استاد دارستانی

حاج احمد آقا واعظی مشهد میگفت سید تو مشهد روضه گرفته بودند یه خونه ای صاحب خونه نمیدونم از کجا رفته بود خار مغیلان پیدا کرده بود دور سفره سه ساله چیده بود گفت ما پا شدیم روضه بخونیم سه تا از این خار ها رفت تو پام گفت سید به جدت زهرا بعد روضه پام از کار افتاد نشستیم دو تاشو با صاحب خونه با سوزن در آوردیم یکیشو  هر کاری کردیم در نیومد میگفت سید من تا چند وقت پام لق میزد خار مغیلان تو پای بچه بره بچه تشنج میکنه دانلود داستان خار مغیلان استاد دارستانی

از این جا تا مرز میخوای بری کربلا نه قشنگ تر بگم از تهرون میخوای بری تا مشهد سوار ماشین توش تمام امکاناتو میریزی هر چی بچه هات دوست دارن تو ماشین میریزی بچه ها میرن عقب میشینن راه میفتید سمت مشهد شش ساعت هفت ساعت ده ساعت چند بار بچه ها کلافت میکنن بابا کی میرسیم بابا خسته شدیم بابا کی مشهدیم از کربلا تا شام بلا هزار و صد کیلومتر راه از نجف تا کربلا راه رفتی چند کیلومتره صد کیلومتر کفش پاره میشه پا تاول میزنه دانلود سخنرانی بار مصیبت استاد دارستانی

بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی‌شود داغ تو دارد این دلم، جای دگر نمی‌شود باغ و بهار من تویی تاب و قرار من تویی دار ندار من تویی، بی تو به سر نمی‌شود چشمۀ نور روشنم، تشنه دیدنت منم نیست شبی که دامنم، غرق گوهر نمی‌شود غرق ستاره شد دلم، هزار پاره شد دلم آینۀ دلی از این، شکسته تر نمی‌شود گرچه ز غم شکسته‌ام، دفتر شکوه بسته‌ام گاه ز آتش دلم، سینه خبر نمی‌شود چون مه نور به رهگذر، گر به تو افتاد نظر جام دو چشم من پر از، خون جگر نمی‌شود گر چه فرات اشکم از، شوق تو موج می‌زند مانع دیدن رخت دیدۀ تر نمی‌شود ای به غم نیاز من، سوز تو چاره ساز من رنجه دل صبورم از، رنج سفر نمی‌شود گر به من اقتدا کند کیست که ادعا کند سفر به سوی کربلا، شکسته پر نمی‌شود ای به لبم پیام تو، زنده‌ام از قیام تو بدون ذکر نام تو، شبم سحر نمی‌شود دانلود سخنرانی همه عشق زینب حسین استاد دارستانی

یه حاج احمد دیوانه بود تهران این دندون نداشت این اوخر عمر پیر شده بود پای منبر حاج منصور میخوند یعنی خیلیا میگفتن حاج منصور ارضی یکی از برکاتی که داره از این حاج احمد دیوانه است دیونه امام حسین بود از دنیا رفت این پیرمرد داستان حاج احمد دیوانه استاد دارستانی

راحت مردن یه سعادته میخواهید راحت از دنیا برید مثل رسول ترک آقا من شنبه صبح بعد نماز صبح میمیرم حسین کبیر گفتش که ما گفتیم این دروغ میگه مگه تو علم غیب داری گفت جمعه شب رفتیم خونش تا صبح نماز صبح رو خوند گفت بچه ها خوابم میاد متکا گذاشت تا اومد خوابش برد پا شدیم گفتیم همه سر کاریم بریم مگه میشه کسی بخواد بمیره آروم باشه تا پاشدیم راه بیفتیم دیدیم از خواب پرید تب کرده داداشش علی رو صدا زد داداش بیا آمد گفت بنشین نشست سرمو رو پات بگذارم داداش تلقینو بخون میخوام قبل از اونی که برم اون زیر یه بار تمرین کنم همون قبری هم که سید جواد کنارش خاکه راحت مردن استاد دارستانی

پستم و کثيفم و غرق گناه و روسياه شما زندگيم دادين، اما همه ش شده تباه شما مردي کردين و منو کشيدين توي راه اما نامردي من منو کشيد سوي گناه نمکم دادين شما، حق نمک ادا نشد شما آشنا بودين، دل باهاتون آشنا نشد هميشه صدام زدين، اما گوشهام نمي شنيد شما روزيم مي دادين، اما چشماي من نديد شما پادشاهين و با گداها دوست مي شين بدي ما رو ميبينين، اما هيچي نميگين به ما گفتن شما با درد رفيق غمين ميشين شيعه تون مريض بشه، شمام باهاش مريض ميشين شيعه وقتي که گرفتار غم و دردي ميشه اول غصه هاي اربابمون مهدي(عج) ميشه شما با اينکه گناه دوستاتونو مي بينين صورت ماهتونو رو خاک غربت مي ذارين به خدا ميگين: خدا! شيعه گِلِش مال منه! خرابش کرده ولي، شيعه دلش مال منه! اشکاتون جاري ميشه بخاطر گناه ما خاک عالم به سر ما و دل سياه ما! چي بگم؟ حرفي ندارم بزنم من باهاتون! خدا شاهده.. خجالت ميکشم من ازتون به خدا مثل شما توي رفاقت نديدم تو دل سياهمم يه ذره غيرت نديدم به خدا اميد من فقط به دستاي شماست يه چيز ديگه م بگم: دلم با شاه کربلاست وقتي يا حسين(ع) ميگم دلم يهو عشقي ميشه يا اباالفضل(س) که ميگم، هواي دل عشقي ميشه مي دونم بدم ولي من به خدا زينبي(س) ام بي بي زينب(س) مي دونن، من گداي هر شبي ام شما پادشاهين و کار منم گدائيه همه جا ميرم ولي اين دل من رضائيه(ع) روي قلاده م نوشتن روز اول يا رضا(ع)! وقف سلطان خراسان، اسم او: کلب الرضا(ع)! من زائرم و شعارم اينست نازم به رضا(ع)! شعارم اين است... داستان لات شیرازی استاد دارستانی

