دانلود مداحی های کربلایی محمدحسین پویانفر | صوتی و تصویری

از بچگی شادی فروختم غم خریدم با پول تو جیبی هام برات پرچم خریدم یاد قدیم افتادمو دلم شکسته دعوا سر پرچم گرفتن توی دسته گفتم محرم که بیاد واست قیامت میکنم گفتم که هر جا که باشم اونجا رو هیئت میکنم من همه خونوادمو نذر رقیت میکنم میشه ازم راضی باشی درد به جونم تا زنده باشم از تو و روضه ات میخونم خواهم رضای تو جانم فدای تو دلم میخواد که باشم با تو خسته ام از دنیا از این دورنگی ها دلم میخواد که باشم با تو آرامش آغوشتو کم داره قلبم کاشکی میشد دستم تو دستت باشه محکم من تو نگاه اول عاشقت شدم رفت وقتی نگاهم خورد به گنبد و به پرچم بذار که امسال حرمو ببینم اربعین حسین دق میکنم اگه نرم اشک منو ببین حسین بیا و جون مادرت رومو نزن زمین حسین بذار بیامو تو حرم دورت بگردم راه حرم باز شه میام بر نمی گردم یار دلم تویی کس و کار دلم فقط تو رو داره دلم من دوست دارم ای همه دار و ندارم ای همه کس و کارم ای دل و دلبر و یارم حسین آقا جان حسین آقا جان از بچگی محمدحسین پویانفر

از آتش عطش جگرم شد کباب آب هم‌ سوز تشنه‌ کامی و هم آفتاب آب ای آب آبروی خود امروز حفظ کن خود را رسان به تشنه ‌لبان با شتاب آب ای ابر خشک دیده ندیدی که اشک ‌ریز از بعد اصغرش شده ذکر رباب آب سقای من کجاست ببیند طلب کند دلبند بوتراب به روی تراب آب ای ذوالجناح رو به حرم گو به دخترم تا آخرین نفس پدرت گفت آب آب من آب آب میکنم و میزبان دون با سنگ و تیر و نیزه بگوید جواب آب اظهار تشنگی است ولی کاخ ظلم را چون سیل ریشه‌ کن کند از بن خراب آب از آتش عطش جگرم شد کباب آب هم‌ سوز تشنه‌ کامی و هم آفتاب آب ای آب آبروی خود امروز حفظ کن خود را رسان به تشنه ‌لبان با شتاب آب ای ابر خشک دیده ندیدی که اشک ‌ریز از بعد اصغرش شده ذکر رباب آب سقای من کجاست ببیند طلب کند دلبند بوتراب به روی تراب آب ای ذوالجناح رو به حرم گو به دخترم تا آخرین نفس پدرت گفت آب آب من آب آب میکنم و میزبان دون با سنگ و تیر و نیزه بگوید جواب آب اظهار تشنگی است ولی کاخ ظلم را چون سیل ریشه‌ کن کند از بن خراب آب کاسه آب محمدحسین پویانفر

من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی جوونیم فدا سر ساقی چه فراقی چه فراقی آرزومه راهی مشایه شم کربلایی شم باهات همسایه شم پرچم سرخت بشه آسایشم آروم جونم این روزا عطر اقاقی رو می خوام تلخی چای عراقی رو می خوام گریه تو صحن ساقی رو می خوام آروم جانم من ایرانم و تو عراقی محمدحسین پویانفر

دور از تو با این که ضرر کردم تو راهو نشون دادی که برگردم کربلا برا منه نالایق یه حس جدیدی بود شدم عاشق ای صفای حرمت غروبا و شبای حرمت نفس توی هوای حرمت همه رویام عشق یعنی سینه زنی یعنی حب الحسین اجننی یعنی ارباب همه کس منی همه دنیام حسین وای دور از تو محمدحسین پویانفر

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم به یاد لبت محمدحسین پویانفر

سینه زنا مع امام منصور حی علی کرببلا انشاالله زمین نه مونه این علم و این پرچم حسین حسین میگن یه روز همه عالم بهترین اربابی لطف تو بی منت نقش باب القبلت ادخلو فی الجنت گریه کنا مع امام منصور سینه زنا مع امام منصور حی علی کرببلا انشاالله زمین نه مونه این علم و این پرچم حسین حسین میگن یه روز همه عالم بهترین اربابی لطف تو بی منت نقش باب القبلت ادخلو فی الجنت گریه کنا مع امام منصور گریه کنان محمدحسین پویانفر

