سید حسین مومنی

زینب وارد گودی قتلگاه شد اینو عرض کردم خدمتتون پارسال شاعر و مداح بهتون رحم کردن به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود دیر رسیدم من کی میگه زینب دیر رسید اول کسی که وارد گودی شد زینب کبری بود دید حسین رو زمین افتاده اومد ابی عبدالله رو بلند کرد از ناله زینب امام حسین به هوش اومد رو کرد زینبم برگرد تا شمر نیومده برگرد دوباره بی هوش شد زینبم برگرد تا شمر نیومده برگرد خواهرم اینا حیا ندارند برگرد دوباره بی هوش شد دوباره به هوش آمد زینبم داغ منو بیشتر نکن تا شمر نیومده برگرد یه وقت دید یه کسی پشت سر اوست احساس کرد از پشت سر نگاه کرد... گودی قتلگاه سیدحسین مومنی

پیراهنی دختر طلحه برای حضرت زهرا سوغات آورد این پیرهن هم گشاد بود هم بلند اسما میگه چند بار به خانم گفتم خانم میشه این پیرهنو به من بدید فرمود نه این مال منه مختص منه اگه میخوای به علی بگم برات بخره گذشت تا اون لحظه ای که صدا زد اسما بیا بچه ها رفتن میخوام بدنمو شست و شو بدم مادرمون زهرا بدنشو شست و شو داد این جراحاتو پاک کرد بعد فرمود اسما اون پیراهنی که دختر طلحه برام به هدیه آورد رو بیار عرض کردم خانم اون پیراهن هم براتون گشاده هم بلنده فرمود بیار تو رفت آورد میگه به سر خانوم کردم اما هر کاری کردم این بازو تو آستین گیر کرد پیراهن سیدحسین مومنی

یه قلبی مشغول به دنیاست امام زمان ازش چی میخواد چیکار کنه که امام زمان ازش راضی بشه جوونا تو رو خدا اینو برنامتون قرار بدین یه سوال در اتاقاتون بزنید تو صفحه مونیتور موبایلتون یه جوری بنویسید چه کنم که امام زمانم از من راضی باشه چه کنم که قلب من به سمت حضرت مایل باشه یا حضرت نگاه ویژه به من بکنه یه بار یه آقایی از من یه سوالی کرد از خبرنگارای صدا و سیما گفت چی کار کنیم مشمول عنایت حضرت باشیم گفتم سوالت غلطه چون ما مشمول عنایت حضرت هستیم باید سوالو اینجوری مطرح کنیم چی کار کنیم که مشمول عنایت خاص حضرت باشیم حضرت ویژه به ما نگاه کنه رضایت امام زمان سیدحسین مومنی

دو تا برادرن تو لشکر عمر سعد ظاهرا از ارازل و اوباشن تا آخر تو لشکر عمر سعد بودند تا جایی که دیدند ابی عبدالله یه قنداقه رو رو دستش بلند کرد نمیبینید علیم به تلظی افتاده داره میمره وقتی با تیر سه شعبه جواب ابی عبدالله رو دادند و علی دست و پا زد این دو تا برادر دلشون لرزید چه خوش است یک شب بکشی هوا را به خلوص خواهی ز خدا خدا را به حضور خوانی ورقی ز قرآن فکنی در آتش کتب ریا را شود آنکه گاهی بدهند راهی به حضور شاهی چو من گدا را اومدن پیش ابی عبدالله اجازه میدی ما بریم قبل از امام حسین بعد از علی اصغر علیه السلام و قبل از شهادت دیگران این دو تا برادر زدن به لشکر عمر سعد و هر دو به شهادت رسیدند دو برادر پشیمان سیدحسین مومنی

آقا سید حسین ما این همه راه اومدیم مشهد روضه بگیریم من اومدم و رفیقام اومدیم رزق گریه محرممون رو بگیریم معلوم نیست شب سوم باشیم یانه برای ما بگو سر عمه سه سالت چی آوردن تا حالا دیدید یه دختر زمین میخوره او رو بزننش یه دختر شهید میارن کنار جنازه بابا زیر بغلاشو میگیرن قبلنا تو این حرم سه ساله یه قفسه ای بوده توش اسباب بازی میذاشتن با زبان بی زبانی میخوام بگم نا مرد مردم شام اگه یه دختر بهانه بگیره او رو با اسباب بازی سرگرم می کنند نه با سر بریده رزق محرم پورکاوه مومنی

