سیدرضا تحویلدار

جون خوبا که دیدنت به دل نزاری آبرومو به هرکه گفتم میبینمت گرو گذاشتم آبرومو جون خوبا که دیدنت به دل نزاری آبرومو به هرکه گفتم میبینمت گرو گذاشتم آبرومو روضه یوسف زهرا رو میبینم سیدرضا تحویلدار

شکر خدا شامل این لطف بی کرانم بریدم از همه جهان تو بده امانم اسیر دلدادگی صاحب الزمانم منو دست کریمت منو قلب رحیمت دل ما و نسیمت شدم جلد و مقیمت من یار تو ام غیر تو دلدار ندارم غیر تو آقا با احدی کار ندارم مدد یا اباصالح شکر خدا شامل این لطف بی کرانم سیدرضا تحویلدار

یه روز میاد نباشه حسودو فنا میشه قوم یهودو یه روز میاد دنیا میبینه هلاکت آل سعودو جان سحر در پیشه جان زند از ریشه جان چه روزی میشه میگیره پرچم میگه یا حیدر ضریح میسازه برای مادر آقا بیا ای صاحب دنیا بیا یه روز میاد نباشه حسود سیدرضا تحویلدار

پسر ارشد حیدره امید قلب مادره اونی که عشق نوکره حسن جانه اونی که اسمش زینته دوشنبه های هیئته نوکریمون از برکت حسن جانه شروع هر غزلم ذکر یا حسن مدده که ذکر یا حسنم از عزل من الابده تمام عالم و آدم فدای نام حسن خدا به روی دلم مهر یا حسن رو زده ماه منیر حسنه یار بی نظیر حسنه نوشته روی دل من نعم الامیر حسنه یا حسن یا حسن دانلود پسر ارشد حیدره سیدرضا تحویلدار

سلام آقا شنیدم روز جوان به نام اکبر شماست شنیدم در خونت جای دل شکسته هاست یه نیم نگاه کن عالمو دعا کن منو رو به راه کن امسال اربعینت من رو هم صدا کن منم جوونت به جوونت بیا مشکلامو حل کن رو سیاهم بیا مثل حر و جون منو بغل کن روزای تلخو با یا کربلا شیرین تر از عسل کن دستم به ضریحت که نمیرسه اما واسه عالم یه نگات بسه حسین ای جانم دانلود مولودی سلام آقا سیدرضا تحویلدار

عمه فریاد کشید موی منو باد کشید بابا اونکه سر برید ازت سر من داد کشید وقتی که میزنم کتکت عموت کجاس بیاد کمکت بابا بابا گمانم جرم دارد هرکه نامش فاطمه باشد ای خورشید ویرونه من داره هنوز خون میریزه از سرت کاش میمردمو نمی دیدم بابا نامرتبه رگای حنجرت من که وارث غم زهرا و فدکم زیر پای حرمله له شد عروسکم نه چادری سرمه یک خیمه سوخته معجرمه بابا بابا بابا وای از روضه های زینبت با رباب تو بزم می زبون گرفت جوری خیزرون میزد به لبت همه تشت طلا رو خون گرفت یا ایها الغریب یا ایها العزیز میترسه دخترت چیه معنی کنیز میریخت جلو چشای ترت ته پیالشو دانلود روضه دختر گمشده سیدرضا تحویلدار

غوغا میکنه پرچم میزنه به ابرو گره محکم میزنه میخونه منم فرزند حسین خواب دشمنو بر هم میزنه مثل آقاش حسن وقت سخن چالاک است مثل باباش علی وقت نبرد بی باک است این چه سروی است که عالم همه در سایه او قد و بالاش ستون همه افلاک است مدد مدد ای دلبر دلاور زهرا مدد مدد ای منجی تمام دنیا یا مولا یا صاحب الزمان غوغا میکنه پرچم میزنه به ابرو گره محکم میزنه مولودی مدد مدد ای دلبر سیدرضا تحویلدار

