شیخ مهدی حسن آبادی

همه شب نالم چون نی که غمی دارم، که غمی دارم دل و جان بردی اما نشدی یارم، یارم با ما بودی، بی ما رفتی چون بوی گل به کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم فتادم از پا به ناتوانی اسیر عشقم، چنان که دانی رهایی از غم نمی‌توانم تو چاره‌ای کن، که می‌توانی گر ز دل برآرم آهی، آتش از دلم خیزد چون ستاره از مژگانم، اشک آتشین ریزد چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم نه حریفی تا با او غم دل گویم نه امیدی در خاطر که تو را جویم ای شادی جان، سرو روان، کز بر ما رفتی از محفل ما، چون دل ما، سوی کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی به کجایی غمگسار من، فغان زار من بشنو بازآ، بازآ از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو بازآ بازآ سوی رهی چون روشنی از دیده ما رفتی با قافله باد صبا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی کم گریه کردیم مهدی حسن آبادی

جنگ صفین بود و نوجوانی سیزده ساله… امیرالمومنین(ع) نقاب به چهره قمر بنی هاشم زدند و او را روانه ی میدان کردند معاویه ابوشعتاء دلاور معروف عرب را پیش فرستاد ابوشعتاء گفت اهل شام مرا حریف هزار اسب میدانند در شأن من نیست، یکی از پسران من برای او کافیست نه پسر را به جنگ فرستاد و یکی پس از دیگری به دست قمر منیر بنی هاشم به درک واصل شدند. خودش عصبانی به قصد انتقام خون پسرانش به میدان آمد و او نیز با ضربتی به درک واصل شد… جنگ مغلوبه شده بود… همه در حیرتند که این نوجوان کیست که چنین جنگاوری میکند… امیرالمومنین(ع) به عباس گفتند برگرد پسرم… سپاهیان گفتند یا امیرالمومنین اجازه بده تا کار را یکسره کند اما حضرت اجازه ندادند… فرمودند: اِنّهُ ذُخرُ الحسین… او ذخیره برای حسین است… ذخر الحسین مهدی حسن آبادی

چشامو میبندم دوباره وا میکنم تو گریه میخندم چشامو میبندم دوباره وا میکنم خواب نیست رویا نیست انگاری منم واقعا تو حرمم خواب نیست رویا نیست تو حرم آقام با مادرمم اگه خوابم چقدر زیباست اگه بیدارم این رویاست زیر پام آسمون پیداست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه آقا میرم دوباره برمیگردم خداحافظی با تو حرومه میرم دوباره برمیگردم ***** چشامو میبندم دوباره وا میکنم تو گریه میخندم چشامو میبندم دوباره وا میکنم خواب نیست رویا نیست انگاری منم واقعا تو حرمم خواب نیست رویا نیست تو حرم آقام با مادرمم اگه خوابم چقدر زیباست اگه بیدارم این رویاست زیر پام آسمون پیداست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه آقا میرم دوباره برمیگردم خداحافظی با تو حرومه میرم دوباره برمیگردم چشامو میبندم مهدی حسن آبادی

اصبغ ابن نباته میگه وارد شدم دیدم یه غلام سیاهی رو کت بسته آوردند پیش امیرالمومنین گفتند آقا این دزده دزدی کرده حد رو برش جاری کن قطع دست آقا پرسید ا انت سارق عرض کرد نعم یا امیر آقا فرمود بهش مادرت به عزات بشینه چی داری میگی کنایه از این که دزدی کردی برو کارو با خدا ببند حق الناس هم ادا کن همین طوری راحت گناهتو جار نزن

به اسم این بی بی برا فاطمیه کم نذاریم یه سیاهی نمیتونی در خونت بزنی نمی تونی یه هفته بگو بخندتو کم کنی مادر خودت خدایی نکرده از دنیا بره دو سه ماه اصلا تو حال طبیعی نیستی مادر سید الشهدا مادر معز المومنین امام مجتبی است همسر علی مرتضی است دختر رسول الله است ام الائمه است نمی تونیم چهار تا مجلس عزا ولو خونگی بیشتر بگیریم نمی تونیم مجلس حضرت زهرا رو پر رونق تر کنیم با حضورمون اصلا من سیاه لشکر شبی یه ساعت می خوام برم یه جایی بشینم وعظ گوش کنم روضه بخونن اشک بریزم بیام برم دنبال کارم مهمونی رفتن مقدم تره یا روضه حضرت زهرا جعده کردن مهم تره یا روضه حضرت زهرا این شهر باید به همت شما فاطمی ها سیاه پوش بشه چادر همسرتو که میتونی بگیری بکوبی سر در خونت برا سیاهی به اسم این بی بی برا فاطمیه کم نذاریم برافاطمیه کم نذاریم مهدی حسن آبادی

رسیدم نجف چون این اسباب و اثاثیه من ته صتدوق اتوبوس بود تا اومدم پیاده بکنم حمال ها بار ها رو بردن منم اثاث هام زیاد بود یه خورده این طرفرو اون طرفو نگاه کردم یه عرب کامل سنی پنجاه ساله اومد جلو گفت که آقا منم بارتو جابه جا کنم بارا رو ریختم رو دوشش و راه افتادیم منزل اول رو دیدم نپسندیدم منزل دوم رو نپسندیدم سوم رو نپسندیدم اینم همین جوری بار رو دوشش این پیر مرد نفس نفس میزد عرق میریخت میومد پنجمین منزلو پسندیدم گفتم یه پول بیشتری بهش میدم بلکی از خجالتش در بیام بارو گذاشتیم زمین گفتم حاجی بیا پولتو بگیر گفت نه من پول نمیگیرم گفتم یعنی چی پول نمیگیرم گفت من باید این وسایلو جابه جا کنم پول نمیگیرم خیلی هم دعاش کردمو رفتم حمال زائرین مولا مهدی حسن آبادی

شهید دستغیب یه کتابی داره به نام داستان های شگفت نقل میکنه از یه عالمی اون عالم میگه من خواب دیدم عالم نه یه فرد عادی این عالم میگه خواب بودم تو عالم رویا دیدم منو بردن بهشت شروع کردن چرخوندن و تابوندنو بهشتو به من نشون دادند بهشتم طبقاتی داره حور و جنات تجری من تحت الانهار قصر های ریز و درشتی بهشتی رو دیدم که چشم رو خیره میکرد بالای این قصر ها یه قصری رو دیدم از همه یه سر و گردن بالاتر خوشگل تر زیباتر شلوغ تر برو بیاش بیشتر از این ملک پرسیدم این قصر کیه گفتن این قصر مال میرزا حبیبه نجاره پدر و مادر مهدی حسن آبادی