السلام السلام علی الشهید المظلوم علی اخیه المسموم به سینه عشاقم نفس المهموم عالم به شورش عزای تو جانم به اشک روضه های تو خوانم به راه کربلای تو به شوق دیدار حسین علی به زوار حسین السلام السلام علی الذبیح العطشان علی القتیل العریان نفس المهموم توست غم بی پایان السلام السلام علی الشهید المظلوم علی اخیه المسموم به سینه عشاقم نفس المهموم عالم به شورش عزای تو جانم به اشک روضه های تو خوانم به راه کربلای تو به شوق دیدار حسین علی به زوار حسین السلام السلام علی الذبیح العطشان علی القتیل العریان نفس المهموم توست غم بی پایان علی الشهید المظلوم محمدحسین پویانفر

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد ثم الثانی و ثالث و الرابع این شور عشق چقدر نایابه ای خدایا برسان ما را به شهر کربلا که دل بیتابه یا حسین با تو رفاقت میکنم حرمت رو کی زیارت میکنم اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد سایه پرچم رو سرم افتاده اشک محرم به من عزت داده من اگه اربعین کنارت باشم تموم زندگیم دیگه آباده سایه پرچم رو سرم افتاده اشک محرم به من عزت داده من اگه اربعین کنارت باشم تموم زندگیم دیگه آباده این شور عشق محمدحسین پویانفر

میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده، کربلا، کربلا، کربلا میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده کربلا کربلا کربلا ای جان من کف عمان من ای ذکر تو شور بیان من اسم تو حسین هر ضربان من جانم جانم جانم ای جان من مولا حسین سیدنا حسین میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده کربلا، کربلا، کربلا، میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده، کربلا، کربلا، کربلا میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده کربلا کربلا کربلا میخونم هرسحر آروم محمدحسین پویانفر

اگرچه حقیرم لیاقت ندارم پناهی جز این در به جانت ندارم . شکستم دلت را دلم را شکستند من از کار دنیا شکایت ندارم . بدون اجازه به این سو دویدم تو ردّم نکن برگ دعوت ندارم . ز چشمت بیفتم به خواری می افتم نگاهم بکن گرچه قیمت ندارم . سرم هرچه آمد گناه خودم بود که گوشی برای نصیحت ندارم . اگر تو کنارم نباشی قیامت امیدی برای شفاعت ندارم . دلم لک زده کربلا قسمتم کن نیازی به غیر از زیارت ندارم . دو چشمم شده وقف غم های جدّت به جز گریه کردن عبادت ندارم . از آن دم که بر نیزه زد تکیه اش را ز تنهایی اش جز خجالت ندارم اگرچه حقیرم لیاقت ندارم پناهی جز این در به جانت ندارم . شکستم دلت را دلم را شکستند من از کار دنیا شکایت ندارم . بدون اجازه به این سو دویدم تو ردّم نکن برگ دعوت ندارم . ز چشمت بیفتم به خواری می افتم نگاهم بکن گرچه قیمت ندارم . سرم هرچه آمد گناه خودم بود که گوشی برای نصیحت ندارم . اگر تو کنارم نباشی قیامت امیدی برای شفاعت ندارم . دلم لک زده کربلا قسمتم کن نیازی به غیر از زیارت ندارم . دو چشمم شده وقف غم های جدّت به جز گریه کردن عبادت ندارم . از آن دم که بر نیزه زد تکیه اش را ز تنهایی اش جز خجالت ندارم اگر چه حقیرم محمدحسین پویانفر