یه اتفاقی تو شهر ما افتاده مینویسن سخنران فلان مثلا فلان مداح آدرس متعاقبا اعلام میشه اما از یه جاییم فاطمیه هم خیلی بوی مادرو گرفته به مادرمونم گفتن روز گریه کن یا شب گریه کن کاری کردن که مادر ما دیگه میرفت بیرون شهر گریه می کرد یکی از مسئولین جلسه گفت سید رفتی تو بگو شاید اصلا فرداشب نباشه خیلی دارن اذیت میکنن پس امشبو عشقه عیبی نداره اگه فرداشبم نبود تو خونه مثل علی زانوهامونو بغل میگیریم مثل علی میگیم الهی بشکنه دست مغیره فاطمیه بوی مادرو گرفته سیدرضا تحویلدار

اى بهشت قرب احمد فاطمه لیله القدر محمد فاطمه اى خدا مشتاق یارب یا ربت اى سلام انبیاء بر زینبت کاروان دل روان در کوى تو قبله جان محمد روى تو عصمت حق کوثر پیغمبرى بلکه زهراى محمد پرورى مشعل شب‏هاى احیاى على نقش لبخندت مسیحاى على عمر تو بالاتر از ارض و سماست هیجده سالت اگر خوانم خطاست گر چه در این گردش لیل و نهار زیستى با خاکیان هجده بهار اولین نور آخرین روشنگرى هم ازل را هم ابد را مادرى اى سه شب بى قوت و از قوت تو سیر هم یتیم و هم فقیر و هم اسیر آن که خاک مقدمش جان همه گفت جان من فداى فاطمه اى که در تصویر انسان زیستى کیستى تو کیستى تو کیستى فوق هر تعریف و هر تفسیر هم پاکتر از آیه ی تطهیر هم اى سجود آورده بر پاى تو سر اى خدا هم از نمازت مفتخر مرتضى را محو صحبت کرده ‏اى غرق در دریاى حیرت کرده‏ اى مدح تو کى با سخن کامل شود وحى باید بر قلم نازل شود اى دو عالم قبضه‏ اى در مشت تو وى زمام خلق در انگشت تو انبیاء را رهبرى کن فاطمه اولیاء را مادرى کن فاطمه خاک را فیض تو آدم مى‏کند فضه ات اعجاز مریم مى‏ کند بر در بیتت مقام قنبرى نیست کم از رتبه پیغمبرى آنچه هست و نیست فیض عام توست خوش‏ترین ذکر امامان نام توست از نبى تا حضرت مهدى همه ذکرشان یا فاطمه یا فاطمه سائل بیت گِلینت عالمى بسته نبود باب احسانت دمى اى مهار ناقه ات زلف عفاف پیرهن بخشیده در شام زفاف عفو، را نازم که گرد بسترت قاتلت هم نیست نومید از درت سینه ی تو جنت پیغمبر است دامنت تا صبح محشر کوثر است اخترانت جمله ماه عالمند دخترانت خوبتر از مریمند دست بوس قنبرت فرزانگى خاک پاى فضه ات مردانگى از شب میلاد تا آخر نفس مصطفى یک دست را بوسید و بس آن هم اى دست خدا دست تو بود اى بر آن لب‏ها و دست تو درود چون ببیند چشم احسانم تو را با کدامین عقل بشناسم تو را گر چه عمرى در پناهت زیستم آن که بشناسد تو را من نیستیم با وجود آن همه نعت و سپاس ناشناسى ناشناسى ناشناس باید این جا لب فرو بست از بیان روز محشر قدر تو گردد عیان شمع جمع اهل محشر چهر تو است مُهر هر پرونده مُهر مِهر توست جز تولاى تو دست آویز نیست بى تو رستاخیز، رستاخیز نیست حق به محشر محور جودت کند آن قدر بخشد که خوشنودت کند محشر از فیض تو گلباران شود عفو، مشتاق گنه کاران شود عالم خاکی محیط غربتت سیدرضا تحویلدار

