه زینب، من و میکِشه شب جلوی سکینه ، من و میزنه بریم از این خرابه کبوده دور دستم این جای النگو نیست جای طنابه یه عده مردم آزار به ما خندیدن اون لحظه که عمه رو کشوندن توی بازار ببین رنگم پریده اگه لکنت گرفتم یادگار مجلس نحس یزیده چه قد ترسیده بودم منی که تا حالا رقاصه و بزم شراب ندیده بودم هر کی به هر بهانه منو میزنه خولی با تازیانه منو میزنه کافیه که بگم من بابامو میخوام سنان چه وحشیانه منو میزنه

با همین حالی که داری دستم رو صورتت نکشی اشکات رو پاک کنی ها امروز بهش بگو تو اشکامو بیا پاک کن قیامت میدونم اشکامو دستم میدی من با این گریه ها کار دارم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان

اینا ناموس سرشون نمیشه خوش به حالش چه آروم باباش بغلش کرد آروم برد اون وسط نشوند خیالش راحت بود بین اینا همه مرد اصلا نترسید گفت اینا عموهامن اینا مردن اینا غیرت دارن سه ساله رو بردن بین یه مشت اراذل چه مشت اراذلی اراذلی که عقل هم ندارن عقل زائل شده از خود بیخود شدن

می دیدند این فرات داره موج میزنه بعد موج آبم برق داره برق میزنه بچه ها گفتن خیالی نیست چرا خیالی نیست ما تا عمو داریم غصه نداریم نمیدونستن که عاشورا اینجوری میشه ما تا عمو داریم غم نداریم موج نزن آب فرات وقت وضوی زینبه موج مزن آب فرات اصغر ما تشنه لب از آب هم مضایقه کردند امام صادق فرمود حیوونا از این آب خوردن اما اجازه ندادند آقای ما از این آب بخوره درنده های بیابون از این آب خوردن وحشی های بیابون از این آب خوردن وقتی امام حسین باید بچه قنداقی رو سر دست بگیره بگه اگه به من رحم نمی کنید به این بچه شیرخواره رحم کنید یه بی حیایی از تو لشکر عمر سعد داد بزنه حسین دروغ می گه آب برای خودش میخواد

یه چیزهای دیگه خیلی داره عادی میشه تو جامعه ما گناه دیگه خیلی داره عادی میشه اون وقت من کاری ندارم که گناهه یکی از علائم آخرالزمان شما آقای رعنایی می تونی جلوش رو بگیری بله اینکه جزو علائم آخرالزمان نه ناراحتی من از یه جای دیگس ماها توی اون گناها نیفتم اینکه ما هیئاتی ها ما مشکی پوش ها ما امام حسینی ها بیفتیم توش بعدم ککمون نگزه خیلی عادی باشه برامون خیلی عادی باشه برامون اون بده اون قلب امام زمان رو به درد میاره اون چشمای حجت ابن الحسن اشک آلود میکنه اینکه مام بیفتیم تو اون کارایی که بقیه مردم میکنن آقا خونوادمن خونوادم میکنن چیکار کنم راه چاره ای نیست چرا چرا راه چاره ای نیست راه داره آقا دو تا کلمه با امام زمان حرف بزن خودش برات درست میکنه راهش رو میندازه جلو پات بابا ما هنوز امام زمان رو قبول نداریم باورش نکردیم  تو زندگیمون یه آقایی که چندین سال در کشورهای اروپایی مبلغ بود ایشون خودش به من گفت که ما از جوونایی که تو اروپا تبلیغ میکردیم یه پسر هفده هجده ساله فرانسوی بود این مسلمون شد و شیعه شد یه روز اومد گریه کرد گفت آقا این امام زمان خیلی مهربانه من تا حالا ندیدمش ولی خیلی مهربانه اون آقا رفیق ما گفت بهش گفتم چطور گفت من هر وقت کارم گیر میکنه میرم تو اتاق درو میبندم تنها چهار تا کلمه با امام زمان حرف میزنم به بیست و چهار ساعت نکشیده مشکلم رو حجت ابن الحسن حل میکنه بابا ما خیلی بی عرضه ایم این همه سال خودمون پدرمون مادرمون آبا اجدادمون همه امام حسینی دو تا کلمه مشکل به کارمون میخوره نمی تونیم با حجت بن الحسن حرف بزنیم آقا مشکلمون رو حل کنه اگه اعتقاد داریم چرا باهاش حرف نمیزنیم که مشکلمون رو حل کنه امام زمان یا می تونه یا نمی تونه اگه می تونه باهاش حرف بزن ازش بخواه حل نکرد حکمتی داره اما حاجات معنوی رو از من روسیاه قبول کن امتحان کردیم دو تا کلمه باش بشین حرف بزن اگر هم بلد باشی راه دلبری رو که دیگه نور علی نور یه حضرت زهرایی رو بیاری وسط یه امام حسینی رو بیاری وسط الهم بحق الزهرا عجل لولیک الفرج

