کربلایی محمدحسین حدادیان

بارون صدای اذون غروب حرم پیش چشمامه تسکین دردامه چیزی نمی خوام غیر از این پای پیاده اربعین دوباره بیام با حرم تو تمومی نداره غم من غم تو چقدر خوبه محرم و خیمه ی امام حسین عوض میکنه آدم و قیمه امام حسین اگه عاشق شدم کار تو بوده عنایت علمدار تو بوده اشکام میریزه مدام ندیده بگیر هرچی که دیدی میدونم بخشیدی غلام توأم مثل جوون منو فراموشم نکن دخیل دلم به علم تو تمومی نداره غم من غم تو یک عمریه که نوکرم نوکر امام حسین بزرگ شدم پای همین منبر امام حسین اگه عاشق شدم کار تو بوده عنایت علمدار تو بوده بارون صدای اذون محمدحسین حدادیان

دختری شاداب بودم رنج و غم آموختم آنچه می بایست را با سن کم آموختم با همین دستان بسته باز شد مشت یزید فتح کردن را اسارت آمدم آموختم گم شدم یا نور گفتم نیمه شب زهرا رسید این هم از مُستَوحِشینَ فی الظُلَم آموختم پیکرم افتاد بابا جان نیفتاد از لبم فاطمی سینه زدن پای علم آموختم می گرفتم چادر خود را به دندان مثل مشک استقامت را ز سردار حرم آموختم ریگ ها و خار ها آموزگار من شدند هروله با پای پر زخم و وَرَم آموختم گوشوارم را خودم دادم به دختر های شان من ز خاتم بخشی شاهم کرم آموختم من فقط تا ده بلد بودم که بشمارم ولی تا هزار و نهصد و پنجاه هم آموختم دختری شاداب بودم محمدحسین حدادیان

بی تابی سینه صحرا ارامش موجای دریا پشت سر ثارالله حضرت سقا چه علمی میکوبه روی زمین با مدد امیرالمومنین پسر خلف ام البنین جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی علامه فاضل زیبنت عشق ابوالفضله زیبنب ماه بنی هاشمه دور محمل زینت با عمامه ی پیامبر میاد با تیغ دودمه حیدر میاد صدای اذان اکبر میاد از شه ان شاه بگو با دل آگاه بگو اشهد ان علی ولی الله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو از آسمونه گهواره بارون عطش میباره میجنگه به وقتش حتی طفل شیرخواره بیعت و قالو بلی از ازل راه شهادته خیر العمل اومده نایب شیر جمل روح ایثار حسن سیدالاحرار حسن ذکر سربند اباالفضل علمدار حسن جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو نصر من الله محمدحسین حدادیان

اگه می خوای از حضرت عقیله صحبت کنی باید مودب باشی و باید رعایت کنی باید با نوحه خوندنت براش قیامت کنی این بانو ام المصائبه احترامش واسه دنیا واجبه والله با اصل و نسبه به عقیلت العرب ملقبه سلام ما به محضرش به ساحت منورش به مرقد مطهرش قسم به نام اطهرش زنی نبود بهتر از عقیله غیر مادرش عقلیه العرب مدد کنار اسمش بنویس بانوی با معرفت کوفه و شام از سخنش رسید به پایان خط زینب به دنیا اومده بخونه خطبه فقط این بانو گنجینه ی حیاس همه کاره ی حسین و کربلاس سربازش سردار علقمه اس دومین ابوتراب فاطمه اس رود به جنگ اهرمن به ذوالفقار در سخن به خطبه های تن به تن خلیله بود و بت شکن کنار لفظ شیرزن بگو شفیقه الحسن این بانو ام المصائبه محمدحسین حدادیان

من که شدم محاصره میسوزم به خاطر اونی که قراره کربلا بره نکنه سرت رو نیزه ها بره برگرد تو رو جان علمدار چه کنه بی تو زینب وسط بازار اینا میکشن تو رو به سمت قتلگاه نرو که به غارت میبرن حتی لباس کهنه رو واویلا میا به کوفه آقا با لب تشنه پر زدم یا حسینه اشهدم میبینه یه شب تو کوفه مادرت که توی تنور خولیه سرت مسلم روی دار العماره داره میسوزه یاد طفل شیر خواره چه بلا ها که قراره سر خواهرت بیاد کاروان اسرا و مجلس ابن زیاد واویلا میا به کوفه آقا آه چی بگم از امشبم نگران زینبم که میبینه داغ تو به زودیا میره تا محله یهودیا باید غم طفل سه ساله گریه ها و سواله زن غساله تو خرابه میبینه زخم پیشونی تو رو مثل زینب می بوسه رگای خونی تو رو واویلا میا به کوفه آقا نماهنگ برگرد محمدحسین حدادیان