اگر دورم زدیدارت دلیل بی وفایی نیست وفا آن است که نامت را همیشه زیر لب دارم به من بسیار می ماند، نمی دانم که صنع حق مرا از خاک غم یا خاک غم راآفرید از من اگر دورم زدیدارت دلیل بی وفایی نیست وفا آن است که نامت را همیشه زیر لب دارم به من بسیار می ماند، نمی دانم که صنع حق مرا از خاک غم یا خاک غم راآفرید از من ارتباط مستقیم با کربلا سیدرضا تحویلدار

حیا به گوشۀ ‌آن چشم مست منزل داشت وفا هزار فضیلت ز دوست در دل داشت به باغ فطرت ما آب نور پاشیدی زلال کوثر تو شوق خلقت از گِل داشت طلوع معجزۀ هر رسول نام تو بود خدا تو را به دل انبیاش نازل داشت مسیح دست تو از بس طبیب حاذق بود سلامت از تو امید شفای عاجل داشت رکوع شوق تو تنها زکات دادن نیست نمازت آیۀ رحمت برای سائل داشت کسی ز بعد تو دریای ایستاده ندید که چشم حیرت دل جستجوی ساحل داشت نگاه آینه‌ات غرق در تجلی بود که مثل فاطمه آیینه‌ای مقابل داشت به جز ولای تو ایمان قلب کامل نیست که غیر عاشق تو در بهشت داخل نیست طلوع می‌کند آن آفتاب گنبد تو ز سمت مشرقِ صبح‌آشنای مرقد تو به غیر نغمۀ «قد قامت» از منارۀ نور کجاست جلوه کند سروِ قدّ و قامت تو به راه‌های سما آشناتر از خاکی و عین مبدأ تو روشن است مقصد تو به رغم سورۀ انسان پیمبر نوری فرشته می‌چکد از خلقت مجرّد تو شگفت نیست کلامت طلوع معجزه است که جبرئیل نشسته به درس اَبجد تو تو را برای تولّد به خانه خوانده خدا شکاف کعبه نباشد به جز خوش آمد تو شکوه خشم خدا جلوه می‌کند بر خاک اگر به معرکه بارد نگاه ممتد تو چگونه جغد نفاق از قفس شود آزاد که می‌شود در خیبر اسیر در ید تو به فتنه ضربۀ تیغ تو بی‌عدد باشد اگر چه عالمی عمرو بن عبدود باشد من از طهارت اسم تو سیدرضا تحویلدار شب از ستاره برای تو جان به کف دارد کنار ساحل صبحت سحر صدف دارد ز مشرق آمده تا اوج آسمان خورشید هوای بوسه به گلدستۀ نجف دارد شکوهت از شرر اهل فتنه کم نشود مگر نه ساحل دریا همیشه کف دارد؟ از آن که قدر تو چون شام قدر پنهان ماند کتاب خاطره وصف «مع الأسف» دارد هنوز از لب شمشیرت آب می نوشد اگر زمین تو فرزند ناخلف دارد جهان فتنه اگر ماند نهروانیِ تو سپاه عزم تو لبیک صف به صف دارد ز حکم نافذ تو اقتدار می‌جوشد عدالت از لب این چشمه آب می‌نوشد من از طهارت اسم تو سیدرضا تحویلدار

بگو حیدر مدد ماشاالله به ضرب ذوالفقار تو ماشاالله اسدالله حیدر ولی الله حیدر سیف الله حیدر اذن الله حیدر باب الله حیدر سر الله حیدر دنیای بی علی اثرش غصه و غمه قرآن بی علی ثمرش ابن ملجمه قطعا دلیل خلقت جنت فقط علیه حتی بهشت بی علی مثل جهنمه اول امامه صوم صلاتمه اسدالله حیدر سیدرضا تحویلدار

