حاج محمد رضا بذری

چادر نمازت سایه روی سرمه عمریه که باورمه ارثیه مادرمه دلخوشی خواهرمه دنیا با تو برکت داره خاک پا هات قیمت داره ماشاالله به این جبروت ماشاالله به این عظمت نورانی شد زمین خدا به این برکت صلی الله علی زهرا خیر نسا چادر نمازت روشنی عرش خداست علت هر دفع بلاست راه نجات یهودیا و افتخار شیعه هاست با تو هستیم عزت داریم روی اسمت غیرت داریم ما شاالله به نور نگات ماشاالله به مهر و وفات کاش باشه خونه زندگیمون همه به فدات صلی الله علی زهرا خیر نساء چادر نمازت وقت جهاد سنگرته حرف تو با دخترته که چادرت تا روی سرته دست خدا یاورته کوه قدرت زینب زینب اوج عزت زینب زینب ماشاالله به این همه نور ماشاالله به این همه شور جان عالم به فدای تو ای غیور صبور صلی الله علی زینب بنت الهدی صلی الله علی زینب بنت الهدی ماشاالله به این جبروت ماشاالله به این عظمت نورانی شد زمین خدا به این برکت صلی الله علی زهرا خیر نساء دانلود مداحی چادر نماز محمدرضا بذری

ای بهشت من دیدن رخ در نقاب تو سرنوشت من جان سپردنم در رکاب تو برای تو ای مولا نامه آوردم حتی نفسی از تو برنمیگردم به عشق تو دل بستم با سر و جان و دستم فدایی تو هستم تو مولا من بنده از رویت شرمنده ای جانم تا آخر پای تو پای غمهای تو میمانم یا مولا یا مولا یابن زهرا ای نگاه من جلد گنبد جمکران تو روز و شب تو را میزند صدا ندبه خوان تو به خدا که خواهم شد یاورت آقا ضربان قلب من العجل مولا ما همه یتیمان غیبت کبری چه به سرمان آورد دوریت آقا ای غایت الآمالم محول الاحوالم چشم انتظارت عالم یا مولا یا مولا ای بهشت من دیدن رخ در نقاب تو سرنوشت من جان سپردنم در رکاب تو برای تو ای مولا نامه آوردم حتی نفسی از تو برنمیگردم به عشق تو دل بستم با سر و جان و دستم فدایی تو هستم تو مولا من بنده از رویت شرمنده ای جانم تا آخر پای تو پای غمهای تو میمانم یا مولا یا مولا یابن زهرا ای نگاه من جلد گنبد جمکران تو روز و شب تو را میزند صدا ندبه خوان تو به خدا که خواهم شد یاورت آقا ضربان قلب من العجل مولا ما همه یتیمان غیبت کبری چه به سرمان آورد دوریت آقا ای غایت الآمالم محول الاحوالم چشم انتظارت عالم یا مولا یا مولا ای بهشت من محمدرضا بذری