مگه هر كی که بد شد دل نداره مگه عشقت برام حاصل نداره آقام مگه آدم بدا عاشق نمی شن به والله دل کمه دنیا رو میدن اگه عشقت نبود اینجا نبودم حسین گرفته عشق تو کل وجودم تو که از دلبرها دل ربودی در ِ عشقت چرا بر من گشودی غم عشقت بیابون پرورم کرد هوای وصل و بی بال و پرم کرد به ما گفتی صبوری کن صبوری صبوری چون به خاکی بر سرم کرد برادر جان سلیمان زمانی چرا انگشت و انگشتر نداری بمیرم من مگر خواهر نداری مسلمانان حسین مادر ندارد غریب است و کسی بر  سر ندارد چهل شب است و دعایم خدا کند که بمیرم چرا من از تو جدایم خدا کند که بمیرم برون ز کوی تو رفتم کنون که برگشتم نیاز و من به عصایم خدا کند که بمیرم از وقتی که بوسیدمش یه اربعین گذشته من که چشام نمی بینه قبرش کجای دشته عشقت نذاشت نه همسری نه مادری بفهمد خودت دعا کن بمیرم تا برسم به سهمم از بس تو صورتم زدن سیاهی میره داداش یه مژده زینبت همین روزا میمره صبوری محمدحسین حدادیان

عشق من از ازل حسین بارون نم نم بود پر قنداقم پر پرچم بود من اولین بار که اومدم هیئت محرم بود به همین حسین حسین قسم میاد با اباالفضل دم آخرم میاد باورم اینه اگه به سمت تو یه قدم بیام تو صد قدم میای عشق من از ازل حسین و سلام علی الحسین حسین وای وای ارباب ارباب عشق من از ازل حسین محمدحسین حدادیان

یه بار دیگه منو راه بده صدقه کربلا بده دوستت دارم خدا شاهده بذار دورت بگردم لعنت به این همه فاصله از دوری تو دارم گله کارم دست ابوفاضله تویی دوای دردم حال دلم بده صبرم سر اومده توهم منو نخوای بگو کجا برم دنیا پسم زده به من محل بذار فقط همین یه بار بذار تو آغوشت گریه کنم یکم از دست روزگار حسین آقا آقا حسین آقا آقا دوباره زنده شد خاطرات وقتی بارون میاد کربلات خوش به حال همه زائرات چقدر هواشو کردم دلت برام بسوزه یکم هر شب فکر و خیال حرم خواب و خوراک و گرفت ازم که بی تو سرد سردم نزدیک تر از همه حسین فاطمه دنیا بدون تو یه لحظه اش هم برام مثل جهنمه عشق همیشگی تموم زندگی یه روز آقا منو می کشه آخر این حس کلافگی حسین آقا آقا بزار دورت بگردم محمدحسین حدادیان

یه سلامیم بدیم به محضره، اونی که قوت قلبِ حیدره برسه عرض سلام انبیاء، به جناب عُلیا مُخدره جان والا زینب پرچمت بالا زینب جان دنیا زینب مالک عقبی زینب الحق نایبه الزَّهرا زینب ضربانم تاب و توانم،عمه جانم، عمه جانم، عمه جانم 4 *** کمِ ما و چشمه ایی از کرمش، که شدم یه عمرِ خاکِ بدنش بخدا به خاک آبرو میده، بدن مدافعانِ حرمش جان محشر زینب، دومین حیدر زینب از زنها افضل و برتر زینب جان اعلم زینب حافظ پرچم زینب ناموسه خالق اعظم زینب ضربانم تاب و توانم،عمه جانم، عمه جانم، عمه جانم 4 والا زینب محمدحسین حدادیان