چه شبیه امشب میشینه روی لب نوای زیبای عقیله یا زینب باز مست و خرابم باز درگیر عشقم امشب مست جام بانوی دمشقم هست حیدر غنچه یاس علی تفسیر لبخند و احساس علی هر لحظه بوده سایه بان سرم دست حسنین و عباس علی یا زینب یا زینب خیرالنسا شاده شیر خدا شاده عالمی میخنده ارباب ما شاده اون یار حسینه دلدار حسینه تا روزی که باشه غمخوار حسینه نوای زیبای عقیله یازینب سیدرضا تحویلدار

وقتی صدای خطبه زینب برآمده گفتند کوفیان نکند حیدر آمده مدد یا زینب این زن که در نوشتنش اینقدر مطلب است شرح کتاب حیدر و زهرا زینب است مدد یازینب منزوی هرگز مزن بیهوده لافِ عاشقی این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است صدای خطبه زینب سیدرضا تحویلدار

همه ی عُمر جگر گوشه ی مادر بوده آنکه گهواره اش آغوش پیمبر بوده بی سپاهی که خودش یک تنه لشکر بوده منصبش نیز علمداریِ حیدر بوده بی گمان تیغ حسن دست عجل را خوانده یک تنه فاتحه ی جنگِ جمل را خوانده اسد اللهِ علی عازمِ میدان می شد خیبر انگار که تکرار شدُ طوفان شد دشمن از نعره ی یا حیدر او حیران شد کفر با سر به زمین خورد جمل ویران شد حسن از معرکه با نعره ی یا زهرا رفت پرچمِ فاطمه با دستِ حسن بالا رفت چاره ساز همه ی عالم و آدم میشد سفره ی بخشش او فراهم میشد خندهایش به دل فاطمه مرحم میشد و اباالفضل به پای قدمش خم میشد هر نفس ذکر حسن جان به لبِ عباس است حسن استادِ حیا و ادب عباس است چاره ی هر دل بیچاره فقط “یا حسن” است ای به قربان کریمی که غریبِ وطن است پسرش نیز فداییِ شه بی کفن است محض شادی دلش بر لب من این سخن است “قاسم بن الحسن” از عهد قدیم عشق من است این کریم اِبن کریم اِبن کریم عشق من است جگر گوشه مادر سیدرضا تحویلدار

آنقدر چكمه به پهلوش زدن نامردا نيزه و تير به بازوش زدن نامردا با عصا بر لب و ابروش زدن نامردا پنجه در طُره ی گيسوش زدن نامردا مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد هر چه كه دور و برش بود به غارت بردن شال سبزی كمرش بود به غارت بردن حتی عمامه سرش بود به غارت بردن آنطرف تر سپرش بود به غارت بردن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد وفرياد كشيد پبش زينب سر او را به سنان زد سنان با لگد بر دهنش خنده كنان زد سنان سيلی بر زينب غمديده چنان زد سنان غل و زنجير و طناب دست زنان سنان مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد بر سر پيكر عريان حسين خنديدن بر نواميس مسلمان حسين خنديدن همه بر اشك يتيمان حسين خنديدن لحظه خواندن قرآن حسين خنديدن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد ناله مادر او بين هياهو گم شد معجر خواهر او بين هياهو گم شد دزد انگشتر او بين هياهو گم شد به خدا دختر او بين هياهو گم شد بمیره خواهرت سیدرضا تحویلدار

منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا دیدم سیدرضا تحویلدار

این پیراهن چقدر می ارزه به یاد گودال تنم میلرزه دیدم که پیراهنت رو دریدن من زنده بودم سرت رو بریدن اتیش به چادر نمازم کشیدن تو رفتی و نیزت قاتل من و رباب شد تو رفتی و گردنبند خواهرت طناب شد تو رفتی و دنیا روی سر من خراب شد ******* من میدونم به یادم هستی تو اون ویرونه به ما پیوستی قبل از من اونی که حاجت روا شد یک شب تو ویرونه از ما جدا شد از دوری تو رقیه فدا شد تو رفتی و دلم برای دخترت کباب شد تو رفتی و نگم که چی تو مجلس شراب شد تو رفتی و دنیا روی سر من خراب شد به یاد گودال سیدرضا تحویلدار