ثمّ دعى بالنّساء و الصّبيان فاجلسوا بين يديه فرأى هيئة قبيحة الخ يعنى : سپس يزيد پليد بانوان محترمه و كودكان را طلبيد، ايشان آمدند و در مقابل آن ناپاك نشستند . يزيد منظره ناپسند و هيئت نامناسبى را مشاهده كرد .... تا آخر عبارت‌مرحوم صدر قزوينى در حدائق الانس مى‌نويسد : از عبارت شيخ عليه الرّحمه اين‌طور استفاده مى‌شود كه يزيد ابتداء امام سجاد عليه السّلام را احضار نموده و با وى مكالمه كرده و بعد به احضار اسيران از زنان و دختران دستور داده .مؤلف گويد : از ظاهر كلمه « ثمّ » همين معنا مستفاد است و به نظر مى‌آيد كه آنچه در خارج واقع شده همين طور باشد، بارى همين كه يزيد اسيران را با آن حالت خوارى و زارى ديد كه هيچ اسيرى از اسراى ترك و ديلم را به آن وضع و حالت نديده بود دل وى به درد آمد و گفت خدا سياه كند روى پسر مرجانه را كه اگر با شما خويش بود هرآينه شما را باين روز نمى‌انداخت و اينطور در نزد من نمى‌فرستاد . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری صاحب روضة الواعظين مى‌نويسد : ثمّ ادخل نساء الحسين عليه السّلام على يزيد چون عيال ويلان امام حسين وارد بارگاه يزيد گرديدند زنان يزيد در پشت پرده‌هاى زنبورى نشسته بودند تماشاى مجلس مى‌كردند و همين كه چشمشان براسيران خسته و دختران موپريشان دست بسته افتاد همه به ضجه و ناله درآمدند فصحن نساء اهل يزيد و بنات معوية و اهله‌ فولولن و اقمن الماتم يعنى صداى صيحه و ضجّه و ناله زنان يزيد و دختران پرده‌نشين معاويه لعين بلند شد ولوله و غلغله در پشت پرده بلند شد و مرحوم مجلسى در بحار مى‌فرمايد :از هاشميّات افرادى پشت پرده بودند همين كه اسيران آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به آنحال ديدند ناله از دل بركشيدند و گفتند وا حسيناه وا سيّدا اهل بيتاه يابن محمّداه يا ربيع الأرامل و اليتامى يا قتيل اولاد الادعياء هركه صداى آن زنان را شنيد به گريه درآمد .و نيز در بحار فرموده : در آنوقت كه اسيران را به حضور آوردند فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام از ميان زنان فرمود يا يزيد بنات رسول اللّه سبايا اى ظالم دختران پيغمبر را تا امروز كى اسير كرده كه تو كرده‌اى از كلام فاطمه تمام اهل مجلس بگريه درآمدند فبكى النّاس و بكى اهل داره حتّى علت الأصوات ضجه مردم با شيون زنان پشت پرده با ناله و افغان اسيران يكمرتبه بلند شد مجلس يك بقعه پر از گريه شد صاحب روضة الشّهداء مى‌نويسد كه يزيد پليد حكم كرد عيال اللّه را بردند در غرفه‌اى از غرفه‌هاى مجلس همه را جمع نشاندند و گفت پرده هم ميان ايشان و حاضران مجلس كشيدند . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری

یاد حاج حسین خرازی افتادم خط به هم ریخته بود حمله دشمن سنگین بود بچه ها مثل دسته گل پرپر میشدن وضعیت رو دید تحمل نکرد گفت یکی برا تورجی زاده رو پیدا کنه تورجی زاده فرمانده گردان یا زهرا بود هم مداح بود هم بسیار دلسوخته بی بی دو عالم بود پشت بی سیم تورجی زاده رو پیدا کردند گوشی رو دادند دست حاج حسین حاج حسین گفت سریع صدا رو بندازید رو همه بی سیم ها همه بچه ها بشنون صدا زد تورجی زاده بچه ها دارن پر پر میشن یکم روضه مادر برا ما بخون حاج حسین خودش شروع کرد به گریه کردن تورجی زاده شروع کرد می دونی چی گفت گفت در بین آن دیوار و در زهرا صدا میزد پدر دنبال حیدر می دوید از پهلویش خون می چکید زهرای من زهرای گفتن تورجی زاده بسه حاج حسین غش کرد روضه خوانی تورجی زاده محمدرضا بذری

بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم محمدرضا بذری

اگه خدایی نکرده دوستی دارید عزیزی از دست داد نکنه دورشو خلوت کنید به خدا رفیق اینجا ها به درد میخوره مولا وقتی داغ فاطمه رو دید تا چند روز کسی پا تو خونه علی نذاشت یه عده دور هم جمع شدند گفتند چه کنیم بالاخره باید علی رو از خونه بیرون بیاریم حال مولا خیلی بد میشه اینجوری عمار بنا شد مولا رو از منزل بیرون بیاره عمار وارد خانه علی شد میگه همون اول یه صحنه دیدم جیگرم کباب شد میگه دیدم یه گوشه حیاط علی نشسته یه طرف مولا حسن نشسته یه طرف حسین نشسته زینبین بغل علی نشستن تصویر میاری جلو چشمت حسنو میبینه گریه میکنه حسینو میبینه گریه میکنه عمار میگه من نشستم یه دل سیر گریه کردم اونقدر اشک ریختم یه مقدار آروم شدم مولا فرمود عمار تو برا چی اومدی مولاجان تو به داغ پیغمبر صبر کردی به داغ زهرا هم صبر کن داغ فاطمه محمدرضا بذری