دار و ندار نوکر ها قربونی تو آقا جان یا نعم الامیر یا نعم النصیر افتادم به پات دستامو بگیر اتقرب الی الله بموالات الحسین اتوجه الی الله بزیارات الحسین حب الحسین اجننی صلی علیک یا مظلوم صلی علیک یا عطشان دار و ندار نوکر ها قربونی تو آقا جان یا نعم الامیر یا نعم النصیر افتادم به پات دستامو بگیر اتقرب الی الله بموالات الحسین اتوجه الی الله بزیارات الحسین یا نعم الامیر محمدحسین حدادیان

نقطه با بسم الله حیدر کرار زینت عرش با الله حیدر کرار شبی که آقا خوابیدی جای پیغمبر جبرئیل میگفت ایول الله حیدر کرار سیف الاسلام علی سلطنت تام علی پرچمی که خدا زده رو هر بام علی بهترین نام علی بهترین آقام علی اون بهشتی رو که تو نیستی رو نمیخوام علی یل صفدر، محشر، ای ساقی کوثر امین الله، مولی، ای صاحب منبر اسد الله، غوغا، ای فاتح خیبر بنازم به بازوت ای پهلوان حیدر علی مولی مولی مولی علی مولی مثل اقیانوس بی کران حیدر کرار رشته ی وصل کهکشان حیدر کرار دست تو بوده چرخه ی خلقت عالم تحت فرمانت، آسمان حیدر کرار مرد معراج علی کعبه ی حجاج علی از ذکر نوح نبی در دل امواج علی روسرم تاج علی دل به تو محتاج علی دشمن از اون نگات مونده هاج و واج علی جان و جانان، ایمان، ای حافظ قرآن زیر پاهات دنیا نه عالم امکان رعد و برق چشمات شد علت باران مثل باد و طوفان میگردی تو میدان علی مولی مولی مولی علی مولی نقطه با بسم الله محمدحسین حدادیان خال سیاهت قبله گاه بنی هاشم تویی فرمانده تو سپاه بنی هاشم ای علم تو تکیه گاه بنی هاشم علم رو دادی دست ماه بنی هاشم شیر شیران علی در دل میدان علی ای الگوی شیر سرخ عربستان علی ای پهلوان علی ایهاالسلطان علی حیدر حیدر دلاور مرد جاویدان علی سر و سردار، سالار یا حیدر کرار ابالحسن حسین صف شکن قهار یل یل ها فکر و ذکر علی اکبر ای استاد رزم عباس علمدار علی مولی مولی مولی علی مولی ممسوس فی ذات الله به عوالم هستی شاه حق لا حول ولا قوه الا باالله مردونگی یعنی میری جولان میدی حمله میکنی میرسی امان میدی صبح و ظهر و مغربیابن ابی طالب به نفس قدسی جان به جهان میدی اسم اعظم داری حیدر حیدر حیدر تیغ دو دم داری حیدر حیدر حیدر دستی به طاق عرش اعلا علیون هستی علمدار حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر نقطه با بسم الله محمدحسین حدادیان

من که شدم محاصره میسوزم به خاطر اونی که قراره کربلا بره نکنه سرت رو نیزه ها بره برگرد تو رو جان علمدار چه کنه بی تو زینب وسط بازار اینا میکشن تو رو به سمت قتلگاه نرو که به غارت میبرن حتی لباس کهنه رو واویلا میا به کوفه آقا با لب تشنه پر زدم یا حسینه اشهدم میبینه یه شب تو کوفه مادرت که توی تنور خولیه سرت مسلم روی دار العماره داره میسوزه یاد طفل شیر خواره چه بلا ها که قراره سر خواهرت بیاد کاروان اسرا و مجلس ابن زیاد واویلا میا به کوفه آقا آه چی بگم از امشبم نگران زینبم که میبینه داغ تو به زودیا میره تا محله یهودیا باید غم طفل سه ساله گریه ها و سواله زن غساله تو خرابه میبینه زخم پیشونی تو رو مثل زینب می بوسه رگای خونی تو رو واویلا میا به کوفه آقا من که شدم محاصره محمدحسین حدادیان