دنبالت میگردم خونه به خونه از عشق کربلات گشتم دیوونه همونطوری که تشنه پی آبه تموم حاجت نوکر اربابه ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه باشه منو نبر حسین به کربلات حق داری آقا باشه میرم دور میشم از جلو چشات حق داری آقا باشه دیگه لال میشم از شور و شین حق داری آقا باشه دیگه نه من نه بین الحرمین حق داری آقا اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه حسین ای دل ای دل ای دل ای دله غافل کارون رفت و ما مانده ایم در گل هرکی حسینی بود کربلا رفته چی شد ارباب ندونست ما رو قابل ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه بلا ببینی خون بشی حیرون بشی بسوزی ای دل دلم میخواد برا حسین گریون بشی بسوزی ای دل خدا کنه قسمت بشه ببینی بین الحرمین و بهشت رویایی عباس و حسین و اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه حسین ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه دنبالت می گردم محمدحسین پویانفر

به لحظه ی بریدن سرت آه می کشم برای پاره های پیکرت آه می کشم به اشک و ناله های خواهرت آه می کشم برای ضجه های مادرت آه می کشم از گودال صدا میاد شمر داره کجا میاد خولی داره واسه چی سمت قتلگاه میاد حسین آه آه آه برای بریدن سر از قفا آه میکشم وقتی که میزدی تو دست و پا آه میکشم برای صدای آه بچه هات آه میکشم برای طفل پشت خیمه ها آه میکشم آه می کشم محمدحسین پویانفر

سوخت از زهر ز پا تا به سرم آب گردیده خدایا، جگرم پسرم مهدی موعود کجاست تا ببیند که چه آمد بسرم دشمنانم همه شادند ولی گرد غم ریخته روی بصرم پسرم گرید و گوید همه دم پدرم ای پدرم ای پدرم یاد تنهایی مهدی هر دم می‌رود خون ز دو چشمان ترم پیکرم شمع صفت آب شده قاصد مرگ نشسته به برم غریبم من غریبم من کاش یک دم مهمانت می شدم نیمه شب من روضه خوانت می شدم کاش گردی در غبارت می شدم یا چو آهویی نثارت می شدم ای ظهور آیه ی ایمان بیا بر گل لب های تو قرآن بیا ذوالفقار حیدری را تاب ده کافران را بیم از مرداب ده العجل العجل یا حجه الله العجل العجل بقیه الله خیز و بر هم زن همه آرامشان آب شیرین تلخ کن در کامشان روزه ی صبر خدا را باز کن کربلای دیگری آغاز کن خیمه های تشنه را آبی رسان کودک شش ماهه را خوابی رسان اهل بیت عشق را دریاب زود خیمه ی عباس مانده بی عمود زینب کبری سر بازار می خواند تو را فاطمه بین در و دیوار می خواند تو را خیمه های تشنه محمدحسین پویانفر

امام رضا قربون كبوترات يه نگاهي هم بكن به زير پات من اومدم پيش تو زانو زدم خودمم خوب ميدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل ميبري دل هاي شكسترو خوب ميخري قرارمي صاحب اختيارمي واسه من همين بسه كنارمي ميخام بگم ك تويي پناه من كرمت بيشتره از گناه من بذار تايه دل سير نگاهت كنم اومدم از ته دل صدات كنم امام رضا قربون كبوترات يه نگاهي هم بكن به زير پات من اومدم پيش تو زانو زدم خودمم خوب ميدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل ميبري دل هاي شكسترو خوب ميخري اجازه هست تا بيوفتم روي پات بخونم روضه براي زائرات بذار بري به كنار بستري اين روزا كه بي قراره مادري اتيش گرفت همه ي بال و پرش بميرم جلو چشاي دخترش يه جور زدن كه روي زمين نشست به خدا كه قلي اسمون شكست دلش شكست دل دخترش شكست گوشواره ميان كوچه ها شكست قربون کبوترات محمدحسین پویانفر

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم

در علقمه با میر و علمدار بگوئید ۲ دستی که به میدان ز تن افتاد بجویید تنها شده زینب ۲ بر خیز ز جا ای پسر ساقی کوثر ۲ آبی برسان بر لب خشک علی اصغر تنها شده زینب ۲ ای شعله به جان ستم از آتش خشمت ۲ دردا که زدند از ره کین تیر به چشمت تنها شده زینب ۲ ای کار تو در لشکر اسلام امیری ۲ مگذار رود دختر زهرا به اسیری تنها شده زینب ۲ ای ام البنین ماه تو ماه شهدا شد ۲ عباس تو در جبهه اسلام فدا شد تنها شده زینب در علقمه با میر و علمدار بگوئید ۲ دستی که به میدان ز تن افتاد بجویید تنها شده زینب ۲ بر خیز ز جا ای پسر ساقی کوثر ۲ آبی برسان بر لب خشک علی اصغر تنها شده زینب ۲ ای شعله به جان ستم از آتش خشمت ۲ دردا که زدند از ره کین تیر به چشمت تنها شده زینب ۲ ای کار تو در لشکر اسلام امیری ۲ مگذار رود دختر زهرا به اسیری تنها شده زینب ۲ ای ام البنین ماه تو ماه شهدا شد ۲ عباس تو در جبهه اسلام فدا شد تنها شده زینب تنها شده زینب محمدحسین پویانفر

