کربلایی روح الله رحیمیان

نقش زیبای تو از اوج هنر می آید آن همه معجزه از دست تو بر می آید پیش پای تو زمین کم به نظر می آید دو…سه باریست ز معشوق خبر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید شعر چشمان تو از هر چه غزل می ریزد از پی ات “حی علی خیر عمل” می ریزد چند صد بار زمین حداقل می ریزد وقتی از گوشه ی لبهات عسل می ریزد پشت بند عسلت طعم شکر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید لب خود باز بفرما که هوا می خواهم دائم العشقم و هر روز تو را می خواهم هرچه در راه شما هست بلا، می خواهم شاعری مستحقم…از تو عبـا می خواهم این چه سرّی است که شعر تو سحر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید باز در معرکه غوغا شده، ماشاء الله بند از قلب همه وا شده، ماشاء الله پشت دشمن چه قَدَر تا شده، ماشاء الله علی از دور هویدا شده ، ماشاء الله «ها علی بشر کیف بشر» می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید نقش زیبای تو روح الله رحیمیان

از ازل نور جلی کبریا تویی یل خیبر و ولی لافتی تویی اسدالله علی مرتضی تویی ای بی‌بدیل در عالمین قربون بچه‌هات مخصوصا حسین غیر اسم تو روی منبر نیست خلیفه‌ای جز شخص حیدر نیست توی این دنیا تکی تو ای عالیجناب آرزوی ملکی تو ای خیر و ثواب پدر نه فلکی تو یا ابوتراب عرش خدا شده مرکبت دنیا فدای یک موی زینبت غیر اسم تو روی منبر نیست خلیفه‌ای جز شخص حیدر نیست علی مرتضی تویی روح الله رحیمیان

ساقی دریا دل یا عباس تو شاهی من سائل یا عباس مادرت ام البنین میگه جانم یا ابو فاضل یا عباس شاه با کرم ساقی العطاشایی صاحب علم ای یل تماشایی ذکر مادرم ای دم مسیحایی دل و دلبرم بی نظیر و آقا ای جانم عباس ضربانم عباس تو شاه و من تحت فرمانم عباس جانم یا ابوفاضل روح الله رحیمیان

قاف به معنای قبله نما میم مسیری به سوی خدا را رشادت تو کرببلا قمر تویی سقا علمدار سپه دار جلودار علمدار یه رزمنده قهار علمدار عمامش رو که بردار علمدار خودش معنی اخطار علمدار علمدار علمدار قمر بنی هاشم یه تنه یه پا لشکره قمر بنی هاشم صف دشمنو میدره چه خبر شده میسره بگو ساقی و حیدره قمر بنی هاشم خود فاتح خیبر یا اباالفضل الفبای علم و عطا روح الله رحیمیان عین  به معنای علم و عطا لام لوای رفیع شما میم مقاوم تو راه ولا علم رفته بالا علمدار یل فاتح پیکار علمدار هجومش چه زیانبار علمدار ببین کار عدو زار علمدار یه پا حیدر کرار علمدار علمدار قمر بنی هاشم که نگاش پر هیبته قمر بنی هاشم که تجلی قدرته نه که اسوه غیرته تو دل عدو وحشته الفبای علم و عطا روح الله رحیمیان

نور حق در قاب رویت منعکس شد حیا به محضر تو ملتمس مثل کوهی مثل اقیانوس صبر کی شود دریا به پوز سگ نجس هرکسی با شخص شما در افتاده زده شیطان بر گردنش یه قلاده تو روایت دیدم منکرتون باید یا منافق باشه یا که زنا زاده محو ایمان عقیله العربم عبد احسان عقیله العربم بشنوه اون که بهت جسارت کرد من مسلمان عقیله العربم یا زینب جبل الصبر مثل کوهی روح الله رحیمیان

سر به سر من نزارید که غلام رقیم افتخارمه یه عمره مست جام رقیم آی اهل عالم بدونید کلب رام رقیم دلبرو دلدارمه افضل الاذکارمه مرحم دل زارمه رقیه دین و آیین منه یار دیرینه منه عشق شیرین منه رقیه سر به سر من نزارید که کوه رنج و دردم تا نفس دارم تو سینم دورت میگردم دیوونه زنجیریم زنجیرو پاره کردم غلام رقیم روح الله رحیمیان