اگه سیلی یه دختر سه ساله بخوره چه اتفاقی میفته از آتیش حرم آتیش گرفت موی سرم گوشواره هامو دزدیدند رفتند سراغ معجرم وقتی تو بیابون گم شد اون حرام زاده رفت دنبال بی بی رسید بهش از اسب هم پیاده نشد از همون بالا دستشو برد پایین تا دستش نزدیک شد گفت عمه ام گفته نامحرم نباید دست بهت بزنه عمه فریاد کشید موی منو باد کشید اون که سر برید ازت سر من داد کشید وقتی که میزنم کتکت عموت کجاست بیاد کمکت دختر سه ساله تحویلدار خراسانی

به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر به سمت گودال سیدرضا تحویلدار

بوی محرمش میاد خیمه و پرچمش میاد فرشته ازتو آسمون برای ماتمش میاد بوی محرمش میاد خیمه وپرچمش میاد فرشته ازتو آسمون برای ماتمش میاد رقیه دخترش میاد صدای مادرش میاد تشنگی بالبش میاد حسین با زینبش میاد شاهزاده ای جوون میاد عباس پهلوون میاد یه طفل زیبایی میاد صدای لالایی میاد مسافرای کربلا دارن میرن به مهمونی دلو بزن به قافله اگه میخوای جانمونی نمونی نمونی بعد چراغو پرچمو اسبابای محرمو بگیر رو دوشت علمو دیوونه کن یه عالمو توی سف زنجیر زنا آقاتماشات میکنه اگه یه دست عاشقی وصله به دریات میکنه آقا تماشات میکنه کنار هر سقاخونه به تشنه ها آب بنوشون بچه های کوچولورو لباس سقا بپوشون به تشنه ها آب بنوشون بوی محرمش میاد خیمه و پرچمش میاد فرشته ازتو آسمون برای ماتمش میاد بوی محرمش میاد خیمه وپرچمش میاد فرشته ازتو آسمون برای ماتمش میاد رقیه دخترش میاد صدای مادرش میاد تشنگی بالبش میاد حسین بازینبش میاد شاهزاده ای جوون میاد عباس پهلوون میاد یه طفل زیبایی میاد صدای لالایی میاد صدای لالایی میاد بوی محرمش میاد سیدرضا تحویلدار

عالم محو تماشای علی جنت الاعلا سرا پای علی دست بالا دست زیاده اما نیست دستی فوق دو دستان علی نبض زمین به شمارش افتاد اسم علی رو مدارش افتاد دست یدالله که بالا می رفت عدوی مولا  فشارش افتاد شعف بر پا شد عدو رسوا شد علی مولای همه دنیا شد حیدر حیدر علی یا حیدر دست علی بالا رفت یعنی که اول و آخر علی یا حیدر ظاهر و باطن علی یاحیدر به شیعه ضامن علی یا حیدر حکم علی امضا شد هلهله کن بخن بخن علی یاحیدر عالم محو تماشای علی سیدرضا تحویلدار

از وقتی خاطر دارم از غیر از تو بیزارم تو شاه لافتایی و من کلب دربارم از وقتی خاطر دارم از غیر از تو بیزارم تو شاه لافتایی و من کلب دربارم ای فاتح خیبر ای بر نبی یاور روزت مبارک باد ای حضرت حیدر به به از فضائلت سیر میشه مگه دلای ما به به لعن دشمنات دم به دم روی لب های ما دستته اربعین رزق کربلای ما