قهرمان زنان زینب کبری بود مظهر صبر حق دختر زهرا بود دیده در قتلگه جسم بر راس شه واحسینا خواهر اطهرت به کوفه مهمان شده سر نورانی ات قاری قر آن شده شد چراغ هدی راس خون خدا واحسینا قهرمان زنان زینب کبری بود دختر حیدر و کوثر زهرا بود روح شرم و حیا حافظ کربلا واحسینا **** قهرمان زنان زینب کبری بود مظهر صبر حق دختر زهرا بود دیده در قتلگه جسم بر راس شه واحسینا خواهر اطهرت به کوفه مهمان شده سر نورانی ات قاری قر آن شده شد چراغ هدی راس خون خدا واحسینا قهرمان زنان زینب کبری بود دختر حیدر و کوثر زهرا بود روح شرم و حیا حافظ کربلا واحسینا قهرمان زنان محمدحسین پویانفر

بنا به بعضی از اقوال بی بی این چند وقته شام بوده،حالا تبعید کردن،یا عبدالله آورده، چی میدونیم چه به سرش آوردن،هنوز نمی دونیم چه به سرش آوردن،باور کن اینقدر روضه خوند تو مدینه من بعید نمیدونم مسمومش کرده باشن،چون حکومت تبعید که میخواست بکنه. آری مثل فردا معروفه میگن گفت: عبدالله،نفسا آخرمه،حلالم کن،بگو کنیزا بسترم رو ببرند، زیر آفتاب پهن کنند،کنیزا اشاره کردن اقا نه! عبدالله گفت:من نوکر زینبم، از اولم همین بوده،شوهر چیه،هرچی خانم بگه،فقط گفت:چرا بی بی جان؟ فرمود عبدالله تو میدونی،من  حسینیم یادم نمیره، دیدم داداشم آروم پنچه هاش رو خاک میکشه. ایوب این قدر صبر کرد، همه سختی ها را تحمل کرد تا اونجا که حرف ناموس وسط اومد، گفت خدایا، دیگه نمی تونم صبر کنم. حرف زینب که می شه حرف ناموسیه، نمی شه واردش شد، فقط تصور کن یه خانم، نه عباسی نه قاسمی نه علی اکبری بنا به بعضی از اقوال بی بی این چند وقته شام بوده،حالا تبعید کردن،یا عبدالله آورده، چی میدونیم چه به سرش آوردن،هنوز نمی دونیم چه به سرش آوردن،باور کن اینقدر روضه خوند تو مدینه من بعید نمیدونم مسمومش کرده باشن،چون حکومت تبعید که میخواست بکنه. آری مثل فردا معروفه میگن گفت: عبدالله،نفسا آخرمه،حلالم کن،بگو کنیزا بسترم رو ببرند، زیر آفتاب پهن کنند،کنیزا اشاره کردن اقا نه! عبدالله گفت:من نوکر زینبم، از اولم همین بوده،شوهر چیه،هرچی خانم بگه،فقط گفت:چرا بی بی جان؟ فرمود عبدالله تو میدونی،من  حسینیم یادم نمیره، دیدم داداشم آروم پنچه هاش رو خاک میکشه.   ایوب این قدر صبر کرد، همه سختی ها را تحمل کرد تا اونجا که حرف ناموس وسط اومد، گفت خدایا، دیگه نمی تونم صبر کنم. حرف زینب که می شه حرف ناموسیه، نمی شه واردش شد، فقط تصور کن یه خانم، نه عباسی نه قاسمی نه علی اکبری مصیبت زینب محمدحسین پویانفر