حاجت گرفتن از مادر راحت تر از حاجت گرفتن از پسر است شما از مادرت یه خواهشی میکنی هنوز حرفت تموم نشده بهت میگه هزار و چهارصد سال به ما نگفتن که حاجت گرفتن از مادر راحت تره تا حاجت گرفتن از پسر هر چی گرفتار شدیم گفتیم حسین جان نذر تو اباالفضل نذر تو باب الحوائج علی اصغر نذر تو اما نگفتند که اگه گره به کارت افتاد نذر مادر کنی از کل کربلا با کل کربلایی ها قیمتش بالاتره دانلود سخنرانی حاجت گرفتن از مادر استاد دارستانی

روضه مادر روضه تو خونه است باید راهت بدن از این در بری تو که بشینی ببینی حال مادرت امشب چه حالیه که فضه میگه آخرا شبای آخر عمر بی بی توان نداشت بی بی از این پهلو به اون پهلو شد و من کمکش میکردم شما وقتی میری کنار یکی مادر نداره میخوای بنشینی حال و روزشو ببینی باید محرمیت داشته باشی بابات تو خوره میخوره زمین پست ترین آدم تو محل میاد عیادت تحویلش میگیری آقا خوش اومدی اما  اگر مادرتون تو خونه بخوره زمین هر کی بیاد دم در راهش میدید تو خونه که امیرالمومنین که غیرت الله است هر بی سر و پایی رو راهش بده دانلود سخنرانی روضه مادر استاد دارستانی

شما که هیئت میاید چقدر تو نوکریتون تو این بیماری بیشتر چفت شدید یکی از خطبای خوب قم می گفت سید رفتم میبد یزد ده شب طوفانی منبر رفتم شب دهم که شب عاشورا بود از منبر اومدم پایین یه پیرمردی درب و داغون هشتاد و خورده ای سال داشت اومد جلو گفت سید این حرفایی که بالای منبر زدی برا ما زدی یا خودت باور داری گفتم نه من تمام حرفایی که ده شب زدم باور دارم گفت حالا که باور داری بشنو من کارم تو این منطقه قبر کنی بود اما تو محله خودمون قبر نمیکندم چون اگه تو محلمون قبر کن میشدم دیگه نه بهم دختر میدادن نه ازمون دختر مردم میگرفتن میرفتم اطراف میبد تو دهات ها اگه کسی مرده بود میرفتم مردشون رو میشستم غسل میدادم کفن میکردم میبردم کنار قبر تو قبر میزاشتم گفت سید یه پیرمردی تو این اطراف میبد از دنیا رفت ..... حساب کتاب استاد دارستانی

حسین جان نالتونو برای کی گذاشتین هیچکی نیست تابوت این بچه رو از تو خرابه ور داره اماده شیم بریم دیگه بریم کمک امام سجاد نالتونو برای کی گذاشتین محرم که رفت چشم به هم بزنی صفرم میره گفتم یه جوری ناله بزن که گلوت بسوزه برای اون گلوی سوخته غروب عاشورا کربلا نرفته ها دیگه نرفتن داره جدی میشه هر کی اربعین کرلا می خواد یه ناله حسین آماده شویم بریم استاد دارستانی

یکم درد و دل کن سبک میشی ای یار حیدر فقط توی شهر مدینه تو رو داره حیدر نذار که علی غریب تر بشه رو لب های من همین خواهشه ای داد بیداد مگه آتیش و میخ در میره از یاد در سوخته خونه روی تو افتاد ای داد بیداد ای وای از این در تو رو بی هوا زد توی کوچه نامرد دیگه صورت و زیر چشمات ورم کرد ای وای از این در تو خونه رو لب های ما دیگه لبخند نیومد چرا خون سینت از اون روز دیگه بند نیومد شده درد تو اضافه چرا رو بازوت رد غلافه چرا در وسط کوچه تو رو می زدن وای من کاش به جای تو مرا می زدن وای من تو رفتی از حال داری میری از خونمون بعد نُه سال قرار ما شام غریبون تو گودال تو رفتی از حال آه از جسارت لباسی که دوختی براش میشه غارت میره زینب قد خمیده اسارت آه از جسارت توی قتلگاه ندید مادرو دوازده دفه کشید خنجرو تشنه لب کربلا وای حسینم حسین رأس تو بر نیزه ها وای حسینم حسین روز بعد دفن مادر استاد دارستانی

شیخ مفید میگه مادرم وارد کوچه شد نامرد جلو مادرمو گرفت دهانش پر از کف چشاش از حدقه بیرون اومده بده فدکو مادرم قباله فدکو برد زیر چادر چنان با لگد تو سینه مادرم زد که در جا محسن کشته شد شیخ مفید میگه زهرا رو رها نکرد نا مرد اومد بالا سرش همچین با کف کفش تو صورت زهرا زد گوشواره شکست نزن نامرد این دختر  پیغمبره این مادر حسنینه ای وای ای وای ای وای شرح واقعه استاد دارستانی