حیرانم اما هیچکس حیران من نیست باور کن اینجایی که دیدم جای زن نیست اینجا برای خیزران لب را نیاری آقا خدا ناکرده زینب را نیاری اصلا ببین گل ها توان خار دارند؟ پرده نشینان طاقت بازار دارند؟ من راضی ام انگشتر من را بگیرند وقت کنیزی دختر من را بگیرند اینجا برای نعل پا دارند آنقدر کنج تنور خانه جا دارند آنقدر مهر و وفا که نه جفا دارند، اما اینجا کفن نه بوریا دارند اما باید مسیر تو چرا اینجا بیفتد؟ حیف از سر تو نیست زیر پا بیفتد حیرانم محمدحسین حدادیان

مادر پدر ما به فدای حَسنینت روزی همه دست اباالفضل و حسینت باید که حماسه بگه پیغمبر خاتم از بَدر و صِفّینِت... یا حیدر فاطمه مادر بچه شیعه‌ها بابا حیدر تا قیامت میگه زهرا لافتی الّا حیدرشاه حیدر سند محکم لا اله الّا الله حیدر می‌کَنه خیبر و تا که میرسه از راه حیدر عالم رو به هم میزنه با گرد و غبارش یا فاطمه رو نوشته روی ذوالفقارش با رزم اباالفضل توی کربلا خدا کرد این بارم تکرارش... شیر حیدر ای هنرنمایی رزم تو عالم گیر حیدر وقت جنگیدن تو میگه خدا تکبیر حیدر یار حیدر توی میدون میکُنی با ذوالفقار هرکار حیدر یل عبدوَد کش دلاور کرّار حیدر مادر پدر ما به فدای حَسنینت روزی همه دست اباالفضل و حسینت باید که حماسه بگه پیغمبر خاتم از بَدر و صِفّینِت... شاه حیدر محمدحسین حدادیان

تو دستاش میبینن بازم شده محشر تو دستاش یه تیغی که هی میزنه سر تو دستاش شده کنده قلعه‌ی خیبر علیه یل خیبر جنگ نهروان علیه به شتاب تیری در کمان علیه ضرباتش مافوق بیان جنون آورِ دیدنِ یه لحظه ای که با یه دستش به جنگیدن و یه دستش به خیبر و مشغول کندن شد علی با یک انگشت خدا گفته ناز شصت تو ایول حیدر مِیمَن میزنی مِیسَر میزنی بس کن ذوالفقار چه قد هی سر میزنی مُهرِ مرگ و تو محشر میزنی پرچم روی قلعه‌ی خیبر میزنی اشهد ان علیاً ولی الله نقاب و زده باز اما جذابه نقاب و چه قدر مثل مهتابه نقاب و یه سپاه از خون سیرابه علمدار دوباره حیدر کراره علمدار خون مرحب زد فَوّار علمدار علی شیر لا فراره شده بازم محشر حدادیان پورکاوه قدم میزنه توی دل لشکر کفر فراری شدن از ترس تیغ بُرنده نیازی به تیغ ذوالفقار نداشت مولا فقط کافی بود سربند زرد و ببنده سرها یک طرف لشکر یک طرف قلعه ز جا کنده شده خیبر یک طرف فارِس یک طرف مرحب یک طرف لشکر یک طرف حیدر یک طرف اشهد ان علیاً ولی الله شده بازم محشر حدادیان پورکاوه

رقیه شه بانو زدم پیشت زانو گریه توی روضت برای من دارو رقیه ای جونم دردم و درمونم یه لحظه ام بی تو زنده نمیمونم تویی تموم زندگیم رقیه با تو بهشته زندگیم رقیه تا کربلامون امشب بشه امضا بیاین همه با هم بگیم رقیه رقیه جان عشقت کهف امان روضت اصل جنان ای جان رقیه عشق شه بانوی دمشق ای صحن تو بهشت رقیه شه بانو پورکاوه حدادیان

قَتّالُ العَرَب علی عِینُ اللهِ ناظِرِه عزرائیل همیشه پیش پای تو حاظره کَرّاری و دشمنت هم این رو گواهه که توو میدون نرفتی حتی یکدفعه با زره هی سر میزنی مِیمَنه تا مِیسَر مَرحَبَم خودش نفهمید که از رو پیکرش زدی کِی سر طوری رو زمین قدم میکوبی محکم میکوبی انگاری قلعه ی خیبر و بهم میکوبی اونا در فرارن؛ تو با ذُوالفَقارت میری رو سر درِ قلعه و عَلَم میکوبی علی علی مولا خَیرُ الاَوصِیاء علی بابُ اللهِ واسِعِه سیره ی تو داره هم جاذبه و دافعه هرگز پیش تو نشد حقّ النّاسی پایِمال از حقّت گذشتی اما در حفظِ جامعه مولا به خلافت از همه اُولی میشه جایِگاهِ تو فهمید از حدیثِ قُدسیه لُولا واقف به علوم آسمونی اینم نشونی گفتی که سَلُونی قَبلَ اَن تَفقِدُونی در مناظره با؛ علمای ادیان مگه میشه پاسخِ سوالی و ندونی علی علی مولا قتال العرب علی حدادیان پورکاوه