امشب میدونی این بچه ها چی کار میکردن .. همه اینا رو خانم با یه مکافاتی زیرِ یه خیمۀ نیم سوخته جمع کرد .. آمار گرفت دید یکی از بچه ها کمه .. سریع تو این صحرا داره میگرده .. چه خبر شده ؟! یکی از بچه ها گم شده .. ام کلثوم اومد خواهر جان میخوای بریم با هم دنبالش بگردیم ؟! .. انقدر گشتم پیداش نکردم .. صدا زد من میدونم کجا رفته .. دیدم تو این صحرا داره صدا میزنه اَبَا .. یه ظرف آبم برداشته بود داشت دنبالِ باباش میگشت .. حتماً رفته گودال .. تا اومدن تو گودال دیدن این بچه خودشُ انداخته رو بدنِ بی سرِ بابا ... بچه رو بلند کردن ، چی جوری این بدنُ پیدا کردی ؟! تو این تاریکی ها چی جوری پیدا کردی گودال رو ؟! گفت عمه جان انقد دلم هوایِ بابامُ کرد .. آخه دیدم لحظه هایِ آخرش هی میگه جیگرم میسوزه .. تو این صحرا هی صدا میزدم اَبا اَبا اَبا؛ دیدم از یه گودالی از یه سمتی صدایی داره میاد؛ این صدا به گوشم آشناست، این صدا صدای بابامه؛ هی داره میگه اِلَیَّ ... سر بریدن ، آخرِ کارِ حرامی‌ها نبود قاتلت بعد از سرت دست از تن تو بر نداشت هیچ‌کس را رد نکردی از درِ احسان خود پیکرت پیراهن و انگشتت انگشتر نداشت غارتم کردند ، اما چادرم از سر نرفت پس غلط گفتند اینکه خواهرت معجر نداشت حنجرت را بوسه‌ای دادم به‌جایِ صورتت خواهرت ای بی سرِ من ! چاره‌ای دیگر نداشت چه روزی گذشت محمدحسین پویانفر

همین امروز اکبر داشتم حیف همین امروز اصغر داشتم حیف ندارم طاقتِ نامحرما رو که من هفتا برادر داشتم حیف کمانی‌تر از این خواهر نمیشُد حریفِ گریه‌ی مادر نمیشُد می‌ببخشی خواهرت زیرِ کتک بود گلوت از این مرتب‌تر نمیشُد کنارِ ناقه‌های بی جهازم میخندن بر من و سوز و گدازم جنازت‌رو نمی شناختم ولی تو دارم میرم بیا تشیع جنازم رُباب این تیر دنیاتو گرفته سکینه شمر باباتو گرفته کنارِ ناقه‌ی عریان سنانه ببین عباس کی جاتو گرفته رُباب است دلی پرتاب مهتاب نتاب امشب به روی آب مهتاب نزار موی یتیما رو ببینند نتاب امشب به ما مهتاب مهتاب زدن از پیش رو از پشت ای داد زدن با سیلی و با مشت ای داد جدا از پیکرت اصلا نمی شه حرامی دخترت رو کشت ای داد نتاب امشب محمدحسین پویانفر

هفتاد و دو شهید به صحراى زینب است پایین نامه همه امضاى زینب است می میرم و دم تو مرا زنده می کند قارى من صدات مسیحاى زینب است از سربلندى تو سرافراز می شوم بالاى نیزه ها سرت آقاى زینب است جاى مرا گرفته اى و پس نمی دهى جاى تو نیست بر سر نى، جاى زینب است امروز که مشاهده کردى مرا زدند عین همین مشاهده، فرداى زینب است در طول زندگانى پنجاه ساله ام این اولین نماز فراداى زینب است این جلوه هاى مختلف روى نیزه ات از “مارایت الا جمیلا”ى زینب است طورى قدم زدم که همه باخبر شدند کاخ یزید زیر قدمهاى زینب است دارند سمت من صدقه پرت می کنند خرماى نخلها جلوى پاى زینب است هرچه زدند سنگ، سرش آخ هم نگفت آخر حسین گرم تماشاى زینب است ***** هفتاد و دو شهید به صحراى زینب است پایین نامه همه امضاى زینب است می میرم و دم تو مرا زنده می کند قارى من صدات مسیحاى زینب است از سربلندى تو سرافراز می شوم بالاى نیزه ها سرت آقاى زینب است جاى مرا گرفته اى و پس نمی دهى جاى تو نیست بر سر نى، جاى زینب است امروز که مشاهده کردى مرا زدند عین همین مشاهده، فرداى زینب است در طول زندگانى پنجاه ساله ام این اولین نماز فراداى زینب است این جلوه هاى مختلف روى نیزه ات از “مارایت الا جمیلا”ى زینب است طورى قدم زدم که همه باخبر شدند کاخ یزید زیر قدمهاى زینب است دارند سمت من صدقه پرت می کنند خرماى نخلها جلوى پاى زینب است هرچه زدند سنگ، سرش آخ هم نگفت آخر حسین گرم تماشاى زینب است صدقه پرت میکنند محمدحسین پویانفر