خانه خدا دیدن یه جوونی هی پرده خانه خدا را تکون میده خدا خدا خدا یه وقت یه دست مهربانی اومد رو شونش جوون چی میخوای با خدا وارد کارشو ببین خدا خودش حواله میده جوونه نمیشناخت این آقا کیه گفت من با تو کاری ندارم با خدا کار دارم گفت خدا به دل من انداخته مشکل تو رو حل کنم چیه مشکلت گفت من چند هزار درهم پول نیاز دارم هزار درهم می خوام زن بگیرم هزار درهم مسکن بخرم هزار درهم به کسب و کار بزنم هزار درهمم دین و قرض دارم کار میکنم تلاش میکنم حالا اومدم پرده خونه خدا رو گرفتم خدا برام برسونه بهش فرمود موسم حج که تموم شد پاشو بیا مدینه کوچه بنی هاشم سراغ خانه علی ابن ابی طالب رو بگیر معامله با خدا سیدحسین مومنی

جوون عزیزم سفره دلتو حق نداری برای هر کس و ناکس به اسم مشاور روان پزشک و روانشناس اینا یاز کنی سفره دلتو فقط باید بری پیش حضرت حجت علی ابن موسی الرضا مگه نفرمودن در تعریف امام الامام الانیس الرفیق امام دوستی است همراه هیچ نقطه کور نداره فقط تو دلت ارتباط بگیر با حضرت هر کسی رو صدا کنی ممکنه جواب بده نده صدات بهش برسه نرسه اما با دل شکسته هر کجای عالم بودی بگو المستغاث بک یابن الحسن یا صاحب الزمان ادرکنی سفره دل سیدحسین مومنی

چقدر سخته خدا میدونه سخته دو ماه محرم و صفر میاد خسته نمیشیم آخر ماه صفر میگیم حیف ماه صفر تموم شد چند روزه داریم برای حضرت زهرا روضه میخونیم به خدا ما روضه خونا لحظه شماری می کنیم فاطمیه تموم بشه اینقدر سخت میگدر بهمون چون هر چی رو بگی ناموسیه هی باید از ناموس خودمون حرف بزنیم هی باید از مادرمون حرف بزنیم خیلی سخته خدا می دونه تمام وجودمون رو در گیر می کنه به حضرت زهرا سلام الله علیها قسم روضه خوندن از روضه گوش کردن سخت تره یه حرفایی تا تو دهنمون میاد نمی دونه آدم بگه نگه نگه می ترسیم فراموش بشه بگه چه جوری بگم پشت در از امام زمانش دفاع کرد ولی اونجا که علی بردن مسجد دیگه برای دفاع از شوهر اومد چون وارد مسجد شد صدا زد دید شمشیر برهنه بالا سر علی گرفتن دستا علی رو بستن یه ناله ای زد خلو ابن عمی پسر عمویم رو رها کنید ناموس سیدحسین مومنی

دم دمای عید بود ایام فاطمیه بود چند سال پیش رفته بودم یه شهری یه سری اومده بودند به من گفتن ما مسئولین زندان این شهریم رفتم اتفاقا منو بردن بند جوونا از احترام به پدر و مادر گفتم و این ها اشک می ریختند نه با صدا یه مشت خلاف کار بودند ولی گریه می کردند دلاشون گرفته بود اومد بیام بیرون از درجلسه یه آقایی اومد جوونی بود بیست و دو سه ساله گفت حاج آقا میشه تسبیحت رو بدی به من تسبیح تربت دستم بود گفتم بفرما گفت حاج آقا من اعدامی ام حکم قصاصمم اومده دعام کن گفتم مادرم زنده است گفت آره گفتم زنگ بزن به مادرت بگو دعات کنه آقا  گریه کرد ما هم اومدیم هفتم هشتم عید بود موبایلمو روشن کردم پسره از زندان به من زنگ زد گفت حاجی این حرف رو به من زدی بعد دو سه سال که نه مادرم رو دیده بودم چون آبروشون رو برده بودم نه با هاش صحبت کرده بودم خودم زنگ زدم خونمون مادرم گوشی رو برداشت گفتم مادر سلام هیچی نگفت قطع هم نکرد گفتم  مادر خیلی اذیتتون کردم حلال کنید برام دعا کنید پشت تلفن مادرم گریه می کرد این ور هم من گریه می کردم و…. داستان اعدام سیدحسین مومنی

خواهند اگر ببخشند از مجرمی گناهی اول وی را نوازند با سوز و اشک و آهی دریای عفو جوشد از اشک دردمندی اوراق جرم سوزد از آه صبح گاهی اینجا گناه بخشند کوهی به کاه بخشند بیچاره من که با خود ناورده پر کاهی با اینکه روسیاهم با این همه گناهم مشتاق یک نگاهم مولای من نگاهی از من بود گنه زشت از توست عفو زیبا ای عفو از تو زیبا العفو یا الهی عمری گناه کردم دل را سیاه کردم من اشتباه کردم یا رب چه اشتباهی ! دامن آلوده و روی سیاه آورده ام گرچه آهی در بساطم نیست آه آورده ام هرکه هستم هرکه بودم به کسی مربوط نیست چون امام مهربانی چون رضا آورده ام مطرب سیدحسین مومنی