اگه دستامو گرفتم رو لب دیگه دندونی نمونده واسم ندیده حتی عموم عباسم بین ما دوتا بمونه لطفا سر زده اومدی و از ذوقم کاشکی گوشواره ای بود مینداختم راستش اولش تو رو نشناختم بین ما دو تا بمونه لطفا لباسم پاره لباست پاره الان گوشوارم کدوم بازاره

من از آن روز که در بند توام آزادم بنده‌ ی عشقم و در هر دو جهان آبادم یا حسین و یا حسین و یا حسین ورد لبم چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم دربه‌ درم در ره عشق تو خون شد جگرم در پی تو به‌ خدا از سر و جان میگذرم دغدغه‌ ام اربعین است و تمنّای حرم اندوهِ داغ دوری گشته خط جبینم از حالا نگران و مشتاق اربعینم اللهمّ الرزقنا کربلا

نفس باد صبا مُشک‌فشان خواهد شد قلب بی‌جان جهان پُرهیجان خواهد شد با نسیم روح‌ بخش صحن بین‌ الحرمین عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد خوشا خوشا گریه با فاطمه در بزم عزا پر بگشا رو به سمت آسمان کربلا هر کس که در غمش سوخت از این حلقه جدا نیست از بزم روضه‌ی ما راهی تا کربلا نیست اللهمّ الرزقنا کربلا خبرت هست که از دوری‌ات آرامم نیست طاقت داغ فراق، این همه ایّامم نیست هم‌ زمان که غم دوران به دلم بنشیند به جز از بردن نام تو دلارامم نیست شها شها یک نگهی به دل مضطر ما نمی‌رود هوس زیارتت از سر ما لک زده این دل برای سحر کربُبلا سر از دامان لطفت تا محشر برندارم من جز آغوش امنت جای دیگر ندارم اللهمّ الرزقنا کربلا

زدم اسمتو رو قاب دلم صدات می زنم ارباب دلم سفر رفتنام مجبوریه‌ ها فقط کربلات باب دلم چقدر تو خوبی تو واقعا محبوبی وقتی بشه آشوبی پناه من هستی چقدر آقایی.. تو غربت و تنهایی تو تکیه‌گاه مایی دلی رو نشکستی کرامت محضی تو سخاوت محضی تموم ولیات سماعی و عرضی بباره تو دنیا امن آغوش گرمت حسین عزیزم عشق بی حدو مرزی ابی عبدالله ای جانم نوشتم حسین بارونی شدم تو دام غمت زندونی شدم بزار تا بگم آخر یه روزی میبینی برات قربونی شدم اینجا حرفم راسته نه از سر احساسه یه روزی نوکر واسه آقاش میمیره از حرم با دردم تا اومدم برگردم نگاه به گنبد کردم هی خیره خیره خدا به صفاتی کشته ی عبراتی به وصف تو پیدا کی بشه کلماتی به غمزه چشمی فتح عالم کردی بدون سپاه و لشکر و ادواتی ابی عبدالله ای جانم