هفتاد و دو شهید به صحرای زینب است پایین نامه ی همه امضای زینب است می میرم و دم تو مرا زنده می کند قاری من صدات مسیحای زینب است . از سربلندی تو سرافراز می شوم بالای نیزه ها سرت آقای زینب است . جای مرا گرفته ای و پس نمی دهی جای تو نیست بر سر نی ، جای زینب است . امروز که مشاهده کردی مرا زدند عین همین مشاهده ، فردای زینب است . در طول زندگانی پنجاه ساله ام این اولین نماز فرادای زینب است . این جلوه های مختلف روی نیزه ات از ” ما رایت الا جمیلا ” ی زینب است . طوری قدم زدم که همه باخبر شدند کاخ یزید زیر قدم های زینب است . دارند سمت من صدقه پرت می کنند خرمای نخل ها جلوی پای زینب است . هرچه زدند سنگ ، سرش آخ هم نگفت آخر حسین گرم تماشای زینب است امضای زینب محمدحسین پویانفر

تير از بس كه خورده بود حسين بر تنش مثل پيرهن شده بود نيزه هاشان تمام شد كم كم موقع سنگ ريختن شده بود نفسش بين راه بر ميگشت موقع دست و پا زدن شده بود بودم اما جلو نمي رفتم شمر آنقدر بد دهن شده بود تكه اي را ربود هر كس كه روبه رو با حسين ِمن شده بود هرچه كردند رو به قبله نشد يعني آنقدر پاره تن شده بود زير انداز خانه هاي دهات كفن شاه بي كفن شده بود ***** تير از بس كه خورده بود حسين بر تنش مثل پيرهن شده بود نيزه هاشان تمام شد كم كم موقع سنگ ريختن شده بود نفسش بين راه بر ميگشت موقع دست و پا زدن شده بود بودم اما جلو نمي رفتم شمر آنقدر بد دهن شده بود تكه اي را ربود هر كس كه روبه رو با حسين ِمن شده بود هرچه كردند رو به قبله نشد يعني آنقدر پاره تن شده بود زير انداز خانه هاي دهات كفن شاه بي كفن شده بود ای بی کفن محمدحسین پویانفر

الله الله من راس حسین الله الله من راس حسین واویلا علی الحرم رأس حسین به نیزه ها آتیش زدن به خیمه ها سر حسین به نیزه ها آتیش زدن به خیمه ها گلها کنار یک دگر گرد عزیز فاطمه اما اباالفضلت چرا مانده جدا در علقمها به زخم دل نمک زدن دخترات و کتک زدن واویلا علی الحرم چو دید زینب حزین سنگ جفا و شاه دیناحسینش افتاده زمین کشید ناله ای خدا چند نفربه یک نفر الله الله من راس حسین الله الله من راس حسین غریب گیر آوردنت به قتلگاه کشیدنتا دست یکی به موی او سنگ یکی به روی او دست یکی به پیروهن به روی سینه جای پا چند نفر به یک نفر به روی خاک ها پرش شمر به دست خنجرشیکی پی عمامه اش یکی به دنبال عبا پیش نگاه مادرش جدا شد از بدن سرش اهل حرم به سر زنان صدا زدند بچه ها چند نفر به یک نفر الله الله من راس حسین الله الله من راس حسین الله الله من راس حسین الله الله من راس حسین حسین حسین حسین راس حسین محمدحسین پویانفر