آه سلمان قبول داری که حق ما این همه عذاب نبود بازویم نمی شکست اگر دور دست علی طناب نبود آقاجون تو محرم غم غدیر گرفتتمون كم مانده بود عالم از این داغ جان دهد ای مادرِ شهید خدا صبرتان دهد! می‌دانم از دل تو شكوفید این امید آقا سرش سلامت، اگر طفل شد شهید! امّا كسی نمانده به آقا توان دهد! یا رب مباد از پسِ این داغ جان دهد! حالا به پشتِ خیمه پدر ایستاده است مشغولِ دفنِ پیكر خورشید‌زاده است لبریز ابر می‌شود و تار، آسمان در خاك دفن می‌شود انگار، آسمان بهتر كه دفن بود تن طفل تو رباب بوسه نزد سه روز بر این پیكر آفتاب بهتر كه دفن بود و پی بوریا نرفت این پاره تن به زیر سُم اسب‌ها نرفت بهتر كه دفن بود و چو رازی كتوم شد این نامه، محرمانه شد و مُهر و موم شد... لختی بیا به سایهٔ این نخل‌ها رباب! سخت است بی‌قرار نشستن در آفتاب! از خاطر تو آن غم شیرین نرفته است آب خوش از گلوی تو پایین نرفته است! زمزم به چشم و زمزمه در سینه تا به کی؟! آه از جدایی دل و آیینه تا به کی؟! تا کی کتاب خاطره‌ها را ورق زدن؟! در هر غروب، باده ز جام شفق زدن؟! کمتر ببین به خواب، دل و جان خسته را کابوس‌های ماهی و تُنگ شکسته را بس کن رباب! شعله به جان‌ها گذاشتی قدری خیال کن که علی را نداشتی! بس کن رباب! پشت زمین و زمان شکست با ناله‌های تو، دلِ هفت‌آسمان شکست بس کن در آسمان، دلِ دیدن نمانده است در هیچ ذره تابِ شنیدن نمانده است بس کن که سوخت در تب و داغِ تو آفتاب از هُرم لحظه‌های تو آتش گرفت آب بگذار از این حکایت خون‌بار بگذریم نفرین به هر چه حرمله! بگذار بگذریم امّا ازین گذشته تماشا کن ای رباب حالا حسین مانده و این خیل بی‌حساب! تنها به سمت معرکه باید سفر کند زینب کجاست دختر او را خبر کند؟ این لاله لاله باغ مگر وانهادنی‌ست؟ این شرحه شرحه داغ مگر شرح دادنی‌ست؟ آه ای رباب، جان من این دل، دلِ تو نیست؟ این جان كه هست در كفِ قاتل، دلِ تو نیست؟ این باغ لاله چیست به گودال قتلگاه؟ آیا حسین بود؟ نكردیم اشتباه؟ آه ای رباب، قاتلِ خودسر چه می‌كند؟ با جای بوسه‌های پیمبر چه می‌كند؟! حالا چه عاشقانه محاسن كند خضاب سبط رسول، تشنه میان دو نهر آب! كم‌كم سکوت، ساحلِ فریاد می‌شود آبِ فرات بر همه آزاد می‌شود آبی ولی منوش كه غیر از سراب نیست! زَهْر است این به كام تو، باور كن آب نیست! این آب، شیر می‌شود و سنگ می‌شود یعنی دلت برای علی، تنگ می‌شود! آن وقت هی به سینهٔ خود چنگ می‌زنی یا زخمه زخمه شعله در آهنگ می‌زنی آن وقت باز طفل تو فانوس می‌شود در شعله‌زار داغِ تو، ققنوس می‌شود این پرده‌های سوختهٔ حَنجر رباب! نی در نواست، ناله زنید از پی جواب! لختی بیا به سایهٔ این نخل‌ها رباب! سخت است بی‌قرار نشستن در آفتاب! مهمانِ سفره‌های فراهم نمی‌شوی؟ عیسی شده‌ست طفل تو، مریم نمی‌شوی؟ غمگین مباش، آخر این ماجرا خوش است پایان شب به میمنت «والضّحی» خوش است آید به انتقام کسی از تبارتان «عَجّل عَلی ظُهورکَ یا صاحبَ الزمان»