امروز همون روزیه که پیراهن خونی ابی عبدالله رو از عرش آویزون میکنن مادرش یه شهقه‌ای میزنه یه ناله‌ای میزنه همه عالم دلشون هری می‌ریزه وغفرالله من نادی یاحسین

ممنون مادرت زهرام منو جدا کرد بین خوبات نشوند باور نمیکردم که پرچم را ببینم امسال هم ماه محرم را ببینم چه نوکرانی بی صدا رفتند امسال میتونستم  ماهم جزو اونا باشیم من آسون نرسیدم تا امسال از پارسال محرم تموم شد هر روضه‌ای رفتم هی گفتم یعنی می‌ینم سال دیگه مشکیش یعنی میتونم محرم برم روضه بهش سلام کنم جوابمو بده صلی الله علیک یا اباعبدالله

بوی محرم داره میاد مظلوم ... غریب ... عطشان ... اینو مادرش داد زده گریبان چاک کرده ای عریان ... تنها ... عشقم ... جونم ... عمرم ... دینم ... تا هر جایی که صدات یاری میکنه تا هرجایی این حنجره کشش داره این حسینو کشیده بگو ای حسین لحظه شماری مهدی رعنایی

گنبدت قشنگه از همه زاویه ها عاشق اسم تو اند بهترین قافیه ها مثلا قافیه میشه واژه عالیجناب با ابوتراب یا به عنوان مثال میاد با شور صف شکن یا ابا الحسن یا میگن همیشه بعد ذکر والی الولی مرتضی علی تو نور محضی سایه نداری اصلا نیازی به آرایه نداری دیده پیمبر تو عرش معلی تنها نشستی و همسایه نداری علی مولا علی مولا حرمت تو دلمه کی میگه دوره نجف به ضریح تو میگن باغ انگور نجف راه آسمونو مثل کف دستت بلدی حیدر مددی نمیاد خلافت آقا جز تو به هیچ احدی حیدر مددی تو امیرالمومنین شیعه ها تا ابدی حیدر مددی عشقت همیشه تو دل داره ریشه قطعا بهشت با حرمت قوم و خویشه وقتی که میرسم به نجف حسم اینه هیچ جایی خونه خود آدم نمیشه مولا مولا مولا علیا ولی الله گنبدت قشنگه از همه زاویه ها مهدی رعنایی

آغوش علی خانه امنی است پس از مرگ داخل شوم ای کاش در آن حصن حصینش یا رب برسانم به نجف دغدغه دارم کم بوسه زدم نوبت قبلی به زمینش آی بابا علی ما رو یه نجف مهمون کن نماهنگ آغوش علی مهدی رعنایی

باز افتاده رو خاک یک جسم نیمه‌ جون باز یک روضه‌ی تلخ بازم داغ یه جوون سخته داغ جوون داغ ابن الرضا روضه‌هاش می‌بره، دل رو تا کربلا بازم خدارو شکر بالا سرش، بابا نبود اعضای تنش إرباً إربا نبود این روضه هم سخته ولی مثل مصیبت عاشورا نبود بازم خدارو شکر عمه نبود بابا ندید جسمش رو هیچکی پخش صحرا ندید مثل علی‌ اکبر نشد قطعه قطعه تنش رو لیلا ندید شهزاده رو زدن جلوی چشم شاه لا یوم کیومِکَ، یا أباعبداللّه داره إبنُ الرضا، تشنه جون می‌کنه هِی می‌گه العطش، دست و پا می‌زنه اون که جسمش سه روز ،مونده رو پشت بام دفنش کردن ولی مَردم با احترام بازم خدارو شکر نیزه نبود، با سنگ و تیر جسمش کفن نشد در بین یک حصیر إبنُ الرضا، مظلومه و مظلوم‌تر اون که شد تو گودال اسیر بازم خدارو شکر مَرکب نرفت از رو تنش غارت نشد توی مقتل پیرهنش ذبح عظیم، یعنی حسین تو قتلگاه به قتل صبر کُشتنش رگ‌های حنجرش، شد بلند و کوتاه لا یوم کیومِکَ یا أباعبدالله باز دارن به امام، می‌خندن با صدا لعنت به اُمِّ فضل، وای از رقّاصه‌ها گفتم رقاصه و بازم خیسه چشام از این حجره دلم رفته بازار شام بازم خدا رو شکر دستش نبود بین طناب ناموسشو نبردن بزم شراب کاخ یزید، تشت طلا، وای از دل سکینه وای از رباب بازم خدارو شکر عمه‌اش که با دشنام نرفت بی‌بی معصومه تو شهر شام نرفت کاشکی میگفت تاریخمون زینب هم توی ملأ عام نرفت بازار و ازدحام زینب و اشک و آه لا یوم کیومِکَ یا اباعبدالله باز داغ یه جوون مهدی رعنایی