عشق جنون کربلا وادی خون کربلا ساحل دریای عشق شهر جنون کربلا رویای شب هامه کربلا هم دین و دنیامه بی تو عمرم چه بی فرجامه کربلا رویامه رویامه کرببلاتو عشقه این روضه هاتو عشقه میخوام لوطی بخونم صفاتو عشقه حرم رویامه ته دنیامه گل حرفامه حرم حرم تصویر توی شبهامه همش با هامه حرم حرم تسکین دل شیدامه یا ابا عبدالله صاحب پرچم حسین تو دل تاریکیا نور محرم حسین ای شاه بی همتا جون مبدم پای عشقت آفا شاملم شد دعای زهرا با شما ثارالله ثارالله من با تو خوبه حالم بی تو روبه زوالم حسین آقامه به خیر عامه که بی اتمامه حسین حسین مشکیشم مثه احرامه چقدر خوشنامه حسین حسین خونش هم پر از خدامه عشق جنون کربلا روح الله رحیمیان

میون این خرابه ها همش میگم بابا بیا کلی ستاره رو زمین کشیدم چه فایده وقتی ماهمو ندیدم بابام برام قصه می گفت قصه بی غصه می گفت به قاصدک بگید خبر بیاره بابام کجا سر رو زمین میزاره یکی بود یکی نبود اون شبی که دخترت گم شده بود یکی بود یکی نبود توی صحرا جز خدا هیچکی نبود یکی بود یکی نبود رقیه بود عمو نبود شیون بود گلو نبود دیگه موهام گیسو نبود بابا بیا روح الله رحیمیان

تو گوشم شده اذان کربلا تو قلبم غم بی کران کربلا شلوغه سرت آقا ولی میرسه سلامم به شهیدان کربلا به جناب مسلم ابن عوسجه سلام یه سلامی هم میدم به هانی از رو بام تا بریره سائلت وقتی زهیر گدات آخه من چه جوری مدعی بشم گدام من گدای نوکرای سیدالشهدام خاک پای زائرای سیدالشهدام در عزای روضه های سیدالشهدام یا حبیب الباکین تو صف اصحابت چی بشه ما رو راهمون بدی اذان کربلا روح الله رحیمیان

من الذی ایتمنی وای حسین یا مظلوم دخترکی حزینه ام آه بود به سینه ام وارث درد و محنت کبودی مدینه ام که گفته من بی کس و کارم که گفته من پدر ندارم رسیده بابای من از راه لب به لبان او گذارم وای حسین یا مظلوم شبیه عمه هر کجا قسمت من بلا شده بافتگی موی من میان کوچه وا شده غصه نمی کند رهایم شده پر از آبله پایم شبیه بانوی مدینه مرگ فقط شده دعایم من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم روز اول که آمدم سور تا آخر گرفتم بر مشام جان زدم عطر از عطر حسین خلقت از عود و گلاب تازه و عنبر گرفتم بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا من الذی ایتمنی روح الله رحیمیان

ذکر لبم یا زینب سلام الله نون شبم یا زینب سلام الله بدون هر چی هتاک حروم زادست که مذهبم یا زینب سلام الله زینب سلام الله ای آیه عصمت روح کلام الله ای عمه جان حرم کوه زنان حرم زینب زینب تاب و توان حرم ای کهشان حرم زینب زینب نور نشان حرم ای نوحه خوان حرم زینب زنیب عالمه بلا معلمه پرچم تو بالاتر ازهمه ذکر لبم یا زینب روح الله رحیمیان

آقا مگه ندیدن نانجیبا وضع حالتو چرا نذاشتن احترام به سن و سالتو چرا شکستن چرا بستن پر و بال تو آقا برات بمیرم که با لحن بد صدات زدند راوی میگه تو رو با دسته عصا زدند تو سجده بودی و لگد به پهلو هات زدند طناب به دست و پات زدند ای وای ای وای خنده به گریه هات زدند ای وای ای وای کنار بچه هات زدند ای وای ای وای جا داره عالم بشه فدای همه غمای امام صادق غریب اقام آقام آقا آتیش کشیدند خونتو بدون هیچ گناه برات بمیرم روح الله رحیمیان

نور حق در قاب رویت منعکس شد حیا به محضر تو ملتمس مثل کوهی مثل اقیانوس صبر کی شود دریا به پوز سگ نجس هرکسی با شخص شما در افتاده زده شیطان بر گردنش یه قلاده تو روایت دیدم منکرتون باید یا منافق باشه یا که زنا زاده محو ایمان عقیله العربم عبد احسان عقیله العربم بشنوه اون که بهت جسارت کرد من مسلمان عقیله العربم یا زینب جبل الصبر اقیانوس صبر روح الله رحیمیان

مثل جناب جون عمریه زیر بال حسینم هی سینه میزنم چون صاحب مدال حسینم گرچه سیه چو خال حسینم از این خوشم که مال حسینم این چه شاهی که تو دل مصیبت با عدل و مرام و معرفت عمل کرد اون طوری که اکبرو به آغوش گرفت اون غلام خونزادشم بغل کرد بغلم کن شبیه جون آقا آخه میخوام مقربت باشم یه نگاهم به رو سیاهیم کن که منم عبد زینبت باشم عبد زینب و مثل اون غلام سیاهتو صاحب مدال حسین روح الله رحیمیان