ام‌المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی‌ام من از طفولیتم پای منبر علی‌ام به میمنه حسن هستم به میثره حسنم علی امام من است شیر نر علی‌ام کاملا علی‌ام، حقیتا علی‌ام ظاهرا زنم اما باطناً علی‌ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می‌زنم به من میگن نور کلام‌الله دختر فاطمه سلام الله احترام واجبم محمدحسین حدادیان

قسم به روز یمت یرنی می میرم تا ببینم روی تو میفته گردنت خونم آقا چون میشه قاتلم ابروی تو سنگینی اعمالم ، روزی ده هر سالم ای حضرت عین الله ، ای شاهد احوالم ای ساقی محشر تو ، پیمانه و ساغر تو اسدالله الغالب ، جنگاور و صفدر تو شیر غضنفری ، ساقی کوثری اول و آخری ، حضرت حیدری مولا علی مولا علی جانم چه علمداری می آیی و دم داری حیدر به تو می نازد از بس که جنم داری ای سید و سر لشکر ای محشر در محشر همرزم تو در میدان شهزاده علی اکبر ای یل کربلا با وفا با وفا دست مشکل گشا پسر مرتضی یا ابوفاضل روز از پی شب می رفت ابرو به غضب می رفت تو به جلو می رفتی دشمن به عقب می رفت ضربت همه کاری بود خون بود که جاری بود صدها بدن بی سر همواره فراری بود چشم تو ذوالفقار دشمنت تار و مار از ضربات تو دشمن گفت الفرار یا ابوفاضل ای یل کربلا محمدحسین حدادیان

برای نوکرت همین جاست جنت شب و روزم میگذره بین روضت تموم اعتقاد ما این جملست بر منکر بی بی رقیه لعنت یه عمری این دل من مست رقیه است اون که بار زندگیمو بسته رقیست نه به اون که میگه کلید باشه شاه کلید کل جهان دست رقیست شاه کلید جهان حدادیان پورکاوه

اسم اعظم داری حیدر حیدر تیغ دو دم داری حیدر حیدر ممسوس فی ذات الله به عوالم هستی شاه حق لا حول ولا قوه الا بالله مردونگی یعنی میری جولان میدی حمله میکنی میرسی امان میدی صبح و ظهر و مغرب یابن ابی طالب به نفس قدسی جان به جهان میدی اسم اعظم داری حیدر حیدر تیغ دو دم داری حیدر حیدر دستی به طاق عرش و اعلا علیین دستی علمداری حیدر حیدر چشم خلائق خیره علمت بالا میره عرق پیشونیتو روح القدس میگیره خورشید سوزان گرم طواف تو هر چه قدم طول بکشه مصاف تو کراری و مولا داره عدو حتی وحشت از ذوالفقار در غلاف تو اسم اعظم داری محمدحسین حدادیان

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان دانلود مداحی منه ایماندی رقیه محمدحسین حدادیان