تو دنیا نمیشه خوش بود به دنیا نباید دلخوش کرد به دنیا نباید دل بست به دنیا نباید تکیه کرد برا هیچ‌کسی جز ارباب تو دنیا نباید گریه کرد به مردم نباید دل داد یه روزم تو میری از یاد دنیا به کسی وفا نکرده وفادار حسینه ارزون دلتو به هرکی نفروش خریدار حسینه یک روز همه میرن و می‌بینی ته کار حسینه حسینه حسین تنها راهِ چاره‌ ام حسین خیلی دوست دارم حسین حسین حسین حسین تو دنیا نمیشه خوش بود به دنیا نباید دلخوش کرد به جز کربلا و روضه یه روز میشی از هر جا دلسرد به مردم نکن اطمینان زمین خوردنت رو میخوان دنیا می‌گذره اما اونی که می‌مونه حسینه تنها کسی که حرف دلت رو می‌دونه حسینه بهترین رفیق این روزا تو این زمونه حسینه حسینه حسین عشقم عمرم یارم حسین خیلی دوست دارم نماهنگ به دنیا نباید دل بست مهدی رعنایی

سر شوخی رو این حاج آقا مهدی و  این خدا بگم چیکارش کنه این آقا محسن عراقی باز کردن تو این جلسه رفتیم تیمارستان یه عده از این پیرمردا و اینا اونجا بودن این محمد ما به ما گفت که حاجی میدونین اینا چرا اینجوری شدن گفتم چرا گفت اینا اکثرا مسئول هیئتن گفتم خب چرا گفت از دست شما مداحاها اینجوری شدن من که میدونین که آقای رسولی نیستم ببخشید مهدی جونا حالا دیگه ما شوخی رو کردیم اون بد بدشون بود که گفتیم الان میخوایم من که مثل این آقا نیستم چیزی بهتون نگم من تا شعرم نخونی ولت نمیکنم رفته بود یه جایی بخونه بنده خدایی یه ذره خونده بود گفته بود که نه انگار نمیشه تا این که از خودش روایت جعل کرده بود گفته بود خداوند متعال خورشید را آفرید بعد به خورشید خطاب کرد که تو چه می‌کنی گفت خدایا منو هرچی جلوم باشه میسوزونم از بین میبرم خدا ابرا رو آفرید گفت بسوزون ببینم خطاب به ابرا اومد تو چیکار می‌کنی گفت من میبارم سیل راه میندازم هرچی جلوم باشه برمی‌دارم می‌برم خداوند متعال طوفان را آفرید گفت حالا ببار ببینم… کلیپ دهه شصتی ها رعنایی رسولی