کی روشن میکنه خورشیدو از نور که هر شب توی جلد ماه میره میترسم از زمین افتادنم چون زمین میلرزه وقتی راه میره دلم با عشقشون دلگرم میشه تو روزایی که دنیا سرد باشه دارم حس می کنم میفهمم اینو یه زن میتونه گاهی مرد باشه زینب زینب کعبه الرزایا زینب زینب قبله البرایا زینب زینب ملجا الرعایا عقیله زینب بی بدیله زینب نوکر شخصیش جبرئیله زینب

نقش زیبای تو از اوج هنر می آید آن همه معجزه از دست تو بر می آید پیش پای تو زمین کم به نظر می آید دو...سه باریست ز معشوق خبر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید شعر چشمان تو از هر چه غزل می ریزد از پی ات "حی علی خیر عمل" می ریزد چند صد بار زمین حداقل می ریزد وقتی از گوشه ی لبهات عسل می ریزد پشت بند عسلت طعم شکر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید لب خود باز بفرما که هوا می خواهم دائم العشقم و هر روز تو را می خواهم هرچه در راه شما هست بلا، می خواهم شاعری مستحقم...از تو عبـا می خواهم این چه سرّی است که شعر تو سحر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید باز در معرکه غوغا شده، ماشاء الله بند از قلب همه وا شده، ماشاء الله پشت دشمن چه قَدَر تا شده، ماشاء الله علی از دور هویدا شده ، ماشاء الله «ها علی بشر کیف بشر» می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید نام حیدر روح الله رحیمیان

ساقی دریا دل یا عباس تو شاهی من سائل یا عباس مادرت ام البنین میگه جانم یا ابو فاضل یا عباس شاه با کرم ساقی العطاشایی صاحب علم ای یل تماشایی ذکر مادرم ای دم مسیحایی دل و دلبرم بی نظیر و آقا ای جانم عباس ضربانم عباس تو شاه و من تحت فرمانم عباس ساقی دریا دل روح الله رحیمیان

قسم میدم تو رو به جون مادرم من از محبت تو آرزو دارم یادت میاد که اربعین سال بعد چقدر صدا زدم که آرزو دارم منم آرزو دارم سرمو بالا بگیرم و بگم سلام حرم منم آرزو دارم اربعین با رفقای هیئتیم بیام حرم منم آرزو دارم مزد نوکریمو از حضرت زهرا بگیرم منم آرزو دارم دیگه از حسرت دوری حرم من بمیرم قسم میدم به چادر سیاه مادرت میدونی که به تو چقدر گیره کارم منم جوونمو پر از گلایه ام منم آرزو دارم روح الله رحیمیان

خدا دوسم داره یقینا که همش تو دلمه این شور و شین حب الحسین طنین عرش خدا حب الحسین دار و ندار گدا حب الحسین وسیله السعدا حب الحسین هر چه خوردم ز همین نان محبت خوردم چقدر در طلب وصل تو حسرت خوردم به تمنای تو هر بار که تربت خوردم منو مستم کرده به تو وابستم کرده تو هیئت با این نوکرا یک دستم کرده پای بساط دیوونگی پابستم کرده ز آلودگیا شسته و وارستم کرده یا حسین یا مولا حب الحسین روح الله رحیمیان

ميان خيمه اي غمگين نشسته زينب نالان دوچشمش منتظر بر در دلش در صحنه ميدان حسين جانم حسين جانم دمي بگذشتهِ و صوت حسين بر او نمي آيد به گوش او فقط آيد صداي شيهيه اسبان صداي آه و افغان يتيمان صبر او برده به کف آبي ندارد از براي آن همه عطشان -- چه دشوار است پيمودن به هجران تو منزلها به يادت آنچنان گريم که ماند ناقه در گِلها برادر بي تو در چشمم چو زندان است اين عالم در اين کوتاه فرصت من بگويم از کدامين غم **** زینت دوش نبی روی زمین جای تو نیست خوار و خاشاک زمین منزل و ماوای تو نیست خاک عالم به سرم کز اثر تیر و سنان جای یک بوسه من در همه اعضای تو نیست زینت دوش نبی روح الله رحیمیان

نمک سفره و زندگیمی عشق نوکرت از اون قدیمی من نیازی به کسی ندارم تا تو رو دارم تو که کریمی اذن تو مثل همون نقل که تو دهن میذارم تربت حسین رو با حرزت رو تو کفن میذارم کوری آل سعود هر کسی که دشمنت روی اولادم  فقط اسم امیرحسن میذارم نمک سفره و زندگیمی روح الله رحیمیان