تو دستاش میبینن بازم شده محشر تو دستاش یه تیغی که هی میزنه سر تو دستاش شده کنده قلعه‌ی خیبر علیه یل خیبر جنگ نهروان علیه به شتاب تیری در کمان علیه ضرباتش مافوق بیان جنون آورِ دیدنِ یه لحظه ای که با یه دستش به جنگیدن و یه دستش به خیبر و مشغول کندن شد علی با یک انگشت خدا گفته ناز شصت تو ایول حیدر مِیمَن میزنی مِیسَر میزنی بس کن ذوالفقار چه قد هی سر میزنی مُهرِ مرگ و تو محشر میزنی پرچم روی قلعه‌ی خیبر میزنی اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان نقاب و زده باز اما جذابه نقاب و چه قدر مثل مهتابه نقاب و یه سپاه از خون سیرابه علمدار دوباره حیدر کراره علمدار خون مرحب زد فَوّار علمدار علی شیر لا فراره قدم میزنه توی دل لشکر کفر فراری شدن از ترس تیغ بُرنده نیازی به تیغ ذوالفقار نداشت مولا فقط کافی بود سربند زرد و ببنده سرها یک طرف لشکر یک طرف قلعه ز جا کنده شده خیبر یک طرف فارِس یک طرف مرحب یک طرف لشکر یک طرف حیدر یک طرف اشهد ان علیاً ولی الله علیه روی لبش آیه‌ی فتحه علیه اون که تنش مَملو جَرحه علیه عرش خدا صاحب مدحه علی حق علی در هر صحنه فاتحه علی حق مث روز روشن واضحه کسی نیست بشه با حیدر مواجهه مثال شهاب ثاقبِ تا شمشیرش به هرکس اثابت کرد سَقَر در جحیمِ اگر جبرئیل مانع نمیشد تو خیبر زمین میشد از شمشیر حیدر دو نیمه در دست علی شمشیر دو سر خشم مرتضاست اعلام خطر در عرش برین میخونه خدا ها علیٌ بشرٌ و کَیفَ بشر اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان

باباجونم منو به قصد کشت زدن به صورتم به جای سیلی مشت زدن موی سپید من گوای حالمه شبیه پیرزن شدم سه سالمه کتک شده غذای هر شبم جونم بابا رسیده بر لبم با این قد کمون تو کوچه ها من عصای زینبم ای وای ای وای رو دستامه رد طناب کی گفته جای ناست تو مجلس شراب خودت که بودی بهتره نگم بابا چه حرفایی به من زدن نامحرما بابا بگو گل سرم کجاست بابا بگو که معجرم کجاست خاکی شده تو کوچه چادرم زهرا مادرم کجاست بابای من منو به قصد کشت زدند محمدحسین حدادیان

این دل رمیده ی من در انتظار حرم یاره میخواد شیش گوشه ببینه جز غم و زاری کاری نداره آخرش از عشق تو مولا میمیرم میمیرم میمیرم بخدا آخرش از عشق تو مولا میمیرم میمیرم میمیرم به خدا کربلای با صفاتو میبینم میبینم میبینم به خدا اگه ساقی حسینه ، اگه ساقی حسینه من می نخورده مستم به کوی او ببازم تمام بود و هستم تو چه در پیمانه کردی آقا ، که مرا دیوانه ی دیوانه ی دیوانه کردی با نگاهت دل ربودی که مرا مستانه ی مستانه ی مستان کردی چشای قشنگ عباس ، چشای قشنگ عباس دلمو خدایی کرده چشای قشنگ عباس دلمو خدایی کرده مدد آقام اباالفضل منو کربلایی کرده ، منو کربلایی کرده آقا جون کن عنایت ، آقا جون کن عنایت که شوم کربلایی سائل کوی یارم میکنم من گدایی کنج قفس میتونم باشم ، بی هم نفس میتونم باشم من بی حسین نمیتونم نمیتونم نمیتونم این دل رمیده ی من محمدحسین حدادیان من بی حسین نمیتونم ، چرااااا ؟؟؟ آخه آقامه دوسش دارم ، آقامه دوسش دارم ، آقامه آقامه مولامه مولامه دوسش دارم کربلای تو حسین جان آقا عشق عالمینه ، کربلای تو حسین جان آقا عشق عالمینه همه میگن صفای دل صحن بین الحرمینه آقا جون کن عنایت که شوم کربلایی سائل کوی یارم میکنم من گدایی آواره ی صحرا میتونم باشم آواره ی صحرا میتونم باشمغریب و تنهامیتونم باشم بی کربلا نمیتونم نمیتونم چرا آخه زیاء عینه دوسش دارم زیاء عینه دوسش دارم حرم حسینه دوسش دارم حرم حسینه دوسش دارم بی ماه فروزان میتونم باشم بی مه فروزان میتونم باشم بی خورشید تابان میتونم باشم بی ابوالفضل نمیتونم نمیتونم آخه آقامه دوسش دارم آقامه دوسش دارم مولامه دوسش دارم اخه مولامه دوسش دارم این دل رمیده ی من محمدحسین حدادیان