تقویم نوکریمه موهای سفیدم عمرو دادم بهت و خیرشو دیدم شاهای دنیا نمیتونن بچشن این لذتی که من توی روضه ها چشیدم موج غمم روضه شبیه ساحله بین منو روضه نیفته فاصله به اشک روضه قلبمو پاک میکنم سینه زنی خونه تکونی دله مقلب القلوب نوای روضته دلیل حال خوب شبای روضته هوامو داشته باش نیفتم از نفس هوای عاشقی هوای روضته حسین عزیز دلم این زندگی بی حرمت لطفی نداره سایه امن تو برقراره روزای دور از حرمت سال کبیسه است با تو دوازده ماه سال من بهاره کاشکی بیام ضریحتو بغل کنم تلخی روزگارم و عسل کنم غصه عالمم اگه توی دلمه تو چایی روضه غمامو حل کنم بگو که عیدیمون ظهور مهدیه حسن ختامشم به نور مهدیه نمیخورم غم دو روز عمرمو که نون گرمم از تنور مهدیه حسین عزیز دلم نماهنگ تقویم نوکری مهدی رعنایی

دستای خالیمو ببین خدا من بدجوری خوردم زمین خدا واسه توبه من رو نجف ببر پیش امیرالمومنین خدا با اینکه خیلی رو سیاه شدم اومدم بگم بی پناه شدم من رو بسپار دست امام حسین شاید مثل حُر سر به راه شدم من گیر افتادم من رو نجات میدی یا نه من کم آوردم حالم بده دیدی یا نه مثل هر دفعه باز منو بخشیدی یا نه آه یا ربنا اغفربنا ذنوبنا بازی خوردم از دست روزگار حرفامو پای بچگیم بزار من خیلی از خودم بدم میاد تو دیگه کارامو به روم نیار از اینجا که هستم خدا کنه امام رضا واسم دعا کنه واسه اینکه حالم عوض بشه من رو زائر کربلا کنه با خبر تره امام رضا از حال من اشکش جاری شد رو نامه ی اعمال من کاش توی محشر خودش بیاد دنبال من آه یا ربنا اغفربنا ذنوبنا نماهنگ آه یا ربنا مهدی رعنایی

اللهم الرزقنا رؤیت المهدی بهترین دولت دولت المهدی یَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکَارِهِ ای عشق شرینم یا اباصالح یا مهدی یا مهدی بی تو دنیا مثل زندونه هر چهار فصلش تو زمستونه مگه غیر از تو کسی می تونه رو لب ما خنده رو برگردونه العجل ای باعث خلقت ارض و سما ادامه کربلا یا مهدی العجل ای وارث حضرت خیر النسا ملتمسم به دعا یا مهدی العجل ای منتقم بیا بگیر انتقام از اون دو تا بی حیا یا مهدی اللهم الرزقنا رؤیت المهدی بهترین دولت دولت المهدی یا من فی لطفه قدیم آقا نذر تو زندگیم آقا یا مهدی تو تسکینه دل پر دردی خواب دیدم یک شب بغلم کردی توی دنیای پر نامردی تو بیای بهار میشه کاش برگردی العجل ای بت شکن ای تپش قلب من داد میزنم علنا یا مهدی العجل ای دلربا صاحب و مولای ما یا حجت ابن الحسن یا مهدی بیا و پیش همه به قاتل مادرت سیلی محکم بزن یا مهدی اللهم الرزقنا رؤیت المهدی بهترین دولت دولت المهدی بهترین دولت مهدی رعنایی

پونزدهمه ماه اومده دلبرم از راه اومده آهای دلای عاشق و بیقرار مهدی کف بزنید همه به افتخار مهدی آخه شده شادی کامل صف کشیده سائل همه دستا بالا همگی کل کل اباصالح  منجی دنیارو عشقه اباصالح فاتح دل ها رو عشقه برو از یوسف بپرس میگه بهت که اباصالح یوسف زهرا رو عشقه اباصالح یا مهدی دعام اینه دارم امید منم مثل شیخ مفید تموم زندگیم بشه بقیه الله تا که باشم تو ارتش بقیه الله حق اومد و رفته باطل اومد عشقه هر دل همه دستا بالا همگی کل کل اباصالح حیدره دورانو عشقه اباصالح باطنه قرآنو عشقه اونایی که تا حالا رفتن میگن که کربلا تو نیمه ی شعبانو عشقه دلبرم از راه اومده مهدی رعنایی