علی اصغر که جان داد امام حسین سه کار با خون علی اصغر کرد اول یه کف دست خون رو به آسمان پاشید امام باقر فرمود اگر یه قطرش به زمین میرسید عذاب میرسید دوم با خون علی اصغر قنداقه علی اصغر رو خونی کرد اما اینی که خیلی سخته اینه که یه کفه خون رو گرفت دیدن حسین هی به محاسنش میکشه تا حسین خون علی اصغرو به محاسنش کشید یه وقت یه هاتفی صدا داد نواش به گوش حسین رسید بچه رو به ما بسپر ما همین الان در بهشت براش یه دایه در نظر گرفتیم غصه نخور برا علی اصغرت خدا پیام تسلیت فرستاد غصه نخور بچه رو بده به ما عین همه جمله تو مقتله علی اصغر جون داد رفت تو بهشت محسن و علی اصغر هم دیگه رو دیدن علی اصغر تا عمو محسن رو دید تازه تیر خورده بود تازه درد کشیده بود گفت عمو محسن مرا با تیر آتش بار کشتند محسن صدا زد تو را با تیر آتش بار کشتند مرا بین در و دیوار کشتند خون علی اصغر محمدرضا بذری

خدا نیاره یه مادری از دنیا بره چند تا بچه قد و نیم قد داشته باشه مادر جوون باشه از دنیا بره مادرو که دفن کردن میگن به یکی زود تر بره خونه هر چی از مادر مونده رو جمع کنه بچه هام نبینن داغشون تازه نشه رفقا گریه کنا بستر خونی جمع شد لباسای فاطمه جمع شد جلو چشم بچه ها نباشه اما دو تا چیزو علی فرمود دست نزنید باید بمونه سخته اما باید بمونه اول فرمود میخ رو درو برندارید بعد فرمود خون رو دیوارو پاک نکنید چرا یعنی مردم زهرای من به مرگ طبیعی نمرد به خدا فاطمه منو کشتن خدا نیاره یه مادری از دنیا بره چند تا بچه قد و نیم قد داشته باشه مادر جوون باشه از دنیا بره مادرو که دفن کردن میگن به یکی زود تر بره خونه هر چی از مادر مونده رو جمع کنه فاطمه رو کشتن محمدرضا بذری

هر شب مولا میرفت کنار قبر بی بی یکی از این شبا رفت برگشت دید حسن آرام خوابه زینب خوابه ام کلثوم خوابه اما هر چی میبینه حسین سر جاش نیست دید از اتاق زهرا صدا زمزمه میاد دید تو اون تاریکی سجاده مادرو پهن کرد خودش پایینه سجاده گریه میکنه مادر بیا مادر بلند شو موقع نماز شبته اینجا حسین سجاده رو پهن کرد غروب عاشوراتو خیمه رقیه سجاده رو پهن کرد گفت الان بابا میاد پرده خیمه کنار رفت دید شمر اومد داخل صدا زد بابا مو ندیدی به غلامش گفت بزن بچه رو گفت دل ندارم بزنم نمیزنی خودم میزنم اولین سیلی رو از قاتل باباش خورد هر شب مولا میرفت کنار قبر بی بی یکی از این شبا رفت برگشت دید حسن آرام خوابه زینب خوابه ام کلثوم خوابه اما هر چی میبینه حسین سر جاش نیست دید از اتاق زهرا صدا زمزمه میاد کنار قبر بی بی محمدرضا بذری

کاش میشد… لا اقل کاش اینجاداشت تکه سایبانی لااقل کاش میدادند برگریه ،زمانی لااقل کاش میشد بریزی آب برقبرِ حَسن کاش اینجا داشت شبها روضه خوانی لااقل کاشکی میشدکنارقبرِصادق سینه زد کاش میشدتاسحر اینجابمانی لااقل کاش درخاڪِ بقیع إذنِ زیارت داشتیم کاشکی وقتِ نمازُ آنهم جماعت داشتیم آخرش آقا به این تقدیر پایان میدهد خاتمه برغصه ی قلبِ پریشان میدهد مطمئنم اوبیاید،کارِعالم دستِ ماست ساخت و سازِ حرَم را دستِ ایران میدهد إن شاالله به امید آن روز کاش میشد محمدرضا بذری